Άλλο «Ελιά» και άλλο … φουντουκιά!

diaforaΔιάβασα με ενδιαφέρον και προσοχή το κείμενο των «58» για τη νέα κεντροαριστερά.

Με εντυπωσίασε ο τρόπος με τον οποίο η είδηση πέρασε στα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης και κυρίως η ευκολία με την οποία χαρακτηρίζεται η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ως η αντίστοιχη της Ιταλικής «Ελιά»!

Οφείλω όμως να σημειώσω κάποια απλά πραγματάκια:

Πρώτο:

Ο σχηματισμός της «Ελιάς» στην Ιταλία το 1995, ήταν η απάντηση της τότε υπαρκτής και δυνατής κεντροαριστεράς στην επέλαση της Δεξιάς και κυρίως του Σίλβιο Μπερλουσκόνι που εμφανίστηκε το 1994 και του συνασπισμού των κεντροδεξιών κομμάτων που ενώθηκαν στον Οίκο των Ελευθεριών (Casa delle Liberta) και στη συνέχεια στον συνασπισμό Il Poppolo della Liberta.

Στην Ελλάδα η επέλαση της Δεξιάς έχει πάρει σάρκα και οστά με την Κυβέρνηση Σαμαρά και η βασική συνιστώσα της νέας Κεντροαριστεράς (όπως τουλάχιστον προκύπτει από όσα υποστηρίζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στη σημερινή του συνέντευξη στο Έθνος), συμμετέχει στο κυβερνητικό σχήμα!

Δεν είναι μια απλή διαφορά. Είναι το δεδομένο που – σύμφωνα με πολλούς – ακυρώνει την όποια δυναμική θα μπορούσε να αναπτυχθεί.

Και ίσως για αυτό παρά τις αναφορές στη Δεξιά, δεν υπάρχει καμία απολύτως τοποθέτηση για τη συγκυβέρνηση, στο κείμενο των «58»!

Δεύτερο:

romanoΟ σχηματισμός της «Ελιάς» στην Ιταλία είχε την τύχη να σφραγιστεί από την προσωπικότητα του Ρομάνο Πρόντι. Άσχετα με την όποια κριτική μπορεί να του γίνει, φαντάζομαι πως θα αναγνωριστεί από όλους ότι πρόκειται για μια σημαντικότατη πολιτική προσωπικότητα.

Στο ελληνικό εγχείρημα αναζητώ με αγωνία μια τέτοια προσωπικότητα! Σε αντίθεση με αυτό ανακαλύπτω πολιτικούς που δοκιμάστηκαν, κρίθηκαν και κυβέρνησαν μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αλλά και πολλούς (που αναφέρονται ως προσωπικότητες και δεν θέλω να διαφωνήσω με αυτό) , των οποίων η σχέση με την ενεργή πολιτική ήταν ανύπαρκτη.

Η παρουσία δε πολιτικών που έχουν κάνει επάγγελμα τη μεταπήδηση από κόμμα σε κόμμα ανάλογα με τη χρονική περίοδο και τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, μάλλον δεν ευνοεί την όποια προσπάθεια.

Τρίτο:

Η Ιταλική «Ελιά» δεν απέκλεισε κανέναν, από όσους θα ήθελαν να βρεθούν μαζί της. Αποτέλεσε το ενιαίο μπλοκ των δυνάμεων που προέρχονταν από τον χώρο των σοσιαλιστών και των σοσιαλδημοκρατών, των προοδευτικών καθολικών, των φιλελευθέρων αλλά και των απογόνων του πάλαι ποτέ «αιρετικού» κομμουνιστικού κόμματος της Ιταλίας καθώς και των οικολόγων.

Είναι περίεργη η οριοθέτηση που γίνεται με το κείμενο των «58» σχετικά με την «νεοκομμουνιστική Αριστερά»! Και είναι ακόμα πιο περίεργο το ότι χωρίς λόγο – κατά την ταπεινή μου γνώμη- επιχειρείται ο αποκλεισμός δυνάμεων που παραδοσιακά αποτελούσαν φίλα προσκείμενες στο ΠΑΣΟΚ δυνάμεις. Το γεγονός ότι δεν διαφοροποιείται στην αναφορά η ηγεσία π.χ. του ΣΥΡΙΖΑ, από τα μέλη και τα στελέχη του αλλά και τους ψηφοφόρους του, αποτελεί ζήτημα!

Η σύγχρονη Αριστερά δεν μπορεί να είναι η Αριστερά των αποκλεισμών. Και μάλιστα από το ξεκίνημα της.

Κατά τ’ άλλα θα επιμείνω στην άποψη μου, που πολλές φορές έχω παρουσιάσει πως δεν είναι δύσκολο να αναζητάς με σύγχρονους όρους μια νέα Ένωση Κέντρου, που θα κλείνει το μάτι προς τα Αριστερά ασκώντας όμως πολιτικές που θα είναι πλήρως αποδεκτές από τη συντηρητική τάξη των αγαπητών, τραπεζιτών και Βιομηχάνων.

Το δύσκολο είναι να αναζητήσεις τους όρους και τις προϋποθέσεις για ένα φορέα σύγχρονης, ρεαλιστικής, δημοκρατικής Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Αυτό δεν μπορεί να γίνει με κείμενα και πυροτεχνήματα αλλά με πρωτοβουλίες από τους ίδιους τους πολίτες!

Για να μη γίνει η «Ελιά» … φουντουκιά, ας θυμηθούν οι εμπνευστές της ότι αν δεν υπήρχαν οι επιτροπές πολιτών που είχαν δημιουργηθεί από τον Πρόντι σε ολόκληρη την Ιταλία, η «Ελιά» εκεί μπορεί να μην είχε υπάρξει ποτέ!

 

Advertisements