Ενδιαφέρουσες «αποκαλύψεις» για το πρόγραμμα του 2010

wsjΔημοσίευμα της εφημερίδας «Wall Street Journal» αποκαλύπτει τις εσωτερικές διχογνωμίες στο ΔΝΤ την περίοδο του 2010, όταν λήφθηκε η αρχική απόφαση για την διαχείριση του προβλήματος με το δημόσιο χρέος της Ελλάδας.

Παραθέτει αποσπάσματα από τα πρακτικά της συνεδρίασής του, στις 9/5/2010 στην Ουάσιγκτον. Εκεί οι πέραν των ΗΠΑ και της Ε.Ε. εκπρόσωποι κρατών (Ρωσία, Βραζιλία, Καναδάς, Αυστραλία που εκπροσωπούν και άλλα 38 κράτη) εξέφρασαν την έντονη διαφωνία τους με το «σχέδιο θεραπείας» του Ντομινίκ-Στρος-Καν.

Θεωρώντας το πρόγραμμα μη βιώσιμο, λόγω του ύψους του δημοσίου χρέους της Ελλάδας και του γεγονότος ότι ήταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των κατόχων ελληνικών ομολόγων (και των συμφερόντων τους).

Ενδιαφέρον έχει πως και η Ελβετία τάχθηκε στο πλευρό των διαφωνούντων, ζητώντας –όπως και εκείνοι- αναδιάρθρωση του χρέους εξ’ αρχής.

Αν επιστρέψουμε στην καθ’ ημάς πραγματικότητα του 2010 θα θυμηθούμε πως η τότε κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ξόρκιζε κάθε πιθανότητα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.

Για ν’ αποδειχθεί πως, εγκλωβισμένη ανάμεσα στις συμπληγάδες των ΗΠΑ και του γερμανικού και γαλλικού πυρήνα της Ε.Ε., έκανε την ανάγκη φιλοτιμία. Όπως είπε (ανώνυμα) κάποιος από εκείνους που συμμετείχαν στην συνεδρίαση του ΔΝΤ τον Μάη του 2010 «το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας δεν ήταν ένα πρόγραμμα για την Ελλάδα αλλά για την ίδια την ευρωζώνη».

Επιβεβαιώνοντας τον συστημικό  χαρακτήρα της οικονομικής κρίσης και διαψεύδοντας όλους εκείνους οι οποίοι είχαν αποτίσει φόρο τιμής στο (πρώτο) μνημόνιο και τις αναζωογονητικές του επιδράσεις.

Είναι αδιαμφισβήτητο πλέον πως τα όσα έγιναν εκείνη την περίοδο ήταν για να υψωθούν προστατευτικά τείχη στην επέκταση της οικονομικής κρίσης στο Βερολίνο και το Παρίσι. Οι προσπάθειες του Γ. Παπανδρέου και οι αναφορές του στα ευρύτερα χαρακτηριστικά του προβλήματος υπονομεύθηκαν από τις ίδιες τις παραδοχές του –του στυλ «κυβερνώ μια διεφθαρμένη χώρα».

Ενδεχομένως τα περί δημοψηφίσματος (στα τέλη του 2011) να ήταν μια ύστατη και απελπισμένη προσπάθεια να βγει από τον λαβύρινθο στον οποίο εισήλθε «ελευθεροεκβιαζόμενος» – για να χρησιμοποιήσουμε την ελληνική μετάφραση ενός γερμανικού όρου.

Advertisements