Την ΕΡΤ την πληρώνουμε εμείς!

Κάθε δίμηνο , με το λογαριασμό της ΔΕΗ, για να μην μπορεί να ξεφύγει κανένας, συνεισφέρουμε με τον οβολό μας στη λειτουργία της κρατικής ραδιοτηλεόρασης.

Πάντα αναρωτιόμουνα γιατί να πληρώνω, αν δεν βλέπω. Αν δεν χρησιμοποιώ τις συχνότητές της;

Ξεκάθαρη απάντηση δεν πήρα ποτέ μου. Και ούτε θα πάρω.

Έφτασα στο σημείο να πληρώσω έκτακτη εισφορά – ναι – για να συμβάλω στη μεγάλη υπόθεση της πραγματοποίησης του διαγωνισμού της Eurovision στη χώρα μου.

Πάλι δεν με ρώτησε κανείς. Το ανακοίνωσαν και το πληρώσαμε! Και δεν μάθαμε ποτέ ποια ήτανε η συνολική εισφορά του λαού μας σε ένα τόσο σημαντικό πολιτιστικό γεγονός!

Πλήρωνα χρόνια τώρα τους παχυλούς μισθούς του κ. Παναγόπουλου. Θα μου πείτε τι έπαιρνε ο άνθρωπος: 340.000 ευρώ το χρόνο. Ψιλοπραγματα, αν αναλογιστεί κανείς, τη μεγάλη του συμμετοχή στην εκτίναξη της ποιότητας του προγράμματος της κρατικής τηλεόρασης (;)

Πλήρωνα πολλά ακόμα:

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, στο προσωπικό ειδικών θέσεων εντάσσονται 40-50 υπάλληλοι οι οποίοι αμείβονται με ποσά που κυμαίνονται από 7.000 ευρώ ως 12.000 ευρώ μηνιαίως και κοστίζουν στην κρατική τηλεόραση αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως.

Από τα στοιχεία που είδανε το φως της δημοσιότητας προκύπτει ότι για το 2009 η κρατική τηλεόραση συνήψε συμβάσεις «αποκλειστικής» συνεργασίας με 72 μόνιμους δημοσιογράφους. Οι αμοιβές των δημοσιογράφων αυτών κυμαίνονται από 2.000 ευρώ ως 5.800 ευρώ μηνιαίως, ενώ από τους 72 οι 49 αμείβονται με ποσά που ξεπερνούν τις 3.000 ευρώ μηνιαίως.

Όπως είχε δημοσιεύσει παλιότερα το «ΒΗΜΑ», οι πιο χρυσοπληρωμένοι είναι: δύο παρουσιαστές δελτίων ειδήσεων (5.000 ευρώ), δημοσιογράφος που καλύπτει θέματα ΥΠΕΧΩΔΕ (5.000), παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων (5.500), αρχισυντάκτης δελτίου ειδήσεων (5.800), προϊσταμένη τμήματος διεθνών ειδήσεων (5.000), δημοσιογράφος που καλύπτει διπλωματικό ρεπορτάζ (5.000), πολιτική συντάκτρια (5.500) και δημοσιογράφος σε πρωινή εκπομπή (5.500).

Στο τέλος του 2008 ανανεώθηκε για το 2009 η σύμβαση αποκλειστικής απασχόλησης δύο δημοσιογράφων ως στελεχών της Γενικής Διεύθυνσης Τηλεόρασης με μηνιαίες μεικτές αποδοχές 7.000 ευρώ!

Ο Παναγόπουλος μπορεί να παραιτήθηκε και να γλύτωσε το δημόσιο την αποζημίωση του, κάποιοι λένε για 3 εκ ευρώ),αλλά θα διασφαλίσουμε ότι δεν θα μας προκύψει καινούργιος;

Δεν αντέχω να τους πληρώνω άλλο!

Παραλήρημα Παπαρήγα υπέρ του τείχους!

Όχι ότι περίμενα τίποτα διαφορετικό!

Μόνο το ΚΚΕ στην Ελλάδα θα μπορούσε να υποστηρίξει με το συγκεκριμένο τρόπο το τείχος του Βερολίνου.

Αποδεικνύοντας ότι δύσκολα θα προσαρμοστεί στην πραγματικότητα και κατά δεύτερο ότι δύσκολα θα αποτινάξει τη λατρεία υπέρ του Σταλινισμού.

Τα όσα σήμερα είπε η γ.γ. του κόμματος πραγματικά αποτελούν επιστροφή στο παρελθόν.

Ένα παρελθόν που ηθελημένα παραποιεί την ιστορική πραγματικότητα!

Μιλώντας από το Σκοπευτήριο της Καισαριανής η κ. Παπαρήγα είπε: «Το τείχος το επέβαλε ο ιμπεριαλισμός να υψωθεί και έγινε ακριβώς παραμονές, όταν τα ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα απειλούσαν να εισβάλουν στο Βερολίνο, ιδιαίτερα βεβαίως στο ανατολικό Βερολίνο, στο έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

» Και ρωτάμε: Δεν είχε δικαίωμα ένας λαός, μια εξουσία εργατική ή η οποιαδήποτε κυβέρνηση να σεβαστεί τα σύνορά της και να υψώσει το τείχος μέσα στο έδαφός της; Σκεφθείτε αν μέσα στην Αθήνα είχαμε τρεις – τέσσερις δήμους που ανήκαν σε έναν στρατό Κατοχής, θα ήταν ελεύθερα, μπες βγες; Γιατί η Δυτική Γερμανία στην ουσία λειτουργούσε με το ΝΑΤΟ, με τους Αμερικανούς σαν στρατός Κατοχής. Απ’ τη μία μεριά ευθύνεται για τη διαίρεση της Γερμανίας και από την άλλη ήθελε τη βίαιη προσάρτησή της».

Η κ. Παπαρήγα εξαπέλυσε βέλη εναντίον όσων συγκεντρώθηκαν στο Βερολίνο, στους εορτασμούς για τα 20 χρόνια από την πτώση του τείχους. «Σήμερα στο Βερολίνο η αφρόκρεμα των ιμπεριαλιστών και τα δευτεροκλασάτα στελέχη τους και οι σύμμαχοί τους – ανάμεσα σε αυτούς και ο Έλληνας πρωθυπουργός – πήγαν να γιορτάσουν την πτώση του τείχους».

«Στην πραγματικότητα πανηγυρίζουν για την καπιταλιστική παλινόρθωση» συμπλήρωσε, ενώ προέβλεψε ότι «η ροή της ιστορίας δεν μπορεί να σταματήσει και αργά ή γρήγορα η επικαιρότητα του σοσιαλισμού θα γίνει πραγματικότητα».

Καταλήγοντας είπε: «Αν νομίζουν αυτοί που μαζεύονται σήμερα στο Βερολίνο ότι οι λαοί θα συμφιλιωθούν με την ιμπεριαλιστική πραγματικότητα πέφτουν έξω. Αργά ή γρήγορα οι λαοί θα σηκωθούν πολύ ψηλά, ακόμα ψηλότερα απ’ ότι έγινε στον 20ό αιώνα».

Το μόνο που απέμεινε να φωνάξουμε ήταν το :

«Ζήτω ο Στάλιν, ζήτω η Μόσχα, ζήτω ο κόκκινος στρατός!»

«Γαλάζιες» διοικήσεις με «πράσινη» Κυβέρνηση

Μέχρι και την παρέμβαση της Ομοσπονδίας εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία, προκαλεί η άρνηση των μελών των Δ.Σ. να παραιτηθούν. Η ΠΟΕΔΗΝ κάνει λόγο για πρόβλημα λειτουργίας και καταγγέλλει διοικητές νοσοκομείων για παράνομη δραστηριότητα.

Είναι χαρακτηριστικό αλλά και περίεργο το γεγονός πως, παρά το ότι έχουμε ήδη συμπληρώσει ένα μήνα από την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, τα δημόσια νοσοκομεία εξακολουθούν να διοικούνται από τα στελέχη που όρισε η προηγούμενη κυβέρνηση.

Παρά την εγκύκλιο της νέας υπουργού Υγείας τις πρώτες ημέρες της ανάληψης της εξουσίας, καμία κίνηση δεν έγινε είτε από τα έμμισθα είτε από τα άμισθα μέλη των Δ.Σ. των νοσοκομείων.

Η κα Ξενογιαννακοπούλου λίγα 24ωρα μετά την ανάληψη των καθηκόντων της απέστειλε έγγραφο προς τα νοσοκομεία και τους οργανισμούς που εποπτεύει, ζητώντας τις παραιτήσεις των μελών των Δ.Σ. και αναστέλλοντας την ισχύ των αποφάσεών τους μετά τις 4 Οκτωβρίου.

Για τους αντικαταστάτες των διοικητών αυτοί ως φαίνεται θα αργήσουν αφού προτεραιότητα του Υπουργείου είναι οι αλλαγές σε θέσεις ανώτερες των διοικητών Νοσοκομείων, όπως π.χ σε εποπτεύοντες κτλ . Επίσης υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο οι αντικαταστάτες να επιλεγούν με τη μέθοδο της ανοιχτής διαδικασίας διαγωνισμού στα πρότυπα των Γενικών Γραμματέων.

Το εντυπωσιακό είναι ότι κανένας από τους διοικητές των νοσοκομείων αλλά και από τα μέλη των Δ.Σ. δεν παραιτήθηκαν μέχρι σήμερα δημιουργώντας ένα τεράστιο πρόβλημα στο Υπουργείο αλλά από την άλλη υπήρξαν περιστατικά όπου παρά τις σαφείς εντολές της υπουργού για απλή διαχείριση της καθημερινότητας υπήρξαν αποφάσεις που προκάλεσαν τις έντονες αντιδράσεις και των εργαζομένων.

Χαρακτηριστική η περίπτωση του διοικητή του νοσοκομείου Μυτιλήνης όπου παρότι του ζητήθηκε να παραιτηθεί, συνεδρίασε για να μετατρέψει σε αορίστου χρόνου τις συμβάσεις 17 «γαλάζιων» υπαλλήλων που πληρώνονται από το κληροδότημα.

Ο πρόεδρος μάλιστα του Νοσοκομείου Αρης Χατζηκομνηνός, φέρεται να απάντησε στην εκπρόσωπο των εργαζομένων στο Δ.Σ. κ. Μαρία Γέραλη, η οποία του επισήμανε ότι είναι παράνομη η συνεδρίαση: «Μαρία μου, δεν θέλει κανένας να παραιτηθεί. Θα πρέπει να μας παραιτήσει η υπουργός» (!)

Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι οι διοικητές των νοσοκομείων ανανέωσαν για δύο χρόνια τις συμβάσεις τους μόλις τον Ιούνιο , με αποτέλεσμα να δικαιούνται υπέρογκες αποζημιώσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες μας αντίστοιχη πρόβλεψη , ύψους χιλιάδων ευρώ, υπάρχει και στη σύμβαση του διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας.

Ταυτόχρονα ούτε τα άμμισθα μέλη των ΔΣ παραιτούνται προκειμένου προφανώς να παρέχουν τη δυνατότητα στους διοικητές να παίρνουν τις όποιες αποφάσεις.

Οι αντιδράσεις των εργαζομένων

Όπως είπε ο αντιπρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Παναγιώτης Παντέλης, υπάρχει θέμα διοίκησης των νοσοκομείων.

«Σύμφωνα με το έγγραφο της Υπουργού προβλέπεται ότι μέχρι τον ορισμό των νέων διοικήσεων, οι όποιες αποφάσεις θα πρέπει να έχουν σχέση με την καθημερινότητα.

Δυστυχώς έχουν παρατηρηθεί τα εξής φαινόμενα: Υπάρχουν μέλη που δεν παραιτούνται, όπως θα έπρεπε να κάνουν καθώς διορίστηκαν από μια άλλη κυβέρνηση για να υπηρετήσουν μια άλλη πολιτική. Υπάρχουν επίσης Δ.Σ. τα οποία προσπαθούν να κάνουν μετατάξεις κάνουν διαδικασίες οι οποίες δεν συμβαδίζουν με το γράμμα του νόμου.», μας καταγγέλλει ο κος Παντέλης.

Προβληματισμός στο ΠΑΣΟΚ

Η κατάσταση φαίνεται ότι προβληματίζει τα τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ καθώς το θέμα της μη παραίτησης των στελεχών των νοσοκομείων τίθεται πλέον και στις διαδικασίες του κόμματος.

Από κορυφαία τοπικά στελέχη αφενός θεωρείται απαράδεκτη η τακτική που ακολουθείται από τα στελέχη των νοσοκομείων, θεωρώντας ότι όφειλαν για λόγους πολιτικής ευπρέπειας να υποβάλλουν τις παραιτήσεις τους και αφετέρου ζητούν την επίσπευση των αλλαγών γιατί όπως μας έλεγαν χαρακτηριστικά:

«Δεν μπορεί να είναι κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και να διοικούν διορισμένα στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης!»

Η πτώση του τείχους!

Στη φωτογραφία του Sven Simon, ο Γκορμπατσόφ (αριστερά) με τον ηγέτη της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ) Ερικ Χόνεκερ ένα μήνα πριν από την πτώση του Τείχους, κατά τη διάρκεια στρατιωτικής παρέλασης για τα 40 χρόνια από την ίδρυση της ΛΔΓ

Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου δεν ήταν μεγάλη είδηση στη Ρωσία. Ούτε αποτέλεσε έκπληξη. Ήταν η λογική συνέπεια της διαδικασίας που ξεκίνησε στη Μόσχα το 1985, όταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ήλθε στην εξουσία.

Το 1989, η «περεστρόικα» βρισκόταν σε πλήρη άνθηση. Ο Αντρέι Ζαχάροφ, ο πιο διάσημος διαφωνών της Ρωσίας, είχε επιστρέψει από την υποχρεωτική εξορία του στο Γκόρκι και είχε εκλεγεί στο πρώτο σοβιετικό κοινοβούλιο. Απαγορευμένες ταινίες και βιβλία είχαν έλθει στο προσκήνιο. Οι Ρώσοι είχαν αρχίσει να ταξιδεύουν στη Δύση.

Η ιδέα να σταλούν άρματα μάχης για να παταχθούν οι βελούδινες επαναστάσεις στην ανατολική Ευρώπη ήταν αδιανόητη. Ο Γκορμπατσόφ είχε πει από το 1985 στους κομμουνιστές ηγέτες της ανατολικής Ευρώπης ότι η Μόσχα δεν θα παρενέβαινε στις εσωτερικές τους υποθέσεις. Εκείνοι δεν τον πίστεψαν ή δεν ήθελαν να μοιραστούν τα νέα με τους πολίτες τους – γιατί μόλις θα έφευγαν οι σοβιετικοί στρατιώτες και οι σοβιετικές επιδοτήσεις, οι μέρες τους ήταν μετρημένες.

Όταν ο Γκορμπατσόφ επισκέφθηκε την Πράγα το 1987, ο τσεχικός λαός τού ζήτησε να μείνει. Στο πρόσφατο θεατρικό έργο του Τομ Στόπαρντ με τίτλο «Rock ‘n’ Roll», ο Γιαν, ο Τσέχος πρωταγωνιστής, εξηγεί σε ένα βρετανό δημοσιογράφο: «Οταν ο Γκορμπατσόφ και η όμορφη Ραϊσα χαμογελούν και χαιρετούν, οι Τσέχοι τρελαίνονται. Όταν ήμασταν μεταρρυθμιστές, οι Σοβιετικοί εισέβαλαν. Τώρα που μεταρρυθμιστές είναι οι Σοβιετικοί, ανακαλύπτουν ένα βαθύ σεβασμό για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Τσέχων».

Ο Γκορμπατσόφ είχε τον δικό του «Γιαν». Ο καλύτερος φίλος του στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας ήταν ο Ζντένεκ Μλίναρ, ένας νεαρός Τσέχος κομμουνιστής που αργότερα έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην Άνοιξη της Πράγας. (Στη συνέχεια εκδιώχθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα, κι ύστερα από τη χώρα).

Όταν ο Γκορμπατσόφ έγινε ΓΓ του Κομμουνιστικού Κόμματος, ο Μλίναρ ήταν ένας από τους λίγους ξένους που τον γνώριζαν καλά: «Μιλάμε για έναν άνθρωπο που αποδίδει μεγαλύτερη σημασία στη δική του εμπειρία απ’ ό,τι σ’ αυτά που είναι γραμμένα στα χαρτιά».

Η παιδική ηλικία του Γκορμπατσόφ στο χωριό Πριβόλνοε της νότιας Ρωσίας διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τις ευαισθησίες του. Και οι δύο παππούδες του έπεσαν θύματα της σταλινικής καταστολής. Ο ένας αντέδρασε στην κολεκτιβοποίηση και τον έστειλαν να κόβει δέντρα στη Σιβηρία το 1934. Ο άλλος συμμορφώθηκε με τη νέα αγροτική πολιτική, αλλά συνελήφθη το 1937 ως «εχθρός του λαού». Τα βασανιστήρια που υπέστη κατά την ανάκριση και οι οικογενειακές ιστορίες για τον λιμό που προκάλεσε η κολεκτιβοποίηση σε μια από τις πιο γόνιμες περιοχές της Ρωσίας σημάδεψαν για πάντα τον Γκορμπατσόφ.

Η αρχή της πολιτικής σταδιοδρομίας του Γκορμπατσόφ συνέπεσε με τις καταγγελίες του Χρουστσόφ για τη λατρεία προσωπικότητας επί Στάλιν και με τις προσπάθειες αποσταλινοποίησης της χώρας. Το 1967, ο Μλίναρ πήγε μυστικά να δει και να μιλήσει με τον παλιό του φίλο από το πανεπιστήμιο. Μοιράστηκαν τις σκέψεις και τα συναισθήματα που ενέπνευσαν τόσο την Άνοιξη της Πράγας όσο και τα ανοίγματα της Ρωσίας. Οταν όμως τα σοβιετικά τανκς εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία, τον Αύγουστο του 1968, όλες οι ελπίδες που είχαν δημιουργηθεί συνετρίβησαν. Ο Μλίναρ, μαζί με άλλους μεταρρυθμιστές, εστάλη στη Μόσχα και υποχρεώθηκε να υπογράψει ένα πρωτόκολλο πολιτικής παράδοσης. Το αποκάλεσαν «εξομάλυνση». Φυσικά δεν επρόκειτο για τίποτα τέτοιο.

Ο Γκορμπατσόφ δεν αντέδρασε τότε. Όταν επισκέφθηκε όμως τον επόμενο χρόνο την Πράγα, αποφάσισε να εμπιστευτεί τα δικά του μάτια. Δεν πήγε να δει τον Μλίναρ, που δούλευε πια σ’ ένα μουσείο, κάτι τέτοιο θα αποτελούσε πολιτική αυτοκτονία. Είδε όμως αντισοβιετικά συνθήματα και εχθρικούς εργάτες που αρνούνταν να μιλήσουν στους ρώσους επισκέπτες. «Ένιωσα ότι η σοβιετική δράση είχε καταδικαστεί από το λαό», θα έλεγε αργότερα.

Από πολλές απόψεις, η περεστρόικα του Γκορμπατσόφ ήταν μια καθυστερημένη εκπλήρωση της Άνοιξης της Πράγας. Το επίτευγμά του ήταν ότι διατύπωσε δημοσίως αυτά που οι πολίτες έλεγαν ιδιωτικώς για χρόνια: ότι οι άνθρωποι στη Δύση ζούσαν καλύτερα από αυτούς στην ΕΣΣΔ, ότι η σοβιετική οικονομία δεν πήγαινε καλά, ότι «δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε έτσι». Όλα αυτά ήταν προφανή. Το να τα ομολογήσεις όμως ανοιχτά ήταν ένα τεράστιο επίτευγμα.

Πηγή: The Economist, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αυτήν την Ευρώπη ΔΕΝ ΤΗ ΘΕΛΩ!

Καταπέλτης για τις συνθήκες κράτησης στην Ευρώπη(CTP) είναι ο απολογισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων.

Με αφορμή τα είκοσι χρόνια λειτουργίας της η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι κρατούμενοι στοιβάζονται σε άθλια κτίρια, ενώ τα βασανιστήρια που λαμβάνουν χώρα στα “σωφρονιστικά” ιδρύματα ξεπερνούν κάθε φαντασία. Σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές του πανευρωπαϊκού οργανισμού, περισσότερα από 1,7 εκατομμύρια άτομα τελούσαν υπό κράτησιν στην Ευρώπη το 2007.

Oι ειδικοί της Επιτροπής επισκέφτηκαν φυλακές, αστυνομικά τμήματα, κέντρα κράτησης και ψυχιατρικές κλινικές 47 χωρών μελών των 27 χωρών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης και κατέγραψαν τα σημαντικότερα προβλήματα.

“Ατιμωρησία, υπερπληθυσμός και βασανιστήρια υπονομεύουν τα σωφρονιστικά συστήματα όλης της Ευρώπης”, σύμφωνα με τον Ιταλό πρόεδρο της CTP, Μάουρο Πάλμα, ο οποίος θεωρεί ότι η “ανέγερση νέων φυλακών δεν αποτελεί λύση” και προσθέτει ότι “πρέπει να σκεφτούμε άλλες μορφές επιβολής ποινών”. 

  Εξευτελισμός και… χειρουργικός ευνουχισμός

Οι διαπιστώσεις της επιτροπής για τις φυλακές της Δυτικής Ευρώπης προκαλούν σοκ. Στην Τσεχική Δημοκρατία, συνηθίζεται ο υποχρεωτικός χειρουργικός ευνουχισμός δεκάδων καταδικασμένων για σεξουαλικά εγκλήματα.

Η χρησιμοποίηση ξυλοδαρμών, χειροπέδων και λουριών είναι καθημερινό φαινόμενο σε Ουγγαρία και Μολδαβία, ενώ συνωστισμό πολλών κρατουμένων σε μικρά κελιά με κακό εξαερισμό μπορεί κανείς να συναντήσει στη Λετονία, ενώ παρόμοιο φαινόμενο παρατηρείται και στη χώρα μας. Στην Ελλάδα οι κίνδυνοι που διατρέχουν τα άτομα σε καθεστώς προσωρινής κράτησης χαρακτηρίζονται “σημαντικοί”.

Βασανιστές με φαντασία

Η Τσετσενία προσφέρει ευρύ φάσμα κακοποιήσεων, ηλεκτροσόκ, εγκαύματα, ασφυξία, εξαφανίσεις, για τις οποίες η Μόσχα έχει καταδικασθεί αναρίθμητες φορές από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Μπαστούνια του μπέιζμπολ και μεταλλικές μπάρες χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της ανάκρισης στη Βοσνία.

Στην ΠΓΔΜ οι κρατούμενοι παραμένουν δεμένοι στα κρεβάτια τους για μεγάλα διαστήματα.

Στην Ελβετία, η CPT ενημερώθηκε για την εφαρμογή τεχνικών πρόκλησης ασφυξίας.

Στη Φινλανδία, κρατούμενοι δεν έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τις τουαλέτες τη νύκτα.

Εδώ και έναν χρόνο, η επιτροπή εξέφρασε την ανησυχία της για ένα βρετανικό νομοσχέδιο που παρατείνει στις 42 ημέρες τη διάρκεια προσωρινής κράτησης ατόμων που θεωρούνται ύποπτα για τρομοκρατική δράση. Παρά τις ενστάσεις, το νομοσχέδιο έχει γίνει νόμος της Βρετανίας.

Πολλές χώρες στην Ευρώπη ακολουθούν τις συστάσεις της Επιτροπής, λαμβάνοντας μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης, αλλά υπάρχουν και άλλες που δεν επιτρέπουν καν την επίσκεψη ειδικών της CTP στις φυλακές τους όπως η Νότια Οσετία και το ψευδοκράτος στη βόρεια κατεχόμενη Κύπρο.

Οι γιατροί της επιτροπής ζήτησαν επίσης το 2008 από την Άγκυρα τον τερματισμό “της απομόνωσης του πρώην ηγέτη του PKK Αμπντουλάχ Οτσαλάν”, του μοναδικού κρατουμένου της φυλακής του Ιμραλί, καθώς θεωρείται ότι κινδυνεύει η διανοητική του υγεία, χωρίς φυσικά να εισακουστούν οι εκκλήσεις τους.

Οι «μοιρολογήτρες» του ΠΑΣΟΚ!

Δηλώνω αγανακτισμένος.

Και σοκαρισμένος.

Και πολύ προβληματισμένος, από αυτά που διαβάζω και ακούω.

Από όλους όσους ανακάλυψαν ξαφνικά ότι η αξιοκρατία και η διαφάνεια σημαίνει ντε και καλά «τακτοποίηση» κομματικών στελεχών. Που αντιλαμβάνονται την εσωκομματική αντιπολίτευση με τη μικρότητα του αποτυχημένου πολιτευτή.

Γιατί δεν έγινα γραμματέας λέει ο ένας. Γιατί δεν αξιοποιούν τα στελέχη λέει ο άλλος. Γιατί πληρώνω τη συνδρομή μου σαν μέλος και δεν αξιοποιούμαι λέει ο τρίτος. Γιατί;

Γιατί δεν γλύφω λιγάκι από την κρατική εξουσία, θα ήθελαν να πούνε, πιθανώς!

Για καθίστε παλικάρια μου!

Αν υποθέσουμε ότι ενταχθήκατε συνειδητά σε ένα πολιτικό κόμμα και αν υποθέσουμε ότι δώσατε τις μάχες σας και ματώσατε ή απλά ιδρώσατε, δεν το κάνατε φαντάζομαι για να το εξαργυρώσετε την επόμενη στιγμή!

Γιατί τότε δεν ήτανε συνειδητή η ένταξη σας. Ήταν στη βάση της παλαιοκομματικής λογικής που λέει εμφανίζομαι, στήνομαι, φωτογραφίζομαι, ακούγομαι και την κατάλληλη στιγμή, ζητώ να εξαργυρώσω όλα αυτά ( σημαντικά θα έλεγα) με μια θεσούλα, κάτι βρε παιδάκι μου.

Και επειδή είμαι σοσιαλιστής και επειδή το πιστεύω, έχω και τη δυνατότητα να κρίνω όλους και όλα. Κρίνω σπουδές, κρίνω δυνατότητες, κρίνω κοινωνική δράση, τα κρίνω όλα! Και βγάζω πάντοτε το ίδιο συμπέρασμα. ΕΓΩ είμαι ο καλύτερος από όλους. ΕΓΩ και κανένας άλλος.

Όχι δεν είμαι υπέρμαχος ενός κόμματος τεχνοκρατών. Όχι δεν είμαι αυτός που θα «θεοποιήσει» το μεταπτυχιακό. Τι να μου πει κάποιος στη δουλειά μου και πώς να με κρίνει μετά από 25 χρόνια δημοσιογραφίας; Ότι είμαι κακός ή καλός επειδή έχω ή δεν έχω μεταπτυχιακό στη γλωσσολογία;

Όχι! Αλλά δεν μπορώ να μετατρέψω σε μικρούς όλους τους άλλους και να γίνω ΕΓΩ ο καλύτερος για όλα.

Δηλαδή παλικάρια μου, διαμαρτυρόμενοι και «πικραμένοι» επειδή πληρώσατε τη συνδρομή σας σε ένα κόμμα, μπορείτε να διοικήσετε; Επειδή εκλεχτήκαμε σε κάποια όργανα πρέπει να διοριστούμε σε «θεσούλα» στο κράτος; Επειδή χαρίσαμε νιάτα και ώρες ατελείωτες σε μια υπόθεση που πιστέψαμε, επειδή παλέψαμε για ιδέες και οράματα πρέπει να το εξαργυρώσουμε με τα τριάκοντα αργύρια μιας κρατικής θεσούλας ή ενός διορισμού σε ένα Δ.Σ.;

Για καθίστε! Η πολιτική σας συνείδηση εκεί φτάνει, εκεί καταλήγει;

Βιάζεστε να εξαργυρώσετε κομματικά ένσημα για εθελοντική ένταξη και συνειδητή στράτευση;

Τι πάθατε;

Να χέσω μέσα και τα πιστεύω σας και τη μικρότητά σας!

Ακούστε. Όπως ένα μεταπτυχιακό ΔΕΝ σημαίνει τίποτα, έτσι και η ταυτότητα του κομματικού μέλους ΔΕΝ σημαίνει κατ’ ανάγκη και περισσότερες δυνατότητες.

Αφήστε τις κλάψες και τα κροκοδείλια δάκρυα για το κακό που βρήκε τα στελέχη μας, το πόσο αγνοούνται, το πόσο πονάνε!

Αφήστε τα και σκεφτείτε ότι ήρθατε για να αλλάξετε καταστάσεις δεκαετιών σε αυτή τη χώρα, ήρθατε να προσφέρετε στους πολίτες και το λαό. ΔΕΝ ήρθατε για να ικανοποιήσετε τις μικρές ή μεγάλε προσωπικές σας φιλοδοξίες. ΔΕΝ ήρθατε για να αποκτήσετε περισσότερα από αυτά που είχατε! ΔΕΝ ήρθατε για να ζήσετε το όνειρό σας στο ΠΑΣΟΚ!

Αν είναι έτσι ΓΕΙΑ ΣΑΣ!

Δεν είναι ο ρόλος της μοιρολογήτρας αυτός του μέλους του ΠΑΣΟΚ.

Οφείλει να σταθεί στο ύψος του και να αντιληφθεί το μέγεθος των ευθυνών του απέναντι στον κόσμο και το λαό.

ΑΝ κληθεί να προσφέρει σε επίπεδο κρατικής μηχανής έχει καλώς.

ΑΝ ΟΧΙ πάλι έχει καλώς.

Για να τελειώνουμε:

Όπως η Κυβέρνηση θα κριθεί για τις επιλογές της και σε επίπεδο προσώπων έτσι και ο καθένας κρίνεται για τη στάση και τα λεγόμενα του.

Γκρίνιες, μικροψυχίες, μικρότητες, δεν χωράνε! Τέρμα τα κόμπλεξ για τους «άλλους». Τέρμα οι φιλοσοφίες για τους έχοντες και μη κατέχοντες μεταπτυχιακά.

Τέρμα η μεγιστοποίηση της κομματικής κάρτας. Τέρμα το γλείψιμο και το σκύψιμο.

Μας ξέρουν , τους ξέρουμε.

Οπότε θελήσουν να μας βρούνε μας βρίσκουνε.

Τα είπα και ηρέμησα!!!!!

 

Υ.Γ.

Βρήκα ένα  φίλο. Είχα καιρό να τον δώ. Δεν μπόρεσε να σπουδάσει. Δύσκολες εποχές για εκείνον τα μαθητικά του χρόνια. Διορίστηκε κάπου στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Μου έκανε παράπονα γιατί είχε υποβάλλει αίτηση για γραμματέας!

«Ποιος είναι ο Πλασκοβίτης που διορίστηκε γραμματέας στο Υπουργείο Οικονομικών», μου είπε. «Τζάμπα έτρεχα τόσα χρόνια;»

Έλα ντε! Ποιος είναι ο Πλασκοβίτης;;;; Τι να πεις; Όλα στο σακί …

 

Ο νέος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας;

Έντονη η φημολογία της τελευταίες ημέρες γύρω από το πρόσωπο του νέου γ.γ. Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Όλα συγκλίνουν στο ότι το όνομα που έχει κλειδώσει είναι αυτό του Σταύρου Κωνσταντινίδη, πολιτικού μηχανικού – συγκοινωνιολόγου, από τη Θεσσαλονίκη.

Είναι γεννημένος το 1968 στην Κολωνία της Γερμανίας.

Το 1976 μετά την πτώση της δικτατορίας εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Αποφοίτησε με άριστα το Λύκειο Ηλιούπολης και εισάγεται με υποτροφία στην Πολυτεχνική Σχολή του Α.Π.Θ. στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών.

Έκανε Μεταπτυχιακές σπουδές στο Συγκοινωνιακό Σχεδιασμό και στο περιβάλλον στο Α.Π.Θ.

Εργάστηκε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) ως επιστημονικός συνεργάτης και συμμετείχε σε πλήθος πρότυπων ερευνητικών προγραμμάτων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική στη διάρκεια αυτών των χρόνων.

Υπήρξε συντονιστής της προεκλογικής εκστρατείας του Δημοτικού συνδυασμού “ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΟΛΗ” για το Δήμο Θεσσαλονίκης με υποψήφιο Δήμαρχο τον κ. Σπύρο Βούγια στις δημοτικές εκλογές του 1998 και του 2002.

Ενεργό μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος με συμμετοχή σε Μόνιμες Επιτροπές και ομάδες εργασίας στους τομείς της πολεοδομίας, της χωροταξίας και του περιβάλλοντος.

Μέλος του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών και του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων.

Την περίοδο 2001-2002 διετέλεσε Διευθυντής του Γραφείου Υφυπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών. Κατά την περίοδο αυτή ολοκληρώθηκε στην τελευταία φάση η απελευθέρωση των τηλεπικοινωνιών και προωθήθηκε η νέα σύμβαση με τον Ο.Α.Σ.Θ.

Την ίδια περίοδο επίσης υπήρξε  μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των Ελληνικών Ταχυδρομείων (ΕΛ.ΤΑ.) όπου και προωθήθηκαν έργα εκσυγχρονισμού και μηχανογράφησης της κεντρικής υπηρεσίας και της κεντρικής διαλογής των ΕΛΤ.Α.

Το 2002 ορίστηκε ειδικός Σύμβουλος του Υπουργού Μεταφορών & Επικοινωνιών. Διαμορφώθηκε το νέο θεσμικό πλαίσιο των ΚΤΕΛ.

2002-2004: Διοικητής της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ).

2007: Συνιδρυτής της μη κυβερνητικής οργάνωσης METAPOLIS για την πόλη και την πολιτική.

2009: Ιδρυτής και Διευθυντής του Ινστιτούτου Κυκλοφοριακής Αγωγής και Οδικής Ασφάλειας.

Μελετητής δημοσίων έργων στους τομείς του Συγκοινωνιακού Σχεδιασμού και του περιβάλλοντος. Έχει εκπονήσει πάνω από 200 μελέτες σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Σήμερα διευθύνει τη μελετητική εταιρεία “Σταύρος Κωνσταντινίδης & συνεργάτες-ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ” με γραφεία στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, που απασχολεί 10 επιστήμονες-μηχανικούς.

Είναι τακτικός αρθρογράφος για θέματα πολιτικής, ανάπτυξης και περιβάλλοντος στις εφημερίδες ΤΟ ΒΗΜΑ, Αγγελιοφόρος και στο περιοδικό Athens Voice

Ετσι “γλεντάνε” τη δημόσια περιουσία!

Εγκαταλελειμένο παραμένει το εργοστάσιο ζάχαρης στη Λάρισα

Απίστευτα πράγματα συμβαίνουν στην  Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης.

Αφού κυριολεκτικά “γλέντησαν” αυξάνοντας κατά 300% τους μισθούς τους, αφού έκλεισαν εργοστάσια και αφού έφθασαν τη ζημιά στα 38 εκ. ευρώ, θέλησαν να ανανεώσουν από μόνοι τους τη θητεία τους, προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν την αλλαγή της κυβέρνησης!

Η τακτική γενική συνέλευση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης που ορίστηκε για τις 13 Νοεμβρίου, μπορεί να σηματοδοτήσει και την αλλαγή των μελών της διοίκησης της.

Σε μια πρωτοφανή κίνηση και θέλοντας προφανώς να εκμεταλλευτούν τις πρώτες ημέρες της νέας κυβέρνησης, οι μέτοχοι αποφάσισαν να κάνουν τη γενική συνέλευση τους στις 16 Οκτωβρίου, ενάμιση μήνα πριν τη λήξη της θητείας τους.

Όπως μας καταγγέλλει ο γραμματέας της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, Στέλιος Παπανίκος, ανάμεσα στα θέματα της ημερήσιας διάταξης υπήρχε:

Απαλλαγή των μελών του Δ.Σ. και των ελεγκτών από κάθε ευθύνη αποζημίωσης για ότι συνέβη μέχρι την ημέρα εκείνη ( για την ιστορία υπενθυμίζεται ότι η εταιρία έκλεισε τη χρήση 1/7/2008-30/6/2009 με ζημία προ φόρων 38,3 εκατ. ευρώ, έναντι κερδών 464.493 ευρώ στο προηγούμενο 12μηνο.)!

Επίσης στην ημερήσια διάταξη υπήρχε ο καθορισμός αμοιβών των μελών του Δ.Σ. για την επόμενη χρήση (!) και εκλογή νέου Δ.Σ. λόγω λήξης της θητείας του υπάρχοντος!

Με λίγα λόγια γνωρίζοντας ότι οι θέσεις των μελών του Δ.Σ. της ΕΒΖ είναι πολιτικές και μέχρι σήμερα διοριζόταν από την εκάστοτε κυβέρνηση, θέλησαν να ανανεώσουν τη θητεία τους και να καθορίσουν μάλιστα και τις αποζημιώσεις στο βαθμό που η νέα κυβέρνηση αποφάσιζε να τους αλλάξει!

Στο Υπουργείο Οικονομικών σήμανε συναγερμός και μέσω της ΑΤΕ που είναι και ο βασικός μέτοχος της βιομηχανίας (ελέγχει το 82,33%) ζητήθηκε η αναβολή της συνέλευσης των μετόχων και ο προσδιορισμός νέας στις 13 Νοεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία λήγει και η θητεία του υπάρχοντος Δ.Σ.

Το θέμα είναι αν η κυβέρνηση με τους αργούς ρυθμούς με τους οποίους κινείται στην αλλαγή των προσώπων της διοίκησης θα προλάβει να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές.

Ταυτόχρονα θα πρέπει να εξετάσει πως προέκυψε το έλλειμμα το τελευταίο διάστημα της διαχείρισης της ΕΒΖ από την υπάρχουσα διοίκηση και να αναζητητών ευθύνες.

Χαρακτηριστικό επίσης της κατάστασης που επικρατεί είναι το γεγονός – πάντα σύμφωνα με τις καταγγελίες των εργαζομένων – ότι οι αμοιβές των στελεχών της ΕΒΖ, μέσα σε μια πενταετία από το 2004 μέχρι το 2009, έφθασαν από 3.500 ευρώ στα 9.000 ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται τα μπόνους και τα εκτός έδρας!

Και μάλιστα σε μια περίοδο που το κόστος αδράνειας των εργοστασίων που σταμάτησαν (ανάμεσά τους και αυτό της Λάρισας) φθάνει τα 7,5 εκ ευρώ ετησίως!

Μήπως η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να αντιδράσει;

Λέω μήπως;

Η αναδιανομή γίνεται πράξη!

Περίπου 2,5 εκατομμύρια πολίτες εκτιμάται ότι δικαιούνται το έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης, τη χορήγηση του οποίου ενέκρινε  το Υπουργικό Συμβούλιο.

Οι πόροι για το επίδομα θα προέλθουν από την έκτακτη εισφορά στα κέρδη 300 μεγάλων επιχειρήσεων και την αύξηση του ΕΤΑΚ στα ακίνητα με αντικειμενική αξία άνω των 600.000 ευρώ.

Το σχέδιο νόμου για την έκτακτη ενίσχυση κοινωνικής αλληλεγγύης και την εισφορά «κοινωνικής ευθύνης», όπως χαρακτηρίζεται από το υπουργείο Οικονομικών, θα αναρτηθεί το απόγευμα της Τρίτης στο Διαδίκτυο, θα τεθεί σε διαβούλευση και ενδέχεται να υποστεί τροποποιήσεις.

Όπως δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο κ. Παπακωνσταντίνου, πρόκειται για την πρώτη νομοθετική παρέμβαση για την ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης και πρόσθεσε ότι το σχέδιο νόμου προβλέπει να επωφεληθούν περισσότεροι από 2,5 εκατ. πολίτες.

Το συνολικό κόστος της παρέμβασης θα ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου είπε ότι η κυβέρνηση τηρεί τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, υποστήριξε ότι τα όσα προβλέπονται στο σχέδιο νόμου ανταποκρίνονται στο κοινό αίσθημα, ενώ επισήμανε ότι για την έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις υπήρξε αποδοχή και από τον ΣΕΒ.

Οι δικαιούχοι του επιδόματος

Οι δικαιούχοι του επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης ανέρχονται σε 444.500 άτομα και η συνολική δαπάνη θα ανέλθει στα 348,2 εκατ. ευρώ. Οι δικαιούχοι θα πρέπει να έχουν ανώτατο όριο συνολικού οικογενειακού εισοδήματος από 14.000 ευρώ – 21.500 ευρώ.

Το επίδομα θα καταβληθεί σε δύο δόσεις. Το πρώτο μέρος θα καταβληθεί πριν τα Χριστούγεννα και το δεύτερο μέρος το 2010. Ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση θα χορηγείται και το ύψος της ενίσχυσης. Ειδικότερα:

- Με ένα παιδί το ύψος ενίσχυσης θα είναι 700 ευρώ, εφόσον το ανώτατο όριο συνολικού οικογενειακού εισοδήματος φθάνει τις 14.000 ευρώ.

- Με δύο παιδιά το ύψος της ενίσχυσης θα είναι 800 ευρώ, εφόσον το συνολικό οικογενειακό εισόδημα δεν ξεπερνά τις 15.500 ευρώ.

- Με τρία παιδιά το ύψος της ενίσχυσης θα είναι 1,000 ευρώ, εφόσον το συνολικό οικογενειακό εισόδημα δεν ξεπερνά τις 17.000 ευρώ.

- Με τέσσερα παιδιά, το ύψος της ενίσχυσης θα είναι 1,100 ευρώ, εφόσον το οικογενειακό εισόδημα δεν ξεπερνά τις 18.500 ευρώ.

- Με πέντε παιδιά το ύψος της ενίσχυσης θα ανέλθει στα 1.200 ευρώ, εφόσον το συνολικό οικογενειακό επίδομα δεν ξεπερνά τις 20.000 ευρώ, και

- Με έξι παιδιά και άνω το ύψος της ενίσχυσης ανέρχεται σε 1.300 ευρώ, εφόσον το οικογενειακό εισόδημα δεν ξεπερνά τις 21.500 ευρώ.

Εκτός των 444.500 δικαιούχων επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης, άλλοι 2.547.500 πολίτες θα επωφεληθούν από ενισχύσεις, με την προϋπόθεση να ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.

Όπως είπε ο κ. Παπακωνσταντίνου, συνολικά επωφελούνται 2.500.000 πολίτες περίπου, αριθμός που είναι πολύ κοντά στο όριο της φτώχειας (ποσοστό 22-23%).

«Στόχος, είναι η ενίσχυση των οικογενειών με χαμηλό εισόδημα με ανήλικα ή προστατευόμενα μέλη και οικογενειών που στηρίζουν άτομα με αναπηρία», σημείωσε ο υπουργός.

ΠΗΓΗ: in.gr

Η Κυβέρνηση με αυτή την απόφαση αποδεικνύει στην πράξη ότι εννοούσε, τα όσα έλεγε για την αναδιανομή του εθνικού πλούτου.

Απόσυρση … λογικής!

Δηλαδή για να καταλάβω. Με τιμωρείτε γιατί δεν μπόρεσα να αγοράσω καινούργιο αυτοκίνητο; Με τιμωρείτε γιατί το εισόδημα μου δεν μου έδινε αυτή τη δυνατότητα;

Με τιμωρείτε γιατί σαν μισθωτός προσπαθώ να βγάλω πέρα τον οικογενειακό μου προϋπολογισμό, συμβιβαζόμενος με το αυτοκίνητο που αγόρασα το 2001;

Γιατί δηλαδή, να πληρώσω αυξημένα τέλη;

Κα Υπουργέ μου, μου ζητάτε να πληρώσω τουλάχιστον 50 ευρώ για τέλη κυκλοφορίας περισσότερα από πέρυσι. Μου ζητάτε τα ίδια ακριβώς με τον προκάτοχό σας κο Σουφλιά!

Μου ζητάτε 25% αύξηση σε σχέση με αυτά που πλήρωσα πέρυσι. Δεν είμαι εισοδηματίας. Δεν κλέβω το κράτος. Δεν κρύβω εισοδήματα.

Γιατί; Μου λέτε ότι αν αγόραζα καινούργιο αυτοκίνητο θα πλήρωνα λιγότερα.

Με ρωτάτε αν μπορούσα;

Λέτε να μην ήθελα; Με περνάτε για χαζό. Ποιος δεν θα ήθελε καινούργιο αυτοκίνητο, πιο σύγχρονο, με καλύτερο design; Αλλά πώς να γίνει αυτό;

Η απόφαση σας στερείται λογικής! Λυπάμαι που το λέω αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να τιμωρηθεί αυτός που δεν μπορεί να κάνει μια καινούργια αγορά αυτοκινήτου;

Με βάση τις αποφάσεις σας:

Για το αυτοκίνητο 1400 κυβικών που αγόρασα το 2001 θα πρέπει να πληρώσω  τέλη κυκλοφορίας 252 ευρώ, από 202 που πλήρωσα το 2009. Δηλαδή περίπου 25% περισσότερα!

Ο φίλος μου που αγόρασε το ίδιο αυτοκίνητο το 2005 και έκανε διπλάσια χιλιόμετρα από εμένα θα πληρώσει 184 ευρώ! Θα γλυτώσει και 18 ευρώ!

Γιατί;

Ξέρετε και κάτι ακόμα; Ο άλλος φίλος μου που αγόρασε ένα ωραίο αυτοκίνητο – πολύ θα ήθελα να το έχω – 1800 κυβικών!, το 2005 θα πληρώσει και αυτός 184 ευρώ. Λιγότερα από εμένα!

Γιατί; Τι λογική είναι αυτή που ακολουθείτε; Και το καλύτερο: Είναι ακριβώς το ποσό που θα πλήρωνα με τις ρυθμίσεις Σουφλιά! Πως είπατε;

Κε Υπουργέ των Οικονομικών και Κα Υπουργέ Περιβάλλοντος:

Γιατί η απόσυρση πρέπει να καταργηθεί;

Προφανώς γιατί δεν υπάρχουν χρήματα!

Να το καταλάβω. Ας προσπαθήσω τουλάχιστον!

Αλλά οι υπόλοιπες δικαιολογίες δεν με πείθουν. Πιστεύω ούτε και εσάς!

Δηλαδή είναι προτιμότερο στις πόλεις να κυκλοφορούν παλιά αυτοκίνητα παρά καινούργια; Δεν επιβαρύνεται το περιβάλλον από τη λειτουργία των παλιών αυτοκινήτων;

Λέτε και έχετε δίκαιο ότι δεν υπάρχει εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία. Ναι . Αλλά στις υπόλοιπες χώρες που δεν υπάρχει βιομηχανία αυτοκινήτων γιατί υπάρχει το μέτρο; Πρέπει η Ελλάδα να είναι η εξαίρεση;

Και για να καταλάβω τελικά:

Καταργείται η απόσυρση. Δεν δίνεται το παραμικρό κίνητρο σε κάποιον να αλλάξει το παλιό του αυτοκίνητο. Αναγκάζεται να το κρατήσει και άρα να πληρώσει και αυξημένα τέλη κυκλοφορίας!

Και φυσικά μιλάμε για τους μη έχοντες.

Γιατί οι έχοντες αγαπητοί μου υπουργοί, το αλλάζουν το ρημάδι όποτε θελήσουν!

Προσπαθώ να βρω μια δικαιολογία για την απόφασή σας. Δεν μπορώ. Καταλήγω πάντοτε στο ίδιο :

Πληρώνω περισσότερα τέλη γιατί δεν μπορώ να αγοράσω καινούργιο αυτοκίνητο!

Αν κάνω λάθος, βοηθήστε με.

Κάθε απάντηση δεκτή!

 

Υ.Γ. 1

Μήπως θα έπρεπε να τεθούν οι προτάσεις σας σε δημόσια διαβούλευση;

Υ.Γ. 2

Βρείτε τα τέλη που θα πληρώσετε εδώ:

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=97802