Πού ήτανε το ΠΑΣΟΚ, οέο;

"Μη με ενοχλείτε! Κοιμάμαι"

 

 

Κάποιοι το ρίξανε στις διακοπές μετά τις εκλογές, κάποιοι άλλοι είναι απασχολημένοι με το «ράψιμο» των κυβερνητικών κουστουμιών ενώ κάποιοι άλλοι έχουν μείνει στις «εκσυγχρονιστικές» πρακτικές και λογικές αντιμετώπισης των πραγμάτων!

Ότι και αν ισχύει ήτανε και πάλι απόντες!

Σύσκεψη πραγματοποιήθηκε χθες στο Ε.Κ. Λάρισας, με πρωτοβουλία του ιδίου και του Συνδικάτου Κλωστοϋφαντουργών – Ιματισμού και δέρματος του νομού. Στο επίκεντρο οι απολυμένοι από τις επιχειρήσεις του νομού ( Ραπτέξ, Γκρουπ Φάσιον, Αλεξάνδρα Τέγου κ.τ.λ.) Ήτανε παρόντες ο βουλευτής του ΚΚΕ και του Λαός, εκπρόσωποι της Νομαρχίας και του Δήμου, μέχρι και εκπρόσωπος του υφ. Εσωτερικών, Χρ. Ζώη.

Ήτανε απών το ΠΑΣΟΚ! Ούτε ένας εκπρόσωπός του. Ούτε βουλευτής, ούτε Νομαρχιακή, ούτε Περιφερειακή, ούτε Νομαρχιακός σύμβουλος, ούτε ένας! Το ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας εκοιμήθη τον ύπνο του δικαίου!

Δεν ειδοποιήθηκαν; Δεν νομίζω.

Δεν το έδωσαν σημασία; Μπορεί.

Αλλά αν δεν ασχοληθείς με τα καυτά προβλήματα των απολυμένων με τι να ασχοληθείς στ’ αλήθεια;

Ξυπνήστε όσο είναι καιρός.

Και αν δεν μπορείτε στοιχειωδώς να ανταποκριθείτε στις υποχρεώσεις σας, μπορείτε να πάτε σε διακοπές διαρκείας!

Το «σύνδρομο της… Ίου» πάνω από το ΠΑΣΟΚ

Ο Γιάννης Αντύπας λέει αλήθειες! Και περιγράφει με τον δικό του τρόπο και τον εφησυχασμό που παρατηρείται μετά τις εκλογές, αλλά και τα επικοινωνιακά – αν είναι μόνο τέτοια – προβλήματα που συνεχίζουν να υπάρχουν!

Αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε προσεκτικά:

Το ΠΑΣΟΚ διαθέτει δεκάδες χιλιάδες λέξεις προγράμματος. Στην κυριολεξία, το πιο πλήρες πακέτο θέσεων που έχει επεξεργαστεί ποτέ κόμμα αντιπολίτευσης. Εκατοντάδες στελέχη, διαταγμένα σε διάφορους ρόλους, που δεν αφήνουν να πέσει κάτω τίποτα.

Ο Τύπος βομβαρδίζεται καθημερινά με ανακοινώσεις επί παντός επιστητού. Οργανωτικά, το κόμμα όλοι (σχεδόν) λένε ότι είναι στην καλύτερή του φάση. Απέκτησε και νέα γραφεία που άλλαξαν την ψυχολογία.

Στα πρόσωπα του Γ. Ραγκούση και του Γ. Παπακωνσταντίνου ο Γ. Παπανδρέου βρήκε αυτό που έψαχνε για να δείξει ότι έχει σκοπό να τα αλλάξει όλα. Εσωκομματικά, παρότι διαφορές υπάρχουν, κανείς δεν τις αναδεικνύει. Ούτε αυτοί που τις έχουν ούτε οι άλλοι που τις βλέπουν.

Ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Αποτέλεσμα όλων αυτών, και των άοκνων «προσπαθειών» της κυβέρνησης βεβαίως, ήταν να κερδίσει με συν 4,5% τις ευρωεκλογές, ανατρέποντας μια «παράδοση» 15 ετών.

«Η επιμονή του Γιώργου και η άρνησή του να συμβιβαστεί απέδωσε», σημειώνουν οι συνεργάτες του αρχηγού. Και, όμως, κάτι λείπει.

Το Κίνημα αδυνατεί να γίνει πρώτο θέμα, δεν μπορεί να στρέψει επάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, παρότι η συγκυρία το ευνοεί. Ως αξιωματική αντιπολίτευση παραμένει «ουρά» στις ειδήσεις, αντιδρά στις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, υπολειπόμενο έτσι από τον στόχο να γίνει η πρωτοπορία της ελληνικής κοινωνίας. Ο φόβος του λάθους, η θεωρία του «να μη βάλουμε αυτογκόλ» φαίνεται να αγγίζει, πλέον, τα όριά της.

Λίγο πριν μπει ο Ιούλιος, ορισμένοι έχουν ήδη αρχίσει να μιλούν για το σύνδρομο της… Ίου!

Αν και υπάρχει μια πολύ βασική διαφορά με το 1999, που ο Κ. Καραμανλής την είχε αράξει στο Μαγγανάρι μετά τη νίκη του επί του Κ. Σημίτη: ο Γ. Παπανδρέου είναι εδώ. Μόνο που δεν γίνεται ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να καλύπτει τα κενά πολιτικής και δράσης του κάθε τομεάρχη του.

Τα στελέχη του κόμματος, καλομαθημένα από τα χρόνια της κυβερνητικής εξουσίας, αναλώνουν τον χρόνο τους στα καλά καφέ και εστιατόρια του κέντρου της Αθήνας και των βορείων προαστίων, ανακυκλώνοντας πληροφορίες και σχέσεις από το παρελθόν. Τώρα τελευταία οι λεγόμενοι «υπουργοί του Γιώργου» (σ.σ.: έτσι νομίζουν) κάνουν και ραντεβού, βλέποντας ανθρώπους για τις θέσεις-κλειδιά της κρατικής μηχανής!

Οι προερχόμενοι από το «ρεύμα» έχουν μια άλλη αγαπημένη ασχολία. Πίνουν καφέ με «προεδρικούς» και «θάβουν» τον Ευ. Βενιζέλο! Και όλοι μαζί ασχολούνται ακατάπαυστα με τις εκλογές.

Τα μεγάλα θέματα της επικαιρότητας είναι απλά ενδιάμεσοι σταθμοί μέχρι την κατάκτηση της πολυπόθητης εξουσίας. Θέματα στα οποία, όπως έχει ήδη επισημανθεί, το βασικό είναι να μη δεχτεί η αξιωματική αντιπολίτευση γκολ. Όχι να βάλει η ίδια την μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα. Αυτό εκτιμούν ότι θα γίνει δια της μεθόδου της διολισθήσεως, ή της υπερχειλίσεως της λαϊκής αγανάκτησης την ώρα της κάλπης.

 

Ασφαλής μέθοδος

Και όταν μπαίνουν στη διαδικασία παραγωγής νέων θέσεων, συνήθως επιλέγουν τους μέσους όρους που τους αφήνουν όλους ικανοποιημένους. Ή την ακόμη πιο ασφαλή μέθοδο του λέμε αυτό που πρέπει να πούμε: θα αυξήσουμε τις συντάξεις και θα πατάξουμε τη φοροδιαφυγή. Τόσο απλά.

Το αποτέλεσμα είναι ότι παρά τον πρωτοφανή αριθμό ντοκουμέντων που έχει καταθέσει το ΠΑΣΟΚ, πολλά στελέχη του να ζητούν, μέσω συνεντεύξεων, περαιτέρω εξειδίκευση.

Επίσης, πολλές φορές η πραγματικότητα τα ξεπερνά.

Όπως συνέβη με το λουκέτο στον «Ελεύθερο Τύπο». Όπου οι διακηρύξεις για καθαρές σχέσεις και για υγιή χρηματοδότηση, το πλαίσιο των προτάσεων της οποίας «θα το δούμε στο μέλλον», έμοιαζαν με ασπιρίνες σε καρκινοπαθή.

Τα εμπλεκόμενα στελέχη του κόμματος δεν επισήμαναν ούτε καν ότι παραβιάστηκε ο νόμος περί ομαδικών απολύσεων! Το ΠΑΣΟΚ δεν ανέλαβε καμία πρωτοβουλία προς την εργοδοσία, ούτε στο προσκήνιο ούτε στο παρασκήνιο. «Δεν είμαστε εδώ για να σχολιάζουμε και να κουνάμε το κεφάλι συγκαταβατικά, αλλά για να κάνουμε παιχνίδι», έλεγε στην παρέα του στη Βουλή παλαιός κοινοβουλευτικός. «Και να αφήσουμε τις θεωρίες του τύπου δεν παρεμβαίνουμε, αυτά είναι για τα μπαλκόνια».

Ακόμη χειρότερα ήταν τα πράγματα για το ΠΑΣΟΚ στο θέμα της οικονομίας. Την ημέρα που η κυβέρνηση εξαπέλυσε την φοροεπιδρομή έκαναν δηλώσεις, από την αίθουσα Τύπου της Ιπποκράτους, ο Γ. Παπακωνσταντίνου, η Λ. Κατσέλη, ο Μ. Χρυσοχοϊδης και ο Γ. Φλωρίδης! Οι δημοσιογράφοι είχαν στη διάθεσή τους και «κάρτες» (σ.σ.: αποσπάσματα από την τοποθέτησή του) από τα όσα είχε πει στον επιτελικό κύκλο οικονομίας ο Γ. Παπανδρέου.

«Για μία ακόμη φορά μπλέχτηκαν όλοι, ενώ αρκούσε ένας», σημείωναν στελέχη που παρακολουθούσαν το βράδυ το ΠΑΣΟΚ να… απουσιάζει επί της ουσίας από τα δελτία ειδήσεων.

Ίσως γι αυτό ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης, όπως έδειξαν και οι ευρωεκλογές, να παραμένει τόσο δύσπιστο.

 

Επιδίωξη

Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε, αλλά με τις λιγότερες ψήφους που έχει πάρει ποτέ του σε νικηφόρα αναμέτρηση. Οι προβολείς των μέσων ενημέρωσης ανάβουν μονάχα για τον Γ. Παπανδρέου. Αυτό φαίνεται να το επιδιώκει έως έναν βαθμό η Ιπποκράτους και μπορεί να εξυπηρετεί το κόμμα στη φάση μετά την 11η Νοεμβρίου και πριν από την εξουσία.

Η ηγετική ομάδα θέλει τον πρόεδρο ισχυρό και αδιαφιλονίκητο, ώστε να επιβάλει σε όλους τους όρους του. Το ερώτημα που τίθεται από ανθρώπους που έχουν ασκήσει εξουσία είναι «πόσο παραγωγικό είναι αυτό το μοντέλο όταν αρχίσουν τα προβλήματα»; Και ο Ανδρέας και ο Σημίτης και ο Καραμανλής υπήρξαν πανίσχυροι.

«Θέλει ο Γιώργος να ακολουθήσει το δικό τους μοντέλο ακμής και παρακμής, το οποίο, σημειωτέον, εκτελείται όλο και πιο γρήγορα όσο περνούν τα χρόνια», ρωτούν όσοι ανησυχούν για αυτά τα θέματα, «ή θέλει να δημιουργήσει μια νέα ελίτ που θα οδηγήσει τη χώρα στον 21ο αιώνα»;

Αν θέλει το δεύτερο το θέμα «πολιτικό προσωπικό και δομές εξουσίας», θα πρέπει να τον απασχολήσει πριν έρθει η ώρα να ανακοινώσει την πρώτη κυβέρνησή του. Τότε θα είναι αργά…

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&tag=8400&pubid=4296811

ΣΧΟΛΙΟ:

Φαίνεται κάποιοι κουράστηκαν πολύ από τις εκλογές και το ρίξανε σε διακοπές διαρκείας!

Το ΠαΣοΚ ετοιμάζει προτάσεις για τα ΜΜΕ !

(Μια ενδιαφέρουσα αναφορά από το ΒΗΜΑ!)

ΤΟ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟ πλαίσιο θέσεων και προτάσεων του ΠαΣοΚ για την αντιμετώπιση της  κρίσης στον χώρο των ΜΜΕ βρίσκεται στο στάδιο της επεξεργασίας. Με αφορμή τις εξελίξεις των προηγούμενων ημερών και τη διακοπή της έκδοσης του «Ελεύθερου Τύπου», ο κ. Γ. Παπανδρέου ζήτησε τις συγκεκριμένες εισηγήσεις των συνεργατών του προκειμένου να καταλήξει σε ένα επικαιροποιημένο πλαίσιο, το οποίο θα δημοσιοποιηθεί τις επόμενες εβδομάδες.

 

Στο ΠαΣοΚ αποφεύγουν προς το παρόν να μιλήσουν δημοσίως, κάνοντας συγκεκριμένες αναφορές για τους τρόπους αντιμετώπισης της κρίσης στον Τύπο. Περιορίζονται απλώς στις θέσεις που έχει κατά καιρούς διατυπώσει ο κ. Παπανδρέου, οι οποίες συνοψίζονται στην αυτονομία των εκδοτικών επιχειρήσεων, την παροχή κινήτρων και την άντληση πόρων από τα υπάρχοντα εθνικά ή κοινοτικά κονδύλια, το «ξεκαθάρισμα» των σχέσεων με την εξουσία, την ενίσχυση των προσπαθειών στα νέα Μέσα και την απόλυτη διαφάνεια σε ό,τι αφορά την κατανομή της κρατικής διαφήμισης.

 Ειδικά ως προς το τελευταίο στοιχείο, ο αρμόδιος πολιτικός εκπρόσωπος κ. Τηλ. Χυτήρης επανέρχεται στο ζήτημα που είχε θέσει τον Ιανουάριο του 2008 με επερώτηση προς τον τότε υπουργό Επικρατείας κ. Θ. Ρουσόπουλο. Με βάση στοιχεία που είχαν παρουσιαστεί κατά τη σχετική διαδικασία στη Βουλή, εκείνη την περίοδο (αλλά και μεταγενέστερα) η μερίδα του λέοντος της κρατικής διαφήμισης προσφερόταν σε εφημερίδες με μέση κυκλοφορία κάτω των 5.000 φύλλων.

 «Τα ΜΜΕ δεν είναι ΔΕΚΟ»

Η πολιτική θέση την οποία αναμένεται να δημοσιοποιήσει ο κ. Παπανδρέου χαρακτηρίζεται από τη φιλοσοφία που περιγράφουν οι συνεργάτες του το τελευταίο διάστημα: « Η πληροφόρηση και η ενημέρωση είναι κοινωνικά αγαθά, αλλά οι εκδοτικές επιχειρήσεις και τα ΜΜΕ δεν είναι ΔΕΚΟ ».

Με βάση αυτό το στοιχείο καταρτίζεται ένα πλαίσιο προτάσεων, το οποίο ως βασική (χρονική) προτεραιότητα θα θέτει την εξυγίανση των επιχειρήσεων του κλάδου, με βασικό γνώμονα τις θέσεις εργασίας και τη βιωσιμότητά τους.

 Σύμφωνα με πληροφορίες, στο γραφείο του κ. Παπανδρέου έχει κατατεθεί από χθες μια εξειδικευμένη πρόταση, βασισμένη στην επεξεργασία των δεδομένων που υπάρχουν στον Τύπο· έχει εκπονηθεί και τεκμηριωθεί από συγκεκριμένη συνδικαλιστική παράταξη που εντάσσεται στον χώρο της Κεντροαριστεράς και πρωτοεμφανίστηκε στις πρόσφατες εκλογές της Ενωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ).

 Στη βάση της πρότασης αυτής, η οποία έχει τύχει ευνοϊκής υποδοχής από συνεργάτες του κ. Παπανδρέου, βρίσκεται η αντίληψη ότι οι δημοσιογράφοι και οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ εν γένει δεν είναι αποκομμένοι από την τύχη της εκδοτικής επιχείρησης στην οποία απασχολούνται.

 Θεωρείται αυτονόητο ότι τα εργασιακά και ασφαλιστικά συμφέροντά τους είναι στενά συνδεδεμένα με την οικονομική διαχείριση των επιχειρήσεων και ότι με βάση αυτό θα πρέπει να υπάρξει μια συνολική αντιμετώπιση της κρίσης στον κλάδο, δεδομένου ότι πρόκειται κατ΄ εξοχήν για επιχειρήσεις εντάσεως εργασίας.

 Ως πρώτο βήμα για την υπέρβαση του προβλήματος περιγράφεται η ρύθμιση των χρεών των επιχειρήσεων είτε με στήριξη από την πλευρά της πολιτείας είτε μέσω του τραπεζικού κλάδου και πάντως μέσω της αξιοποίησης ενός μέρους του πακέτου των 28 δισ. ευρώ που χορήγησε η κυβέρνηση στις τράπεζες.

 Το σκεπτικό της ίδιας πρότασης, η οποία μελετάται στην Ιπποκράτους και σύντομα θα πρέπει να αξιολογηθεί και από την κυβέρνηση, αφότου υποβληθεί στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, αναφέρει ότι απαιτείται μια συνολική συμφωνία αναχρηματοδότησης ή αναδιάρθρωσης των χρεών των εκδοτικών επιχειρήσεων, με νέους και ευνοϊκότερους όρους δανεισμού και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα πληγούν εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, είτε με μειώσεις προσωπικού είτε με εθελούσιες εξόδους. Ορος για τη χορήγηση των αναδιαρθρωμένων πιστώσεων προτείνεται να είναι η πλήρης ασφαλιστική τακτοποίηση των σημερινών εκκρεμοτήτων προς τα Ταμεία και εν συνεχεία η τήρηση της φορολογικής ενημερότητας των επιχειρήσεων.

 Στο πλαίσιο αυτό, υπόψη του κ. Παπανδρέου έχει τεθεί και μια επιπλέον εξειδικευμένη πρόταση, βάσει της οποίας στις νέες ευνοϊκές ρυθμίσεις θα εντάσσονται και δανειακά βάρη των εργαζομένων, εφόσον οι ίδιοι το ζητήσουν. Υπ΄ αυτή την έννοια, προτείνεται κατά τη συνεννόηση μιας εκδοτικής επιχείρησης με ένα πιστωτικό ίδρυμα να υπάρχει η δυνατότητα ένταξης και των δανείων των εργαζομένων στις προς αναχρηματοδότηση πιστώσεις, με ρυθμίσεις όπως μειώσεις επιτοκίων, αναπροσδιορισμός των δόσεων κ.ά. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο, η εκδοτική επιχείρηση και οι εργαζόμενοί της αντιμετωπίζονται ως ενιαίο μέγεθος, με κοινές προοπτικές εξόδου από την κρίση.

 Ως προς τα περαιτέρω εξειδικευμένα στοιχεία της πρότασης που έχει υποβληθεί και στον κ. Παπανδρέου προβλέπονται τα εξής:

 Κατ΄ αρχάς, η αξιοποίηση ενός μικρού κατ΄ ουσίαν μέρους από το (λιμνάζον) πακέτο των 28 δισ. ευρώ που προσέφερε η κυβέρνηση προς τις τράπεζες ως μέσο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, είτε υπό τη μορφή νέων δανείων είτε ως βάση για αναχρηματοδοτήσεις παλαιότερων δανείων.

 Εν συνεχεία- και εν όψει μιας διαφαινόμενης επιδείνωσης των συνθηκών λόγω αδυναμίας εξυπηρέτησης δανείων και συσσώρευσης παλαιότερων χρεών- προτείνεται η συνολική αναχρηματοδότηση των υποχρεώσεων με την έκδοση ενός ομολογιακού δανείου με χαμηλό επιτόκιο και με κάποια περίοδο χάριτος ως προς την αποπληρωμή.

 Από τη στιγμή που τα νέα δάνεια θα εξασφαλίζονται από το πακέτο των 28 δισ. ευρώ, μια περαιτέρω πρόταση προς επεξεργασία είναι το να δεσμεύονται τα Μέσα που εντάσσονται στις ρυθμίσεις ότι θα καταργήσουν τις υπερβολές στις μηνιαίες αποδοχές μεμονωμένων στελεχών και παράλληλα να παρέχουν εγγυήσεις για την αποπληρωμή των δανείων που έχουν πάρει οι εργαζόμενοί τους. Από εκεί κι έπειτα, ο τρόπος αποπληρωμής είναι ένα ζήτημα προς συζήτηση και θα μπορούσε να γίνεται με παρακράτηση και απόδοση των δόσεων από τις μηνιαίες αποδοχές τους.

  Η κρατική διαφήμιση

 Παράλληλα με όλα αυτά, ειδική μελέτη γίνεται στην Ιπποκράτους και για το ζήτημα της κρατικής διαφήμισης. Στην εισήγηση που περιγράφεται παραπάνω υπάρχει σχετική μέριμνα, η οποία συνδέει την εξασφάλιση κρατικών διαφημιστικών κονδυλίων με τον αριθμό των μισθωτών θέσεων εργασίας και ειδικότερα με την παροχή κινήτρου για τη διασφάλιση της σταθερότητας ή ακόμη και την αύξηση του συνόλου των εργαζομένων. Βάσει των εξαγγελιών του κ. Παπανδρέου περί διαφάνειας, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναμένεται να προτείνει τη δημοσίευση στο τέλος κάθε μήνα αναλυτικής κατάστασης με απολογιστικά στοιχεία για τα ποσά που έχει λάβει κάθε εκδοτική επιχείρηση.

 ΣΧΟΛΙΟ:

Η πρόταση έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον. Το ζητούμενο είναι να προστατευθούν οι εργαζόμενοι και να αλλάξει το status των επιχειρηματιών που ασχολούνται και με τα ΜΜΕ, προκειμένου να πιέζουν για τις άλλες δραστηριότητές τους!

 

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=275653&ct=32&dt=28/06/2009

Θα φορολογήσουν και τα κλιματιστικά;

Νέο φορολογικό δόγμα από την κυβέρνηση Καραμανλή: Φορολογούμε ό,τι κινείται και ό,τι… μιλάει!

Τα εισπρακτικά μέτρα που ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομίας Γ. Παπαθανασίου έχουν τον χαρακτήρα «επιδρομής» σε ιδιοκτήτες ακινήτων, αυτοκινήτων και κινητών τηλεφώνων, ενώ στο στόχαστρο μπαίνουν και οι ιδιοκτήτες πολυτελών ΙΧ και σκαφών αναψυχής

Τα μέτρα αυτά, εκτός του ότι είναι, εν μέρει, αλλοπρόσαλλα (η κυβέρνηση έδωσε προσφάτως κίνητρα για την τόνωση, κυρίως, της αγοράς πολυτελών ΙΧ και τώρα «τιμωρεί» όσους… τσίμπησαν το δόλωμα), είναι κοινωνικά άδικα αλλά και ατελέσφορα, αφού αποσκοπούν στο όπως όπως κλείσιμο της μαύρης τρύπας του προϋπολογισμού και δεν αντιμετωπίζουν τα σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας, που προκαλούν την εκτίναξη του ελλείμματος και του δημοσίου χρέους

Επιπλέον, η κυβέρνηση εκτιμά ότι περίπου τα μισά από τα έσοδα που προσδοκά θα προέλθουν από τη ρύθμιση για τους ημιυπαίθριους χώρους, παρότι θεωρείται περίπου βέβαιο ότι θα είναι λίγοι οι ιδιοκτήτες ακινήτων που θα ανταποκριθούν στη σχετική πρόσκληση

Πάντως, ο υπουργός Οικονομίας άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής νέων μέτρων τον Οκτώβριο, αν και αυτό θα εξαρτηθεί από τον… προεκλογικό σχεδιασμό του πρωθυπουργού…

 

Γιουρούσι

 

Η κυβέρνηση της… αρπαχτής και της κοροϊδίας χτύπησε ξανά! Τα φορομπηχτικά μέτρα που ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίου δεν έχουν καμία αναπτυξιακή λογική, δεν συμβάλλουν στη θωράκιση της οικονομίας από την κρίση, και δεν πρόκειται να αποφέρουν ούτε καν μεσοπρόθεσμα οφέλη στα άδεια δημόσια ταμεία.

Ένα «γιουρούσι» στις τσέπες των φορολογουμένων είναι και τίποτε περισσότερο…

 

Οι… οικονομικά ισχυροί

 

Το περιεχόμενο του νέου φορολογικού πακέτου είναι εξοργιστικό, αλλά εξίσου εξοργιστικό είναι και το «περιτύλιγμά» του. Ο υπουργός Οικονομίας δήλωσε ότι «αν όλοι οι Έλληνες πλήρωναν τους φόρους που τους αναλογούν, δεν θα υπήρχε η ανάγκη πρόσθετων μέτρων» (σ.σ.: τέτοιες… εμβριθείς αναλύσεις ακούγονται καθημερινά σε όλα τα καφενεία της χώρας, από τον υπουργό Οικονομίας θα περιμέναμε να πει -και να κάνει- πιο ουσιαστικά πράγματα) και ότι «σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου αυξάνεται η φορολογική επιβάρυνση, είναι ξεκάθαρο ότι το μεγαλύτερο μέρος της το επωμίζονται οι ισχυρότερες οικονομικά ομάδες»! Σοβαρά; Και ποιες είναι αυτές οι «ισχυρότερες οικονομικά ομάδες»; Οι πιτσιρικάδες με τα καρτοκινητά; Η μήπως οι απλοί εργαζόμενοι που θα πληρώσουν το χαράτσι στα κινητά τηλέφωνα και στη βενζίνη; Η μήπως δεν ξέρουμε όλοι σε αυτή τη χώρα ότι οι κάτοχοι πολυτελών σκαφών αναψυχής και ιστιοφόρων ξέρουν πολλά (και αποτελεσματικά) κόλπα για να ξεφεύγουν από την Εφορία;

 

Φόρος κοροϊδίας

 

Όσο για τον Κ. Καραμανλή, ο οποίος τις παραμονές των ευρωεκλογών διαβεβαίωνε ότι δεν είναι στον άμεσο σχεδιασμό του η επιβολή νέων φόρων, ένα πράγμα μόνο χρειάζεται να ειπωθεί: Αν υπήρχε η δυνατότητα να φορολογηθούν η αναξιοπιστία και ο εμπαιγμός, ο πρωθυπουργός θα είχε μείνει προ πολλού άφραγκος!

 

Η πρόβλεψη

 

Πριν από δυο-τρεις μήνες η κυβέρνηση έδωσε κίνητρα για την τόνωση της αγοράς αυτοκινήτου. Λίγο αργότερα, έδωσε κίνητρα για την απόσυρση των ενεργοβόρων κλιματιστικών και την αντικατάστασή τους με νέα, εξελιγμένης τεχνολογίας. Χθες η πολιτική εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα οικονομίας Λούκα Κατσέλη δήλωσε σχετικά  «Πριν λίγο καιρό η κυβέρνηση μείωσε το τέλος για τα πολυτελή αυτοκίνητα και τώρα έρχεται, αν πραγματικά ισχύει αυτό το μέτρο, να τα φορολογήσει. Θα περιμένουμε τους επόμενους μήνες να φορολογηθούν, φαντάζομαι, και τα κλιματιστικά!».

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Τα νέα φορολογικά μέτρα της Κυβέρνησης

Φορολογείται η χρήση του κωλόχαρτου, οι γλάστρες στους κήπους και τις βεράντες και τα περισσότερα του ενός ποτού στα μπαρ!

Επαναστατικά μέτρα της Κυβέρνησης για να βρει το δρόμο η χώρα μας!

 

Η πρόταση έπεσε στο τέλος της τελευταίας συνεδρίασης της Κυβερνητικής Επιτροπής : « Έχω μια φοβερή πρόταση» είπε ο Υπουργός, και όλοι τον κοίταξαν απορημένοι. Αφού φορολογήσαμε ότι κινείται και ότι υπάρχει, σκέφτηκαν, τι άλλο μπορεί να έχει μείνει;

«Μετά από πολύ και ώριμη σκέψη σας ανακοινώνω ότι θα πρέπει να φορολογήσουμε την χρήση του κωλόχαρτου»!

Ησυχία απόλυτη στην Κυβερνητική. Το μόνο που χαλούσε την ατμόσφαιρα ήταν το ροχαλητό του Πρωθυπουργού. Βλέπετε … η κούραση.

Και εξήγησε:

« Κατά μέσο όρο χρησιμοποιούμε ο καθένας 3 τεμάχια την εβδομάδα. Επί 10 εκ πολίτες . :30 εκ. Επί 4 εβδομάδες 120 εκ το μήνα. Επί 12 μήνες 1 δις 440 εκ τεμάχια το χρόνο. Αν επιβάλλουμε φόρο χρήσης 20 λεπτά το τεμάχιο θα έχουμε σίγουρα 288 εκ ευρώ το χρόνο». Έμειναν όλοι άναυδοι!

«Λες να μιλάει στα σοβαρά», αναρωτήθηκαν;

Αυτός συνέχισε απτόητος και για να τους πείσει έριξε στο τραπέζι και το επιχείρημα περί κοινωνικής δικαιοσύνης:

«Γιατί θα καταναλώνει περισσότερο, όποιος τρώει περισσότερο. Άρα όποιος έχει περισσότερα χρήματα. Να πως φορολογείς τους έχοντες!»

Και αφού πήρε φόρα, ποιος τον σταματούσε:

« Να φορολογήσουμε με έκτακτη εισφορά 1 ευρώ κάθε γλάστρα στο μπαλκόνι ή την αυλή. Υπολογίζω να μαζέψουμε τουλάχιστον άλλο 1 δις! Γιατί δεν μπορεί να λες ότι δεν υπάρχουν χρήματα και να ξοδεύεσαι αγοράζοντας φυτά και χώματα!

Με την πρόταση αυτή θα δείξουμε και την οικολογική μας ευαισθησία, συνέχισε.

«Θα πετύχουμε και μείωση της κατανάλωσης του νερού, άρα της σπατάλης του» είπε.

Το καλύτερο το άφησε για το τέλος:

«Θα πρέπει επίσης να φορολογήσουμε με 1 ευρώ τα περισσότερα από ένα ποτά που πίνουν στα μπαρ. Δεν χρειάζονται υπερβολές στην κατανάλωση του αλκοόλ, άσε που έτσι θα δείξουμε έμπρακτα το ενδιαφέρον μας για την υγεία των πολιτών μας. Άλλο ένα δις από αυτό» !

 

Ξύπνησε τρομαγμένος. Ιδρωμένος. Άλλος ένας εφιάλτης.

Έχει χάσει τον ύπνο του το τελευταίο διάστημα. Μετά τις ευρωεκλογές δεν μπορεί να συνέλθει!

Έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό του. Έκανε τις πρωινές ασκήσεις. Χωρίς μπάλα (που να ξανακλωτσήσει μετά από αυτό που έπαθε) και πήρε στο τηλέφωνο τον Γιάννη.

«Έλα Γιάννη, ο Κώστας είμαι. Πέρνα από το Μαξίμου να τα πούμε γιατί σκέφτηκα κάτι για τα μέτρα που λέγαμε!»

Και αν ο εφιάλτης ζωντανέψει;

Οχι και έτσι!

Στις 17 Ιουνίου έγραφα για τον κίνδυνο να στερέψει ο Πηνειός, με αφορμή συνέντευξη του επίκουρου καθηγητή του Παν/μιου Θεσσαλίας ,Νικήτα  Μυλόπουλου. Ο τίτλος ήταν «Ενα ρυάκι που το λέγαν Πηνειό»

https://ra64.wordpress.com/2009/06/17/pinios/

Την Τετάρτη 24 Ιουνίου η τοπική εφημερίδα «Ελευθερία» κυκλοφορεί με θέμα της στην πρώτη σελίδα, με παραπομπή στη σελίδα 9: «Θα στερέψει ο Πηνειός»:

http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=9918&pid=7&CategoryID=7

Αν διαβάσετε τα δύο κείμενα εύκολα θα διαπιστώσετε ότι είναι τα ίδια!

Να υποθέσω συναδελφική αλληλεγγύη;

Τουλάχιστον κάποια αναφορά στην πηγή δεν θα έπρεπε να υπάρχει;

Πού είναι οι «Τσουκάτοι»;

Που βρίσκονται αλήθεια όλοι όσοι έπιναν νερό στο όνομα του πρώην «στρατηγού»;

Που κρύβονται και γιατί δεν μιλάνε;

Διάβαζα τις ερωτήσεις στον εκπρόσωπο τύπου του ΠΑΣΟΚ και είχα την αίσθηση ότι επιχειρείται να χρεωθεί συνολικά το ΠΑΣΟΚ τα κατορθώματα των Τσουκάτων, των Πανταγιάδων και των Νεονάκηδων!

Να με συγχωρείτε!

Δεν έχω καμία σχέση. Δεν είχα όπως και χιλιάδες μέλη του ΠΑΣΟΚ καμία σχέση, με το σύστημα που κατάφερε να συκοφαντήσει τις αρχές μας και τα πιστεύω μας!

Όσοι όμως στήριξαν το σύστημα και λειτούργησαν είτε σαν τοπικοί εκπρόσωποι  του, είτε σαν το μακρύ του χέρι, στις τοπικές κοινωνίες, να μιλήσουν και να απολογηθούν.

Όσοι συμμετείχαν στην ανάπτυξη του μηχανισμού πριν το 1996. Όσοι «φραξιώνισαν» και συνομώτησαν ενάντια στο ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου.

Όσοι διαπραγματεύτηκαν την ψήφο τους στο περίφημο συνέδριο για μια θεσούλα στο μηχανισμό εξουσίας.

Όσοι βολεύτηκαν, όσοι πλούτισαν, όσοι διέλυσαν τις οργανώσεις.

Όσοι προσπάθησαν να μετατρέψουν το κόμμα τους σε μηχανισμό ολίγων και εκλεκτών «στελεχών».

Όσοι στήριξαν νεοσυντηρητικές πολιτικές και απόψεις!

Όσοι προσπάθησαν να «πνίξουν» τα οράματα ενός ολόκληρου λαού και τα δημοκρατικά τους πιστεύω και να τα ανταλλάξουν με λίγο περισσότερο κυβερνητισμό!

Αυτοί γνωρίζουν και για τον Τσουκάτο και για τους άλλους!

Αλλά μαζί τους και όσοι σιωπηλά προσκύνησαν και έγιναν συμμέτοχοι στην προσπάθεια μετάλλαξης μιας ολόκληρης παράταξης.

Που είναι κρυμμένοι; Που βρίσκονται «καμουφλαρισμένοι»;

Επιδιώκουν τη λήθη ή ετοιμάζονται να επανέλθουν μυρίζοντας εξουσία;

 

Μπορεί στα αδικήματα να ισχύει η παραγραφή αλλά στην πολιτική υπάρχουν πάντοτε οι πράξεις, οι δηλώσεις και οι στάσεις. Αυτά δεν παραγράφονται.

Ειδικά από αυτούς που δεν χρωστάνε τίποτα σε κανέναν τους!

Και κερατάδες … και δαρμένοι!

Να σε έχουν απλήρωτο, να σε τρέχουν παντού, να εκτελείς χρέη που άλλοι θα έπρεπε να κάνουν, να γίνεσαι από σελιδοποιός, αρθρογράφος και από διορθωτής, φωτογράφος, να μην τελειώνεις ποτέ στην ώρα σου και από πάνω να σου ζητούνε και τα ρέστα…

Στις επαρχιακές εφημερίδες, στις περισσότερες δηλαδή αυτή είναι η εικόνα. Και τη ζούμε καθημερινά.

Ο εκδότης τοπικής εφημερίδας με αφορμή σχόλιο σε blog, εκφράζει την άποψη ότι για την κατάντια των εφημερίδων, για το κλέισιμο τους φταίει το ότι οι δημοσιογράφοι έχασαν τη χαρά …sic, του γραψίματος!

Γράφει υπό τον τίτλο «Εφημερίδες και λουκέτα»:

 

«ΝΑ και μια άποψη για το σινάφι μας χωρίς φτιασιδώματα. Τη μεταφέρει ωμή, όπως άλλωστε οφείλει να είναι και η αλήθεια, ένας από τους πιο ταλαντούχους της νέας γενιάς, ο «Πιτσιρίκος», δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ και γνωστός μπλόκερ: «Διαβάζω τα τελευταία κείμενα κάποιων από τους εργαζόμενους στον “Ελεύθερο Τύπο”. Πίκρα, αυτοσαρκασμός, αποφασιστικότητα, ρεαλισμός, αισιοδοξία – τα συναισθήματα των ανθρώπων είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αυτής της ιστορίας. Σε ένα κείμενο διαβάζω: “Ρουφάω γουλιές από τον τελευταίο φραπέ και σκέφτομαι ότι τουλάχιστον δεν έχω να γράψω ένα σαββατιάτικο κομμάτι των 1.500 λέξεων”. Είναι προφανής ο αυτοσαρκασμός του γράφοντος αλλά εδώ νομίζω πως υπάρχει και μια μεγάλη αλήθεια που αφορά στην πλειοψηφία των δημοσιογράφων. Όχι, δεν είναι αποκλειστική ευθύνη των δημοσιογράφων η πτώση των εφημερίδων αλλά, όταν έχεις χάσει τη χαρά του γραψίματος, δεν πρέπει να σε εκπλήσσει το γεγονός ότι οι εφημερίδες βάζουν λουκέτο. Όταν εσύ δεν φτιάχνεσαι με το γράψιμο, όταν εσύ δεν γουστάρεις, όταν το γράψιμο γίνεται αγγαρεία, πώς περιμένεις να ενθουσιαστεί ο αναγνώστης; Είναι σαν να σερβίρεις σε κάποιον ένα φαΐ που εσύ δεν θα έτρωγες ποτέ. Οι δημοσιογράφοι καλούνται να ανακαλύψουν ξανά τη χαρά της γραφής. Όσοι το πετύχουν δεν κινδυνεύουν από κανένα λουκέτο, από καμία Γιάννα».

Και υπογράφει:

«Για την αντιγραφή Κ.Τ.»

Η απάντηση, καταλυτική και γενναία θα έλεγα, έρχεται από δημοσιογράφο της ίδιας εφημερίδας, που δίνει την πραγματική διάσταση των πραγμάτων, στην ίδια στήλη της εφημερίδας:

Γράφει η συνάδελφος το σχόλιο με τίτλο «Η άλλη άποψη»:

 

«ΤΟ πιο σπάνιο σε αυτό τον τόπο είναι να αναλαμβάνει κανείς τις ευθύνες του. Και το σύνηθες, να τις ρίχνει στους άλλους.

Άραγε γιατί να έχασαν οι δημοσιογράφοι την όρεξη για δουλειά, τη χαρά της γραφής;

Μήπως γιατί είναι κακοπληρωμένοι, ανασφάλιστοι, γιατί δεν καλούνται να γράψουν αλλά να «γεννήσουν» κείμενα αφού ουδείς με σώας τας φρένας μπορεί να γράφει ουσιαστικές 3.000 λέξεις την ημέρα και ταυτόχρονα να φωτογραφίζει (που δεν είναι δουλειά του), να διορθώνει, να εκτελεί χρέη γραμματέα, τηλεφωνητή, καθαρίστριας και να μπλοκάρει από πάνω και ο αρχαίος υπολογιστής του. Να βάζει από την τσέπη του βενζίνες, αναλώσιμα, να μην προλαβαίνει να γυρίσει το μεσημέρι στο σπίτι του γιατί κάνει δυο και τρεις δουλειές για να τα βγάλει πέρα, γιατί αναπληρώνει δυο συναδέλφους που λείπουν με άδεια κ.ο.κ.

Όταν ήμουν πιτσιρίκα τα ίδια έλεγα με τον «Πιτσιρίκο». Αλλά ο «Πιτσιρίκος» κάνει πλάκα με τα δικά μου και των συναδέλφων μου ρεπορτάζ. Δεν κάνουμε την ίδια δουλειά.

 

Και υπογράφει : «Για το γνήσιο Κ.ΚΑΡ.»

 

Αν αυτή δεν είναι η χαρά του γραψίματος τότε ποια είναι κε εκδότα;

Ελπίζω να την χαρείτε και εσείς εξίσου!

Τα λαμόγια προκαλούνε ακόμα!

Δεν υπάρχει όριο στην προκλητικότητα κάποιων που έχουν συνδεθεί με τις μελανότερες σελίδες της πολιτικής μας ζωής!

Πώς να εξηγήσει κανείς τη  μόνιμη προκλητικότητά τους. Άνθρωποι που μετέτρεψαν την εθελοντική ένταξη σε κόμματα σε στοίχημα πλουτισμού για τη ζωή τους.

«Στελέχη» που προσάρμοσαν τα πολιτικά τους πιστεύω σε αυτά των αναγκαιοτήτων των βουλευτικών γραφείων που σαν πιστοί «σκύλοι» υπηρέτησαν. Με το αζημίωτο φυσικά.

«Στελέχη» που άλλαξαν την προσωπική τους ζωή, προς το καλύτερο φυσικά, το ίδιο χρονικό διάστημα.

Ετερόφωτες πολιτικές «προσωπικότητες», απομονωμένοι στο στενό τους κοινωνικό κύκλο, χωρίς καμία αναφορά.

Με μια μεγάλη ικανότητα: Να προσκολλώνται ανάλογα με «του καιρού τα γυρίσματα» σε άλλους πόλους εξουσίας. Και να επιβιώνουν έρποντας, παραγοντίζοντας, εξαργυρώνοντας «παράσημα» κομματικής προσφοράς. Πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες!

Και από πάνω δηλώνουν ότι «το κόμμα τους  χρωστάει».

Άθλιοι κουασιμόδοι της πολιτικής ζωής.

Όταν όμως οι τοπικές κοινωνίες τους γνωρίζουν, τους κρατάνε στη γυάλα τους.

Και τους θυμίζουν τη γνωστή ιστορία της πόρνης, που στο τέλος της κουραστικής της εβδομάδας, φορώντας ένα σεμνό φόρεμα, με ευλάβεια προσέρχεται στην εκκλησία για να ακούσει τα κηρύγματα του ιερέα περί ιερότητας της παρθενίας…

Χαστούκι από τη Διεθνή Αμνηστία στην Κυβέρνηση

Για σκανδαλώδη παύση της έρευνας για την Κων/να Κούνεβα κάνει λόγο σε ανακοίνωσή του, το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας.

Χαρακτηρίζει αναξιόπιστη την Ελληνική Κυβέρνηση και αφήνει σαφέστατες αιχμές για «προσπάθεια συγκάλυψης».

Σε πλήρη αφασία το Υπουργείο Δικαιοσύνης και η Κυβέρνηση.

Στην ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής:

«Μόλις ενάμιση μήνα (05/05/09) μετά τις δεσμεύσεις του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών ότι θα αναγάγει σε πρώτη προτεραιότητα τη διαλεύκανση της δολοφονικής επίθεσης εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα, η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την έντονη ανησυχία της για την απόφαση του αρμόδιου ανακριτή να κηρύξει το πέρας της σχετικής δικαστικής έρευνας.

 

Παρά τις εκκλήσεις δεκάδων χιλιάδων πολιτών από ολόκληρο τον κόσμο και την ακόλουθη διαβεβαίωση του Αναπληρωτή Υπουργού προς τη Διεθνή Αμνηστία ότι θα επισπεύσει τη διεξαγωγή μιας πλήρους και αμερόληπτης έρευνας, η σχετική δικογραφία κρίνεται από τους δικηγόρους της Κούνεβα ελλιπής και οδηγείται σκανδαλωδώς προς το αρχείο. Οι δικηγόροι της Κούνεβα εκφράζουν τον προβληματισμό τους για την αμφίβολη ποιότητα των ανακρίσεων, για την ολιγωρία των αστυνομικών αρχών, καθώς επίσης και για το ότι δεν πραγματοποιήθηκε καμία έρευνα στον τόπο της επίθεσης, ούτε ελήφθη συμπληρωματική κατάθεση από τη συνδικαλίστρια.

 

«Πλήρως αναξιόπιστη αποδεικνύεται η ελληνική κυβέρνηση ως προς την αποτελεσματική αντιμετώπιση της υπόθεσης της Κωνσταντίνας Κούνεβα, παρά τις ρητές δεσμεύσεις της ότι θα φροντίσει άμεσα να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι ένοχοι» επισημαίνει η Κατερίνα Καπερναράκου, πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας. «Σε πλήρη αντίφαση με τις διεθνώς ισχύουσες αρχές δικαίου για την προστασία του συνδικαλίζεσθαι, των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και δη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, όπως είναι οι γυναίκες και οι μετανάστριες εργαζόμενες, οι αρμόδιες αρχές εξακολουθούν να τηρούν απαρέγκλιτα τη στάση που είχαν εξαρχής τηρήσει στην περίπτωση της Κωνσταντίνας Κούνεβα, δηλαδή αυτή της εκκωφαντικής σιωπής, η οποία δημιουργεί ένα εξίσου εκκωφαντικό κλίμα συγκάλυψης των ενόχων. Παρά τις προσωπικές δεσμεύσεις του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών, παρά τις υπογραφές  23.000 ανθρώπων από ολόκληρο τον κόσμο που διεκδικούν δικαιοσύνη, η επίσημη Πολιτεία τους γυρνά επιδεικτικά την πλάτη και προκαλεί βάναυσα το κοινό περί δικαίου αίσθημα, συντασσόμενη με την ατιμωρησία».