«Ανάξια πλερωμή»

ADONISΉταν καρκινοπαθής άνεργος, ανασφάλιστος, εξ’ ού και το κοινωνικό ιατρείο Ελληνικού είχε ζητήσει την άμεση περίθαλψή του σε νοσοκομείο.

Ωστόσο ο 66χρονος άνθρωπος άφησε την τελευταία του πνοή αβοήθητος, καθώς δεν βρέθηκε διοικητής δημόσιου ιδρύματος να στέρξει να του προσφέρει ένα κρεβάτι ως ύστατη παρηγοριά.

Μόλις μαθεύτηκε το τραγικό γεγονός το υπουργείο υγείας αποφάσισε να καλύπτει την νοσηλεία ανασφάλιστων ασθενών που μεταφέρονται στα νοσοκομεία.

Προφανώς ο μαιτρ της εικονικής πραγματικότητας Αδ. Γεωργιάδης φοβήθηκε μήπως το προφίλ του τρωθεί ανεπανόρθωτα και αναδιπλώθηκε. Για να συμβεί το αυτονόητο χρειάσθηκε η απώλεια μιας ζωής, μια «ανάξια πλερωμή» σ’ έναν άρρωστο άνθρωπο.

Η αθλιότητα της διαχείρισης και στον χώρο της υγείας εναλλάσσεται με την διαχείριση της αθλιότητας.

Όπως με το 25ευρω (που ισχύει μετά διανυκτέρευσης), όπου ο όρος τραγέλαφος αποδίδεται πλήρως στην υγειονομική του εκδοχή.

Advertisements

Ιλαροτραγικές καταστάσεις…

fotia_sto_tzakiΗ πρόσφατη ανακοίνωση των υπουργείων υγείας και περιβάλλοντος, με την οποία συνιστάται ο παροπλισμός των τζακιών τα Σαββατοκύριακα επειδή δημιουργούν ατμοσφαιρική ρύπανση, αποτελεί μνημείο ιλαροτραγικής νοοτροπίας.

Όταν το κράτος εξωθεί τους αδυνατούντες να ζεσταθούν σε λύσεις φτηνές μεν, περιβαλλοντικά καταστροφικές δε, έρχεται να ζητήσει και τα ρέστα.

Ας πιάσουμε το νήμα της υπόθεσης από την αρχή.

Οι απανωτοί φόροι στο πετρέλαιο, με την εφαρμογή μνημονιακών ρυθμίσεων, εκτίναξαν την τιμή του στα ύψη.

Οι αλλεπάλληλες αυξήσεις των τιμολογίων ηλεκτρικού ρεύματος, σε συνδυασμό με την οικονομική καχεξία των νοικοκυριών, αποτρέπουν όλο και περισσότερους από την χρήση θερμαντικών συσκευών που συνδέονται με το δίκτυο της ΔΕΗ.

Απέμεινε η επιστροφή στα καυσόξυλα ως αναγκαία καταφυγή, με ό,τι σημαίνει μια τέτοια μαζική και ασύδοτη πρακτική. Απορφανισμός των δασών από κυκλώματα λαθροϋλοτομίας (ή και μεμονωμένους ξυλοσχίστες), με συνέπεια δύσκολα ανατάξιμες οικολογικές βλάβες. Μάλιστα η αξιοποίηση οποιουδήποτε υλικού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο στα τζάκια –οποιασδήποτε ποιότητας και ατμοσφαιρικής επίπτωσης- οδηγεί σ’ εφιαλτικές εικόνες που αποτυπώνονται στον ουρανό ειδικά των μεγαλουπόλεων.

Γενεσιουργός αιτία η φτώχεια και η ανέχεια των κοινωνικών στρωμάτων που δεν έχουν δυνατότητα να θερμανθούν με άλλους τρόπους. Συνεπώς οποιαδήποτε κίνηση ανάταξης των (κατά κυριολεξία) ασφυκτικών παραγώγων της προϋποθέτει την αντιμετώπιση των αιτιών.

Πολύ συγκεκριμένα, για το πετρέλαιο να μειωθεί δραστικά η φορολογία ώστε να γίνει προσιτή η αγορά ποσοτήτων που θα χρησιμοποιηθούν για θέρμανση. Ειδικά για την ΔΕΗ υπάρχει έκθεση της ρυθμιστικής αρχής ενέργειας (ΡΑΕ), στην οποία αναφέρεται πως, λόγω της δεσπόζουσας (μονοπωλιακής) θέσης της στην αγορά ενέργειας τα τιμολόγια «θα έπρεπε να είναι χαμηλότερα (ακόμη και σημαντικά χαμηλότερα)». Ωστόσο ούτε λόγος για μια τέτοια ρύθμιση, ακόμα και το επίδικο διάστημα των Σαββατοκύριακων.

Απομένει λοιπόν, για την κυβέρνηση, το πνεύμα της Μ. Αντουανέττας («αντί να χρησιμοποιείτε ξύλα ζεσταθείτε με πετρέλαιο»). Υπάρχει ωστόσο και η πτυχή της επιβολής προστίμων σε παραβάτες (εντός ή εκτός εισαγωγικών), μέσω μιας «αστυνομίας περιβάλλοντος» που θα εισέρχεται στα σπίτια, για τους απαραίτητους ελέγχους.

 Πέραν της γελοιότητας ο αυταρχισμός είναι πανταχού παρών σε κάθε βήμα αυτού του μοντέλου διαχείρισης. Το πολιτικώς ορθό είναι πως όσοι εξωθούνται στο να ρυπαίνουν δικαιούνται να πεθαίνουν (από το κρύο).

Υγειονομικό απαρτχάιντ και κοινωνικός κανιβαλισμός!

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να επικεντρώσει κάποιος την προσοχή σε συγκεκριμένες διατάξεις του «νόμου Στουρνάρα» που ψηφίσθηκε πρόσφατα στην βουλή. Μιας και οι μεταβολές αγγίζουν κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής ενώ το βάθος τους είναι συχνά συγκλονιστικό.

Ωστόσο ο τομέας της δημόσιας υγείας έχει μιαν αυτονόητη προτεραιότητα στην αξιολόγηση της σημαντικότητας των αναδιαρθρώσεων. Καθώς άπτονται θεμάτων «ζωής και θανάτου» κατά κυριολεξία. Επομένως αξίζει μια ιδιαίτερη ενασχόληση με τα όσα συμβαίνουν εκεί.

Η προετοιμασία της διάλυσης του ΕΣΥ ξεκίνησε από τα προηγηθέντα μνημόνια. Άλλωστε ο σχεδιασμός των εγκεφάλων του Δ.Ν.Τ και της Ε.Ε. έχει ενιαία φιλοσοφία και διεκπεραιώνεται βήμα-βήμα.

Ξεκίνησε με την δραστική περικοπή των κρατικών χρηματοδοτήσεων στα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας, τα οποία τα οδήγησαν στα πρόθυρα της λειτουργικής ασφυξίας. Εν ονόματι της (όντως αναγκαίας, σε αρκετές περιπτώσεις) περιστολής του κόστους ισοπεδώθηκε το επίπεδο παροχής υπηρεσιών στους ασθενείς. Εξετάσεις και αναλώσιμα υλικά άρχισαν να δίνονται με το σταγονόμετρο, η επίσκεψη στα (δημόσια) νοσοκομεία έπαψε να είναι και δωρεάν.

Η άρον-άρον δημιουργία του ΕΟΠΥΥ μοναδικό σκοπό είχε την υποβάθμιση του επιπέδου περίθαλψης εκατομμυρίων ασφαλισμένων.

Όμως η οικονομική στενότητα δεν έχει μόνον δημοσιονομικές φιλοδοξίες. Λειτουργεί ως υλική προϋπόθεση για την περαιτέρω αγοραιοποίηση των σχέσεων στο εσωτερικό του Ε.Σ.Υ. Οι εκχωρήσεις τμημάτων και κλινικών σε ασφαλιστικές εταιρίες –κατά προτεραιότητα στους πελάτες τους, βάσει προγραμματικών συμφωνιών μ’ αυτές- αποτυπώνει την υπαγωγή των νοσηλευτικών ιδρυμάτων στις ανάγκες της αγοράς.

Την ίδια στιγμή ετοιμάζεται ένα νέο χαράτσι (25 ευρώ) για τους ασθενείς που θα χρειασθούν εισαγωγή στο νοσοκομείο. Ουσιαστικά η κατάργηση του δωρεάν χαρακτήρα της πρόσβασης (απαραίτητη προϋπόθεση για την δημόσια, την κοινωνικά καθολική δηλαδή φυσιογνωμία της) μετουσιώνει άρδην τα όσα γνωρίζαμε.

Ένα τεράστιο τμήμα του πληθυσμού, όπως οι άνεργοι και οι ανασφάλιστοι που δεν διαθέτουν ικανότητες πληρωμής νοσηλείων, πετιέται κυριολεκτικά στον δρόμο.

Η υγεία, από θεμελιώδες δικαίωμα, μετατρέπεται σε ακριβοθώρητο προνόμιο.

Είναι παρήγορη η πρωτοβουλία των νοσοκομειακών, ν’ ανοίξουν μια φορά την εβδομάδα (κατ’ αρχήν) τα νοσηλευτικά ιδρύματα σε όσους θεωρούνται απόβλητοι, κατά την λογική που επιβάλλεται τώρα.

Ο μόνος τρόπος να σπάσει αυτό το υγειονομικό απαρτχάιντ είναι η αντίδραση στον κοινωνικό κανιβαλισμό που επιχειρείται.

Στο δρόμο της «αμερικανοποίησης» της υγείας!

Η αναστάτωση που επικρατεί στον χώρο της υγείας υπογραμμίζει απλώς τα όσα καταστροφικά συντελούνται και μέλλουν να πολλαπλασιασθούν. Κοινός τόπος των εξελίξεων η διάλυση του Ε.Σ.Υ και η εξώθηση ευρύτατων τμημάτων του πληθυσμού σε καταστάσεις υγειονομικής εξαθλίωσης.

Η δημιουργία του ΕΟΠΥΥ αποτέλεσε τον μοχλό για την φαλκίδευση στοιχειωδών δικαιωμάτων των ασφαλισμένων –στην περίθαλψη. Καθώς εκατομμύρια άνθρωποι συνωστίζονται σ’ έναν οργανισμό ο οποίος αδυνατεί να καλύψει επείγουσες ανάγκες.

Δεν πρόκειται περί σφάλματος, περί κακού σχεδιασμού και για τεχνοκρατικές αγκυλώσεις –όπως συχνά λέγεται. Υπήρξε εξ’ αρχής ένας κυνικός υπολογισμός, ώστε να καταβαραθρωθούν οι υπηρεσίες υγείας του δημόσιου, αφού πρυτανεύει η περικοπή του κόστους και η υγεία των ασφαλισμένων περνά σε δεύτερο πλάνο.

Φάρμακα κι εξετάσεις, απολύτως κρίσιμα για κάποιες περιπτώσεις θεραπειών, περικόπτονται –εν ονόματι του εξορθολογισμού των δαπανών. Τα γνωστά ραντεβού με τους γιατρούς παραπέμπονται σε βάθος πολλών μηνών. Αυτό που δεν ομολογείται είναι πως η κοινωνική περίθαλψη –αυτή που γνωρίσαμε, με όλες τις ατέλειες και τα κενά– αποτελεί παρελθόν.

Το κράτος αποσύρεται, ανοίγοντας δρόμο –κι εγγυημένη κερδοφορία- στην αγορά υγείας. Όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα ν’ αναζητήσουν σ’ εκείνη λύση στα προβλήματά τους θα επιβιώσουν. Για τους πολλούς συχνά θα κληθεί ν’ αποφασίσει το τυχαίο, σε ζητήματα ζωής και θανάτου.

Απελπισμένοι άνθρωποι αναζητούν σανίδα σωτηρίας, σ’ ένα περιβάλλον όπου κυριαρχεί ο ζόφος και ισοπεδώνει η αδιαφορία. Παρά τις προσπάθειες γιατρών και νοσηλευτών του Ε.Σ.Υ –που η κοινωνική τους συνείδηση τους ωθεί σ’ έναν άνισο αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων των ασθενών- το τοπίο σκοτεινιάζει διαρκώς.

Υπό τις ενθαρρύνσεις των επιτηρητών του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε. οι κυβερνητικοί παράγοντες συνεχίζουν το έργο της κατεδάφισης. Αποθρασυμένοι από το (μικρό) εύρος των κοινωνικών αντιδράσεων δείχνουν αποφασισμένοι να φθάσουν ως το τέλος της ταξικής και τοξικής τους αποστολής.

Δίχως αλληλεγγύη και απόφαση διεκδίκησης όσων η κοινωνία δικαιούται, πιθανότατα θα τα καταφέρουν.