Αθλιότητα και αγυρτεία

oukraniaΟι αιματηρές συγκρούσεις ανέδειξαν τη «νέα τάξη» στα πράγματα της Ουκρανίας.

Ο φιλορώσος Β. Γιαννουκόβιτς εξαναγκάσθηκε σε άτακτη φυγή και (μέσω αντιπροσώπου) ανήλθε στην εξουσία η εκλεκτή της δύσης Γ. Τιμοσένκο. Σε μια αδυσώπητη σύγκρουση δεν υπάρχουν περιθώρια για θεσμικούς κανόνες και συνταγματικά προσχήματα. Ο εκδιωχθείς πρόεδρος μπορεί να επιμένει πως δεν παραιτείται, ωστόσο ο προσωρινός του διάδοχος εγκαταστάθηκε «δόξη και τιμή».

Μια προαιώνια σύγκρουση μεταξύ της Ρωσίας (ακόμα και επί ΕΣΣΔ) και ουκρανικού εθνικισμού είχε ένα επιπλέον επεισόδιο.

Θεμέλιο της ρήξης είναι το άσβεστο μίσος ανάμεσα στις διαιρεμένες (εθνολογικά και γεωγραφικά) περιοχές της χώρας. Πάνω σε αυτό εδράζονται οι πολεμικού τύπου συρράξεις κρατικών και παραστρατιωτικών δυνάμεων, ένθεν κι εκείθεν. Εκεί ακριβώς επενδύουν τα διεθνή συμφέροντα, αξιοποιώντας κατά το δοκούν τις αντιμαχόμενες πλευρές.

Ο Πούτιν στήριξε με κάθε τρόπο τον Γιαννουκόβιτς, μιας και εκείνος του εξασφάλισε την διεύρυνση της ζώνης επιρροής της Ρωσίας στην ανατολική Ευρώπη. Αντίστοιχα οι ΗΠΑ (κυρίως αυτές) και η Ε.Ε. υιοθέτησαν τις κινητοποιήσεις της ουκρανικής αντιπολίτευσης, ακόμα και αν ανάμεσα στους διαδηλωτές υπήρχαν άριστα εξοπλισμένες φασιστικές ομάδες. Η αλληλοσφαγή αποτελεί προϋπόθεση της διεθνούς παρέμβασης.

Αφού εν ονόματι του «ανθρωπισμού» (το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, που εγκαινιάσθηκε στον πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας) δημιουργείται το απαραίτητο προς τούτο ηθικό και πολιτικό κλίμα.

Το αν ο «ανθρωπισμός» εμφανίσει το πρόσωπο της διπλωματικής ή στρατιωτικής επέμβασης είναι θέμα στρατηγικής επιλογής και τακτικής σκοπιμότητας.

Εκείνο που έχει σημασία να κατανοηθεί είναι πως στα δύο στρατόπεδα που αντιπαλεύουν στην Ουκρανία δεν υπάρχουν διαφορές αρχών αλλά ένα (επίζηλο) έπαθλο: το λυσσαλέο πάθος για κυριαρχία. Η κοινωνική δημοκρατία –παρά τις υποκριτικές επικλήσεις- απουσιάζει από το περιεχόμενο των εκατέρωθεν πράξεων.

Εκατομμύρια άνθρωποι αποτελούν (εθελουσίως και μη) τις ασπίδες πίσω από τις οποίες κρύβονται τα πιο ποταπά συμφέροντα.

Οι δυνάστες εναλλάσσονται, η κοινωνική αθλιότητα περισσεύει την ώρα που θριαμβεύουν οι «εθνικές ρητορικές».

 Η εποχή προσφέρεται για την αποθέωση της αθλιότητας και της αγυρτείας.

 

Advertisements

Διαδημοτική Κινητικότητα: Το μετέωρο βήμα της Τ.Α.

DIMOSIO-4-630x400Μέχρι τις 6 Μαρτίου Δήμοι και Περιφέρειες της χώρας που ζητούν προσωπικό μέσω της ενδοδημοτικής κινητικότητας θα πρέπει να στείλουν στο υπουργείο Εσωτερικών τα αιτήματά τους.

Παράλληλα, το ηγετικό επιτελείο του υπουργείου ξεκαθαρίζει ότι όσοι υπάλληλοι ΟΤΑ κάνουν αιτήσεις μετάταξης ή μεταφοράς θα μείνουν ένα μήνα σε διαθεσιμότητα και εφόσον τοποθετηθούν σε νέα θέση θα εξαιρεθούν από όποια νέα διαδικασία διαθεσιμότητας.

Εν τω μεταξύ, διευκρινίζεται ότι η διαδικασία της ενδοδημοτικής κινητικότητας θα προχωρήσει κανονικά, χωρίς να επηρεασθεί από την απαγόρευση υπηρεσιακών.

Εκείνο που ξεκαθαρίζεται σε όλα τα επίπεδα είναι ότι οι διαδικασίες θα κινηθούνε γρήγορα και ότι οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι θα τεθούν σε διαθεσιμότητα ενός μηνός για να προχωρήσουν οι οποιεσδήποτε άλλες διαδικασίες.

Μάλιστα διευκρινίζεται ότι οι μετατάξεις με το πρόγραμμα εθελοντικής ενδοαυτοδιοικητικής κινητικότητας δεν εμπίπτουν στην απαγόρευση λόγω διενέργειας δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 17 του Ν. 3870/2010 (Α΄138).

Όλα αυτά περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων στο έγγραφο το οποίο απεστάλη στα γραφεία των δημάρχων και των περιφερειαρχών της χώρας, όπως επίσης προς την ΚΕΔΕ (Κεντρική ένωση Δήμων Ελλάδας), την ΕΝΠΕ (Ενωση Περιφερειών Ελλάδας), το ΙΤΑ (Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης) και τις ΠΕΔ (Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων) της χώρας. Υπογράφεται από τον υπουργό Εσωτερικών κ. Γιάννη Μιχελάκηκαι τον αναπληρωτή υπουργό Εσωτερικών κ. Λεωνίδα Γρηγοράκο (εγκύκλιος 4/2014) και εστάλη με την ένδειξη «εξαιρετικά επείγον» (αριθμ. Πρωτ. 6096 / 18 Φεβρουαρίου 2014).

Φόβοι για «αυτάρκεις» Δήμους

Η κυβέρνηση προσδίδει εθελοντικό χαρακτήρα στη διαδικασία, αλλά ουσιαστικά οι εργαζόμενοι βρίσκονται ανάμεσα σε συμπληγάδες, αφού πολλοί νιώθουν εγκλωβισμένοι στον φόβο ότι θα χαρακτηριστούν πλεονάζον προσωπικό αν δεν δηλώσουν μετάταξη και άλλοι φοβούνται για την τύχη τους αν δηλώσουν συμμετοχή στο πρόγραμμα αλλά τελικά δεν μετακινηθούν…

Άλλοι σκέφτονται ότι η μετάταξη ή η μεταφορά μπορεί να τους οδηγήσει ακόμα και σε θέσεις μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.

Προβληματισμός σε επίπεδο δήμων που έχουν οικονομικά προβλήματα υπάρχει για την πρόβλεψη ότι για να ζητήσουν προσωπικό ως φορείς υποδοχής προσωπικού θα πρέπει στα αιτήματά τους να προσδιορίζονται όχι μόνο οι υπηρεσιακές ανάγκες αλλά και να βεβαιώνεται η ύπαρξη των αναγκαίων πιστώσεων….

Οι φορείς που μπορούν να λάβουν προσωπικό μέσω της ενδοδημοτικής κινητικότητας είναι:

– Δήμοι, Δημοτικά Ιδρύματα και ΝΠΔΔ αυτών καθώς και οι Σύνδεσμοι Δήμων (ΟΤΑ α’βαθμού)

– ΟΤΑ β’ βαθμού

– Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ)

– Ένωση Περιφερειών Ελλάδος (ΕΝΠΕ)

– Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων (ΠΕΔ)

Οι φορείς προέλευσης για την εφαρμογή του προγράμματος εθελοντικής ενδοαυτοδιοικητικής κινητικότητας, δηλαδή οι φορείς προσωπικό των οποίων έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση προς μετάταξη, είναι:

– ΟΤΑ α΄ βαθμού

– Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ)

– Ένωση Περιφερειών Ελλάδος (ΕΝΠΕ)

– Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΙΤΑ)

To come back της Τρόικα!

Ξαναγυρνά στην Αθήνα η τρόικα, την ώρα που εξανεμίζονται και οι ύστατες ελπίδες της κυβέρνησης για μια ρύθμιση του ελληνικού χρέους πριν τις εκλογές της 25ης Μάη.

Είναι σαφές πως ο σχεδιασμός του Αντ. Σαμαρά προέβλεπε μια συμφωνία ευνοϊκής αναδιάταξής του (ό,τι κι αν σημαίνει κάτι τέτοιο) και την αντικατάσταση του συγκεκριμένου μηχανισμού επιτήρησης από κάποιον άλλο, λιγότερο εμφανή.

Πλέον και τα δύο σκέλη της βολικής κατασκευής δείχνουν να βυθίζονται σε έναν βάλτο αβεβαιότητας και αμηχανίας για το μέλλον.

Πέραν της διαχείρισης σε επίπεδο μικροκλίμακας η κυβέρνηση Σαμαρά έχει να αντιμετωπίσει και τις συνέπειες των αποφάσεων της Ε.Ε. –κυρίως του γερμανικού της πυλώνα- για την ελληνική πτυχή της οικονομικής κρίσης.

Οι σχεδιασμοί του οικονομικού επιτελείου της συγκυβέρνησης βασίσθηκαν στην παραδοχή πως η πιστοποίηση του πρωτογενούς πλεονάσματος – έστω και σε λογιστική βάση- θα γινόταν πριν τις ευρωεκλογές. Οπότε θα μπορούσε να πουλήσει μια καλή είδηση στους ψηφοφόρους, συνδυασμένη με τα περί εξόδου στις χρηματαγορές προς τα τέλη του 2014.

Μπορεί αυτές οι διεργασίες να μην επιδρούν στην καθημερινότητα της χειμαζόμενης πλειονότητας των συμπολιτών μας, ωστόσο θα τύγχαναν ιδιαίτερης προβολής από τα συγκροτήματα των Μ.Μ.Ε που καραδοκούν για φιλοκυβερνητική προπαγάνδα.

Ωστόσο οι γενικότερες εξελίξεις στα ενδότερα της ευρωζώνης οδήγησαν σε αναθεώρηση των εικασιών που εκλήφθηκαν (εσφαλμένα) ως δεδομένα. Η αναμενόμενη εκλογική εκτόξευση των ποικίλων εθνικιστικών πόλων που αντιμάχονται την πρωτοκαθεδρία των Βρυξελλών και αναζητούν επιστροφή στις «εθνικές κυριαρχίες» δεν γίνεται να αγνοηθεί.

Ταυτόχρονα οι εστίες της οικονομικής κρίσης επεκτείνονται στην γηραιά ήπειρο, από νότο προς βορρά. Η Γαλλία βρίσκεται ήδη στην μέγγενη, ενώ είναι θέμα χρόνου η επέκταση προς το γερμανικό κέντρο.

Συνεπώς ετοιμάζονται τα «οχυρωματικά έργα», που συνεπάγονται την αναδίπλωση από τα προφορικώς υπεσχημένα για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Ήδη ο Όλι Ρεν προετοιμάζει την κυβέρνηση του ακρότατου σημείου της Ε.Ε. για τα δυσάρεστα. Στην πραγματικότητα αναιρούνται τα όσα γνωρίζαμε και η επαναδιαπραγμάτευση ξεκινά από μηδενική βάση.

Η σκλήρυνση της τρόικα και οι αιφνίδιες απαιτήσεις της συναρτώνται με το νέο πρόγραμμα «θεραπείας» της ελληνικής οικονομίας. Όλα δείχνουν προς την κατεύθυνση ενός ακόμη μνημονίου, το οποίο θα φέρει μια λιγότερο δυσφημισμένη ονομασία.

Το ερώτημα είναι το πώς θα δικαιολογήσει την συμμόρφωση στις αξιώσεις των δανειστών ο πρωθυπουργός, που είχε δεσμευτεί για το αντίθετο. Ειδικά μάλιστα όταν μοιάζει να μην απασχολεί τους ιθύνοντες της ευρωζώνης αυτό το δράμα που καλείται να αντιμετωπίσει…

 

Επιχειρηματικά συμφέροντα και Τοπική Αυτοδιοίκηση

symferontaΗ περίπτωση του δήμου Πειραιά είναι ένα υπόδειγμα του πώς εκτυλίσσονται επιχειρηματικές και πολιτικές συγκρούσεις στις τοπικές κοινωνίες.

Πρωταγωνιστές δύο από τους γνωστότερους εφοπλιστές, ο Β. Μαρινάκης και ο Δ. Μελισσανίδης, οι οποίοι στηρίζουν ένθερμα τον φίλο τους Αντ. Σαμαρά. Μόνο που ο αδυσώπητος ανταγωνισμός τους, για χρήμα και εξουσία, υπερβαίνει τις κοινές πολιτικές τους προτιμήσεις.

Αφορμή του πολέμου υπήρξε μια δωρεά του ισχυρού άνδρα της ΑΕΚ, ύψους 50.000 ευρώ, για την επαναλειτουργία του δημοτικού θεάτρου του Πειραιά. Σε δημόσιο έπαινό του ο δήμαρχος της πόλης Β. Μιχαλολιάκος χαρακτήρισε «φωτεινό παράδειγμα» την συμπεριφορά του, ζητώντας να βρει μιμητές. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής για τον Β. Μαρινάκη, οι σχέσεις του οποίου (με τον ανταγωνιστή του) είναι εκρηκτικές.

Σύντομα ξεκίνησε ένας ορυμαγδός δημοσιευμάτων, κεντρική ιδέα των οποίων ήταν πως ο δήμαρχος στήριζε τους αντίπαλους του «Ολυμπιακού», του οποίου ιδιοκτήτης είναι ο Β. Μαρινάκης. Επακολούθησε ο αποκλεισμός του από την κεντρική εκδήλωση προς τιμήν των θυμάτων της «θύρας 7» το 1981. Εν τω μεταξύ από κάποια Μ.Μ.Ε, φίλα προσκείμενα στον «ερυθρόλευκο» επιχειρηματία, διοχετεύθηκαν δηλητηριώδεις υπαινιγμοί κατά του Τ. Μπαλτάκου –στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού.

Παρά τις προειδοποιήσεις ωστόσο ο Αντ. Σαμαράς εμμένει στην στήριξη του Β. Μιχαλολιάκου, κάνοντας λόγο για «έναν επιτυχημένο δήμαρχο –πρότυπο». Μόνο που οι αντίπαλοι δεν μένουν με σταυρωμένα χέρια. Ήδη ο πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος Πειραιά Γ. Μελάς δήλωσε έτοιμος για εκλογική κάθοδο απέναντι στον επικεφαλής του συνδυασμού με τον οποίο εξελέγη.

Για να γίνει απολύτως σαφής ο προσανατολισμός και η στόχευση ο φιλόδοξος μνηστήρας επισημάνει πως από τις «δημιουργικές δυνάμεις» του μεγάλου λιμανιού «δεν μπορεί να λείπει ο «Ολυμπιακός Πειραιώς», η ομάδα που μεταφέρει το όνομα «Πειραιάς» σε όλο τον κόσμο και μας κάνει υπερήφανους».

Γίνεται κατανοητό το πώς διατάσσονται οικονομικά συμφέροντα, πολιτικές διαπλοκές και αυτοδιοικητικοί πυρήνες. Ακόμα κι αν αποτελούν φράξιες του ίδιου κομματικού –κυβερνητικού μπλοκ, όπως συμβαίνει στην περίπτωση που προαναφέραμε.

Είναι μια ακόμα όψη της υπαγωγής των Ο.Τ.Α. στον έλεγχο αδιαφανών –συχνά απροσδιόριστων- δικτύων ισχύος, τα οποία ποδηγετούν τον δημόσιο βίο. Υπάρχουν φυσικά και οι ψηφοφόροι οι οποίοι, μέσα σε αυτές τις συνθήκες χειραγώγησης, αναζητούν τρόπους να διατυπώσουν την κρίση τους…

 

Ο ανεξάρτητος … «πρώτος τον λίθον βαλέτω»!

13stoningΚαι είναι ακόμη η αρχή!

Πολλή ανεξαρτησία βρε παιδάκι μου, ενόψει αυτοδιοικητικών εκλογών.

Αίφνης κομματικοί μεγαλοπαράγοντες, με Ναπολεόντεια ορμή, δηλώνουν την απόλυτη πίστη τους στην Ανεξάρτητη Τοπική Αυτοδιοίκηση!

Εγώ; Με κόμματα; Ποτέ!

Μα βρε καραγκιόζη μέχρι εχθές έτρεχες για χρίσματα!

Παρακαλούσες και φιλούσες κατουρημένες ποδιές.

Πρώτευες στο σπορ των κάμψεων της μέσης σε αυλοκόλακες προεδρικών κομματικών αυλών για να πάρεις το πρόκριμα.

Αναζητούσες να φωτογραφηθείς με μεγαλοστελέχη κομμάτων και να λανσάρεις τις φωτογραφίες στα ΜΜΕ σαν ένδειξη των γνωριμιών που έχεις αλλά και της κομματικής σου νομιμοφροσύνης.

 Έβαζες υποψηφιότητες σε κομματικά όργανα.

Έγλυφες μπας και ήσουνα υποψήφιος βουλευτής.

Ορκιζόσουνα στον ένα και μοναδικό κομματικό ηγέτη ( και αν αυτός άλλαζε ορκιζόσουνα και πάλι στον επόμενο).

Κατέβαζες και κατέθετες βιογραφικά προκειμένου να πάρεις το χρίσμα του υποψήφιου Δημάρχου!

 Έτρεχες από βουλευτικό σε βουλευτικό γραφείο για να πείσεις πως ήσουνα και θα έμενες για πάντοτε πιστός στον βουλευτή αν αυτός σε βοηθούσε!

Και το βράδυ των εκλογών αφιέρωνες τη νίκη σου στο κόμμα σου (είπαμε ανεξάρτητη τοπική αυτοδιοίκηση).

Το θέμα δεν είναι γιατί σήμερα το ξεχνάς. Το θέμα είναι πόσο μπορεί να άλλαξες!

Το θέμα δεν είναι ότι πιστεύεις και υπηρετείς κάποιον κομματικό φορέα. Το θέμα είναι γιατί θέλεις να το κρύψεις. Τι θα κερδίσεις; Ποιον θα πείσεις;

Και άντε καλά εσύ! Μα οι άλλοι που από αλλού ξεκίνησαν , αλλού συνέχισαν και αλλού θέλουν να καταλήξουν;

Αυτοί που λανσάρονται ως νέοι και «ανεξάρτητοι» και φορείς νέων ιδεών, που αλλάζουνε πολιτικούς φορείς σαν τα πουκάμισα, μόνο και μόνο γιατί δεν βρήκανε εκεί την «όαση» τους;

Τι να πεις για αυτούς που εξορκίζουν το μόλις πρόσφατο παρελθόν τους και προσπαθούν να βρούνε τον εξαγνισμό τους, σε άλλο πολιτικό φορέα, καταγγέλλοντας τον προηγούμενο που λίγο , μόλις λίγο, παλιότερα εξυμνούσαν;

Προτιμώ όσους παραμένουν σταθεροί στις πολιτικές τους απόψεις, όσους υπερασπίζονται το παρελθόν τους από τους πολιτικούς χαμαιλέοντες που γεμίσανε την πολιτική σκηνή.

Προτιμώ καθαρές εξηγήσεις και τοποθετήσεις, από τον κρυμμένο παλαιοκομματισμό που ξεχειλίζει από υποτιθέμενους «νέους και άφθαρτους»!

Προτιμώ να ξέρω, από το να μου προκύψει στην πορεία κανένα πολιτικό εξάμβλωμα.

Σε τελική ανάλυση ή είσαι ή δεν είσαι ανεξάρτητος. Δεν γίνεσαι ανεξάρτητος περιστασιακά και ανάλογα με την πορεία της εξέλιξης των πολιτικών πραγμάτων. Και κυρίως δεν γίνεσαι ανεξάρτητος παραμονές των εκλογών.

Γιατί αυτό δεν είναι νέο. Είναι παλιό. Πολύ παλιό και επικίνδυνο!

 

 

Αντιφατικά μηνύματα!

oloi435Μπορεί κατά καιρούς να διαρρέουν αντιφατικές πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση του διαρκώς αυξανόμενου ελληνικού χρέους, ωστόσο δεν μπορεί κάποιος να θεωρήσει πως οι σχετικές αποφάσεις έχουν ληφθεί.

Μπορεί να διακινείται πως ο Β. Σόιμπλε ετοιμάζει νέο δάνειο ύψους 16-17 δις ευρώ, με επέκταση του χρόνου αποπληρωμής μέχρι τα πενήντα χρόνια και μειωμένα επιτόκια, αλλά κάτι τέτοιο μέλλει να αποδειχθεί. Είναι σαφές πως η στρατηγική της γερμανικής κυβέρνησης –όποια τακτική και αν τελικά επιλέξει- αφορά την διαιώνιση της κυριαρχίας του βόρειου πυρήνα της ευρωζώνης απέναντι στον φτωχό συγγενή του νότου.

Ως γνωστόν το πρόβλημα του χρέους και οι τεχνικές διαχείρισής του αποτελούν εργαλεία άσκησης ηγεμονικής πολιτικής.

Επομένως θα ήταν σφάλμα να καθηλωθούμε στην ανάλυση των μέσων –τα οποία έχουν, όπως είναι φυσικό, την σημασία τους- και να απωλέσουμε τον στρατηγικό στόχο που υλοποιούν.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο έχει γίνει απολύτως κατανοητό από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να αποφύγει να πιει το πικρό ποτήρι. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του πρωθυπουργού, πως η Ελλάδα δεν χρειάζεται νέο δάνειο. Μόνο που αυτό είναι κάτι που επαφίεται στις εσωτερικές συζητήσεις των εκπροσώπων των δανειστών, τουτέστι την Γερμανία και το Δ.Ν.Τ. σε ότι μας αφορά.

Τα μεγέθη επηρεάζουν με τον δικό τους αδυσώπητο τρόπο τις εξελίξεις και η κυβέρνηση δεν έχει περιθώρια αντιρρήσεων. Εκείνο που την ενδιαφέρει πέραν της ουσίας των ρυθμίσεων, είναι και ο χρόνος εξαγγελίας τους.

Καθώς αν αυτές κοινοποιηθούν πριν από τις ευρωεκλογές, όπως κάποιες πληροφορίες επιμένουν, θα βρεθεί σ’ εξαιρετικά δυσχερή θέση.

Πιθανόν να προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο, ώστε να περάσει τον σκόπελο των καλπών πριν ακούσει τις αποφάσεις των ισχυρών.

Ως τώρα έχει εισπράξει μια παγερή αντιμετώπιση από την τρόικα και μια υπαινικτική σκληρότητα από την Eurostat. Το αν αποτελούν απλές προειδοποιήσεις ή αν πρόκειται για κατασταλαγμένες θέσεις των ισχυρών είναι κάτι που δεν το γνωρίζει η ελληνική κυβέρνηση. Προσπαθώντας να ξεδιαλύνει το θολό τοπίο, το οποίο αναμένεται να επιβαρυνθεί από την παρέλαση των εθνικιστικών δυνάμεων στις ψηφοδόχους των ευρωεκλογών, είναι υποχρεωμένη να ζει με την αγωνία κάποιου που αισθάνεται βαθύτατα ανασφαλής.

 

Αυτοδιοικητικός τακτικισμός!

mpoutaris-1Φαιδρές όψεις του αυτοδιοικητικού τακτικισμού υπάρχουν πολλές, ωστόσο ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης πρόσφερε μία απροσδόκητη.

Ο Γ. Μπουτάρης δήλωσε, μιλώντας για την πιθανότητα εκλογής του Απ. Τζιτζικώστα ως περιφερειάρχη κεντρικής Μακεδονίας, «εγώ, τουλάχιστον, το εύχομαι».

Τι κι αν ο αποδέκτης της ευχής προέρχεται από την ΝΔ και διακρίθηκε για τις αναφορές σε «εγκληματική οργάνωση ΠΑΣΟΚ» -η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, στηρίζει τον Γ. Μπουτάρη; Τι κι αν ο Απ. Τζιτζικώστας προχώρησε σε γενναία ανοίγματα προς την «Χ.Α»;

Το γεγονός ότι δημιούργησε ρήγμα στην εκλογική βάση της ΝΔ στην συμπρωτεύουσα τον καθιστά χρήσιμο σύμμαχο, απέναντι στον εκλεκτό της Ρηγίλλης (στον δήμο) Στ. Καλαφάτη. Ιδού λοιπόν που ο κοσμοπολίτης και αντισυμβατικού στυλ δήμαρχος, προκειμένου να διευκολύνει την επανεκλογή του, συμπεθεριάζει με τον πολιτικό του αντίποδα.

Ακόμα και οι χορτασμένοι αστοί προσβάλλονται από τον ιό της σκοπιμότητας.