Λάβετε υπόψη τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα του λαού

Ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για το εξωτερικό χρέος και τα ανθρώπινα δικαιώματα Σέφας Λουμίνα, προειδοποίησε σήμερα ότι η εφαρμογή πρόσθετων μέτρων λιτότητας και των  διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που προτάθηκαν από την τρόικα (ΔΝΤ, ΕΕ, και ΕΚΤ) για την επίλυση της κρίσης χρέους της Ελλάδος,  μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη σοβαρή παραβίαση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του λαού.

«Η εφαρμογή του δεύτερου πακέτου μέτρων λιτότητας και των διαρθρωτικών αλλαγών που περιλαμβάνουν μαζικές ιδιωτικοποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων και περιουσιακών στοιχείων, είναι πιθανό να έχει  σοβαρές επιπτώσεις σε βασικές κοινωνικές υπηρεσίες και συνεπώς στην απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον Ελληνικό λαό και ειδικότερα από τα  πιο ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού, όπως οι φτωχοί, οι ηλικιωμένοι, οι άνεργοι και τα άτομα με αναπηρία» είπε ο κ. Λουμίνα.

«Το δικαίωμα στην τροφή, το νερό, στην κατάλληλη στέγη, στην εργασία και στις δίκαιες συνθήκες δεν πρέπει να κινδυνεύουν από την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας» τόνισε, καλώντας την κυβέρνηση να «δημιουργήσει μια προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στη λιτότητα και στην εφαρμογή των ανθρώπινων δικαιωμάτων, λαμβάνοντας υπόψη το προβάδισμα των υποχρεώσεων των Κρατών όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα.»

Ο Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας κάλεσε επίσης τις αρχές να διατηρήσουν κάποιο δημοσιονομικό περιθώριο προκειμένου να ανταποκριθούν στα βασικά δικαιώματα του λαού, και ιδιαίτερα στα  κοινωνικά  και πολιτιστικά δικαιώματα.

«Η αύξηση των φόρων, οι περικοπές στα δημόσια έξοδα και τα μέτρα ιδιωτικοποίησης πρέπει να εφαρμόζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην έχουν ως συνέπεια την αβάστακτη δοκιμασία του λαού.»

« Τα χρέη μπορούν να αποπληρωθούν μόνο με  έσοδα» είπε ο κ. Λουμίνα ενθυμούμενος ότι παρά τη λιτότητα της περσινής χρονιάς, που παρουσιάστηκε ως μέρος του πρώτου πακέτου σωτηρίας της Ελλάδος, η οικονομία της παραμένει αδύναμη, υπάρχει πρωτογενές έλλειμμα στον προϋπολογισμό και το χρέος παραμένει ανεπίδεκτο εξόφλησης.

« Μια οικονομία που συρρικνώνεται δεν μπορεί να δημιουργήσει κανένα έσοδο και συμβάλει στη μειωμένη δυνατότητα αποπληρωμής του χρέους. Έπρεπε να υπάρξει περισσότερος χρόνος για τα διαρθρωτικά μέτρα που ήδη εφαρμόζονται.»

Κατά την άποψή του «το πρόβλημα της αδυναμίας εξόφλησης των χρεών πρέπει να αντιμετωπιστεί  ως τμήμα του σχεδίου σωτηρίας.»

Ο Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας κάλεσε επίσης την Τρόικα να παραμείνει ενήμερη για τις συνέπειες που έχουν  στα ανθρώπινα δικαιώματα οι πολιτικές που σχεδιάζει στο πλαίσιο της προσπάθειας επίλυσης της κυρίαρχης κρίσης χρέους στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια προσέγγιση στη βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το πρόβλημα του χρέους στον κόσμο, ο κ. Λουμίνα είπε ότι « δεν θα υπάρξει μακροχρόνια λύση στο κυρίαρχο πρόβλημα χρέους αν τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού δεν ληφθούν  υπόψη».

Ο κ. Σέφας Λουμίνα διορίστηκε το 2008  από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας σχετικά με τις συνέπειες του εξωτερικού χρέους και άλλων σχετικών διεθνών χρηματοοικονομικών υποχρεώσεων των Κρατών στην απόλαυση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και ειδικότερα των οικονομικών, κοινωνικών, και πολιτισμικών δικαιωμάτων. Είναι ανεξάρτητος από οποιαδήποτε κυβέρνηση ή οργανισμό. Ο κ. Λουμίνα είναι καθηγητής στο Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Νομική Σχολή του  Πανεπιστημίου της Πραιτόρια.

Advertisements

Και μετά το μεσοπρόθεσμο;

Μπορεί να ψηφίστηκε χθες το μεσοπρόθεσμο και μπορεί πιο εύκολα να ψηφιστεί και ο εφαρμοστικός νόμος, αλλά το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και  πέρα και κυρίως αν η Κυβέρνηση μπορέσει να το εφαρμόσει. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν, δυστυχώς, το μόνιμο φαινόμενο τα τελευταία χρόνια είναι η απόσταση (τεράστια τις περισσότερες φορές) ανάμεσα στα ψηφισθέντα και τα υλοποιούμενα.

Με την υπόθεση εργασίας ότι το Μεσοπρόθεσμο υλοποιείται με την απόλυτη ακρίβεια, η καλύτερη επίδοση για το ρυθμό ανάπτυξης θα σημειωθεί το 2015 και θα είναι μέχρι 2,7%, η ανεργία δεν θα πέσει κάτω από το 13,6%, το δημόσιο χρέος θα προσεγγίζει το 140% του ΑΕΠ (ακόμα με τις αποκρατικοποιήσεις των 50 δισ. ευρώ), οι τόκοι θα απορροφούν το 38% των φορολογικών εσόδων και το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι ελάχιστο και ανήμπορο να μειώσει δραστικά το χρέος!

Το χρέος, από 328,6 δισ. ευρώ ή 142,8% του ΑΕΠ, αυξάνεται φέτος στο 155,5% του ΑΕΠ. Το 2012 στο 159,8%, το 2013 υποχωρεί στο 157,7%, το 2014 στο 150,1% του ΑΕΠ και το 2015 στο 139,5% του ΑΕΠ ή στα 351,4 δισ.

Πρόκειται για προβλέψεις που εντείνουν τον προβληματισμό και την εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική αλλά και τις αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητά της, αφού μετά από μία πενταετία σκληρής οικονομικής πολιτικής, η πρόοδος θα είναι ελάχιστη.

Το υψηλό χρέος επιβαρύνει τον προϋπολογισμό με υψηλούς τόκους, οι οποίοι ξεκινούν από το επίπεδο των 16 δισ. ευρώ, φέτος, και κλιμακώνονται μέχρι 23,4 δισ. ευρώ, το 2015, όταν μάλιστα για την αποπληρωμή τους θα απαιτείται το 38% των φορολογικών εσόδων!

Ανακύπτει, ωστόσο, και πρόβλημα επιτοκίου, δεδομένου ότι όταν το εσωτερικό επιτόκιο του χρέους υπερβαίνει το ρυθμό ανάπτυξης, ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ τείνει να αυτοτροφοδοτείται, αφού οι πληρωμές για τόκους συνεισφέρουν στο δημόσιο χρέος περισσότερο από ότι η ανάπτυξη συνεισφέρει στο ΑΕΠ.

Το μέσο ποσοστό ανεργίας για το 2010 διαμορφώθηκε στο 11,5%, ενώ η τάση του δείκτη αναμένεται να είναι αυξητική έως και το 2012 και να διαμορφωθεί στο 14,5% το 2011 και 15,0% το 2012. Στη συνέχεια, προβλέπεται σταδιακή βελτίωση του δείκτη με ποσοστό ανεργίας 14,5% το 2013, 14,0% το 2014 και 13,6% το 2015.

Σε ότι αφορά, δε, στον αριθμό των ανέργων, το ρεκόρ θα σημειωθεί το 2012, θα φτάσει σε 792.900 άτομα, ενώ το 2015 ο αριθμός των ανέργων θα υποχωρήσει ελάχιστα σε 724.900 άτομα.

Δεν ξέρω που στηρίζεται η αισιοδοξία του οικονομικού επιτελείου, ούτε μπορώ να καταλάβω, πως μετά από πέντε χρόνια σκληρών θυσιών του ελληνικού λαού, θα βρεθούμε περίπου στο ίδιο με σήμερα σημείο.

Τζάμπα μάγκας Δημητράκο!

«Έγραψε» με την αναφορά του στη Βουλή, ο βουλευτής Φθιώτιδας του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Τσώνης.

Ο βουλευτής  προτίμησε να τοποθετηθεί με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο, προτίμησε έναν τρόπο σε σχέση με τις συμβατικές ομιλίες της Βουλής, αποφορτίζοντας ωστόσο το ιδιαίτερα βαρύ κλίμα εκείνη την ώρα στη βουλή.

Αποφάσισε να διηγηθεί μια ιστορία, μια συνομιλία με ένα φίλο του και ψηφοφόρο. Μια συνομιλία χαρακτηριστική της λογικής της «κωλοτούμπας» που κυριαρχεί στην σύγχρονη κοινωνία. Χαρακτηριστική του πως αλλάζουνε οι θέσεις και οι απόψεις μέσα σε λίγα λεπτά.

Εξιστόρησε μια ιστορία που συνέβη πριν από λίγα εικοσιτετράωρα στη Λαμία, όπως ο ίδιος ο Νίκος Τσώνης τουλάχιστον ισχυρίστηκε:

«Πριν από τρεις μέρες στη κάποιος φίλος μου, που είχα και καιρό να τον δω, σταμάτησε μπροστά μου με τη μηχανή του και μου λέει απειλητικά: “Δεν φαντάζομαι να ψηφίσεις το Μεσοπρόθεσμο;”, διηγήθηκε ο βουλευτής και πρόσθεσε: «Του λέγω: “Δημητράκη, μην ανησυχείς. Είναι λυμένο το πρόβλημα”. “Δηλαδή;”, με ρωτάει.

“Έχουμε συνεννοηθεί επτά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να μην το ψηφίσουμε”. Αμέσως μου λέει: “Σοβαρά μιλάς;”. “Ναι”, του απαντάω.

“Ποιοι είστε;” “Δεν μαρτυράω”.

“Αλήθεια λες;“. “Αλήθεια λέω. Δεν μπορώ ρε συ να αντέξω την πλατεία, δεν μπορώ να με βρίζουν, να με λένε αλήτη, να με λένε κλέφτη κλπ”.

Μου λέει: “Μα θα φτωχύνουμε”. “Έ, αφού το θέλουν οι πολλοί, ας φτωχύνουμε. Μαζί με αυτούς κι εγώ. Στο κάτω – κάτω τα καλύτερα χρόνια φτωχός τα πέρασα”.

«Μαρσάρει, αγαπητοί φίλοι, τη μηχανή και μου λέει:

 “Ρε συ, κοίταξε μην κάνεις καμιά μ… και δεν το ψηφίσεις…” συνέχισε ο κ. Τσώνης που, σύμφωνα με όσα είπε, απευθύνθηκε στο συνομιλητή του, λέγοντας του: “Τζάμπα μάγκας

Δημητράκο».

Τελικά ποιος φταίει;

Φταίει η ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (που μάλλον πρέπει να αλλάξει όνομα);

Φταίνε οι παρακρατικοί μηχανισμοί (αν υπάρχουν και αν δρουν έτσι όπως καταγγέλλουν με μεγάλη ευκολία πολλοί);

Φταίνε οι εσωτερικοί μηχανισμοί στα σώματα ασφαλείας που δεν μπορούν να ελεγχθούν ( το ακούσαμε και αυτό);

Φταίνε οι «μπαχαλάκηδες», που εναγωνίως αναζητούσανε τη ρεβάνς από τους «αγανακτισμένους»;

Φταίνε οι ακροδεξιές ομάδες της επάνω πλευράς της πλατείας Συντάγματος;

Φταίνε κόμματα και παρακόμματα που μονίμως δικαιολογούν δράσεις τέτοιου τύπου;

Κρατάει χρόνια αυτή η ιστορία με τους «γνωστούς – αγνώστους» και τα επαναλαμβανόμενα, σαν σε replay, επεισόδια.

Προφανώς φταίνε πολύ περισσότεροι από έναν. Αλλά όποια ερμηνεία και αν δεχτούμε νομίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε σε μερικά απλά πράγματα:

Είναι τεράστια η ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας που δεν κατάφερε να διασφαλίσει το αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώσουν ειρηνικά. Που ανέχτηκε την απίστευτη χρήση χημικών στο κέντρο της Αθήνας. Που οδήγησε αθώους πολίτες σε ακραίες καταστάσεις για την υγεία τους. Που μετέτρεψε το κέντρο της Αθήνας σε απαγορευμένη ζώνη.

Είναι τεράστια η ευθύνη και όσων καλλιεργούσανε συγκρουσιακό κλίμα όλες αυτές τις ημέρες αλλά και όσων με ανείπωτες βλακείες και λογύδρια κάθε τύπου δίνανε ραντεβού για την «τελική μάχη».

Είναι τεράστια η ευθύνη όσων επέτρεψαν την λειτουργία όλο αυτό το διάστημα ομάδων κρούσης φασιστοειδών με τον μανδύα των αγανακτισμένων πολιτών.

Και αν είναι περίεργο το ότι χιλιάδες αστυνομικοί δεν μπορούν να τελειώσουν μια ομάδα κουκουλοφόρων, δεν είναι τρελό 50.000 κόσμου να μην μπορούν να απομονώσουν 200 – 300 άτομα;

Δεν γνωρίζω ποιοι κρύβονται πίσω από τις κουκούλες. Δεν θα μπορούσα να γνωρίζω. Και όσοι με τόση ευκολία βγάζουν εύκολα συμπεράσματα κάνοντας λογικές υπερβάσεις, μάλλον δουλεύουν τους ίδιους τους εαυτούς τους.

Γνωρίζω όμως ότι κανένας από τους απλούς πολίτες που θέλησαν να διαδηλώσουν δεν έφταιγαν σε τίποτα. Κανένας από αυτούς που δέχθηκαν τόνους χημικών, χωρίς κανένα λόγο, δεν προκάλεσαν. Και όμως τους συμπεριφέρθηκαν σαν να είναι σώματα χωρίς ψυχή. Προσπάθησαν να τους τελειώσουν! Και αυτό είναι που δεν καταλαβαίνω.

Γιατί οι περιγραφές δικών μας ανθρώπων είναι τρομακτικές με όλη τη σημασία της λέξης. Και δεν υπάρχουν δικαιολογίες…

Αν στα μυαλά κάποιων κυβερνόντων η βίαιη καταστολή αποτελεί τη λύση για τις κινητοποιήσεις του κόσμου, ας καταλάβουν νωρίς ότι η οργή πολλές φορές είναι ισχυρότερη από τα χημικά. Η πραγματική οργή…

 

Άλλο η διαφωνία άλλο η παράκρουση!

Με αφορμή την πολυσυζητημένη επιστολή για το «καλημέρα ήλιε» της Μυρσίνης Λοΐζου στον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση:

Ακόμα και αν κάποιος συμφωνεί με κάποιες από τις διαπιστώσεις της επιστολής, δεν μπορεί παρά να προκαλεί προβληματισμό το περιεχόμενο της.

Γιατί την ίδια στιγμή που καταγγέλλει τις Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ για  «ένα βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής», διαπνέεται από μια βαθιά εξουσιαστική αντίληψη, αλλά και ένα περίεργο τρόπο σκέψης, που παραπέμπει στην επιλογή πολιτικών κριτηρίων «αδειοδότησης» για τη χρήση ενός τραγουδιού, όχι δικού της, αλλά του πατέρα της.

Θα μου πείτε δικαίωμα του καθένα να εκφράζεται με όποιον τρόπο θέλει και όποιον τρόπο θεωρεί ότι τον κάνει πιο αρεστό τη σημερινή εποχή. Αλλά πώς να εξηγήσω αυτήν την περίεργη λογική μιας διαφορετικής ΑΕΠΙ, που «χρωματίζει» τραγούδια, ερμηνεύει τις σκέψεις και τις διαθέσεις τρίτων στο όνομα απλά της οικογενειακής σχέσης;

«Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το «Καλημέρα Ήλιε» στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε…», αναφέρει στην επιστολή της για να δείξει τη διαχρονική της αντιπάθεια με το ΠΑΣΟΚ.

Δικαίωμα της. Αν όμως ενοχλούσε αισθητικά από παλιά και τον πατέρα της δεν είχε εκφραστεί κάποια στιγμή; Αν ο ίδιος ο πατέρας της είχε τη δική της άποψη ότι : «οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι», δεν θα το είχε πει ο ίδιος;

Αυτή η εξουσιαστική αντίληψη για τον πολιτισμό εν γένει, από ποια προοδευτική αντίληψη προκύπτει;

Αυτή η παράκρουση , όπου μια πολιτική διαδρομή ενός κόμματος μηδενίζεται και εξαφανίζεται πως μπορεί να γίνει αποδεκτή; Γιατί μπορεί να ενοχλούταν πάντοτε από το ΠΑΣΟΚ αλλά μάλλον ξεχνά μια ολόκληρη πορεία από το 1974 μέχρι και τις μέρες μας και την τεράστια προσφορά ενός κινήματος στην κατοχύρωση και διεύρυνση της δημοκρατίας σε αυτή τη χώρα. Εκτός και αν αυτό αμφισβητείται από την κ. Μυρσίνη Λοΐζου, μιας και όπως σημειώνει «δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού»! Αφού το λέει η ίδια περισσεύουν και τα σχόλια…

«Είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος», σημειώνει επίσης στην επιστολή της και αναρωτιέμαι αν υπάρχει τίποτα πιο οπισθοδρομικό πνευματικά από την χρησιμοποίηση ενός ονόματος και της πνευματικής παραγωγής του πατέρα της.

Επικοινωνιακά και μόνο το όνομα Λοΐζου είναι αρκετό για να πετύχει το στόχο της.

Ουσιαστικά αμφιβάλω για την «αγανάκτηση» της και ας μου επιτρέψει με το φτωχό μου το μυαλό πίσω από τις πολιτικές σκοπιμότητες να θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο να διεκδικεί ιδιοκτησιακά δικαιώματα, στα καλλιτεχνικά επιτεύγματα  του πατέρα της.

 

Τσαμπουκάδες περιφερειακού συμβούλου!

Πριν από λίγες ημέρες, υπάλληλοι κρατικής υπηρεσίας βρέθηκαν σε σημείο της επαρχιακής οδού Λάρισας – Καρδίτσας, προκειμένου να επιβλέψουν την εγκατάσταση μεταλλικών στηθαίων ασφαλείας, σε παράνομο άνοιγμα μεταξύ του κύριου δρόμου και μιας παράπλευρης οδού. Οι δύο υπάλληλοι  ( μία γυναίκα και ένας άνδρας που τελεί υπό συνταξιοδότηση) δέχθηκαν την επίθεση ιδιοκτητών γειτονικών ιδιοκτησιών, οι οποίοι τους είπαν ότι δεν θα τους επιτρέψουν να εγκαταστήσουν τα στηθαία, επικεφαλής των οποίων, σύμφωνα με όσα λέγονται, ήταν περιφερειακός σύμβουλος της πλειοψηφίας.

Μάλιστα έβρισε και γρονθοκόπησε τη γυναίκα στα χέρια ( τα σημάδια είναι εμφανή, λένε συνάδελφοί της).

 Όταν στο σημείο έφθασαν οι προϊστάμενοι των υπηρεσιών, δέχθηκαν και αυτοί την επίθεση των «τσαμπουκάδων» και ενώπιον ανδρών της Τροχαίας, που εν τω μεταξύ έφθασαν στο σημείο, ο περιφερειακός σύμβουλος απείλησε ότι θα τους χτυπήσει αλλά δεν το κάνει για «να μην τους κάνει ήρωες».

Στη συνέχεια έβαλαν μέχρι και τρακτέρ στο συγκεκριμένο σημείο προκειμένου να μην μπούνε τα στηθαία.

Στο σημείο έφθασαν άνδρες των ΟΠΚΕ (!) προκειμένου να προβούνε σε συλλήψεις μετά από έγκριση του εισαγγελέα αν συνέχιζαν να εμποδίζουν την εγκατάσταση των στηθαίων!

Μηνύσεις δεν έγιναν από τους υπαλλήλους προκειμένου να μη δώσουν συνέχεια, αλλά το θέμα παραμένει για τον εκλεγμένο περιφερειακό σύμβουλο, πολύ περισσότερο όταν από 1ης Ιουλίου οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι και οι υπηρεσίες περνάνε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση στην αιρετή Περιφέρεια!

Τσαμπουκάδες άλλων εποχών.

Μήπως ο κ. Αγοραστός θα πρέπει να «τραβήξει αυτιά»;

Φόρος στους «ευνοημένους της Μεταπολίτευσης»

Την έκτακτη φορολόγηση όσων διετέλεσαν υπουργοί, βουλευτές, διευθυντές κρατικών υπηρεσιών κ.λπ. από το 1974 και μετά, και οι οποίοι αποδεδειγμένα βρέθηκαν με σημαντική υπεραξία σε καταθέσεις και ακίνητα, προτείνει ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γιάννης Ραγκούσης, με αφορμή την κατάρτιση του νέου φορολογικού νομοσχεδίου.

«Η κυβέρνηση, εν όψει του νέου φορολογικού νομοσχεδίου, έχει την απόλυτη υποχρέωση απέναντι στον ελληνικό λαό να προχωρήσει σε κάτι το οποίο θα δημιουργήσει μια πραγματική αίσθηση κάθαρσης, μια πραγματική αίσθηση Νέμεσις», καθώς αυτό που τώρα πληρώνουν οι πολίτες είναι «η σκοτεινή πλευρά της Μεταπολίτευσης», δήλωσε ο Γ.Ραγκούσης στον ραδιοσταθμό Real και πρότεινε:

«Όσοι από το ’74 και μετά, με τον έναν ή τον άλλο ρόλο, με τη μία ή την άλλη ιδιότητα, συμμετείχαν και ευνοήθηκαν από τη μεγάλη αναπτυξιακή εξέλιξη που έζησε η χώρα, πρέπει να υποστούν μία πραγματική, μία ουσιαστική και, γιατί όχι, βαριά, έκτακτη φορολόγηση της υπεραξίας που αποκόμισαν είτε μέσω κινητών, είτε μέσω ακίνητων αξιών».

Στο ερώτημα ποιοι θα πρέπει να φορολογηθούν, ο υπουργός απάντησε: «Όλοι όσοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχουν χρηματίσει από το 1974 και μετά υπουργοί, βουλευτές, κρατικοί αξιωματούχοι, διορισμένοι ή αιρετοί, είτε στο κεντρικό κράτος είτε στην Αυτοδιοίκηση, διευθυντές εφοριών, πολεοδομιών, διευθυντές του ΕΣΥ και οι οποίοι αποδεδειγμένα, από το σημείο και μετά που απέκτησαν τις θέσεις ευθύνης, βρέθηκαν – με όχι παράνομους τρόπους – με μία σημαντική υπεραξία είτε στις καταθέσεις είτε στα ακίνητα».

«Αυτοί πρέπει να υποστούν ένα μεγαλύτερο βάρος από τους υπόλοιπους, μία έκτακτη φορολόγηση, η οποία είναι συνδυασμένη με αυτή τη μεγάλη και αναντίληπτη ιστορική πραγματικότητα της μεγάλης ανάπτυξης της Μεταπολίτευσης, αλλά η οποία όμως παρήγαγε ένα σωρό δημοσιονομικά απορρίμματα που αυτή τη στιγμή εμείς ως κυβέρνηση και η σημερινή γενιά είμαστε υποχρεωμένοι να διαχειριστούμε με μόνη αιτιολογική βάση ότι πρέπει πάση θυσία να αποφύγουμε τη χρεοκοπία της χώρας» υπογράμμισε.