Δύσκολοι καιροί για… «πρίγκιπες».

Φωτογραφία από την εκδήλωση με τον Παγουλάτο.  Από press-A.gr

Φωτογραφία από την εκδήλωση με τον Παγουλάτο.
Από press-A.gr

Όσοι παραβρεθήκαν την περασμένη Παρασκευή στην εκδήλωση της κίνησης των 58 στη Λάρισα , με ομιλητή τον κ. Παγουλάτο, θα πρέπει να προβληματίστηκαν πολύ από τη (μη) συμμετοχή του κόσμου.

Αν αφαιρέσει κανείς και όσους αναγκαστικά συμμετείχαν (υποψήφιοι αυτοδιοικητικών εκλογών, στελέχη του τοπικού ΠΑΣΟΚ κ.τ.λ.), η αυτόβουλη συμμετοχή του κόσμου γίνεται απελπιστικά μικρή.

Όχι τυχαίο και όχι μη αναμενόμενο. Καθώς εδώ και καιρό είναι περισσότερο από φανερό ότι η κοινωνική αποδοχή του εγχειρήματος, παρά την απλόχερη στήριξη των κεντρικών κυρίως ΜΜΕ, κινείται σε επίπεδα ποσοστών … νικοτίνης!

Οι αντιδράσεις ενός σημαντικού κομματιού του ΠΑΣΟΚ στο ενδεχόμενο απορρόφησης του από την «πρωτοβουλία των 58», αλλά και το σκηνικό που στήνεται για μη κάθοδο του στις ευρωεκλογές με τον τίτλο και το όνομα του κόμματος, δημιουργούν ακόμη περισσότερα προβλήματα.

Είναι γνωστό πως η «πρωτοβουλία των 58» σε δημόσια εκδήλωσή της άφησε να εννοηθεί πως πέραν του ονόματός της «σε λίγο θα έχει νέο σύμβολο και που θέλει να έχει σύντομα πολλά νέα πρόσωπα». Επειδή ο υπαινιγμός γι’ απορρόφηση του ΠΑΣΟΚ ήταν κάτι παραπάνω από σαφής, ο Β. Βενιζέλος επιχείρησε να βάλει τέλος στα σχετικά σενάρια. Ζητώντας σεβασμό στην ιστορική διαδρομή του κινήματος και διευκρινίζοντας πως «εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ μιλάει μόνο το ΠΑΣΟΚ».

Ταυτόχρονα στην ΔΗΜ.ΑΡ επικρατεί αυξημένη νευρικότητα καθώς μια πλειάδα μιντιακά προβεβλημένων στελεχών γλυκοκοιτάζει (προς) το εγχείρημα των «58». Είναι μάλλον δύσκολο να επιλεγεί τώρα μια μετακόμιση, καθώς θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από εκείνα που φιλοδοξεί να αντιμετωπίσει.

Δεδομένου ότι ο Φ. Κουβέλης εμμένει σε αυτόνομη κάθοδο, στις ευρωεκλογές θα δημιουργηθούν περιττές τριβές αν υπάρξει ευθεία εσωκομματική υπονόμευση της επιλογής του.

Όσο πλησιάζει το ορόσημο των εκλογών του Μάη τόσο επιταχύνονται οι διεργασίες στην κεντροαριστερή περιοχή που ορίζεται ανάμεσα στην ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Απ’ ότι δείχνουν οι ως τώρα κινήσεις οι κύκλοι (επιχειρηματικοί και πολιτικοί) που επενδύουν σε αυτού του είδους την «κεντροαριστερή συγκρότηση» ενδιαφέρονται να δημιουργήσουν το πρόπλασμά της.  Ένα πρόπλασμα που θα είναι χρήσιμο για την επόμενη ημέρα καθώς η διαφαινόμενη  εκλογική αποτυχία των δύο υφιστάμενων κομματικών πόλων (ΠΑΣΟΚ όπως κι αν μετονομαστεί και ΔΗΜ.ΑΡ) θα πυροδοτήσει, αναπόφευκτα, εξελίξεις μετεκλογικά.

Τότε, εκ των πραγμάτων, θα τεθεί ανοιχτά το ζήτημα ενός νέου κόμματος που θα συνεπικουρεί την ΝΔ στην διαχείριση των κυβερνητικών ευθυνών. Αφού παρά τα αντιθέτως αναφερόμενα, η πιθανότητα να στηριχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ανταγωνιστική με τις στοχεύσεις του νέου σχήματος –πλην συγκλονιστικού απροόπτου.

Ήδη δειλά κάνουν την εμφάνιση τους ανάλογες λογικές περί του διακυβεύματος των ερχόμενων ευρωεκλογών, που έχουν σχέση με την υποτιθέμενη σταθερότητα, την ομαλότητα κ.τ.λ.

Η  καταστροφή των υπαρχόντων κομμάτων αποτελεί προϋπόθεση μιας τέτοιας , εκ των άνωθεν σχεδιαζόμενης, ανασύνταξης. Τα σχέδια επί χάρτου έχουν την δυσκολία υλοποίησής τους, ειδικά όταν απαιτείται η εκμαίευση κοινωνικής αποδοχής και η σύνδεση με τις υπαρκτές ανάγκες της καθημερινότητας των πολλών.

Κάτι εξαιρετικά δύσκολο για ένα πείραμα που πρέπει να το φέρουν εις πέρας κόμητες, βαρόνοι και Μαρίες Αντουανέτες –πρόσωπα σεσημασμένα για καθήλωση στον ναρκισσισμό τους.

Οι εποχές είναι μάλλον σκληρές για πρίγκιπες.

Υ.Γ.

Προκαλεί εντύπωση το τελευταίο διάστημα ο τρόπος που προσεγγίζουν ορισμένα ΜΜΕ το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ. Ο μέχρι πριν από λίγο καιρό «καταστροφικός» ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπεται σε ενδεχόμενο συγκυβερνήτη, με αυξημένη αποδοχή από το ταλαίπωρο δημοσκοπικό σώμα! Τυχαίο; Προφανώς και όχι. Άσχετο με την κοινωνική καθίζηση των 58; Προφανώς και όχι! Και είναι νωρίς ακόμη!

 

Advertisements

Πρωτοβουλίες για την ανασύσταση του χώρου του ΠΑΣΟΚ αναγγέλλει ο Παναγιωτακόπουλος.

panΜε μια ιδιαίτερα σκληρή ανακοίνωση απέναντι στην πρωτοβουλία των 58 και την ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, επανέρχεται ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος.

Στην παρέμβαση του κάνει λόγο για ιστορικές ευθύνες της σημερινής ηγετικής του ομάδας, σημειώνοντας πως «Το ιστορικό όμως ΠΑΣΟΚ, δεν είναι το κατάντημα της ομάδας Βενιζέλου. Ούτε έχει σχέση με τα απολειφάδια του εκσυγχρονισμού που επέστρεψαν μασκαρεμένα σε 58. Δεν έχει σχέση με τους συκοφάντες του Ανδρέα Παπανδρέου, με τους γυρολόγους της πολιτικής ζωής, με τους στημένους πολιτικούς αστέρες!»

Ενδιαφέρον έχει και το κάλεσμα που απευθύνει στα κοινωνικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ αλλά και όλους όσους «πονάνε την παράταξη και είναι αποφασισμένοι να μην την αφήσουν να εκποιηθεί στο παζάρι των σκοπιμοτήτων και των προσωπικών στρατηγικών των σημερινών καταληψιών της Χαριλάου Τρικούπη», όπως σημειώνει.

Τονίζοντας πως «Μπορούμε να βρεθούμε ΟΛΟΙ σε έναν πραγματικά οργανωμένο, πολιτικοποιημένο και στρατηγικά καθορισμένο φορέα δράσης και πρότασης, ανατροπής και αλλαγής».

Αναλυτικά η σημερινή δήλωση Παναγιωτακόπουλου έχει ως εξής:

«Το ΠΑΣΟΚ ιδρύθηκε για να υπηρετεί το λαό και την Πατρίδα.

Όχι κεντροδεξιά σενάρια και γυρολόγους της πολιτικής!

 

Η επιχείρηση με την κωδική ονομασία «εξαφανίστε το ΠΑΣΟΚ» μπαίνει στην τελευταία της φάση.

Αφού το υπονόμευσαν, αφού το μίκραιναν, αφού το απαξίωσαν, ταυτίζοντας το με πολιτικές ξένες προς αυτό, οι σημερινοί διαχειριστές του ονόματος του, ετοιμάζονται να ακολουθήσουν τις προτροπές του Βούλγαρη και όσων βρίσκονται μαζί του στην λεγόμενη «κίνηση των 58».

Ένα κόμμα με τεράστια πολιτική ιστορία και προσφορά στη χώρα ετοιμάζεται να αυτοαναιρεθεί, συμβιβασμένο με το πολιτικό του τέλος και να κρυφτεί στην αγκαλιά αυτών που το κατασυκοφάντησαν. Αφού αγκάλιασε το Σαμαρά και αποδέχτηκε να στηρίξει τις πιο ακραίες αντιλαϊκές πολιτικές, σφιχταγκαλιάζει τώρα τα φαντάσματα που αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν στα συντρίμμια μιας ολόκληρης παράταξης.

Οι ευθύνες της σημερινής του ηγεσίας είναι τεράστιες , ιστορικές και αποτελούν τη μεγαλύτερη προδοσία των αγώνων και των οραμάτων ενός ολόκληρου λαού. Τρέμοντας μπροστά στη διαφαινόμενη εκλογική συντριβή και την απόδοση των ευθυνών για τα όσα κάνουν, προσπαθούν να κρυφτούν, δίνοντας το δικαίωμα σε νεόκοπους πολιτικούς παράγοντες που σπονσονάρονται από συγκεκριμένα ΜΜΕ, να το καλούν να εξαφανιστεί!

Το ιστορικό όμως ΠΑΣΟΚ, δεν είναι το κατάντημα της ομάδας Βενιζέλου. Ούτε έχει σχέση με τα απολειφάδια του εκσυγχρονισμού που επέστρεψαν μασκαρεμένα σε 58. Δεν έχει σχέση με τους συκοφάντες του Ανδρέα Παπανδρέου, με τους γυρολόγους της πολιτικής ζωής, με τους στημένους πολιτικούς αστέρες!

Αυτοί που προσκαλούν στο «κοινό σπίτι» τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες, ξεχνούν πως δεν έχουμε τίποτα κοινό μαζί τους. Γιατί ο δικός μας αγώνας για Εθνική Ανεξαρτησία δεν ταυτίζεται με τις δικές τους υποκλίσεις υποταγής στην τρόικα και τα αφεντικά της. Ο αγώνας μας για Λαϊκή Κυριαρχία δεν έχει σχέση με την τυφλή τους υποστήριξη στην Κυβέρνηση των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου και της ανασύστασης του κράτους της πιο ακραίας Δεξιάς.

Το ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής δεν θα γίνει πότε συνώνυμο της συναλλαγής στο όνομα μιας εξουσίας που πληγώνει έναν ολόκληρο λαό.

Το πραγματικό  ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε και υπήρξε προκειμένου να υπηρετήσει το λαό και την πατρίδα. Δεν μπορεί να έχει σχέση με αυτούς που εξυπηρετούν τα εγώ τους, τον εαυτό τους και προσπαθούν να επιβιώσουν στην πολιτική ζωή, με κάθε τρόπο, ακόμα και ξεπουλώντας την ιστορία του.

Απέναντι σε αυτή την πρόκληση απαντάμε δυναμικά και ενωμένα.

Εντείνουμε τις προσπάθειες για την αναγέννηση της Δημοκρατικής Σοσιαλιστικής Παράταξης. Οργανώνουμε τις δυνάμεις μας. Καλούμε σε κοινή πορεία όλους όσους πονάνε την παράταξη και είναι αποφασισμένοι να μην την αφήσουν να εκποιηθεί στο παζάρι των σκοπιμοτήτων και των προσωπικών στρατηγικών των σημερινών καταληψιών της Χαριλάου Τρικούπη.

Μπορούμε να βρεθούμε ΟΛΟΙ σε έναν πραγματικά οργανωμένο, πολιτικοποιημένο και στρατηγικά καθορισμένο φορέα δράσης και πρότασης, ανατροπής και αλλαγής.

Μπορούμε να κάνουμε μια Νέα Αρχή.

Αν ανατρέξουμε στις πηγές της συγκρότησης του Κινήματος. Η αποκατάσταση της φυσιογνωμίας του και η νέα έμπνευση για την πορεία μιας νέας ΑΛΛΑΓΗΣ, έχει συγκεκριμένους φορείς και δυνάμεις, που μπορούν, με τη στράτευσή τους να την πραγματώσουν. Ένα σημαντικό δυναμικό με πλούσια, κοινωνική, πολιτική και μαζική δράση είναι στο περιθώριο, της όποιας κομματικής δραστηριότητας και πρέπει να ξαναβρεθεί στο προσκήνιο της πολιτικής δράσης.

Ας απευθυνθούμε και πάλι στο ζωντανό περίγυρο των αγωνιστών της παράταξης.

Είναι κάλεσμα ευθύνης, αγώνα και προοπτικής.»

Ξεφούσκωσε γρήγορα το … μπαλόνι!

Έγραψα και πάλι πως από φθαρμένα υλικά, τα οποία συνδέονται με την παρακμή του χώρου της κεντροαριστεράς, το να μπορεί να προκύψει μια γοητευτική πρόταση για τους ψηφοφόρους, μου φαίνεται εξαιρετικά απίθανο!

Πολύ περισσότερο εν μέσω κοινωνικής κρίσης και πολιτικής πόλωσης που «χτυπάει ταβάνι».

Megalo-Kokkino-Mpaloni-zoom

Είδα τις αγωνιώδεις προσπάθειες του Μπίστη να …διατηρηθεί στην επικαιρότητα. Λες και δεν υπάρχει ιστορία αλλά και πολιτική διαδρομή, εμφανίζεται ως από παρθενογένεση για να μας διαβεβαιώσει – όλους εμάς που αγωνιούσαμε – πως θα κατέβουν οι «58» στις ευρωεκλογές!

Δίνοντας την επιβεβαίωση στη διάσταση της αγωνίας για την προσωπική πολιτική επιβίωση πλείστων όσων συνυπέγραψαν την υποτιθέμενη διακήρυξη…

Και όμως ξεφούσκωσε το ίδιο γρήγορα με τον τρόπο που φούσκωσε (από πρόθυμα Μ.Μ.Ε, επίλεκτες γραφίδες και βαρύγδουπες υπογραφές) το θέμα της «ανασύνθεσης της κεντροαριστεράς».

Γιατί απλούστατα δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Χωρίς κοινωνικές αναφορές, χωρίς συγκεκριμένες διαχωριστικές γραμμές και χωρίς στην ουσία, περιεχόμενο

Φτάσανε μάλιστα στο σημείο οι διάφοροι εμπλεκόμενοι να συζητούν και να αναδεικνύουν ως μέγα θέμα το εάν ή όχι δικαιούται το σημερινό ΠΑΣΟΚ να συμμετέχει σε τέτοια ιστορία.

Μέχρι και «ο λέων» της πολιτικής, Ανδρέας Λοβέρδος, υπενθύμισε στον άσπονδο φίλο του Β . Βενιζέλο πως δεν είναι σε θέση να υπαγορεύει όρους και προϋποθέσεις.

Προτιμώντας να κλείσει συμφωνία συμπόρευσης με τον Φ. Κουβέλη και εγκαταλείποντας στην τύχη του τον Ν. Μπίστη, ο οποίος ήταν έτοιμος για ένα επιπλέον σταθμό στον κυκεώνα των πολιτικών του μετακινήσεων.

Η Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων ταυτίζεται με την Ελλάδα της μεγάλης και δομικής πολιτικής κρίσης.

Το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα, πληρώνοντας τις τεράστιες ευθύνες του, για τη συμμετοχή του στη διαμόρφωση των συνθηκών που οδήγησαν σε αυτή, βρίσκεται σε φάση πλήρους κοινωνικής απαξίωσης.

Η κρίση του πολιτικού προσωπικού μετατρέπεται σε κρίση θεσμών και κρίση Δημοκρατίας.

Είναι προφανές πως αυτό που λείπει από την πολιτική ζωή της χώρας δεν είναι ουδέτερα πολιτικά σχήματα, ούτε λαϊκίστικοι μηχανισμοί, αλλά ένας φορέας της σύγχρονης, ρεαλιστικής, δημοκρατικής Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Ένας φορέας που θα αναδειχθεί σαν κυρίαρχη έκφραση ενός μαζικού και προοδευτικού ρεύματος με ριζοσπαστικό πατριωτικό , πολιτικό και κοινωνικό προσανατολισμό.

Ένα σύγχρονο και ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό κίνημα, που θα καταφέρει  και να υπερβεί τις όποιες δυσκολίες και να εκφράσει μια συγκεκριμένη προοπτική για το λαό και την πατρίδα.

Ένας φορέας που να προωθήσει ένα πρόγραμμα ΡΙΖΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ, που αφορά το Έθνος , τους θεσμούς, την οικονομία και την κοινωνία.

Πρέπει επιτέλους να εκφραστεί όλη αυτή η σιωπηλή, φοβισμένη, απογοητευμένη, αλλά δυναμική και ελπιδοφόρα δύναμη που βρίσκεται στους ανθρώπους που απέχουν , που δεν θέλουν να ταυτιστούν με το υπάρχον σκηνικό, που δεν εκφράζονται ούτε από τους σημερινούς θιασώτες της Τρόικα, ούτε από τους φερόμενους και αυτοαναγορευμένους σωτήρες μιας φανταστικής Αριστεράς.