Alors enfants … Κωλοτουμπέ…

Δεν θα έπρεπε να προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη η βράβευση του Αλέξη Τσίπρα από έναν δικηγορικό σύλλογο του εξωτερικού, όταν πριν λίγο καιρό βραβεύτηκε το άλλο τεράστιο μέγεθος της πολιτικής μας ζωής, ο Πάνος Καμμένος, ως «εξέχουσα προσωπικότητα» μάλιστα από το ΤΕΙ της Θεσσαλονίκης!

Και τα δύο βραβεία των συγκυβερνητών, θα μπορούσαν να αποτελούν τον ορισμό της ειρωνείας.

Ο Καμμένος, ο πιο κλασσικός λαϊκιστής στην πολιτική σκηνή σήμερα, επιφανής υβριστής των πολιτικών του αντιπάλων διαχρονικά και δημιουργός του πολιτικού όρου «στα τέσσερα» που κόσμησε το ελληνικό κοινοβούλιο … εξέχουσα προσωπικότητα! (Αυτός που καταδικάστηκε πρόσφατα γιατί παρακινούσε τους οπαδούς του να λιντσάρουν δήμαρχο – πολιτικό του αντίπαλο)

Ο Αλέξης Τσίπρας, ο αυταπατώμενος για μεγάλο διάστημα Πρωθυπουργός, ο μεταξύ Τραμπ και Κάστρο περιπλανώμενος ταξιδιώτης, ο κύριος δύο μνημόνια και πολλών δις βάρη στις πλάτες του λαού του, ο πολιτικός που δεν κράτησε ούτε μία από τις προεκλογικές το υποσχέσεις … με το βραβείο «πολιτικού σθένους»!

Σε αντίθεση με τους εμπνευστές της βράβευσης Καμμένου οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στους Γάλλους τη διαχρονικότητα στο καυστικό τους χιούμορ αλλά και την ανάγκη.

Γιατί ανάγκη είναι να αναζητάς έναν Πρωθυπουργό μιας χώρας που θα αφήσει τα καθήκοντά του για να βραβευτεί από ένα δικηγορικό σύλλογο και ένα περιοδικό μιας άλλης χώρας!

Και μόνο σαν απόδειξη καυστικού χιούμορ, μπορεί κάποιος να εκλάβει τις δηλώσεις του ιδρυτή του Politique Internationale : «Παρά τη διαφορετική κατεύθυνση που είχε αρχικά η πολιτική οικογένεια του Αλέξη Τσίπρα, αυτός βρήκε το κουράγιο να κρατήσει την Ελλάδα στο ευρώ και την Ευρώπη αποφεύγοντας καταστροφικές συνέπειες για όλους»!!!

Αφήνοντας σε όλους μας την άνεση να ταξιδέψει το μυαλό μας σε εκείνο το Βαρουφάκειο εξάμηνο που νικούσαμε… μέχρι να χάσουμε πανηγυρικά, σε εκείνο το δημοψήφισμα που το περιεχόμενο της κάλπης μετατράπηκε την επόμενη ημέρα στο ακριβώς αντίθετο και βεβαίως, στο μεγάλο τίμημα που καταβάλαμε σαν χώρα και λαός όταν έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στο πιο σκληρό μνημόνιο.

Και για να τονώσει την πολιτική προσωπικότητα του Έλληνα Πρωθυπουργού, ο ιδρυτής και γενικός διευθυντής του περιοδικού, Πατρίκ Βαζμάν δεν ξέχασε να αναφέρει τα ονόματα των άλλων πολιτικών που επίσης βραβεύτηκαν και με τους οποίους … στενοί ιδεολογικοί δεσμοί, συνδέουν τον Αλέξη:

«Ο Φρεντερίκ ντε Κλερκ …  ο Ρίτσαρντ Νίξον, …ο Ισραηλινός Μεναχέμ Μπέγκιν»

Και έπειτα μου λέτε ότι δεν έχουν χιούμορ!

Στη φτωχή, πλην τίμια Ελλάδα, οι λέξεις βέβαια έχουν άλλο νόημα…

Η αναντιστοιχία προεκλογικών υποσχέσεων και μετεκλογικών αποφάσεων ονομάζεται πολιτική απάτη και όχι πολιτικό σθένος.

Η πολιτική μετάλλαξη σε κάτι διαφορετικό από αυτό που «πουλάς» προεκλογικά ονομάζεται πολιτική κοροϊδία και όχι πολιτικό σθένος.

Η πλήρης υποταγή στα θέλω των ισχυρών και η διάλυση της κοινωνίας ονομάζεται πολιτική θρασύτητα και όχι πολιτικό σθένος.

Η αλλαγή πολιτικών θέσεων, ανάλογα με τις ανάγκες τις εξουσίας λέγεται πολιτική κωλοτούμπα (άλλωστε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας την έκανε διάσημη στο εξωτερικό) και απέχει έτη φωτός από το πολιτικό σθένος.

Στη φτωχή , πλην τίμια Ελλάδα, το πιο σημαντικό βραβείο είναι αυτό που θα σου δώσει ο λαός την ώρα που θα μπορέσει να εκφραστεί.

Και εκείνη τη στιγμή στα σίγουρα κανένας μας δεν θα κάνει το … Γάλλο!

 

Advertisements

Το μήνυμα και οι παραλήπτες…

Όταν 210.264 πολίτες συμμετέχουν σε μια πολιτική διαδικασία, αυτό  δεν μπορεί παρά να αποτελεί πολιτικό γεγονός και μάλιστα ιδιαίτερα  μεγάλο.

Η συμμετοχή στις διαδικασίες ανάδειξης επικεφαλής στο χώρο της Κεντροαριστεράς καταρχήν επιβεβαιώνει το ότι υπάρχει ένας μεγάλος πολιτικός χώρος, ξέχωρος από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ που αναπνέει και οργανώνεται. Που δηλώνει παρών στα πολιτικά πράγματα και κυρίως που δεν θέλει να απορροφηθεί ούτε από τη μία ούτε από την άλλη πλευρά.

Για το ΣΥΡΙΖΑ που επεδίωξε να αφομοιώσει και να εκφράσει το συγκεκριμένο χώρο με διάφορους τρόπους, που πολλές φορές έφθαναν στα όρια της γραφικότητας (οι αναφορές στον Α. Παπανδρέου και η προσπάθεια ιδιοποίησης της ιστορίας του ΠΑΣΟΚ), το μήνυμα είναι ακόμη πιο ηχηρό, αν αναλογιστεί κανείς ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ψηφοφόρων που τον οδήγησαν στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις στην πρώτη θέση και κατά συνέπεια στην Κυβέρνηση, προέρχεται από το χώρο αυτό.

Δεν είναι άλλωστε τυχαία η αντιμετώπιση που έτυχε η διαδικασία από την κυβερνητική ΕΡΤ! Τη μεν Παρασκευή η κ. Ακριβοπούλου, στην γνωστής αντικειμενικότητας απογευματινή της εκπομπή, δήλωνε απαντώντας στο σχόλιο της δημοσιογράφου για συμμετοχή ανώτερη των 100.000 ατόμων πως « Ούτε 80.000 δεν θα ψηφίσουν και τη Δευτέρα κάποιοι δεν θα ξέρουν που να κρυφτούν». Το δε βράδυ της Κυριακής και ενώ ήδη είχε ξεπεραστεί και το φράγμα των 200.000 συμμετεχόντων, στο δελτίο ειδήσεων έκαναν λόγο για «περίπου 180.000», αποδεικνύοντας τον φόβο τους απέναντι σε ένα γεγονός που σίγουρα επηρεάζει το χώρο που «υπηρετούν». Δεν αναφέρομαι αναλυτικά στα εμετικά τwits του έτερου «γραμμιτζή» της Κουμουνδούρου , του γνωστού Κ. Βαξεβάνη, ο οποίος ξεπερνώντας κάθε όριο γελοιότητας έγραφε για «χιλιάδες δεξιούς που ψήφισαν στη διαδικασία».

Ο μέγας τους φόβος ,φόβος  που δεν κρύβεται, είναι ότι χωρίς τον προνομιούχο χώρο της Κεντροαριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ πολύ γρήγορα θα επιστρέψει στα προ του 2014 επίπεδα πολιτικής και εκλογικής (κοινωνικής είναι ήδη) καταγραφής. Και όταν στην πρώτη επίσημη προσπάθεια συγκρότησης του χώρου αυτού, συμμετέχει αυτός ο αριθμός πολιτών, το μήνυμα είναι πολύ καθαρό. Ξέρουν πολύ καλά ότι η πολιτική συγκρότηση (από την αρχή θα έλεγα) ενός φορέα με ισχυρή αναφορά στο κέντρο και την Αριστερά (για να το πω περιγραφικά ίσως και αδόκιμα : Η αναβίωση ενός ΠΑΣΟΚ προηγουμένων εποχών), σημαίνει το οριστικό πολιτικό τους τέλος και την επιστροφή στα πραγματικά μεγέθη αυτού που εκπροσωπούν…

Η διαδικασία όμως αυτή έστειλε μήνυμα και προς την άλλη πλευρά. Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία όσων βρέθηκαν χθες στις κάλπες της κεντροαριστεράς, εξέφρασε μαζί με την αντίθεση στην κυβερνητική πρόταση και πρακτική του ΣΥΡΙΖΑ και την επίσης μεγάλη αντίθεση της στην Ν.Δ. σαν εναλλακτική κυβερνητική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.

«Υπάρχει και άλλη πρόταση και βρίσκεται εδώ», θα μπορούσε να είναι το ουσιαστικό μήνυμα προς τους δύο σημερινούς μονομάχους της πολιτικής μας σκηνής και στάλθηκε με τρόπο καθαρό και ηχηρό.

Αυτά σε ότι αφορά τη συμμετοχή και τις προοπτικές. Γιατί το αν το εγχείρημα θα έχει την απαιτούμενη συνέχεια και επιτυχία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και το ξεπέρασμα των πολλών αγκαθιών που στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, σπάρθηκαν στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και κυρίως στο μεγαλύτερο του κομμάτι το ΠΑΣΟΚ.

Αλλά ακόμα και αυτό είναι πραγματικά μοναδικό: Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες να δηλώνουν παρών σε μια διαδικασία ενός νέου εγχειρήματος που δεν έχει συγκροτημένο πρόγραμμα, δεν έχει όνομα, δεν είναι καν κόμμα! Είπαν ένα μεγάλο «όχι ρε γαμώτο δεν είστε μόνο εσείς, δεν μπορείτε να μας εκφράσετε εσείς», απευθυνόμενοι και προς τους δύο μέχρι χθες μονομάχους για την εξουσία . Ζωγράφισαν με διαφορετικό χρώμα ένα μονότονα, τα τελευταία χρόνια, ασπρόμαυρο πολιτικό τοπίο.

Μένει να αποδειχθεί ότι αυτοί που θέλησαν να ηγηθούν μπορούν να ανταποκριθούν στη μεγάλη πρόκληση και να σηκώσουν το βάρος της επιλογής…