Το πραγματικό “survivor” σε μια πραγματική κοινωνία ζούγκλα!

survivor-650_1Μια ολόκληρη κοινωνία στο ρόλο του πρωταγωνιστή του survivor!

Με πρωταγωνιστές όχι διάφορους … φιρφιρίκους, που ξεκινάνε από άγνωστες μέχρι πρότινος τραγουδίστριες, μοντέλα και τύπους που στην Ελλάδα δηλώνουν μάνατζερ ράγκμπι (σα να λες δηλαδή παγοδρόμος στην έρημο Σαχάρα) ή το βαρύγδουπο «πρώην μισθοφόρος», που αντί για κάποιον σαν τον …Ράμπο,  βλέπεις μπροστά σου έναν τύπο που μικρός θα έτρωγε σφαλιάρες από ολόκληρη τη γειτονιά , αλλά μια ολόκληρη κοινωνία.

Μια κοινωνία που δεν συμμετέχει σε παιχνιδάκια τύπου παιδικής χαράς, αλλά σε ένα διαρκή αγώνα επιβίωσης σε πολύ πιο αντίξοες συνθήκες από την παραμονή σε ένα τροπικό νησί.

Πεινάνε οι συμμετέχοντες και κερδίζουν έπαθλα πίτσες και κεφτεδάκια. Πεινάνε όμως και εκατομμύρια συμπολίτες μας που δεν έχουν την πολυτέλεια ούτε καν να διεκδικήσουν την τροφή τους. Στερούμενοι τα πάντα.

Συνταξιούχοι με συντάξεις πείνας που πρέπει να συντηρήσουν και τα άνεργα παιδιά τους, άνεργοι θύματα της κρίσης που χρόνια περιμένουν να βρούνε μια θέση στον εργασιακό μεσαίωνα που ενέσκηψε στη χώρα, νοικοκυριά πνιγμένα στα δάνεια, θύματα μιας μεγάλης αυταπάτης που καλλιεργήθηκε συστηματικά τα προηγούμενα χρόνια. Νέοι με μισθούς 300 € που αδυνατούν να σχεδιάσουν το μέλλον τους και να ονειρευτούν. Επιχειρηματίες πνιγμένοι από χρέη, εφορίες και την έλλειψη ρευστότητας. Μεσήλικες απολυμένοι, πτυχιούχοι που ψάχνουν τη φυγή στο εξωτερικό (όχι στον Άγιο Δομίνικο για παιχνίδι)!   Και εσύ μου λες τι σημαίνει «μαχητής» στην πραγματικότητα;

Εκατοντάδες χιλιάδες που δεν μπορούν να βρούνε λύσεις σε βασικά προβλήματα της καθημερινότητας και όχι στο ποιος θα αποχωρήσει από ένα παιχνίδι. Το πώς δηλαδή θα πληρωθούν οι λογαριασμοί, το πώς θα εξασφαλιστεί το φαγητό, το πώς θα ζήσουν στοιχειωδώς σαν άνθρωποι, το πώς θα σπουδάσουν τα παιδιά τους…

Γιατί το πρότυπο αυτής της χώρας δεν μπορεί να είναι οι ίντριγκες ενός παιχνιδιού και οι προβληματικοί χαρακτήρες κάποιων παικτών που επιλέχτηκαν για λόγους τηλεθέασης και με έπαθλο τις 100.000 €… Δε γίνεται!

Το πραγματικό survivor και οι πραγματικοί survivors βρίσκονται δίπλα μας.

Μπορεί να είναι οι άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας, που μπορεί να μην έχουν ακούσει για τη γιόγκα και τη “συμπαντική ενέργεια”, αλλά ξέρουν να μοιράζονται τα ελάχιστα για να επιβιώσουν.

Που δεν θα αφήσουν κάποια στιγμή τα ρούχα που μονίμως φοράνε σε ένα παιχνίδι (έτσι είναι οι κανόνες, διότι τι survivor είσαι όταν αλλάζεις τα ρούχα σου καθημερινά!), για να επανέλθουν στην καθημερινότητά τους με τα φώτα της δημοσιότητας στραμμένα πάνω τους. Που θα μπαλώσουν τα ρούχα που μονίμως φοράνε γιατί για αυτούς, για τους αληθινούς survivors η αγορά καινούργιων ρούχων είναι πια πολυτέλεια…

Που δεν έχουν να διεκδικήσουν κανένα άλλο έπαθλο, παρά μόνο την αξιοπρέπεια τους απέναντι σε όλους αυτούς που αποφάσισαν να αλλάξουν έτσι βίαια τη ζωή τους.

Την αξιοπρέπεια και την ελπίδα.

Την ελπίδα , όχι ότι δεν θα προταθούν για αποχώρηση από ένα παιχνίδι, αλλά ότι θα αντέξουν τα δύσκολα για να αποχωρήσουν όταν θα έρθει η ώρα με ψηλά το κεφάλι από τη ζωή.

Είναι δίπλα μας και τους ξέρουμε. Αλλά προφανώς δεν τους αφιερώσαμε ποτέ λίγη από την ώρα μας σε αντίθεση με τους παίκτες ενός show που τους αφιερώνουμε  ώρες ατελείωτες και βράδια από τη ζωή σας.

Είναι δίπλα μας και τους ξέρουμε αλλά ίσως να βγάζουμε απέναντι τους την πλευρά του εαυτού μας,  που τόσο ταιριάζει με τον υποχθόνιο μάνατζερ του Ράγκμπυ ή του επιχειρηματία Κινέζο από τη Θεσσαλονίκη.

Αντί λοιπόν να χαραμίσουμε πολύτιμο χρόνο για τους “δήθεν”, ας κάνουμε μια βόλτα, λίγο πιο νωρίς, στα τελειώματα μιας λαϊκής αγοράς για να διαπιστώσουμε ότι οι αληθινοί survivors, δεν ψάχνουν καρύδες και καβούρια, αλλά πεταμένα και χαλασμένα φρούτα και λαχανικά για να επιβιώσουν.

Είναι εκεί και δυστυχώς πληθαίνουν, άσχετα αν ο Φλαμπουράρης δεν τους βλέπει και εμείς αδιαφορούμε …

 

Advertisements

Τα γιουχαΐσματα είναι μόνο η αρχή!

angerΑνήμερα του Πολυτεχνείου ήρθαν τα μαντάτα!

Την ώρα που χωρίς ντροπή ΣΥΡΙΖΑιοι φώναζαν στις πορείες αστειότητες του τύπου πως δεν «ξεμπερδέψαμε με την Αριστερά» και ότι «θα ακουστούνε μέχρι την Ευρώπη», οι εκπρόσωποι της πιο ψεύτικης Κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης, υπέγραφαν  τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της κοινωνίας.

Η προστασία της πρώτης κατοικίας πάει περίπατο – με ρυθμίσεις που ακόμα και τώρα είναι τόσο θολές που χωράνε τα πάντα , η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων» γίνεται με τρόπο που αποτελεί καθαρή κοροϊδία, η φορολογική λαίλαπα εξαπλώνεται ακόμη περισσότερο με στόχο την λεηλασία του μικρού και μεσαίου εισοδήματος, η πάγια ρύθμιση των 12 δόσεων δίνεται θυσία στις απαιτήσεις των δανειστών, οι 100 δόσεις αναπροσαρμόζονται με τρόπο που θα γονατίσουν άμεσα και αυτούς που στερήθηκαν για να είναι συνεπείς!

Τα τέλη κυκλοφορίας αυξάνονται κατά 5% για τη μεγαλύτερη μάζα των ιδιοκτητών αυτοκινήτων (προφανώς ακολουθούν τις αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις τα τελευταία χρόνια), το κρασί φορολογείται επιπλέον (ναι αλλά αντισταθήκαμε για την μπύρα!), οι συντάξεις εξαερώνονται και η κοινωνία απολαμβάνει τα δώρα μιας αλλοπρόσαλλης κυβέρνησης που προσπαθεί να διατηρηθεί στην εξουσία δίνοντας τα πάντα στους δανειστές και παίρνοντας τα πάντα από το λαό.

Είναι τόσο άθλιο το σκηνικό που αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ από όσα είχαν υποσχεθεί προεκλογικά δεν υλοποιείται. ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ. Στη θέση τους υπάρχουν νέα μέτρα και ξανά νέα μέτρα που στόχο έχουν να κλείσουν την απύθμενη τρύπα του προϋπολογισμού που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Επειδή και ο πλέον αδαής μπορεί να αντιληφθεί πως δεν είναι απλά αδιέξοδη αυτή η πολιτική αλλά καταστροφική, πολύ σύντομα θα ζήσουμε το τέλος της εποχής της αθωότητας της Κυβέρνησης Τσίπρα και το τέλος της ανοχής της κοινωνίας απέναντι στους πολιτικούς βιαστές της.

Τα γιουχαΐσματα στις χθεσινές πορείες για το Πολυτεχνείο είναι απλά η αρχή.

Η Κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου θα αντιμετωπίσει μια πρωτοφανή οργή που πυροδοτεί η διάψευση κάθε προσδοκίας όσων τους ψηφίσανε και η συνειδητοποίηση μιας τεράστιας πολιτικής απάτης. Αυτοί που εξαπάτησαν τον χωρίς ελπίδα απογοητευμένο ψηφοφόρο θα τον βρούνε πολλαπλάσια εκδικητικό απέναντι τους.

Δε νομίζω ότι τους ενδιαφέρει. Δε νομίζω ότι τους καίγεται κυριολεκτικά καρφί. Γαντζώθηκαν στην εξουσία με τα ψέματα, θα διατηρηθούν όσο μπορέσουν εκεί με την υποταγή στους δανειστές και την εικόνα της καλής συμπεριφοράς και διαγωγής στους μεγάλους «συμμάχους», που μέχρι χθες κατήγγειλαν, ζώντας την επαναστατική τους ονείρωξη.

Και όταν σε λίγες ημέρες κατατεθεί και το ασφαλιστικό, τότε θα κατανοήσουνε όλοι το μέγεθος της πολιτικής απάτης.

Το σύνθημα με το ελικόπτερο και την Αργεντινή φαντάζομαι δεν το έχουν ξεχάσει…

Σοκ και δέος στη χώρα του success story!

successΣοκαριστικά και ταυτόχρονα αποκαλυπτικά για τις κοινωνικές πληγές που έχει προκαλέσει η κρίση και οι πολιτικές σκληρής λιτότητας είναι τα ευρήματα έρευνας της ΕΛΣΤΑΤ, που καταγράφει δραματική επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού στην πενταετία 2008-2012.

Το 20% των Ελλήνων στερούνται βασικά αγαθά (πχ γεύμα με κρέας ή κοτόπουλο) και υπηρεσίες. Το 26,7% δεν μπορεί να έχει ικανοποιητική θέρμανση. Τρομακτικά είναι δε τα αντίστοιχα ποσοστά όταν εξειδικεύονται στον φτωχό πληθυσμό.

Ενδεικτικό ότι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στη έκτη χειρότερη θέση στην ΕΕ. Την ξεπερνούν μόνο η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Λετονία, η Ουγγαρία και η Λιθουανία.

Δεδομένου όμως ότι η έρευνα βασίζεται στα εισοδήματα του 2011, μάλλον οι χώρες που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από την Ελλάδα είναι σήμερα πολύ λιγότερες.

Τα αποτελέσματα της έρευνας έτους 2013, με περίοδο αναφοράς εισοδήματος το έτος 2012, θα ανακοινωθούν τον Σεπτέμβριο του 2014.

Η έρευνα εισοδήματος και συνθηκών διαβίωσης των νοικοκυριών έτους 2012

Οι βασικές διαπιστώσεις

Η στέρηση βασικών αγαθών και υπηρεσιών δεν αφορά πλέον μόνο των φτωχό πληθυσμό (εισόδημα μικρότερο ή ίσο με το κατώφλι της φτώχειας) αλλά και μέρος του μη φτωχού πληθυσμού είναι μία εκ των βασικών διαπιστώσεων της δειγματοληπτικής Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών, έτους 2012, (με περίοδο αναφοράς εισοδήματος το έτος 2011).

Σημειώνεται ότι ως υστέρηση σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες μετράται η δυσκολία ικανοποίησης βασικών αναγκών, δυσκολία για μία εβδομάδα διακοπών ετησίως, για γεύμα με κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι -ή ισοδύναμο για χορτοφάγους- κάθε δεύτερη ημέρα, για επαρκή θέρμανση της κατοικίας, για αγορές διαρκών αγαθών όπως πλυντήριο ρούχων, έγχρωμη ΤV, τηλέφωνο, κινητό τηλέφωνο ή αυτοκίνητο, για αποπληρωμή δανείων ή αγορών με δόσεις, για πληρωμή πάγιων λογαριασμών, κλπ.

Το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες με αποτέλεσμα να στερείται, τουλάχιστον, τέσσερις (4) από τις εννέα (9), συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης ανέρχεται σε 19,5% το 2012, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 15,2% το 2011, 11,6% το 2010, 11% το 2009 και 11,2% το 2008. Κατά τη διάρκεια των 5 τελευταίων ετών (2008-2012), υπάρχει αύξηση της υλικής στέρησης, τουλάχιστον σε τέσσερις (4) από τις εννέα (9) κατηγορίες των βασικών αγαθών και υπηρεσιών. Η αύξηση αυτή είναι μεγαλύτερη στα άτομα ηλικίας 0-17 ετών και 0-64 ετών, από ότι στα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω.

Το 50,3% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει ότι στερείται διατροφής που περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του μη φτωχού πληθυσμού εκτιμάται σε 2,9%.

Το 76,3% του φτωχού πληθυσμού και το 30,8% του μη φτωχού δηλώνει οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσει έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες, ύψους περίπου 540 ευρώ.

Το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού που δηλώνει οικονομική αδυναμία να έχει ικανοποιητική θέρμανση ανέρχεται σε 26,7% το 2012, από 16,4% το 2008, ενώ αντίστοιχα για το φτωχό πληθυσμό είναι 47,6% το 2012, από 33,0% το 2008 και για το μη φτωχό πληθυσμό 20,8% το 2012, από 12,1% το 2008.

Το 40,3% του πληθυσμού που έχει λάβει καταναλωτικό δάνειο για αγορά αγαθών και υπηρεσιών, δηλώνει ότι δυσκολεύεται πάρα πολύ στην αποπληρωμή αυτού ή των δόσεων.

Το 51,1% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει δυσκολία στην πληρωμής πάγιων λογαριασμών εγκαίρως, όπως αυτών του ηλεκτρικού ρεύματος, του νερού, του φυσικού αερίου, κλπ.

Το 55,5% του φτωχού πληθυσμού αναφέρει μεγάλη δυσκολία στην αντιμετώπιση των συνήθων αναγκών του με το συνολικό μηνιαίο ή εβδομαδιαίο εισόδημά του.

Το ελάχιστο μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα για την αντιμετώπιση των αναγκών των νοικοκυριών της χώρας ανέρχεται, κατά δήλωσή τους, σε 1.940 ευρώ. Τα φτωχά νοικοκυριά χρειάζονται 1.677 ευρώ, ενώ τα μη φτωχά νοικοκυριά 2.014 ευρώ.

Το 20,9% των παιδιών στερούνται τα βασικά

Ο πληθυσμός που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες με αποτέλεσμα να στερείται, τουλάχιστον, τέσσερις (4) από τις εννέα (9), συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης είναι:

20,9% των παιδιών ηλικίας κάτω των 18 ετών

34,7% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση

20,7% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 64 ετών

8,6% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση

14,3% του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω

16,3% γυναίκες ηλικίας 65 ετών και άνω

11,8% άνδρες ηλικίας 65 ετών και άνω

Σχόλιο:

Για όσους αναρωτιούνται ακόμη για ποιο λόγο κατεδαφίζονται τα ποσοστά τους και ο κόσμος τους γυρνάει την πλάτη, τα όσα ανακοινώθηκαν δίνουν καταλυτικές απαντήσεις. Αν και τώρα δεν καταλαβαίνουν ας συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο!

Από τον κίνδυνο, στον ορισμό της φτώχειας

ftvxeiaΊσως και να μην ήταν αναγκαία η έρευνα της Στατιστικής Αρχής για να αποτυπωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων.

Απλά και κατανοητά όμως η έρευνα επιβεβαιώνει αυτό το οποίο είναι ορατό σε όλους. Πλέον δεν μιλάμε για κίνδυνο φτώχειας αλλά μιλάμε για τον ορισμό της φτώχειας σε κάποιες περιπτώσεις.

Το ενδιαφέρον μέρος της έρευνας είναι ότι περιγράφεται η εκρηκτική κατάσταση του αριθμού των πολιτών που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας, καθώς και η «εκτίναξη» του ποσοστού της ανεργίας, ειδικά μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο Μνημόνιο.

Συγκεκριμένα το ποσοστό των πολιτών που αντιμετωπίζει συνθήκες φτώχειας αυξήθηκε από το 16,3% το 2010 -έτος ένταξης στο Μνημόνιο- στο 22,9% του πληθυσμού το 2011!

Παράλληλα η έρευνα «κρούει τον κώδωνα» του κινδύνου για το «εκρηκτικό μείγμα» που μπορεί να δημιουργηθεί από τη φτώχεια και την ανεργία. Καθώς, το ποσοστό της ανεργίας αυξήθηκε από το 7,6% το 2008 (πριν από την κρίση) στο 9,5% το 2009, για να «εκτιναχθεί» στο 12,5% το 2010 και στο 17,7% το 2011 (το Σεπτέμβριο 2012 ανήλθε σε 26%)!

Από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το πλέον ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι για την εκτιμώμενη πορεία της φτώχειας από το 2011 και μετά, έχουν προσμετρηθεί και οι «κοινωνικές μεταβιβάσεις», όπως είναι τα οικογενειακά επιδόματα, τα επιδόματα και βοηθήματα ανεργίας, ασθένειας, αναπηρίας και ανικανότητας, το ΕΚΑΣ, οι ενισχύσεις σε νοικοκυριά μόνιμων κατοίκων ορεινών και μειονεκτικών περιοχών.

Χωρίς αυτό το «δίχτυ ασφαλείας», τα ποσοστά της φτώχειας ενδέχεται εφέτος να υπερβούν κάθε προηγούμενο. Όσον αφορά στις υλικές στερήσεις (καταγράφονται οι πολίτες, που, μεταξύ άλλων, αδυνατούν να ανταποκριθούν στην πληρωμή ενοικίων, πάγιων λογαριασμών [ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, αερίου κ.λπ.], καθώς και στην πληρωμή δόσεων δανείου κατοικίας ή πιστωτικών καρτών, ενώ στερούνται, κατά περίπτωση, πρόσβαση σε σειρά άλλων αγαθών και υπηρεσιών), το ποσοστό ανήλθε στο 28,4% το 2011 από24,1% το 2010!

Ο κίνδυνος της φτώχειας είναι εντονότερος στις γυναίκες, καθώς ο σχετικός δείκτης ανήλθε από το 16,8% το 2010 στο 23,5% του συνολικού πληθυσμού γυναικών το 2011. Ενώ, στις οικογένειες με έναν ενήλικα και εξαρτώμενα παιδιά, το ποσοστό φτώχειας αυξήθηκε από το 33,4% το 2010 στο 43,2% του συνόλου το 2011.

Τα στοιχεία δείχνουν μια εικόνα πολύ κοντά στην πραγματικότητα, η οποία όμως απέχει από αυτήν. Δυστυχώς είναι ακόμη χειρότερη.

Είναι η εικόνα μιας κοινωνίας, βίαια φτωχοποιημένης και άδικα εξαθλιούμενης.

Είναι η εικόνα μιας χώρας με  στρατιές ανέργων και αδύναμων να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις ανάγκες πολίτες ( η ιστορία με τη θέρμανση μπορεί να καταγραφεί στα παγκόσμια χρονικά).

Αυτή η πραγματικότητα μάλλον ελάχιστα αγγίζει όσους συνεχίζουν να αποφασίζουν για τις τύχες της χώρας και του λαού.

Αυτές διαχωρίζονται σε κάθε περίπτωση από αυτές των πολιτικών στελεχών της σημερινής Κυβέρνησης. Γιατί είναι άλλο να χρεώνεσαι πολιτικά τα αποτελέσματα μιας πολιτικής και άλλο να ζεις στο πετσί σου, στην καθημερινότητα, στην οικογένεια σου, τα αποτελέσματα πολιτικών επιλογών.