Γιαούρτι με συνταγή … Τσακαλώτου!!!

Το τελείωσαν!

Δυστυχώς για όλους μας, δυστυχώς για μια ολόκληρη κοινωνία!

Το τελείωσαν λίγο πριν να τελειώσουν και εξαφανιστούν οριστικά, κουβαλώντας μαζί τους την πλήρη απαξίωση της Αριστεράς. Μιας Αριστεράς που είχε την ατυχία να τη χρησιμοποιήσουν ανίκανοι, μικροί και επικίνδυνοι εραστές της εξουσίας, πλήρως υποταγμένοι και αποφασισμένοι να κάνουν τα πάντα για να μακροημερεύσουν στη διαχείριση της εξουσίας.

Αυτή τη φορά το πλήγμα έρχεται για μια ολόκληρη κοινωνική ομάδα που αποτελεί έναν κορμό αυτής καθ’ αυτής της αγροτικής παραγωγής και της οικονομίας της χώρας.

Σε αναμμένα κάρβουνα κάθονται οι αγελαδοτρόφοι και δεν είναι μόνο αυτοί, αλλά είναι συνολικά όλη η γραμμή παραγωγής από τα προϊόντα με τα οποία τρέφονται οι αγελάδες μέχρι την κατανάλωση του γάλακτος, ένα εποικοδόμημα που τρίζει συθέμελα από την συνταγή Τσακαλώτου για να χρησιμοποιείται η σκόνη γάλα στην παρασκευή γιαουρτιού.

Δεν πρόκειται για κάποια συνταγή κάποιας νυχτερινής έμπνευσης του κ. Τσακαλώτου ή κάποιων άλλων κυβερνητικών αλλά ουσιαστικά είναι ένα μέτρο βγαλμένο από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Οι αντιδράσεις βρίσκονται ακόμα στο πρώτο στάδιο αλλά είναι το όλο σκηνικό ενδεικτικό της λογικής των κυβερνώντων!

Οι  αγελαδοτρόφοι μιλούν για αφανισμό.

Οι παραγωγοί ζωοτροφών γονατίζουν.

Οι ντόπιες βιομηχανίες, που έχουν επενδύσει στο αγελαδινό γάλα και που μάλιστα προσπαθούν να το φέρουν όσο γίνεται περισσότερο πιο κοντά στον πολίτη, ετοιμάζονται για μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτερικό.

Σιγά μη σκάσουν οι μαθητευόμενοι μάγοι αυτής της άθλιας κυβέρνησης.

Σιγά μη λυπηθούν!

Μια κυβέρνηση μαζί με την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, απέναντι σε κοινωνικές τάξεις, έτοιμη να βάλει τις υπογραφές και να προωθήσει και άλλες καταστροφικές αποφάσεις!

Όλο αυτό το σκηνικό δείχνει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να οδηγηθεί σε ναυάγιο μια ολόκληρη εθνική οικονομία, που βεβαίως δεν έκανε τίποτα το σπουδαίο αλλά προσπάθησε να ποντάρει στην βιωσιμότητα επιχειρήσεων οι οποίες ασχολούνταν με την κτηνοτροφία στον πρωτογενή τομέα.

Υποθέτω ότι η προθεσμία που ζήτησε ο αρμόδιος Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης για να «μελετήσει το θέμα»… έλεος! δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι.

Τα γραμμάτια πρέπει να εξοφληθούν και άμεσα από τους εδώ εντολοδόχους των δανειστών.  Λέτε να συγκινηθούν από την τρομακτική πραγματικότητα που ετοιμάζουν για όλους μας;  Δε νομίζω!

Advertisements

Του … ΟΟΣΑ το ανάγνωσμα!

Συμφωνία υπέγραψαν στο Παρίσι, , ο Αλ.Τσίπρας και ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ Ανχ. Γκουρία. Σύμφωνα μ’ αυτήν ο οργανισμός – σύμβολο του οικουμενικού καπιταλισμού αναλαμβάνει την παροχή «τεχνογνωσίας» στην ελληνική κυβέρνηση, ώστε αυτή να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες έχει δεσμευθεί.

Οι οποίες, κατά τους δύο άνδρες, θα συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας και την αντιμετώπιση της «ανθρωπιστικής κρίσης».

Μάλιστα το δώρο του ΟΟΣΑ θα είναι μια «νέα εργαλειοθήκη», η οποία – κατά την διαφημιστική του προαναγγελία – δεν θα έχει σχέση με την νεοφιλελεύθερη επί ημερών Στουρνάρα και Χαρδούβελη. Υπενθυμίζουμε ότι οι ρυθμίσεις αφορούσαν την κατάργηση προστατευτικών φραγμών στις αγορές γάλακτος και ψωμιού, ενώ προτάθηκε η απεριόριστη εγκατάσταση ιδιωτικών ΑΕΙ στην χώρα.

Αναμένουμε τα «νέα εργαλεία», τα οποία (υποψιαζόμαστε) πως θα έχουν διαφορετική φιλοσοφία.

Το ερώτημα πάντως είναι αν  ο ΟΟΣΑ, από ανελέητος προωθητής υπερφιλελεύθερων μέτρων, μπορεί να προσαρμοστεί στις «ευαισθησίες μιας αριστερής διακυβέρνησης».

Εντάξει την απάντηση την ξέρουμε αλλά το συνολικό πακέτο δεν έχει ενδιαφέρον;

Λιστομαχίες

Μέσα σε βαρύ κλίμα και μ’ εκπεφρασμένες τις διαφωνίες το κυβερνητικό συμβούλιο συζήτησε την περιώνυμη «λίστα Βαρουφάκη».

Με την οποία εξειδικεύονται οι δεσμεύσεις της ελληνικής πλευράς στην συνεχιζόμενη διαπραγμάτευση με τους δανειστές.

Από την «σταδιακή νέα προσέγγιση στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας» και τον σεβασμό «σε ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ολοκληρωθεί» ως τις «τράπεζες που θα λειτουργούν με υγιείς εμπορικές / τραπεζικές αρχές» και την δέσμευση της Ελλάδας «να αφαιρέσει φραγμούς στον ανταγωνισμό βασισμένη σε στοιχεία από τον ΟΟΣΑ» το πλαίσιο είναι απολύτως σαφές.

Η αναπαραγωγή του πνεύματος των προηγούμενων μνημονίων, αρωματισμένη με κάποιες (άδηλες ακόμα) δόσεις του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης».

Η παραμονή στην ζώνη του ευρώ δεν ήταν ένας εύκολος στόχος, τον οποίο θα υπηρετούσε η απάλυνση των σκληρών μέτρων μέσω ενός νεφελώδους βολονταρισμού.

Το πολύ – πολύ η τρόικα να μετεξελιχθεί φραστικά στους «εκπρο- σώπους των θεσμών»

Είναι ο λαϊκισμός βρε ηλίθιε!

gala4Όταν η κυβέρνηση Σαμαρά ανέλαβε (στην προτελευταία νομική της εναρμόνιση με τις εντολές των δανειστών) να προωθήσει την «εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ» έκανε σημαία την απελευθέρωση των επαγγελμάτων και την πτώση της τιμής βασικών προϊόντων διατροφής. Έτσι οι άοκνες προσπάθειες του τότε υπουργού ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκη –ακραιφνούς νεοφιλελεύθερου – επικεντρώθηκαν στο σπάσιμο των δεσμών παρωχημένων μορφών τυποποίησης, όπως το φρέσκο γάλα και ψωμί-φρατζόλα.

Ο ηρωικός αγώνας διεξαγόταν, ως συνήθως, υπέρ των καταναλωτών. Οι διαβεβαιώσεις, από κυβερνητικούς αξιωματούχους και έγκυρους οικονομολόγους, δεν άφησαν περιθώρια αμφισβήτησης. Οι τιμές θα χαμήλωναν μόλις οι μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες, εξοβελίζοντας τα τελευταία υπολείμματα αγροτοσυνεταιριστικών μονάδων από την πρόσβαση στις αγορές των μεγάλων πόλεων (οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα), έπαιρναν την κατάσταση στα χέρια τους.

Λίγους μήνες αργότερα τα ευρήματα δείχνουν πως οι δοκησίσοφοι –αλλοδαποί και εγχώριοι – δεν δικαιώθηκαν.

Οι τιμές του γάλακτος έχουν ανέβει μεσοσταθμικά κατά 2%, παρά τις προφητείες περί ευεργετικής δράσης του ανταγωνισμού. Όμως οι αγρυπνούντες κέρβεροι της δημοσιονομικής προσαρμογής δεν μένουν με δεμένα τα χέρια. Έτσι η νέα ηγεσία του υπουργείου ανάπτυξης αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, ώστε να θεραπεύσει τις πληθωριστικές παθολογίες.

Ο Γ. Γιακουμάτος – ο οποίος ως βουλευτής υπερψήφισε την διάταξη και ξεσπάθωνε υπέρ της ταχείας εφαρμογής της – κινείται πλέον στην αντίθετη κατεύθυνση. Με συσκέψεις των εμπλεκόμενων –στην παραγωγή και την διακίνηση γάλακτος – φορέων αναζητεί μια «συμφωνία κυρίων», ώστε να πάρουν την κατιούσα οι τιμές.

Ωστόσο οι επαΐοντες, που μας τάιζαν με το «μουχλιασμένο ψωμί» των προκάτ επιχειρημάτων, για να ευδοκιμήσει η κυβερνητική προπαγάνδα, σιωπούν αισχυντηλά. Ποντάρουν στην σύγχυση, την καλλιέργεια συμπεριφορών συλλογικής αμνησίας και νοιώθουν υπερήφανοι για τις επιτυχίες τους.

Η λογική του «πάμε γι’ άλλα» αποδεικνύεται πρόσφορη, ακόμα και όταν αφορά στοιχειώδεις διατροφικούς παράγοντες. Άλλωστε πώς είναι δυνατόν ο λαϊκισμός να αμφισβητήσει την αυθεντία των μάγων του ΟΟΣΑ;

Διαφορετικές προσεγγίσεις , ίδια κατάληξη!

δντ-ευρωΔεν είναι τυχαίο πως σε έντυπα της αγγλοσαξονικής σχολής οικονομικής σκέψης («Wall Street Journal», «Economist») ασκείται μια σκληρή κριτική στον τρόπο αντιμετώπισης της ελληνικής τραγωδίας από την Ε.Ε.

Δεν πρόκειται φυσικά για εκδηλώσεις φιλανθρωπίας, ούτε όμως μόνο για πολιτικές σφήνες στα πλευρά της ευρωζώνης. Ειδικά στο υπερατλαντικό κέντρο (και λιγότερο στον βρετανικό του αντιπρόσωπο στην γηραιά ήπειρο) υπάρχει η αίσθηση πως χρειάζονται μεγαλύτερες δόσεις ανάπτυξης στο κοκτέιλ με την λιτότητα.

Πέραν της συγκεκριμένης στάσης του ΔΝΤ υπάρχουν και οι προτάσεις του ΟΟΣΑ που κινούνται στην ίδια κατεύθυνση. Απελευθέρωση των αγορών, κατάργηση της κοινωνικής προστασίας στα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, πλήρης επιχειρηματική κυριαρχία στο σύνολο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

Έτσι θα δημιουργηθούν οι βέλτιστες προϋποθέσεις για μια νέου τύπου συσσώρευση κεφαλαίου και αναθέρμανση του κύκλου παραγωγής και κατανάλωσης υλικών και άυλων εμπορευμάτων.

Μέσα σε αυτή την αντιπαράθεση μπορούμε να δούμε το τι συμβαίνει με την διαχείριση του ελληνικού χρέους:

Το ΔΝΤ τάχθηκε εξ’ αρχής υπέρ ενός δραστικού κουρέματος, ώστε να μην διαιωνίζεται ο φαύλος κύκλος «χρέος-δάνεια προς εξυπηρέτησή του-μεγέθυνση του χρέους». Κάτι που συμβαίνει εδώ και τρία χρόνια, παρά τα δρακόντεια μέτρα και τις εξοντωτικές περικοπές που επιβάλουν τα μνημόνια. Από την άλλη οι τεχνογραφειοκράτες των Βρυξελλών –προεξάρχουσας της Γερμανίας, που ασκεί ηγεμονικό ρόλο- επιλέγουν μια διαφορετική τακτική.

Πυροσβεστικές κινήσεις, όπως το «κούρεμα» του 2012 που ισοπέδωσε τα αποθεματικά των ασφαλιστικών (και όχι μόνο) φορέων. Μια προσπάθεια που, όπως κυνικά ομολογήθηκε διά χειλέων Όλι Ρεν, σκοπό είχε να μην επεκταθεί η ανάφλεξη στις χώρες της Ε.Ε.

Από την στιγμή που αποφασίσθηκε η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, τον Δεκέμβρη του 2011, το σενάριο είναι γνωστό. Υποθήκευση κινητής και ακίνητης (δημόσιας και ιδιωτικής) περιουσίας της χώρας, εκποίηση του κοινωνικού πλούτου και απόλυτος έλεγχος από τους δανειστές.

Τα όσα διέρρευσαν πριν λίγες ημέρες για τον «μυστικό δείπνο» με συνδαιτυμόνες, εκ μέρους της ευρωζώνης, την Γαλλία και την Γερμανία και χωρίς την συμμετοχή του Έλληνα ΥΠΕΘΟ ελάχιστους πρέπει να ξάφνιασαν. Το περίεργο θα ήταν να τον έχουν καλέσει για ένα θέμα στο οποίο δεν του πέφτει λόγος –παρά μόνον ευθύνες εκτέλεσης των όσων αποφασίσθηκαν

 

ΟΟΣΑ και «Μεταδευτεροβάθμια» Εκπαίδευση

oosaΔεν είναι μόνο το Δ.Ν.Τ και η Ε.Ε. που προσυπογράφουν, μέχρι κεραίας, τις πολιτικές των μνημονίων στην Ελλάδα. Ένας ακόμη θεσμός στην υπηρεσία του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, ο ΟΟΣΑ, συμβουλεύει την απαρέγκλιτη εφαρμογή των όσων περιέχονται στις δανειακές συμβάσεις.

Μάλιστα, δίνοντας στρατηγικό βάθος στην αντιμεταρρύθμιση, συνιστά την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και την δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, την ώρα που εισηγείται την επιβολή διδάκτρων στα (κατ’ επίφαση) δημόσια.

Η αλλαγή του συντάγματος θα σημάνει και το τυπικό τέλος αυτών των εκκρεμοτήτων. Μέχρι τότε η δημιουργία de facto καταστάσεων απλώς προετοιμάζει τις de jure.

Ήδη η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει την δημιουργία μόνιμων δομών κινητικότητας και διαθεσιμότητας στο δημόσιο, ώστε να προωθούνται οι κατά κύματα περικοπές προσωπικού. Ο κυνισμός του Θ. Πάγκαλου είχε προδιαγράψει τις εξελίξεις: δεν απολύονται οι υπάλληλοι αλλά καταργούνται οι θέσεις τους κι εκείνοι απλώς συμπαρασύρονται στην οδό της απωλείας.

Για τα ανώτατα ιδρύματα υπάρχει μια πιο σύνθετη διαδικασία. Δημιουργείται ήδη ένας χώρος «μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης», όπου η αγορά συμπεριλαμβάνει κολέγια, ΙΕΚ και ποικίλα τέτοια μορφώματα.

Η πρόσφατη σύγκρουση που πυροδοτήθηκε στ’ ΑΕΙ με πρωτοβουλία του υπουργού παιδείας δεν ήταν μια εκτός προγράμματος ρήξη, ούτε επίδειξη άφρονος αδιαλλαξίας. Η εκκαθάριση των ιδρυμάτων απ’ όποια ομάδα δύναμης έχει απομείνει στο εσωτερικό τους, είτε πρόκειται γι’ «αναδομούμενους» διοικητικούς υπαλλήλους είτε για καθηγητικά κέντρα που επιδιώκουν επαγγελματική αυτονομία (συχνά στ’ όριο της αυθαιρεσίας και της αλαζονείας), αποτελεί προτεραιότητα. Η συντριβή των υπολειμμάτων μιας παρελθοντικής συγκρότησης των ΑΕΙ θα διευκολύνει τόσο την επιβολή διδάκτρων –το φοιτητικό σώμα δεν δείχνει σημάδια αντίδρασης– όσο και την εμφάνιση ιδιωτικών.

Συνεπώς οι υποδείξεις του ΟΟΣΑ, κοινές σε όλα τα κράτη και ειδικά σε όσα βρίσκονται στην δεινή οικονομική θέση του ελληνικού, έχουν αρχίσει να παίρνουν τον δρόμο τους.

Άλλωστε οι τοπικές όψεις ενός οικουμενικού μοντέλου δεν πρέπει να διαφέρουν από τα τεχνοκρατικά υποδείγματα που διαφημίζει ο οργανισμός οικονομικής συνεργασίας και ανάπτυξης.

Το μακρύ ταξίδι προς το λιμοκαθαρτήριο βρίσκεται μόλις στην αρχή του, έστω κι αν πολλοί πιστεύουν το αντίθετο.

ΟΟΣΑ: Ουραγός η Ελλάδα σε έρευνα και καινοτομία

«Το τωρινό ερευνητικό σύστημα της Ελλάδας είναι αδύναμο και σε μεγάλο βαθμό αποσυνδεμένο από την εγχώρια οικονομία», αναφέρει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) σε έκθεσή του για τις προοπτικές των χωρών μελών του στους τομείς της επιστήμης, της τεχνολογίας και της βιομηχανίας.

Ο ΟΟΣΑ κατατάσσει τη χώρα μας κάτω ή πολύ κάτω από το μέσο όρο όσον αφορά τις πολιτικές της για την καινοτομία και την επιστήμη. Μεταξύ άλλων, επισημαίνει ότι η ανεπαρκής εμπορική αξιοποίηση καινοτομιών στις αγορές νέων προϊόντων, μέσα από τη συνεργασία εγχώριων πανεπιστημίων και εταιρειών, πρέπει εφεξής να αποτελέσει βασική προτεραιότητα της Ελλάδας.

Ο Οργανισμός υπογραμμίζει επίσης ότι πρέπει να υπερπηδηθούν οι σοβαρές αδυναμίες στο «σύστημα καινοτομίας» της χώρας, παράγοντα τον οποίο χαρακτηρίζει κρίσιμο προκειμένου να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητά της.

Η μελέτη σημειώνει ότι οι δαπάνες για Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D) έχουν «κολλήσει» μόλις στο 0,60% του ελληνικού ΑΕΠ (ο παλαιότερος εθνικός στόχος για ποσοστό 1,5% του ΑΕΠ έως το 2020 θεωρείται πλέον ανέφικτος). Επιπλέον, στο σύνολο των σχετικών εγχώριων δαπανών, κυριαρχούν οι δημόσιες επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη, οι οποίες όμως, παρόλα αυτά, παραμένουν πολύ χαμηλότερες από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Από την άλλη, οι αντίστοιχες δαπάνες των ελληνικών επιχειρήσεων για R&D είναι απολύτως ανεπαρκείς, όντας οι δεύτερες χαμηλότερες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, ενώ στον «πάτο» του Οργανισμού βρίσκεται και ο αριθμός των νέων εμπορικών καινοτομικών πατεντών, είτε από ελληνικές εταιρείες είτε από ελληνικά πανεπιστήμια.

Όπως τονίζει η έκθεση, οι σχέσεις μεταξύ των πανεπιστημίων και των ελληνικών βιομηχανιών είναι ισχνές, με τελικό αποτέλεσμα να υπάρχει αφενός πολύ μικρή ζήτηση από τις εγχώριες εταιρείες για καινοτομική έρευνα και, αφετέρου, να υπάρχει εξίσου ανάλογα μικρή προσφορά καινοτομιών από τα ελληνικά πανεπιστήμια. Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι δεδομένων των συγκυριών, διαρρέουν διαρκώς νέα «μυαλά» στο εξωτερικό, κάτι που εντείνεται διαρκώς λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης.

Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι η οικονομική κρίση οδηγεί σε περαιτέρω συρρίκνωση τόσο των δημοσίων όσο και των ιδιωτικών επενδύσεων για έρευνα και ανάπτυξη στην Ελλάδα, με συνέπεια πλέον τα διαρθρωτικά κεφάλαια της ΕΕ να παραμένουν, ουσιαστικά, η σημαντικότερη πηγή χρηματοδότησης των όποιων εγχώριων καινοτομιών. Ο Οργανισμός υποστηρίζει πως, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, η βασική πρόκληση είναι να απορροφηθούν πλήρως αυτοί οι κοινοτικοί πόροι και να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά.

Η κατάσταση διεθνώς

Η μελέτη διαπιστώνει ότι σχεδόν όλες οι χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ (με εξαίρεση μόνο τη Γαλλία και την Κορέα) εμφανίζουν πτώση στις σχετικές επενδύσεις επιχειρήσεων για R&D, γεγονός που αναμένεται να έχει αρνητικές συνέπειες για την προώθηση καινοτομιών και την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη.

Ο ΟΟΣΑ αναφέρει ότι η πτώση των επενδύσεων του ιδιωτικού τομέα στους τομείς της έρευνας και ανάπτυξης αντισταθμίζεται εν μέρει από την αύξηση των αντίστοιχων δημόσιων επενδυτικών δαπανών, καθώς πολλές κυβερνήσεις (όπως των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Σουηδίας, της Ελβετίας, του Καναδά, της Αυστραλίας κ.α.) δίνουν πρόσθετα κίνητρα και επιδοτήσεις.

Όμως, αυτό δεν ισχύει για χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Σλοβακία, η Σλοβενία κ.ά., στις οποίες παρατηρείται μείωση των κρατικών δαπανών για R&D, τάση που αναμένεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Δημιουργούνται έτσι χώρες διαφόρων «ταχυτήτων» στο εσωτερικό του ΟΟΣΑ, όσον αφορά την ενίσχυση της έρευνας και τεχνολογίας, της κατ’ εξοχήν «ατμομηχανής» της οικονομικής ανάπτυξης.

Η εικόνα είναι διαφορετική ανάλογα με τον τομέα οικονομικής δραστηριότητας διεθνώς. Για παράδειγμα, παρά την κρίση, οι μεγάλες εταιρίες λογισμικού και υγείας συνεχίζουν σταθερά να αυξάνουν τις επενδύσεις R&D, ενώ στην αυτοκινητοβιομηχανία η πτώση είναι πολύ αισθητή, αρκετά μεγαλύτερη σε σχέση με την αεροναυπηγική, την πληροφορική (hardware) και τον ιατρικό εξοπλισμό.

Στην έκθεση συμπληρώνεται πως αν και σε όλο σχεδόν τον κόσμο οι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι (εργάτες και υπάλληλοι) έχουν πληγεί λιγότερο σε σχέση με τους ανειδίκευτους, είναι ήδη ορατή η αύξηση της μακρόχρονης ανεργίας μεταξύ των εξειδικευμένων εργαζομένων σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Εσθονία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία, ακόμα και οι ΗΠΑ.

naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ