Κατορθώματα!

Από πολύ νωρίς οι ειδικοί αλλά και οι συνδικαλιστικοί φορείς ιδιαίτερα στον τομέα της εκπαίδευσης είχαν σημάνει συναγερμό.

Έβλεπαν το υπουργείο να είναι θεατής των εξελίξεων, οι δε λύσεις που προέκυπταν στο δημόσιο διάλογο δεν είχαν καμία σχέση με τη βελτίωση της κατάστασης.

Τι δεν ακούσαμε το προηγούμενο διάστημα!

Βλέπετε η ευρηματικότητα των κυβερνώντων οδηγούσε σε περίεργα σενάρια και εκεί ακριβώς ήταν το μεγάλο πρόβλημα.

Δεν έχουμε ακούσει μέχρι τώρα πολλές φορές τους κυβερνώντες να αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση ισότιμα με στρατιωτικό λόγο. Να θυμίσω την πρόταση που τέθηκε στο δημόσιο διάλογο σύμφωνα με την οποία θα διέθετε δασκάλους και καθηγητές ο στρατός;

Βλέπετε εσχάτως και έργα μπορεί να κάνει ο στρατός, και μάθημα μπορεί να κάνει ο στρατός, και τέλος πάντων όλα θα μπορούσε να τα κάνει ο στρατός.

Από την άλλη πλευρά όλοι συζητούσαν αλλά τα μεγέθη δεν ήθελε να τα αγγίξει κανείς. Πρέπει να νοιώθει ευτυχισμένος και ο Μπαλτάς και ο Κουράκης που έφυγαν από το συγκεκριμένο υπουργείο καθώς έφυγαν ακριβώς λίγο πριν το πρόβλημα.

Έφυγαν ακριβώς πριν ξεσπάσει η καταιγίδα.

Τυχεροί άνθρωποι, δεν λέω.

Και από εκεί και μετά τι απομένει;

Απομένει το πρόβλημα, απομένει η ελληνική περιφέρεια να ψάχνει δασκάλους χωρίς κανείς να γνωρίζει πως τελικά θα λυθεί το πρόβλημα.

Βεβαίως το θέμα  των διορισμών είναι ανάμεσα σ’ εκείνα που συζητούνται, όμως αυτό σημαίνει πόρους, που βεβαίως δεν υπάρχουν, σημαίνει ταχύτητες που σε κάθε περίπτωση δεν είναι δυνατόν να επιταχυνθούν τα πράγματα τις μέρες που διανύουμε και σημαίνει και πολιτική διάθεση, μόνο που η διάθεση υπάρχει η πολιτική απουσιάζει.

Τι θα γίνει λοιπόν στα σχολειά;

Κάτι χειρότερο απ’ ότι γίνονταν τα πιο χειρότερα χρόνια.

Θα γίνουν λοιπόν παρεμβάσεις οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις έχουν άξονα και τον αριθμό μαθητών μέσα στις τάξεις. Φωνάζουν και οι εκπαιδευτικοί αλλά και οι συνδικαλιστές της εκπαίδευσης ότι κάτι τέτοιο θα είναι καταστροφικό.

Δεν είναι άλλωστε καταστροφικό ως γεγονός ότι οι μαθητές θα πηγαινοέρχονται για περίπου 20 μέρες στα σχολειά τους χωρίς αντικείμενο, τα προγράμματα δεν θα εκτελούνται και η διδακτική διαδικασία θα πηγαίνει με τον αραμπά;

Αλήθεια πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να συνειδητοποιήσουν κάποιοι κάποτε ότι όλα αυτά σε σχέση με τα σχολεία πρέπει να τελειώνουν πολύ νωρίτερα. Ας πούμε τον Ιούνιο.

Όλο αυτό το παιχνίδι έχει τραγικές συνέπειες.

Advertisements

Δηλαδή δε φταίει το Υπουργείο αλλά ο … Πελεγρίνης;

pelegrinΌλη αυτή η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τα πανεπιστήμια κλειστά, όλο αυτό το σκηνικό που δημιουργείται το τελευταίο διάστημα είτε με τις δικαστικές αποφάσεις, είτε με τις δικαστικές παρακλήσεις, είτε ακόμη με τις πολιτικές πιέσεις δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο στην ελληνική κοινωνία.

Ουσιαστικά παρουσιάζεται ένα υπουργείο το οποίο δήθεν δεν γνωρίζει τίποτα.

Ξαφνικά ένα υπουργείο ανακαλύπτει πως 313 υπάλληλοι έχουν το ίδιο επώνυμο.

Ξαφνικά δηλαδή ανακαλύπτει το υπουργείο κάτι που το ξέρουν και οι πέτρες. Μεμονωμένα το έχουν ανακαλύψει όταν ο… άγιος Παυλόπουλος περνούσε το διάταγμα πλυντήριο. Δεν το είχαν ανακαλύψει όταν εδραίωναν πάλι για τα καλά αυτό το σύστημα και μάλιστα με ιδιαίτερα έντονα χαρακτηριστικά.

Το ανακάλυψαν τώρα και ουσιαστικά προσπαθούν να διαμορφώσουν ένα κλίμα στην κοινή γνώμη ότι βρίσκεται σε θέση άμυνας.

Με τίποτα δεν θα έπαιρνα στα σοβαρά τα όσα λέει ο Πελεγρίνης βλέποντας την αγωνία των παιδιών, βλέποντας την πανεπιστημιακή εκπαίδευση υπό ένα καθεστώς κατάρρευσης, αν δεν ήταν τόσο χοντροκομμένη η υποκρισία του Υπουργείου Παιδείας.

Μπορεί ο Θ. Πελεγρίνης του ΕΚΠΑ να ανήκει στον ίδιο πολιτικό χώρο με τον Κ. Αρβανιτόπουλο του Παντείου, ωστόσο οι διαφορετικές προτεραιότητες οδήγησαν σε μη ανατάξιμη ρήξη.

Όλα τα δεινά της εκπαίδευσης το τελευταίο διάστημα τα ανακαλύπτει τώρα το υπουργείο Παιδείας; Δεν αναγνωρίζει ότι ίσως εκεί είχαν πάρει διαζύγιο από μια πραγματικότητα η οποία είχε διαμορφωθεί;

Ήταν μέχρι τώρα θεατής, μέχρι που το πρόβλημα χτύπησε την πόρτα τους. Είναι υποκριτικό από την πλευρά του υπουργείου να ανακαλύπτει τώρα εκ των υστέρων τέτοιου είδους ζητήματα όταν όφειλε να τα γνωρίζει και πολύ περισσότερο να τα έχει προλάβει μέσα από θεσμική θωράκιση. Φτάσαμε μάλιστα στο έσχατο σημείο στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για παράδειγμα να τρομάζει το υπουργείο Παιδείας με τις επαπειλούμενες κυήσεις. Ξέμειναν από καθηγητές τα σχολεία γι’ αυτό τον λόγο και το υπουργείο ξαφνικά ανακαλύπτει τώρα ότι υπάρχει και τέτοια πιθανότητα.

Η μεγαλύτερη υποκρισία!

Υποκριτικά αιφνιδιασμένο από αυτές καθ’ αυτές τις εξελίξεις προσπαθεί να μας πει ότι αυτό το ανακαλύπτει για πρώτη φορά και ότι αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά, χωρίς να έχει εναλλακτική λύση, δηλαδή να αναπληρώσει το έμψυχο δυναμικό που λείπει.

Την ώρα δηλαδή που η ελληνική κοινωνία βρίσκεται στο κάγκελο, την ώρα που το πανεπιστήμιο παραμένει κλειστό, η κυβέρνηση προσπαθεί να συντηρήσει την κόντρα με τους πρυτάνεις αντιμετωπίζοντας με παγερή αδιαφορία αυτές καθ’ αυτές τις εξελίξεις στις οποίες όφειλε να είναι πρωταγωνιστής.

Την ώρα που οι φοιτητές βλέπουν την καριέρα τους να πάει περίπατο και μια ομάδα πανεπιστημιακών δασκάλων βλέπουν μπροστά τους την κατάρρευση του πανεπιστημίου δεν μπορεί να κατανοήσει κανείς τα καμώματα του υπουργείου, την υποκριτική του στάση και την προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης τέτοιων πάρα πολύ σοβαρών προβλημάτων.

Το γνωρίζει άριστα ο υπουργός, ο οποίος –για να διασώσει την καρέκλα του- προχώρησε σε πειθαρχική δίωξη εν ενεργεία πρύτανη, κάτι πρωτοφανές στην χώρα μας. Καταλύοντας κάθε έννοια αυτοδιοίκητου των ΑΕΙ και λειτουργώντας ως Ιαβέρης.

Ωστόσο εδώ πρέπει να επισημάνουμε τον βρώμικο ρόλο μιας συγχορδίας Μ.Μ.Ε  τα οποία καταλόγισαν στον Θ. Πελεγρίνη έγκλημα καθοσιώσεως –την θεατρική του παράσταση στο Παρίσι.

Προφανώς αν έμενε στην Ελλάδα το Σαββατοκύριακο θα άνοιγε το ΕΚΠΑ.

Απλά, για πολλοστή φορά τα media έστρωσαν το χαλί στην παρέλαση της κυβερνητικής προπαγάνδας.

Ψήφισαν την αυτοκατάργηση τους;

5213aa11Αναρωτιέμαι αν κάτι τέτοιο ψηφιζόταν επί κυβέρνησης Παπανδρέου τι θα γινόταν σήμερα!

Χθες λοιπόν ψηφίστηκε η τροπολογία του υπουργείου Παιδείας για τις κατευθύνσεις στα τμήματα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Υπέρ της τροπολογίας ψήφισαν 148 βουλευτές, «όχι» δήλωσαν 125 βουλευτές, ενώ, δύο βουλευτές δήλωσαν «παρών».

Με τις διατάξεις που ψηφίστηκαν – προσέξτε – παρέχεται η δυνατότητα ίδρυσης, συγχώνευσης, κατάτμησης, μετονομασίας και κατάργησης εισαγωγικών κατευθύνσεων αλλά και κατευθύνσεων προχωρημένου εξαμήνου σε τμήματα πανεπιστημίων και ΤΕΙ, με τα ΠΔ τα οποία προβλέπονται για την ίδρυση, συγχώνευση, μετονομασία σχολών και τμημάτων Πανεπιστημίων.

Στην ουσία δηλαδή οι βουλευτές που υπερψήφισαν, εξουσιοδότησαν τον Αρβανιτόπουλο να συντάξει το προεδρικό διάταγμα σύμφωνα με την βούλησή του, οριοθετώντας με τον πιο υποτιμητικό (για το κύρος τους) τρόπο την φαρσοκωμωδία του διαλόγου για τις αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Κανείς  γνωρίζει το τι θα περιέχει ο συγκεκριμένος νόμος που αφορά τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ!

Πρόκειται στην ουσία για αυτοκατάργηση των ίδιων των βουλευτών!

Πρόκειται για μιαν ακόμη διαδικασία κοινοβουλευτικού ευτελισμού, όπου οι κομματικές γραμμές επέβαλαν την αυτολογοκρισία –και την υπερψήφισή της μάλιστα απ’ όσους την υπέστησαν.

Νομοσχέδιο που προ-ψηφίζει προεδρικό διάταγμα, του οποίου κανείς δε γνωρίζει το περιεχόμενο του… δεν υπάρχει!

Για την ιστορία «Κατά» ψήφισαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και η ΔΗΜΑΡ, ενώ «όχι» δήλωσαν και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Θεοδώρα Τζάκρη και Θάνος Μωραϊτης. «Παρών» ψήφισαν οι ανεξάρτητοι βουλευτές Μάρκος Μπόλαρης και Γιάννης Κασαπίδης.

 Λέτε να κατάλαβα λάθος;

Συν «Αθηνά» και ΔΝΤ… κίνει!

panepistiΗ αναμενόμενη από καιρό αναδιάρθρωση (χωροταξική και λειτουργική) της ανώτατης εκπαίδευσης δρομολογήθηκε επισήμως, με την ανακοίνωση του σχεδίου «Αθηνά» από τον υπουργό παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλο.

Όπως αναμενόταν, τα βασικά κριτήρια ήταν η σύμπτυξη των περιφερειακών ΑΕΙ, μέσω της κατάργησης όλων όσων διέθεταν διοικούσες επιτροπές. Αυτά τα ιδρύματα απορροφήθηκαν από προϋπάρχοντα –και ακαδημαϊκά συγκροτημένα-, έστω κι αν ορισμένα τμήματα διατηρούνται στις έδρες των καταργούμενων ΑΕΙ.

Ταυτόχρονα υπάρχει μια διοικητική συγκέντρωση στα ιδρύματα της Αθήνας, με την δημιουργία του λεγόμενου «ομοσπονδιακού» πανεπιστήμιου. Το εντυπωσιακό στην περίπτωση αυτή αφορά την δημιουργία ενός κοινού διοικητικού συμβουλίου (σαν να πρόκειται περί κρατικού φορέα ή ανώνυμης εταιρίας) το οποίο θα συντονίζει τις διατηρούμενες πρυτανικές αρχές των ιδρυμάτων που συγχωνεύονται.

Οι συνταγματικές επιταγές περί αυτοδιοίκησης των ανώτατων ιδρυμάτων μπορούν να περιμένουν μιαν άλλη, καλύτερη εποχή.

Υπό μία άλλη έννοια δεν υπάρχει χώρος για την συντήρηση ανύπαρκτων σχέσεων –αυτών που κατέλυσε η αγοραία λειτουργία των ΑΕΙ και η οποία ολοκληρώνεται και θεσμικά. Το εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό των συγχωνευόμενων ιδρυμάτων μεταφέρεται στις έδρες των μητρικών ιδρυμάτων (πλην συγκεκριμένων εξαιρέσεων) ενώ και τα γνωστικά αντικείμενα προσαρμόζονται αναλόγως.

Έτσι κι αλλιώς η μετατροπή της δημόσιας παιδείας σε τριτοβάθμια κατάρτιση επιτρέπει αυτού του είδους την μετάβαση.

Όταν τα πτυχία καταγράφουν μιαν ορισμένη συγκέντρωση «μονάδων πιστοποίησης» θα ήταν ανεδαφικό να εγερθούν ερωτήματα γύρω από τα γνωστικά αντικείμενα και τα περιεχόμενα σπουδών. Ειδικά στα ΤΕΙ η μείωση του αριθμού εισακτέων εξαγγέλλεται μεγάλη, παρά το γεγονός πως δεν υπάρχει αναφορά στην «βάση του δέκα».

Κάτι (διοικητικά) ανάλογο συμβαίνει και στην περιοχή της τεχνολογικής εκπαίδευσης, καθώς κι εκεί προβλέπεται η δημιουργία «ομοσπονδιακού τεχνολογικού ιδρύματος».

Μια παρατήρηση ακόμη, σχετικά με τον αριθμό και την διασπορά των ανώτατων ιδρυμάτων ανά την χώρα. Από τις 63 πόλεις που φιλοξενούσαν ακαδημαϊκές δραστηριότητες ο αριθμός τους συρρικνώνεται σε 51. Η μείωση δεν είναι στατιστικά σημαντική, ανεξαρτήτως των ποιοτικών δεικτών που εμπερικλείονται σ’ αυτού του είδους τους μετασχηματισμούς.

Μπορούμε να πιθανολογήσουμε πως το σχέδιο «Αθηνά» δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας διαδικασίας καταργήσεων και συγχωνεύσεων σχολών και τμημάτων. Καθώς οι περικοπές είναι μάλλον περιορισμένες για να ικανοποιήσουν τις ορέξεις των επιτηρητών του Δ.Ν.Τ. Το μέλλον θ’ αποδείξει, ή θα διαψεύσει, την βασιμότητα αυτής της υπόθεσης.