Η πιο trendy ασφαλτόστρωση της πόλης!

Στη δεκαετία του ’70 και στις αρχές εκείνης του ’80, οι ασφαλτοστρώσεις ήταν … είδηση. Αλλά και κάτι που χρεωνόταν πάντοτε στα θετικά του εκάστοτε Δημάρχου, ο οποίος υπερήφανος ανακοίνωνε πως «… ασφαλοστρώσαμε και την οδό…»!

Στις χρόνια που ακολούθησαν η ασφαλτόστρωση έπαψε να είναι ένα τόσο σημαντικό γεγονός, όχι γιατί δεν αποτελούσε ανάγκη για τους πολίτες αλλά γιατί σιγά – σιγά ταυτίστηκε με τις αυτονόητες υποχρεώσεις της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής.

Και λογικά θα μου πείτε, αν μια Δημοτική Αρχή δεν είναι ικανή τουλάχιστον να συντηρήσει σε ένα καλό επίπεδο τους δρόμους της πόλης, για τι άλλο θα είναι ικανή;

Το αυτονόητο όμως για τον πολίτη, δεν είναι αυτονόητο τις περισσότερες φορές φορές για την εξουσία.

Και ιδιαίτερα για εκείνους που πιστεύουν πως κάτω από την άσφαλτο μπορούν να κρυφτούν τα βασικά προβλήματα μιας δημαρχιακής θητείας με ελάχιστα αποτελέσματα, αλλά με πολλά … φρου φρου και αρώματα!

Κάπως έτσι τον Οκτώβριο του 2016 ανακοινώθηκε από τη Δημοτική Αρχή της Λάρισας η σύμβαση για τις νέες ασφαλτοστρώσεις στην πόλη.

Στις 2 Οκτωβρίου του 2017 (ένα χρόνο αργότερα), ο Δήμαρχος επισκέπτεται τις συνοικίες Ιπποκράτη και Αμπελοκήπων προκειμένου να διαπιστώσει την πρόοδο των έργων που εκτελεί η ΔΕΥΑΛ για την αντικατάσταση των δικτύων ύδρευσης, αλλά και να ανακοινώσει – σύμφωνα με το τότε δελτίο τύπου – ότι σε αυτές τις συνοικίες «ασφαλτοστρώνονται πλήρως και οι δρόμοι»!

Πλήρως; Ε! Όχι και τόσο…

Στον Ιπποκράτη (Πέρα Μαχαλά) έχει μείνει μέχρι σήμερα το έργο που μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες…

Ο μισός δρόμος ασφαλοστρωμένος … ο άλλος μισός ξεχασμένος…

Δεν έφτασε η άσφαλτος;

Δεν ήταν αυτή η συμβατική υποχρέωση του εργολάβου;

Κουράστηκαν και έφυγαν;

Έλεγξε κάποιος την «παραλαβή» του έργου;

Ποιος ξέρει τελικά;

Πάντως η συγκεκριμένη παρέμβαση αποτελεί σίγουρα την πιο trendy ασφαλτόστρωση στην ιστορία της πόλης!

Advertisements

Όταν νικιέσαι από 2 εκατοστά χιόνι…

Κυριακή 8 Ιανουαρίου, δρόμος στη Λάρισα

Κυριακή 8 Ιανουαρίου, δρόμος στη Λάρισα

Ήταν τραγική η εικόνα της Λάρισας αυτές τις ημέρες. Και κυρίως το Σάββατο που τα 2 περίπου εκατοστά χιονιού που έπεσαν, στην ουσία παρέλυσαν τα πάντα.

Το αναμενόμενο το κύμα κακοκαιρίας και οι προειδοποιήσεις των μετεωρολόγων δεν δικαιολογούν την αδυναμία των αρμοδίων αρχών να εξασφαλίσουν τα αυτονόητα:

Την ομαλή λειτουργία της αγοράς και του κέντρου της πόλης σε μια γιορταστική ημέρα και την ομαλή μετακίνηση των πολιτών.

Οι συνοικίες δεν γνώρισαν την επιμέλεια των αρμοδίων, οι δρόμοι μεταβλήθηκαν σε παγοδρόμια, η δε κατάσταση στο κέντρο της πόλης το πρωί του Σαββάτου ήταν κυριολεκτικά τραγική.

Πολλές  οι διαμαρτυρίες, πολλά τα μικροατυχήματα και κοινός ο προβληματισμός για το τι θα γίνονταν αν για παράδειγμα το ύψος του χιονιού ήταν μεγαλύτερο.

Το δυστύχημα είναι ότι αντί να αντιληφθούν την πραγματικότητα οι αρμόδιοι έστρεψαν το βάρος τους στην επικοινωνιακή διαχείριση της κατάστασης με ανακοινώσεις τύπου «ρίξαμε 100 τόνους αλάτι» (το που και το γιατί έμειναν οι συνοικίες στον πάγο, δεν μας είπαν), «δεν ξεμείναμε από αλάτι» (λες και ενδιαφέρει κανέναν αν υπάρχει αλάτι τη στιγμή που ο δρόμος παραμένει παγωμένος)  ή το καταπληκτικό «αποφύγετε  τις μετακινήσεις» (σαν να σου λένε δηλαδή ότι δεν φτάνει που τα κάναμε μαντάρα, μείνε και εσώκλειστος γιατί δεν μπορούμε να σου εξασφαλίσουμε την ομαλή μετακίνηση).

Ο σχεδιασμός αποδείχθηκε ανεπαρκέστατος.

Η όποια προετοιμασία είχε γίνει ελλιπέστατη.

Λογικό επακόλουθο  ο προβληματισμός, η αγανάκτηση, οι διαμαρτυρίες αλλά κυρίως το θλιβερό φαινόμενο μιας πόλης νικημένης από 2 εκατοστά χιόνι!

Θα ήταν τραγική η μη αποδοχή της πραγματικότητας που έζησαν οι πολίτες από τη Δημοτική Αρχή. Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουν να εντοπίσουν τις αιτίες της αποτυχίας και να οργανωθούν καλύτερα για την επόμενη φορά, που κατά πως δείχνουν τα πράγματα μπορεί και να μην αργήσει. Το αίτημα του πολίτη, που πληρώνει τα δημοτικά τέλη, να μπορεί να μετακινείται με ασφάλεια, είναι το λιγότερο που μπορεί και πρέπει να ικανοποιήσει σε τέτοιες περιπτώσεις μια Δημοτική Αρχή.

Τέλος, επειδή για μια ακόμη φορά, ακούστηκαν τα γνωστά περί «αρμοδιοτήτων» να επισημάνω  ότι αυτή η λογική,  της «πολιτικής προστασίας» με την πολυδιάσπαση των αρμοδιοτήτων, με τη σύγχυση σχετικά με το ποιος έχει την ευθύνη να παρέμβει και που, είναι ξεπερασμένη. Έχει αποδειχθεί πολλές φορές αναποτελεσματική.

Επιβάλλεται ο συντονισμός όλων από ένα ενιαίο κέντρο: Ένα κέντρο στο οποίο  θα πειθαρχούν οι Δήμοι, η Περιφέρεια, η Αστυνομία, η Πυροσβεστική, οι εργολάβοι, τα μισθωμένα ή μη μηχανήματα και όποιος τέλος πάντων εμπλέκεται.

Μέχρι τότε… ας οργανώσουμε τουλάχιστον τα βασικά και αυτονόητα και ας προετοιμαστούμε για τη συνέχεια του χειμώνα.