Έγκλημα και τιμωρία

enfiaΤα όσα διαδραματίζονται με τον ΕΝΦΙΑ είναι ενδεικτικά της κατάστασης που επικρατεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Αιχμάλωτοι των μνημονιακών «υποχρεώσεων» και ταγμένοι στην κατεδάφιση του οτιδήποτε έχει μείνει όρθιο, αφού διαπραγματεύτηκαν και συμφώνησαν με την τρόικα, υλοποίησαν άλλη μια φορομπηχτική πολιτική. Η στόχευση της ιδιοκτησίας μικρής, μεσαίας και μεγάλης με οριζόντιο και προκλητικό τρόπο, οδήγησε στη μεταμόρφωση του χαρατσιού μέσω ΔΕΗ στον ΕΝΦΙΑ.

Οι εξαγγελίες και οι δεσμεύσεις περί δικαιοσύνης στη φορολογία και περί μη λήψης νέων μέτρων αποδείχθηκαν για μια ακόμη φορά κούφια λόγια και απατηλές υποσχέσεις.

Η επίθεση κατά της ιδιοκτησίας και των ιδιοκτητών με απώτερο στόχο όχι την είσπραξη των τεράστιων ποσών, αλλά αναγκαστικής αλλαγής τίτλων ιδιοκτησίας από τους αδυνατούντες να πληρώσουν πολίτες, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Η κοινωνική κατακραυγή οδήγησε σε μερική αναδίπλωση αποκαλύπτοντας όχι μόνο την προχειρότητα αλλά και την πολιτική αφέλεια όσων δυστυχώς χειρίζονται θέματα που έχουν να κάνουν με την οικονομική πολιτική. Τα αποτελέσματα δικαίωσαν όσους υποστηρίζουν πως, δυστυχώς, βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου!

Δεν είναι οι κραυγές κάποιων βουλευτών της ΝΔ ότι έτσι εξοντώνονται και δεν θα ξαναεκλεγούν. Λίγο ενδιαφέρει τους πολίτες η προσωπική τους πορεία. Ας πρόσεχαν τι ψήφιζαν και ποιους εμπιστεύονταν.

Είναι ότι ο ΕΝΦΙΑ και η επίθεση κατά της ιδιοκτησίας αποσαθρώνει την ήδη προβληματική βάση της ΝΔ. Όπως ακριβώς διέλυσε την εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ η μνημονιακή πολιτική και η επίθεση κατά όλων των κοινωνικών ομάδων που το στήριζαν, στη διάρκεια αυτών των χρόνων.

Η ΝΔ ακολουθεί την πρόσφατη πορεία του ΠΑΣΟΚ και άσχετα με το τι θα συμβεί στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι σαφές ότι με την ιστορία του ΕΝΦΙΑ χάνει ένα μεγάλο κομμάτι παραδοσιακής εκλογικής βάσης. Με την έναρξη των πληρωμών – αν υπάρξουν – των εξοντωτικών φόρων, οι δημοσκοπήσεις  θα το δείξουν.

Τα υπόλοιπα είναι απλά για γέλια. Όπως για παράδειγμα το ότι 21 βουλευτές της ΝΔ ζητούν τα ρέστα, μετά την ψήφιση των σχετικών μέτρων ( γνωστή πια ιστορία) για τον ΕΝΦΙΑ! Εδώ πλέον η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια!

Ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίζουν πως για την επιβολή του φόρου υπεύθυνος είναι ο πρώην σύμβουλος στο ΥΠΕΘΟ Ν. Καραβίτης. Καθώς «ο ως άνω κύριος καθηγητής ήταν ο «εμπνευστής» της επιβολής φόρου στα ποιμνιοστάσια, τα κοτέτσια και τις παρατημένες ορεινές πλαγιές της ελληνικής υπαίθρου». Οι σατανικές του δυνάμεις ήταν τέτοιες που υπνώτισαν τον Σαμαρά, έπεισαν τον Στουρνάρα και παραπλάνησαν τους «γαλάζιους» εθνοπατέρες.  Οι οποίοι, όταν υπερψήφισαν τον ΕΝΦΙΑ στο πλαίσιο του «ναι σε όλα», έκαναν κολακευτικές γι’ αυτόν τοποθετήσεις.

Έτσι οι αθώοι και ανυποψίαστοι βουλευτές της ΝΔ θα διαφυλάσσουν, ως αγρυπνούντες κέρβεροι, τα συμφέροντα των πολιτών.

Καλά κρασιά!

 

Κοινωνικές (ψηφοθηρικές) ευαισθησίες.

image73-700x336Εντυπωσιάστηκα από την ερώτηση που κατέθεσαν βουλευτές του λεγόμενου «καραμανλικού μπλοκ» της ΝΔ, με την οποία ζητούν από τον Γκ. Χαρδούβελη μείωση φόρων!

Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Γιώργος Βλάχος, Αλέξανδρος Κοντός, Ανδρέα Λυκουρέντζος, Ευριπίδης Στυλιανίδης, Δάνης Τζαμτζής και Κώστας Τσιάρας που υπογράφουν την ερώτηση: «Η φορολογική πολιτική πλήττει καίρια τα ελληνικά νοικοκυριά, των οποίων η φοροδοτική ικανότητα εξαντλείται. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αδυνατούν να αντέξουν τα φορολογικά βάρη και τις εισφορές».

Ενδιαφέρουσες αν μη τι άλλο οι επισημάνσεις και οι διαπιστώσεις τους!

Θα πρέπει όμως κάποιος να τους υπενθυμίσει πως αυτά τα μέτρα, που έχουν αυτά τα αποτελέσματα υλοποιούνται επειδή οι ίδιοι με το «ναι σε όλα» στο μεσοπρόθεσμο του Γ. Στουρνάρα) έχουν υπερασπισθεί και εγκρίνει διά της ψήφου τους.

Θα μπορούσε κάποιος να τους υπενθυμίσει πως οι ίδιοι που ερωτούν, οι ίδιοι τα αποφάσισαν!

Αλλά θα μου πείτε ιστορίες…

Κατανοώ τις ανάγκες  που δημιουργούν οι πελατειακές σχέσεις και τα ένστικτα πολιτικής αυτοσυντήρησης που ενεργοποιούνται – ειδικά σε οιονεί προεκλογική περίοδο.

Κατανοώ και την ανάγκη να εμφανιστούν ως κοινωνικά ευαίσθητοι και να επιδείξουν τα τεκμήρια της ευαισθησίας τους προς τους ψηφοφόρους τους.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι το αν μας θεωρούν όλους ηλίθιους !

Οι «ταπεινές» και οι γιάπηδες

katharistries-yp-oikonomikonΊσως η λάμψη της προεκλογικής περιόδου να τυφλώνει όσους στρέφουν το βλέμμα τους σε κάποιες ταπεινές καθαρίστριες του ΥΠΕΘΟ.

Οι οποίες συνεχίζουν έναν πολύμηνο αγώνα ενάντια στις αυθαίρετες απολύσεις τους, ξαφνιάζοντας τους γιάπηδες που τις αντιμετώπισαν με χλεύη και περιφρόνηση. Όταν δικαιώθηκαν στο δικαστήριο και (με βάση την απόφαση) έπρεπε να επιστρέψουν στην εργασία τους ο Γ. Στουρνάρας φρύαξε.

Για να συνετίσει τις «παρακατιανές» προσέφυγε στον Άρειο Πάγο, ώστε να αναιρέσει την δικαστική απαίτηση για άμεση επαναπρόσληψη των απολυμένων γυναικών.

Ωστόσο, με την βοήθεια της συμπαράστασης κοινωνικών κομματιών στον δίκαιο αγώνα κάποιων φτωχών κυριών, το ανώτατο δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή του αλαζόνα ΥΠΕΘΟ.

Δεν έχω καμία ψευδαίσθηση ,  πως η εκδικητικότητα θα βρει τρόπο να στείλει τις καθαρίστριες στην ανεργία –και πάλι. Ωστόσο ένα παράδειγμα ανυποχώρητης αντίστασης συγκίνησε κάθε ευαισθητοποιημένο άνθρωπο.

Δεν είναι και λίγο σε αυτές τις εποχές…

Μία ακόμα … σωτηρία!

samaras_merkel_454330550Σε μερικές ώρες οι βουλευτές της συγκυβέρνησης θα κληθούν να υπερψηφίσουν ένα (ακόμη) επαχθές πακέτο μέτρων.

Παρά τις δημόσιες επιδείξεις λεόντων και λεοντιδέων, η συμφωνία με την τρόικα θα υπερψηφισθεί. Εν όψει του γεγονότος αυτού ο πρωθυπουργός ανέλαβε να νουθετήσει τους βουλευτές της συγκυβέρνησης, προσφέροντας αφειδώς υποσχέσεις –βγαλμένες από τις τετριμμένες στιγμές του πολιτικού του ρεπερτορίου.

Δεσμεύτηκε ότι «δεν θα υπάρχουν νέα μέτρα λιτότητας», πως «κρατήθηκαν άθικτες όλες οι κόκκινες γραμμές» και, φυσικά, πως «βγαίνουμε από την κρίση και τα μνημόνια».

Είχε προηγηθεί η κατηγορηματική δέσμευση του Γ. Στουρνάρα πως «νέους φόρους δεν θα βάλουμε με τίποτα» -του διέφυγε να προσθέσει πως έχουν μονιμοποιηθεί όσοι, όπως το «χαράτσι», είχαν επιβληθεί ως προσωρινοί.

Μάλιστα εξήγησε ότι η περιβόητη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ δεν επιβλήθηκε στην ελληνική κυβέρνηση αλλά ζητήθηκε η επιβολή της από την ίδια. Τώρα το πώς αυτό συνοδοιπορεί με την παραδοχή του ΥΠΕΘΟ πως η ψήφιση αυτών των μέτρων αποτελεί «μια καλή προϋπόθεση» για την εκταμίευση της δόσης αυτό αφορά την ιδιόρρυθμη διαλεκτική του εκλεκτού του Β. Σόιμπλε.

Μέσα στην εθνοσωτήρια ατμόσφαιρα πέρασε στα ψιλά το νέο κύμα απολύσεων εκπαιδευτικών και σχολικών φυλάκων που είχαν υπαχθεί στο καθεστώς της διαθεσιμότητας.

Στο κάτω της γραφής τι ψυχή έχουν μερικές χιλιάδες απολυόμενων μπροστά στην πραγμάτωση του «success story»;

Είναι φανερό ότι η προπαγάνδα θα επιδιώξει να εμφανίσει το νέο πακέτο μέτρων ως την ύστατη αβαρία λίγο πριν φυσήξει ο ούριος άνεμος της ανάπτυξης.

Πορευόμενοι προς τις ευρωεκλογές τα κόμματα που στηρίζουν την Κυβέρνηση θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν ένα κλίμα ευοίωνης συνέχειας.

Οι κινδυνολογίες, για ενδεχόμενο ασύντακτης χρεοκοπίας, είναι δευτερεύουσας χρηστικής αξίας –προς το παρόν τουλάχιστον. Φυσικά και οι διακινητές των σεναρίων για «το τέλος των μνημονίων» γνωρίζουν το ψευδεπίγραφο των δεσμεύσεών τους. Ευελπιστούν ωστόσο στην εξοικονόμηση του αναγκαίου πολιτικού χρόνου, ειδικά αν το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ευνοήσει αυτούς τους σχεδιασμούς.

Το ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει η περίφημη κοινή γνώμη που παρακολουθεί, οργισμένη αλλά άφωνη, τα τεκταινόμενα.

Τι έχει ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;

samaras-660-1_11_0Τα βάζω απ’ εδώ, τα βάζω απ’ εκεί καταλήγω πάντοτε στα ίδια συμπεράσματα. Οπότε ας κάνω την προσπάθεια να σας πείσω για αυτά που εγώ τουλάχιστον πιστεύω.

Ζούμε μεγάλες στιγμές, δόξας και υπερηφάνειας! Μια «σκληρή» διαπραγμάτευση έφτασε στο τέλος της, οι «εχθροί» υποχώρησαν σε όλα τα μέτωπα και οι μεγάλοι διαπραγματευτές νικήσανε, όχι στα σημεία αλλά με ξαφνικό και ανεπανάληπτο νοκ- άουτ, λίγο πριν το καμπανάκι του τέλους!

Σαμαράς και Στουρνάρας σήκωσαν το κύπελο με το έπαθλο του μοιράσματος του πρωτογενούς πλεονάσματος, οι θεατές χειροκρότησαν θερμά (!), δοξάζοντας τους σύγχρονους Σπαρτιάτες , που θυσίασαν ώρες ατελείωτες στην υπηρεσία της χώρας!

Απομένουν βέβαια κάποιες λεπτομέρειες προς διευκρίνιση, αλλά ποιος να ασχοληθεί με αυτές!

Τι θα γίνει δηλαδή μετά το εξάμηνο πάγωμα της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων;

Τι σημαίνει «αναβολή» των αποφάσεων για επιπλέον απολύσεις στο Δημόσιο το 2015;

Ποια θα είναι τα ισοδύναμα μέτρα για τα 500 εκ. που προβλέπονται από τη γνωστή απόφαση του δικαστηρίου για τους ένστολους;

Από αύριο, τα ερωτηματικά θα είναι ακόμα περισσότερα…

Υπάρχει όμως κάτι που όλοι μας ξεχνούμε. Λογικό είναι μέσα στον κυκεώνα των «εξελίξεων» και τον βομβαρδισμό των μεγάλων σχολιαστών, που «όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν»:

Το πρωτογενές πλεόνασμα είναι το αποτέλεσμα της δικής μας θυσίας. Της καθεμιάς και του καθένα. Τι σας λέω;

Ας δούμε πρώτα απ’ όλα την τυπική διάσταση του ζητήματος. Οι δημοσιονομικές δαπάνες, δίχως τόκους και χρεολύσια, αποκαλούνται πρωτογενείς. Όταν λοιπόν τα δημόσια έσοδα υπερκαλύπτουν τις πρωτογενείς δαπάνες τότε ο προϋπολογισμός εμφανίζει πρωτογενές πλεόνασμα.

Ας δούμε τώρα το κοινωνικό περιεχόμενο αυτού του οικονομικού «επιτεύγματος»:

Η διάλυση δημοσίων υποδομών σε παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση, οι απολύσεις και οι διαθεσιμότητες –μαζί με την εκποίηση κοινωνικού πλούτου, στον βαθμό που έγινε κατορθωτή – μείωσαν δραματικά τις κρατικές δαπάνες. Η κατά συρροή εξαΰλωση φορέων και οργανισμών σε ολόκληρη την κλίμακα της κρατικής διοίκησης (από τοπική μέχρι κεντρική) συμπλήρωσε την στρατηγική της τρόικα και της κυβέρνησης.

Από την άλλη η υπερφορολόγηση των πολιτών, άμεση και έμμεση, εκτίναξε τα έσοδα του κράτους.

Συνεπώς αυτό που προκύπτει ως εξαγόμενο είναι μια ασύλληπτων διαστάσεων μετατόπιση εισοδήματος.

Τεράστιες απώλειες, μέσω πτώσης του συνολικού μισθού (άμεσου και κοινωνικού) των εργαζομένων, συν την αύξηση της φορολογίας τους. Από την άλλη, για το κεφάλαιο (ειδικά τις ισχυρές του μερίδες) τα κέρδη υπήρξαν διπλά. Από την μια λόγω της φθηνότερης εργατικής δύναμης, από την άλλη λόγω της ευνοϊκής φορολογικής του μεταχείρισης.

Για αυτό λέω πως αυτό είναι το δικό μας κατόρθωμα, ο δικός μας πόνος, η δική μας οικονομική αιμορραγία!

Οι αριθμοί μπορεί και να λένε την αλήθεια κάποιες φορές, ωστόσο αποκρύβουν την ουσία των σχέσεων μέσω των οποίων προκύπτουν. Επομένως οι πανηγυρισμοί για την «επιτυχία» προέρχονται από εκείνες τις πλευρές που ωφελούνται εν μέσω κρίσης. Δεδομένου ότι μία από τις συνέπειές της είναι πως, την ώρα που οι πολλοί καταστρέφονται, κάποιοι (συγκεκριμένοι)  θησαυρίζουν.

 

To Eurogroup και η … Κυριακή

oloi435Την περασμένη Δευτέρα μια ακόμα υποστηρικτική προσπάθεια των υπολειμμάτων του «success story» απέβη άκαρπη!

Παρά τα κυβερνητικά ευχολόγια, τα οποία ανακύκλωναν οι μιντιακοί τους κράχτες, η Ε.Ε. στην ουσία, έστειλε τελεσίγραφο στην κυβέρνηση Σαμαρά. Με λίγα λόγια: να κλείσει μέχρι αύριο Κυριακή (ουσιαστικά άρον-άρον), τα εκκρεμή θέματα στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Όσο για την πολυδιαφημισμένη ανακοίνωση που θα πιστοποιούσε (ως «έκθεση προόδου») την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, παρέμεινε ευσεβής πόθος του Γ. Στουρνάρα.

Ήδη στην Αθήνα το σάλπισμα υποχώρησης ακούσθηκε σε κάθε εμπλεκόμενο κρατικό αξιωματούχο, με κέντρο εκπομπής το μέγαρο Μαξίμου. Τα σχήματα ευκολίας, που απομόνωναν τον «σκληρό» Τόμσεν του Δ.Ν.Τ. από τους «μαλακούς» εκπροσώπους της Ε.Ε. και της Ε.Κ.Τ., άρχισαν να ξαναμπαίνουν στο συρτάρι.

Μπορεί κάποιοι από τους κυβερνώντες να έχουν τις δικές τους διαφωνίες, ωστόσο αυτές αφορούν την επίτευξη των ίδιων στόχων αλλά  με διαφορετικά μέσα! Χαρακτηριστικές οι «διαφωνίες» Μητσοτάκη στις προτάσεις των δανειστών για νέες απολύσεις το 2015 στο Δημόσιο…

Το σίγουρο είναι πως  η περίφημη «απελευθέρωση της αγοράς» θα περιλαμβάνει τόσο τις επαγγελματικές κατηγορίες που εμπλέκονται στην διακίνηση τροφίμων και φαρμάκων όσο και την προστασία από τις ομαδικές απολύσεις εργαζομένων.

Για να φρενάρουν τις γαλαντομίες του πρωθυπουργού οι επιτηρητές εξ’ Εσπερίας του διαμηνύσαν ήδη πως δεν πρόκειται να μοιράσει το πρωτογενές πλεόνασμα (προϊόν της σύνθλιψης δικαιωμάτων και αμοιβών) κατά το δοκούν.

Η τακτική αυτή δυσχεραίνει  ακόμη περισσότερο τους ελιγμούς της κυβέρνησης εν όψει ευρωεκλογών.

Θα μπορούσαμε να υποκύψουμε στην γοητεία διαφόρων σεναρίων, τα οποία εξηγούν αυτή την ανένδοτη στάση των Ευρωπαίων επικυρίαρχων απέναντι στην κυβέρνηση της χώρας. Αν δηλαδή σπρώχνουν τον Αντ. Σαμαρά προς την έξοδο, άγχονται να οριοθετήσουν μια πιθανή κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα πριν καν εκλεγεί, ή απλά αδιαφορούν για το τι πρόκειται να συμβεί στα εσωτερικά μας πράγματα.

Εκείνο που δεν αμφισβητείται είναι η διαχρονική επιλογή –να παραμείνει η Ελλάδα στον «δημοσιονομικό γύψο» για αρκετές δεκαετίες. Ακόμη κι αν χρειασθεί να περάσει από μια φάση καταστροφής – ώστε η παράδοση στα συμφέροντα δανειστών και ηγεμονικών κρατών να γίνει ανεμπόδιστη.

 

Διαφορετικές προσεγγίσεις , ίδια κατάληξη!

δντ-ευρωΔεν είναι τυχαίο πως σε έντυπα της αγγλοσαξονικής σχολής οικονομικής σκέψης («Wall Street Journal», «Economist») ασκείται μια σκληρή κριτική στον τρόπο αντιμετώπισης της ελληνικής τραγωδίας από την Ε.Ε.

Δεν πρόκειται φυσικά για εκδηλώσεις φιλανθρωπίας, ούτε όμως μόνο για πολιτικές σφήνες στα πλευρά της ευρωζώνης. Ειδικά στο υπερατλαντικό κέντρο (και λιγότερο στον βρετανικό του αντιπρόσωπο στην γηραιά ήπειρο) υπάρχει η αίσθηση πως χρειάζονται μεγαλύτερες δόσεις ανάπτυξης στο κοκτέιλ με την λιτότητα.

Πέραν της συγκεκριμένης στάσης του ΔΝΤ υπάρχουν και οι προτάσεις του ΟΟΣΑ που κινούνται στην ίδια κατεύθυνση. Απελευθέρωση των αγορών, κατάργηση της κοινωνικής προστασίας στα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, πλήρης επιχειρηματική κυριαρχία στο σύνολο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

Έτσι θα δημιουργηθούν οι βέλτιστες προϋποθέσεις για μια νέου τύπου συσσώρευση κεφαλαίου και αναθέρμανση του κύκλου παραγωγής και κατανάλωσης υλικών και άυλων εμπορευμάτων.

Μέσα σε αυτή την αντιπαράθεση μπορούμε να δούμε το τι συμβαίνει με την διαχείριση του ελληνικού χρέους:

Το ΔΝΤ τάχθηκε εξ’ αρχής υπέρ ενός δραστικού κουρέματος, ώστε να μην διαιωνίζεται ο φαύλος κύκλος «χρέος-δάνεια προς εξυπηρέτησή του-μεγέθυνση του χρέους». Κάτι που συμβαίνει εδώ και τρία χρόνια, παρά τα δρακόντεια μέτρα και τις εξοντωτικές περικοπές που επιβάλουν τα μνημόνια. Από την άλλη οι τεχνογραφειοκράτες των Βρυξελλών –προεξάρχουσας της Γερμανίας, που ασκεί ηγεμονικό ρόλο- επιλέγουν μια διαφορετική τακτική.

Πυροσβεστικές κινήσεις, όπως το «κούρεμα» του 2012 που ισοπέδωσε τα αποθεματικά των ασφαλιστικών (και όχι μόνο) φορέων. Μια προσπάθεια που, όπως κυνικά ομολογήθηκε διά χειλέων Όλι Ρεν, σκοπό είχε να μην επεκταθεί η ανάφλεξη στις χώρες της Ε.Ε.

Από την στιγμή που αποφασίσθηκε η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, τον Δεκέμβρη του 2011, το σενάριο είναι γνωστό. Υποθήκευση κινητής και ακίνητης (δημόσιας και ιδιωτικής) περιουσίας της χώρας, εκποίηση του κοινωνικού πλούτου και απόλυτος έλεγχος από τους δανειστές.

Τα όσα διέρρευσαν πριν λίγες ημέρες για τον «μυστικό δείπνο» με συνδαιτυμόνες, εκ μέρους της ευρωζώνης, την Γαλλία και την Γερμανία και χωρίς την συμμετοχή του Έλληνα ΥΠΕΘΟ ελάχιστους πρέπει να ξάφνιασαν. Το περίεργο θα ήταν να τον έχουν καλέσει για ένα θέμα στο οποίο δεν του πέφτει λόγος –παρά μόνον ευθύνες εκτέλεσης των όσων αποφασίσθηκαν

 

Η περιπλάνηση συνεχίζεται…

troikaΦθάνουμε στο τέρμα της προσπάθειας υποστήριξε ο Υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και έκανε πολλούς να χαμογελάσουν, απλά και μόνο καθώς θυμήθηκαν παλαιότερες δηλώσεις και εκτιμήσεις του ιδίου!

Αλλά πώς να εμπιστευτείς εκτιμήσεις ανθρώπων που κυβερνούν και έχουν χαθεί στον ωκεανό των … αποδείξεων; Η μία δήλωση αναιρεί την άλλη, το ένα σχέδιο ξεχνιέται την επόμενη στιγμή και αντικαθίσταται από άλλο που παίρνεται πίσω λίγη ώρα αργότερα!

Από την άλλη με δηλώσεις του στους « Financial Times» ο Χρ. Σταικούρας εξέφρασε την κυβερνητική δυσφορία για την απόφαση του ΣτΕ γύρω από την αντισυνταγματικότητα των περικοπών του 2012 στους ένστολους.

Ο αναπληρωτής ΥΠΕΘΟ μιλά για «ισοδύναμα μέτρα» ύψους ενός δις ευρώ και μάλιστα «φορολογικά σε μόνιμη βάση».

Μπορεί να επιμένει πως υπάρχουν περιθώρια «να βοηθήσουμε τους χαμηλοσυνταξιούχους» αλλά γνωρίζει πως ένα νέο μνημόνιο –ίσως υπό τον βαρύγδουπο τίτλο «σχέδιο σωτηρίας της Ελλάδας»- βρίσκεται επί θύραις.

Την ίδια στιγμή η Eurostat ανακοινώνει πως το ελληνικό χρέος απογειώθηκε στο 171,8% του ΑΕΠ για το πρώτο τρίμηνο του προηγούμενου χρόνου.

Πράγμα που πιστοποιεί την χρεοκοπία των κυβερνητικών διαβεβαιώσεων και την αναπόφευκτη συνέχιση της περιπλάνησης σε μια έρημο δίχως οάσεις.

Χιλιοπαιγμένο το έργο!

apolyseiwΈνα ακόμα επεισόδιο στο σήριαλ των διαπραγματεύσεων κυβέρνησης –τρόικα φτάνει στο τέλος του, με την συνήθη δραματοποίηση εκ μέρους των συστημικών Μ.Μ.Ε. αλλά και τη συνηθισμένη κατάληξη.

Η αλληλουχία των γεγονότων είναι τόσο προβλέψιμη που καταντά κοινοτυπία.

Στην αρχή η τρόικα είναι «αλύγιστη», «αδίστακτη», «παράλογη», με εξωφρενικές απαιτήσεις.

Λίγο-λίγο θα «μαλακώσει» σε κάποια σημεία, επίστρατοι δημοσιολόγοι θ’ αναλάβουν να εκφράσουν την «ανακούφισή τους».

Εν τέλει, με κάποιες δευτερεύουσες διευθετήσεις, τα νέα μέτρα (στην εφαρμογή, καθώς η ψήφισή τους έχει συντελεσθεί προ καιρού) θα υλοποιηθούν.

Άλλωστε κορυφαίοι υπουργοί, από τον Γ. Στουρνάρα ως τον Κυρ. Μητσοτάκη, έχουν δημοσιοποιήσει την αταλάντευτη προσήλωσή τους στην εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Μάλιστα, σε μια επίδειξη χυδαίου λαϊκισμού, ο ΥΠΕΘΟ εμφανίζει την απομένουσα διαδρομή ως τα εκατό τελευταία μέτρα από την κορυφή (ύψους 5.895 μέτρων) του αφρικανικού όρους Κιλιμάντζαρο. Προφανώς αποφεύγει να ομολογήσει πως αντί της καθόδου στην «γη Χαναάν» επίκειται σαραντάχρονη περιπλάνηση στην «έρημο του Σινά». Είναι διάφανη η σκοπιμότητα που διακατέχει την κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία αναπαράγεται από τα (διαθέσιμα προς τούτο) επικοινωνιακά της υποστυλώματα.

Τα σκληρά μέτρα τελειώνουν οσονούπω, το μόνο που απέμεινε είναι «η ουρά του γαϊδάρου» –οπότε λίγη υπομονή και όλα θα πάνε κατ’ ευχήν.

Μάλιστα επιμένει στο σόφισμα πως το 2014 τελειώνουν τα μνημόνια, αποφεύγοντας επιμελώς ν’ αναφερθεί στις δηλώσεις του Όλι Ρεν για μακρόχρονη δημοσιονομική επιτήρηση εκ μέρους των υπηρεσιών και των κυβερνήσεων των κρατών της Ε.Ε. Μόνο που όλο και λιγότεροι πείθονται από αυτή την διανοητική κατασκευή –είναι χαρακτηριστικό πως εδώ και κάμποσο καιρό ο πρωθυπουργός εγκατέλειψε τις αναφορές στο «success story».

Ακόμα και οι βροντώδεις διαμαρτυρίες των βουλευτών της ΝΔ – όση θεατρικότητα και πολιτική ιδιοτέλεια και αν υποκρύπτουν- αποτελούν μια όψη αυτής της διάχυτης δυσαρέσκειας. Όσο κι αν η δικομματική κυβέρνηση αναζητεί απεγνωσμένα επιπλέον πολιτικό χρόνο, η κλεψύδρα αδειάζει.

Συνεπώς ένας ακόμα (προσχηματικός) συμβιβασμός με την τρόικα ελάχιστα συμβάλει στην αναστήλωση μιας κυβερνητικής εικόνας που ξεθωριάζει ραγδαία.

Βγαίνουμε μωρό μου, βγαίνουμε…

OLI-renΑν θυμηθούμε τις «διαρροές» του Αντ. Σαμαρά σε βουλευτές της ΝΔ στις αρχές της χρονιάς, αν άντεχε η χώρα ως τον περασμένο Ιούνη θ’ απογειωνόταν αναπτυξιακά από Σεπτέμβρη!

Σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα ο Γ. Στουρνάρας ομολογεί πως η διαδρομή ως τον Ιούνη του 2014 θα είναι «κόλαση». Αλλά και άλλα βαρύγδουπα ονόματα απολογητών των μνημονίων (όπως ο Λ. Παπαδήμος) είχαν προβλέψει πως από τα μέσα του 2013 θα χαλάρωνε ο δημοσιονομικός βραχνάς.

Το να έπεσαν τόσο έξω –όλοι μαζί- είναι μια εκδοχή.

Αν αφήσουμε κατά μέρος το ενδεχόμενο συλλογικής αυθυποβολής μένει μόνο μια ερμηνεία: αυτή της συνειδητής εξαπάτησης των πολιτών. Γιατί το θέμα δεν έχει να κάνει με τους ρυθμούς προσαρμογής στις εντολές των δανειστών, με τις γερμανικές εκλογές που αναγορεύθηκαν σε ορόσημο ή τις λοιπές εξελίξεις στην ευρωζώνη.

Άλλωστε, σε όλους τους τόνους, τόσο το ΔΝΤ (λιγότερο αυτό) όσο και οι τεχνοκράτες της Ε.Ε. επιμένουν να θεωρούν την Ελλάδα μοναδική και ως εκ τούτου ειδική περίπτωση.

Ωστόσο και το ύστατο επικοινωνιακό επιχείρημα της κυβέρνησης, για «έξοδο από το μνημόνιο το 2014» καταρρέει παταγωδώς.

Όχι μόνο επειδή τα νέα μέτρα, «οριζόντια» ή «διαρθρωτικά» βρίσκονται επί θύραις.

Κυρίως επειδή ισχύει μια συγκεκριμένη αρχή για τις περιπτώσεις κρατών που οφείλουν ν’ αποπληρώσουν τις οφειλές τους στην ευρωενωσιακή πραγματικότητα. Παραμένουν υπό επιτήρηση μέχρις ότου εξοφλήσουν τουλάχιστον το 75% των δανειακών τους υποχρεώσεων.

Είναι χαρακτηριστικό πως ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Ολι Ρεν, απαντώντας σε ερώτηση της Ν. Βαλαβάνη του ΣΥΡΙΖΑ, εκμυστηρεύτηκε την ωμή πραγματικότητα. Δηλώνοντας πως «θα ισχύσει ότι, εφ’ όσον το όριο του 75% δεν έχει επιτευχθεί η επιτήρηση θα συνεχίζεται». Εννοώντας τα τρία τέταρτα του ποσού των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας και συμπληρώνοντας με νόημα «πόσο χρόνο ακόμα θα σημαίνει αυτό για την Ελλάδα, είναι ολοφάνερα ακόμα νωρίς και πρόωρο να λεχθεί»

Κάτι που σημαίνει πως, στην ελληνική γείωση της θεσμικής αυτής πρόβλεψης, ο χρονικός ορίζοντας ξεπερνά το 2040. Φυσικά αυτά τα δεδομένα είναι γνωστά στους κυβερνητικούς αξιωματούχους, οι οποίοι αναζητούν τρόπους απεγκλωβισμού από τις οδυνηρές συνέπειες μιας τέτοιας δέσμευσης. Είναι μια μάχη για άντληση εφήμερων κερδών, σε μια μακρόχρονη πορεία στην έρημο.

Κατά τα λοιπά βγαίνουμε από το μνημόνιο το 2014!