Οι υποκλοπές, ο Καραμανλής και οι ξένοι πράκτορες!

ypoklopesΟ ανακριτής που διερευνά την υπόθεση της υποτιθέμενης απόπειρας δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή κατέθεσε αίτημα για την δικαστική της συνένωση μ’ εκείνη των τηλεφωνικών υποκλοπών της περιόδου 2004-2005. Καθώς, κατά τα όσα διαρρέουν, προέκυψαν νέα στοιχεία που συνδέουν τις δύο υποθέσεις.

Ασφαλώς ο ανακριτής θα τεκμηριώσει αυτή του την άποψη στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, τ’ οποίο και θ’ αποφασίσει. Ωστόσο υπάρχει και το πολιτικό μέρος της ιστορίας τ’ οποίο καλό είναι να το ξαναθυμηθούμε.

Πρόκειται για παρακολουθήσεις τηλεφωνικών συνομιλιών περισσότερων από εκατό πολιτών (κι όχι μόνον του πρωθυπουργού κι επίσημων προσώπων) οι οποίες διεκπεραιώνονταν μέσω του λογισμικού της εταιρείας VODAFONE.

Το σύστημα είχε εγκατασταθεί με αφορμή τις επικοινωνιακές ανάγκες των ολυμπιακών αγώνων του 2004.Αν και η εταιρεία το γνώριζε (επίσημα) από το 2005 και το μετέφερε στην κυβέρνηση στις 10/3/2005, η τελευταία το ανακοίνωσε –κατόπιν δημοσιεύματος εφημερίδας- στις 2/2/2006. Η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο το 2008, για να ξανανοίξει το 2010, όταν τεκμηριώθηκε η εμπλοκή της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα– η οποία αποτέλεσε το κέντρο του δικτύου των παρακολουθήσεων.

Μια μικρή λεπτομέρεια: στο ενδεκάμηνο (αρχικό) κουκούλωμα της υπόθεσης πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε ο τότε προϊστάμενος της εισαγγελίας πρωτοδικών Δ. Παπαγγελόπουλος, του οποίου με φωτογραφική διάταξη παρέτεινε την θητεία το 2005 η τότε κυβέρνηση της ΝΔ. Με στόχο να κρατήσει ο ίδιος την υπόθεση των υποκλοπών, πράγμα που συνέβη –με την κατάληξη που περιγράψαμε.

Για την προσφορά του ανταμείφθηκε με την τοποθέτησή του ως επικεφαλής της ΕΥΠ το 2009, λίγους μήνες πριν τις εκλογές και την πολιτική αποκαθήλωση του Κ. Καραμανλή.

Όσο για την υπόθεση της απόπειρας δολοφονίας του τότε πρωθυπουργού, όλα ξεκίνησαν από μιαν έκθεση πρακτόρων των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών προς την ΕΥΠ, με την οποία επικαλούνταν ύπαρξη συνωμοσίας από όργανα (άλλων) ξένων δυνάμεων. Η δημοσίευσή της σε κάποια ντόπια περιοδικά με έφεση στην εφευρετική δημοσιογραφία αποτέλεσε την αφορμή για παραγγελία σχετικής δικαστικής έρευνας τον Μάρτη του 2012.

Ακόμα κι αν δεχθούμε ως βάσιμη την πιθανότητα τέτοιων εγκληματικών σχεδιασμών οι δύο ιστορίες δύσκολα συνδέονται.

Εκδηλώθηκαν σε διαφορετικές περιόδους, με πολύ ευρύτερους σχεδιασμούς η πρώτη και σε άλλο πολιτικό περιβάλλον η δεύτερη.

Τις συνδέει όμως κάτι πολύ ενδιαφέρον: το ορόσημο του Δεκέμβρη του 2008.

Όταν, κατά τις δικαστικές παραδοχές της εν λόγω έρευνας οργανώθηκε «οικονομική, επιχειρηματική και κοινωνική αποσταθεροποίηση».

Αυτή η σαφώς πολιτική εκτίμηση μεταφράζεται νομικά σε «διατάραξη ομαλής λειτουργίας του πολιτεύματος» και απόπειρα «αποστέρησης του πρωθυπουργού από την ενάσκηση της εξουσίας».

Αυτά ακούγονται περισσότερο ως απολογητικές ερμηνείες και αναδρομικά άλλοθι παρά ως νομικά πλάσματα ωστόσο.

9 Μαρτίου 1985. 28 χρόνια πριν…

sartz
Μου το θύμισε ένας φίλος και μου έδωσε την αφορμή να θυμηθώ μια σημαντική στιγμή. Είναι η περίοδος όπου το ΠΑΣΟΚ αποφασίζει να προτείνει για πρόεδρο της Δημοκρατίας το Χρήστο Σαρτζετάκη, ανατρέποντας την λογική που ήθελε να συνεχίσει με τον Κ. Καραμανλή στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα της χώρας.

Να θυμηθούμε :

Στις 10-14 Μαΐου 1984 γίνεται το 1ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.Ο Α. Παπανδρέου, ο οποίος είναι και ο μοναδικός υποψήφιος για τη θέση του προέδρου του κινήματος εκλέγεται δια βοής. Το ΠΑΣΟΚ έχει φτάσει τα 200.000 μέλη.

Στις 17 Ιουνίου του ίδιου έτους γίνονται οι ευρωεκλογές. Η Δεξιά, με αρχηγό της τον Ε. Αβέρωφ, επιλέγει μια μετωπική πολιτική σύγκρουση εφ’ όλης της ύλης, καλλιεργώντας κλίμα φανατισμού και τραμπουκισμού, προκειμένου να πετύχει μια πρώτη νίκη κατά του ΠΑΣΟΚ. Συγκρούσεις με τις οργανωμένες παραστρατιωτικές ομάδες (Κένταυροι και Ρέιτζερς) , ξύλο και άγριες καταστάσεις, τραυματισμοί και παρά λίγο θύματα. Στη Θεσσαλονίκη , όπου βρισκόμουνα, η αγριότητα και ο τραμπουκισμός ξεπέρασε κάθε όριο.

Η πολιτική και κοινωνική πόλωση είναι μεγάλη και φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδίωκε η Δεξιά, συσπειρώνοντας ουσιαστικά τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έρχεται, πάλι, πρώτο κόμμα ξεπερνώντας τη Νέα Δημοκρατία κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες, η οποία οδηγείται σε αντικατάσταση του Ε. Αβέρωφ από την ηγεσία του κόμματος, ο οποίος κι αυτός είχε αντικαταστήσει τον Γ. Ράλλη που χρεώθηκε την ήττα των εκλογών του 1981. Τον Ε. Αβέρωφ αντικατέστησε ο Κ. Μητσοτάκης.

karaΤον Μάρτιο του 1985 λήγει η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να κάνει την πρότασή του. Εν τω μεταξύ αναπτύσσεται έντονη φιλολογία ότι το ΠΑΣΟΚ θα υποστηρίξει εκ νέου για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κ. Καραμανλή. Εξάλλου δεν είναι και λίγα τα στελέχη της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ που υποστηρίζουν την υποψηφιότητα Καραμανλή. Για την ακρίβεια οι περισσότεροι πλην ολίγων, επιχειρηματολογούν υπερ της αναγκαιότητας της συγκατοίκησης. Είναι μια δύσκολη περίοδος για το κίνημα, καθώς ξεσπά έντονη εσωκομματική αντιπαράθεση για το αν θα πρέπει να ψηφιστεί, ξανά, ο Κ. Καραμανλής για Πρόεδρος. Οι περισσότερες Τ.Ο. αντιδρούν, ενώ πολλά μέλη απειλούν ότι αν η ηγεσία υποστηρίξει την υποψηφιότητα Καραμανλή, ο οποίος ουσιαστικά εκπροσωπεί την σκληρή και συντηρητική Δεξιά, θα κλείσουν τις οργανώσεις βάσεις και θα παραδώσουν τα κλειδιά στην ηγεσία.

Στη σπουδάζουσα της Θεσσαλονίκης το κλίμα είναι εκρηκτικό. Η εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας κυριαρχεί στις συζητήσεις αλλά και στα αμφιθέατρα, καθώς συμπίπτει με τις φοιτητικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Παντού υπάρχουν πανό της Πανσπουδαστικής με το σύνθημα: «Το ΠΑΣΟΚ ψηφίζει Καραμανλή, οι φοιτητές ψηφίζουν Πανσπουδαστική».

Σε μια εκρηκτική ολομέλεια, παρουσία του μέλους του Π.Γ. Στ. Τζουμάκα γίνεται ξεκάθαρο πως τυχόν στήριξη Καραμανλή θα έχει δραματικές επιπτώσεις. Πλην ελάχιστων όλοι διαφωνούν με αυτή την επιλογή, παρά τις προσπάθειες του Τζουμάκα να πείσει για την αναγκαιότητα της…

Στις 9 Μαρτίου συνέρχεται σε έκτακτη Σύνοδο η Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ για να αποφασίσει σχετικά με το θέμα της προεδρικής εκλογής. Έξω από τη συνεδρίαση είναι μαζεμένοι εκατοντάδες κόσμου, ο οποίοι αντιδρούν στην επανεκλογή του Καραμανλή. Ο Α. Παπανδρέου, λαμβάνοντας υπόψη την αντίδραση της βάσης και του κόσμου του ΠΑΣΟΚ αποφασίζει τη ρήξη.

Προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Χ. Σαρτζετάκη και την αναθεώρηση του Συντάγματος στα άρθρα που αφορούν τις υπερεξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας, οι οποίες πρέπει να μεταβιβαστούν στην κυβέρνηση και το κοινοβούλιο. Τονίζει μάλιστα, ότι αν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπήρξε άψογος ως Πρόεδρος δεν ήταν δυνατόν να συνεχίσει, εφόσον το Σύνταγμα του 1975, που η κυβέρνηση είχε σκοπό να αναθεωρήσει(για να μειωθεί η εξουσία του Προέδρου), ήταν πνευματικό του τέκνο.

Η απόφαση γίνεται δεκτή με ενθουσιασμό από όλους μας και δίνουμε ραντεβού στις 5.00 το πρωί της επόμενης ημέρας, προκειμένου να «κλέψουμε» από τις σχολές τα πανό της Π.Σ.Κ., πριν προλάβουν να τα κατεβάσουν.

Μας έμειναν ενθύμια (υπάρχουν ακόμη μέχρι σήμερα) και φυσικά χρησιμοποιήθηκαν δεόντως στις προεκλογικές αντιπαραθέσεις εκείνης της χρονιάς. (Για την ιστορία σε εκείνες τις φοιτητικές εκλογές η ΠΑΣΠ αναδείχθηκε πρώτη και με διαφορά, για πρώτη φορά στη Θες/νίκη).

Την επόμενη (10/3/1985) έχουμε την παραίτηση Καραμανλή και την ανάληψη καθηκόντων από τον πρόεδρο της Βουλής, Γ. Αλευρά.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παραιτήθηκε ενοχλημένος από την αλλαγή στάσης του ΠΑΣΟΚ.

Χρόνια αργότερα εκμυστηρεύτηκε στον δημοσιογράφο Σεραφείμ Φυντανίδη τις σκέψεις του για εκείνη την περίοδο, λέγοντας ότι «ο Ανδρέας στο πρόσωπό μου εκδικήθηκε τον πατέρα του»(στις σχέσεις Γεωργίου και Ανδρέα Παπανδρέου υπήρξαν στιγμές μεγάλης έντασης).

«Πολύ φροϋδικό αυτό κύριε Πρόεδρε» είπε ο κ. Φυντανίδης

«Φρόιντ ξεφρόιντ, εγώ αυτό νομίζω» απάντησε ο Καραμανλής.

Ποιος ήταν αυτός που έπεισε τον Α. Παπανδρέου να πάρει αυτήν την απόφαση;

Σύμφωνα με αυτούς που βρισκόταν πολύ κοντά στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, καθοριστική ήταν η στάση του Μένιου Κουτσόγιωργα. Αυτός πρότεινε το όνομα στον Ανδρέα και λέγεται πως αυτός του παρουσίασε και ένα τσουβάλι γράμματα διαμαρτυρίας ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ κατά της επιλογής Καραμανλή.

Με τις ψήφους της Αριστεράς εκλέγεται ο Χ. Σαρτζετάκης, Πρόεδρος της Δημοκρατίας και για πρώτη φορά η Δεξιά αποκόπτεται από όλα τα κέντρα εξουσίας. Έτσι μια ολόκληρη εποχή κλείνει τον κύκλο της. Η απόφαση αυτή αναπτερώνει το ηθικό της βάσης του ΠΑΣΟΚ, που ξεπερνώντας αυτή την τόσο σημαντική κρίση οδεύει προς τις εκλογές με συσπειρωμένο όλο τον δημοκρατικό κόσμο.

Η διαδικασία εκλογής βέβαια του Σαρτζετάκη έχει και τη δική της ιστορία:

Η ψηφοφορία αυτή έχει μείνει ιστορική, όχι μόνο λόγω της διαμάχης που προκάλεσε το αν ο Γιάννης Αλευράς είχε –ως ασκών χρέη Προέδρου της Δημοκρατίας– δικαίωμα ψήφου, όσο για τα περιβόητα γαλάζια ψηφοδέλτια επί των οποίων ανεγράφη το όνομα του Χρ. Σαρτζετάκη.

Στην πρώτη ψηφοφορία ο Χρ. Σαρτζετάκης υποστηρίχθηκε από ΠΑΣΟΚ (169 βουλευτές) και ΚΚΕ (13 βουλευτές), και έλαβε 178 ψήφους σε σύνολο 297 παριστάμενων βουλευτών, ενώ βρέθηκαν 3 λευκά και 3 άκυρα. Οι βουλευτές της Ν.Δ. αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε όλες τις ψηφοφορίες.

ΚΑΛΠΟΓΙΑΝΝΗΣ1Στη δεύτερη ψηφοφορία ο προεδρεύων της  Βουλής Μιχάλης Στεφανίδης διένειμε ψηφοδέλτιο με το όνομα του Χρήστου Σαρτζετάκη σε γαλάζιο χρώμα και λευκό ψηφοδέλτιο, θέτοντας ζήτημα αμφισβήτησης της μυστικότητας της ψηφοφορίας. Ο βουλευτής της Ν.Δ. Λευτέρης Καλογιάννης πήρε την κάλπη και την μετέφερε στα γραφεία του κόμματός του! Τελικά ο Χρ. Σαρτζετάκης έλαβε 185 ψήφους, δεν ψήφισαν 110 βουλευτές και βρέθηκαν 3 άκυρα και 1 λευκό.

Στην τρίτη ψηφοφορία ο Χρ. Σαρτζετάκης έλαβε 180 ψήφους, ενώ υπήρξαν 5 άκυρα και 1 λευκό. Η διαδικασία αμφισβητήθηκε εντονότατα καθώς ψήφισε ο πρόεδρος της Βουλής Γιάννης Αλευράς, που ασκούσε καθήκοντα Προέδρου Δημοκρατίας μετά την παραίτηση Καραμανλή. Άλλοι συνταγματολόγοι (π.χ. Αριστόβουλος Μάνεσης) θεώρησαν ότι δεν είχε δικαίωμα ψήφου και άλλοι (π.χ. Δημήτρης Τσάτσος) ότι ο βουλευτής δεν χάνει ποτέ το δικαίωμα ψήφου

Στις 2 Ιουνίου 1985 γίνονται κοινοβουλευτικές εκλογές υπό τη σκιά της προηγούμενης ρήξης για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπου οι επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ δικαιώνονται. Το ΠΑΣΟΚ παίρνει ένα ποσοστό της τάξης του 45,82%, εκλέγοντας 161 βουλευτές έναντι ποσοστού 40,84% της Δεξιάς.

 

Ένας πίνακας που τα λέει όλα!

elegtikoΑφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους από τη ΝΔ, οργίζονται και εκπλήσσονται (πόση υποκρισία άραγε μπορεί να υπάρξει), όταν αναφέρεσαι στον εκτροχιασμό της οικονομίας επί Κυβερνήσεως Καραμανλή του νεότερου.

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους ακόμη και σήμερα προσπαθούν να ψαρέψουν στα θολά νερά της πολιτικής λήθης και να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα γύρω από το αληθινό τεράστιο οικονομικό έγκλημα του άλλοτε «καταλληλότερου».

Η έκθεση του ελεγκτικού Συνεδρίου για το 2010 που δόθηκε στη δημοσιότητα, δεν τελειώνει στα χαρακτηριστικά παραδείγματα αλόγιστων δαπανών και εξόδων ορισμένων φορέων του δημοσίου.

Πέρα από τα πούρα, τα έξοδα κοπής πίττας και τις άλλες περίεργες δαπάνες ίσως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον να έχει ο πίνακας που δημοσιεύεται στη σελίδα 7 της έκθεσης.

Εκεί θα δείτε τη σύγκριση των αποτελεσμάτων ελέγχου για μη νόμιμες δαπάνες των ετών 2009 και 2010.

Η διαφορά είναι ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ:

146 εκ. € το 2010 και 657 (!) εκ. € το 2009!

Προσέξτε τον πίνακα, όπως δημοσιεύεται:

ΠΙΝΑΚΑΣ 1.2.

Αποτελέσματα ελέγχου / Ποσό μη νόμιμων δαπανών /

Συσχετισμός με οικονομικό έτος 2009

Προϋπολογισμός

Οικονομικό έτος 2009

Οικονομικό έτος 2010

Δημοσίου (Τακτικός και ΔημοσίωνΕπενδύσεων) 505.296.206,53 56.881.517
Ν.Π.Δ.Δ. 113.525.439,29 42.337.032
Ειδικών Λογαριασμών 32.979,66 926
Ο.Τ.Α. Α΄ και Β ΄ Βαθμού 38.904.569,59 47.278.579

ΣΥΝΟΛΟ

657.759.195,07

146.498.054

Η απόδειξη της μεγάλης επιδρομής στο κράτος ειδικά το 2009! Το μεγάλο πάρτι και ο πραγματικός λόγος του εκτροχιασμού της ελληνικής οικονομίας.

Λογικά θα περιμέναμε εξηγήσεις. Κάποια κουβέντα δηλαδή από τους πραγματικά υπεύθυνους. Αλλά σιωπή. Και τι να πουν, τι να δικαιολογήσουν.

Θα περίμενα και μια κουβέντα για την τεράστια μείωση μέσα σε μόλις ένα χρόνο. Δεν χρειάζονται όμως γενναίες δηλώσεις.

Τι μεσολάβησε και μειώθηκαν στο 1/5 οι παράνομες δαπάνες; Από τη μία η προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα για μείωση των περιττών δαπανών και  από την άλλη η εφαρμογή της ΔΙΑΥΓΕΙΑ.

Για την ιστορία και μόνο το λειτουργικό κόστος του Δημοσίου μέσα σε ένα μόλις χρόνο μειώθηκε από 9,3 δις € σε 7,3 δις €!

Και μια ακόμη παρατήρηση: Οι μόνες μη νόμιμες δαπάνες που είναι αυξημένες το 2010 σε σχέση με το 2009 είναι αυτές των ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού.

Είναι το κύκνειο άσμα των παλαιών Δήμων και των παλαιών Νομαρχιών. Είναι το μεσοδιάστημα από τις εκλογές του 2010 μέχρι την οριστική παράδοση  στους νέους Δημάρχους και το τέλος των Νομαρχιών. Αλλά για να μην ξεχνιόμαστε είναι και το ότι η πλήρης εφαρμογή της ΔΙΑΥΓΕΙΑ στην Τ.Α. ολοκληρώθηκε το Μάρτιο του 2011.

Υπάρχει ακόμη απορία για το ποιος ευθύνεται για τον εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας;

Δείτε ολόκληρη την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου: ΕΔΩ