Από τις Ν.Ε. της διάλυσης, στις Ν.Ε. της παρακμής

Μάιος του 2008. Εκλογές – οι τελευταίες – για Νομαρχιακές Επιτροπές στο ΠΑΣΟΚ.

Πρώτο θέμα σχεδόν παντού. Υποψηφιότητες ατελείωτες, διαμορφώσεις εσωκομματικών συσχετισμών δυνάμεων, αναλύσεις για το ποιοι είναι και που πρόσκεινται οι υποψήφιοι, κινητικότητα, δημοσιεύματα, κείμενα στις εφημερίδες, αντιπαραθέσεις κ.τ.λ.

Τα απίστευτα γεγονότα που σημάδεψαν εκείνες τις εκλογικές διαδικασίες, με τους ανοιχτούς εκλογικούς καταλόγους, με τους περιφερόμενους ψηφοφόρους από νομό σε νομό, με τις κάλπες χωρίς καταλόγους ψηφισάντων, με τις κάλπες όπου τα ψηφοδέλτια κατά την καταμέτρηση αλλάζονταν ανάλογα με την εφορευτική επιτροπή, με τα ψηφοδέλτια που οι σταυροί προσθέτονταν με διαφορετικούς στυλό, κ.τ.λ. θα μείνουν αξέχαστα. Η αγωνία των τότε υπευθύνων να κλείσουν τα θέματα για «χάρη της ενότητας» (πρόσφατη η σύγκρουση για την εκλογή προέδρου), οδήγησε σε αποδοχή των πιο παλαβών και αντιδημοκρατικών συμπεριφορών.

Ιούνιος (αύριο) του 2013. Οι επόμενες εκλογές για την ανάδειξη Ν.Ε. στο ΠΑΣΟΚ της κρίσης και της πολιτικής μιζέριας! Συναντήσεις σε «οικογενειακό περιβάλλον», υποτονικότητα και αδιαφορία.

5 χρόνια μετά και αφού τα προηγούμενα εκλεγμένα όργανα ξεπέρασαν κάθε όριο παρατεταμένης θητείας , κατά παράβαση κάθε καταστατικής πρόβλεψης, χωρίς να υπάρξει ούτε μία διαδικασία απολογισμού (όπως προβλεπόταν σε ετήσια μάλιστα βάση εκ του καταστατικού) και αφού έφτασαν στο σημείο να υπάρχουν απλά χωρίς καμία ουσιαστική λειτουργία, εκλέγονται καινούργια στο πλαίσιο μιας αμφιλεγόμενης προσπάθειας ανασυγκρότησης!

Οι νέες Ν.Ε. θα είναι μικρότερες των παλαιοτέρων (προσαρμοσμένες προφανώς στα νέα πολιτικά μεγέθη), ο γραμματέας τους δεν εκλέγεται από τους ψηφοφόρους αλλά από τα μέλη του οργάνου (γυρνώντας στις παλαιότερες εποχές) και βεβαίως θα κινούνται στα όρια του μεγάλου πολιτικού κενού που κυριαρχεί στο σημερινό ΠΑΣΟΚ.

Με ρώτησε κάποιος φίλος τι μπορεί να εκφράσει αυτό το όργανο σήμερα; Ειλικρινά δεν ξέρω. Έτσι κι αλλιώς η σχέση με την κοινωνία είναι σε αναζήτηση εδώ και πολλά χρόνια. Για να το πω πιο απλά είναι ανύπαρκτη.

Η δυνατότητα πολιτικής παρέμβασης είναι ευνουχισμένη από την κεντρικά ακολουθούμενη πολιτική γραμμή (;), ενώ θα αντιμετωπίσουν και σοβαρά προβλήματα λειτουργίας με δεδομένα τα τεράστια οικονομικά προβλήματα και τη δεδομένη οικονομική αδυναμία ακόμη και για να συντηρηθούν ως πολιτικές υπάρξεις.

Κάποιοι που ζούνε με τις λογικές των συσχετισμών και του ελέγχου, μπορεί να υπολογίζουν από τώρα τους πιθανούς «αντιπροσώπους» τους σε τοπικό επίπεδο. Μπορεί να ικανοποιούνται και μόνο με αυτό. Αυτό όμως μπορεί να ικανοποιεί τις προσωπικές στρατηγικές των εκκολαπτόμενων «πρωταγωνιστών» του δράματος της παρακμής, αφήνει παγερά αδιάφορους όσους αναζητούν ένα σημάδι ανασυγκρότησης, ελπίδας και αλλαγής μιας πορείας προς το πουθενά.

Πολιτικά όργανα χωρίς πολιτική ταυτότητα μπορεί να εκλεγούν , δεν θα υπάρξουν όμως σαν τέτοια.

Τα υπόλοιπα είναι απλά επιλογές ανάγκης, σε ένα σκηνικό κρίσης και ταύτισης με αυτό.

 

Advertisements

Ατελείωτη βλακεία και περισσή υποκρισία!

22Έχω μείνει έκπληκτος από όσα διαβάζω από χθες με αφορμή την παραίτηση Αρσένη.

Πρώτα απ’ όλα πολλοί, όλως τυχαίως θυμήθηκαν το πώς συγκροτούνται τα διάφορα «ευγενή ψηφοδέλτια»!

Ισορροπίες, αρχηγικές επιλογές και πρόσωπα που κάτω από άλλες συνθήκες ούτε υποψήφιοι στα παλιά συνοικιακά συμβούλια δεν θα ήτανε.

Είπατε για ισορροπίες;

Και καλά ο Αρσένης ήταν ανακάλυψη – υπάρχουν και άλλες – του Παπανδρέου. Μήπως ξεχάσατε ότι στη δεύτερη θέση ήταν η κ. Συλβάνα Ράπτη;  Ποιος την επέλεξε και πως βρέθηκε στη δεύτερη θέση. Μήπως για την πολύχρονη και αμείωτη συνεισφορά της στο Κίνημα;

Μη δουλευόμαστε τώρα!

Τι σηματοδοτούσε η επιλογή στην πρώτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές με τον Πύρρο Δήμα; Ποιο το πολιτικό μήνυμα που έστελνε; (Δεν έχω τίποτα απολύτως με τον άνθρωπο, ίσα – ίσα που τον εκτιμώ σαν άνθρωπο και σαν αθλητή, που τίμησε την πατρίδα του).

Μήπως θυμόμαστε την Μαίρη Ματσούκα που επελέγη επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές του 2004;

Γιατί ξαφνικά όλοι ανακάλυψαν αυτό που ήξεραν;

Ποια αξιοσύνη και ποια αξιοκρατία; Ποια αξιολόγηση ανθρώπων και στελεχών; Ένας κλειστός κύκλος αναπαραγωγής θέσεων εξουσίας και πλούτου μέσω αυτής, κατά παράβαση κάθε λογικής, ηθικής και πολιτικής νομιμότητας.

Η διαφορά είναι στο ότι οι πολλοί σηκώνανε χρόνια ολόκληρα «επώνυμους» στην πλάτη τους, οι λίγοι πάντοτε έβρισκαν το κατάλληλο έδαφος για να ανθίσουν οι προσωπικές τους φιλοδοξίες και όλοι οι άλλοι ζούσανε και ζούνε με την αγωνία της καθημερινότητας, στον αγώνα για επιβίωση κάτω από άθλιες συνθήκες.

Αλλά τα κοινά πιστεύω και οι αξίες και οι αρχές πάνω απ’ όλα!

Κάποιοι επίσης αυτές τις ημέρες θυμήθηκαν να υπερασπιστούν τον Βενιζέλο από την επίθεση του Γ. Ραγκούση, στην προανακριτική της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ!

Κάποιοι εμφανίζονται βασιλικότεροι του Βασιλέως, φθάνοντας σε επίπεδα συζήτησης δρόμου, ξεχνώντας ότι σιωπούσαν επιδεικτικά ή και συμφωνούσαν μετ’ επιτάσεως όταν κατευθυνόμενοι πρώην βουλευτές χαρακτήριζαν τελειωμένο τον τότε Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. (Για να θυμηθώ δήλωση του Λυτζέρη, το Νοέμβριο του 2011)!

Και δε το λέω για να δικαιολογήσω τίποτα απολύτως, ούτε και να υπερασπιστώ τον έναν ή τον άλλο.

Απλά απορώ πως κάποιοι που ενοχλούνται σήμερα δε ενοχλήθηκαν χθες! Και το αντίθετο κάποιοι που ενοχλήθηκαν χθες να μην ενοχλούνται σήμερα!

Για αυτό υποστηρίζω ότι όλα αυτά είναι συμπτώματα μιας βαριάς άρρωστης κατάστασης, στην οποία δεν ξέρω αν υπάρχει γιατρικό. Αμφιβάλλω αν σήμερα μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι αυτός ο μολυσματικός ιός της εξουσιολαγνείας, της επαγγελματικής θεώρησης της πολιτικής, της αναρρίχησης σε σημαντικές θέσεις μικρών, λίγων και εξαρτώμενων, της διάλυσης κάθε έννοιας πολιτικής ηθικής, μπορεί να θεραπευτεί.

Είναι το ίδιο , το υπάρχον πολιτικό σύστημα που ανακυκλώνει τις αδυναμίες του, που αδυνατεί να αλλάξει (γιατί δεν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα) την πορεία προς την παρακμή.

Σημάδια παρακμής και αμφίβολου μέλλοντος για την ίδια τη Δημοκρατία είναι και η στράτευση στη βάση απολίτικων αρχών, η προσωπολαγνεία, η αποδοχή των «φελλών» , η ανάδειξη τους σε πρωταγωνιστές και η υπεράσπιση τους.

Σημάδια παρακμής είναι οι επαγγελματίες της πολιτικής, τα κατευθυνόμενα από συμφέροντα πρόσωπα, οι γιοί της μαμάς , οι κόρες του μπαμπά, ο γκόμενος της κυρίας και η γκόμενα του κυρίου , που πρέπει να έχουν διασφαλίσει σε λίγα χρόνια  τα αναγκαία για μια ολόκληρη ζωή.

Σημάδια παρακμής είναι οι «καίσαρες» , οι «παντογνώστες», οι «σωτήρες», οι «βολεψάκηδες».

Αλλά την παρακμή και τα αποτέλεσμα της θα την πληρώσουν και πάλι οι πολλοί και αυτοί που δεν συμμετείχαν στα παιχνίδια της διανομής της εξουσίας με αυτούς τους όρους!

Παραιτήθηκε από το ΠΑΣΟΚ ο ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης

kritonΕπιστολή παραίτησης από μέλος του ΠΑΣΟΚ και της κοινοβουλευτικής του ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εξαιτίας της ιδιωτικοποίησης του νερού της Θεσσαλονίκης και της πλήρους πολιτικής απόκλισης έστειλε ο ευρωβουλευτής, Κρίτων Αρσένης, στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο.

Η επιστολή του Κρίτωνα Αρσένη:

«Θα ήθελα να σας ενημερώσω για την παραίτησή μου από μέλος του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η πολιτική μου απόκλιση από το σημερινό ΠΑΣΟΚ είναι προφανής και οι διαφωνίες μας δημόσια καταγεγραμμένες.

Επίκεντρο αποτελούν η ιδιωτικοποίηση του νερού της Θεσσαλονίκης, κερδοφόρων δημοσίων επιχειρήσεων και υποδομών, η πώληση δημόσιας γης, αρχαιολογικών χώρων και νησιών, η απορρύθμιση της νομοθεσίας και ο ευτελισμός της λειτουργίας του ΥΠΕΚΑ. Κανένα από αυτά δεν είναι προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση. Για όλα αυτά η κρίση στάθηκε μια βολική δικαιολογία. Η εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων και όχι του δημοσίου συμφέροντος είναι η αιτία τους.

Προερχόμενος από την κοινωνία των πολιτών συμμετείχα το 2009 στο ευρωψηφοδέλτιο ενός ΠΑΣΟΚ που έδινε την μάχη της αυτοκάθαρσης από την διαπλοκή, τη μάχη της εξυγίανσης και της ανανέωσης προσώπων και ιδεών. Όταν ξέσπασε η κρίση έδωσα τον αγώνα να γίνει η κρίση ευκαιρία για τη χώρα, με την αναστροφή της απαξίωσης των θεσμών, της μη εφαρμογής των κοινών κανόνων και της προχειρότητας στο σχεδιασμό πολιτικών. Δυστυχώς, την τελευταία περίοδο η κρίση έγινε δικαιολογία για την πλήρη απαξίωση των θεσμών, τη διάλυση των κοινών κανόνων και τον ευτελισμό της δημοκρατίας μας. Παρά τις ριζικές πολιτικές διαφωνίες, παρέμεινα στο ΠΑΣΟΚ σεβόμενος ότι είχα εκλεγεί στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος. Ωστόσο κράτησα αποστάσεις, παύοντας να συμμετέχω στα συλλογικά όργανα και το συνέδριο. Όμως η κυβέρνηση, η οποία εξαρτάται από την ψήφο του ΠΑΣΟΚ, υλοποιεί πλέον την πλήρη ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου, των βασικών αγαθών για την επιβίωση των συμπολιτών μας, καταστέλλοντας ταυτόχρονα κάθε δημοκρατική αντίδραση. Είμαι υποχρεωμένος να καταγγείλω την ιδεολογική χρεοκοπία του ΠΑΣΟΚ και να δηλώσω την παραίτησή μου από μέλος του ΠΑΣΟΚ και της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας.

Θα παραμείνω ανεξάρτητος ευρωβουλευτής και θα συνεχίσω να δίνω τις μάχες μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας των πολιτών απέναντι στην επιβολή παράλογων, αδιέξοδων και αντιαναπτυξιακών πολιτικών της κυβέρνησης.

Στις μάχες αυτές κρατάω παρακαταθήκη τον αγώνα της Μελίνας για την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και των ιστορικών κέντρων των πόλεων και χωριών μας που αποτελούν προϋπόθεση για την ανάπτυξη του τουρισμού. Την επαναστατική επιχείρηση πολεοδομικής ανασυγκρότησης του Αντώνη Τρίτση, που προσπάθησε να σταματήσει την καταστροφική για την οικονομία άναρχη δόμηση και την κερδοσκοπία γης, που αυτή η κυβέρνηση επιχειρεί να γιγαντώσει ως βασική αναπτυξιακή της πολιτική. Την πολιτική αποκέντρωσης της δεκαετίας του ΄80 με το πάγωμα της αντιαναπτυξιακής υπερμεγένθυσης της Αθήνας και την αναπτυξιακή στήριξη της ελληνικής περιφέρειας. Τη θεμελίωση του Ε.Σ.Υ. και την ενίσχυση της δημόσιας παιδείας. Τα ΚΕΠ, το ΑΣΕΠ, τη «Διαύγεια» και τη δημιουργία Υπουργείου Περιβάλλοντος, που θέσανε τις βάσεις για ένα δημόσιο πιο λειτουργικό και διαφανές. Έχουμε υποχρέωση να συνεχίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα πραγματικά αίτια της κρίσης.

Παραμένω μέλος της ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, συνεχίζοντας να δίνω τις μάχες για την ανατροπή της παράλογης και καταστρεπτικής πολιτικής μονόπλευρης λιτότητας στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.»

Σχόλιο:

Θα μπορούσα  να συμφωνήσω σε πολλές από  τις παρατηρήσεις και διαφωνίες, του Κρίτωνα Αρσένη, σχετικά με την ακολουθούμενη πολιτική. Οφείλω όμως να σημειώσω κάτι που το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό: Η θέση που κατέχει είναι θέση που προέκυψε από τον ορισμό ενός συγκεκριμένου ψηφοδελτίου που είχε το όνομα του ΠΑΣΟΚ. Δεν προέκυψε από μόνη της ούτε εκλέχτηκε από μόνος του. Είχα και έχω πάντοτε την άποψη, ότι αυτή τη θέση, οφείλει όποιος διαφωνεί με το κόμμα που τον «όρισε», να την αποδίδει σε αυτό. Θα ήταν απόλυτα σεβαστή η επιλογή, αν παραιτούταν από τη θέση του ευρωβουλευτή! Η παραμονή του σε αυτή απλά τον αδικεί.

Χωρίς καμία απάντηση στο «διά ταύτα»

venizelos-kpe-mai13Και το «διά ταύτα» είναι το περιεχόμενο της πολιτικής πρότασης.

Είναι η εκτίμηση για την καθοδική πορεία του ΠΑΣΟΚ.

Είναι η εκτίμηση των αποτελεσμάτων της συγκυβέρνησης αλλά και το τι μέλει γενέσθαι.

Είναι το πώς ανασυγκροτείται ένα κόμμα όταν πολιτικά, ιδεολογικά και στρατηγικά είναι καταρρακωμένο.

Τα υπόλοιπα είναι είτε αφελείς διαπιστώσεις, είτε λάθος αναγνώσεις της πραγματικότητας είτε ηθελημένη προσπάθεια μετατόπισης του πολιτικού προβλήματος στη σφαίρα της διαχείρισης.

Υπάρχει ένα απόσπασμα της ομιλίας Βενιζέλου στη Κ.Π.Ε., το οποίο αποδεικνύει την τεράστια απόσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και την εικονική της προβολή στις πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά και την απουσία οποιασδήποτε διάθεσης να τεθούν τα πραγματικά προβλήματα στη βάση τους:

«Το ΠαΣοΚ έχει δύο προβλήματα, την ασέβεια και τον παρασιτισμό. Έχουν βρει ως όχημα τα οικονομικά του ΠαΣοΚ για να επιτίθενται σε αυτό.  Έχουμε βρεθεί σε πάμπολλες στιγμές επανεκκίνησης. Τι είναι αυτό που εξανεμίζει τις προσπάθειες μας; Το ΠαΣοΚ απώλεσε τη συγκολλητική του ουσία που ήταν η εξουσία και η σχέση κράτους και οικονομίας. Το στελεχικό μας δυναμικό είναι έτοιμο να κλονιστεί ανά πάσα στιγμή. Τρεις παραδημοσιογράφοι και τέσσερα παραπολιτικά δημιουργούν πανικό. Το ΠαΣοΚ ενοχλεί, γιατί δεν ελέγχεται αντιθέτως παρακολουθεί και ελέγχει τις εξελίξεις»

Ποια είναι λοιπόν τα πραγματικά προβλήματα του ΠΑΣΟΚ; Γιατί εξανεμίζονται οι προσπάθειες επανεκκίνησης; Ποια ήταν η «συγκολλητική του ουσία»; Γιατί κλονίζεται το στελεχιακό δυναμικό; Ελέγχει και παρακολουθεί τις εξελίξεις;

Να καταθέσω την ταπεινή μου άποψη , χωρίς καμία διάθεση να διεκδικήσω το αλάθητο αλλά και χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τη δυνατότητα μιας διαφορετικής ανάγνωσης:

Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ είναι ότι δεν ξέρει τι είναι, τι εκφράζει, ποιους έχει συμμάχους και που πηγαίνει. Είναι ένα τεράστιο κενό ιδεολογικό, πολιτικό, στρατηγικό, που το έχει κάνει αδειανό πουκάμισο.

Γιατί το να αυτοαναγορεύεσαι σε πόλος της κεντροαριστεράς ή να θέλεις να μιλήσεις στο όνομα του προοδευτικού κόσμου δεν αρκεί. Πρέπει να αποδεικνύεις ότι ανήκεις εκεί, όχι απλά θεωρητικά αλλά με την καθημερινή πολιτική δράση σου και τις πολιτικές σου επιλογές.

Όταν λοιπόν, είσαι συνοδοιπόρος της συντήρησης και όταν αδυνατείς να κατανοήσεις το μέγεθος της πολιτικής σου μετάλλαξης, ούτε να σχεδιάσεις μπορείς, ούτε να πείσεις πολύ περισσότερο.

Όταν όλη σου η προσπάθεια είναι να επιβιώσεις μέσα σε ένα ακραία συντηρητικό πολιτικό περιβάλλον, όχι δημιουργώντας τη δική σου προοδευτική πρόταση αλλά προσαρμόζοντας τις πολιτικές σου επιλογές σε αυτό, τότε είναι δεδομένο πως μετατρέπεσαι σε κάτι διαφορετικό και καθόλου ελκυστικό για όσους σε πίστεψαν και σε εμπιστεύτηκαν.

Όταν δεν μπορείς να απαντήσεις στο απλό ερώτημα :Πως είναι δυνατόν οι δικές σου πολιτικές επιλογές να ταυτίζονται με τις πολιτικές επιλογές του Σαμαρά, μένεις μονίμως εκτεθειμένος.

Όταν ανατρέπεις τα ιστορικά σου δεδομένα, τις πολιτικές σου παρακαταθήκες και αλλάζεις βίαια το γήπεδο στο οποίο παίζεις μπάλα, είναι δεδομένο ότι ελάχιστοι θα σε ακολουθήσουν και ακόμη λιγότεροι θα μείνουνε στο τέλος.

Για αυτό και οι όποιες προσπάθειες «επανεκκίνησης» θα αποτυγχάνουν. Γιατί χωρίς πολιτικές προϋποθέσεις δεν μπορείς να καλείς κανέναν να ακολουθήσει, κάτι που δεν υπάρχει. Γιατί δεν μπορείς να σχεδιάζεις οργανωτικά χωρίς πολιτικό υπόβαθρο.

«Το ΠαΣοΚ απώλεσε τη συγκολλητική του ουσία που ήταν η εξουσία και η σχέση κράτους και οικονομίας.»

Γιατί το ΠΑΣΟΚ κυριάρχησε στην ελληνική πολιτική σκηνή; Λόγω εξουσίας και σχέσεων οικονομίας και κράτους; Μα τι διαφορετικό θα ήταν τότε από τη ΝΔ;

Αυτή η παντελώς λανθασμένη και πολιτικά ανιστόρητη ανάγνωση είναι ενδεικτική της αδυναμίας να αντιληφθούν τα πραγματικά δεδομένα.

Ο συνεκτικός ιστός του ΠΑΣΟΚ ήταν η αντιδεξιά του στάση και πολιτική και η σοσιαλιστική του επαγγελία. Το ΠΑΣΟΚ συσπείρωσε κοινωνικές δυνάμεις γύρω του και εξέφρασε συγκεκριμένο πολιτικό λόγο, συγκεκριμένο όραμα και ανέδειξε συγκεκριμένες πολιτικές δράσεις.

Το ΠΑΣΟΚ στάθηκε απέναντι στη λογική της δεξιάς και της συντήρησης στη χώρα. Προσδιόρισε τον πολιτικό του αντίπαλο με βάση το όραμα του και το τέλος μιας πορείας.

Και τα δύο χάθηκαν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η ταύτιση σε κυβερνητικό επίπεδο με τον πολιτικό σου αντίπαλο, η ταύτιση σε επίπεδο επιλογών μαζί του, δεν εξηγείται έτσι εύκολα στη συνείδηση του κόσμου. Ο ευτελισμός του σοσιαλιστικού σου προτάγματος δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα σε εσένα και τους κοινωνικούς σου συμμάχους.

Τι τους προτείνεις σήμερα; Την αποδοχή της ανασύστασης του κράτους της δεξιάς; Την κατάργηση όλων των μεγάλων αλλαγών που έφερες ο ίδιος στην κοινωνία; Το δρόμο της ανεργίας , του οικονομικού μαρασμού και της εξαθλίωσης εκατομμυρίων πολιτών της χώρας;

Που είναι οι πολιτικές σου για τη δημόσια Παιδεία, την Υγεία, τη διαφάνεια, τη διεύρυνση των δημοκρατικών θεσμών;

Δεν είναι οι δημοσιογράφοι και τα παραπολιτικά που δημιουργούν πανικό. Είναι η ίδια η νεοσυντηρητική πολιτική σου πρόταση και η αδυναμία σου να αυτονομηθείς πολιτικά από τη ΝΔ, που δημιουργεί πολιτικό πανικό. Είναι το αδιέξοδο της πολιτικής σου πρότασης που αρχίζει και τελειώνει με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα που χρησιμοποιεί ο Σαμαράς.

Είναι και κάτι άλλο. Για να μπορέσεις να σηκωθείς πρέπει να ενώσεις. Πρέπει να  εμπνεύσεις. Να συσπειρώσεις. Να συγκεντρώσεις κάθε δύναμη που θα μπορούσε να στρατευτεί σε μια πολιτική πρόταση.

Εδώ όμως ακολουθείται η λογική της διαίρεσης και της αφαίρεσης δυνάμεων, που ξεκινά από την ανάγνωση μιας πολιτικής αυθεντίας που όμως κινείται σε λάθος δρόμο.

Τα πράγματα είναι απλά. Η κοινωνία σου δείχνει ότι έχεις ακολουθήσει λάθος δρόμο και εσύ αντί να την ακούσεις συνεχίζεις, πηγαίνοντας κατευθείαν στον γκρεμό.

Αν δεν μπορείς να αλλάξεις κατεύθυνση δε θα σου φταίει ο γκρεμός που βρέθηκε εκεί που ήταν πάντα. Θα φταις αποκλειστικά εσύ που ενώ τον είδες τον πέρασες για λεωφόρο!

Η εγκύκλιος του ΥΠΕΣ για τα Νομικά Πρόσωπα των Δήμων

Διαβάστε την εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών για την καταγραφή των στοιχείων του προσωπικού των Νομικών Προσώπων των Δήμων της χώρας.

Η εγκύκλιος αυτή έρχεται σε συνέχεια προηγουμένης τον Φεβρουάριο, σύμφωνα με την οποία ζητήθηκε η καταγραφή των Νομικών Προσώπων, Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου των ΟΤΑ.

Η χρονική περίοδος στην οποία βγήκε η εγκύκλιος αλλά και το χρονικό όριο για τη συμπλήρωση των στοιχείων, μέχρι 31-05-2013, κάνουν σαφές ότι συνδέεται με την πολιτική δέσμευση της Κυβέρνησης έναντι της Τρόικα για απομακρύνσεις υπαλλήλων από το Δημόσιο.

ypes1

 

ypes 2

 

Ακολουθεί ο πίνακας στον οποίο πρέπει να συμπληρωθούν τα στοιχεία:

ypes 3

Η πολιτική προβολή μιας νομοθετικής πρωτοβουλίας

Σαμαράς-Βενιζέλος-Κουβέλης1Αν κάτι μένει από την αποτυχημένη – απ’ ότι φαίνεται – προσπάθεια να ψηφιστεί το συγκεκριμένο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, (λέω συγκεκριμένο γιατί μπορεί να προκύψει κανένα γενόσημο, για συγκεκριμένους λόγους από τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών που μετέχουν στην Κυβέρνηση), είναι η σαφέστατη οριοθέτηση των ρόλων κάθε κόμματος στην τρικομματική Κυβέρνηση.

Για όσους είχαν ψευδαισθήσεις ότι μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τα κυβερνητικά πράγματα, το μήνυμα είναι καθαρό: Υπάρχουν πρωταγωνιστές, υπάρχουν και κομπάρσοι. Υπάρχουν αυτοί που μπορούν να αποφασίζουν και αυτοί που μπορούν να παρακολουθούν.

Όσο σκληρό και αν ακούγεται για τους δύο εκ των τριών κυβερνητικούς εταίρους, είναι σαφέστατο ότι η κεντρική πολιτική γραμμή – που δεν μπαίνει σε διαπραγμάτευση – είναι αυτή που προκύπτει από τα κομματικά επιτελεία της ΝΔ. Περιθώρια για ανατροπές και αλλαγές σε αυτή, δεν υπάρχουν, γιατί απλά δεν αλλάζει η κεντρική πολιτική γραμμή με βαθειά συντηρητικά χαρακτηριστικά.

Είναι επίσης κατανοητή η προσπάθεια των δύο μικρότερων εταίρων της συγκυβέρνησης, καθώς είχαν καταστήσει σημαία του «προοδευτικού χαρακτήρα» της συμμετοχής τους σ’ αυτήν την υπερψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου.

Αλλά προφανώς λογάριασαν χωρίς το ξενοδόχο: Οι πολιτικές στοχεύσεις της ΝΔ, δε συμβαδίζουν με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

Δεν είναι απλά οι «σκληροπυρηνικοί» που αντιδρούν, αλλά μια  συνολική κομματική λογική που στοχεύει στις επόμενες εκλογές και λέει απλά πως η σύγκρουση με τη Χρυσή Αυγή, θα περιχαρακώσει το χώρο της και άρα δεν θα μπορέσει η ΝΔ να αντλήσει από εκεί δυνάμεις.

Για το λόγο αυτό άλλωστε η κοινοβουλευτική της ομάδα δεν επρόκειτο να υπερψηφίσει ένα τέτοιο νομοσχέδιο, οπότε η σχετική συζήτηση ήταν «περί πώλου όνου».

Η συμμετοχή των στενών συνεργατών του Σαμαρά στις κομματικές συσκέψεις της ΝΔ για το νομοσχέδιο και η κατάληξη που είχαν είναι ενδεικτική της στάσης του κόμματος τους. Το μήνυμα είναι παραπάνω από ξεκάθαρο.

Η συνάντηση των τριών αρχηγών δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι ουσιαστικό. Το πολύ πολύ να υπάρξει μια γενικόλογη συμφωνία, προκειμένου να σωθεί , όχι η ουσία αλλά τα προσχήματα, για τους εκτεθειμένους αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ.

Όταν όμως η συμμετοχή σου σε μια Κυβέρνηση, μετατρέπεται από ισότιμος εταίρος σε «τσόντα», ποιος ο λόγος να τη συνεχίσεις; Όταν μονίμως και χωρίς προσχήματα οι (όποιες) προτάσεις σου, μένουν απλά λόγια του αέρα, τι κερδίζεις από αυτή;

Όταν ο ένας κυβερνά και οι άλλοι απλά παίζουν το ρόλο του υποστηρίγματος τι περιμένεις και επιμένεις σε αυτού του τύπου τη συνεργασία;

Όταν για το μόνο που είσαι απαραίτητος είναι να συμπληρώνεται ο απαραίτητος αριθμός ψήφων και να εγκρίνονται στο κοινοβούλιο οι επιλογές της ΝΔ, τι περιμένεις να συμβεί;

Πριν βιαστούν οι εραστές της κυβερνητικής συνεργασίας να απαντήσουν πως:  «αν δεν ήμασταν εμείς οι αποφάσεις θα ήταν σε ακόμη πιο συντηρητική κατεύθυνση» ( πράγμα για το οποίο αμφιβάλω), ας σκεφτούν ότι αν δεν ήταν αυτοί … δεν θα υπήρχε η συγκεκριμένη Κυβέρνηση, με τη συγκεκριμένη νεοσυντηρητική ατζέντα!

Τα υπόλοιπα είναι για το θεαθήναι και οι αφελείς λιγοστεύουν σε τούτη την χώρα.

Παναγιωτακόπουλος προς Βενιζέλο: Θα μείνετε αξέχαστοι!

panΜε μια ιδιαίτερα σκληρή επίθεση κατά του Προέδρου και της ηγετικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, τοποθετείται στις τελευταίες εξελίξεις, μετά από μια περίοδο σιωπής, ο Γ. Παναγιωτακόπουλος.

Το μέλος της Κ.Π.Ε. ζητά αλλαγή στρατηγικής, αλλαγή πολιτικής και αλλαγή ηγετικής ομάδας, κρίνοντας αποτυχημένη την μέχρι τώρα παρουσία τους.

Αναφέρεται σε δημοσκοπική εξαΰλωση του κόμματος, μιλά για αριβίστες που δε δίστασαν να πλήξουν την ηθική των στελεχών του κόμματος στην πρόσφατη ιστορία με τις διαρροές για τα οικονομικά του, ενώ κάνει λόγο για αποτυχημένη πολιτική που οδηγεί στη διάλυση και εξαφάνιση το ΠΑΣΟΚ.

Αναλυτικά η ανοιχτή επιστολή του Γ. Παναγιωτακόπουλου:

«Σύντροφε Πρόεδρε,

    Σύντροφοι του Π.Σ.,

 

Για ποια πολιτική να μιλήσουμε και με ποια λογική;

Τα αποτελέσματα στην πολιτική τα παράγουν οι πολιτικές σας πράξεις, τα λόγια, οι αδυναμίες, η έλλειψη στρατηγικής, η έλλειψη ενότητας στους στόχους, ο πολιτικός σας δυϊσμός, που ενώ αποδέχεστε τη στρατηγική της συντήρησης μιλάτε στο όνομα του προοδευτικού χώρου.

Τα αποτελέσματα τα παράγουν οι εντυπώσεις περί αλάνθαστων ηγετών, που ξέρουν τα πάντα και δεν ακούν κανέναν, οι φοβίες του προσωπικού κόστους, η ανασφάλεια για την προσωπική τους στρατηγική και για την καριέρα τους.

Η σημερινή κατάσταση της εξαΰλωσης του ΠΑΣΟΚ δεν ανησυχεί κανέναν;

Κανείς δεν ντρέπεται για την κατάντια να αγωνιζόμαστε να κρατηθούμε εντός Βουλής;

Κανείς δεν ευθύνεται που ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ από το 44% κατρακύλησε στο 14% εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφήρμοσε κατά την διακυβέρνησή του μετά το 2009 ;

 

Κανείς δεν έχει ευθύνη για το ότι μέσα σε λίγους μήνες από τις τελευταίες εκλογές χάνουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια μας δημοσκοπικά;

Κανείς δεν αναρωτιέται σοβαρά γιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Μήπως πάλι φταίνε οι άλλοι;

Μήπως πάλι φταίνε τίποτα «αόρατες» σκοτεινές δυνάμεις που λειτουργούν στο παρασκήνιο και δημιουργούν πολιτικό πρόβλημα στο κόμμα;

Δεν φταίνε οι πολιτικές μας επιλογές;

Δεν φταίει δηλαδή ότι ταυτιστήκαμε στη συνείδηση του κόσμου σαν παρακολούθημα της δεξιάς;

Δεν φταίει δηλαδή ότι καταγραφήκαμε ως οι συνοδοιπόροι του Σαμαρά;

Οι προοδευτικοί δηλαδή που μίλησαν για αλλαγή της κοινωνίας και που μετατράπηκαν σε συμμάχους μιας Κυβέρνησης που χωρίς κανένα πρόβλημα ξαναδημιουργεί το πιο σκληρό και νεοφιλελεύθερο κράτος της Δεξιάς;

Παρακολουθούμε – ελέγχουμε και παρεμβαίνουμε διάβασα σε ένα κατευθυνόμενο ρεπορτάζ για το ΠΑΣΟΚ:

Τι παρακολουθείτε; Τι ελέγχετε; Που παρεμβαίνετε;

Πότε είχατε δίκιο : Όταν η συμμετοχή με μη πολιτικά στελέχη στην Κυβέρνηση ήταν η ενδεδειγμένη λύση ή τώρα που η συμμετοχή θέλετε να είναι με πολιτικά στελέχη;

Πότε είχατε δίκιο : Όταν λέγατε ότι το ΠΑΣΟΚ θα ανέβει με την Ελλάδα, λες και τα κόμματα είναι ασανσέρ, που πατάς το κουμπί και ανεβαίνεις ή τώρα που αντιλαμβάνεστε ότι ακόμη και αν δεχτούμε τις ενέσεις αισιοδοξίας το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί αντίστροφη πορεία;

Πότε είχατε δίκιο: Όταν επίμονα λέγατε πως δεν θα θιγούν οι δημόσιοι υπάλληλοι ή τώρα που οδηγείτε κόσμο στις απολύσεις παίζοντας σε ένα άθλιο παιχνίδι προπαγάνδας περί επίορκων που θα τιμωρηθούν για να έρθουν τάχατε οι καλοί που θα προσφέρουν;

Πότε είχατε δίκιο: Όταν υπερασπιζόσασταν πολιτικές για τις οποίες σας λέγαμε ότι θα οδηγήσουν το ΠΑΣΟΚ στην πλήρη απαξίωση ή σήμερα που σκεφτικοί αναρωτιέστε αν πρέπει κάτι να αλλάξει;

Σύντροφε Πρόεδρε, σύντροφοι της ηγετικής ομάδας, μακάρι να διαψευδόμασταν. Μακάρι να βγαίναμε όσοι ασκούσαμε κριτική στην πολιτική σας πρόταση, ψεύτες. Μακάρι να μας λέγατε σήμερα ότι είχαμε άδικο. Αλλά για δείτε:

Όσα λόγια και αν πείτε, όσες λεκτικές υπερβάσεις και αν κάνετε, όσες ωραιοποιήσεις και αν ανακαλύψετε, το δεδομένο είναι ένα: Η καθοδική πορεία του ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται ολοένα και πιο έντονη γιατί βρίσκεστε σε λάθος πολιτική κατεύθυνση. Γιατί οι επιλογές σας είναι ενάντια στη λογική του ίδιου του ΠΑΣΟΚ. Γιατί είστε σε πλήρες αδιέξοδο. Γιατί αντί να ακούσετε, να ενώσετε, να συνδυάσετε, να συμφωνήσετε, κινηθήκατε με τη λογική του ενός και μοναδικού αλάθητου πολιτικού. Κινηθήκατε με βάση ένα δεξιόστροφο πολιτικό αλαλούμ χωρίς αρχή και τέλος. 

Απέφυγα όλο το τελευταίο διάστημα να μιλήσω:

Γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω ότι υπάρχουν άνθρωποι που στο όνομα του ΠΑΣΟΚ, θέλουν να διαλύσουν το ίδιο το ΠΑΣΟΚ.

Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ορισμένοι αριβίστες, για να παίξουν φτηνά παιχνίδια εντυπώσεων, προτίμησαν να διασύρουν επί εβδομάδες την ηθική μας, την ηθική οποιουδήποτε στελέχους του ΠΑΣΟΚ.

Οι διαρροές και η αντιμετώπιση του θέματος των οικονομικών απέδειξε ότι είστε δυστυχώς αδύναμοι και να διαχειριστείτε όχι μόνο αυτούς που αποφάσισαν να παίξουν με τις διαρροές αλλά και τη συνέχειά τους.

Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι καταντήσαμε, ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ, να είναι ταυτισμένο με την απάτη και τη λαμογιά από τη μία και από την άλλη με τις συνεχείς παρακλήσεις προς τη ΔΗΜΑΡ, περί κοινής πορείας!

Χωρίς κανένα σχεδιασμό, χωρίς καμία πολιτική διαχείρισης για την επόμενη ημέρα των εξελίξεων, λέμε και ξελέμε, προτείνουμε και τα μαζεύουμε πίσω, μιλάμε για την Κεντροαριστερά την ίδια στιγμή που απλώνουμε το χέρι μας στην εγχώρια Κεντροδεξιά και εξυμνούμε «τις μεγάλες αλλαγές», που πραγματοποιεί στη χώρα.

Ή μήπως δεν το έχετε καταλάβει ότι Πρωθυπουργός είναι ο Σαμαράς και η Κυβέρνηση είναι η Κυβέρνηση του κυρίου Σαμαρά;

Απέφυγα να μιλήσω για τις οβιδιακές μεταμορφώσεις των πολιτικών μας προτάσεων.

Πού πήγε η εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης που με τόση θέρμη υποστηρίξατε;

Πού πήγε η μετεξέλιξη της Εθνικής Ομάδας Οικονομικού Στρατηγικού Σχεδιασμού;

Πού πήγε το νέο εθνικό παραγωγικό μοντέλο; Εκτός και αν αυτό είναι το πούλημα των πάντων σε άλλους.

Πού πήγαν τα πακέτα κοινωνικής προστασίας, το πακέτο ανάπτυξης και ανάσχεσης της ύφεσης;

Εσείς δε λέγατε ότι «εάν δεν διαμορφωθεί το κοινωνικό και το αναπτυξιακό πακέτο ως αντίβαρο στο πακέτο των μέτρων, τότε τα μέτρα δεν μπορούν να έλθουν για ψήφιση στη Βουλή.» (ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ (4-10-2012).

Και σήμερα που και τα μέτρα ήρθαν και ψηφίστηκαν με τις γνωστές διαδικασίες και που εφαρμόζονται και άλλα ακόμη σκληρότερα, τι κάνετε;

Θα μπορούσα να γράφω και να μιλάω για ώρες, αλλά δε νομίζω να μπορώ να αντέξω το βάρος της απογοήτευσης και της αδυναμίας να αντιληφθείτε ότι η κοινωνία μας κρίνει, ότι η κοινωνική βάση ή ότι απέμεινε από αυτή στο ΠΑΣΟΚ μας κρίνει, ότι τα μέλη και οι φίλοι μας κρίνουν και απορρίπτουν τις επιλογές σας.

Είστε λάθος. Πηγαίνετε σε ένα τραγικό αδιέξοδο το κόμμα και πρέπει να το καταλάβετε.

Εκτός και αν αληθεύουν οι πληροφορίες περί άλλου σχηματισμού στις ερχόμενες εκλογές.

Οπότε μπορεί να υπάρχει μια λογική εξήγηση της αυτοκτονικής σας πολιτικής.

Αν συνεχίσετε με αυτές τις πολιτικές και πάτε με αυτές τις λογικές στις επόμενες εκλογές είναι βέβαιο ότι θα μείνετε αξέχαστοι!

Το δίπολο θα καταπιεί και τις τελευταίες ελπίδες για πολιτική επιβίωση και μαζί τους θα εξαφανιστούν και οι ιδέες του μεγαλύτερου σοσιαλιστικού κινήματος στην Ευρώπη.

Αυτές που δεν απέτυχαν, αυτές που ακόμη και σήμερα παραμένουν ζωντανές και ικανές να σας δείξουν το δρόμο, αυτές που υπηρετήσαμε, αυτές που υπονομεύσατε με τις ερμαφρόδιτες πολιτικές σας επιλογές.

Αν συνεχίσετε συμπορευόμενοι με την Κυβέρνηση Σαμαρά, το μόνο που θα πετύχετε είναι η εξαφάνιση του ΠΑΣΟΚ.

Δεν το βλέπετε;

Δεν σας πονάει;

Δεν αντιλαμβάνεστε ότι βουλιάζουμε στον ωκεανό της συντήρησης, γιατί μάθαμε να κολυμπάμε σε άλλα νερά;

Όταν οι λάθος πολιτικές παράγουν αυτά τα αποτελέσματα οφείλετε να τις αλλάξετε.

Όχι αύριο. Σήμερα. Χθες.

Αν επιμείνετε στα ίδια, αν επιμείνετε στα φραστικά πυροτεχνήματα, αν επιμείνετε να πηγαίνετε ολοένα και δεξιότερα, αν επιμένετε στην αναγκαιότητα συμπόρευσης με τη Δεξιά, αν επιμένετε να μην καταλαβαίνετε τα λάθη σας, αν επιμένετε να μην αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα στην κοινωνία, θα είστε οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για τις όποιες αρνητικές εξελίξεις.

Ως εδώ όμως… Από εδώ και πέρα δεν θα σας επιτρέψουμε άλλο τον διασυρμό και τη συρρίκνωση της Δημοκρατικής Παράταξης.

Το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη σήμερα:

Από άλλη ηγετική ομάδα.

Από άλλη στρατηγική.

Από άλλη πολιτική πρόταση.

Το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη από μια πρωτοβουλία σωτηρίας της παράταξης γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να σωθεί η χώρα και ο λαός μας.

Τα περιθώρια αντοχής έχουν τελειώσει.

Οι συναισθηματισμοί έχουν τελειώσει.

Η ανοχή έχει τελειώσει.

Είναι ώρα για αποφάσεις.

Αποφάσεις πολιτικές, συλλογικές και  προσωπικές για τον καθένα.»

ΥΓ

Αναμένονται εξελίξεις…