Σύγχρονοι «ιεροεξεταστές»

Στην  κατά τ’ άλλα σεμνή και «καθώς πρέπει» κοινωνία μας, εύκολα γίνεται πρόσωπο της ημέρας, δεχόμενη έναν απίστευτο κοινωνικό κανιβαλισμό, μια απλή δασκάλα ενός σχολείου, η οποία στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, έκανε το λάθος (!) να περιποιηθεί τον εαυτό της και το ακόμη μεγαλύτερο λάθος μην είναι χοντρή , άσχημη και κακοντυμένη (για να μην παρεξηγηθώ δεν έχω τίποτα απολύτως με τις “ χοντρές, άσχημες και κακοντυμένες” ).

Οι παντός τύπου κομπλεξικοί , ματάκηδες και προβληματικοί ανακάλυψαν το «θύμα» τους και με την ευκολία που σου δίνει η χωρίς μέτρο καταγγελιολογία, το διέσυραν μέχρι τέλους. Εννοείται ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είχαν την τιμητική τους για άλλη μια φορά.

Και τι δεν της σύρανε! «Μπάζο», «φτιαγμένη», «μπουζουκόβια» … εύκολοι χαρακτηρισμοί από εκείνους και εκείνες που δήθεν… ένοιωσαν προσβεβλημένοι από την παρουσία της στην παρέλαση! Δήθεν λέω, για τους κάθε λογής σαλιάρηδες και υποκριτές που την επόμενη στιγμή θα έστρεψαν το βλέμμα τους αναζητώντας κάποια ελκυστική γυναίκα για να ικανοποιήσουν … την  μακράν εντός του γάμου τους … πείνα!

Η πιο βλακώδης έκφραση ενός υποτιθέμενου «πατριωτισμού» συνάντησε την πιο προκλητική μορφή του ψεύτικου «καθωσπρεπισμού» αλλά και την απίστευτη υποκρισία ενός κομματιού της κοινωνίας, που εθισμένο σε εικόνες life style εύκολα μετατρέπεται σε κριτής των πάντων και κυρίως αυτών που δεν μπορεί να φτάσει.

Στην πυρά των υποκριτών η νεαρή δασκάλα γιατί η ένδυσή της δεν συμβάδιζε με το νόημα της επετείου! «Τιμάμε τους νεκρούς μας στην παρέλαση δεν κάνουμε πασαρέλα» αναφώνησαν οι υπερπατριώτες, που έπνιξαν τον πόνο τους στα τσίπουρα αμέσως μετά, γιατί έτσι προστάζει η … ημέρα. «Τι θα διδάξει στα παιδιά μας» αναρωτήθηκαν οι άλλοι, που θυμήθηκαν τη εποχή του «κρυφού σχολείου» και που σίγουρα δεν θα άφησαν ποτέ ασχολίαστη την «άσχημη» δασκάλα των παιδιών τους.

Στην πυρά η νεαρή δασκάλα γιατί ήταν χτενισμένη και όμορφη.

Στην πυρά γιατί προφανώς δεν έμοιαζε στις συζύγους των «διαμαρτυρομένων»…

 Έτσι απλά όπως αρμόζει σε εκφραστές ενός απίστευτου σκοταδισμού, ενός έρποντα ρατσισμού και κοινωνικού φασισμού, έκαναν το καθήκον τους «πυροβολώντας» άλλον ένα εχθρό του Έθνους. Διασύροντας έναν άνθρωπο που τον μάθαμε για αυτό τον λόγο, αποδεικνύοντας ότι το 2017 ένας καινούργιος Μεσαίωνας ανατέλλει. Πιο επικίνδυνος από ποτέ.

Γι’ αυτό είμαι με αυτούς που μπαίνουν στο μάτι των σύγχρονων «ιεροεξεταστών», των υποκριτών και των πραγματικά αθλίων αυτής της κοινωνίας.

 

Advertisements

Επετειακό;

Greek_artilery_Morava_Nov_1940Συμπληρώνονται 74 χρόνια από την 28/10/1940, ημέρα κήρυξης του πολέμου –από την Ιταλία στην Ελλάδα. Το φασιστικό καθεστώς των μελανοχιτώνων του Μουσολίνι, εμπνεόμενο από το “mare nostrum” για έξοδο στη Μεσόγειο επιτέθηκε στην χώρα μας.

Ο δικτάτορας Ι. Μεταξάς, ο οποίος είχε οργανώσει μιαν απομίμηση του μουσολινικού μοντέλου ως «τρίτο ελληνικό πολιτισμό» (μετά τον αρχαίο και τον βυζαντινό), απέρριψε το τελεσίγραφο παράδοσης.

Είναι δεδομένο πως ο αγγλόφιλος βασιλιάς Γεώργιος Β΄, ο οποίος είχε προετοιμάσει την έλευση του καθεστώτος της «4ης Αυγούστου», δεν θα επέτρεπε μια προσχώρηση της Ελλάδας στις δυνάμεις του «άξονα».

Ωστόσο ο βασικότερος λόγος του «όχι» υπήρξε η πολιτική εκτίμηση του διορισμένου πρωθυπουργού του. Ο οποίος είχε την πεποίθηση πως οι «σύμμαχοι» θα κέρδιζαν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, λόγω της ναυτικής υπεροπλίας της Μ. Βρετανίας. Συνεπώς, ακόμα και αν η Ελλάδα είχε απωλέσει προσωρινά την κρατική της υπόσταση (πράγμα που συνέβη μετά τη γερμανική εισβολή, το 1941) στο τέλος θα βρισκόταν στο πλευρό των νικητών.

Μάλιστα ο ηγήτωρ του ελληνικού φασισμού υπερηφανευόταν πως ακολουθεί την στρατηγική του (ιστορικού του αντιπάλου) Ελ. Βενιζέλου, κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο. Όταν βγήκε στο πλευρό της «Αντάντ» και έλαβε ως ανταμοιβή την ζώνη της Ιωνίας, στη Μ. Ασία.

Οφείλουμε να παραδεχτούμε πως οι βασικές αρχές του συγκεκριμένου σκεπτικού επιβεβαιώθηκαν από τις μετέπειτα εξελίξεις. Έστω και αν ο Μεταξάς πρόβλεψε μια συμβολική αντίσταση του ελληνικού στρατού στις υπέρτερες δυνάμεις του ιταλικού, κάτι που κατέρρευσε εν τοις πράγμασι.

Ίσως επειδή ένα σημαντικό τμήμα των ιταλών φαντάρων, απηυδισμένο από την πολύχρονη τυραννία των φασιστών του «Ντούτσε», δεν επέδειξε ιδιαίτερο πολεμικό ζήλο.

Στην άλλη πλευρά δεν υπήρξαν αντίστοιχες ρωγμές. Δεδομένου ότι ακόμα και ο έγκλειστος στις φυλακές γραμματέας του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδης, με επιστολή του μέσα από το κελί, κάλεσε σε πάνδημη συστράτευση υπέρ της απόκρουσης της εχθρικής εισβολής.

Παρότι το εγχώριο φασιστικό καθεστώς αρνήθηκε να στείλει στο μέτωπο εθελοντές πολιτικούς κρατουμένους και προτίμησε –την ώρα της πτώσης του, σχεδόν έξι μήνες αργότερα – να τους παραδώσει στα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.

Εδώ αποδείχθηκε η βαθύτερη ιδεολογική και πολιτική συγγένεια, την οποία είχαν διασαλεύσει τα αντιμαχόμενα κρατικά συμφέροντα.