Όλα για πάρτη τους!

kanaliaΔίχως διαγωνισμό, η «ψηφιακή εποχή» της τηλεόρασης αποδίδεται στους μεγαλοκαναλάρχες –ιδιοκτήτες του MEGA, του ΑΝΤ-1, του STAR, του ALPHA και του ΣΚΑΪ.

Οι οποίοι συνεχίζουν να κατέχουν (με την βούλα της κυβέρνησης πλέον) δημόσιες συχνότητες και να μην έχουν πληρώσει δραχμή ή ευρώ, επί 24 συναπτά έτη.

Προφανώς το δωράκι προέρχεται ως ανταπόδοση υπηρεσιών, όλα αυτά τα (ιδιαίτερα δύσκολα τελευταία) χρόνια.

Εν τω μεταξύ συμπληρώνονται τέσσερις μήνες από την απόπειρα κλεισίματος της ΕΡΤ, όπου οι έγκλειστοι στο «άντρο διαφθοράς» (κατά τον Σ. Κεδίκογλου) συνεχίζουν τον αγώνα τους. Η κατάπτυση «πράξη νομοθετικού περιεχομένου» θα μεταφερθεί ως τροπολογία σε νομοσχέδιο.

Αυτό θα πει πολιτική αρχών και σεβασμός δεσμεύσεων.

Βατοπεδίου το … ανάγνωσμα

ef

14 άτομα (ανάμεσά τους ο ηγούμενος Εφραίμ, στελέχη της ΚΕΔ επί κυβέρνησης Καραμανλή και η Αικ. Πελέκη, τέως σύζυγος του Γ. Βουλγαράκη) παραπέμπονται για το σκάνδαλο της μονής Βατοπεδίου.

Αντιθέτως ο Γ. Αγγέλου, σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού, απαλλάχθηκε πάσης κατηγορίας με το βούλευμα του τριμελούς συμβουλίου εφετών. Ουσιαστικά επικυρώθηκε η άποψη του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά, περί «παραπλανηθέντων υπουργών».

Να υπενθυμίσουμε πως για τον Αντ. Σαμαρά σκάνδαλο δεν υφίσταται, αλλά κατασκευάσθηκε ώστε να προκληθεί πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή.

Τ

ον περασμένο Ιούνιο ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Π. Μπαλτάκος αθώωσε σε δημόσια εκδήλωση (και από του βήματός της) τον Εφραίμ, υπό τα χειροκροτήματα του παρευρεθέντος Αδ. Γεωργιάδη.

Η δίκη θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον!

Από την Αυστρία … με αγάπη!

Οι εκλογές στην Αυστρία πέρασαν στα ψιλά, ωστόσο τα μηνύματα που εξέπεμψαν είναι εξαιρετικά ανησυχητικά. Οι δύο παραδοσιακές πολιτικές οικογένειες επικράτησαν, αλλά με ψαλιδισμένα φτερά.

Οι σοσιαλδημοκράτες πρώτευσαν με 26,5%, οι συντηρητικοί ακολούθησαν με 24%.

Από εκεί και πέρα είχαμε τον θρίαμβο κομμάτων που εκφράζουν τον εθνικιστικό και ξενόφοβο γαλαξία της χώρας.

Οι «ελεύθεροι» ανέβηκαν στο 20,5%, ενώ στο κοινοβούλιο εισέρχονται η «ομάδα Στόναχ» (ενός αυστροκαναδού δισεκατομμυριούχου) με 5,8% και το ΝΕ.Ο.Σ. με 5,2%. Ενδιάμεσα οι «πράσινοι» κατέγραψαν ένα 12,2%. Αν αθροίσουμε και τον ακροδεξιό «συνασπισμό- μέλλον της Αυστρίας» που έλαβε 3,6% και δεν έπιασε το κοινοβουλευτικό όριο του 4% η δύναμη των κομμάτων της αυστριακής άκρας δεξιάς αγγίζει το 35%.

Μάλιστα η αντιπροσώπευση των κομμάτων της στα εργατικά στρώματα της χώρας είναι ακόμα μεγαλύτερη. Κι όμως η Αυστρία ούτε ιδιαίτερα οικονομικά προβλήματα αντιμετωπίζει, ούτε κάποιες ιδιαίτερες μεταναστευτικές ροές επηρεάζουν την εκεί καθημερινότητα.

Προς τι λοιπόν η εκλογική εκτόξευση ενός αμαλγάματος εθνικιστικών και ρατσιστικών ιδεών;

Η ανασφάλεια που κυριαρχεί σε χώρες της «πλούσιας κεντρευρώπης» είναι διαφορετικού τύπου από εκείνη του ευρωμεσογειακού νότου. Εκεί υπάρχει ο φόβος της επέκτασης της κρίσης από τους «λεπρούς των μνημονίων», συνεπώς η συγκρότηση «υγειονομικών ζωνών» παίρνει τον χαρακτήρα ύψιστης προτεραιότητας.

austriaΗ ωρίμανση της ελεύθερης αγοράς και η διάλυση των κοινωνικών δεσμών που επέφερε αναπληρώνονται με την συγκρότηση εθνικών –πατριωτικών πόλων, που αντιστέκονται στην απώλεια της κρατικής κυριαρχίας και νοσταλγούν εποχές «περίκλειστων συνόρων».

Εξ’ ού και οι κορώνες ενάντια στην ανάδυση μιας ευρωπαϊκής ελίτ (από τραπεζίτες και τεχνοκράτες, στο διοικητικό της σκέλος), που απειλεί την «εθνική ταυτότητα» της χώρας.

Οπότε τα κόμματα της άκρας δεξιάς εκφράζουν (περισσότερο ή λιγότερο) μια εθνικιστική και ρατσιστική αντίδραση σε αυτή την διαδικασία, στον ευρωπαϊκό υποσταθμό της κεφαλαιοκρατικής παγκοσμιοποίησης.

Άλλωστε η ανησυχία για τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα δεν απηχεί κάποιο διεθνιστικό πνεύμα –οι αξιωματούχοι της Ε.Ε. βλέπουν εδώ τα όσα έρχονται και στον πυρήνα της ευρωζώνης.

Από τον Τεμπονέρα στο Φύσσα!

2069Αναφερόμενος στην δολοφονία του Π. Φύσσα ο βουλευτής Αχαΐας της «Χρυσής Αυγής» Μ. Αρβανίτης την χαρακτήρισε «προβοκάτσια». Δεν είναι η πρώτη φονική περίσταση στην οποία δίνει τα φώτα του.

Άλλωστε διετέλεσε συνήγορος του καταδικασθέντα (για την εκτέλεση του καθηγητή Ν. Τεμπονέρα) τότε προέδρου της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας Γ. Καλαμπόκα, το μακρινό 1991.

Σε βιβλίο του με τον τίτλο «ποιος σκότωσε τον Ν. Τεμπονέρα», παρουσίασε τον δράστη ως θύμα επίθεσης καθώς «επήγαν 500 άνθρωποι να λυντσάρουν 20 νέα παιδιά».

Θεωρώντας την τιμωρία του πελάτη του αποτελεί «ένα μελανό σημείον διά την δημοκρατίαν του τόπου». Παρουσίασε το πόνημά του στις 8/1/2003 στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ όπου, μεταξύ των άλλων, στο πάνελ των παρουσιαστών του βιβλίου βρισκόταν και ο Μ. Βορίδης, νυν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ.

Μερικές σχέσεις έχουν, τελικά, ιστορικό βάθος.

Ζαλάδα στη «δεξιά» πολυκατοικία

73511-samaras_protiΕίναι εμφανές πως η επιλογή της ποινικής (κι έμμεσα πολιτικής) εξάρθρωσης της «Χρυσής Αυγής» προκαλεί αντικρουόμενα συναισθήματα σ’ έναν σημαντικό αριθμό της ΝΔ.

Από την μια το δέλεαρ της εκλογικής απορρόφησης των «αδέσποτων» ψηφοφόρων της οδηγεί σε ατοπήματα εκείνους που λατρεύουν μια συμπόρευση των δύο χώρων –τύπου Φ. Κρανιδιώτη.

Από την άλλη η ανάγκη να προχωρήσουν οι διαδικασίες ποινικής εκκαθάρισης των όσων καθημερινά αποκαλύπτονται βαθαίνει (υποχρεωτικά) το χάσμα με τους οπαδούς της ακρότατης «λαϊκής δεξιάς».

Οι μνήμες της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου, με το σχίσμα καραμανλικής και φιλοχουντικής πτέρυγας της παράταξης, απειλούν να επανεμφανισθούν.

Οπότε η τακτική του να μετατρέπονται οι αντιναζιστικές φωνές σε επιθέσεις φιλίας είναι λογικό ν’ αντιμετωπίζεται σαν ένας τρόπος πρόσκαιρης διεξόδου.

Για να μην ξεχνιόμαστε…

apolyseiwΥποβαθμίστηκε, για τους γνωστούς λόγους, η πρόσφατη επίσκεψη της τρόικα στην Αθήνα. Έφυγε και θα ξανάρθει, εν τω μεταξύ όμως η κυβέρνηση βράζει στο ζουμί της.

Καθώς τα μηνύματα που εξέπεμψε είναι ολίγον άσχημα.

Ζητά πρόσθετα μέτρα για το 2014, για επίτευξη του στόχου πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 2,75 δις ευρώ.

Θέτει εκ νέου ζήτημα ασφαλιστικού (μείωση συντάξεων αύξηση εργατικών εισφορών), απαιτεί την εφαρμογή του ενιαίου φόρου ακινήτων και επιμένει στο λουκέτο των αμυντικών βιομηχανιών της χώρας.

Ενώ, με την τοποθέτηση του Δ. Μανιατόπουλου (αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές) στην θέση του προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ, ανοίγει ο φάκελος των ιδιωτικοποιήσεων και της επιτάχυνσής τους.

Οπότε οι τηλεοπτικές ανάσες των Μ.Μ.Ε στην κυβέρνηση μόνο προσωρινά την ανακουφίζουν.