Ποιος είναι ο βασικός υπεύθυνος;

rakintzis-620x320Η είδηση πέρασε στα ψιλά.

«Επιστολή προς τα υπουργεία Εσωτερικών και Εργασίας σχετικά με τα προνοιακά επιδόματα απέστειλε, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής. Στην επιστολή του ο κ. Ρακιντζής ζητά να του αποσταλούν στοιχεία για τα προνοιακά επιδόματα που δίνονται και τα οποία υπολογίζονται σε περίπου 600 εκατ. ευρώ,

Στόχος του Επιθεωρητή είναι, με αφορμή την υπόθεση στο Δήμο Αθηναίων όπου μετά την υπόθεσης της μικρής Μαρίας, διαπιστώθηκε ότι τουλάχιστον 15 δικαιούχοι προνοιακών επιδομάτων είχαν κάνει ετεροχρονισμένες δηλώσεις γέννησης, να προχωρήσει σε σχετική έρευνα στους Δήμους της χώρας.»

Όμως το πάρτι με τα επιδόματα, γιατί για πάρτι μιλάμε, δεν είναι τωρινή ιστορία.

Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια ή για να είμαι ακριβής αυτή η συναλλαγή.

Μια συναλλαγή με χρήματα του φορολογούμενου πολίτη, ανάμεσα σε αυτούς που τα  λαμβάνουν παράνομα και την εκάστοτε τοπική εξουσία, που μεταφράζονταν στις εκλογές, νομαρχιακές ή δημοτικές, σε ψηφαλάκια! Και σε αυτή την περίπτωση τα «επιδόματα» χρησιμοποιήθηκαν από το πελατειακό σύστημα, όχι για να ενισχυθούν αυτοί που πραγματικά είχανε ανάγκη, αλλά για να εξασφαλιστεί το απαραίτητο ποσοστό στις εκλογικές διαδικασίες.

Γιατί να κατηγορήσω τους Ρομά που μπήκανε σε αυτή τη διαδικασία και όχι αυτούς που είναι οι πραγματικά υπεύθυνοι;

Αυτούς που τους βάλανε στη διαδικασία της συναλλαγής;

Όλοι ξέρανε και κανένας δεν μιλούσε!

Οικογένειες ολόκληρες ζούσανε με αυτά.

Και εντελώς τυχαία ήταν οι οικογένειες που μπορούσανε να φέρουν τις ψήφους.

Αν η έρευνα προχωρήσει και δεν σταματήσει πάλι, αν ελεγχθούν όλοι όσοι πρέπει, θα βγούνε απίστευτες αποκαλύψεις. Όχι μόνο για Δήμους αλλά και για τις πρώην Νομαρχίες. Αυτές βλέπω τις ξεχνάνε πολλοί.

Σε τελική ανάλυση είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.

Να θυμίσω ότι σε παλαιότερη έρευνα του Γενικού Επιθεωρητή στο Δήμο Λεβαδέων αποκαλύφθηκε ότι προνοιακά επιδόματα έπαιρναν περίπου 2000 Ρομά και το κόστος έφτανε τα 2 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Ωστόσο, μετά από τον έλεγχο, το ποσό έπεσε στο 1,2 εκατ. ευρώ.

Advertisements

Βγαίνουμε μωρό μου, βγαίνουμε…

OLI-renΑν θυμηθούμε τις «διαρροές» του Αντ. Σαμαρά σε βουλευτές της ΝΔ στις αρχές της χρονιάς, αν άντεχε η χώρα ως τον περασμένο Ιούνη θ’ απογειωνόταν αναπτυξιακά από Σεπτέμβρη!

Σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα ο Γ. Στουρνάρας ομολογεί πως η διαδρομή ως τον Ιούνη του 2014 θα είναι «κόλαση». Αλλά και άλλα βαρύγδουπα ονόματα απολογητών των μνημονίων (όπως ο Λ. Παπαδήμος) είχαν προβλέψει πως από τα μέσα του 2013 θα χαλάρωνε ο δημοσιονομικός βραχνάς.

Το να έπεσαν τόσο έξω –όλοι μαζί- είναι μια εκδοχή.

Αν αφήσουμε κατά μέρος το ενδεχόμενο συλλογικής αυθυποβολής μένει μόνο μια ερμηνεία: αυτή της συνειδητής εξαπάτησης των πολιτών. Γιατί το θέμα δεν έχει να κάνει με τους ρυθμούς προσαρμογής στις εντολές των δανειστών, με τις γερμανικές εκλογές που αναγορεύθηκαν σε ορόσημο ή τις λοιπές εξελίξεις στην ευρωζώνη.

Άλλωστε, σε όλους τους τόνους, τόσο το ΔΝΤ (λιγότερο αυτό) όσο και οι τεχνοκράτες της Ε.Ε. επιμένουν να θεωρούν την Ελλάδα μοναδική και ως εκ τούτου ειδική περίπτωση.

Ωστόσο και το ύστατο επικοινωνιακό επιχείρημα της κυβέρνησης, για «έξοδο από το μνημόνιο το 2014» καταρρέει παταγωδώς.

Όχι μόνο επειδή τα νέα μέτρα, «οριζόντια» ή «διαρθρωτικά» βρίσκονται επί θύραις.

Κυρίως επειδή ισχύει μια συγκεκριμένη αρχή για τις περιπτώσεις κρατών που οφείλουν ν’ αποπληρώσουν τις οφειλές τους στην ευρωενωσιακή πραγματικότητα. Παραμένουν υπό επιτήρηση μέχρις ότου εξοφλήσουν τουλάχιστον το 75% των δανειακών τους υποχρεώσεων.

Είναι χαρακτηριστικό πως ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Ολι Ρεν, απαντώντας σε ερώτηση της Ν. Βαλαβάνη του ΣΥΡΙΖΑ, εκμυστηρεύτηκε την ωμή πραγματικότητα. Δηλώνοντας πως «θα ισχύσει ότι, εφ’ όσον το όριο του 75% δεν έχει επιτευχθεί η επιτήρηση θα συνεχίζεται». Εννοώντας τα τρία τέταρτα του ποσού των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας και συμπληρώνοντας με νόημα «πόσο χρόνο ακόμα θα σημαίνει αυτό για την Ελλάδα, είναι ολοφάνερα ακόμα νωρίς και πρόωρο να λεχθεί»

Κάτι που σημαίνει πως, στην ελληνική γείωση της θεσμικής αυτής πρόβλεψης, ο χρονικός ορίζοντας ξεπερνά το 2040. Φυσικά αυτά τα δεδομένα είναι γνωστά στους κυβερνητικούς αξιωματούχους, οι οποίοι αναζητούν τρόπους απεγκλωβισμού από τις οδυνηρές συνέπειες μιας τέτοιας δέσμευσης. Είναι μια μάχη για άντληση εφήμερων κερδών, σε μια μακρόχρονη πορεία στην έρημο.

Κατά τα λοιπά βγαίνουμε από το μνημόνιο το 2014!

Υπουργός με … άποψη!

iekAkmi5Ένας από τους υπουργούς που πρωταγωνιστεί στο εκπαιδευτικό σκέλος της επιβολής του δόγματος «νόμος και τάξη» είναι ο πολυπράγμων Κ. Αρβανιτόπουλος .

Στην βασική εκπαίδευση (σε συνεργασία με τους ομοϊδεάτες Δένδια και Αθανασίου) εξαπέστειλε στο πυρ το εξώτερον τους καταληψίες μαθητές.

Στα πανεπιστήμια η άτεγκτη στάση τον οδήγησε στο να παραπέμψει στην εισαγγελέα τους υπευθύνους του κλεισίματος (πρυτάνεις) και ν’ απειλήσει με αργία τους διοικητικούς υπαλλήλους που δεν θ’ αποστείλουν λίστες διαθεσιμότητας.

Ωστόσο στα ιδιωτικά μαγαζιά που έχουν στηθεί –στην αγορά εκπαιδευτικών υπηρεσιών- η κατανόηση και η αλληλεγγύη περισσεύει. Προ καιρού είχε κάνει ο ίδιος τα εγκαίνια εγκαταστάσεων γνωστού ΙΕΚ, παρακάμπτοντας το γεγονός πως υπηρετεί την δημόσια εκπαίδευση.

Το τελευταίο περιστατικό ωστόσο δημιουργεί μείζονες απορίες.

Πρόκειται για μια εγκύκλιο που είχε εκδώσει προ καιρού και η οποία ισοπέδωνε τις εργασιακές σχέσεις των δασκάλων στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης –  υπέρ των σχολαρχών εννοείται.

Η ομοσπονδία ιδιωτικών εκπαιδευτικών(ΟΙΕΛΕ)προσέφυγε στο ΣτΕ και εκεί διημείφθησαν ενδιαφέρουσες σκηνές. Κατά την ομοσπονδία, η οποία κατέθεσε αίτηση ακυρότητας ,όταν το ανώτατο δικαστήριο ζήτησε στοιχεία που ν’ αποδεικνύουν πως η «εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου» ήταν μνημονιακή υποχρέωση οι νομικοί παραστάτες του υπουργού έχασαν τα λόγια τους. Απλά ανέφεραν πως δεν έχουν κάτι τέτοιο υπ’ όψη τους, ωστόσο το υφιστάμενο καθεστώς εργασιακών σχέσεων κρίθηκε «παράλογα προστατευτικό».

Κατόπιν αυτού ο εισηγητής της υπόθεσης στο ΣτΕ ζήτησε την επιβολή προστίμου στο υπουργείο παιδείας, θεωρώντας απαράδεκτη την στάση του. Η νομική οδός της υπόθεσης έχει σημαντική αξία, δεν είναι όμως του παρόντος.

Αποδεικνύεται, πέραν πάσης αμφιβολίας, πως με το πρόσχημα των μνημονιακών υποχρεώσεων ορισμένοι υπουργοί αναλαμβάνουν να εκπληρώσουν τους μύχιους πόθους εργοδοτικών φορέων και οργανώσεων. Ξηλώνοντας τα τελευταία υπολείμματα θεσμικής προστασίας των εργαζομένων και αποδίδοντάς τους γυμνούς στο έλεος της αγοραίας ελευθερίας.

Για ν’ αποδειχθεί πως το ενδιαφέρον του Κ. Αρβανιτόπουλου για τις ευαγείς επιχειρηματικές δραστηριότητες των σχολαρχών πηγάζει από την φιλοσοφία του για τον ρόλο τους . Δηλαδή την υπαγωγή της εκπαίδευσης στις πρόνοιες των επενδυτών του χώρου, αφού πρώτα ερειπωθούν τα όσα απέμειναν όρθια στην δημόσια σφαίρα (της).

Ξεφούσκωσε γρήγορα το … μπαλόνι!

Έγραψα και πάλι πως από φθαρμένα υλικά, τα οποία συνδέονται με την παρακμή του χώρου της κεντροαριστεράς, το να μπορεί να προκύψει μια γοητευτική πρόταση για τους ψηφοφόρους, μου φαίνεται εξαιρετικά απίθανο!

Πολύ περισσότερο εν μέσω κοινωνικής κρίσης και πολιτικής πόλωσης που «χτυπάει ταβάνι».

Megalo-Kokkino-Mpaloni-zoom

Είδα τις αγωνιώδεις προσπάθειες του Μπίστη να …διατηρηθεί στην επικαιρότητα. Λες και δεν υπάρχει ιστορία αλλά και πολιτική διαδρομή, εμφανίζεται ως από παρθενογένεση για να μας διαβεβαιώσει – όλους εμάς που αγωνιούσαμε – πως θα κατέβουν οι «58» στις ευρωεκλογές!

Δίνοντας την επιβεβαίωση στη διάσταση της αγωνίας για την προσωπική πολιτική επιβίωση πλείστων όσων συνυπέγραψαν την υποτιθέμενη διακήρυξη…

Και όμως ξεφούσκωσε το ίδιο γρήγορα με τον τρόπο που φούσκωσε (από πρόθυμα Μ.Μ.Ε, επίλεκτες γραφίδες και βαρύγδουπες υπογραφές) το θέμα της «ανασύνθεσης της κεντροαριστεράς».

Γιατί απλούστατα δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Χωρίς κοινωνικές αναφορές, χωρίς συγκεκριμένες διαχωριστικές γραμμές και χωρίς στην ουσία, περιεχόμενο

Φτάσανε μάλιστα στο σημείο οι διάφοροι εμπλεκόμενοι να συζητούν και να αναδεικνύουν ως μέγα θέμα το εάν ή όχι δικαιούται το σημερινό ΠΑΣΟΚ να συμμετέχει σε τέτοια ιστορία.

Μέχρι και «ο λέων» της πολιτικής, Ανδρέας Λοβέρδος, υπενθύμισε στον άσπονδο φίλο του Β . Βενιζέλο πως δεν είναι σε θέση να υπαγορεύει όρους και προϋποθέσεις.

Προτιμώντας να κλείσει συμφωνία συμπόρευσης με τον Φ. Κουβέλη και εγκαταλείποντας στην τύχη του τον Ν. Μπίστη, ο οποίος ήταν έτοιμος για ένα επιπλέον σταθμό στον κυκεώνα των πολιτικών του μετακινήσεων.

Η Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων ταυτίζεται με την Ελλάδα της μεγάλης και δομικής πολιτικής κρίσης.

Το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα, πληρώνοντας τις τεράστιες ευθύνες του, για τη συμμετοχή του στη διαμόρφωση των συνθηκών που οδήγησαν σε αυτή, βρίσκεται σε φάση πλήρους κοινωνικής απαξίωσης.

Η κρίση του πολιτικού προσωπικού μετατρέπεται σε κρίση θεσμών και κρίση Δημοκρατίας.

Είναι προφανές πως αυτό που λείπει από την πολιτική ζωή της χώρας δεν είναι ουδέτερα πολιτικά σχήματα, ούτε λαϊκίστικοι μηχανισμοί, αλλά ένας φορέας της σύγχρονης, ρεαλιστικής, δημοκρατικής Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Ένας φορέας που θα αναδειχθεί σαν κυρίαρχη έκφραση ενός μαζικού και προοδευτικού ρεύματος με ριζοσπαστικό πατριωτικό , πολιτικό και κοινωνικό προσανατολισμό.

Ένα σύγχρονο και ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό κίνημα, που θα καταφέρει  και να υπερβεί τις όποιες δυσκολίες και να εκφράσει μια συγκεκριμένη προοπτική για το λαό και την πατρίδα.

Ένας φορέας που να προωθήσει ένα πρόγραμμα ΡΙΖΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ, που αφορά το Έθνος , τους θεσμούς, την οικονομία και την κοινωνία.

Πρέπει επιτέλους να εκφραστεί όλη αυτή η σιωπηλή, φοβισμένη, απογοητευμένη, αλλά δυναμική και ελπιδοφόρα δύναμη που βρίσκεται στους ανθρώπους που απέχουν , που δεν θέλουν να ταυτιστούν με το υπάρχον σκηνικό, που δεν εκφράζονται ούτε από τους σημερινούς θιασώτες της Τρόικα, ούτε από τους φερόμενους και αυτοαναγορευμένους σωτήρες μιας φανταστικής Αριστεράς.

 

Δημοσκοπική … εξαύλωση!

ilikiaΗ δημοσκόπηση της Metron Analysis για το «ΕΘΝΟΣ της Κυριακής» επιβεβαιώνει την εξαύλωση του ΠΑΣΟΚ.

Δεν ξέρω πως ερμηνεύουν τα όσα διαβάζω οι φωτεινοί εγκέφαλοι της Χαριλάου Τρικούπη ή οι έχοντες σηκώσει τη σημαία της «λελογισμένης επανάστασης» στο εσωτερικό του. Πολύ περισσότερο όταν πλέον φαίνεται να μονιμοποιείται μια κατάσταση και να παγιώνονται δεδομένα μετά από ένα μακρύ χρονικό διάστημα.

Απορώ με την αφέλεια που αντιμετωπίζονται δεδομένα όπως αυτά εμφανίζονται στην ηλικιακή κατανομή της ψήφου. Όπου στις πιο παραγωγικές ηλικίες το ΠΑΣΟΚ κυριολεκτικά εξαφανίζεται και σώζεται στην ουσία από τις ηλικίες άνω των 65 ετών!

Έχουμε και λέμε:

18-34 ετών : ΠΑΣΟΚ 3,3%

35-44 ετών : ΠΑΣΟΚ 2,6%

45-55 ετών : ΠΑΣΟΚ 1,3% και τελευταίο κόμμα!

Ο μέσος όρος αυτών των ηλικιών, για το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο 2,4%!!!!

Το πλέον εντυπωσιακό όλων είναι το ότι δεν φαίνονται να αντιλαμβάνονται, πως το πρόβλημα είναι ΠΟΛΙΤΙΚΟ, έχει άμεση σχέση όχι με το παρελθόν αλλά με την ακολουθούμενη πολιτική μετά το 2010, με την ανυπαρξία διαχωριστικών γραμμών από τη ΝΔ και βεβαίως με την εμμονή στη λογική της κυβερνητικής συνεργασίας μαζί της!

Όσο θα συνεχίζονται οι ίδιες πολιτικές επιλογές και όσο θα παραμένουν οι καταστροφικές εμμονές «περί ανόδου με την άνοδο της χώρας», όσο οι διαφορετικές απόψεις θα εγκλωβίζονται και θα ευνουχίζονται πολιτικά, από προσωπικές επιλογές και στρατηγικές, όσο οι «διαφωνούντες»  θα συμβιβάζονται με κειμενάκια και υπογραφές που ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ, τόσο η πορεία προς τις Ευρωεκλογές θα καταγράφει ακόμη μεγαλύτερες απώλειες.

Εδώ το καράβι βουλιάζει και αυτοί συζητούν τι ώρα θα σερβίρουν το … δείπνο!

Εκτός και αν περιμένουν να τους σώσει ο Μπίστης, ο Χριστοδουλάκης, ο Αυγερινός και η κατ’ αυτούς Κεντροαριστερά!

Η σημαία της αντίστασης είναι … τρύπια!

mystery-man

Καθώς η τρόικα πιέζει για εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων το κυβερνητικό «success story» πνέει τα λοίσθια.

Έτσι το μέγαρο Μαξίμου διαρρέει πως είναι έτοιμο να υψώσει την σημαία της αντίστασης στους δανειστές και τους εκπροσώπους τους.

Την ώρα που συμφωνούν στην λήψη νέων μέτρων επιχειρούν να τα εξωραΐσουν, ότι δεν θα είναι «οριζόντια».

Μάλιστα αρχίζουν να ψελλίζουν κάτι περί «πολιτικής διαπραγμάτευσης» στελέχη της ΝΔ όπως η Ντ. Μπακογιάννη,ενώ ο Αρ. Σπηλιωτόπουλος προτείνει να σταματήσει κάθε συνομιλία με την τρόικα σε επίπεδο «χαρτογιακάδων και τεχνοκρατών».

Εννοείται πως και τα νέα μέτρα θα εγκριθούν και οι «αντιστεκόμενοι»θα τα υποστηρίξουν. Το είδαμε άλλωστε πολλές φορές αυτό το έργο!

Απλώς χάθηκε η ευρηματικότητα στην φαρσοκωμωδία που παίζουν οι εκπρόσωποι του πολιτικού κατεστημένου, μπας και τσιμπήσουμε.

Πρωτοβουλία για την Αναγέννηση της Δημοκρατικής Παράταξης

πρωτοβουλιαΤο Σάββατο 19 Οκτωβρίου στο κλειστό γήπεδο του Πανελληνίου, στις 10.30π.μ. δίνουμε ραντεβού ελπίδας, συστράτευσης και αγώνα.

Συναντιόμαστε για να συζητήσουμε, να σχεδιάσουμε και να αποφασίσουμε τις επόμενες κινήσεις, προκειμένου να ξαναδώσουμε νόημα και περιεχόμενο στη Μεγάλη Δημοκρατική  Παράταξη.

Συναντιόμαστε όσοι δεν βολεύονται στην υποταγή, στην απαξίωση των αρχών μας, στη ταύτιση με την Συντήρηση. Όσοι δεν αποδέχονται τον ευτελισμό των αξιών που μας ενέπνευσαν και μας καθοδήγησαν όλα αυτά τα χρόνια.

Συναντιόμαστε όσοι δεν μπορούν να αποδεχτούν την κυβερνητική συναλλαγή με τη Δεξιά, όσοι δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τη λαϊκίστικη λογική του ΣΥΡΙΖΑ, όσοι δεν μπορούν να σιωπούν με τη στοχευμένη και μεθοδευμένη διάλυση του ΠΑΣΟΚ.

Βρισκόμαστε γιατί δεν θέλουμε να είμαστε παρατηρητές των εξελίξεων που χτυπούν την καρδιά της δημοκρατίας στη χώρα μας.

Βρισκόμαστε γιατί κουραστήκαμε από τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», από τις υποσχέσεις που ξεχνιούνται, από τις αδυναμίες ενός πολιτικού συστήματος που αδυνατεί να σταθεί δίπλα στη δοκιμαζόμενη κοινωνία.

Συναντιόμαστε γιατί πιστεύουμε πως υπάρχει και ελπίδα και λύση. Υπάρχουν  και πρόταση και δυνατότητες. Υπάρχει ένα τεράστιο πολιτικό και ανθρώπινο δυναμικό που πρέπει και θέλει να βγει από την «κατάψυξη» της αδράνειας και να αναλάβει και πάλι πρωτοβουλίες.

Το Σάββατο παίρνουμε ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ για την αναγέννηση της Δημοκρατικής, Σοσιαλιστικής Παράταξης.

Θα είμαστε εκεί με χαμόγελο, αισιοδοξία και πίστη ότι μπορούμε να ανατρέψουμε τη συντηρητική ισορροπία τρόμου.

Θα είμαστε εκεί αποφασισμένοι να συμμετέχουμε, να αγωνιστούμε για μια προοδευτική Ελλάδα, μια άλλη κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και δικαιοσύνης.

Θα είμαστε εκεί γιατί στα μεγάλα ήμασταν πάντοτε παρόντες.

Σάββατο 19 Οκτωβρίου, 10.30 π.μ., στο κλειστό γήπεδο του Πανελληνίου.

Κάνουμε την αρχή, παίρνουμε την Πρωτοβουλία, ανοίγουμε το δρόμο.