Χιλιοπαιγμένο το έργο!

apolyseiwΈνα ακόμα επεισόδιο στο σήριαλ των διαπραγματεύσεων κυβέρνησης –τρόικα φτάνει στο τέλος του, με την συνήθη δραματοποίηση εκ μέρους των συστημικών Μ.Μ.Ε. αλλά και τη συνηθισμένη κατάληξη.

Η αλληλουχία των γεγονότων είναι τόσο προβλέψιμη που καταντά κοινοτυπία.

Στην αρχή η τρόικα είναι «αλύγιστη», «αδίστακτη», «παράλογη», με εξωφρενικές απαιτήσεις.

Λίγο-λίγο θα «μαλακώσει» σε κάποια σημεία, επίστρατοι δημοσιολόγοι θ’ αναλάβουν να εκφράσουν την «ανακούφισή τους».

Εν τέλει, με κάποιες δευτερεύουσες διευθετήσεις, τα νέα μέτρα (στην εφαρμογή, καθώς η ψήφισή τους έχει συντελεσθεί προ καιρού) θα υλοποιηθούν.

Άλλωστε κορυφαίοι υπουργοί, από τον Γ. Στουρνάρα ως τον Κυρ. Μητσοτάκη, έχουν δημοσιοποιήσει την αταλάντευτη προσήλωσή τους στην εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Μάλιστα, σε μια επίδειξη χυδαίου λαϊκισμού, ο ΥΠΕΘΟ εμφανίζει την απομένουσα διαδρομή ως τα εκατό τελευταία μέτρα από την κορυφή (ύψους 5.895 μέτρων) του αφρικανικού όρους Κιλιμάντζαρο. Προφανώς αποφεύγει να ομολογήσει πως αντί της καθόδου στην «γη Χαναάν» επίκειται σαραντάχρονη περιπλάνηση στην «έρημο του Σινά». Είναι διάφανη η σκοπιμότητα που διακατέχει την κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία αναπαράγεται από τα (διαθέσιμα προς τούτο) επικοινωνιακά της υποστυλώματα.

Τα σκληρά μέτρα τελειώνουν οσονούπω, το μόνο που απέμεινε είναι «η ουρά του γαϊδάρου» –οπότε λίγη υπομονή και όλα θα πάνε κατ’ ευχήν.

Μάλιστα επιμένει στο σόφισμα πως το 2014 τελειώνουν τα μνημόνια, αποφεύγοντας επιμελώς ν’ αναφερθεί στις δηλώσεις του Όλι Ρεν για μακρόχρονη δημοσιονομική επιτήρηση εκ μέρους των υπηρεσιών και των κυβερνήσεων των κρατών της Ε.Ε. Μόνο που όλο και λιγότεροι πείθονται από αυτή την διανοητική κατασκευή –είναι χαρακτηριστικό πως εδώ και κάμποσο καιρό ο πρωθυπουργός εγκατέλειψε τις αναφορές στο «success story».

Ακόμα και οι βροντώδεις διαμαρτυρίες των βουλευτών της ΝΔ – όση θεατρικότητα και πολιτική ιδιοτέλεια και αν υποκρύπτουν- αποτελούν μια όψη αυτής της διάχυτης δυσαρέσκειας. Όσο κι αν η δικομματική κυβέρνηση αναζητεί απεγνωσμένα επιπλέον πολιτικό χρόνο, η κλεψύδρα αδειάζει.

Συνεπώς ένας ακόμα (προσχηματικός) συμβιβασμός με την τρόικα ελάχιστα συμβάλει στην αναστήλωση μιας κυβερνητικής εικόνας που ξεθωριάζει ραγδαία.

Advertisements

Για να μην ξεχνιόμαστε!

kyriakos-mitsotakisΗ συζήτηση στη Βουλή για την πρόταση μομφής κατά της Κυβέρνησης ανήκει στο παρελθόν.

Μπορεί να κυριάρχησε στην διαδικασία αποτίμησης της το αν ο ένας ή ο άλλος πέτυχαν τους στόχους τους, μπορεί να αναδείχθηκε η στάση της Θ. Τζάκρη, όμως υπήρχαν και ενδιαφέροντες ειδήσεις. Για να είμαι ειλικρινής ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις προθέσεων. Όπως για παράδειγμα αυτά που προκύπτουν από την ομιλία Μητσοτάκη.

Η αναφορά του είναι ενδεικτική των προθέσεων αλλά και των όσων θα δούμε στη συνέχεια:

«Υπάρχουν αλλαγές που έχουν ξεκάθαρο ιδεολογικό πρόσημο, όπως η χάραξη νέων ορίων μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τι πρέπει να κάνει το κράτος και τι ο ιδιωτικός τομέας με τι κριτήρια μεταφέρονται οι υπηρεσίες από το κράτος στον ιδιωτικό τομέα».

Για να συμπληρώσει:

«Κι αυτή η συζήτηση θα μπορούσε να γίνει χωρίς ταμπού και ιδεολογικές προκαταλήψεις, βγάζοντας συμπεράσματα και παίρνοντας μαθήματα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες και από χώρες οι οποίες έσπευσαν να ιδιωτικοποιήσουν υπηρεσίες πέραν του σημείου που θα έπρεπε να ιδιωτικοποιηθούν, αλλά δεν πρέπει να ανοίξει και αυτή η συζήτηση στη χώρα για να δούμε πραγματικά πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το κράτος ασχέτως τις δυνατότητας που έχουμε να το χρηματοδοτήσουμε».

Αν η ξεκάθαρη τοποθέτηση του για μεταφορά υπηρεσιών από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα (για ποιες αλήθεια χτυπά η καμπάνα) σοκάρει, πρέπει να θυμίσουμε αυτό που πέρασε στα ψιλά πριν από λίγο καιρό.

Επίσης ενδεικτικό προθέσεων , ίσως και αποφάσεων:

Πριν από λίγο καιρό, συνέντευξή του στην βελγική εφημερίδα «La Libre Belgique» τμήμα της οποίας όψιμα (και ελάχιστα πειστικά) επιχείρησε να διαψεύσει, λειτουργεί ως «ταχυδρόμος του θανάτου».

Μιλούσε εκεί  για συμφωνία που δεν την υπέγραψε αλλά την κληρονόμησε.«Πρέπει λοιπόν να την εφαρμόσω. Οι απολύσεις θα γίνουν. Πρόκειται για δέσμευση (…). Οι δημόσιες επιχειρήσεις θα κλείσουν. Όσοι δεν προστατεύονται πλέον από την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου θα χάσουν την δουλειά τους».

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν και πόσοι σοκάρονται.

Είναι τόσο αποκαλυπτικές, στον κυνισμό τους, οι συγκεκριμένες δηλώσεις-δεσμεύσεις που δεν χρειάζονται περαιτέρω ανάλυση.

Άλλωστε για το 2014 προβλέπονται 15.000 απολύσεις, οπότε δεν υπάρχουν περιθώρια εξωραϊσμού μιας τόσο κραυγαλέας εξέλιξης.

Αν παρακάμψουμε την αυτοαθωωτική αναφορά του Κυρ. Μητσοτάκη για την συμφωνία που «την κληρονόμησα» (ξεχνά ότι κληρονόμησε κι άλλα πράγματα στην διαδρομή του) έχει ενδιαφέρον ο απολογητικός χαρακτήρας της τοποθέτησής του.

Όταν ανέλαβε το υπουργείο του εμφάνισε τις απολύσεις ως «σπάσιμο των ταμπού» και αέρα αναζωογόνησης του δημοσίου τομέα. Τώρα κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του, κάνοντας πως ξεχνά πως υπήρξε θιασώτης του συγκεκριμένου πακέτου της τρόικα, από την θέση του βουλευτή της ΝΔ.

Ασφαλώς ελάχιστοι έχουν την αφέλεια να παραπλανώνται από τις οβιδιακές μεταμορφώσεις των ιδεολογικών του προτιμήσεων.

Αν κάτι παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι ο δύσκολα αποκρυπτόμενος φόβος μπροστά στις συνέπειες της πολιτικής που (τόσο πρόθυμα) υλοποιεί.

Η υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Εύη Χριστοφιλοπούλου , όταν στην ομιλία της στη Βουλή τόνιζε ότι «δεν υποστηρίζει ούτε το κυνήγι μαγισσών ούτε τη νεοφιλελεύθερης κοπής δαιμονοποίηση του δημοσίου και των υπαλλήλων του», αναφέρονταν στα όσα ο Υπουργός της είπε;

Και αν ναι, τι θα πράξει άραγε, όταν έρθει η ώρα της αλήθειας;