Θράσος χιλίων πιθήκων!

pithikoi_521953297Μπορεί η τελευταία προσπάθεια για κατάργηση της «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» να πέρασε στην ιστορία, είναι όμως κάτι παραπάνω από σίγουρο πως θα την ξαναβρούμε μπροστά μας.

Φαίνεται πως ενοχλεί και ενοχλεί πολύ όσους θα ήθελαν να βολευτούν πολιτικές αγυρτείες, ρουσφετολογικά όργια και βολέματα ημετέρων, ιδιαίτερα τώρα που μυρίζει … εκλογές.

Μπορεί η … συνεργάτης του Μητσοτάκη, Εύη Χριστοφιλοπούλου να προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα με την απίστευτη τοποθέτηση ότι «αποσύρεται η τροπολογία γιατί παρείσφρησε κατά λάθος»!

Την άτιμη την (ν)τροπολογία! Μόνη της μπήκε στο νομοσχέδιο! Τι θράσος!

Οι υπογραφές των Χαρδούβελη και Μητσοτάκη (όλως τυχαίως των υπουργών που αποτελούν την θεσμική προμετωπίδα της εξυγίανσης -μέσω αξιολόγησης και απολύσεων- στο δημόσιο), είναι επίσης ένα τυχαίο γεγονός!

Το γεγονός ότι η επίσημη ανακοίνωση του ΥΠΟΙΚ ούτε λίγο ούτε πολύ δικαιολογεί την κατάθεση της τροπολογίας, επίσης είναι τυχαίο γεγονός!

Λέει για την ακρίβεια: «Είναι λοιπόν προφανές, ότι η σκοπός της εν λόγω τροπολογίας του Υπουργείου Οικονομικών δεν είναι να αλλοιωθεί ο σκοπός και το πνεύμα του προγράμματος Διαύγεια, αλλά, πρώτον να μειωθούν οι καθυστερήσεις στην αποπληρωμή προϋπολογισθέντων νομίμων δαπανών του Ελληνικού Δημοσίου προς όφελος της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας και δεύτερον να αποφευχθεί η επιβάρυνση του Κράτους με την καταβολή τόκων υπερημερίας.»

Εκτός πια και αν στην Κυβέρνηση ο καθένας λειτουργεί κατά μόνας και κάνει απλά ότι … γουστάρει! Πράγμα δύσκολο να το πιστέψει κάποιος όταν πρόκειται για τέτοιες κινήσεις με πολύ συγκεκριμένο στόχο. Πράγμα που γίνεται ακόμη πιο δύσκολα πιστευτό, όταν υπάρχει η υπογραφή του αρμόδιου Υπουργού, του Μητσοτάκη, ο οποίος βαρύνεται με μία ακόμη προσπάθεια κατάργησης της «ΔΙΑΥΓΕΙΑ».

Μπροστά στη γενική κατακραυγή η (ν)τροπολογία αποσύρθηκε με τον γνωστό τρόπο. Το θέατρο σκιών όμως συνεχίζεται αποδεικνύοντας το πόσο ζει και βασιλεύει η αδιαφάνεια, ο κομματισμός και το θράσος χιλίων πιθήκων στους αστέρες της κυβέρνησης Σαμαρά.

 

Από το σκίσιμο των μνημονίων στο σκίσιμο του …καλτσόν!

t4rΗ έναρξη των διαπραγματεύσεων για την απεμπλοκή του ΔΝΤ από το πρόγραμμα χρηματοδότησης της Ελλάδας για την διετία 2015-16 επενδύθηκε με κοσμοϊστορικής

σημασίας περιγραφές και απ’ ότι φαίνεται καταλήγει σε μία ακόμη σφαλιάρα της ελληνικής Κυβέρνησης, μετά τα όσα συνέβησαν τελευταία.

Ήδη για όσους εμφανίζονται δύσπιστοι στην κριτική μιας κίνησης στο κενό, υπάρχει η «λευκή σημαία» που ύψωσε η κυβερνητική εκπρόσωπος Σ. Βούλτεψη με την πρόσφατη συνέντευξη της στην ιταλική εφημερίδα «La Repubblica»

Ομολογώντας πως «η Ελλάδα θα βγει από το μνημόνιο μόνο μετά από συμφωνία με τους τρεις θεσμικούς εταίρους. Θα συνεχίσει να ακολουθεί με προσήλωση το πρόγραμμα»!

Με τα λεγόμενά της η κυβερνητική εκπρόσωπος άδειασε τον Αντ. Σαμαρά ο οποίος, ως γνωστόν, φρόντιζε να σχίζει σελίδες του μνημονίου καθημερινά.

Ενώ απογοήτευσε τον Αδ. Γεωργιάδη ο οποίος, από τον περασμένο Μάρτη, είχε προ- αναγγείλει την εκλάκτιση της τρόικα αμέσως μετά τις ευρωεκλογές.

Σε κάθε περίπτωση καλό είναι να προβούμε σε μια σύντομη αναδρομή της έλευσης του ταμείου στην γηραιά ήπειρο, μέσω της χώρας μας.

Θα πρέπει να θυμηθούμε πως η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου αναζήτησε στήριξη από αμιγώς ευρωπαϊκό μηχανισμό το 2010, κάτι που αρνήθηκε η Μέρκελ και ο τότε σύμμαχός της Σαρκοζί.

Συνεπώς η ένταξη του ΔΝΤ (επί Στρος – Καν) στην τριμερή χρηματοδότηση αποτέλεσε ευρωενωσιακή επιλογή. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το ότι ο γερμανογαλλικός άξονας της εποχής επιθυμούσε να μοιραστεί μαζί του το κόστος του «προγράμματος σωτηρίας».

Τέσσερα χρόνια μετά η Ε.Ε., με ηγεμονική δύναμη την Γερμανία, αποφασίζει να αναλάβει εκείνη την διαχείριση του κρατικού δανεισμού (και του συνακόλουθου χρέους) της Ελλάδας.

Είναι σαφές πως αυτά ήταν η κύρια συζήτηση του Αντ. Σαμαρά, στην πρόσφατη επίσκεψή του στο Βερολίνο. Χωρίς το «πράσινο φως» της γερμανικής κυβέρνησης θα ήταν αδύνατο να υποβληθεί ένα αίτημα απομάκρυνσης της Ελλάδας από την άμεση επιτήρηση του ΔΝΤ.

Εδώ θα άξιζε να ξανασκεφθούμε το ναυάγιο της συνδιάσκεψης για το ελληνικό χρέος, που το ΔΝΤ είχε προαναγγείλει για τα μέσα Νοέμβρη. Υπό το βάρος των παρασκηνιακών αντιδράσεων των κορυφαίων κύκλων της Ε.Ε. η συγκεκριμένη διαδικασία ματαιώθηκε.

Μένει να δούμε το ποιοι θα είναι οι όροι αυτής της διευθέτησης –να επισημάνουμε απλά πως η Κρ. Λαγκάρντ μίλησε για «μετεξέλιξη της σχέσης» και όχι για διακοπή της.

Αν το σχήμα της μερικής αποδέσμευσης ολοκληρωθεί η ελληνική υπόθεση περιέρχεται στα χέρια του γερμανικού παράγοντα και στην «φροντίδα» των χρηματοπιστωτικών αγορών, οι οποίες έδειξαν τα δόντια τους με τρόπο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν! Είναι βέβαιο πως, καθώς τα επιτόκια δανεισμού θα είναι σημαντικά μεγαλύτερα από εκείνα που παρείχε το ΔΝΤ, μακροπρόθεσμα το κρατικό χρέος της Ελλάδας θα εκτιναχθεί.

Δεδομένου ότι η κυβέρνηση Μέρκελ έχει αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο «κουρέματος», όλα δείχνουν πως το πρόβλημα απλά μετατίθεται στο απώτερο μέλλον.

Πολιτικά ωστόσο υπάρχει μια πολύ σημαντική συνέπεια. Οι γραμμές των κομμάτων που ζητούν διαγραφή έστω και τμήματος του ελληνικού χρέους εξασθενούν διαπραγματευτικά.

Αφού θα έχουν απέναντί τους, σε περίπτωση κυβερνητικής αλλαγής, μια ανένδοτη κυβέρνηση στο Βερολίνο.

Προς το παρόν είναι πρόωρο να εκτιμήσουμε τις επιπτώσεις μιας τέτοιας αλλαγής σκηνικού…

 

Τι έχουν τα έρμα και ψοφάν;

dhmar_grafeiaΊσως είναι κάτι το πρωτοφανές στην πολιτική ιστορία –και όχι μόνο της Ελλάδας – αυτό που συμβαίνει με τη ΔΗΜ.ΑΡ.

Ο αρχηγός του κόμματος, άρτι επανεκλεγείς μάλιστα, δεν απολαμβάνει της εμπιστοσύνης έστω και ενός μέλους της κοινοβουλευτικής του ομάδας.

Έτσι θα ζήσουμε το παράδοξο να συντονίζει την πολιτική γραμμή ένα πρόσωπο το οποίο αποδοκιμάσθηκε, ηχηρά και δημόσια, απ’ όλους όσους καλούνται να την υλοποιήσουν στο κοινοβούλιο.

Το πώς θα συνεχισθεί αυτή η φαρσοκωμωδία επαφίεται στο θυμικό των πρωταγωνιστών της και την «ειρωνεία της ιστορίας».

Η ουσία έγκειται στ’ ότι ένα κόμμα που αποτέλεσε τον τρίτο εταίρο της συγκυβέρνησης Σαμαρά ως το θέρος του 2013 παύει να υφίσταται πρακτικά. Ωστόσο πρόφθασε να γράψει κάποιες λαμπρές σελίδες, που θα μείνουν ως παρακαταθήκες πολιτικού τυχοδιωκτισμού και καθεστωτικής προσήλωσης.

Από το «δεν συγκυβερνούμε, είτε με το ΠΑΣΟΚ είτε με την ΝΔ» έφτασε να συμπληρώνει τα έδρανα της πλειοψηφίας. Από τις «κόκκινες γραμμές» και την επαγγελία μιας «επαναδιαπραγμάτευσης των μνημονίων» συμβιβάστηκε με την ψήφο εμπιστοσύνης στα νέα μέτρα και την άρνηση υπερψήφισης από την άσπιλη κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜ.ΑΡ. Την ώρα που μαχόταν για «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο» αποδέχθηκε την παρουσία του Τ. Μπαλτάκου ως γενικού γραμματέα του κυβερνητικού σχήματος το οποίο στήριζε μέχρις ότου αποχωρήσει.

Εν συνεχεία, η πορεία πέραν των κρατικών αξιωμάτων αποδείχθηκε ανάλογη εκείνης στην έρημο. Αίφνης τα λιγωμένα Μ.Μ.Ε., τα οποία ανακάλυπταν και αναδείκνυαν την «υπευθυνότητα» και την «σωφροσύνη» του Φ. Κουβέλη, ανέκρουσαν πρύμναν.

Οι εσωτερικές διαμάχες, μεταξύ όσων επιθυμούσαν επανένταξη στον κυβερνητικό συνασπισμό και εκείνων που λοξοκοιτούν προς τον ΣΥΡΙΖΑ ταλάνισαν το κόμμα. Έως ότου την χαριστική βολή έδωσε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, καθώς η ετοιμόρροπη ΔΗΜ.ΑΡ καταποντίσθηκε στις κάλπες.

Τα «ήξεις – αφήξεις» του αρχηγού της, σχετικά με το πιθανολογηθέν ενδιαφέρον του για την προεδρία της δημοκρατίας, εξαφάνισαν και τα έσχατα υπολείμματα (προσωπικής και πολιτικής του) αξιοπιστίας.

Η επανεκλογή στην ηγεσία ενός κόμματος – φαντάσματος, μόνο και μόνο για να δρομολογηθεί συντεταγμένα η επιστροφή των «άσωτων υιών» στον ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι θα κλείσει ο κύκλος, ώστε να επιβεβαιωθεί η εκτίμηση πως ο κυβερνητισμός είναι μια ανίατη ασθένεια.

 

 

Φαντασιακό!

fantasiaΘα έδινα ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση!

Θα έδινα γιατί μου αρέσουν οι φαντασιακές περιπλανήσεις στις ηλιόλουστες λεωφόρους του αύριο!

Θα ψήφιζα γιατί τώρα μπορώ να είμαι σίγουρος, όπως λέει και ο Πρωθυπουργός μας, πως στο τέλος του 2014 έρχεται η  έξοδος από το μνημόνιο (άσχετα αν δεν μας εξηγεί ποια είσοδος και που ακολουθεί)…

Γιατί στην επόμενη διετία όπως ο ίδιος υποσχέθηκε θα υπάρξουν  300.000 θέσεις εργασίας, τις οποίες θα προσφέρει η αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας! (αυτή που μπορεί να είναι κρυφή αλλά υπάρχει. Ποιος αμφιβάλλει για την ανάπτυξη που βλέπουμε γύρω μας;).

Γιατί στον κόσμο που ανοίγεται μπροστά μας οι μαρίνες στα νησιά θα φέρουν τουρίστες, η χώρα θα εξάγει φυσικό αέριο και θα εξορύξει τον πλούτο του υπεδάφους της με σεβασμό στο περιβάλλον των περιοχών – όπως στις Σκουριές Χαλκιδικής ας πούμε…

Θα έδινα ψήφο εμπιστοσύνης όχι μόνο για τα καθημερινά αλλά και για τις ιδέες, τις αξίες και τα οράματα που οδηγούν τη χώρα και το λαό σε ένα φωτεινό (φαντασιακό) μέλλον!

Μου αρέσει για παράδειγμα η αποκατάσταση  της έννοιας της επιχειρηματικότητας, όπως ο Πρωθυπουργός υπερηφανεύεται! (Ίσως σε αυτό να οφείλεται η φορολογική ασυλία των εφοπλιστών.)

Τρελαίνομαι για τάξη και  ασφάλεια! Θα επικρατήσουν εκεί όπου η διασάλευσή τους απειλεί τα ιδεογράμματα της «αναγεννημένης δεξιάς»: τους δρόμους, τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία. Ας έχει  απέναντί της ύπουλους εχθρούς που μεταμφιέζονται πολιτικά και εξαπολύουν τις «συνιστώσες του χάους».

Θα επικρατήσουν και απέναντι σε αδίστακτους τρομοκράτες που θα ανατίναζαν (αν και δεν ανευρέθησαν εισέτι αμάχητα πειστήρια) τα κεντρικά γραφεία της ΝΔ και θα σκότωναν καλούς εφοπλιστές!

Αλλά κυρίως θα έδινα ψήφο εμπιστοσύνης γιατί αυτή η Κυβέρνηση είναι απόλυτα πιστή σε όσα προεκλογικά υποσχέθηκε(Ποιος τα θυμάται άραγε εκείνα τα 18 σημεία; Κάτι σαν τα Ζάππεια..). Τα τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια!

Αλλά υπάρχει και κάτι τελευταίο για να σας εξομολογηθώ. Ένας φόβος…

Φοβάμαι να σκεφτώ τη ζωή μου χωρίς την παρουσία του Μητσοτάκη που κυνηγά ανηλεώς τους κακούς «δημόσιους υπαλλήλους»! Χωρίς απολύσεις και μειώσεις μισθών και συντάξεων! Φοβάμαι το αύριο χωρίς την παρουσία του αναμορφωτή της Δημόσιας (λέμε τώρα) Υγείας Μ. Βορίδη! Χωρίς τις πύρινες αγορεύσεις του Αδωνι! (Άσε που θα πάρει και τα χρήματα από τη χώρα… – στην ξενιτιά την άπονη οι καταθέσεις του Άδωνι -με ομοιοκαταληξία  παρακαλώ)! Φοβάμαι τη μέρα που θα ξημερώνει χωρίς τις τοποθετήσεις της Βούλτεψη, τους σχεδιασμούς επι χάρτου του Δένδια…

Πώς να ζήσω χωρίς αυτά; Πως  να αναπνεύσω χωρίς το φόβο ότι θα μου πάρουν τα πάντα αυτοί που θα έρθουν για να καταστρέψουν αυτά που με τόσο πόνο και δάκρυ χτίστηκαν αυτά τα χρόνια; Τα ερείπια ζωής που βλέπετε γύρω σας είναι απλά μια οφθαλμαπάτη και τίποτα άλλο!

Άλλωστε μην ξεχνάτε, αχάριστοι, ότι έρχονται και φοροελαφρύνσεις. Και ρύθμιση χρεών. Και χρήμα. Πολύ χρήμα.

Τυχαίο είναι που χύθηκε ο καφές του Πρωθυπουργού στη Βουλή;

Λήξις χρόνου!

samaras-660-1_11_0Η επανάληψη του σκηνικού των Παρισίων και στο Βερολίνο είναι μάλλον απίθανο να οφείλεται στην ενεργοποίηση του δαίμονα των συμπτώσεων.

Όπως και στις αρχές του μήνα το Μέγαρο Μαξίμου έδωσε κοσμοϊστορική αξία στην συνάντηση του πρωθυπουργού με την καγκελάριο.

Το αποτέλεσμα δεν δικαίωσε ούτε τους πλέον ένθερμους υμνωδούς του Αντ. Σαμαρά.

Η Αγκ. Μέρκελ είχε να προσφέρει «τσάι και συμπάθεια» αλλά τίποτα το ουσιώδες. Συνέστησε υπομονή και επιμονή στην γνωστή συνταγή, η οποία θα θεραπεύσει τα δομικά προβλήματα του ελληνικού κράτους.

Οι φοροελαφρύνσεις και οι «αναπτυξιακές ανάσες» παραπέμπονται στις καλένδες, μετά την συζήτηση για το ελληνικό χρέος –η οποία διαφημιζόταν για μετά τις ευρωεκλογές και μετατοπίσθηκε για αρχές του 2015 και βλέπουμε.

Ωστόσο υπάρχει και μια ακόμη διάσταση, η οποία διασαφηνίστηκε με την κατηγορηματική δέσμευση του Αντ. Σαμαρά.

Επί μέρες κύκλοι πέριξ του ηγετικού πυρήνα της ΝΔ, διακινούσαν το σενάριο της αποχώρησης του ΔΝΤ από το «πρόγραμμα σωτηρίας».

Υποτίθεται πως τον χρηματοδοτικό του ρόλο θα τον αναπλήρωνε η έξοδος στις αγορές και έτσι θα δρομολογούνταν και η απομάκρυνση της τρόικα.

Μετά την συνάντηση Μέρκελ – Σαμαρά ο πρωθυπουργός αναδιπλώθηκε πλήρως, με την φράση «δεν δέχομαι τον όρο διαζύγιο, ούτε καν ρόδινο».  Όσο για τις σχέσεις με την τριμερή «έχουμε μια συνεργασία που δεν ήταν πάντα ρόδινη», ευελπιστώντας πως αυτή «θα ολοκληρωθεί πριν την προγραμματισμένη στιγμή» -η οποία λογικά τοποθετείται, με τα όσα ως τώρα γνωρίζετε, στο 2016. Όσο για τις υπόλοιπες δόσεις του δανείου (οι οποίες κάποτε συγκλόνιζαν την τρομώδη επιχειρηματολογία άτεγκτων υπουργών και αφριζόντων δημοσιολογούντων) περιορίσθηκε στο τυπικό «θα δούμε τι θα γίνει».

Είναι φανερό πως η ρύθμιση του χρέους αποσυναρτάται (χρονικά και πολιτικά) από την διαδικασία εκλογής προέδρου της δημοκρατίας.

Ο Αντ. Σαμαράς δεν έχει να παρουσιάσει κάτι χειροπιαστό ως επιτυχία, ούτε καν υποσχέσεις για ένα «success story». Η φυσιολογική φορά των εξελίξεων θα του προσθέσει επιπλέον πονοκεφάλους παρά θα τον απαλλάξει από ορισμένους εκ των υφισταμένων.

Το άστρο του φαίνεται να δύει και πλέον την «μητέρα όλων των μαχών» αποτελεί η επιχείρηση συγκέντρωσης των 180 ψήφων για τον νέο πρόεδρο της δημοκρατίας.

Διαφορετικά οι εκλογές θα πιστοποιήσουν και γι’ αυτόν το «λήξη χρόνου».

 

ΥΓ

Όταν γραφόταν το παραπάνω δεν είχε πραγματοποιηθεί η ομιλία Σαμαρά στη Χαλκιδική.

Να σημειώσω απλά κάποια πράγματα:

Δεν ήταν απλά το προεκλογικό ύφος της (ξεκάθαρο φαντάζομαι σε όλους) σε μια προσπάθεια συσπείρωσης του κόμματος του…

Είναι σαφές ότι για τον Σαμαρά ο πολιτικός χρόνος μετρά από την ανάληψη της Πρωθυπουργίας και μετά. Όχι τυχαία!

Προφανώς και δεν περίμενα αναφορές στην περίοδο του 1993 ή αυτήν της Πολιτικής Άνοιξης!

Ο Σαμαράς όμως επιλέγει – επίσης όχι τυχαία – να ξεχνά ότι ήταν Υπουργός της Κυβέρνησης Καραμανλή γιατί έτσι θεωρεί ότι αποενοχοποιείται για το έγκλημα που έγινε σε βάρος της χώρας εκείνη την περίοδο.

Εκείνο που πραγματικά με εντυπωσίασε είναι ο τρόπος με τον οποίο επιχείρησε να αναπλάσει την πολιτική του στάση την περίοδο 2010 – 2012.

Αν αποδεχθούμε ως αληθείς τους ισχυρισμούς του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης η στάση του υπήρξε (μνημονιακά) άψογη.

Ψήφισε τα πιο κρίσιμα νομοσχέδια της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και στήριξε ολόθερμα τις βασικές της επιλογές.

Βέβαια τα στοιχεία είναι αμείλικτα, για την αφήγηση αυτή.

Πληροφορηθήκαμε λοιπόν πως έκανε ό,τι μπορούσε για να μην πέσει η χώρα στα νύχια του ΔΝΤ. Αντιπαρερχόμενος το γεγονός πως η έλευσή του προέκυψε ως απαίτηση της Αγκ. Μέρκελ, με την οποία έχει (πλέον) ταυτόσημες απόψεις για την «ελληνική θεραπεία»

Το πρώτο μνημόνιο δεν το υπερψήφισε (αντιμνημονιακός γάρ τότε), το δεύτερο το κατήγγειλε αμέσως μετά τις Κάννες και το υπερψήφισε επί πρωθυπουργικών ημερών Λ. Παπαδήμου. Όσο για τα αλησμόνητα «Ζάππεια 1, 2, 3» και τα 18 δις ευρώ «ισοδύναμα μέτρα», χάθηκαν με την παραδοχή «ουδείς αναμάρτητος» -ενώπιον της γερμανίδας καγκελαρίου.

Δεν γνωρίζουμε τους λόγους που επιχειρήθηκε τώρα η κατασκευή μιας νέας ιστορικής εκδοχής για το πρόσφατο παρελθόν.

Ενδεχομένως να εκτιμήθηκε πως είναι η κατάλληλη στιγμή, αφού τέτοιες «νεανικές αμαρτίες» θα συγχωρηθούν από ένα κοινό που σώθηκε, μέσω της «απασφάλισης της χειροβομβίδας». Αν και οι ενδείξεις που υπάρχουν μας προσανατολίζουν στην σκέψη πως δεν υπάρχουν και πολλοί πολίτες που να νοιώθουν ευγνώμονες.

 

 

Ποιός θα πληρώσει άραγε τη νύφη για το «πακέτο Χατζηγάκη:»

xatzhΗ απάντηση είναι γνωστή! Όλοι μας! Γιατί έτσι γράφεται η ιστορία της υποσχεσιολογίας και του παλαιοκομματισμού σε αυτή τη χώρα. Η ιστορία των «πακέτων», που εφευρίσκονται, υπόσχονται και «υλοποιούνται» προκειμένου να κοιμηθεί και πάλι ο λαός!

Η εξιστόρηση των σημαντικών σταθμών σε αυτή την ιστορία μας βοηθά να καταλάβουμε κάποια απλά πραγματάκια και να θυμηθούμε επίσης: Πρώτα απ’ όλα ότι το πακέτο δόθηκε «κατ’ εντολήν του Πρωθυπουργού» (Κ. Καραμανλής)  και ότι ο νυν Πρωθυπουργός, ως Υπουργός της Κυβέρνησης είχε συμφωνήσει σε αυτό. (Τον καρφώνει άλλωστε και ο ίδιος ο Χατζηγάκης όπως θα δείτε παρακάτω)

Ιανουάριος του 2009, εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων η Κυβέρνηση επενδύει στη μαϊμουδιά. Το επίσημο δελτίο τύπου του Υπουργείου λέει τα παρακάτω:

«Μετά από προσωπική εντολή του πρωθυπουργού προς το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, οι ενισχύσεις για τη στήριξη του αγροτικού εισοδήματος, που θα δοθούν άμεσα, ανέρχονται σε 500 εκατ. ευρώ. Έτσι, αν στο ποσό αυτό προστεθούν και τα 500 εκατ. ευρώ που έχουν δοθεί μέχρι τώρα (άτοκα δάνεια σε κτηνοτρόφους, άτοκα δάνεια στους συνεταιρισμούς) το συνολικό ποσόν που παίρνουν οι αγρότες αγγίζει το ένα δισ. ευρώ.  Όπως δήλωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Σωτήρης Χατζηγάκης, ανακοινώνοντας τα μέτρα, η κυβέρνηση εξάντλησε τις δημοσιονομικές αντοχές της χώρας και πιστεύει ότι προσφέρεται μια σημαντική στήριξη στους Έλληνες αγρότες.

  KaramanlisΑναλυτικά, δίνονται:

  -Στο βαμβάκι ενισχύσεις 75 εκατ. ευρώ (ως 40 ευρώ το στρέμμα).

  -Αυξάνεται ως και 40% η επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαίου. Η επιστροφή θα γίνει μόνον στους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες στους οποίους θα δοθούν 120 εκατ. ευρώ.

    -Καλαμπόκι, σιτηρά. Στους παραγωγούς αυτούς θα δοθούν αποζημιώσεις 100 εκατ. ευρώ.

  -Λάδι, ελιές. Θα δοθούν ενισχύσεις για αναπλήρωση ζημιών ύψους 50 εκατ. ευρώ.

  -Δενδρώδεις καλλιέργειες – σπαράγγια. Θα δοθούν ενισχύσεις ύψους 100 εκατ. ευρώ.

 Πέρα από τις παραπάνω ενισχύσεις, οι οποίες θα καταβληθούν μέσω του ΕΛΓΑ, στους παραγωγούς βαμβακιού, καπνού, δημητριακών και λαδιού θα δοθεί επιπλέον έκτακτη ενίσχυση ύψους 75 εκατ. ευρώ.

 Οι παραπάνω ενισχύσεις θα δοθούν άμεσα.

 Ο κ. Χατζηγάκης δήλωσε ότι συνεχίζει το διάλογο με τους αγρότες για την επίλυση όλων των προβλημάτων και αιτημάτων τους.»

Λίγο αργότερα και εν μέσω πληροφοριών για θέμα που δημιουργείται στην Ε.Ε. , ο τότε πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Βασίλης Έξαρχος, τονίζει πως «για άλλη μια φορά ότι, η ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κρύβει την αλήθεια». Σημειώνει μάλιστα:

«Δυστυχώς, είναι ορατός ο κίνδυνος, η προχειρότητα, με την οποία λειτουργεί η κυβέρνηση να έχει δυσμενείς επιπτώσεις για τη χώρα, που θα κληθεί να πληρώσει τον λογαριασμό», προσθέτει.

Ο κ. Έξαρχος υπογραμμίζει τέλος πως «ο αρμόδιος υπουργός είναι εκτεθειμένος, διότι ύστερα από συνάντησή του με την Επίτροπο Γεωργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε διαβεβαιώσει τους Έλληνες αγρότες ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την καταβολή των αποζημιώσεων. Ύστερα από όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, οφείλει να δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις στους Έλληνες πολίτες».

Αυτά τον Αύγουστο του 2009!

Τα στελέχη και οι βουλευτές της ΝΔ υπερασπίζονται το «πακέτο», συνεχίζοντας είτε να αγνοούν τον υπαρκτό κίνδυνο προστίμων είτε απλά προσπαθώντας να στηρίξουν την αντιπολιτευτική τους τότε τακτική απέναντι στην Κυβέρνηση Παπανδρέου. Χαρακτηριστική η αναφορά του Μάξιμου Χαρακόπουλου μετά από συνάντηση με τη διοίκηση της Ε.Α.Σ. Λάρισας:

http://maximos.gr/deltia-typou/item/808-stin-eas-larisas-o-maksimos-an-to-paketo-xatzigaki-itan-psixoula-tora-ti-dinei-i-kyvernisi-pasok-stous-agrotes.html

«Σε μια ιδιαίτερα αρνητική για τους αγρότες συγκυρία με τα αγροτικά προβλήματα οξυμμένα, είχαμε μια εποικοδομητική, όπως πάντα, συνεργασία με τη διοίκηση της ΕΑΣ Λάρισας. Οι τιμές στα περισσότερα αγροτικά προϊόντα είναι σε χειρότερο επίπεδο από πέρυσι, ενώ το κόστος παραγωγής έχει επιβαρυνθεί», τόνισε σε δήλωσή του ο Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Λαρίσης κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος μετά τη συνάντηση που είχε κατά την επίσκεψή του στα γραφεία της ΕΑΣ Λάρισας με τον Πρόεδρο της κ. Θανάση Κοκκινούλη και μέλη του Δ.Σ.

Ο Θεσσαλός πολιτικός υπενθύμισε ότι «πέρυσι που η κυβέρνηση της ΝΔ προχώρησε στο πακέτο αγροτικών αποζημιώσεων, της τάξης των 500 εκατομμυρίων ευρώ, στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα χαρακτήριζαν ψίχουλα, ζητώντας τουλάχιστον το διπλάσιο ποσό. Εύλογα, οι αγρότες αναμένουν σήμερα από την κυβέρνηση μέτρα στήριξης».

Τον Ιανουάριο του 2012 οι κοινοτικές αρχές προχωρούν στην έντοκη ανάκτηση ποσού που ξεπερνά τα 420 εκατ. ευρώ και αφορά σε κρατικές ενισχύσεις που δόθηκαν παράνομα μέσω του ΕΛΓΑ, επί υπουργείας Σωτήρη Χατζηγάκη.

agrotes_13_minΣύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση «C-3/2010 – Κρατικές ενισχύσεις μέσω του ΕΛΓΑ στους αγρότες το 2008 και 2009», στις αρχές του 2009 έγιναν πληρωμές ύψους 415 εκατ. ευρώ σε αγρότες μέσω του ΕΛΓΑ, με την Κοινή Υπουργική Απόφαση 262037/30-1-2009 των τότε Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Σ. Χατζηγάκη και Υφυπουργού Οικονομικών Ν. Λέγκα.

Στις πληρωμές αυτές δεν έγιναν σεβαστοί οι κανόνες για τη νόμιμη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων. Ταυτόχρονα, οι επικοινωνιακοί χειρισμοί που συνόδευσαν τις πληρωμές προκάλεσαν την άμεση αντίδραση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κλήθηκε άμεσα στις Βρυξέλλες ο τότε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για να αιτιολογήσει τις πληρωμές, προφανώς χωρίς να πείσει την τότε Επίτροπο Γεωργίας.

Σαν επακόλουθο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κινητοποιήθηκε άμεσα, ξεκινώντας έρευνα για να διαπιστωθεί αν οι πληρωμές συμβιβάζονται με την κοινοτική νομοθεσία.

Στο πλαίσιο μάλιστα της ίδιας έρευνας, η ΕΕ εξέτασε και αντίστοιχες πληρωμές, ύψους 387 εκατ. ευρώ, που έγιναν επίσης μέσω του ΕΛΓΑ το 2008, φθάνοντας έτσι το συνολικό αντικείμενο της έρευνας στα 802 εκατ. ευρώ.

Μετά από τριετή αλληλογραφία, παροχή πλήθους στοιχείων από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, αλλεπάλληλες διμερείς συναντήσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και επίμονες ελληνικές παρεμβάσεις σε πολιτικό και σε τεχνικό επίπεδο, πείσθηκε η Επιτροπή και αποδέχθηκε τελικά τα επιχειρήματα των ελληνικών αρχών αλλά για την αιτιολόγηση των 378 από το σύνολο των 802 εκατ. ευρώ.

Έτσι, σύμφωνα με Απόφαση που θα δημοσιευθεί στην επίσημη εφημερίδα της ΕΕ, το συνολικό ύψος των «παράνομων» κρατικών ενισχύσεων, που κατά την Επιτροπή πρέπει να ανακτηθούν έντοκα, ανέρχεται στο ποσό των 424,8 εκατ. ευρώ (με μια δυνατότητα μείωσης του ποσού αυτού κατά 75,3 εκατ. ευρώ, εάν δεν έχουν δοθεί ενισχύσεις τύπου «de minimis» στους αγρότες για 3 χρόνια).

Με την ίδια Απόφαση η Επιτροπή α) θέτει προθεσμία τεσσάρων (4) μηνών για τη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την ανάκτηση εντόκως από τους παραγωγούς των σχετικών χρηματικών ποσών και β) ζητά πλήρη ενημέρωση σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται για την ανάκτηση, μέχρι τις 8-2-2012. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την Απόφαση, η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να προσφύγει στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε βάρος της Ελλάδας, ζητώντας την επιβολή κατ΄ αποκοπή ποσών ή και χρηματικής ποινής. Η Απόφαση μάλιστα είναι άμεσα εκτελεστή.

Ο τότε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κώστας Σκανδαλίδης δίνει  εντολή στο Ειδικό Γραφείο Κοινοτικού Δικαίου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους να ασκήσει προσφυγή ακύρωσης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της ΕΕ, καθώς επίσης να καταθέσει αίτηση για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης.

Εν τούτοις θα πρέπει να τονισθεί ότι ποσό 500 περίπου εκατ. ευρώ θα βαρύνει εντέλει τον εθνικό προϋπολογισμό και τα ελλείμματα και επομένως την ελληνική κοινωνία. Και αυτό, χωρίς να συνυπολογίζονται επιπλέον πρόστιμα άνω των 220 εκατ. ευρώ το χρόνο, που παρακρατούνται από την ΕΕ για παραλείψεις και παρατυπίες των προηγούμενων χρόνων, που επίσης επιβαρύνουν τα ελλείμματα της χώρας.

Το μάρμαρο δηλαδή δεν το πληρώνουν μόνο όσοι πήρανε τις ενισχύσεις αλλά και όλοι μας μέσα από την επιβάρυνση του προϋπολογισμού λόγω των προστίμων!

Χαρακτηριστικό της λογικής που επικράτησε στην Ε.Ε. είναι τα όσα ανέφερε σε ομιλία του στο Ελατοχώρι Πιερίας, στις 8 Σεπτεμβρίου του 2012 ο Τάσος Χανιώτης, ανώτερο στέλεχος της Κομισιόν,  για πιο αυστηρή πολιτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε τέτοιου είδους δημοσιονομικές ατασθαλίες, δίνοντας την εντύπωση ότι θα χρησιμοποιήσει την «τιμωρία» των Ελλήνων αγροτών προς παραδειγματισμό τόσο για το μέλλον των ελληνικών επιδοτήσεων όσο και για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Μέχρι τώρα, η Επιτροπή δεν ήλεγχε από πού προερχόταν οι επιστροφές κρατικών ενισχύσεων, τις οποίες θεωρούσε παράνομες και τα πρόστιμα πληρώνονταν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Βάσει του κανονισμού, όμως, αυτή τη φορά έχει ήδη ζητήσει από την ελληνική πλευρά να απαιτήσει από τον κάθε αγρότη ξεχωριστά πίσω τα χρήματα που έλαβε το 2009 ως αποζημίωση, χωρίς να έχουν εγκριθεί από την τότε Επίτροπο Γεωργίας, Μ. Φίσερ-Μπόελ.

Ο Χατζηγάκης βέβαια εμφανίζεται αμετανόητος και καρφώνει Σαμαρά σε πρόσφατη συνέντευξη του!

http://thessalikigi.gr/enot-news/2014—–free-sunday

«Τα 425 εκ. ευρώ που δοθήκαν στις αρχές του 2009 ήταν αποζημιώσεις και όχι πακέτο δώρων –πλήρως τεκμηριωμένες, αλλά και συμβατές και σύννομες με την ισχύουσα εθνική και κοινοτική νομοθεσία. Οι μεγάλες ζημιές που είχαν υποστεί οι παραγωγές των αγροτών μας το 2008 –και επομένως η αναγκαιότητα των αποζημιώσεων– αναγνωρίστηκε από την Ε.Ε. αργότερα –συγκεκριμένα τον Οκτώβριο του 2009. Αναφέρομαι στην απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών Γεωργίας, η οποία λαμβάνοντας υπόψη τα ίδια με την τότε ελληνική κυβέρνηση πραγματικά γεγονότα ότι, δηλαδή, τα έτη 2008-2009 υπήρξαν ιδιαιτέρως ζημιογόνα για την ευρωπαϊκή γεωργία, επέτρεψε στα κράτη μέλη να προβούν κατά το δοκούν και σε κρατικές ενισχύσεις και μάλιστα αναδρομικά.

Θέλω να τονίσω εδώ ότι οι συγκεκριμένες αποζημιώσεις ήταν μια απόφαση από μια κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε και ο σημερινός Πρόεδρος της ΝΔ. Ήταν μια συλλογική κοινά αποδεκτή απόφαση, που κανένας τότε δεν κατηγόρησε, ούτε από τη ΝΔ, ούτε από το ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα, μάλιστα, ο κ. Παπανδρέου, σας υπενθυμίζω, μας κατηγορούσε τότε ότι δίναμε «ψίχουλα» στους αγρότες.»

Χρειάστηκε να φτάσουμε στο σήμερα για να ενημερωθούμε από τον νυν Υπουργό Οικονομικών κ. Χαρδούβελη, ότι :

«Από τους έλληνες αγρότες που έλαβαν χρήματα από το περίφημο πακέτο Χατζηγάκη από το 2009 θα πρέπει να ανακτηθεί ο καταλογισμός των 387 εκατομμυρίων ευρώ που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως επισημαίνει με έγγραφο του που κατέθεσε στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης.

Απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Θωμά Ψύρρα, επισημαίνει ότι το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης θα πρέπει να κινηθεί άμεσα για την ανάκτηση των χρημάτων, δεδομένου ότι ελλοχεύει η επιβολή επιπλέον προστίμου προς το ελληνικό Δημόσιο.»

Το μόνο που μένει να μάθω είναι πόσα είναι τα πρόστιμα που πληρώθηκαν μέχρι στιγμής από τη χώρα προς δόξα του Χατζηγάκη και  του Καραμανλή ;

Έγκλημα και τιμωρία

enfiaΤα όσα διαδραματίζονται με τον ΕΝΦΙΑ είναι ενδεικτικά της κατάστασης που επικρατεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Αιχμάλωτοι των μνημονιακών «υποχρεώσεων» και ταγμένοι στην κατεδάφιση του οτιδήποτε έχει μείνει όρθιο, αφού διαπραγματεύτηκαν και συμφώνησαν με την τρόικα, υλοποίησαν άλλη μια φορομπηχτική πολιτική. Η στόχευση της ιδιοκτησίας μικρής, μεσαίας και μεγάλης με οριζόντιο και προκλητικό τρόπο, οδήγησε στη μεταμόρφωση του χαρατσιού μέσω ΔΕΗ στον ΕΝΦΙΑ.

Οι εξαγγελίες και οι δεσμεύσεις περί δικαιοσύνης στη φορολογία και περί μη λήψης νέων μέτρων αποδείχθηκαν για μια ακόμη φορά κούφια λόγια και απατηλές υποσχέσεις.

Η επίθεση κατά της ιδιοκτησίας και των ιδιοκτητών με απώτερο στόχο όχι την είσπραξη των τεράστιων ποσών, αλλά αναγκαστικής αλλαγής τίτλων ιδιοκτησίας από τους αδυνατούντες να πληρώσουν πολίτες, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Η κοινωνική κατακραυγή οδήγησε σε μερική αναδίπλωση αποκαλύπτοντας όχι μόνο την προχειρότητα αλλά και την πολιτική αφέλεια όσων δυστυχώς χειρίζονται θέματα που έχουν να κάνουν με την οικονομική πολιτική. Τα αποτελέσματα δικαίωσαν όσους υποστηρίζουν πως, δυστυχώς, βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου!

Δεν είναι οι κραυγές κάποιων βουλευτών της ΝΔ ότι έτσι εξοντώνονται και δεν θα ξαναεκλεγούν. Λίγο ενδιαφέρει τους πολίτες η προσωπική τους πορεία. Ας πρόσεχαν τι ψήφιζαν και ποιους εμπιστεύονταν.

Είναι ότι ο ΕΝΦΙΑ και η επίθεση κατά της ιδιοκτησίας αποσαθρώνει την ήδη προβληματική βάση της ΝΔ. Όπως ακριβώς διέλυσε την εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ η μνημονιακή πολιτική και η επίθεση κατά όλων των κοινωνικών ομάδων που το στήριζαν, στη διάρκεια αυτών των χρόνων.

Η ΝΔ ακολουθεί την πρόσφατη πορεία του ΠΑΣΟΚ και άσχετα με το τι θα συμβεί στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι σαφές ότι με την ιστορία του ΕΝΦΙΑ χάνει ένα μεγάλο κομμάτι παραδοσιακής εκλογικής βάσης. Με την έναρξη των πληρωμών – αν υπάρξουν – των εξοντωτικών φόρων, οι δημοσκοπήσεις  θα το δείξουν.

Τα υπόλοιπα είναι απλά για γέλια. Όπως για παράδειγμα το ότι 21 βουλευτές της ΝΔ ζητούν τα ρέστα, μετά την ψήφιση των σχετικών μέτρων ( γνωστή πια ιστορία) για τον ΕΝΦΙΑ! Εδώ πλέον η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια!

Ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίζουν πως για την επιβολή του φόρου υπεύθυνος είναι ο πρώην σύμβουλος στο ΥΠΕΘΟ Ν. Καραβίτης. Καθώς «ο ως άνω κύριος καθηγητής ήταν ο «εμπνευστής» της επιβολής φόρου στα ποιμνιοστάσια, τα κοτέτσια και τις παρατημένες ορεινές πλαγιές της ελληνικής υπαίθρου». Οι σατανικές του δυνάμεις ήταν τέτοιες που υπνώτισαν τον Σαμαρά, έπεισαν τον Στουρνάρα και παραπλάνησαν τους «γαλάζιους» εθνοπατέρες.  Οι οποίοι, όταν υπερψήφισαν τον ΕΝΦΙΑ στο πλαίσιο του «ναι σε όλα», έκαναν κολακευτικές γι’ αυτόν τοποθετήσεις.

Έτσι οι αθώοι και ανυποψίαστοι βουλευτές της ΝΔ θα διαφυλάσσουν, ως αγρυπνούντες κέρβεροι, τα συμφέροντα των πολιτών.

Καλά κρασιά!

 

Προεδρικές βολιδοσκοπήσεις

koyvelisΟι πρώτες τροχιοδεικτικές βολές για την υποψηφιότητα του προέδρου της δημοκρατίας συνέκλιναν στο πρόσωπο του Φ. Κουβέλη.

Ο αρχηγός της αποσυντιθέμενης ΔΗΜ.ΑΡ αποτελεί ένα από τα πιθανά «χαρτιά» του Αντ. Σαμαρά, στην προσπάθειά του να εμφανίσει τον μαγικό αριθμό 180 και να παρατείνει τον βίο της κυβέρνησής του.

Ακολούθησαν δηλώσεις –ένθεν κι εκείθεν- οι οποίες τάχθηκαν υπέρ και κατά μιας τέτοιας πρότασης.

Σε ό,τι αφορά τον Φ. Κουβέλη αυτός αρκείται στο να διαρρέει πως όλα θα συζητηθούν εν ευθέτω χρόνω. Αποστασιοποιούμενος εμφανώς από παλιότερες δηλώσεις του, με τις οποίες έδειχνε να μην ενδιαφέρεται για την μετάβαση στον κορυφαίο πολιτειακό θώκο. Μάλιστα τίθενται και πολιτικά προαπαιτούμενα, όπως η αλλαγή πορείας της κυβέρνησης.

Αυτή ωστόσο η προϋπόθεση ενισχύει την αίσθηση μιας μακρόχρονης και ανοιχτής διαπραγμάτευσης. Ωστόσο το συγκεκριμένο σημείο αποκαλύπτει και τις πολιτικές ανακολουθίες της ΔΗΜ.ΑΡ και του επικεφαλή της.

Πριν έναν χρόνο περίπου, με αφορμή το «μαύρο» στην ΕΡΤ, η συγκεκριμένη εκδοχή της «ανανεωτικής αριστεράς» απέσυρε την στήριξή της στην κυβερνητική πλειοψηφία.

Μάλιστα υπογραμμίσθηκε πως υπήρχαν γενικότερες διαφωνίες με τα περιεχόμενα των ασκούμενων πολιτικών –από τον τρόπο υλοποίησης μνημονιακών δεσμεύσεων έως τον εξοστρακισμό κάθε αντιρατσιστικής νομοθεσίας. Η εθελούσια απόσυρση μετέτρεψε σε δικομματική την κυβέρνηση και –παρά τις εσωτερικές αμφισβητήσεις – αποτυπώθηκε στον δημόσιο και κοινό βουλευτικό λόγο της ΔΗΜ.ΑΡ.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως ο ίδιος ο Φ. Κουβέλης, που υπήρξε πρωτομάστορας αυτής της τακτικής, αμφισβητεί τον ίδιο του τον εαυτό.

Μιας και δεν υφίστανται δείγματα ουσιαστικής μεταβολής στις επιλογές του Αντ. Σαμαρά και του Β. Βενιζέλου. Επομένως η διασπορά ψευδαισθήσεων μπορεί να εξηγηθεί με διάφορους τρόπους, σε κάθε περίπτωση αφήνει έκθετη την γραμμή της ΔΗΜ.ΑΡ από τον Ιούνιο του 2013 και εντεύθεν.

Είναι νωρίς να αποφανθούμε αν η περίπτωση του Φ. Κουβέλη απηχεί όντως τις εκτιμήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για την διαδοχή του Κ. Παπούλια ή αν αποτελεί μέσο βολιδοσκόπησης διαθέσεων συγκεκριμένων βουλευτών.

Το παιχνίδι άρχισε και θα υπάρξουν αρκετές συγκινήσεις κατά τη διάρκειά του.

Στην αρένα των μονομάχων.

GladiatorΕίμαστε στις τελευταίες ημέρες  της προεκλογικής αντιπαράθεσης για τις ευρωεκλογές και η τακτική των μονομάχων του «νέου δικομματισμού» έχει αποσαφηνιστεί.

Από την μια η ΝΔ, επιστρατεύοντας το χαρτί του Αντ. Σαμαρά, επιχειρεί να συσπειρώσει όλους όσους ανησυχούν για το τι μέλλει γενέσθαι έτσι και μεταβληθεί (ενδεχομένως και άρδην) το υφιστάμενο πολιτικό σκηνικό. Επομένως ο πρωθυπουργός επιστρατεύει το καρότο και τον βούρδουλα, προσπαθώντας να αποσπάσει την ψήφο των μεσοαστικών στρωμάτων –για τα μεγαλοαστικά δεν υπάρχει διακύβευμα.

Επιχειρηματολογεί για το τέλος των μνημονίων, το λυκαυγές της ανάπτυξης και της εξόδου από την κρίση.

Από την άλλη υπογραμμίζει πως μια ήττα της συγκυβέρνησης στις ευρωεκλογές θα σημάνει υποθήκευση της ως τώρα πορείας της χώρας, πολιτική αστάθεια, διχαστικά φαινόμενα και επάνοδο στο επαχθές χθες.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ η αναμέτρηση αποκτά χαρακτήρα τερματισμού της λιτότητας και απαρχή επαναδιαπραγμάτευσης, εφ’όσον ισχύσει το σύνθημα που διακινεί «στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουν». Ο Αλ. Τσίπρας επιχειρεί την αποδόμηση του πρωθυπουργικού προφίλ, θυμίζοντας όλες τις ματαιωμένες υποσχέσεις, τις αυταρχικές πρακτικές και τα επόμενα μνημόνια που βρίσκονται στα κυβερνητικά συρτάρια. Ενώ, με το «πρώτη φορά αριστερά», τονίζει την διαχειριστική παρθενία του κόμματός του –σε αντίθεση με τα «φθαρμένα υλικά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ».

Επί της ουσίας πρόκειται για το ίδιο δίλημμα των εκλογών του Ιούνη του 2012, που συνοψίζεται στο συναισθηματικό δίπολο «φόβος – οργή».

Τότε, μέσα σε έναν ορυμαγδό κινδυνολογίας, επικυρώθηκε στις κάλπες η πρωτοκαθεδρία των φοβικών συνδρόμων.

Τώρα είναι άγνωστο το αν επαναληφθεί η ίδια ιστορία. Άλλωστε το εκλογικό σώμα γνωρίζει ότι στις ευρωεκλογές δεν επιλέγεται κυβερνητικό σχήμα –ανεξαρτήτως του ποιες διεργασίες θα πυροδοτήσει το αποτέλεσμά του. Ταυτόχρονα διαισθάνεται πως πρόκειται για τη μόνη ευκαιρία που έχει, ώστε να ληφθεί υπ’ όψη το μήνυμα της αγανάκτησης από την οποία ξεχειλίζει.

Επομένως οι πιθανότητες να δούμε εκπλήξεις –προς την συγκεκριμένη κατεύθυνση, έστω θολές και αντιφατικές – είναι αυξημένες, σε σχέση με την προ διετίας αναμέτρηση.

Πάντως εκείνο που λείπει είναι η ελπίδα, ότι τα πράγματα μπορούν να βελτιωθούν θεαματικά.

Συνεπώς το εύρος των διαθέσιμων επιλογών είναι πολύ περιορισμένο, εξ’ ού και οι συγχυτικές συμπεριφορές των εκλογέων που ανιχνεύονται σε αρκετές δημοσκοπήσεις.

Ίσως το πιο κρίσιμο σημείο της εκλογικής μάχης να αποδειχθεί το ποσοστό συμμετοχής. Όσο μικρότερο τόσο καλύτερα για τη ΝΔ, όσο μεγαλύτερο τόσο καλύτερα για τον ΣΥΡΙΖΑ!

Μένει να δούμε…

Πίσω από τα χαμόγελα!

clip_image002Πέτυχε την φωτογραφία που ήθελε (δίπλα στον Κ. Καραμανλή) ο Αντ. Σαμαράς, στο μνημόσυνο για τα 16 χρόνια από τον θάνατο του ιδρυτή της ΝΔ.

Υπό την αιγίδα του ιδρύματος «Κων. Καραμανλής» η φετινή τελετή αποτέλεσε αφορμή συνύπαρξης των διαφόρων εκδοχών της «λαϊκής δεξιάς».

Όπως πάντα η ανάγνωση της ιστορίας έχει διπλή κατεύθυνση.

Από την μια ο Αντ. Σαμαράς επιβεβαιώνει την πίστη του στα νάματα του Καραμανλισμού, αντλώντας νομιμοποίηση από τους συμβολισμούς του τελετουργικού.

Από την άλλη, η γείωση στο σήμερα μπορεί να λειτουργήσει ως μπούμερανγκ. Αν ο Κων. Καραμανλής συγκρότησε μεταδικτατορικά την συντηρητική παράταξη ο νυν πρωθυπουργός χρεώνεται ευθύνες για τον κατακερματισμό της.

Οπότε ένα εξιδανικευμένο χθες, συγκρινόμενο με το κατηφές σήμερα, μάλλον δυσκολεύει τον δρόμο των συνεχιστών.

Αυτά βέβαια είναι υποθέσεις, που αναζητούν επιβεβαίωση.