Αθώες περιστέρες!

Άπαντες αθώοι στο πολύκροτο «σκάνδαλο Ζαχόπουλου» τ’ οποίο ταρακούνησε την κυβέρνηση Καραμανλή τον Δεκέμβριο του 2007.

Η ΕύηΤσέκου απαλλάχθηκε από την κατηγορία της απόπειρας εκβίασης του (τότε Γ.Γ. του ΥΠ.ΠΟ και εραστή της) Χρ. Ζαχόπουλου, μέσω ενός «ροζ DVD».

Ο εκδότης Θ. Αναστασιάδης ουδέποτε μετέφερε το DVD στο τότε μέγαρο Μαξίμου και, με ομόφωνη απόφαση του δικαστηρίου, «η σκευωρία κατέρρευσε».

Ο εργατολόγος Χρ. Νικολουτσόπουλος, που συνόδευε την Τσέκου στο «Πρώτο Θέμα» και στο «MEGA», αποδόθηκε άσπιλος και αμόλυντος στην κοινωνία.

Παρομοίως και ο δημοσιογράφος Γ. Μακρυγιάννης, δεξί χέρι του εκδότη-αρχιερέα του «αποκαλυπτικού ρεπορτάζ» Θ. Αναστασιάδη.

Κατόπιν αυτών των εξελίξεων μπορούμε να πιθανολογήσουμε πως ο Χρ. Ζαχόπουλος κατακρημνίσθηκε από κρίση υπογλυκαιμίας και ότι η απόπειρα αυτοκτονίας αποτελεί απλή εικασία.

 Η ανεξάρτητη δικαιοσύνη έκανε το (αναστάσιμο) θαύμα της.

Εσείς ,εσείς οι μόνοι συνεπείς!

 

image25

Μου είπε κάποιος: Θέλω αλλά μπορώ να τους εμπιστευτώ;

Του είπα απλά, ότι το ερώτημα έχει προ πολλού απαντηθεί και του θύμισα υποσχέσεις που δόθηκαν σε όλους τους τόνους, προς όλους , μόλις λίγους μήνες πριν!

Εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση! Ζάππειο 3 και ομιλίες Σαμαρά παραμονές των εκλογών του Μαϊου!

Η συνέπεια προεκλογικών δεσμεύσεων και πράξεων είναι απίστευτη!

Ετσι προχώρησαν σε καταχωρήσεις στις εφημερίδες. Τις θυμόσαστε;

Προσέξετε ιδιαίτερα:

1.       Αύξηση χαμηλών συντάξεων ( έγινε νέες περικοπές)

2.       Όχι άλλες μειώσεις μισθών ( έγινε επιπλέον μειώσεις μισθών)

3.       Τέλος στο χαράτσι ( έγινε ξανά χαράτσι και επιπλέον χαράτσια)

4.       Ελάφρυνση δανειοληπτών ( έγινε για ελαχίστους μόνο και αν …)

5.       Μείωση φόρων που εκκρεμούν ( έγινε αύξηση φόρων που εκκρεμούν)

6.       Προστασία δημοσίων υπαλλήλων ( έγινε απολύσεις 14.000 υπαλλήλων! Περίεργη λογική προστασίας)

7.       Ανακήρυξη ΑΟΖ ( Καλά κρασιά)

Για τα υπόλοιπα τα συμπεράσματα δικά σας…

Από την προεκλογική εκστρατεία της ΝΔ τον Μάιο!

Να κινηθούμε μαζί και όχι παράλληλα.

pasoΕπειδή τον τελευταίο καιρό γράφονται διάφορες αναλύσεις, για το τι γίνεται στο ΠΑΣΟΚ και το που μπορεί να πάει (;), επιτρέψτε μου να σημειώσω τα εξής:

Η δημοσκοπική του σταθεροποίηση στα ποσοστά του 5-7%, παγιώνει μια κατάσταση που δύσκολα μπορεί να θεωρήσει κάποιος ότι μπορεί να ανατραπεί.

Και λογικό ακούγεται καθώς η ακολουθούμενη πολιτική αποτελεί στην ουσία τη μονότονη επανάληψη, αυτών που πολλές φορές σχολιάσαμε και επικρίναμε.

Δύο μήνες μετά το συνέδριο (!) και όλα κινούνται στους θλιβερούς προσυνεδριακούς ρυθμούς. Στο απολύτως τίποτα! Οργανώσεις εξαφανισμένες, μέλη απογοητευμένα και κοινωνία πλήρως αποστασιοποιημένη.

Οι εμμονές με τη νομή της εξουσίας, η συγκυβέρνηση και η ταύτιση σε κυβερνητικό επίπεδο με το Σαμαρά, ανατροφοδοτεί το κύμα δυσαρέσκειας και απογοήτευσης. Σε μια ακραία συντηρητική Κυβέρνηση, με κατ΄ όνομα μόνο, κεντροαριστερούς ή αριστερούς μαϊντανούς,  τα παραγόμενα αποτελέσματα έχουν συγκεκριμένη ταξική στόχευση.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να διαμορφώσει πολιτικά γεγονότα γιατί είναι αιχμάλωτο της πάση θυσία συμμετοχής στην Κυβέρνηση. Ακόμα και οι όποιες «πρωτοβουλίες» υπόκεινται στη σύμφωνη γνώμη Υπουργών, μετατρέποντας το έτσι σε ικέτη, προκειμένου να γίνουν αποδεκτές κάποιες νομοθετικές πρωτοβουλίες , οι οποίες είναι όμως πάντοτε στα όρια που ορίζει το μεσοπρόθεσμο και τα μνημόνια.

Η ηγετική του ομάδα  πελαγοδρομεί ανάμεσα στον κυβερνητισμό και την κοινωνική αποστροφή. Κανένας σχεδιασμός σοβαρής πολιτικής αντιπρότασης δεν μπορεί να υπάρξει όσο θα είναι υποχρεωμένη  να κινείται στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής που ελέγχεται και εγκρίνεται έξωθεν.

Η κατάσταση στο εσωτερικό του επιδεινώνεται καθώς αναπτύσσονται αντίρροπες δυνάμεις. Καμία ενωτική πρωτοβουλία δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική όσο δεν υπάρχει ούτε ενιαίος σχεδιασμός, ούτε σαφής στρατηγική αλλά και καμία δυνατότητα υπεράσπισης της διαδρομής του.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ είναι πλήρως αφοπλισμένο και αδύναμο στο διπολισμό που αναπτύσσεται και θα αποκτήσει πιο έντονα χαρακτηριστικά σε περίοδο εκλογών. Χωρίς συνεκτική πολιτική πρόταση, χωρίς στοιχειώδη πολιτική ενότητα, χωρίς δυνατότητα προσέγγισης των όποιων κοινωνικών δυνάμεων, χωρίς οργανωτική δομή και χωρίς πλήρως ξεκαθαρισμένη στρατηγική πρόταση (διαφορετική από αυτή της ΝΔ), θα συμπιεστεί στο μέγιστο βαθμό.

Η μονότονη και ετεροβαρής αντιπαράθεση του με το ΣΥΡΙΖΑ έχει και θα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που κάποιοι στα υψηλά κλιμάκια φαντάζονται. Η υπερ-μεγένθυση του κινδύνου του ΣΥΡΙΖΑ, θα στρέφει ψηφοφόρους του προς τη ΝΔ και θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη εκλογική αιμορραγία.

Η πλήρης ταύτιση του σε κυβερνητικό επίπεδο ( άρα και στοχοθεσίας) με τη ΝΔ, με τη συμμετοχή πολιτικών στελεχών στο κυβερνητικό σχήμα που θα προκύψει μετά τον ανασχηματισμό θα αποτελέσει τη χαριστική βολή.

Όσοι θεωρούν ότι η συμμετοχή στην Κυβέρνηση με απόλυτο τρόπο θα ωφελήσει καθώς θα παραχθούν θετικά αποτελέσματα, μάλλον ονειρεύονται! Η συνέχεια της υλοποίησης των κυβερνητικών αποφάσεων έχει απολύσεις στο δημόσιο, χαράτσια και φοροεπιδρομή, αυξημένες φορολογικές υποχρεώσεις το 2014 για όλους, συνέχιση της ύφεσης, ανεργία και απόγνωση στην κοινωνία!

Σε συνδυασμό με την οριστική μετατόπιση στη συνείδηση της κοινωνίας του ΠΑΣΟΚ από το χάρτη της προόδου στη συντήρηση, θα χρεωθεί πολλαπλάσια τα αρνητικά κοινωνικά αποτελέσματα, αυτών των πολιτικών.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η αυταρέσκεια και τα κομματικά κουτάκια, η αναζήτηση ηγετικών ρόλων και η δημιουργία πολλών κινήσεων αμφισβήτησης, μιας λανθασμένης πολιτικής, δεν μπορούν να έχουν αποτέλεσμα, όσο παραμένουν παράλληλες μεταξύ τους.

Απαιτείται η άμεση, συγκροτημένη και πολιτικά οργανωμένη πρωτοβουλία συνάντησης κάθε διαφορετικής, με την κρατούσα, αντίληψης για την πολιτική του λειτουργία.

Να εκφραστεί οργανωμένα και όχι αποσπασματικά ότι:

  1. 1.       Η ταύτιση του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ σε κυβερνητικό επίπεδο οδηγεί στον πολιτικό του παροπλισμό και την εκλογική του εξαΰλωση.
  2. 2.       Ο επαναπροσδιορισμός του σε προοδευτική κατεύθυνση, με αποδοχή των λανθασμένων πολιτικών επιλογών, οριοθέτηση των θεμάτων διαπραγμάτευσης με τους Ευρωπαίους αλλά και των πολιτικών συμμαχιών εντός και εκτός Ελλάδας, αποτελεί άμεση προτεραιότητα.
  3. 3.       Οφείλει να προσδιορίσει με ρεαλιστικό και σύγχρονο τρόπο των διαχρονικών αξιών του κόμματος στις σημερινές συνθήκες, η επεξεργασία δηλαδή της φυσιογνωμίας ενός σύγχρονου σοσιαλιστικού και αριστερού κινήματος που γνωρίζοντας τις συνθήκες, θα μιλήσει και πάλι με οραματικό λόγο, θα εμπνεύσει το λαό και θα τον καθοδηγήσει στην έξοδο από την κρίση και την απαλλαγή από τα δεσμά των μνημονίων και της Τρόικα.
  4. 4.       Η σύγχρονη προοδευτική πρόταση οφείλει να καταδείξει την αντιπαλότητα της με τη νεοσυντήρηση και τις προσπάθειες δημιουργίας μιας ισχυρής κεντροδεξιάς παράταξης, αλλά και με τις επικίνδυνες λογικές που κρύβουν νέες ήττες, πίσω από έναν δήθεν αριστερίζοντα λόγο.
  5. 5.       Κάτω από τις σημερινές συνθήκες η λογική του «ενός» και των ολίγων στενών συνεργατών να αντικατασταθεί από συλλογικό κέντρο αποφάσεων, στο οποίο η άποψη της, όποιας οργανωμένης ακόμη βάσης, να έχει βαρύτητα.

Μετά τη συμφωνία: Αυξήσεις στη ΔΕΗ!

DEHΜε το κλείσιμο της κοσμοσωτήριας συμφωνίας με την τρόικα αρχίζουν ν’ αποκαλύπτονται κάποιες ανομολόγητες πτυχές της.

Ο υφυπουργός Μ. Παπαγεωργίου (ΥΠΕΚΑ) ανακοίνωσε αυξήσεις τιμολογίων της ΔΕΗ, από πρώτης Μαΐου.

Για το ύψος τους ο κυβερνητικός αξιωματούχος θύμισε χρησμό της Πυθίας καθώς «δεν προβλέπεται να αυξηθούν τα τιμολόγια σε ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό. Θα έλεγα μάλλον χαμηλό». Ωστόσο από 1/6, σύμφωνα με κοινοτική οδηγία, τα τιμολόγια «απελευθερώνονται», ώστε ν’ αντιστοιχούν στο κόστος παραγωγής του ρεύματος.

Αυτό πρακτικά συνεπάγεται και νέα αυξητική πορεία της τιμής πώλησής του στους καταναλωτές, οι οποίοι ήδη ανταποκρίνονται οριακά στο κόστος του. Αλλά δεν ενοχλεί την κυβέρνηση και την τρόικα κάτι τέτοιο, όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν ας μην έχουν παροχή.

Οι θυσίες για το «δίκαιο των δανειστών» είναι απαραίτητες, άλλωστε!

Άλλοι προσλαμβάνονται, άλλοι δουλεύουν!

ερωτηματικοIstia;iaΤο θέμα δημοσιεύεται σε εφημερίδα της Εύβοιας και αφορά στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αιδηψού – Ιστιαίας, για την πρόσληψη ατόμων με δίμηνες συμβάσεις για τις ανάγκες του Δήμου.

Πρόκειται ίσως για μια πρωτοφανή παραδοχή του Δημάρχου.

Αναδημοσιεύω από την εφημερίδα «Αθλόραμα» και την πολιτική της στήλη:

« Παίρνοντας το λόγο ο κ. Πετσής τόνισε ότι με την 49/2013 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, συναινέσαμε για να προσλάβουμε δίμηνα. Προσλάβατε εργάτες και πολλοί από αυτούς είναι μέσα στα γραφεία, μάλλον για να εξυπηρετήσετε τις πολιτικές και εκλογικές σας ανάγκες. Μέσα στα άτομα είναι και η κόρη του Δημοτικού συμβούλου κ. Γούδα. Εγώ δεν θα συναινέσω να προσλαμβάνετε άτομα για τα γραφεία. ‘Η θα προσλαμβάνετε σύμφωνα με τις ανάγκες του Δήμου ή όχι»

Απαντώντας στον κ. Πετσή ο Δήμαρχος, ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε ότι προσλήφθηκε η κόρη του κ. Γούδα, αλλά αυτός που δουλέυει είναι ο … γιός του, ως χειριστής γιατί υπάρχει μεγάλη ανάγκη με σκουπίδια και στερεά απόβλητα. Προφανώς δεν θα μπορούσε να γίνει η πρόσληψη στο γιο του κ. Γούδα ή ο ίδιος δεν ήθελε να πάει στα δίμηνα.

Ο επικεφαλής της ελάσσονος Μειοψηφίας Θανάσης Ρουμελιώτης ανέφερε ότι «θα πρέπει να είμαστε θετικοί στις προσλήψεις για να μπορεί να κάνει τη δουλειά του ο Δήμος. Επισημαίνω όμως ότι είναι πολύ επικίνδυνο να δουλεύει κάποιος ως χειριστής χωρίς πρόσληψη και ανασφάλιστος»

Η επικεφαλής της ήσσονος Αντιπολίτευσης Τασούλα Τσαρούχα τόνισε «κάνω πως δεν άκουσα ότι άλλος προσλήφθηκε και άλλος δουλεύει».

Απίστευτο και όμως αληθινό!

Να προσλαμβάνεται η κόρη κάποιου αλλά να δουλεύει … ο γιός του, χωρίς να έχει προσληφθεί!

Πέρα από το θέμα της ασφάλειας αναρωτιέμαι πως θα πληρωθεί;

Τι είπατε;;;;

Αμαρτία εξομολογουμένη, ούκ έστι αμαρτία!

samaras-venizelos-kouvelisΕίναι προφανές ότι τα πολιτικά καύσιμα της τρικομματικής κυβέρνησης έχουν αρχίσει να εξαντλούνται. Οι συνεχείς «επιτυχίες» με την είσπραξη των προαποφασισμένων (από το Eurogroup του περασμένου χρόνου) δόσεων και η ευημερία των αριθμών έχουν ημερομηνία επικοινωνιακής λήξης.

Οπότε, όσο η καθήλωση και η έλλειψη προοπτικής τείνουν ν’ αποκτήσουν χαρακτήρα τετελεσμένων, είναι λογικό να πλησιάζει η φθορά –και η είσπραξή της από τους κυβερνητικούς συνεταίρους.

Καθώς η ηγεμονική σφραγίδα βρίσκεται (αδιαμφισβήτητα) στα χέρια του πρωθυπουργού και του κόμματός του είναι λογικό να περισσεύει η δυσαρέσκεια στους συνεταίρους του. Πυκνώνουν, λοιπόν, τα κρούσματα (ελεγχόμενης) απειθαρχίας και διακριτικής υπόμνησης πως η κυβέρνηση δεν είναι αμιγώς «γαλάζια».

Ύστερα από την παρέμβαση ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ για τις νεοδημιουργηθείσες θέσεις αναπληρωτών υπουργών ήταν η σειρά του Φ.Π.Α στην εστίαση ν’ αποτελέσει αφορμή τριβών.

Ο Β. Βενιζέλος ανακάλυψε αίφνης –μετά την επιτυχή επιθεώρηση της τρόικα- πως ήλθε η ώρα για την μείωσή του. Μάλιστα το φιλολαϊκό λίφτινγκ του κόμματος συνεχίσθηκε, μ’ ευρύτερο ορίζοντα. Η εκπρόσωπος τύπου Φ. Γεννηματά δήλωσε χαρούμενη «που οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ αποκτούν κεντρικό ρόλο στην ατζέντα του πρωθυπουργού».

Είναι συγκινητικό που η αγέρωχη στάση της εκτιμάται τόσο πολύ από το Μαξίμου, έστω και ως ευκαιρία πολιτικού προβληματισμού του Αντ. Σαμαρά.

Εν τω μεταξύ και ο έτερος «φτωχός συγγενής» της συγκυβέρνησης, η ΔΗΜ.ΑΡ, κινείται στον αστερισμό των εσωτερικών αντιπαραθέσεων Μανιτάκη –Ρουπακιώτη, ωστόσο παραμένει σταθερή στην γραμμή «διαφωνώ, άρα υπερψηφίζω».

Μάλιστα ο Φ. Κουβέλης μετέφερε ως τον Μπαρόζο το ότι η πολιτική του μνημονίου διαλύει την κοινωνία. Κατά το «αμαρτία εξομολογουμένη ούκ έστι αμαρτία», η ΔΗΜ.ΑΡ ευελπιστεί σε μια άφεση αμαρτιών.

Ωστόσο αυτού του είδους το πολιτικό δίπορτο είναι περιορισμένης χρησιμότητας, καθώς οι πάντες γνωρίζουν την κατάληξή του. καθώς, μόλις τελειώσουν οι οιμωγές και οι διαφωνίες, η συνισταμένη αποτελεί την έκφραση της πολιτικής βούλησης του Αντ. Σαμαρά.

Έστω κι αν, για λόγους αποστασιοποίησης από τους μικροκομματικούς ανταγωνισμούς (θεσμικά υπεράνω γάρ), αφήνει σε άλλους συνεργάτες του την εκφώνησή της. Λόγου χάρη στην περίπτωση του Φ.Π.Α στην εστίαση η αρνητική απάντηση σε ΠΑΣΟΚ και (εμμέσως) ΔΗΜ.ΑΡ δόθηκε από τον ΥΠΕΘΟ Γ. Στουρνάρα. Όπως εξήγησε η τρόικα δεν εγκρίνει κάτι τέτοιο οπότε το πολυνομοσχέδιό του υποκλίνεται στις επιταγές της.

Τώρα με ποια ακριβώς ιδιότητα ένας εξωκοινοβουλευτικός υπουργός μπορεί ν’ αποφασίζει τι θα ισχύσει, χωρίς να ενδιαφέρεται για την γνώμη των (δύο εκ των τριών) κομμάτων της συγκυβέρνησης, ας μην επιμένουμε να μάθουμε.

Οι σκιαμαχίες έχουν τα όριά τους.

Φως στο τούνελ… των εργολάβων!

ergolaboiΨηλαφώντας τρόπους επικοινωνιακού αντιπερισπασμού στην καταθλιπτική πραγματικότητα –αλλά και να εκπέμψουν σήμα ενδοσυνεννόησης- οι Αντ. Σαμαράς και Β. Βενιζέλος επισκέφθηκαν μαζί εργοτάξια στην Ολυμπία οδό.

Ώστε να φανεί πως τα έργα στους οδικούς άξονες σηματοδοτούν την επανεκκίνηση της οικονομίας.

Άλλωστε τα δώρα προς τους εργολάβους –με την μορφή αποζημιώσεων, κονδυλίων του ΕΣΠΑ και προπάντων σταθμών διοδίων- υπήρξαν πλουσιοπάροχα.

Θυμίζω ότι ενώ τα έργα είναι ημιτελή και επικίνδυνα, ενώ τα εργοτάξια είναι κλειστά με χιλιάδες απολυμένους και απλήρωτους για πολλούς μήνες εργαζόμενους,  ενώ υπάρχουν σοβαρότατα ζητήματα ασφάλειας, οι πολίτες υποχρεώνονται να πληρώνουν διόδια, τα οποία μάλιστα συνεχίζουν να αυξάνονται ανά περιόδους.

 Οι εργολάβοι έχουν ήδη εισπράξει από το ελληνικό Δημόσιο και από τα διόδια ποσά πολύ μεγαλύτερα από το κόστος των έργων που θα κατασκευάσουν.

Υπολογίζεται ήδη στα 170 εκ. ευρώ από το Δημόσιο και τις εισπράξεις των διοδίων!

Για να αρχίσουν οι εργολάβοι ξανά τις εργασίες, το υπουργείο Ανάπτυξης έφτασε σε μια καταρχήν συμφωνία με τις τέσσερις κοινοπραξίες των «παγωμένων» έργων, αναλαμβάνοντας να τους καταβάλει με ξεχωριστά συμφωνητικά στην Ολυμπία Οδό 130 εκατ. ευρώ, στην «Αυτοκινητόδρομοι Αιγαίου» 59,5 εκατ. ευρώ, στη Νέα Οδό 90,5 εκατ. ευρώ και στην «Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας» 73,50 εκατ. ευρώ, δηλαδή συνολικές αποζημιώσεις 353,3 εκατ. ευρώ και προκαταβολές συνολικά 155 εκατ. ευρώ.

Να σημειώσω ότι αυτά δεν αναγνωρίζονται ως επιλέξιμη δαπάνη για χρηματοδότηση από την Ε.Ε. και άρα βαρύνουν εξ ολοκλήρου τον Κρατικό Προϋπολογισμό, δηλαδή, κάθε πολίτη.

Έτσι ήταν λογικό ότι και οι εργολάβοι θα ανταπέδιδαν, μέσω των καναλιών και των εφημερίδων τους, με τα γνωστά ρεπορτάζ, που εκθείαζαν τον πρωθυπουργό και τα κατορθώματά του.

Στο μεταξύ, παραμένουν σε εκκρεμότητα:

1. Οι πλέον κρίσιμες διαπραγματεύσεις οριστικοποίησης του φυσικού και τεχνικού αντικειμένου των έργων. Χαρακτηριστικά, στην Ολυμπία Οδό περικόπτεται το έργο στον υγροβιότοπο Καϊάφα, σε μήκος 25 χιλιομέτρων, και στο τμήμα Μιντιλόγλι-Κάτω Αχαΐα, σε τμήμα 18 χλμ. Ενώ είναι αβέβαιο αν θα κατασκευαστεί σε αυτή τη φάση το τμήμα μετά την Πάτρα, γεγονός που προκαλεί ισχυρές αντιδράσεις.

2. Η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων μεταξύ παραχωρησιούχων και τραπεζών, και οι απαραίτητες εγκρίσεις από τα αρμόδια όργανα της Ε.Ε. και το Ελεγκτικό Συνέδριο.

3. Η κατάθεση των νέων συμβάσεων προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή.

Για την ιστορία : Η κοινοπραξία Ολυμπία Οδός αποτελείται από τη γαλλική Vinci (29,9%), τη γερμανική Hochtief (17%) και τις ελληνικές εταιρείες J&Ρ ΑΒΑΞ (17%), Ακτωρ (17%), ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ (17%) και Αθηνά (2,1%).

Όσο η συνοδοιπορία των συμφερόντων προχωρά ακάθεκτη τόσο θα παρακολουθούμε πανευτυχείς αναλύσεις που θα βλέπουν φως στα τούνελ.

Των εργολάβων, όχι των δικών μας!

ΙΔΑΧ: Τα πρώτα και πιο «εύκολα» θύματα!

showarticleimage2Ήταν σίγουρο , ότι ο εύκολος στόχος προκειμένου να υλοποιηθούν τα σχέδια για απολύσεις στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, ήταν οι Υπάλληλοι με συμβάσεις Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ).

Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση τους, με βάση το τελευταίο πολυνομοσχέδιο – μέχρι στιγμής τουλάχιστον – αυτών που εργάζονται στο δημόσιο ή ευρύτερο δημόσιο τομέα και αυτών που βρίσκονται σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου.

Έτσι ενώ για τους πρώτους προβλέπεται με την κατάργηση των θέσεων τους ένταξη σε διαθεσιμότητα, υποτίθεται αξιολόγηση προσόντων κ.τ.λ. για τους δεύτερους υπάρχει η απ’ ευθείας απόλυση.

Συγκεκριμένα όπως προβλέπεται στην υποπαράγραφο ΣΤ.12. «Η περίπτωση 3 της παραγράφου Ζ.2 της  παραγράφου Ζ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 αντικαθίσταται ως εξής:

«3. Οι ρυθμίσεις των  περιπτώσεων 1 και 2 εφαρμόζονται αναλόγως στους υπαλλήλους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου του δημοσίου, ανεξάρτητων αρχών, Ν.Π.­Δ.Δ. και Ο.Τ.Α.  πρώτου και δεύτερου βαθμού, οι θέσεις των οποίων καταργούνται. Σε περίπτωση κατάργησης θέσεων σε ΝΠΙΔ­, προβλέπεται καταγγελία της σύμβασης εργασίας των υπαλλήλων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.»

Πρόκειται για τη βάση από την οποία θα ξεκινήσει η υλοποίηση της συμφωνίας κυβέρνησης – τρόικας για την απομάκρυνση 15.000 δημοσίων υπαλλήλων έως τα τέλη του 2014 (4.000 φέτος και 11.000 του χρόνου).

Με το πολυνομοσχέδιο το τελικό κείμενο του οποίου γράφονταν μέχρι αργά το βράδυ της Πέμπτης στο υπουργείο Οικονομικών παρουσία και του γραμματέα συντονισμού της Κυβέρνησης, καταργούνται, επίσης,  τα δευτεροβάθμια πειθαρχικά συμβούλια, καθώς οι δημόσιοι υπάλληλοι που παραπέμπονται με το ερώτημα υποβιβασμού και της οριστικής παύσης, θα έχουν το δικαίωμα να προσφύγουν στο ΣτΕ.

Επιπλέον συντομεύεται ο χρόνος λήψης της απόφαση των πειθαρχικών συμβουλίων σε δύο μήνες και σε τέσσερις μήνες, αν απαιτείται ανάκριση, ενώ οι πειθαρχικές αποφάσεις δεν θα ανακαλούνται.

Όσον αφορά τις ενστάσεις, θα πρέπει να ασκούνται μέσα σε 20 ημέρες από την κοινοποίηση της απόφασης στον υπάλληλο ή από την περιέλευσή της στα όργανα που δικαιούνται να ασκήσουν ένσταση και σε 40 ημέρες για εκείνους που διαμένουν στο εξωτερικό.

Να σημειωθεί ότι λόγω τους προβλήματος της στελέχωσης των πειθαρχικών συμβουλίων προβλέπεται η δυνατότητα συμμετοχής σε αυτά και συνταξιούχων δικαστικών λειτουργών.

Παράλληλα ορίζεται ότι κάθε πράξη με την οποία ασκείται πειθαρχική δίωξη κοινοποιείται υποχρεωτικά στο Σώμα Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης (ΣΕΕΔ) το οποίο παρακολουθεί τις πειθαρχικές διαδικασίες.

Ναι κάτι αλλάζει όπως λέει και ο Σαμαράς!

73511-samaras_protiΤο κλίμα αλλάζει, η ψυχολογία αλλάζει υποστήριξε στη σημερινή του δήλωση ο Πρωθυπουργός, ανακαλύπτοντας στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι προσλήψεις είναι περισσότερες από τις απολύσεις!

Άρα μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι ότι η ανεργία έπιασε πάτο!

Τώρα για το ότι οι προσληφθέντες πιθανώς ανήκουν στην τάξη εκείνων που δουλεύουν για 200 και 300 ευρώ, που απασχολούνται μία ημέρα την εβδομάδα ή λίγες ώρες την ημέρα και δεν καταγράφονται ως άνεργοι δεν έχει και τόση σημασία.

Καλύτερα το τίποτα από το καθόλου σύμφωνα με τον εμπνευστή των Ζαππείων στην Ελλάδα (ήταν και πολλά τα άτιμα)!

« Η κοινωνία σύντομα θα νιώσει τη διαφορά. Και η ελπίδα, που ήδη κερδίζει έδαφος, θα κυριαρχήσει και πάλι.», τονίζει καταλήγοντας στη δήλωση του, μια δήλωση θριαμβευτικών τόνων και πολλών ερωτηματικών.

Οι έρευνες δείχνουν και η κοινωνία αποδεικνύει.

Απέναντι στις έρευνες και στην φτιαχτή αισιοδοξία υπάρχει η πραγματικότητα.

Σκληρή, ανελέητη για την πλειοψηφία του λαού, δραματική για εκατομμύρια συμπολίτες μας που χαμογελούν με πίκρα όταν ακούνε τέτοιες δηλώσεις!

2 δις ευρώ έχασαν οι συνταξιούχοι μέχρι σήμερα και άλλα 4 δις ευρώ θα τους αφαιρεθούν μέχρι το 2014.

Το 2011 τα  πραγματικά εισοδήματα των Ελλήνων μειώθηκαν κατά 25,3% και άλλο 12% το 2012.

Η φορολογική επιβάρυνση αυξήθηκε στο 35,6% το 2011 από 34,3 το 2010.

Η αγοραστική δύναμη του μέσου μισθού υποχώρησε στα επίπεδα του 2003 ενώ των κατώτατων μισθών έχει υποχωρήσει στα επίπεδα του 1975!

Το ερώτημα των πολιτών και του καθένα απέναντι σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα θα επιστρέψει στις αγορές το 2014 είναι απλό:

Πως θα συμβεί αυτό με την παράταση της ύφεσης, την αύξηση της ανεργίας, τη μείωση της κατανάλωσης και την αβεβαιότητα χιλιάδων απολύσεων στο Δημόσιο;

Περικοπές στα εισοδήματα, αύξηση της φορολογίας οδηγούν σε ολοένα μεγαλύτερη συρρίκνωση των εισοδημάτων των νοικοκυριών.

Η μείωση κατά 13% των αποδοχών, κατά 5% των κοινωνικών παροχών και η αυξήσεις στους φόρους συρρικνώνουν την ίδια τη ζωή μας.

Ναι κάτι αλλάζει, όπως λέει και ο Σαμαράς!

Αλλάζει και η χώρα και η κοινωνία.

Εικόνες της δεκαετίας του ’60, μετανάστευση των νέων, ανεργία σε ποσοστά γενοκτονίας, διάλυση κάθε στοιχείου κοινωνικού κράτους, εργασιακός μεσαίωνας και κοινωνική ζούγκλα, περιγράφουν μια κατάσταση που όσο και αν την ωραιοποιήσουν, όσο και αν την καμουφλάρουν, όσο και αν την περιγράψουν με ωραία λόγια, είναι απόλυτα ορατή σε όλους μας.

Αναρωτιέμαι απλά τι θέλει να πετύχει ένας πολιτικός και μάλιστα Πρωθυπουργός , όταν τα λόγια του συγκρούονται με την πραγματικότητα.

Όταν η καθημερινότητα τον διαψεύδει.

Όταν η κοινωνία υποφέρει.

Τι θέλει να πετύχει;

Αναρωτιέμαι οι «συγκυβερνήτες» πράσινοι και μωβ, έχουν τη ίδια άποψη;

Αναρωτιέμαι τελικά μήπως ζούμε σε άλλη χώρα;

Ευθύνη στους ΟΤΑ για περιπτώσεις κακοδιοίκησης και κακοδιαχείρισης

rakinΟι ΟΤΑ εμπλέκονται σε πάρα πολλές περιπτώσεις κακοδιοίκησης και κακοδιαχείρισης που οδηγούν στη διαφθορά ή ευνοούν την ανάπτυξή της, σημείωσε ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Λ. Ρακιντζής στη χθεσινή ημερίδα της ΚΕΔΕ για την αποτελεσματικότητα, τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Αναφερόμενος στους παράγοντες που ευνοούν την κακοδιοίκηση στο χώρο της Τ.Α. σταχυολόγησε τη λειτουργία αρκετών αιρετών στα όρια της νομιμότητας, την απότομη και χωρίς προηγούμενη οργάνωση μεταβίβαση αρμοδιοτήτων, και τους ανεπαρκείς ελέγχους από την κεντρική διοίκηση.

Ειδικά για το θέμα της «συστηματικής παράλειψης άσκησης ελέγχου των αιρετών από τους εκάστοτε Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης», ο κ. Ρακιντζής υποστήριξε ότι μεγάλη ευθύνη για το φαινόμενο φέρει και η κεντρική διοίκηση, η οποία «λόγω εσωτερικών προβλημάτων, αλλά και στο όνομα της διατήρησης πολιτικών ισορροπιών, ανάμεσα στην κεντρική και την τοπική αυτοδιοίκηση, ασκεί ελλιπώς και πλημμελώς τον προβλεπόμενο έλεγχο ή την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων πειθαρχικών ενεργειών».

Σε ό, τι αφορά τους τομείς, όπου επικεντρώνεται η κακοδιοίκηση στους ΟΤΑ, ανέφερε τον τομέα αστικού και φυσικού περιβάλλοντος και τον τομέα των σχέσεων ΟΤΑ – διοικουμένων, ενώ ακολουθούν τα θέματα κοινωνικής πρόνοιας και αστικής- δημοτικής κατάστασης.

Τα προβλήματα εκφράζονται κυρίως με μη εφαρμογή της νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης και της μη εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων.

«Επιπρόσθετα» σημείωσε «παρουσιάζονται φαινόμενα αδιαφανών διαδικασιών σε προσλήψεις, συμβάσεις έργου και απευθείας αναθέσεις έργων κατά παράβαση των οικείων διατάξεων».

Ο μεγάλος αριθμός των ΟΤΑ α’ βαθμού και των επιχειρήσεών τους ήταν παράγοντας υποβοήθησης της κατασπατάλησης και σε ορισμένες περιπτώσεις διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, είπε ο κ. Ρακιντζής και πρόσθεσε ότι αυτή η κατάσταση κατέστησε επιτακτική τη συνένωσή τους και τη θέσπιση του θεσμού του Ελεγκτή Νομιμότητας, ο οποίος όμως δεν έχει ακόμη ενεργοποιηθεί.

Σε ό,τι αφορά τον έλεγχο για πειθαρχικά και ποινικά αδικήματα, ο κ. Ρακιντζής σημείωσε ότι «κάθε αιρετός, υπεύθυνος πολίτης, πρέπει όχι απλώς να δέχεται, αλλά να καλοδέχεται τον έλεγχο και να μη διαμαρτύρεται. Σαφώς οι κατηγορίες δεν αφορούν τους πάντες γιατί υπάρχουν εξαιρετικοί δήμαρχοι που παράγουν σπουδαίο έργο. Αλλά οι εξαιρέσεις και μάλιστα προβεβλημένων αιρετών αμαυρώνουν όλη την εικόνα των ΟΤΑ».

Ειδικά σε ό,τι αφορά τον πειθαρχικό έλεγχο, σημείωσε ότι «εκεί υπάρχει σωρεία απαλλαγών, για πολλούς λόγους». Συνήθως μέχρι να παραπεμφθούν, έχει λήξει η θητεία τους, οπότε σταματά η πειθαρχική ευθύνη.

«Αλλά και εν ενεργεία να είναι, η Ιστορία δείχνει ότι συνήθως αθωώνονται. Ακόμη και από το Ελεγκτικό Συνέδριο συνήθως απαλλάσσονται με τη δικαιολογία ότι ενήργησαν καλή τη πίστη».

Ευθύνες για την κατάσταση στην Τ.Α. επιρρίπτει στην Πολιτεία ο κ. Ρακιντζής, η οποία «τέσσερις φορές, με νομοθετικές ρυθμίσεις νομιμοποίησε παράτυπες δαπάνες, ατασθαλίες και σπατάλες που έκαναν οι δήμαρχοι, στέλνοντας παράλληλα όποιες σχετικές υποθέσεις ερευνούσαμε στο Αρχείο».

Σε ό,τι αφορά το Ελεγκτικό Συνέδριο και τον κατασταλτικό έλεγχο, σημείωσε ότι μπορεί να αργήσει μέχρι και επτά έτη. «Σε επτά χρόνια δεν μπορείς να βρεις άκρη, ούτε καν εάν ένα έργο έχει εκτελεσθεί, αφού τις περισσότερες φορές σε ένα τέτοιο χρονικό διάστημα τα ίδια έργα γκρεμίζονται και ξαναφτιάχνονται».

Και κατέληξε ο κ. Ρακιντζής: «Θα πρέπει να ενθαρρύνουμε την είσοδο και την παραμονή στην Τ.Α. αξιόλογων προσώπων και όχι εκείνων που ασχολούνται ενδεχομένως για να έχουν ένα επάγγελμα. Ο Καλλικράτης περιόρισε την πληθώρα των αιρετών, όμως ο θεσμός κυρίως ελέω αντιδημάρχων, παραμένει πολυπληθής. Παραδοσιακά, πάντως, τα προβλήματα στους δήμους αποτελούσαν οι δημοτικές επιχειρήσεις. Αυτές δημιούργησαν και τα μεγάλα ελλείμματα των δήμων, τα οποία δεν γνωρίζω ποιος πλέον θα τα επωμισθεί».