Η πελατειακή και η «μεταπελατειακή Ελλάδα». Τους βλέπεις. Αποφάσισε!

imagesΝαι είναι όντως ένα απίστευτα θλιβερό τοπίο που πρέπει να αλλάξει. Να συντριβεί.

Δε μιλάω για το πολιτικό κλίμα, ούτε για τις προεκλογικές δηλώσεις και ομιλίες των περισσότερων αρχηγών κομμάτων.

Μιλώ για τις πολιτικές «μεταγραφές», παραμονές εκλογών. Μιλώ για την πώληση μέσω τρίτου ψήφων και ψηφοφόρων. Μιλώ για τον απόλυτο ευτελισμό κάθε έννοιας πολιτικής ηθικής. Μιλώ για τους περιφερόμενους υποψήφιους αστέρες που καταντούν την πολιτική γήπεδο ποδοσφαίρου και συμβάλλουν στην απαξίωση αυτού που υποτίθεται υπηρετούν με τον πιο αισχρό τρόπο.

Γιατί όσο αυτά τα πολιτικά σούργελα βρίσκουν στέγη σε κόμματα και περιφέρουν την υποψηφιότητα τους στις τηλεοράσεις, τις εφημερίδες και τα ραδιόφωνα, τόσο εκτρέπουν την πολιτική και την ενασχόληση με αυτή από συνειδητή στράτευση σε αρχές και αξίες σε επάγγελμα. Και μάλιστα με μια ιδιαίτερα αισθητή δόση αναισθησίας.

Killer  για τον εαυτό τους. Για το εγώ τους. Για την τσέπη τους.

Πόσο απλά τα είπε η Γκερέκου για παράδειγμα: «Βρέθηκα σε σταυροδρόμι και επέλεξα». Έτσι όπως επιλέγεις ένα μπλουζάκι από τη λαϊκή από τα καλάθια. Έτσι όπως επιλέγεις ανάμεσα σε δυο μπουκάλια κρασί. Αν και εκεί τουλάχιστον υπάρχει και ένας λόγος. Εδώ; Μόνο ο εαυτούλης τους!

Πόσο απλά μεταπηδά από κόμμα σε κόμμα, από θέση σε θέση ο νέος Μπίστης της πολιτικής, Βασίλης Οικονόμου; Αντιμνημονιακός, μνημονιακός, κυβερνητικός και τέλος Σαμαρικός μόνο και μόνο για να διασφαλίσει μια ενδεχόμενη θέση στη Βουλή!

Πόσο απλά κάποιοι που ευχόταν τη διάλυση των κομμάτων και του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος και θεωρούσαν αναγκαιότητα και όρο για τη πορεία της χώρας τη δημιουργία νέων κομμάτων, προσχωρούν και πάλι σε αυτά προκειμένου να ξαναβρεθούν στην πρώτη γραμμή και να υπηρετήσουν αυτά που θέλανε να … διαλύσουν!

Πόσο εύκολα και πόσο γρήγορα νεότευκτοι πολιτικοί αρχηγοί που υποσχότανε πως οι επαγγελματίες πολιτικοί δεν έχουν θέση στα κόμματα τους, το παίρνουν πίσω και εντάσσουν ότι βρίσκουν μπροστά τους από υλικά κατεδάφισης μέχρι δεξιές πλεζέρες, από γραφικότητες που κατά τύχη εκλέχτηκαν στην προηγούμενη Βουλή μέχρι γενικούς γραμματείς που αναζητούν πολιτική στέγη! Και αυτοί υποτίθεται είναι το καινούργιο;

Πόσο εύκολα!

Αυτό είναι το πελατειακό κράτος.

Αυτή είναι η πελατειακή Ελλάδα με την τεράστια ευθύνη ΑΥΤΩΝ που τους δέχονται, τους καλωσορίζουν και τους αναδεικνύουν σε παραδείγματα! Αυτή είναι η Ελλάδα που πρέπει να αλλάξει!

Γιατί αν παραμείνει, ότι και να προσπαθήσεις στο τέλος θα πέσεις στον γκρεμό!

Αυτή είναι η ανηθικότητα σε όλο της το μεγαλείο στην πολιτική και όσοι τη στηρίζουν. Όχι το να αποφασίζεις να φτιάξεις ένα καινούργιο φορέα και να κριθείς από το λαό. Αλλά το να «εξαγοράζεις» υποψηφίους που με τη σειρά τους πρέπει να «εξαγοράσουν» ψηφαλάκια, προκειμένου να επιβιώσουν, αν όχι οι χρησιμοποιούμενες μαριονέτες, οι χειριστές τους!

Όσο οι φορείς και οι εμπνευστές αυτών των τακτικών θα παραμένουν ζωντανοί , τόσο το πολιτικό σύστημα θα επενδύει σε μαριονέτες.

Έχετε και έχουμε μια επιλογή. Να τους στείλουμε μια για πάντα στο σπίτι τους.

Έχετε και έχουμε μια επιλογή να στηρίξουμε όσους αποδεδειγμένα πιστεύουν  «στη μεγαλύτερη δυνατή κινητοποίησή των δυνάμεων του Ελληνισμού για τη μετάβαση στη «Μεταπελατειακή Ελλάδα», με οδηγό το όραμα οικοδόμησης της Ελλάδας της Δικαιοσύνης και της Δημιουργίας.»

Όσους πιστεύουν « πως πρώτη προϋπόθεση για αυτό είναι  η : Απελευθέρωση της δημοκρατίας μας, των πολιτειακών θεσμών μας, από τον πελατειακό και μοιραίο εναγκαλισμό από ισχυρά συμφέροντα και δουλείες. Οι αρχές της διαφάνειας, της αξιοκρατίας, της διαβούλευσης, της άμεσης συμμετοχικής δημοκρατίας, της αποκεντρωμένης και αποτελεσματικής διοίκησης, της κοινωνικής λογοδοσίας, του δημοκρατικού ελέγχου κάθε εξουσίας, της ισχύος του δικαίου, αποτελούν πυξίδα για την ενίσχυση και απελευθέρωση των δημοκρατικών μας θεσμών.»

Και για αυτό έχετε και έχουμε μια επιλογή:  Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών.

Και για αυτό!

Advertisements

Ανεπανόρθωτες βλάβες…

vrisi1Είναι πρωτοφανές το σκηνικό φόβου που στήνεται με αφορμή την εκλογή του ΠτΔ. Δηλώσεις, ομιλίες, παρεμβάσεις και υπονοούμενα που ξεπερνούν και την πιο νοσηρή φαντασία. Ειλικρινά δεν θυμάμαι ποτέ στο παρελθόν να έχει μετατραπεί σε τέτοιο βαθμό η πολιτική ζωή, σε μια ζούγκλα απειλών και σεναρίων.

Ένας απίστευτα ωμός εκβιασμός, που απευθύνεται κυρίως στους βουλευτές που θα αποφασίσουν την εκλογή ΠτΔ ή εκλογές και που στοχεύουν στην διάσωση και μακροημέρευση της υπάρχουσας συγκυβέρνησης αλλά και στο κλείσιμο της συμφωνίας με την τρόικα με τους όρους που έχουν ήδη συμφωνηθεί!

Στην προσπάθεια διάσωσης μιας καταρρέουσας Κυβέρνησης θυσιάζονται τα πάντα! Και στρατεύονται  οι πάντες: Γνωστοί δημοσιογράφοι και αναλυτές, πολιτικοί, επίσημα κυβερνητικά στελέχη, γραφικές φυσιογνωμίες της Βουλής και της πολιτικής ζωής, τραπεζίτες και στελέχη ξένων κυβερνήσεων.

Οι ωμές παρεμβάσεις Γιούνκερ,Σόιμπλε και Μοσκοβισί , μέχρι στιγμής, που αποτελούν ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά πράγματα μιας – υποτιθέμενα – ανεξάρτητης χώρας, γίνονται αποδεκτές με λογικές πλήρους υποταγής και εξάρτησης που δεν έχουν προηγούμενο! Η βλάβη στην εικόνα μιας χώρας που έπρεπε να στέκεται υπερήφανη είναι ανεπανόρθωτη . Επαρχία άλλων κρατών και χώρος πρωτοφανών οικονομικών και κοινωνικών πειραμάτων που πρέπει πάση θυσία να διαφυλαχτεί από «λάθη», που θα στοιχίσουν στους «συμμάχους» της κυβέρνησης!

Δηλώσεις σαν και αυτές του Γεωργιάδη (που προεξοφλεί bankrun), της Βούλτεψη που σαν κυβερνητική εκπρόσωπος αναθέτουν και τυπικά τη διοίκηση της χώρας στους αετονύχηδες των αγορών ( αφού η έκθεση της Moody’s θεωρείται οδηγός εξελίξεων) αλλά και οι απίστευτες δηλώσεις του Διοικητή της Εθνικής τράπεζας (!) Στουρνάρα για τη ρευστότητα και τους κινδύνους με τους οποίους απειλείται το πόπολο αν δεν εκλεγεί ΠτΔ, διαλύουν την οικονομία, αποσταθεροποιούν περαιτέρω την αγορά, συντρίβουν την επιχειρηματικότητα και τινάζουν στον αέρα ότι έχει απομείνει!

Η δαιμονοποίηση των εκλογών, η δημιουργία κλίματος ανασφάλειας και ο εξοστρακισμός της δυνατότητας επιλογής από το λαό της Κυβέρνησης του, προκαλούν ανεπανόρθωτες βλάβες στην ίδια τη Δημοκρατία!  Αν αυτοί που υπηρετούν τη δημοκρατία δεν αποδέχονται τις βασικές της αρχές τότε τη μετατρέπουν σε αδειανό πουκάμισο, δημιουργώντας τις συνθήκες μετατροπής της σε άλλου τύπου πολιτεύματα! Θα ζήλευε και το πιο απολυταρχικό καθεστώς αυτές τις μεθοδεύσεις. Δεν καταλαβαίνουν; Δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτή η επίθεση φόβου και καταστροφολογίας χτυπά τα θεμέλια ενός δημοκρατικού πολιτεύματος;

Ο ευτελισμός του Κοινοβουλίου με «αριστερούς» που δεξιοφέρνουν, με γραφικούς που βρέθηκαν από σπόντα σε βουλευτικά έδρανα (τα αποτελέσματα της άνευ όρων αντιμνημονιακής ονείρωξης, των προηγούμενων χρόνων), οι καταγγελίες για χρηματισμό, οι λογικές του «θα ψηφίσουν γιατί θα χάσουν τη θέση τους και το μισθό τους», η διάλυση κομμάτων και σχηματισμών και η δημιουργία νέων αναχωμάτων, που όλως περιέργως στέκονται στο πλευρό της «δοκιμαζόμενης» Κυβέρνησης , με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, καταφέρνουν ανεπανόρθωτα πλήγματα και στην κοινοβουλευτική διαδικασία.

Η πολιτική ζωή της χώρας γυρνά δεκαετίες πίσω. Αλλά αυτό δεν ανησυχεί τους σχεδιαστές των εξελίξεων, που γατζωμένοι στις καρέκλες τους παίζουν «ρέστα» στις πλάτες του λαού.

Ενός λαού που ξέρει ότι το μετά, θα είναι ακόμη πιο δύσκολο. Ενός λαού που ξέρει πως θα κληθεί να δώσει και άλλο αίμα προκειμένου να επιβιώσουν αδιέξοδες πολιτικές και μικροί και ανίκανοι πολιτικοί. Ενός λαού που μετατράπηκε σε πειραματόζωο πολιτικών γιατί άλλοι αποφάσισαν γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους ακόμη και την έκφραση του στις τελευταίες εκλογές!

Την ίδια στιγμή που ο παλαιοκομματισμός επανέρχεται δριμύτερος, που το πελατειακό κράτος ζει και βασιλεύει και που οι δημόσιες καλά αμειβόμενες θέσεις , παραμένουν στα χέρια αποτυχημένων πολιτευτών και ανίκανων κομματικών παραγόντων. Αυτό το μοντέλο κράτους όμως τέλειωσε! Απέτυχε! Και οδηγεί μαζί με τα υπόλοιπα τη χώρα στο βούρκο της πλήρους κοινωνικής αλλά και ηθικής διάλυσης.

Πίσω από το παραβάν της διαπλοκής και της πελατειακής συναλλαγής πρέπει να προβάλλουν καινούργιες δυνάμεις. Πρέπει να προβάλλουν προοδευτικές λύσεις και προτάσεις από όσους είναι αποφασισμένοι να δώσουν τον αγώνα για την κοινωνία και όχι για την πάρτη τους. Υπάρχουν. Ας βγούνε στο φώς, πριν το σκοτάδι τυλίξει τα πάντα.

Αντίσταση στο φόβο και στις απειλές.

Αντίσταση στο χθες που δεν μπορεί να δεσμεύσει το αύριο.

Αντίσταση στη διάλυση της Δημοκρατίας και στην υποταγή στα συμφέροντα, που παίζουν μπάλα στο δικό μας γήπεδο.

Προοδευτική διέξοδος από το αδιέξοδο ΣΗΜΕΡΑ!