Δεν αφορά τους άλλους ο ρατσισμός, ανόητε!

prosfyΉταν και αυτή μια καλή ευκαιρία για να γνωριστούμε καλύτερα!

Όσο απίστευτες ήταν οι αντιδράσεις ορισμένων σε αυτή την πόλη, για την φιλοξενία των παιδιών μεταναστών σε σχολείο, άλλο τόσο εντυπωσιακή ήταν η αγκαλιά που άνοιξε από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας σε αυτά τα παιδιά.

Αλληλεγγύη και ανθρωπιά ενάντια στην ξενοφοβία και το ρατσισμό, σε μια αέναη μάχη, που ξεπερνά τα στερεότυπα μιας κοινωνίας σε κρίση και αγγίζει πολύ ιδιαίτερες πτυχές της ιστορικής διαδρομής και των αξιών του λαού μας.

Ήταν όμως και μια καλή ευκαιρία για να τελειώσουμε με ψευδαισθήσεις.

Δεν αφορά τους … άλλους ο ρατσισμός.

Δεν είναι μακριά από εμάς τα ξενοφοβικά σύνδρομα.

Δεν είναι χωρίς αποτέλεσμα το δηλητήριο της «φυλετικής καθαρότητας» και του θρησκευτικού ταλιμπανισμού, που όλα αυτά τα χρόνια, σιγά – σιγά έπεσε στις φλέβες μιας διαλυμένης κοινωνίας.

Στο εύφορο έδαφος της οικονομικής κρίσης, της κοινωνικής εξαθλίωσης, της φτώχειας και της ανεργίας αναπτύχθηκαν και βρήκαν  πολιτική έκφραση οι πιο μαύρες αντιλήψεις. Το είδαμε και στο πρόσφατο παρελθόν. Το παράδειγμα της αριστερής Μασσαλίας που στα μέσα της δεκαετίας του ’80, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας, μετατράπηκε σε άντρο του Λεπέν, διδάσκει πολλά.

Το χειρότερο όμως είναι η απώλεια και της στοιχειώδους λογικής:

Ένα παιδί γίνεται, στο αρρωστημένο μυαλό κάποιων, η προσωποποίηση του κινδύνου για τα δικά του – υποτίθεται παιδιά – και γύρω του πλέκεται ένα ακόμα μυθιστόρημα μίσους, που εκθέτει όλους μας…

Ένα παιδί, θύμα πολέμου, που έζησε τραγικές καταστάσεις, που αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα του, που ζει σε άθλιες συνθήκες, που το μέλλον του είναι … άγνωστο, στοχοποιείται, ενοχοποιείται και σημαδεύεται από όσους πρέπει να υπηρετήσουν και να επενδύσουν στη λογική του φόβου… Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Αυτή την «επένδυση» πρέπει να σταματήσει η κοινωνία. Να λειτουργήσει και να δράσει με οδηγό τις αυτονόητες αξίες της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς και της δημοκρατίας. Να προχωρήσει αφήνοντας πίσω τις φωνές από το μαύρο παρελθόν. Να αγκαλιάσει τους αδύναμους και να υπερασπιστεί αυτά που το σύνταγμα μιας δημοκρατικής χώρας επιτάσσει.

Και ευτυχώς το κάνει.

 

Advertisements

Η άλλη όψη της προσφυγιάς: Η ανθρωπιά!

προσφυγες

Refugees and migrants arrive on the Greek Island of Lesbos after crossing the Aegean sea from Turkey on October 15, 2015.

«Σήμερα εξέτασα την Ιμάν. Λυγερόκορμη, θλιμμένη, με την παραδοσιακή της μαντίλα 19χρονη από την Συρία, ήδη μητέρα δυο παιδιών. Στην αγκαλιά της ο Ουασάμ 9 μηνών μας χαμογελά λες και μας ήξερε από καιρό. Ψήνεται στον πυρετό κι αυτός και η μητέρα του. Είναι οι τελευταίοι ασθενείς μιας κουραστικής μέρας και σαν περίεργοι κουράζουμε κι εμείς τον μεταφραστή μας με ένα σωρό ερωτήσεις.

Κρατώ τον Ουασάμ στα χέρια μου και του φτιάχνω ένα αυτοσχέδιο μπαλόνι από πλαστικό χειρουργικό γάντι με μύτη και μάτια ζωγραφισμένα.

Ξεκαρδίζεται και κάθεται με εμπιστοσύνη στην αγκαλιά μου. Το βλαστάρι της, στην αγκαλιά ενός αλλόθρησκου κι εκείνη το απολαμβάνει. Χαμογελά.

«Δεν έχει λογική αυτός ο πόλεμος» μας λέει. «Δεν μπορούμε καν να διαλέξουμε στρατόπεδο. Υπάρχουν 5 στρατόπεδα που πολεμούν το ένα το άλλο, που να ψάξεις για συμμάχους;» μας λέει. «Φύγαμε. Είχαμε χρήματα» συνεχίζει. «Σχεδόν όλοι έχουν, δεν θέλουμε τα δικά σας. Δεν ήρθαμε για να μείνουμε, γνωρίζουμε ότι περνάτε δύσκολα. Θέλουμε απλά να περάσουμε».

Βγάζει ένα βιβλίο από την τσάντα της. Είναι θρησκευτικό. Ο μεταφραστής μας εξηγεί ότι πουθενά δεν αναφέρεται η Ελλάδα ως εχθρός. Ούτε στο σχολείο έμαθαν να μας μισούν. Μόνο τη μεγαλοσύνη της αρχαιότητας και τη δημοκρατία διδάσκονται.

Στην Ελλάδα θα σας βοηθήσουν – τους είπαν όσοι μας ήξεραν.

Την ρωτήσαμε για τα κινητά. Μας έδειξε το δικό της. Ένα μέτριας αξίας smartphone.

«Δοκιμάστε να καλέσετε κάπου» μας λέει. «Οπουδήποτε. Δεν έχουμε ούτε περιαγωγές, ούτε λογαριασμούς στην Συρία. Είναι το ημερολόγιο μας. Βγάζουμε selfie κάθε φορά που περνάμε έναν σκόπελο του ταξιδιού και δοξάζουμε τον Αλλάχ γι’ αυτό. Κι αν δεν φτάσουμε, ίσως κάποτε το κινητό να πει την ιστορία στους δικούς μας».

Μας ζητάει συγνώμη που ανέφερε τον Αλλάχ. Φοβήθηκε!! Της εξηγούμε ότι σεβόμαστε την θρησκεία της και να μην φοβάται.

Ο μικρός Ουασάμ έχει ήδη κοιμηθεί στην αγκαλιά μου.

Κοιμάται ακριβώς όπως κοιμάται ο 3χρονος γιος μου. Τον σκεπάζω με τα χέρια μου από πατρικό ένστικτο.

Η Ιμάν κλαίει και μου ζητάει να μας βγάλει μια φωτό. Δεν αρνούμαι. «Με την βοήθεια του Αλλάχ» μας λέει «θα του πω κάποτε ότι αυτός ο κύριος, κι αυτός, κι αυτός κι αυτός κι αυτός βοήθησαν την μάνα σου να σε πάρει από τον πόλεμο». Σκουπίζει τα δάκρυα της, παίρνει το παιδί της στην αγκαλιά.

«Ο Αλλάχ να σας έχει καλά Έλληνες» μας εύχεται (ναι σε μας τους αλλόθρησκους)

Δεν έχω κάτι άλλο να διηγηθώ κι όποιος θέλει το πιστεύει.

Ένας εθελοντής ιατρός

Θερμοπύλες 2016»

Υ.Γ.  

Ο Γιατρός Θανάσης Κρουστάλης ειδικός παθολόγος στη Λαμία μέσα σε 400 λέξεις καταγράφει την άλλη όψη της προσφυγιάς. Το κείμενο  δημοσιεύτηκε στο www.afieromata.gr

Και όμως…

skopia2

Με μια προσεκτική ματιά στη στάση που κρατά η Αυστρία και οι χώρες των Βαλκανίων κλείνοντας τα σύνορα στους πρόσφυγες, διακρίνει κανείς ότι η συγκεκριμένη τακτική εξυπηρετεί σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό και την Γερμανία, παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται αντίθετη.

Ουσιαστικά μέσα από την σκληρή γραμμή των συγκεκριμένων κρατών η κυβέρνηση της Γερμανίας και η Μέρκελ επιτυγχάνει να μειώσει τους πρόσφυγες που εισέρχονται στη χώρα, χωρίς να επιβαρύνεται με το πολιτικό κόστος της έλλειψης ανθρωπισμού.

Την συγκεκριμένη άποψη μάλιστα επισημαίνει σε άρθρο του ο Γερμανός πολιτικός συντάκτης και αρθρογράφος της FAZ Νικόλας Μπουσέ τονίζοντας ότι η πολιτική που ακολουθούν στο προσφυγικό η Αυστρία και οι χώρες του βαλκανικού διαδρόμου, που κλείνουν τα σύνορα στους πρόσφυγες, επί της ουσίας βοηθούν την Άγκελα Μέρκελ να επιβάλει την πολιτική της.

Ουσιαστικά ο Γερμανός αρθρογράφος προσδιορίζει πως ότι δεν πέτυχε η στρατηγική της Μέρκελ, να μειώσει δηλαδή τις προσφυγικές ροές που φτάνουν στο έδαφος της χώρας της μέσα από συμφωνία με την Τουρκία και την ανακατανομή τους στην Ευρώπη, θα επιτευχθεί μέσα από το κλείσιμο των συνόρων που επιβάλλουν η Αυστρία και οι χώρες του βαλκανικού διαδρόμου.

Μάλιστα ο Γερμανός αναλυτής επισημαίνει ότι η συγκεκριμένη στάση έχει αρχίσει ήδη να αποδίδει αποτελέσματα και να επιβραδύνει τη ροή προσφύγων προς τη Γερμανία ενώ δεν αποφεύγει να δώσει δίκιο στο Ντόναλντ Τουσκ στην αντιπαράθεσή του με τη Μέρκελ επισημαίνοντας ότι η τακτική των βαλκανικών χωρών συνάδει με τις πρόσφατες αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις οποίες συμφώνησε και η Γερμανία!

Ωστόσο δεν αποφεύγει επίσης να επισημάνει και τα μειονεκτήματα της συγκεκριμένης εξέλιξης.

Συγκεκριμένα τονίζει ότι το μεγαλύτερο μειονέκτημα και το οποίο εμφανίζεται ήδη είναι η μαζική συγκέντρωση προσφύγων στην Ελλάδα για την οποία ούτε η χώρα μας αλλά ούτε και η υπόλοιπη Ευρώπη ήταν προετοιμασμένες ενώ παράλληλα προσδιορίζει ότι δεν πρόκειται για μια ηθικά ικανοποιητική εξέλιξη.

Ουσιαστικά ο Νικόλας Μπουσέ περιγράφει μια εξέλιξη που ευνοεί την Μέρκελ να εφαρμόσει την πολιτική της παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται αντίθετη απέναντί της. Ωστόσο η συγκεκριμένη εξέλιξη δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στη χώρα μας η οποία βρίσκεται με δεκάδες χιλιάδες εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες τους οποίους αδυνατεί να φιλοξενήσει.

Ήδη μάλιστα λίγες μόνο ημέρες μετά το κλείσιμο των συνόρων η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στους περισσότερους χώρους συγκέντρωσης προσφύγων είναι τραγική. Τον ίδιο φόβο ωστόσο αντιμετωπίζει και η Τουρκία καθώς στην επικράτειά της θα εγκλωβιστεί, είτε από το κλείσιμο των συνόρων είτε από επανεισδοχή, ένας αριθμός προσφύγων και μεταναστών αρκετά πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που θα εγκλωβιστεί στη χώρα μας.

Βέβαια όλες αυτές οι εκτιμήσεις δεν λαμβάνουν υπόψη τη θέληση των χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών που ήδη αναζητούν εναλλακτικές οδούς κάτι που το γνωρίζουν αρκετά καλά οι ευρωπαίοι!

 

Φτωχοί συγγενείς …

greece_euro_crisis-620x330-1455194235Ένα από τα συμπεράσματα της συνόδου κορυφής είναι ότι οι ηγέτες της Ευρώπης αλλά και των υπολοίπων κρατών του πλανήτη προσεγγίζουν το ζήτημα του προσφυγικού από την ανθρωπιστική πλευρά, όπως η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.

Ουσιαστικά αποτελεί ακόμη αντικείμενο πολιτικής και άσκησης πίεσης για την εξυπηρέτηση γεωστρατηγικών και οικονομικών συμφερόντων.

Η Τουρκία έχοντας ουσιαστικά το «πάνω χέρι» επιδιώκει να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα, προκειμένου να χρηματοδοτήσει δομές φιλοξενίας προσφύγων αλλά και παράλληλα να ενισχύσει τοπικά οικονομικά συμφέροντα.

Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένα δημοσιεύματα, ήδη οι γείτονές μας βρίσκονται σε επαφές με τις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να δημιουργήσουν μία μεγάλη πόλη στη βόρεια Συρία για τη διαμονή προσφύγων, με τη συνδρομή της διεθνούς κοινότητας.

Αυτό εξυπηρετεί τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας αλλά και τους σχεδιασμούς της απέναντι στους Κούρδους καθώς και τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή.

Μάλιστα ο συγκεκριμένος σχεδιασμός φαίνεται να είναι ενταγμένος σε μια συνολικότερη στρατηγική που κινείται στην κατεύθυνση διχοτόμησης ή και τριχοτόμησης της Συρίας και της δημιουργίας ζωνών ελέγχου.

Από την άλλη η στάση και τα θέλω της Τουρκίας εξυπηρετούν σε κάποιο βαθμό και τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ουσιαστικά η Τουρκία μετατρέπεται σε ένα σύμμαχο των ευρωπαίων και θα λειτουργεί ως ανάχωμα στις «ακανόνιστες» προσφυγικές ροές, δημιουργώντας παράλληλα τις συνθήκες για ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων κυρίως στον χώρο των κατασκευών για τις ευρωπαϊκές εταιρίες.

Παράλληλα τόσο οι Ευρωπαίοι όσο και οι Αμερικάνοι, με τους συμμάχους τους στην περιοχή, χρειάζονται την Τουρκία ως «εργαλείο» στις αντιπαραθέσεις τους με τα συμφέροντα της Ρωσίας. Ουσιαστικά δηλαδή οι ευρωπαίοι χρειάζονται την Τουρκία ως ένα εξωτερικό σύμμαχο απέναντι στην Ρωσία καθώς εντός της ίδιας Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για τις σχέσεις με τη Ρωσία.

Ήδη μάλιστα αρκετά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που στο παρελθόν είχαν αναπτύξει εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσία, κυρίως στο εμπόριο αγροτικών προϊόντων, ζητούν να δοθεί ένα τέλος στο εμπάργκο και τις οικονομικές κυρώσεις.

Μέσα σε αυτό το παγκόσμιο γεωστρατηγικό παιχνίδι που βρίσκεται σε εξέλιξη, η χώρα μας μοιάζει με τον «φτωχό συγγενή» που αδυνατεί να παρέμβει και με ψιθύρους περί ανθρωπισμού και ευρωπαϊκών αξιών προσπαθεί να αγγίξει ευαίσθητες χορδές, που όμως φαίνεται ότι έχουν «σπάσει» προ καιρού.

Η τακτική μάλιστα του φτωχού συγγενή δεν αφορά μόνο την πολιτική της κυβέρνησης αλλά συνολικότερα τη στάση του μεγαλύτερου μέρους των κομμάτων της χώρας που μάλιστα επιχειρούν να αξιοποιήσουν το προσφυγικό και την όλη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί κυρίως για εσωτερικούς αντιπολιτευτικούς λόγους.

Με βάση όλα αυτά μπορεί κανείς να κατανοήσει γιατί δεν υπήρξε συμφωνία στη σύνοδο κορυφής, κάτι που αρκετοί θεωρούσαν δεδομένο ότι θα συμβεί.

Απίστευτες σκηνές. Απίστευτη ανικανότητα!

ellada-pgdm-metanastes-prosfugesΒεβαίως είναι κρίσιμες οι ώρες ιδιαίτερα με το προσφυγικό.

Δεν νιώθω το ίδιο αισιόδοξος όπως και ο Αβραμόπουλος, ότι δηλαδή έχουμε 10 μέρες μπροστά μας για να αντιμετωπίσουμε τα θέματα.

Δε λύνεται αυτό το θέμα με χρονοδιαστήματα όταν τα κράτη της κεντρικής Ευρώπης αρχίζουν και υψώνουν τείχη. Δε λύνεται το θέμα αυτό όσο συνεχίζεται ο πόλεμος με ότι και αν σημαίνει αυτό.

Οι άνθρωποι εκεί έχουν συγκεκριμένες επιλογές. Πίσω τους έχουν φωτιά και μπροστά τους τη θάλασσα. Ξέρουν ότι από τη φωτιά δεν γλιτώνει κανείς και εξαντλούν το ρίσκο στη θάλασσα. Χιλιάδες βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην Τουρκία και βλέπουν τα απέναντι παράλια.

Τα δεδομένα  είναι πολύ συγκεκριμένα και ουσιαστικά η Ευρώπη με τα μέτρα τα οποία απαιτεί, προσπαθεί να απαντήσει από τη μια πλευρά, αλλά και να δημιουργήσει ένα άλλοθι από την άλλη, καθώς όταν έπρεπε να πάρει αποφάσεις θεωρούσε ότι το πρόβλημα δεν την αγγίζει.

Όταν είδε ότι τον Αύγουστο του 2015 πέρασαν από την Ελλάδα περισσότεροι από 100.000 πρόσφυγες τρόμαξε κυριολεκτικά. Έκανε συγκρίσεις με τα προηγούμενα νούμερα του 2014 και βρήκε μια τεράστια διαφορά.

Απίστευτα πράγματα.

Οι εικόνες διασποράς των προσφύγων στην ενδοχώρα ήταν αναμενόμενες.

Εκείνο το οποίο δεν ήταν αναμενόμενο ήταν ο πλήρης αποσυντονισμός.

Να μην υπάρχει ούτε μία ενημέρωση για το πως θα πορευτούν αυτοί οι άνθρωποι που θα φτάσουν μέχρι που θα πάνε .

Να μην υπάρχει μία απάντηση για το πόσο θα εγκλωβιστούν πότε θα ξεκινήσουν και πότε θα ξανάρθουν .

Απλά ξεκίνησε ένα απέραντο πηγαινέλα.

Άλλοι τους πάνε στην Ειδομένη και άλλοι τους επιστρέφουν.

Πραγματικά απίστευτο το σκηνικό .

Ακόμη όμως και τα βασικά θέματα που έχουν σχέση με τις αυστηρά καθημερινές ανάγκες αυτών των ανθρώπων έχουν εγκαταλειφθεί. Δεν ξέρουμε ποιοι εμπλέκονται και ποιοι όχι, αλλά στο κάτω-κάτω δεν είναι οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους που πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο στην έκφραση της ανθρωπιάς .

Δεν είναι η αστυνομία η οποία θα λύσει το πρόβλημα και ούτε πρέπει να το σκέφτεται κανείς.

Καλώς – κακώς όφειλε η αστυνομία να έχει ενημερώσει .

Όφειλε η πολιτική ηγεσία της αστυνομίας να έχει πάρει μέτρα να έχει σχέδια και να μην τρέχει τελευταία στιγμή αντιμετωπίζοντας τους πρόσφυγες όπως ακριβώς αντιμετωπίζει τους μεταφερόμενους φιλάθλους που πάνε και έρχονται σε κάποια γήπεδα.

Οι άνθρωποι, εκτός από το γεγονός ότι είναι άνθρωποι έχουν και ανάγκες και ανάμεσα τους είναι μικρά παιδιά όπως και υπέργηροι οι οποίοι δεν μπορούν να σταθούν στα πόδια τους .

Βεβαίως και θα έπρεπε να υπάρχει εθνικό σχέδιο βεβαίως και θα έπρεπε να υπάρχουν απαντήσεις για το ποιος κάνει τι και από που πηγάζουν οι οποιεσδήποτε εντολές.

Το κράτος με τη δομική του υπόσταση ουσιαστικά πνίγηκε σε μια κουταλιά νερό . Θέλουν και να αντιληφθούν και να σχεδιάσουν αλλά και να εκτονώσουν μια κατάσταση η οποία συνεχώς διευρύνεται και συνεχώς διογκώνεται. Θέλουν αλλά δυστυχώς δεν μπορούν. Δεν είναι ανικανότητα αντιμετώπισης ενός προβλήματος. Είναι ανικανότητα αντίληψης του μεγέθους του προβλήματος, είναι αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας και διάλυσης των όποιων ψευδαισθήσεων υπήρχαν και των όποιων ιδεοληψιών κυριάρχησαν.

Εδώ και καιρό.

Από την ώρα που η υπεύθυνη τότε Υπουργός έκανε τις δηλώσεις για πρόσφυγες που λιάζονταν και μετά εξαφανιζόταν, δείχνοντας το πόσο σοβαρά αντιμετώπιζαν μια κατάσταση!

Σκηνικό που προηγούμενο δεν έχει υπάρξει.

Ίσως να μην είναι η είναι η ώρα να αναζητήσουμε ευθύνες από κάποιους αλλά σίγουρα υπάρχουν ευθύνες .

Υπάρχουν ευθύνες στη διαχείριση ενός τέτοιου θέματος που θα αποδοθούν όταν έρθει η ώρα. Και θα έρθει σύντομα…