Αδριανούπολη: Μοναδική εμπειρία εικόνων, γεύσεων και αρωμάτων (Οκτώβριος 2015)

Η απόφαση για να επισκεφθούμε την Αδριανούπολη πάρθηκε μάλλον στα γρήγορα. Είχα να βρεθώ στη γείτονα, από το καλοκαίρι του 2012 και την επίσκεψη μου στα παράλια της Μικράς Ασίας.

Ξενοδοχείο, πληροφορίες ένας μικρός σχεδιασμός του ταξιδιού και φύγαμε με το αυτοκίνητο διανύοντας εύκολα τα χιλιόμετρα μέχρι το συνοριακό φυλάκιο των Καστανιών (ας είναι καλά η Εγνατία Οδός). Τυπικές οι διαδικασίες ελέγχου εκεί και πέρασμα στην Τουρκία, όπου διανύοντας μια απόσταση 9 περίπου χλμ, φθάσαμε στο ξενοδοχείο.

Απόσταση Λάρισας – Αδριανούπολης 583 χλμ, που τα κάναμε με τις απαραίτητες στάσεις σε 6 περίπου ώρες. Μας καθυστέρησαν τα έργα που πραγματοποιούνται κοντά στην Ορεστιάδα.

diadromi

Η διαδρομή από τα σύνορα μέχρι την Αδριανούπολη υπέροχη, με θέα στο βάθος και οδηγό θα έλεγα το Σελεμιγιέ Τζαμί που φαίνεται ήδη από την ελληνική πλευρά των συνόρων.

Αφού περάσεις την παλιά πέτρινη γέφυρα που περνά πάνω από τον Έβρο, θα βρεθείς στο Κάραγατς με τον επιβλητικό του σιδηροδρομικό σταθμό. Ένα μικρό χωριό με μια ακόμα τραγική ιστορία για τον ελληνισμό. Με τους απελευθερωτικούς πολέμους  , όταν ορίστηκαν τα σύνορα της χώρας μας από τον Έβρο ποταμό το Καραγάτς ήταν μέρος της ελληνικής επικράτειας και υποδέχτηκε τους Έλληνες πρόσφυγες από τη Αδριανούπολη, που παρέμεινε στα χέρια των Τούρκων. Λίγα χρόνια αργότερα, με τη Μικρασιατική καταστροφή, το χωριό παραχωρείται στην Τουρκία, ως πρόσχημα χρησιμοποιήθηκε ότι ο σιδηροδρομικός σταθμός ήταν απαραίτητος για την Τουρκία, και οι Έλληνες φεύγουν και πάλι για να εγκατασταθούν στη θέση της σημερινής Ορεστιάδας.

Είναι ένα μικρό χωριό, το οποίο όμως έχει έναν επιβλητικότατο σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος στεγάζει τη σχολή Καλών Τεχνών του  Τουρκικού Πανεπιστημίου Θράκης. Εκεί υπάρχει κι ένας συρμός ο οποίος είναι μέρος του περίφημου Οριάν Εξπρές και πολλά νιόπαντρα ζευγάρια έρχονται για να φωτογραφηθούν. Έξω από τον χώρο του σταθμού, δύο δρόμοι είναι γεμάτοι εστιατόρια και καφετέριες και γεμάτοι λουλούδια. Γενικά αν και το χωριό όταν περνάς απέξω, σου δίνει την εικόνα της εγκατάλειψης, η περιοχή του σταθμού είναι τακτοποιημένη, όμορφη…και δείχνει ότι σέβεται τους πολλούς επισκέπτες που υποδέχεται, ειδικά τα Σαββατοκύριακα.

karagats1

Καραγατς: Η ανακαινισμένη είσοδος του πάλαι ποτέ σιδηροδρομικού σταθμού

Η εικόνα από την άλλη μεριά...

Η εικόνα από την άλλη μεριά…

Το κομμάτι απο το Οριαν Εξπρές που υπάρχει...

Το κομμάτι απο το Οριαν Εξπρές που υπάρχει…

Οι γέφυρες που ενώνουν τις δύο όχθες των ποταμών Έβρου και Τούντσα είναι πραγματικά έργα τέχνης της Οθωμανικής περιόδου, ενώ τα μαγαζάκια που βρίσκονται στις όχθες τους, αριστερά και δεξιά του δρόμου που οδηγεί στην Αδριανούπολη, σε προκαλούν να κάνεις μια στάση για καφέ ή φαγητό.

bridge1

Ξενοδοχεία

Θα βρείτε όλων των τύπων και των ειδών. Γενικά πάντως η διαμονή είναι το μόνο σχετικά ακριβό κομμάτι της επίσκεψης στην Αδριανούπολη, αν και οι πιο φθηνές επιλογές δεν είναι καθόλου άσχημες. Επιλέξτε να μείνετε στο κέντρο ή κοντά στο κέντρο της πόλης ( πιο μακριά υπάρχουν πιο  εντυπωσιακά ξενοδοχεία) καθώς όλη η ομορφιά της πόλης αγγίζεται με τις βόλτες με τα πόδια. Αν μείνετε στο κέντρο η μόνη μετακίνηση στην οποία θα χρειαστείτε αυτοκίνητο είναι αυτή στο Μουσείο Υγείας (για το οποίο θα πούμε περισσότερα παρακάτω).

Προτείνω ανεπιφύλακτα το Hotel Edirne Palace, εξαιρετικό σαν θέση, πεντακάθαρο με πολύ ωραία δωμάτια και καταπληκτικό service. Το κλείσαμε μέσω booking.com

Το ξενοδοχείο...

Το ξενοδοχείο…

Η σελίδα του ΕΔΩ!

Στον χάρτη μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για τη θέση του. Το κομμάτι που έχει σημειωθεί είναι το κέντρο της πόλης. Αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να γυρίσετε. Οι αποστάσεις με τα πόδια από το ξενοδοχείο πολύ κοντινές όπου και αν θελήσεις να βρεθείς. Για αυτό σημείωσα πως το συγκεκριμένο ξενοδοχείο είναι πραγματικά εξαιρετικό και από άποψη θέσης!

Με τα βελάκια (η πιο λεπτή γραμμή) σας δείχνει τη διαδρομή όπως μπαίνετε από την Ελλάδα, μέχρι το ξενοδοχείο, του οποίου η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα εύκολη με τις πολλές πινακίδες που θα βρίσκετε στη διαδρομή.

adrian1

Βγαίνοντας από το ξενοδοχείο και ακολουθώντας το δρομάκι στα δεξιά σας, θα βρεθείτε στο κεντρικό δρόμο Talat Pasa, περνάτε απέναντι και βρίσκεστε – κάνοντας λιγότερα από 300 μέτρα – στο Σελιμιγιέ Τζαμί.

adrian2

Σελιμιγιέ Τζαμί (Selimiye Camii), ένα πραγματικό αριστούργημα!

Σελιμιγιέ τζαμί

Σελιμιγιέ τζαμί

Θεωρείται και είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία στην Ισλαμική αρχιτεκτονική και αναμφισβήτητα το σήμα κατατεθέν της Αδριανούπολης.

Το τέμενος χτίστηκε με την εντολή του Σουλτάνου Σελίμ Β΄ από τον διάσημο Οθωμανό αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν το διάστημα 1569-1575.

Ο Σινάν θεωρεί το έργο αυτό ως το ωραιότερο έργο του και ότι με αυτό ξεπέρασε την Αγία Σοφία. H ανέγερσή του στάθηκε για τον Σινάν μια μεγάλη πρόκληση, αφού οι χριστιανοί αρχιτέκτονες θεωρούσαν αδύνατο να κατασκευαστεί θόλος μεγαλύτερος από εκείνον της Αγίας Σοφίας. Όταν ο Σινάν ολοκλήρωσε την ανέγερση του τζαμιού, είχε τελικά κατασκευάσει τον μεγαλύτερο θόλο στον κόσμο. Mετρημένος από το έδαφος, είναι κοντύτερος από εκείνον της Αγίας Σοφίας, αλλά μετρημένος από τη βάση του είναι ψηλότερος και κατά περίπου μισό μέτρο μεγαλύτερος σε διάμετρο.

selim2

selim3

Το τέμενος αποτελείται από ένα συγκρότημα κτηρίων το οποίο περιλαμβάνει μεντρεσέδες (Ισλαμικά σχολεία), ένα σκεπαστό παζάρι, ένα κτήριο με ρολόι, εξωτερικό κήπο και μια βιβλιοθήκη. Αυτό το συγκρότημα είναι χαρακτηριστική έκφραση του Οθωμανικού «Κουλιγιέ» (Τουρκικά: külliye) όπου όλα τα κτήρια χτίζονται ως ένα συγκρότημα κοινωφελούς χαρακτήρα.

Το τζαμί, σήμερα αποτελεί μνημείο παγκόσμια πολιτιστικής κληρονομιάς της Ουνέσκο (από το 2011).

Σύμφωνα με δήλωση του Τούρκου Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού «είναι η πρώτη φορά που ένα ιστορικό κτίριο της Οθωμανικής περιόδου εγγράφεται στον Κατάλογο της UNESCO». Το τελευταίο μνημείο της Τουρκίας που προστέθηκε στον κατάλογο ήταν ο αρχαιολογικός χώρος της Τροίας, το 1998.

Στο εσωτερικό

Στο εσωτερικό

selim5

selim8

Το πίσω μέρος

Το πίσω μέρος

Στο κτιριακό συγκρότημα του τεμένους λειτουργεί μουσείο (καθημερινά 09.00-17.00, πλην Δευτέρας, με δωρεάν είσοδο), ενώ εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα σκεπαστά παζάρια της πόλης. Κατεβαίνουμε την πέτρινη σκάλα από το προαύλιο του τζαμιού και βρισκόμαστε ξάφνου στην καρδιά της σκεπαστής αγοράς, όπου πωλούνται ζαχαρωτά, πλεκτά είδη, ψάθινες σκούπες με καθρεφτάκια, σαπούνια σε σχήμα φρούτων και ότι άλλο βάλει ο νους.

Η κλειστή αγορά στο Σελιμιγιέ τζαμί

Η κλειστή αγορά στο Σελιμιγιέ τζαμί

Αξίζει ο κόπος να επισκεφθείτε τα δύο μουσεία, που βρίσκονται δίπλα στο τζαμί. το Εθνολογικό- Αρχαιολογικό και το μουσείο Ισλαμικής και Τουρκικής τέχνης. Σίγουρα αυτό που ξεχωρίζει είναι το πρώτο, στο οποίο μπορείτε να δείτε εντυπωσιακά εκθέματα από την ελληνική , βυζαντινή και οθωμανική περίοδο.  

musem1

Το δεύτερο , το οποίο βρίσκεται στην πίσω πλευρά του περίβολου του Σελιμιγιέ  σου δίνει μια καλή εικόνα την όλης τουρκικής ζωής του 19ου αιώνα.

musem3

Η εικόνα του τζαμιού το βράδυ είναι πραγματικά εντυπωσιακή!!!

Η εικόνα τη νύχτα είναι πραγματικά εντυπωσιακή!

Η εικόνα τη νύχτα είναι πραγματικά εντυπωσιακή!

Φεύγοντας και κατηφορίζοντας προς το ιστορικό κέντρο της πόλης, μέσα στο πάρκο που το περιβάλλει θα συναντήσετε το φημισμένο παραδοσιακό ψητοπωλείο του Οσμάν, σχεδόν τοπόσημο της πόλης, όπου σερβίρονται μόνο δύο τοπικές σπεσιαλιτέ: τηγανητοί κεφτέδες (Koftesi), τα οποία τα σερβίρει με σάλτσα από γιαούρτι και κόκκινο πιπέρι μαζί με ντομάτα και καυτερή πράσινη πιπεριά και τηγανητό συκώτι (tava cinger). Μοσχαρίσιο συκώτι, κομμένο σε πολύ λεπτές φέτες και τηγανισμένο σε πολύ δυνατή φωτιά. Το σήμα κατατεθέν της πόλης που πρέπει να δοκιμάσετε, είτε εδώ είτε στο ψητοπωλείο του Aydin, στο κέντρο,( επίσης φημισμένο με ουρές κόσμου από έξω, που περιμένουν υπομονετικά μέχρι να αδειάσει ένα τραπέζι για να σερβιριστούν). 14 λίρες η τιμή του, δηλαδή περίπου 4,8€…

Καλή σας όρεξη!

Καλή σας όρεξη!

Φεύγοντας από το Σελιμιγιέ τζαμί σε πολύ κοντινή απόσταση θα συναντήσετε το Εσκί τζαμί, το παλιότερο τέμενος της πόλης, χτισμένο γύρω στο 1400. Λιγότερο εντυπωσιακό από το Σελιμιγιέ αλλά επίσης ενδιαφέρον!

eski1

Εσκί Τζαμί...

Εσκί Τζαμί…

Η κατασκευή του τεμένους άρχισε το 1403 από τον Εμίρ Σουλεϊμάν Τσελεμπή και τελείωσε το 1414 στα χρόνια του  σουλτάνου Τσελεμπή  Μεχμέτ  . Το έτος αποπεράτωσης του τεμένους ( 1414 ) μαρτυρεί η πινακίδα που υπάρχει πάνω από την είσοδο και είναι  γραμμένη στα αραβικά .

Το Εσκί τζαμί έχει εννιά τρούλους τοποθετημένους σε τρεις σειρές . Η κεντρική σειρά είναι ψηλότερη από τις άλλες . Κάθε τρούλος έχει διάμετρο 13 μέτρα και έχει τη μορφή ημισφαιρίου . Στο μνημείο υπάρχουν επιγραφές του 18ου αιώνα , γραμμένες σε οθωμανική γραφή . Ο ιδιαίτερος χώρος για τις γυναίκες φιλοτεχνήθηκε το 1612 στο όνομα του Ραμαζάν Αγά από τη Φιλιππούπολη . Ξεχωρίζουν η ορθομαρμάρωση του κτιρίου και η λεπτοδουλειά του μινμπάρ ( της πρώιμης οθωμανικής περιόδου ) , που το μεγαλύτερο μέρος της σώθηκε από τις καταστροφές του 1748 και του 1752.

Στο εσωτερικό

Στο εσωτερικό

eski4

eski5

Ακριβώς δίπλα η δεύτερη και λιγότερο ενδιαφέρουσα κλειστή αγορά (Bedesten Carsisi), πολύ μικρή με ελάχιστα ενδιαφέροντα είδη (το κτίριο είναι σίγουρα το πιο ενδιαφέρον στοιχείο) και αμέσως μετά οδηγημένοι και από τις μυρωδιές του τηγανητού συκωτιού φτάνετε στο ιστορικό κέντρο της πόλης.

bedesteni

bedesteni

Κάντε μια στάση στο φημισμένο ζαχαροπλαστείο Osmanli Sehzade με τα περίφημα αμυγδαλωτά, συναντήστε το ψητοπωλείο του Aydin και ακολουθώντας κάποιο από τα δρομάκια θα οδηγηθείτε στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης , τη Saraclar

adrian3

Εδώ συναντιούνται κάθε απόγευμα οι ντόπιοι και βέβαια οι περισσότεροι φοιτητές του Πανεπιστημίου της Αδριανούπολης. Σε αυτόν τον πολύβουο πεζόδρομο υπάρχουν παραδοσιακά κεμπαπτζίδικα και δεκάδες καφέ, ενώ στα κάθετα στενά λειτουργούν μικρά μαγαζιά με τοπικά προϊόντα και κάθε είδους αγαθά, όπως αλλαντικά, φρούτα, λαχανικά κ.ά.

Πηγαίνοντας για τη Saraclar

Πηγαίνοντας για τη Saraclar

Ας ανέβουμε προς τα πάνω:

Στο δεξί σας χέρι θα συναντήσετε το καφέ Mado. Εξαιρετικό με ωραίο καφέ και απίθανα γλυκίσματα. Δοκιμάστε το παγωτό με κανταΐφι και τριμμένο φιστίκι και .. θα με θυμηθείτε. Αμέσως μετά ένα ακόμη ψητοπωλείο του  Osman και περνάτε την Talat Pasa για να βρεθείτε σε ένα ακόμα πάρκο με πολλά καφέ και στο τρίτο μεγάλο τζαμί της πόλης το Üç Şerefeli Camii (Burmalı Camii).

Σερεφελί Τζαμί

Σερεφελί Τζαμί

serefeli2

Το τέμενος με τους 3 εξώστες (Üç Şerefeli Camii): οικοδομήθηκε μεταξύ 1437 και 1447 από τον σουλτάνο Murad II. Ο αρχιτέκτονας δεν είναι γνωστός, θρυλείται ωστόσο ότι ήταν παραπληγικός. Το όνομα ουσιαστικά αναφέρεται στα 3 μπαλκόνια που φέρει ο ψηλότερος από τους 4 μιναρέδες. Ο εν λόγω μιναρές ανέρχεται στα 67 m, βρίσκεται στη νότια γωνία του συγκροτήματος, και φέρει ερυθρόλευκο διάκοσμο σε σχήμα ζιγκ-ζαγκ. Ο 2ος σε ύψος ανατολικός μιναρές έχει 2 εξώστες, ενώ στους υπόλοιπους δύο μικρότερους μιναρέδες (βόρειος και δυτικός) απαντά ένας εξώστης στον καθένα. Εντυπωσιακός και ασυνήθιστος είναι ο ερυθρόλευκος σπειροειδής διάκοσμος (burmali ή yivli) του δυτικού μιναρέ. Στο σχέδιο αυτού του τεμένους συμπεριλαμβάνονται αρχιτεκτονικά στοιχεία σελτζουκικού τύπου (ανάλογα με αυτά των τζαμιών στο Ικόνιο και την Προύσα), αλλά και ο γνήσιος οθωμανικός ρυθμός ο οποίος τελειοποιήθηκε αργότερα στα διάσημα τεμένη της Πόλης. Έτσι, στο Üç Şerefeli Çamii, σελτζουκικού ύφους είναι οι μικρότεροι τρούλοι πάνω από τετράγωνους χώρους, ενώ ο κύριος τρούλος έχει διάμετρο 24 m, αναπτύσσεται πάνω σε εξάγωνο τύμπανο με 12 παράθυρα, υποστηρίζεται δε από δύο τοιχοδομές και ισάριθμες ογκώδεις εξαγωνικές κολώνες. Έξω από τον κύριο χώρο προσευχής αναπτύσσεται ανοικτή αυλή η οποία περιβάλλεται στις τρεις πλευρές της από ισάριθμες αψιδωτές στοές με τρούλους, που στο εσωτερικό τους φέρουν νωπογραφίες ακόμη και με στοιχεία μπαρόκ. Στο κέντρο της αυλής υπάρχει σιντριβάνι καθαρμού (şadιrvan), ένα άλλο καινοτόμο στοιχείο που καθιερώθηκε αργότερα».

Στο εωτερικό του

Στο εωτερικό του

serefeli4

Ακριβώς απέναντι από το τέμενος βρίσκεται το πιο ιστορικό ανδρικό χαμάμ της Αδριανούπολης και ένα από τα μεγαλύτερα της Τουρκίας, το περίφημο Sokullu Hamami. Χτίστηκε το 1560 από τον αρχιτέκτονα Σινάν και είναι ιδανικό σημείο για να γνωρίσει κάποιος την ισλαμική παράδοση. Η είσοδος του χαμάμ είναι θολωτή και στηρίζεται σε περίτεχνες κολόνες, ωστόσο η διακόσμηση στον εσωτερικό προθάλαμο φαίνεται να μην έχει αλλάξει εδώ και πολλά χρόνια. Στο κέντρο υπάρχει ένα κλειστό μαρμάρινο σιντριβάνι και περιμετρικά γυάλινες βιτρίνες καταστημάτων, τα περισσότερα από τα οποία είναι σήμερα εγκαταλελειμμένα. Τα έπιπλα είναι παλιομοδίτικα και «βαριά». Μια μικρή εσωτερική πόρτα οδηγεί στα ενδότερα, όπου ο ατμός και η υγρασία κολλάνε στο πρόσωπο. Το δάπεδο και οι λουτήρες είναι μαρμάρινοι. Ένα πλήρες πρόγραμμα με μασάζ στοιχίζει 45 λίρες, λιγότερα από 15€…

adrian4

Το κτίριο που βρίσκεται το Σοκολού Χαμάμ

Το κτίριο που βρίσκεται το Σοκολού Χαμάμ

Κατεβείτε και πάλι προς την Talat Pasa για να συναντήσετε μόλις την περάσετε την είσοδο της μεγαλύτερης κλειστής αγοράς της πόλης(Ali Pasa)  και στην αρχή της ανταλλακτήρια συναλλάγματος όπου θα πρέπει να αλλάξετε τα ευρώ σας. Η ισοτιμία όταν βρεθήκαμε εκεί ήταν 1 ευρώ = 3,215 λίρες και συμφέρει χωρίς συζήτηση να πληρώνεις με λίρες καθώς η στρογγυλοποίηση σε ευρώ στα μαγαζιά γίνεται συνήθως με αναλογία 1:3.

Στη σκεπαστή αγορά Ali Pasa, δίπλα στη Saraclar, μπορείτε να βρείτε μεγάλη ποικιλία σε ρούχα και παπούτσια. Οι τιμές δεν διαφέρουν πάντως πολύ από τις αντίστοιχες στην ελληνική αγορά. Το χαζευτήρι είναι ατελείωτο και το παζάρι απαραίτητο σε όποια αγορά σας! Έχει 6 εισόδους-εξόδους και 130 καταστήματα.  Αν έχεις επισκεφτεί την κλειστή αγορά της Κωνσταντινούπολης, σου κάνει εντύπωση ότι δεν υπάρχει αυτή η φασαρία και η ένταση που γνώρισες εκεί. Εδώ τα πράγματα είναι πολύ ήσυχα και αυτό σε ξενίζει αρκετά. Από την άλλη είναι καλό διότι μπορείς να παρατηρείς όλη την εκτεθειμένη πραμάτεια δίχως να ενοχλείσαι από τους κράχτες με τις αγωνιώδεις φωνές τους

Η μεγαλύτερη κλειστή αγορά του Αλί Πασά

Η μεγαλύτερη κλειστή αγορά του Αλί Πασά

Συνεχίζοντας την κάθοδο στη Saraclar απολαύστε τα μαγαζιά της, βρείτε τις ευκαιρίες που οδηγούν κάθε Σαββατοκύριακο τους κατοίκους της γειτονικής ελληνικής περιοχής εκεί και δοκιμάστε οπωσδήποτε το παγωτό του Altay. Το κατάστημα είχε ανοίξει το 1935 ο πατέρας του και ο ίδιος σερβίρει 40 χρόνια τώρα μοσχοβολιστό παγωτό καϊμάκι. Θα πληρώσετε  1 λίρα (0,35 ευρώ) για κάθε μπάλα παγωτού!

Προς το τέλος του δρόμου και στα δεξιά σας καθώς κατεβαίνετε θα συναντήσετε το Ender. Ένα μεγάλο κατάστημα με ρούχα και παπούτσια που πρέπει να το επισκεφθείτε αν θελήσετε να συνδυάσετε το ταξίδι σας με καλές και ποιοτικές και κυρίως οικονομικές αγορές…   

ender

Στην ίδια περιοχή διασώζονται ακόμη παλιά διώροφα ξύλινα σπίτια και κουρεία. Μυρωδιές μπαχαρικών, ξηρών καρπών, αλλά και τηγανισμένου συκωτιού ερεθίζουν την όσφρησή σας. Ο κεντρικός πεζόδρομος είναι καθαρός και υπάρχει αίσθηση ασφάλειας χωρίς να διακρίνονται αστυνομικοί. Μικρά σιντριβάνια και νεότερα αγάλματα είναι τοποθετημένα διάσπαρτα, χωρίς να αλλοιώνουν τη δημόσια αισθητική.

Στον παράλληλο με τη Saraclar δρόμο τη Maarif (μπορείτε να βρεθείτε εκεί βγαίνοντας από τη Δυτική έξοδο της αγοράς) θα συναντήσετε πολλά εστιατόρια όλων των τύπων και των ειδών, παλιά διώροφα σπίτια και ένα σκηνικό πραγματικά υπέροχο!

spitia1

spitia2

spitia3

Εκεί θα συναντήσετε το μπουτίκ ξενοδοχείο Efe και τα μοναδικά μέρη που μπορείτε να πιείτε αλκοόλ! Το Patio και την Pub που βρίσκεται στο υπόγειο του με ζωντανή μουσική.

Το Patio είναι ένα παλιό ανακαινισμένο σπίτι με ωραία αυλή, πολύ καλό φαγητό και τιμές ακριβές για το μέσο Τούρκο αλλά πολύ καλές για εμάς (σε σύγκριση με τις αντίστοιχες στη χώρα μας). Το προτείνω για τη νυχτερινή σας έξοδο ειδικά αν νοιώθετε την ανάγκη να τη συνοδέψετε με κρασί ή αλκοόλ που δεν θα βρείτε εύκολα σε άλλα μαγαζιά της πόλης. Στο τέλος της Maarif θα βρείτε την πλατεία Αστυνομίας και θα γνωρίσετε μια άλλη πλευρά της πόλης.

adrian5

patio1 patio2

Έξω από την πόλη αλλά με εύκολη πρόσβαση θα συναντήσετε το Μουσείο Υγείας.

Μουσείο Υγείας

Είναι  το μοναδικό στο είδος του στα Βαλκάνια και θα το βρείτε λίγο έξω από την Αδριανούπολη, αφού διασχίσετε από την πόλη τη γέφυρα του ποταμού Τούντσα.

adrian6

Ιδρυτής του Κιουλιγιέ (Νοσοκομείου) στην αρχική του μορφή υπήρξε ο Σουλτάνος Μπεγιαζίτ και αρχιτέκτονας αυτού του θαυμαστού έργου ο Χαϊρεττίν, ο οποίος το ολοκλήρωσε μεταξύ 1484 και 1488 σε διάστημα μόλις 4 ετών.

Σα να μου φέρνει λίγο...

Σα να μου φέρνει λίγο…

Στις εγκαταστάσεις του σημερινού «Μουσείου της Υγείας» συγκαταλέγονται ένα θεραπευτήριο (Νταρισουφά), η ιατρική σχολή, το τζαμί, και το πτωχοκομείο.

Περισσότερες από 40 αίθουσες για να επισκεφθείτε, δεκάδες κούκλες για τις αναγκαίες αναπαραστάσεις αλλά και οπτικό υλικό, σε μεταφέρουν στην εποχή της λειτουργίας του νοσοκομείου – ιδιαίτερα πρωτοποριακού για την εποχή του- και σε ενημερώνουν για τον τρόπο που λειτουργούσε, τις μεθόδους που ακολουθούσαν, τον τρόπο που παρασκευαζόταν τα φάρμακα και τις πρώτες ύλες.

doctor2 doctor3 doctor4

Εντυπωσιακό μέρος της ιστορίας ο θεραπευτικός ρόλος  της μουσικής( υπάρχει ολόκληρη μεθοδολογία) αλλά και η συμμετοχή του ήχου των νερών και διαφόρων μυρωδιών στη θεραπεία ασθενειών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η θεραπεία ήταν δωρεάν και επίσης δωρεάν τα φάρμακα που μοιραζόταν στους ασθενείς της πόλης.

doctor5

Κοντά στο Μουσείο της Ιατρικής, στην αντικρινή πλευρά του αναχώματος, μέσα σε ένα καταπράσινο κοίλωμα, βρίσκεται το ανοιχτό στάδιο Kirkpinar, όπου διοργανώνονται κάθε Ιούνιο οι ξακουστοί παραδοσιακοί αγώνες πάλης. Εδώ αναμετριούνται αθλητές από την Τουρκία και όλες τις χώρες των Βαλκανίων, και οι αγώνες θεωρούνται για τους ίδιους ίσης αξίας με τους Ολυμπιακούς. Οι θηριώδεις αθλητές, ή αλλιώς «πεχλιβάνηδες» (στα Περσικά σημαίνει «ήρωας»), φορούν μόνο δερμάτινα παντελόνια μέχρι το γόνατο, τα κιουσπέτια, ενώ αλείφονται με λάδι, ώστε να αποφεύγουν τις λαβές. Οι αγώνες στην παλαίστρα έχουν ιδιότυπους κανόνες. Αποδίδονται στην αρχαιοελληνική παράδοση, όμως καθιερώθηκαν την οθωμανική περίοδο. Χιλιάδες επισκέπτες παρακολουθούν κάθε χρόνο το μεγάλο γεγονός. Τα έπαθλα είναι χρηματικά αλλά και ζωντανά ζώα, ενώ η δόξα συντροφεύει για πάντα τους νικητές.

Φαγητό

Θα πρέπει να δοκιμάσετε οπωσδήποτε κεφτεδάκια και τηγανητά συκωτάκια. Είτε στου Osman είτε στου Aydin.

Στα δρομάκια γύρω από τη Saraclar θα βρείτε πολλά μικρά εστιατόρια με μαγειρευτό φαγητό που αξίζει να τα τιμήσετε.

Εννοείται πως το doner ( μοσχαρίσιο ή κοτόπουλο) είναι εξαιρετικό και μην το αποφύγετε!

Οι τιμές όπως σας  είπα είναι πολύ καλές με τα δικά μας δεδομένα. Ένα πλήρες γεύμα για δύο άτομα δεν θα σας στοιχίσει περισσότερο από 40 λίρες, ενώ μπορείτε να φάτε doner σε ψωμί , πολύ χορταστικό, πληρώνοντας μόνο 3,5 λίρες!

Για σιροπιαστά γλυκά, αμυγδαλωτά και κάθε λογής λουκούμια θα επισκεφτείτε το κεντρικό κατάστημα Osmanli Sehzade (Talatpasa Cad.Belediye Dukkanlari 5-6, T/0 507 154 2020, http://www.osmanlisehzade.com.tr), καθώς και το πιο παραδοσιακό του Fistikcioglu (Cilingirler Carsisi 30, T/0 284 225 6383).

sehrazed

Για προφιτερόλ στο ONDO δίπλα στον Aydin! Απλά εξαιρετικό!

?????????????

?????????????

– Για καφέ και παραδοσιακό παγωτό θα πρέπει να περάσετε από το κατάστημα Altay Pastanesi (Saraclar Cad. 69, T/ 0284 212 0530), που βρίσκεται στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης.

Για τοπικές γεύσεις προτιμήστε το εστιατόριο «Melek Anne» (τηλ. 0284 2133263) και το μπαρ-εστιατόριο «Zindanalti Meyhanasi» (τηλ. 0284 2122149).

Με λίγα λόγια:

Υπάρχει ένα βασικό κριτήριο ικανοποίησης όταν επισκέπτεται κάποιος για πρώτη φορά ένα μέρος. Το αν θέλει ή όχι να ξαναβρεθεί εκεί. Αν και οι μέρες που διαθέσαμε στην Αδριανούπολη ήταν αρκετές με τα δεδομένα των τουριστικών πρακτορείων, αφήσαμε κάποιες … εκκρεμότητες με την παλιά πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Από όποια πλευρά και αν το εξετάσετε είναι μία από τις καλύτερες επιλογές που θα μπορούσατε να κάνετε αν θέλετε να συνδυάσετε το ποιοτικό με το οικονομικό. Αν θελήσετε να ζήσετε την πολυχρωμία και την ποικιλία στον τρόπο ζωής που μπορεί να σου προσφέρει η γειτονική μας χώρα. Αν θέλετε να δείτε τη συμβίωση εικόνων του χθες με το σήμερα, του παραδοσιακού με το μοντέρνο. Αν θέλετε να γευτείτε διαφορετικές γεύσεις, να δείτε διαφορετικά χρώματα να μυρίσετε αρώματα που πραγματικά σε ταξιδεύουν αλλού. Αν μάλιστα , στο υπόβαθρο αυτής της γνωριμίας υπάρχει και η σύγχρονη ιστορία, το άρωμα μιας άλλης Ελλάδας, η εικόνα της προσφυγιάς τότε πρέπει να είστε έτοιμοι να νοιώσετε αισθήματα μοναδικά!

Η Αδριανούπολη δεν είναι Κωνσταντινούπολη και ίσως αυτό να είναι και το μεγάλο της υπέρ! Είναι όμως ένας προορισμός που πρέπει να τον επισκεφθείτε.

Για το τηγανητό συκωτάκι της Αδριανούπολης διαβάστε το άρθρο ΕΔΩ!

Η Αδριανούπολη στο Lonely Planet

?????????????

Advertisements

Πρώτη φορά Αριστερά ( η αληθινή όχι η … μούφα)!

Στις 18 Οκτωβρίου συμπληρώθηκαν 34 χρόνια από την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ το 1981.

Η σημασία της και ο τρόπος που καθόρισε τις εξελίξεις στη χώρα αναλύθηκε πολλές φορές, στη διάρκεια αυτών των χρόνων. Το 1981 συνέβη μια τομή που εγκαινίασε μια περίοδο μεγάλων αλλαγών που σχετίστηκαν με μια διαδικασία εκδημοκρατισμού, εκσυγχρονισμού, βελτίωσης του βιοτικού και οικονομικού επιπέδου, αναβάθμισης της θέσης της Ελλάδας, συγκρότησης ενός Κράτους Δικαίου και Κράτους Πρόνοιας κ.τ.λ.

Το 2007 η εταιρεία δημοσκοπήσεων Public Issue διεξήγαγε μια έρευνα για λογαριασμό της εφημερίδας «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Η έρευνα με τίτλο «Η ελληνική κοινή γνώμη απέναντι στην ιστορία της Μεταπολίτευσης, 1974-2007» αφορούσε την αποτίμηση των Ελλήνων για την ιστορική περίοδο της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (Μεταπολίτευση). Μεταξύ των απαντήσεων ήταν και τα παρακάτω:

Η πλειοψηφία θεωρούσε τις εκλογές του 1981 ως τις «πιο σημαντικές της Μεταπολίτευσης» (36% του δείγματος) . Το 48% θεωρούσε ως πιο σημαντικό Πρωθυπουργό από το 1974 τον Ανδρέα Παπανδρέου, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από όσους θεωρούσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (26%). Στην ερώτηση για την «καλύτερη κυβέρνηση μετά το 1974» το 40% επέλεξε την πρώτη Κυβέρνηση Παπανδρέου 1981-1985. Ακολουθούσε η διακυβέρνηση Καραμανλή 1974-1980 με 16%.

Στην αξιολόγηση θεσμικών αλλαγών και γεγονότων το 54% θεώρησε τον «εκδημοκρατισμό του συνδικαλισμού» (1982) ως το πιο σημαντικό στη Μεταπολίτευση. Επίσης όσον αφορά ειδικά τη δεκαετία του ’80 η πλειοψηφία (36%) θεώρησε ότι «η δημοκρατία λειτούργησε καλύτερα», ενώ πλειοψηφικές ήταν και οι θετικές γνώμες για την «κατάσταση της οικονομίας» με 35% και το βιοτικό επίπεδο με 40% έναντι όλων των άλλων περιόδων της μεταπολίτευσης.

Ήταν η επιβεβαίωση της συλλογικής μνήμης για το ότι εκείνη ήταν η περίοδος των μεγάλων αλλαγών για τη χώρα!

34 χρόνια μετά η χώρα ζει στους ρυθμούς μιας υποτιθέμενης «αριστερής» Κυβέρνησης, που υλοποιεί μια βαθιά αντιλαϊκή πολιτική, που ανακυκλώνει την κρίση, ενισχύει την κοινωνική διάλυση και δημιουργεί ένα πλέγμα ανασφάλειας, φόβου και απογοήτευσης σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.

Έχει ενδιαφέρον η σύγκριση των νομοθετικών και κοινωνικών παρεμβάσεων της περιόδου 1981-1985 και της σημερινής με αφορμή το ανέκδοτο περί «πρώτης φοράς Αριστερά» που χρησιμοποιήθηκε από στελέχη και κορυφαίους παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ.

Για την ιστορία λοιπόν αλλά και την αποκατάσταση του περιεχομένου βασικών εννοιών της πολιτικής μας ζωής, θα ήθελα να θυμίσω:

Εξωτερική πολιτική:

Αποδοχή πρότασης Μπρέζνιεφ για πάγωμα πυρηνικών εξοπλισμών στην Ευρώπη, αναγνώριση Αραφάτ και Παλαιστινιακής Αρχής, «μορατόριουμ» με Τουρκία, συνομιλίες με ΗΠΑ για τις βάσεις, πρώτη επίσκεψη Έλληνα Πρωθυπουργού στην Κύπρο –την 1η Μαρτίου 1982, «Κίνηση των Έξι για την Ειρήνη» -στις 22 Μαΐου 1984-, επισκέψεις με «μήνυμα» σε Λιβύη του Καντάφι και Πολωνία του Γιαρουζέλσκι, επιτυχής μάχη για τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα -το Μάρτιο του 1985

Θεσμικό οπλοστάσιο της «αλλαγής»

Αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, κατάργηση των φακέλων, επιστροφή προσφύγων, χρηματοδότηση των κομμάτων, κατάργηση του σταυρού προτίμησης, καθιέρωση της ψήφου στα 18, παύση των διακρίσεων με βάση τις πολιτικές πεποιθήσεις, αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου, καθιέρωση της ισότητας των δύο φύλων, συμφιλίωση των σωμάτων ασφαλείας με το λαό, συγκρότηση οργάνων δημοκρατικού προγραμματισμού στους Δήμους και στις κοινότητες, κατάργηση αντιδημοκρατικών νόμων στο συνδικαλισμό και διευκόλυνση της συνδικαλιστικής δράσης, εισαγωγή νέου θεσμικού πλαισίου στο χωροταξικό σχεδιασμό, λήψη μέτρων για τη μείωση της ρύπανσης, αλλαγή στις πανελλήνιες εξετάσεις, νόμος-πλαίσιο για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, δημιουργία εθνικού φορέα υγείας, σύσταση Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, σταδιακή αύξηση των συντάξεων, επέκταση της πενθήμερης εργασίας, ετήσια άδεια τεσσάρων εβδομάδων, κίνητρα για τον επαναπατρισμό των μεταναστών, βελτίωση της θέσης των γυναικών, μείωση της στρατιωτικής θητείας, ίδρυση Υπουργείου Νέας Γενιάς, προώθηση του πολιτισμού σε «κάθε γωνιά» της ελληνικής υπαίθρου.

Πιο αναλυτικά:

Άμεση οικονομική ενίσχυση των λιγότερο προνομιούχων

Σχετικά μεγάλες (αν και όχι ικανές να καλύψουν πλήρως τις απώλειες των προηγουμένων ετών) αυξήσεις μισθών στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, καθιέρωση της ΑΤΑ (αυτόματης τιμαριθμικής προσαρμογής), υιοθέτηση μηνιαίας άδειας με αποδοχές για όλους, μείωση των ωρών εβδομαδιαίας εργασίας σε 40, αύξηση των κοινωνικών δαπανών του κράτους, γενναία αύξηση των κατωτάτων ορίων των συντάξεων (22% για το ΙΚΑ, 50% για ΤΕΒΕ, εμπόρων, 100% για ΟΓΑ), ενίσχυση των αγροτικών πόρων του προϋπολογισμού και τόνωση του αγροτικού εισοδήματος όχι μόνο χάρη στη γενναιοδωρία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής αλλά και του τρόπου εφαρμογής της στην Ελλάδα

Μέτρα που λήφθηκαν για το ξεπέρασμα των ιδεολογικών και κοινωνικών σχισμάτων του παρελθόντος

Η κατάργηση των εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα νόμων για την υπόσταση του εγκλήματος της «εσωτερικής κατασκοπείας» και την ποινικοποίηση των «αντεθνικών» πεποιθήσεων, η αναγνώριση όλων των αντιστασιακών οργανώσεων, η διευκόλυνση επιστροφής στην Ελλάδα των πολιτικών προσφύγων, η ενδυνάμωση του πολιτικού ελέγχου στην Αστυνομία και τις Ένοπλες Δυνάμεις, η απαγόρευση των βασανιστηρίων και η υπογραφή της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την κατάργηση της θανατικής ποινής αποτελούν κρίσιμα βήματα για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα, για την εξομάλυνση των παθών και για την ωρίμανση της δημοκρατίας.

Η απονομή του δικαιώματος ψήφου σε όσους συμπλήρωναν τα 18 χρόνια (από 21 που ήταν ως τότε), η ρύθμιση του δικαιώματος ψήφου των ξενιτεμένων και των ναυτικών, η λήψη μέτρων για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων (έναντι της πλήρους αδιαφάνειας που ίσχυε ως τότε).

Μέτρα με καταρχήν φιλεργατικό και φιλοσυνδικαλιστικό περιεχόμενο

Ψήφιση νόμου για τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού κινήματος (ν. 1264/1982), την αποκατάσταση της δημοκρατικής λειτουργίας των συνεταιρισμών (ν. 1257/1982), ορισμός κατωφλιού 2% για τις απολύσεις των εργαζομένων, εξίσωση της αποζημίωσης των εργατών λόγω απόλυσης με εκείνη των υπαλλήλων, θέσπιση συμμετοχής των εργαζομένων στα διοικητικά συμβούλια των δημοσίων επιχειρήσεων, κήρυξη παράνομων των λοκ-άουτ, κατάργηση της «νόμιμης» απαγόρευσης της απεργίας, αύξηση των γονικών αδειών, διακοπών, συντάξεων, ασφάλισης των εργαζομένων. Παραφωνία σε αυτά τα μέτρα προώθησης των δικαιωμάτων και της πολιτικής παρουσίας των εργαζομένων αποτέλεσε η πολυσυζητημένη τροπολογία του άρθρου 4 στο νόμο 1365/1983 περί «κοινωνικοποιήσεων», σύμφωνα με την οποία για την απόφαση κήρυξης απεργίας στα πρωτοβάθμια σωματεία των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας (εκεί που χτύπαγε κατεξοχήν η καρδιά του συνδικαλιστικού κινήματος) απαιτείτο η απόλυτη πλειοψηφία των εγγεγραμμένων μελών της.

Μέτρα που λήφθηκαν για την ισότητα των δύο φύλων

Η κύρωση διεθνών συμβάσεων για την προστασία της μητρότητας (ν. 1302/1983) και κατά των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών (ν.1342/1983), η θεσμοθέτηση της ισότητας των φύλων στις εργασιακές σχέσεις (ν. 4483/1984), η ίδρυση του Συμβουλίου Ισότητας των δύο φύλων (ν.1288/1982) και η αναβάθμισή του σε Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Προεδρίας (ν. 1558/1985), αργότερα οι προστατευτικές για τις αμβλώσεις και το βιασμό ρυθμίσεις (ν.1609/1986)

Να θυμίσω επίσης:

Νόμος 1329/1983, με τον οποίο αναμορφώθηκε και (πραγματικά) εκσυγχρονίστηκε το οικογενειακό δίκαιο στην Ελλάδα. Με την εισαγωγή του πολιτικού γάμου (ήδη με το ν. 1250/1982 και έστω όχι ως υποχρεωτικού αλλά παράλληλου με τον θρησκευτικό), την πρόβλεψη από κοινού λήψης των αποφάσεων που αφορούν τους δύο συζύγους, τη διατήρηση του πατρικού ονόματος της γυναίκας και μετά το γάμο, την κατάργηση του θεσμού της προίκας, τη θέσπιση ισότητας των συζύγων ως προς τη γονική τους ιδιότητα, την αναγνώριση του συναινετικού διαζυγίου και τον περιορισμό των λόγων μη συναινετικού χωρισμού μόνο στον «ισχυρό κλονισμό του γάμου», τη σύνδεση του δικαιώματος διατροφής με την αντικειμενική ανάγκη και όχι πλέον με την υπαιτιότητα, τη μείωση του ορίου ενηλικίωσης στα 18 χρόνια, την πρόσδωση νομικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων στους ανηλίκους και την πλήρη ενοποίηση των δικαιωμάτων των εκτός γάμου παιδιών με τα δικαιώματα των γεννημένων σε γάμο (τομέας στον οποίο η θεσμική αυτή μεταρρύθμιση είναι η περισσότερο επαναστατική), το οικογενειακό δίκαιο απελευθερώθηκε από την ως τότε έντονα συντηρητική ιδεολογία της νομικής ανισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα κι έφθασε, αν δεν ξεπέρασε, τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Τομές επιχειρήθηκαν και στους ιδιαίτερα ευαίσθητους χώρους της παιδείας και της υγείας. Ο νόμος-πλαίσιο (1268/1982) για την ανώτατη εκπαίδευση πραγματοποίησε τη δημοκρατικά απαραίτητη μετάβαση από το «φεουδαρχικού» τύπου καθεστώς της έδρας και τόνωσε σε αρκετά σημεία την πανεπιστημιακή αυτονομία. Η θεσμοθέτηση, από την άλλη, του Εθνικού Συστήματος Υγείας με το νόμο 1397/1983, έχει ιστορική σημασία, αφού δημιούργησε για πρώτη φορά ένα δημόσιο πλέγμα κανόνων και υποδομών στην υγεία.

Στον τομέα της αποκέντρωσης, που αποτελούσε από την αρχή για το ΠΑΣΟΚ προνομιακό πεδίο ανάδειξης της διαφοράς του από τη συντηρητική παράταξη, οι θεσμικοί νόμοι 1270/1982 και 1416/1984 ενίσχυσαν σε σημαντικό βαθμό την αυτοτέλεια των Δήμων και Κοινοτήτων. Δόθηκαν νέες αρμοδιότητες αναπτυξιακού χαρακτήρα στους ΟΤΑ, δημιουργήθηκαν θεσμοί διακοινοτικής συνεργασίας και κίνητρα για εθελοντικές συνενώσεις των μικρών κοινοτήτων, θεσπίστηκε νομικό πλαίσιο για τις επιχειρήσεις των ΟΤΑ και τις προγραμματικές συμφωνίες, ιδρύθηκαν θεσμοί λαϊκής συμμετοχής και δημοτικής αποκέντρωσης –διαμερισματικά και συνοικιακά συμβούλια, πάρεδροι οικισμών-, καταργήθηκε σχεδόν πλήρως ο έλεγχος σκοπιμότητας του νομάρχη, δημιουργήθηκαν τα νομαρχιακά συμβούλια, άρχισαν ν’ αποκεντρώνονται σημαντικοί πόροι. Ειδικά θα πρέπει να αναφερθεί το δικαίωμα που δόθηκε στους ΟΤΑ για την ίδρυση των Κέντρων Ανοικτής Προστασίας Ηλικιωμένων, των περίφημων ΚΑΠΗ, που σύντομα αποδείχθηκαν ένας από τους πιο ευφάνταστους, στοχευμένους και αποτελεσματικούς, δηλαδή πραγματικά κοινωνικούς, θεσμούς όλων των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου.

Προφανώς υπάρχουν νομοθετήματα και παρεμβάσεις, με προοδευτικό πρόσημο, που ξεχνώ.

Η καταγραφή των παραπάνω δείχνει και νομίζω σε μεγάλο βαθμό κάνει κατανοητό το μέγεθος της αλλαγής της χώρας και της κοινωνίας εκείνη τη χρονική περίοδο  και αποκαλύπτει επίσης το μέγεθος της πολιτικής ανοησίας που περιέχεται στο «πρώτη φορά Αριστερά» των οπαδών και υποστηρικτών της σημερινής Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ.

ΥΓ

Αφιερωμένο εξαιρετικά το video

Επιλογές Θατσερικής έμπνευσης

Τσίπρας_ΜέρκελΠόρισμα επιτροπής σοφών για το ασφαλιστικό λέει και το ερώτημα είναι προς τι το ξόδεμα της λέξης «σοφός»;

Στην ουσία έχουμε την με κάθε επισημότητα παραδοχή του επίσημου κράτους – αυτός είναι ο εντολέας του πορίσματος – της αδυναμίας του να πληρώσει συντάξεις γιατί απλά … δεν έχει!

Να επιστρέψει στην ουσία τα χρήματα που παρακράτησε από τους πρώην εργαζόμενους κατά τη διάρκεια της εργασιακής τους ζωής και να διασφαλίσει ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.

Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, η κατάργηση κάθε φιλολαϊκής και ανθρώπινης πλευράς του υπάρχοντος ασφαλιστικού, η μείωση σε βαθμό κακουργήματος των συντάξεων και η καταδίκη των απόμαχων της δουλειάς να ζήσουν σαν επαίτες σε μία χώρα που συνεχίζει να ξοδεύει και να προστατεύει μεγάλα οικονομικά συμφέροντα είναι μια απόφαση με συγκεκριμένα κοινωνικά και πολιτικά χαρακτηριστικά.

Κοινωνικά σηματοδοτεί την ευθεία επίθεση στην πιο αδύναμη κοινωνικά ομάδα μετά τους ανέργους, άρα συνθλίβει κάθε έννοια κράτους δικαίου.

Πολιτικά σηματοδοτεί την πλήρη μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ σε κάτι άλλο από αυτό που πούλησε στην ελληνική κοινωνία. Δηλαδή τι διαφορετικό θα έκανε μια Κυβέρνηση Θατσερικής κατεύθυνσης και λογικής; Τι διαφορετικό θα έκανε μια Κυβέρνηση, βαθιάς συντηρητικής λογικής από το να εξαφανίσει τον κοινωνικό ρόλο της ασφάλισης;

Η λογική της εξίσωσης στη φτώχεια των πάντων προφανώς δε αποτελεί λύση στο βασικό πρόβλημα της χώρας.

Η επιλογή δημιουργίας ενός πλαισίου οριζόντιας φτωχοποίησης δεν μπορεί να έχει σχέση με προοδευτική διακυβέρνηση, ούτε βέβαια μπορεί να δώσει προοπτική σε μια χώρα και ένα λαό που ανακαλύπτει ότι τα χειρότερα ΔΕΝ ήταν αυτά που γνώρισε αλλά αυτά που του παρουσιάστηκαν ως ΝΕΑ και ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.

Είναι να γελά κανείς αν φέρει στο μυαλό του την ασφαλιστική πρόταση του Γιαννίτση και τη συγκρίνει με αυτή που αποδέχεται ως βάση συζήτησης ο Κατρούγκαλος!

Είναι να γελά κανείς αν θυμηθεί το μέγεθος των αντιδράσεων στην προσπάθεια ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του Ρέππα, από αυτούς που σήμερα είναι έτοιμοι να υπογράψουν την θανατική καταδίκη όχι μόνο των ήδη συνταξιούχων αλλά και των επόμενων που ακολουθούν!

Η κοινωνία θα κατανοήσει το μέγεθος της αντικοινωνικής ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, όταν πλέον θα μιλάμε για διαστρωμάτωση φτώχειας και δυστυχίας.

Η συζήτηση που θα ακολουθήσει το επόμενο διάστημα με στόχο την ψήφιση ενός νομοσχεδίου το Νοέμβριο (τόσο γρήγορα δηλαδή) θα αναδείξει τις προκλητικές αντικοινωνικές διαστάσεις των προτεινόμενων μέτρων. Και είναι σίγουρο πως όσο η συζήτηση θα περιγράφει τις πραγματικές επιλογές των κυβερνώντων τόσο θα βαθαίνει το ρήγμα ανάμεσα στην σημερινή κυβέρνηση και τα στρώματα της κοινωνίας που την στήριξαν εκλογικά.

Οι εξελίξεις είναι μπροστά μας.

Μέχρι τότε θα ισχύσει η νέα μείωση των συντάξεων για όσους εγκλημάτησαν κατά του κράτους και εισέπραξαν συντάξεις των … 1000 €.

Αναλύσεις που προκαλούν σοκ και δέος

europeΠληθαίνουν οι αναφορές στο διεθνή τύπο από τους «γκουρού των επενδύσεων», οι οποίοι προσπαθούν να διαγνώσουν την επόμενη μέρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ένας εξ αυτών, ο Guy Hands, επιμένει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση νομοτελειακά κινείται προς την διάλυσή της και προβάλλει ορισμένους λόγους.

Επιμένει στο ρόλο του να είναι μάντης κακών παρά το γεγονός ότι είναι ένας από τους κυρίαρχους βρετανούς επενδυτές. Σε συνέντευξή του στο Reuters σημειώνει με νόημα ότι σε 15 χρόνια από τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διαλυθεί και μάλιστα το αποδίδει στην έλλειψη σοβαρής ηγεσίας, στον πολιτικό εξτρεμισμό, στο αυξανόμενο πρόβλημα μετανάστευσης ενώ πιστεύει ότι γύρω στο 2030 η Ευρώπη θα σπάσει σε μικρά κομμάτια.

Δηλώνει ότι δεν είναι καθόλου βέβαιος αν σε 15 χρόνια από τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι όπως τη γνωρίζουμε τώρα.

Κάνει όμως και άλλες προβλέψεις.

Βλέπει πόλεμο στη γειτονιά μας αφού η διάσπαση της Ευρώπης σε μικρά κομμάτια θα μετατρέψει την περιοχή σε πολεμικό θέρετρο.

Θεωρεί  ότι το πολιτικό κέντρο αρχίζει να χάνει σημαντικές δυνάμεις και το πολιτικό στερέωμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο να επιδιώκει να στηριχτεί σε δύο επικίνδυνους πυλώνες.

Αυτοί είναι τα δύο άκρα και ακραία πόδια, όπως λέει, του πολιτικού φάσματος. Εντοπίζει σαν τις βασικές αιτίες ότι εκλείπει ή μειώνεται αν θέλετε σιγά-σιγά από την Ευρώπη η γενιά του συμβιβασμού η οποία τείνει να εξαφανιστεί και συγχρόνως βλέπει να συρρικνώνεται συνεχώς η πολιτική της βάση η οποία κυριολεκτικά διαλύεται. Παίρνει σαν αφορμή το θέμα των μεταναστών και τον τρόπο με τον οποίο το διαχειρίστηκε η Ευρώπη θεωρώντας το καθοριστικό, καθώς εκτιμά ότι δεν υπήρξαν πολιτικές ηγεσίες που να μπορέσουν να το προβλέψουν και να το διαχειριστούν.

Αυτές οι απόψεις έρχονται και συμβαδίζουν με κάποιες άλλες που κατέθεσε πριν από λίγο διάστημα στο BBC ο Jimmy Mellon, επίσης επενδυτής από την Βρετανία.

Ο ίδιος είχε προβλέψει σε 10 – 15 χρόνια το τελικό σημείο διάλυσης της Ευρωπαϊκής

Ένωσης, σημειώνοντας μάλιστα ότι το σπιράλ της κρίσης στο οποίο έχει περιπέσει η Ελλάδα θα έρθουν να προστεθούν και τα προβλήματα της Γαλλίας και της Ιταλίας που θα δώσουν το τελικό χτύπημα.

Αυτός ο διάλογος και ο προβληματισμός είναι ιδιαίτερα έντονος στην Βρετανία, η οποία, όπως είναι γνωστό βάζει όρους για να συνεχίσει να ανήκει στην ευρωπαϊκή οικογένεια και μάλιστα σε δύο χρόνια, το 2017, αναμένεται να διεξάγει δημοψήφισμα για το αν θα παραμείνει ή όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δεν πρόκειται για ειδικές προσεγγίσεις ούτε είναι οι μοναδικοί αναλυτές που προσδιορίζουν μια προβληματική συνέχεια σε ότι αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι μόνο για τα συγκεκριμένα ζητήματα έτσι όπως αυτά τέθηκαν αλλά και για εκείνα τα οποία έχουν σχέση με τη διαχείριση κοινών υποθέσεων.

Δεν ξέρω αν θα επιβεβαιωθούν οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις που σίγουρα προκαλούν προβληματισμό και φόβο καθώς μας μεταφέρουν ούτε λίγο ούτε πολύ σε μια περίοδο πριν από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Είναι σίγουρο πως στην περίπτωση αυτή οι εξελίξεις που θα δρομολογηθούν θα προκαλέσουν κυριολεκτικά «σοκ και δέος» στους πολίτες της Ευρώπης.

Μένει να τα δούμε…

Υποανάπτυξη – Ύφεση και οριζόντια φτωχοποίηση

yfeshΜε τις προγραμματικές δηλώσεις στη βουλή ουσιαστικά πήγε σε δεύτερο πλάνο ο προϋπολογισμός για το 2016.

Τέτοια εποχή κάθε χρόνο είχαμε συγκεκριμένες κουβέντες και για συγκεκριμένα πράγματα.

Ίσως γιατί ορισμένα από αυτά τα μεγέθη ήταν αναμενόμενα, ίσως γιατί ξέρουμε ότι δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, ίσως γιατί υπάρχει ανεκτικότητα από την πλευρά της κοινωνίας (το γιατί είναι πραγματικά μυστήριο), σε κάθε περίπτωση εκείνο που προκύπτει από τον προϋπολογισμό είναι η επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας και ο εκτροχιασμός σε ότι αφορά τα δημοσιονομικά μεγέθη.

Η υπόσχεση των δανειστών για χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, όχι μόνο για το 2016 αλλά και για την επόμενη χρονιά, περνά σε δεύτερο πλάνο.

Οι χαμηλότεροι δημοσιονομικοί στόχοι σε σχέση με την κυβέρνηση Σαμαρά δημιουργούσαν την  ελπίδα για χρήμα στην πραγματική οικονομία αλλά και την ελπίδα ότι κάπως θα βοηθηθούν κοινωνικές ομάδες που κυριολεκτικά διαλύθηκαν από τη διαχείριση της κρίσης. Δυστυχώς και αυτή η ελπίδα παραμένει στα όρια της φαντασίας την ώρα που η πραγματική οικονομία έχει κυριολεκτικά στεγνώσει και η επερχόμενη φορολαίλαπα θα διαλύσει ότι έχει μείνει ακόμη όρθιο.

Για εξειδίκευση των μέτρων και για προαπαιτούμενα ακούμε αδιάλειπτα το τελευταίο διάστημα.

Ακούσαμε όμως ταυτόχρονα και τα τελευταία πρόσθετα μέτρα που ζητά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Εκεί δηλαδή που κάποιοι περίμεναν από την δημοσιονομική ελάφρυνση να ενισχυθούν οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας ή να βελτιωθούν οι υποδομές της, βρισκόμαστε και πάλι στον ίδιο παρονομαστή.

Και το 2016 τα πράγματα θα είναι δύσκολα και θα μιλάμε για νέα αυστηρή προσαρμογή και βεβαίως θα μιλάμε και για πρόσθετα μέτρα ανεξάρτητα από το ύψος για το οποίο υπάρχει μια διαφορετικότητα εκτιμήσεων.

Αυτά όμως υπό την προϋπόθεση ότι τα δημόσια έσοδα θα είναι τόσα που θα καλύψουν τους στόχους.

Δυστυχώς όμως.

Η υψηλή φορολογία και η φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας σε καμία περίπτωση δεν βολεύει τέτοιου είδους αισιόδοξα σενάρια. Η ύφεση, η οικονομική ασφυξία και οι αυξημένοι φόροι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να έχουν θετικό αντίκρισμα στα δημόσια έσοδα. Αυτό σημαίνει ότι πυροδοτούνται λίγο-πολύ προοπτικές μόνιμης υποανάκαμψης αφού δημιουργείται ένα αντιαναπτυξιακό κλίμα. Αυτό που όλοι αντιλαμβάνονται , με εξαίρεση τους κυβερνώντες, είναι ότι η οικονομία σε καμία περίπτωση δεν αντέχει νέους φόρους.

Γιατί έτσι το μίγμα γίνεται ακόμη πιο εκρηκτικό, η πίεση στους ήδη βαριά τραυματισμένους από τη φορολογία πολίτες της χώρας βασανιστική και το αποτέλεσμα μακριά από τους στόχους που κάποιοι αριθμολάγνοι υψηλόβαθμοι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών βάζουν!

Ο υπολογισμός του ΕΝΦΙΑ με βάση τις αντικειμενικές τιμές του 2006 (!), η νέα επίθεση στα ακίνητα με τον οριστικό θάνατο της αγοράς τους αποτελούν την πιο άθλια φορομπηχτική πολιτική  των τελευταίων χρόνων.

Είναι μια ξοφλημένη και από την αρχή αποτυχημένη πολιτική που σε τίποτα δε θυμίζει προοδευτική κυβέρνηση αλλά αντίθετα μια ιδιαίτερα σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική πρακτική που διαλύει κάθε κοινωνική ομάδα και επιβάλλει την τρομοκρατία της φτώχειας, της ύφεσης και της ανεργίας

Θα συμφωνήσω με αυτούς που επιμένουν ότι η χώρα χρειάζεται ένα νέο αφήγημα.

Σε κάθε περίπτωση όμως ποια μπορεί να είναι η βάση ενός τέτοιου αφηγήματος όταν τα ίδια τα δεδομένα ανατρέπουν σταθερές υφιστάμενες διαχρονικά;

Επικίνδυνες σκέψεις, επικίνδυνοι πολιτικοί

imagesΠως να μην πανικοβάλει η αποκάλυψη ότι θα συνεχιστούν στο διηνεκές τα capital control στις συντάξεις και στους μισθούς των υπαλλήλων.

Κάποιες εξαιρέσεις οι οποίες αναφέρονται, δηλαδή απομακρυσμένες περιοχές και ηλικίες πάνω από 75 ετών, ουσιαστικά είναι για γέλια. Το κόστος για ευρυζωνικά δίκτυα και στο τελευταίο χωριό είναι υπέρογκο και βεβαίως το αναλογίζεται το Υπουργείο Οικονομικών.

Το σκηνικό αυτό έχει άλλη μια πτυχή. Οι προμήθειες που εισπράττει το τραπεζικό σύστημα με την κυκλοφορία των χρημάτων αλλά και τον εγκλωβισμό των μικρών ή μεγάλων καταθέσεων στις τράπεζες.

Ουσιαστικά εκείνο το οποίο έχει ιδιαίτερη αξία να πούμε είναι ότι η πιθανότητα περιορισμού των αναλήψεων στα 150 € τη βδομάδα από 420 που είναι τώρα δημιουργεί μια νέα κατάσταση που οδηγεί στο να χτυπούν το κεφάλι τους και όλοι εκείνοι που δεν πήγαν να πάρουν τα λιγοστά τους χρήματα για να τα βάλουν κάτω από το στρώμα.

Δεν υπάρχουν στα σίγουρα τυχαίες διαρροές, ούτε, πλην ελαχίστων ίσως εξαιρέσεων, φαντασιόπληκτοι δημοσιογράφοι! Το οικονομικό επιτελείο αυτοσχεδιάζει και  διαρρέει συνεχώς μέτρα για να μετρήσει και αντιδράσεις.

Αλήθεια ποια φοροδιαφυγή θα χτυπήσει δηλαδή από τους υπαλλήλους και από τους συνταξιούχους με τέτοιου είδους μέτρα;

Ποια φοροδιαφυγή θα χτυπήσει με αυτό το κατ’ εξακολούθηση βασανιστήριο της τρίτης ηλικίας;

Ποια φοροδιαφυγή θα χτυπήσει από ανθρώπους που δεν ξέρουν τι είναι pin και τι είναι κάρτα;

Το μόνο περιορισμό που μπορεί να φέρει ένα τέτοιο μέτρο είναι η κίνηση χαρτονομισμάτων λες και η Ευρώπη κάνει τη μεγάλη οικονομία στο να κυκλοφορεί χαρτονομίσματα.

Δεν μπορεί η μάχη κατά της φοροδιαφυγής να μετατρέπεται σε ένα διαρκές βασανιστήριο για ανθρώπους απόμαχους της δουλειάς, οι οποίοι τη μόνη ευχαρίστηση που έχουν είναι να έχουν εξασφαλίσει τα έξοδα κηδείας, τα φάρμακά τους, άντε και λίγα χρήματα για να δίνουν στα εγγόνια τους!

Ούτε βεβαίως μπορεί κανένας χαρτογιακάς να αποφασίσει για το πόσα χρήματα θα ξοδεύει ο καθένας στην αγορά, πόσα θα δικαιούται να μην ξοδέψει και πόσα να βάλει στην άκρη! Μιλάμε για απίθανες σκέψεις, ενδεικτικό της πολιτικής ελαφρότητας με την οποία διαχειρίζονται τα οικονομικά πράγματα της χώρας αυτοί στους οποίους ο σοφός λαός επέλεξε να τον κυβερνήσουν.

Προφανώς και τώρα που ήρθε η ώρα του πραγματικού λογαριασμού διαπιστώνουν αυτά που διαπιστώσανε οι περισσότεροι όταν υπογράφανε το μνημόνιο στα τέσσερα! Ότι είναι τόσο σκληρό και τόσο άγριο στον τομέα των φορολογικών βαρών που θα φτάσουμε – αναγκαστικά πλέον – σε πρωτοφανείς καταστάσεις!

Όσο η κουβέντα για ισοδύναμα θα είναι χωρίς περιεχόμενο – έχοντας εξαντλήσει κάθε φορολογική δυνατότητα του μέσου Έλληνα, τόσο θα στρέφονται σε ακραίες επιλογές που οδηγούν σε οριζόντια φτωχοποίηση.

Στο τέλος Οκτωβρίου με τις νέες πληρωμές, την οριστικοποίηση των μέτρων και την κοινοποίηση του πιο άθλιου φόρου που επινοήθηκε ποτέ σε αυτή τη χώρα – του ΕΝΦΙΑ – στα θύματα ιδιοκτήτες ακινήτων κάθε τύπου, η χώρα είναι σίγουρο πως θα μπει σε νέα φάση αναδιάταξης πολιτικών δυνάμεων.

Αν η σημερινή Κυβέρνηση επιμείνει σε τέτοιου τύπου επιλογές πολύ σύντομα η φθορά της θα επιταχυνθεί, χωρίς κανείς να μπορεί να υπολογίσει τις εξελίξεις.