Σχεδιασμοί σε κινούμενη άμμο.

articleΔυσκολεύομαι να αντιληφθώ και η στόχευση και το σχεδιασμό των περισσοτέρων κομμάτων ενόψει εκλογών.

Σε μια κίνηση μεγάλης πολιτικής ελαφρότητας, ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε καθαρά πολιτικό περιεχόμενο κατ’ αρχήν στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Υπερεκτιμώντας τις πραγματικές του δυνατότητες μετέφερε τη μάχη στο πεδίο των πολιτικών του αντιπάλων, έχοντας μπροστά του το σοβαρό ενδεχόμενο να ηττηθεί πανηγυρικά.

Δεν είναι ο ιδιαίτερος χαρακτήρας μόνο των αυτοδιοικητικών εκλογών, από τις οποίες είναι δύσκολη η εξαγωγή ασφαλούς πολιτικού συμπεράσματος. Είναι και το ότι οι όποιες αυτοδιοικητικές του δυνάμεις είναι ασθενείς ακόμα και στο επίπεδο των Περιφερειών, όπου πως θα δικαιολογήσει την αυξανόμενη επιρροή του κερδίζοντας (αν κερδίσει)  μία ή δύο περιφέρειες ;

Συνέχεια είχαν οι ευρωεκλογές. Δεδομένα τα χαρακτηριστικά τους. Και χαλαρή ψήφος και μικρότερη συμμετοχή από τις εθνικές παραδοσιακά. Φυσικά και δεν εκλέγεται Κυβέρνηση. Φυσικά και βγαίνουν πολιτικά συμπεράσματα. Σε ποιο βαθμό όμως;

Αν για παράδειγμα έρθει πρώτο κόμμα με μικρή διαφορά από τη ΝΔ και με σχετικά χαμηλά ποσοστά, πως θα θέσει θέμα αλλαγής εκλογικών συσχετισμών;

Το πρόβλημα μεταφέρεται με εξίσου έντονο τρόπο στο κυβερνητικό μπλοκ.

Πως θα είναι η επόμενη ημέρα αν για παράδειγμα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συγκεντρώσουν αθροιστικά πολύ χαμηλότερα ποσοστά από αυτά των τελευταίων βουλευτικών εκλογών; Θα μπορέσουν να σταθούν σαν Κυβέρνηση;

Θα είναι αποδεκτό ένα τέτοιο αποτέλεσμα, ακόμη και από τους δανειστές ή θα θεωρηθεί σαν  προπομπός αλλαγής των συσχετισμών στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές;

Το θολό εκλογικό τοπίο, το μεγάλο ποσοστό αναποφάσιστων και η κινούμενη άμμος ενός μεγάλου ποσοστού (κυρίως πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ), βάζουν δύσκολα σε όλους.

Από αυτή την άποψη προκαλεί πραγματικά εντύπωση η αφέλεια όσων επιχειρούν να μετατρέψουν τις Ευρωεκλογές σε δημοψήφισμα για την Κυβέρνηση ή την κυβερνητική σταθερότητα. Και αν από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ δε υπάρχει άλλη επιλογή, τι λογική έχει αυτό να προωθείται από την κυβερνητική πλευρά, με δεδομένη την εικόνα των μέχρι στιγμής δημοσκοπήσεων;

Είναι προφανές ότι ποντάρουν μπλοφάροντας σε νέα εκβιαστικά διλλήματα, οι ίδιοι που μέχρι πριν από λίγο καιρό επιχειρηματολογούσαν πως «δεν εκλέγουμε κυβέρνηση στις ευρωεκλογές».

Είναι επίσης προφανές ότι αυτή η ζαριά μπορεί να έχει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα: Να αντι- συσπειρώσει ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που θέλει να εκφράσει τη δυσφορία του για την χειροτέρευση των συνθηκών της ζωής του και όχι να συσπειρώσει το φοβικό εκείνο κομμάτι του κόσμου, που τρομάζει μπροστά στο ενδεχόμενο κυβερνητικής αστάθειας ή για να είμαι ακριβής κυβερνητικών ανατροπών!

Η σύγκρουση των δύο στρατοπέδων: Του φόβου και της οργής;

Μπορεί κάποιος να ποντάρει στη νίκη του ενός ή του άλλου; Και πως ορίζεται η «νίκη». Όπως ποικιλοτρόπως θα ερμηνευτεί το όποιο αποτέλεσμα το βράδυ των εκλογών!

Το μόνο που μπορεί να πει κάποιος με σχετική βεβαιότητα είναι ότι το βράδυ των εκλογών της 25ης Μαΐου, καταρρέει το υπάρχον – για πολλά χρόνια – πολιτικό σκηνικό. Τα κόμματα όπως τα ξέραμε, οι συσχετισμοί όπως τους ξέραμε, οι πολιτικοί πρωταγωνιστές αλλάζουν.

Και μένει από την επόμενη ημέρα η αναδιαμόρφωση του με επιλογές που ήδη περιθωριακά συζητιούνται, με νέους και παλαιότερους πρωταγωνιστές και νέους άγνωστους χ, στην εξίσωση του.

Είμαι σίγουρος πως όλα θα είναι διαφορετικά. Πολύ περισσότερο αν η κοινωνική κινητικότητα εκφραστεί και σε επίπεδο εκλογικής καταγραφής.

 

Τέρμα τα νέα έργα στο ΕΣΠΑ!

xatziΚλείδωσε το υπουργείο Ανταγωνιστικότητας κάθε δυνατότητα ένταξης νέων έργων στο ΕΣΠΑ και συγχρόνως με ηλεκτρονική εφαρμογή απαγορεύει κάθε εξέλιξη διαδικασίας για να φτάσουν τα έργα τα οποία έχουν ενταχθεί σε επίπεδο συμβάσεων!

Πρόκειται για το ξεκαθάρισμα το οποίο επιχειρεί να κάνει το υπουργείο Ανταγωνιστικότητας δίνοντας σαφείς εντολές προς όλες τις κατευθύνσεις, θεωρώντας ότι πρόκειται για μια μνημονιακή πολιτική παγώνοντας ουσιαστικά όλες τις εξελίξεις.

Σε σχετικό έγγραφο διαπιστώνει ότι το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει υπέρμετρα αρκετές εντάξεις έργων με συνέπεια να απειλείται να τιναχθεί συνολικά το ΕΣΠΑ στον αέρα.

Το ίδιο το Υπουργείο, διαπιστώνει το τελευταίο διάστημα μαζικές εντάξεις έργων παρά το γεγονός ότι οι σαφείς εντολές μέχρι τώρα ήταν να υπάρξει μειωμένος ρυθμός έτσι ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο από τις υπερδεσμεύσεις. Είναι ακόμη σημαντικό να σημειωθεί ότι προσδιορίζει το ίδιο το υπουργείο ότι δεν πρέπει να υπερβαίνει συνολικά το πρόγραμμα το 15% σε εξαιρετικές περιπτώσεις στον προϋπολογισμό γεγονός το οποίο σημαίνει ότι ουσιαστικά παγώνει κάθε διαδικασία σ’ αυτή τη φάση που διανύουμε.

Σημειώνει επίσης,  ότι θα πρέπει το κάθε πρόγραμμα να διασφαλίζει επαρκή αλλά όχι υπερβολική υπερδέσμευση ασφαλείας. Καλεί τις περιφερειακές υπηρεσίες να εκπονήσουν σχέδια εξυγίανσης «που να αποτυπώνουν ένα σαφή προγραμματισμό σταδιακής μείωσης της υπερδέσμευσης» όπως χαρακτηριστικά σημειώνει και μάλιστα διαπιστώνει ότι το τελευταίο τρίμηνο του 2013 εντάχθηκαν συνολικά σε ολόκληρη τη χώρα 729 έργα με προϋπολογισμό 1,4 δις ευρώ δημόσιας δαπάνης εκ των οποίων, όπως σημειώνει, οι 675 πράξεις δεν εμφανίζουν νομικές δεσμεύσεις.

Κάνει επίσης σαφέστατο το χρονοδιάγραμμα μέχρι το τέλος Μαΐου, θεωρώντας ότι έτσι θα μπορέσει να ξεκαθαρίσει συνολικά το πρόγραμμα και μάλιστα προσδιορίζει ότι αυτό θα γίνει σε δύο φάσεις. Στην αρχή μιλάει για συμφωνία των περιφερειακών υπηρεσιών με το κέντρο μέχρι το τέλος Απριλίου η οποία βέβαια συμφωνία θα κοινοποιηθεί στην Ε.Ε. μέχρι τέλους Μαΐου. Από εκεί και μετά αναμένεται η άποψη της Ε.Ε. για τις οποιεσδήποτε διαδικασίες θα προχωρήσουν.

Με τον τρόπο αυτό προαναγγέλλει το κλείδωμα της διαδικασίας σε ό,τι αφορά την ένταξη νέων έργων και προσθέτει σε ό,τι αφορά τις συμβάσεις ότι «παρακαλούνται οι διαχειριστικές αρχές να φροντίσουν ώστε οι τελικοί δικαιούχοι των έργων τους να μην προβούν σε αναλήψεις νομικών δεσμεύσεων στο διάστημα αυτό»όπως χαρακτηριστικά τονίζει. Από αυτό προκύπτει ότι ουσιαστικά μέχρι να υπάρξει συμφωνία με την Ε.Ε. η οποία θα πρέπει να αναμένεται στα μέσα του καλοκαιριού, μέχρι τότε δεν πρόκειται να γίνει καμία σύμβαση ακόμη και στην περίπτωση που τα συγκεκριμένα έργα θα μπορούσαν να είναι ώριμα για να υπογράψουν σύμβαση στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ.

Με βάση τη συγκεκριμένη εγκύκλιο σε κάθε περίπτωση όλο αυτό το σκηνικό θα πρέπει να ανατραπεί και οι υπερδεσμεύσεις σε επίπεδο νομικών δεσμεύσεων θα πρέπει να φύγουν από το πρόγραμμα έτσι ώστε όλα αυτά τα ιστορικά μεγέθη να φτάσουν σε εξαιρετικές περιπτώσεις έως και 15% πάνω από τον προϋπολογισμό. Αυτό σημαίνει ότι έργα που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν και τα 300 εκατομμύρια ευρώ και τα οποία εξελίσσονται αυτή την περίοδο θα φύγουν από το πρόγραμμα. Όλο αυτό το σκηνικό θα επιδράσει και στα ζητήματα που έχουν σχέση με την απορρόφηση, όπως επίσης και σε εκείνα που έχουν σχέση με την επιλεξιμότητα των δαπανών.

Από τώρα και στο εξής είναι πολύ δύσκολο κάποιος να προβλέψει τι ακριβώς θα γίνει τους επόμενους μήνες αφού τα πραγματικά χρήματα έχουν καταναλωθεί, εκείνα που πρέπει να γίνουν είναι πολλά και πολύ δε περισσότερο δεν υπάρχει μέλλον.

Μία μόνο παρατήρηση για τον Υπουργό:

Πάνω από ένα χρόνο τώρα τροφοδοτούσε συνεχώς την υπερδέσμευση των προγραμμάτων. Ξαφνικά ανακάλυψε ότι είναι πάρα πολύ ψηλά. Αν δεν έμπαιναν υπογραφές υπουργού υπήρχε περίπτωση να εντάσσονται έργα;

Υπήρχε περίπτωση να μπαίνουν στην ΣΑΕ; Για να μην τρελαθούμε!!!!

 

Κωμωδία!

samaras-660-1_11_0Ορισμένες τεχνικές δυσκολίες παρουσιάζει η διανομή του «κοινωνικού μερίσματος» των 525 εκατομμυρίων ευρώ, που διαμοιράζει η γαλαντομία της συγκυβέρνησης Σαμαρά. Καθότι τα κριτήρια για τους δικαιούχους είναι τέτοια που οι αιτήσεις των συντριπτικά περισσότερων απορρίπτονται μετ’ επαίνων.

Οπότε η κυβέρνηση έχει όλη την καλή διάθεση να στηρίξει τους οικονομικά αδύνατους μόνο που εκείνοι αρνούνται να ανταποκριθούν στα κριτήρια που υπάρχουν.

Τώρα το αν τα κριτήρια είναι επίτηδες τόσο αυστηρά, ούτως ώστε να διατίθεται χρήμα αλλά να μην βρίσκονται αποδέκτες, είναι μια υποψία των μίζερων και κακοήθους νοοτροπίας, που υπονομεύουν το «successstory».

Πάντως ο Σ. Κεδίκογλου, δήλωσε πως θα υπάρξει διεύρυνση κριτηρίων.

Το πόσοι τελικά θα πάρουν το φιλοδώρημα είναι ένα μικρό μυστικό, που ίσως μάθουμε μετά τις ευρωεκλογές.

Τι λένε λοιπόν οι υποψήφιοι Δήμαρχοι;

eklogesΝα ένα καλό ερώτημα. Αφού χορτάσαμε από πρόσωπα και υποψηφιότητες, αφού όλοι και όλες  ανακάλυψαν τα … προβλήματα, αφού οι λύσεις υπάρχουν και αφού περισσεύουν οι κενότητες και οι γενικότητες… ας δούμε μια άλλη πτυχή της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Όχι κάτι αόριστο. Όχι κάτι ανύπαρκτο. Αλλά κάτι που θα απασχολήσει εκ των πραγμάτων, όσους εκλεγούν.

Το όνομα του:  Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝ.ΣΕ.Π.)

Πρόσφατα ξέσπασε κάποια αντιδικία με αφορμή και αναφορές του κ. Ρακιντζή, σχετικά με τον ρόλο και την λειτουργία των ΚΟΙΝ.ΣΕ.Π. που  έμεινε κυρίως στο νομικό σκέλος της υπόθεσης.

Δηλαδή στο αν υπήρξαν προγραμματικές συμβάσεις των μελών του «αστικού συνεταιρισμού» με κάποιους δήμους και αν οι διαδικασίες υπήρξαν νομότυπες.

Ασφαλώς και έχει την δική της σημασία τούτη η πλευρά της πραγματικότητας, ουδείς υποτιμά αυτή την διάσταση του προβλήματος.

Όμως απείρως σημαντικότερη είναι η πολιτική. Καθώς κάποιοι υποστηρίζουν, πως αυτό που επιδιώκεται, με εργαλείο τις ΚΟΙΝ.ΣΕ.Π., είναι η άλωση του (δημόσιου) χώρου των Ο.Τ.Α. από τις δυνάμεις της αγοράς.

Μέχρι πρότινος η ύπαρξη δημοτικών υπηρεσιών αποτελούσε δική τους (δημόσια) ευθύνη. Ακόμα και με την πρόσληψη εποχικού προσωπικού η διεκπεραίωση των κρίσιμων για την κοινωνική αναπαραγωγή λειτουργιών ανήκε στους Ο.Τ.Α.

Πλέον αυτό μεταβάλλεται άρδην.

Μια ένωση φυσικών προσώπων, η οποία συνεργάζεται για την ολοκλήρωση συγκεκριμένου έργου, υποκαθιστά (κατ’ εκχώρηση από τον δήμο, μέσω προγραμματικής σύμβασης) την τοπική αυτοδιοίκηση. Είναι ο τρόπος με τον οποίο εισέρχονται τα εργολαβικά συμφέροντα (;),στους δήμους, με τις ευλογίες των δανειστών –και ειδικά της γερμανικής τους πτέρυγας. Ένα μέρος της σύγχυσης οφείλεται στ’ ότι το σχήμα δεν έχει ολοκληρωθεί, μιλάμε για τις προδιαγραφές του εγχειρήματος.

Ας μην ξεχνάμε ότι στην ιδιοκτησία των Ο.Τ.Α. υπάρχουν υλικοτεχνικές υποδομές, οι οποίες ωστόσο δεν θα μείνουν αναξιοποίητες από τα εισχωρούντα (στον δημόσιο χώρο) κεφάλαια. Μια πρόσφατη μέθοδος είναι αυτή της μακροχρόνιας μίσθωσης, μέσω της οποίας μπορεί να παραχωρηθεί δημοτική περιουσία στους εργολάβους.

Κάτι τέτοιο αναμένεται να προωθηθεί μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Ο τρόπος με τον οποίο υποχρεώνονται οι Ο.Τ.Α. να στραφούν προς αγοραίες υπηρεσίες είναι η απαγόρευση των προσλήψεων, με αποτέλεσμα τον κίνδυνο λειτουργικού στραγγαλισμού τους.

Φυσικά οι δημοτικοί άρχοντες θα μπορούσαν να αντιδράσουν αν ήθελαν, κυρίως προς την Κυβέρνηση, γιατί οι αποφάσεις εκείνης, τους οδηγούν σε άλλους δρόμους.

Τι θα κάνουν την επομένη των εκλογών;

Πως θα διαχειριστούν από τη μια την ανάγκη προσωπικού και από την άλλη τον κίνδυνο σύνδεσης τους με πλήθος επιχειρηματικών και πολιτικών συμφερόντων τοπικής (και όχι μόνο) εμβέλειας;

Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον μια καθαρή απάντηση από όλους.

Ωστόσο τα ουσιώδη ζητήματα δεν απασχολούν ιδιαίτερα την προεκλογική περίοδο –και όποτε συμβαίνει συνήθως κατανοούνται ως σκανδαλώδεις παρεκβάσεις που διαταράσσουν την κανονικότητα…

 

Τα πράγματα με το όνομα τους!

syriΗ ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης διευκρινίζει εκείνα τα σημεία που απέφυγε να αναφέρει η Κουμουνδούρου, σχετικά με την υποψηφιότητα της Σ. Σεμπιχά.

Σε αυτήν η «ακτιβίστρια ROMA» περιγράφεται ως έχουσα συγκεκριμένο ρόλο: «συνεργασία με τον μεγαλοεργολάβο Εμφιετζόγλου και το «Δίκτυο 21», μαύρες χρηματοδοτήσεις του ΥΠ.ΕΞ., «πολιτικό σουλάτσο» σε ΔΗΜ.ΑΡ., ΑΝ.ΕΛ., ΠΑΣΟΚ, επαφές με Αμερικανό πρόξενο, «διαχειρίστρια προγραμμάτων ROMA» κ.τ.λ».

Εκείνο που δεν θίγεται είναι το πώς τα κεντρικά του κόμματος προώθησαν μια τέτοια υποψηφιότητα, βγαίνοντας εκτεθειμένα όπως και στην περίπτωση Καρυπίδη.

Όντως είναι δύσκολο να ομολογηθεί πως «πατέρας» της υποψηφιότητας Σεμπιχά φέρεται ο παλαίμαχος διπλωμάτης (και νυν αφανής σύμβουλος του Αλ. Τσίπρα) Γ. Αϋφαντής. Οι απόψεις του οποίου δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από εκείνες κάποιων προμαχώνων των εθνικών δικαίων –όπως ο Φ. Κρανιδιώτης που δήλωσε πως θα θεωρούσε θετική την παρουσία της Σεμπιχά στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ.

Απλά … μαθηματικά!

440000-mathsΑκόμη και ο υπερ-φιλελεύθερος Στ. Μάνος θεωρεί την ιδιωτικοποίηση της Eurobankένα σύστημα στο οποίο μπορούν να μπουν μόνο «ολίγοι επίλεκτοι».

Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο δείκτης PB  (τιμή προς λογιστική αξία) της Eurobankk ήταν 0,7736, ωστόσο, με κυβερνητική απόφαση, οι μετοχές θα προσφερθούν σε τιμή κατώτερη της αγοραίας. Δεδομένου ότι το ΤΧΣ που κατέχει το 98% των μετοχών δεν δικαιούται να συμμετέχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, ο επενδυτής που θα έχει την πλειοψηφία θα βάλει ένα ποσό γύρω στα 3 δις ευρώ.

Έτσι, σε λίγο διάστημα, όταν ο Ρ/Β επανέλθει στο επίπεδο εκείνου των άλλων συστημικών τραπεζών, τα χρήματά του θα υπερδιπλασιαστούν όμορφα και απλά.

Φυσικά η ζημιά για το δημόσιο (τα κοροΐδα φορολογούμενους, που χρηματοδότησαν την ανακεφαλαίωση) είναι αυτονόητη.

Τι αξία έχει ωστόσο μπροστά στο (σικέ) success story!

Πρόβατα;

Κυριακή 10.30 , έξω από γνωστό κατάστημα γερμανικής αλυσίδας.

Η έμπνευση μου να εξυπηρετήσω τους γονείς μου  αποδείχθηκε ατυχέστατη. Αφενός δεν είχα προσέξει ότι τα καταστήματα ανοίγανε στις 11.00 και αφετέρου δεν γνώριζα τη διαφημιστική καμπάνια της αλυσίδας για αρνιά με 3,99€ το κιλό!

Φτάνοντας νόμιζα πως γίνεται διαδήλωση. Καμιά 300αριά άτομα, κυρίως μεγάλης ηλικίας περίμεναν έξω από τι ς κλειστές πόρτες. Γρήγορα κατάλαβα το τι γίνεται!

Το successstoryσε όλο του το μεγαλείο. Αφού και ο πασχαλινός οβελίας έγινε είδος πολυτελείας για φτωχά και μεσαία εισοδήματα.

Έτσι είναι Πρωθυπουργέ μου! Μπορεί η Μέρκελ να έφαγε το κατσικάκι στη λαδόκολλα στην πρόσφατη επίσκεψη της, στην κατά τα’ άλλα φιλόξενη χώρα μας, αλλά κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται για τα θύματα των πολιτικών σας επιλογών!

Κάποια η στιγμή η πόρτα άνοιξε! Στριμωξίδι , καρότσια  να μπλέκονται με ηλικιωμένους, φωνές, βιασύνη να μπούνε μέσα και να προλάβουνε τα «δώρα».

Σκηνές Ουγκάντας! Μπαίνοντας μέσα πήγα από περιέργεια στο μέρος όπου ο «μεγάλος θησαυρός»  περίμενε τους πελάτες του. Βρισίδι και απογοήτευση. Ποια αρνιά και ποια κατσίκια; Καμιά 10 αριά κομμάτια – απ’ ότι λέγανε –  υπήρχαν, κατά τη γνωστή διαφημιστική πρακτική των supermarkets, να αποφύγουμε και ενδεχόμενα πρόστιμα περί κακού ανταγωνισμού και αυτό ήταν όλο!

Στα ταμεία συνεχίστηκε το βρισίδι. Τι να σου κάνουν και οι υπάλληλοι; Λες και αυτοί φταίγανε;

Ουρές στην είσοδο, ουρές απογοητευμένων στην έξοδο.

Και τώρα τι κάνουμε; Η αναζήτηση φθηνής λύσης για το ΠΑΣΧΑ συνεχίζεται.

Θα μου πείτε όταν το αρνί φεύγει από τον παραγωγό με 5 € πως είναι δυνατόν να πουλιέται 3,99; Έλα ντε!

Θα σας πω όμως πως αυτό είναι το λιγότερο. Γιατί εδώ είναι στο τσιγκέλι η αξιοπρέπεια μιας ολόκληρης χώρας, που βιώνει τις συνέπειες και της κρίσης αλλά και των πολιτικών φαρμάκων που επιλέχτηκαν. Είναι η εξαθλίωση ολόκληρων κομματιών της κοινωνίας, συνταξιούχων, άνεργων, νεόπτωχων και αδύναμων που εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους, την ώρα που κάποιοι πανηγυρίζουν και κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα.

Είναι η αυθαιρεσία και η κερδοσκοπία που κάνουνε πάρτι απέναντι σε ανήμπορους και διαλυμένους ανθρώπους.

Είναι η εικόνα που συγκλονίζει, προβληματίζει και εξαγριώνει ακόμα και όσους συνήθως ασχολούνται με την πάρτη τους και τίποτα άλλο.

Κάποιοι βιάστηκαν να χαρακτηρίσουν «αρνιά» όσους έτρεξαν να προλάβουν την προσφορά! Η ανάγκη τους οδήγησε εκεί. Μια ανάγκη που άλλοι τη δημιούργησαν.

Πρόβατα είναι οι άλλοι. Οι πιο μεγάλοι. Αυτοί που δεν μπορούν να καταλάβουν πως είναι άλλο να κόβεις βόλτες σε έρημους και γεμάτους αστυνομικούς δρόμους και άλλο να μπορείς να βρεθείς ανάμεσα στον απλό κόσμο. Αυτοί που ντύθηκαν «σωτήρες» και αδιαφορούν, για αυτούς που δεν μπορούν.

Αυτοί που βρέθηκαν εκεί δεν ντρέπονται. Γιατί να ντραπούν πια; Αυτό μπορούν αυτό κάνουν;

Οι άλλοι, οι πιο μεγάλοι, δε νοιώθουν ίχνος ντροπής για την εικόνα αυτή;

Θα μου πείτε τι ψάχνω να βρω; Τίποτα απολύτως!

 

Οι πλατείες είναι πια άδειες…

koi-poreiajpgΕίναι απορίας άξιο πως και γιατί στην Ελλάδα της εμβάθυνσης της κρίσης και της επιβαρυμένης κοινωνικής κατάστασης, στην Ελλάδα της μεγάλης παράδοσης σε συνδικαλιστικούς αγώνες, οι πλατείες αδειάζουν και οι δρόμοι … αγνοούν τις συνέπειες των πορειών!

Μορφές αντίδρασης ταυτισμένες με την ιστορία του εργατικού κινήματος στη χώρα – και όχι μόνο – συγκινούν ολοένα και λιγότερους και μετατρέπονται σε «μουσειακές καταστάσεις».

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις μετατρέπονται σε εθιμοτυπικές διαδικασίες, φυλλορροούν ως προς τη συμμετοχή των εργαζομένων και μετατρέπονται σε όπλα στα χέρια εκείνων ενάντια στους οποίους υποτίθεται πως στρέφονται οι διαμαρτυρόμενοι.

Η αποστασιοποίηση των εργαζομένων από τις αποφάσεις των συνδικαλιστικών τους οργάνων γίνεται με ραγδαίους ρυθμούς, που εντυπωσιάζουν αλλά και προβληματίζουν.

Για όσους ακόμα αναρωτιούνται το γιατί, οφείλουν να στρέψουν το βλέμμα τους στο παρελθόν. Εκεί που πελατειακές σχέσεις οικοδόμησαν τις πιο απίστευτες εγωιστικές συμπεριφορές!

Εκεί όπου αργά αλλά σταθερά, ακόμα και στις περιόδους που το σύστημα λειτουργούσε και εξασφάλιζε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για πολλούς ή ανεκτές για ακόμη περισσότερους, υπήρχε σε εξέλιξη ο μετασχηματισμός του συνδικαλισμού σε φιλοτομαρισμό!

Τότε που ο κρατικός συνδικαλισμός θεωρήθηκε πρότυπο, ενώ αποτέλεσε απλώς διαβατήριο κοινωνικής ανέλιξης.

Τότε που οι πλέον ποταπές επιδιώξεις βαφτίστηκαν διεκδικήσεις, υπό την συνένοχη θαλπωρή ενός συστήματος που πάσχιζε για την κοινωνική του αναπαραγωγή.

Τότε που η οικογενειακή, συντεχνιακή, κομματική περιχαράκωση –με κέρδος την συμμετοχή στη νομή της μικροεξουσίας που περιέβαλε αυτές τις σχέσεις –κατέστρεψε συστηματικά κάθε έννοια αλληλεγγύης

Η οικονομική κρίση ωστόσο ανέδειξε την ηθική και συναισθηματική κενότητα των περιεχομένων της οικονομικοκοινωνικής ζωής.

Ταυτόχρονα ανάδειξε και την κενότητα των «συνδικαλιστών» κάθε τύπου αλλά και την ανύπαρκτη διασύνδεση τους με τις πραγματικές ανάγκες αυτών που υποτίθεται εξέφραζαν.

Κομματικοί υπάλληλοι, φερέφωνα συγκεκριμένων πολιτικών γραμμών, πλήρως εξαρτώμενοι από τις κομματικές τους δεσμεύσεις.

Ποιον να εμπνεύσουν και τι να πούνε; Ποιον να καθοδηγήσουνε και τι να διεκδικήσουνε; Με ποιον να συγκρουστούν;

Στις δύσκολες στιγμές τα προσχήματα καταρρέουν. Οι πρωταγωνιστές μένουν γυμνοί, αντιμέτωποι με την πραγματικότητα που ετσιθελικά αγνοούσανε.

Ο φιλοτομαρισμός οδηγεί σε άτακτη οπισθοχώρηση, εγκαταλείποντας τον διπλανό στις δυνάμεις της αγοράς (και την φρικαλέα επικράτησή τους) και τις επιταγές των μνημονίων.

Απέναντι στην τρομοκρατία και το φόβο που επιβάλλονται δεν υπάρχουν οργανωμένες αντιστάσεις. Για αυτό και επικρατούν σε όλα τα μόρια της ύπαρξης μας! Μετατρέποντας τον «καναπέ» σε τρόπο ζωής για τους περισσότερους και αφήνοντας τις ελπίδες σε κάποιους άλλους, σε κάποιους απροσδιόριστους και εξωγενείς σωτήρες!

Το ερώτημα μέχρι που μπορεί να φθάσει αυτό, έχοντας και οντολογικές διαστάσεις, δεν απαντιέται με αλαζονικές ευκολίες.

Η ιστορία έχει αποδείξει πως ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι μπορεί να μεσολαβεί το άναμα ενός σπίρτου.

Δημοτικές εκλογές στη Λάρισα: Η κατάρα των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ

Η ιστορία, τα αποτελέσματα και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

(ΜΕΡΟΣ4o  )

Οι εκλογές του 1998. Το διασπαστικό ψηφοδέλτιο Σχοινά, η συνεργασία ΚΚΕ – ΝΔ και η αρχή της θητείας Τζανακούλη.

 

Η τετραετία Καφφέ στη Λάρισα χαρακτηρίστηκε από τη σκληρή αντιπαράθεση του με το μηχανισμό του ΚΚΕ στο Δήμο και με την εσωτερική σύγκρουση στη δημοτική του ομάδα.

Δεν υπάρχει μία και μόνη αλήθεια στα γεγονότα εκείνων των χρόνων. Και όσο αντικειμενικός και αν θελήσεις να είσαι , είναι αδύνατον να μην επηρεαστείς από τις προσωπικές σου εμπειρίες  αλλά και την παρακολούθηση των γεγονότων από την πλευρά του ενεργού δημοσιογράφου.

Η απόφαση του Καφφέ να συγκρουστεί με τον μηχανισμό του ΚΚΕ στο Δήμο οδήγησε σε μια τριετή μάχη με απολύσεις υπαλλήλων ορισμένου χρόνου, απεργίες με σκηνές έξω από το Δημαρχείο, καταλήψεις δημοτικών χώρων και άλλα πολλά. Ο Ριζοσπάστης είχε μονίμως αναφορές στα τεκταινόμενα στη Λάρισα. Από εκεί και τα κείμενα, που δίνουν την εικόνα του μεγέθους της σύγκρουσης.

Η απόφαση επίσης του Καφφέ να τελειώσει το καθεστώς του «Δήμου Επιχειρηματία»  με το «Μύλο» και τα δημοτικά αναψυκτήρια σε διάφορα μέρη (κάτι που μπορεί στις μέρες να ακούγεται λογικό, τότε όμως επικρατούσε μια άλλη λογική), οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερη όξυνση τα πράγματα.

Η σύγκρουση ήταν μετωπική αλλά η πραγματικότητα κρυβότανε αλλού: Η αμφισβήτηση του ποιος διοικεί το Δήμο αλλά και των υπερβολικών «απολαβών» κάποιων κατηγοριών εργαζομένων σε λειτουργίες του Δήμου,  που δεν μπορούσε να υπάρξει ουσιαστικός έλεγχος.

Δείτε με χρονική σειρά δημοσιεύματα του  «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» για τα γεγονότα, τους πρωταγωνιστές αλλά και το κλίμα εκείνων των χρόνων.

rizos 16.03.95rizos 21.03.95 arizos 21.03.95 brizos 16.03.96rizos 20.03.96rizos 23.03.96rizos 28.06.96rizos 18.09.97rizos 28.04.98

Ήταν σαφές ότι στις επόμενες εκλογές, του 1998, ο Καφφές για το ΚΚΕ θα ήταν εχθρός.

Και αυτό ήταν κάτι που θα είχε επιπτώσεις στην «στρατηγική»  της Β’  Κυριακής.

Ακόμα πιο σκληρή υπήρξε η σύγκρουση στο εσωτερικό της δημοτικής του ομάδας με τους Σχοινά, Τσουκνικά και Καρακάση. Οι λόγοι και οι αιτίες πολλές.

Κάποιοι υποστηρίζουν πως όλα οφείλονται στον ιδιαίτερο χαρακτήρα του Καφφέ και την συγκρουσιακή του λογική.

Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι περίσσεψαν οι φιλοδοξίες από την πλευρά των «διαφωνούντων» και θεώρησαν πως ήταν η κατάλληλη συγκυρία για να αναλάβουν τα ηνία.

Κάποιοι άλλοι εκτιμούν πως ένα συγκεκριμένο σύστημα εξουσίας διεκδίκησε τα πάντα για τον εαυτό του , τα έχασε όλα και στο τέλος… «άλλαξε» τους πρωταγωνιστές.

Ότι και αν πιστέψει κάποιος δεν μπορεί παρά να καταλήξει στο ότι ίσχυσαν «τίποτα και όλα»!

Η σύγκρουση με την Τσουκνικά παίρνει διαστάσεις. Η τότε αντιδήμαρχος φέρεται να έχει υποβάλει την παραίτηση της από το Μάρτιο και σαν αιτία τουλάχιστον προς τα έξω αναφέρεται η διαφωνία της με χειρισμούς κατά τη μεγάλη απεργία των εργαζομένων στο Δήμο. Η αιτία όμως είναι η απόφαση κάποιων να διαχωρίσουν τη θέση τους από τον τότε δήμαρχο.

Στις 21 Μαρτίου  του 1997, ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» δημοσιεύει:

rizos 21.03.97 arizos 21.03.97 brizos 21.03.97 cΟ Σχοινάς αναλαμβάνει καθήκοντα συμβούλου στον τότε Υφυπουργό Εσωτερικών Λάμπρο Παπαδήμα.

Στη Λάρισα και σε διαφορετικά δικηγορικά γραφεία δημοτικοί σύμβουλοι πηγαινοέρχονται και καταστρώνουν τα σχέδια τους. Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας Σχοινά και η στήριξη της από το ΔΗΚΚΙ, ξεκαθαρίζει το τοπίο και βάζει δύσκολα στον δήμαρχο Καφφέ και την παράταξη του. Ο Καφφές έχει ήδη «πάρει το χρίσμα» και προχωρά στις εκλογές, πληγωμένος μεν αλλά έχοντας κρατήσει κοντά του τη συντριπτική πλειοψηφία της τότε δημοτικής του ομάδας.

Η Νέα Δημοκρατία αναζητά υποψήφιο και καταλήγει μετά από κάποιες περιπέτειες στον Κώστα Τζανακούλη, που ήταν νομαρχιακός σύμβουλος και είχε ασχοληθεί με τον Γεωπονικό Σύλλογο τα προηγούμενα χρόνια. Μάλιστα για πρώτη φορά η επιλογή του υποψήφιου Δήμαρχου έγινε με εκλογές, από εκλεκτορικό σώμα περίπου 200 εκπροσώπων όλων των κοινωνικών ομάδων του Δήμου που πρόσκεινταν στο χώρο της ΝΔ και  ψηφίστηκε ο Κ. Τζανακούλης από τους 7 υποψηφίους.

Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του γίνεται δεκτή με ικανοποίηση από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, που υποτίμησε τον «αντίπαλο» του με τρόπο εμφαντικό!

Στο ΚΚΕ η εποχή Λαμπρούλη τελείωσε και υποψήφιος αναλαμβάνει ο Τάσος Σκυλλάκος, γνωστός γιατρός και στέλεχος του κόμματος.

Το κλίμα ήταν πραγματικά περίεργο.

Στις 11 Οκτωβρίου , την πρώτη Κυριακή ο Καφφές συγκεντρώνει το 36,1% (ποσοστό υψηλό για Α’ Κυριακή), ο Τζανακούλης 3ο,9% και ο Σκυλάκος το επίσης υψηλό 21,9%. Το ψηφοδέλτιο Σχοινά παίρνει 11,1 % και η εβδομάδα που ακολουθεί ξαναβάζει στην ατζέντα τις συμμαχίες για την επόμενη Κυριακή.

Δημόσια το ΚΚΕ τοποθετείται με αποχή και καταδίκη και των δύο υποψηφίων (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ). Στην πράξη όμως είναι η ώρα να «πληρωθεί» η σύγκρουση με τον Καφφέ και ο εκλογικός του μηχανισμός δουλεύει προς αυτή την κατεύθυνση.

Στη διάρκεια της εβδομάδας τα επικοινωνιακά λάθη συνεχίζονται με αποκορύφωμα την τηλεοπτική αντιπαράθεση Καφφέ – Τζανακούλη, σε δύο μάλιστα συνέχειες και παρά τις αντιρρήσεις και διαφωνίες πολλών τότε στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Η εικόνα αναδεικνύει νικητή τον Κ. Τζανακούλη.

Ταυτόχρονα η «επ’ αυτοφώρω σύλληψη», στελεχών της παράταξης Σχοινά, να διακινούν  ψηφοδέλτια του Τζανακούλη, οδηγεί σε νέες εντάσεις και καταγγελίες, που χρεώνονται αρνητικά στον εν ενεργεία Δήμαρχο.

Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου ο Κ. Τζανακούλης κερδίζει τον Χρ. Καφφέ, με 51,5% έναντι 48,5%, παίρνοντας 7.500 επιπλέον ψήφους από αυτούς της πρώτης Κυριακής ενώ ο Καφφές συγκεντρώνει μόλις 4.000 επιπλέον ψηφοδέλτια. Έχει ενδιαφέρον να προσέξουμε ότι οι ψήφοι Σκυλάκου και Σχοινά την πρώτη Κυριακή ήταν περίπου 15.000!

1998Αντίστοιχα εκλογικά αποτελέσματα υπήρξαν σε πολλούς Δήμους της χώρας, όπου φάνηκε καθαρά η επιλογή του ΚΚΕ να στηρίξει τον υποψήφιο της ΝΔ. Ήταν στην πράξη η λογική « όσο το δυνατόν λιγότεροι κυβερνητικοί δήμαρχοι και νομάρχες», που μπορεί για κάποια φωτεινά μυαλά του Περισσού, να βόλευε κομματικά τους ίδιους αλλά στην πράξη αποδείχθηκε πέρα για πέρα αρνητική. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1998, η δύναμη του ΚΚΕ , έβαινε μειούμενη.

Στη Νομαρχία ο Γιάννης Φλώρος κερδίζει για δεύτερη φορά τις εκλογές και ολοκληρώνει με εκείνη τη θητεία την προβλεπόμενη από το νόμο, νομαρχιακή του πορεία. Στο τέλος της θα επιλέξει, προφανώς επηρεασμένος από το περιβάλλον του, από την τιμητική αποστράτευση μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης με την πολιτική, είτε σε κεντρικό είτε σε τοπικό επίπεδο, να βρεθεί «αντάρτης» απέναντι στον επίσημο υποψήφιο του κόμματος που υπηρέτησε, στο Δήμο Λάρισας.

Και στις νομαρχιακές εκλογές είναι καθαρή η κίνηση των ψήφων του ΚΚΕ στη δεύτερη Κυριακή: Ο υποψήφιος της ΝΔ παίρνει 21.000 περισσότερους, έναντι του υποψηφίου του ΠΑΣΟΚ που παίρνει μόλις 7.000 παραπάνω ψήφους από την Α’ Κυριακή!

nom 1998Υ.Γ.

Έζησα την περίοδο αυτή και σαν εν ενεργεία δημοσιογράφος και σαν μέλος του ΠΑΣΟΚ στη Λάρισα. Μου δόθηκε έτσι οι δυνατότητα να έχω στη διάθεση μου ένα αρκετά πλούσιο αρχείο, που πέρα από τα δημοσιεύματα της εποχής, περιλαμβάνει και συνεντεύξεις υποψηφίων Δημάρχων αλλά και δημοτικών συμβούλων. Υπάρχουν βεβαίως και γεγονότα που έζησα και στιγμές με τεράστιο ενδιαφέρον. Θεωρώ όμως ότι οφείλουν, για τις λεπτομέρειες, κάποια στιγμή να μιλήσουν οι πρωταγωνιστές. Κάποιοι από αυτούς δεν βρίσκονται στη ζωή. Ο στοιχειώδης σεβασμός στη μνήμη τους με οδηγούν στο να αποφύγω να γράψω πολλά από αυτά που θα μπορούσα.

Πιστεύω όμως αληθινά πως εκείνη η εποχή, εκείνο το παρασκήνιο και εκείνα τα γεγονότα για όσους τα έζησαν, δεν θα ξεχαστούν ποτέ.