Κυνισμός: Το τελευταίο στάδιο της πολιτικής αθλιότητας!

kammenos-dimitris-708_0Διαβάζοντας τη δήλωση του βουλευτή των ΑΝΕΛ, Δημήτρη Καμμένου, με την οποία προσπαθεί να δικαιολογήσει την απαράδεκτη – έτσι κι αλλιώς – μείωση των συντάξεων, την οποία αποδέχτηκε (αναμενόμενο) η Κυβέρνηση, συνειδητοποιεί ο καθένας ότι περνάμε σε άλλο επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης!

Συγκεκριμένα, ο βουλευτής των ΑΝΕΛ έφερε ως παράδειγμα το χαρτζιλίκι που δίνουν οι παππούδες στα εγγόνια και κυρίως σε αυτά που δεν έχουν εργασία.

«Όταν κόψω τη φορολογία από το 29% στο 26% δεν έχει άμεσο αντίκτυπο σε αυτόν που στο ΑΤΜ θα πάρει 40 ή 20 ευρώ λιγότερα το μήνα. Έχει όμως διότι τα παιδιά του παππού ή οποιουδήποτε τη σύνταξη την κόβω, εάν καταφέρουμε και εξηγήσουμε στον κόσμο ότι από το να έχει τη σύνταξη ο παππούς και να του παίρνει ένα 100αρικο το μήνα ο εγγονός, να πίνει φραπέ και να παίζει τάβλι, προτιμώ να του πάρω εγώ σαν κράτος, εφόσον είμαι σοβαρό, το 100αρικο και να το κάνω εργοδοτική εισφορά, να πάω να βρω δουλειά στο παιδί για να μην πίνει φραπέ», σημείωσε ο Δημήτρης Καμμένος, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ!

Είναι καθαρό ότι όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα, μιλά ο σκληρός κυνισμός κάποιων που με άλλες υποσχέσεις βρέθηκαν στην Κυβέρνηση, που άλλα αποδέχονται να υλοποιήσουν και που θυμίζουν μονίμως τα πεπραγμένα όσων παρουσιάζονται σαν ψευτόμαγκες και καταλήγουν να μετρούν τα απεριόριστα όρια της πολιτικής τους ελαφρότητας.

Δεν ξέρω πως μπορεί να διαβαστεί η συγκεκριμένη δήλωση!

Επειδή η Κυβέρνηση «γουστάρει» παίρνει το 100αρικο του συνταξιούχου, για να το κάνει –υποτίθεται – εργοδοτική εισφορά, επειδή επίσης δεν «γουστάρει» να το δίνει ο συνταξιούχος στον εγγονό του για να πίνει … φραπέ! (Δεν ξέρω σε ποιον συνταξιούχο περισσεύουν 100 ευρώ το μήνα για χαρτζιλίκι για καφέ στον εγγονό, αλλά αυτό είναι μια μικρή λεπτομέρεια).

Πέρα από το βλακώδες του «επιχειρήματος» αποκαλύπτεται και το μέγεθος της επικινδυνότητας των κυβερνόντων!

Γιατί με την ίδια λογική επειδή η Κυβέρνηση «γουστάρει» μπορεί να κόψει και άλλα 100 ευρώ από τους μισθωτούς, προκειμένου να μην επιβαρύνουν την υγεία τους τρώγοντας για παράδειγμα, κρέας, για να τα αξιοποιήσει αυτή όπως νομίζει καλύτερα!

Κρατικός νταβατζής στη σύνταξη και το μισθό δεν έχει υπάρξει σε κανένα καθεστώς στην παγκόσμια ιστορία! Ακόμα και στα πιο απολυταρχικά, μυστήρια και αλλοπρόσαλλα καθεστώτα τα χρήματα που δίνονται στους πολίτες αξιοποιούνται από τους ίδιους, με όποιον τρόπο αυτοί θεωρούν καλύτερο!

Εκτός και αν ο λεκτικός κυνισμός πέρα από την πολιτική αθλιότητα που υποκρύπτει, περιγράφει και τις πραγματικές σκέψεις και προθέσεις των κυβερνόντων.

Αν όχι θα έπρεπε και το κόμμα του και ο κυβερνητικός συνασπισμός να τον έχουν ήδη καταγγείλει…

Αλλά όταν πάση θυσία πρέπει να διασφαλίσεις την οριακή πλειοψηφία και να συνεχίσεις τη διαχείριση της εξουσίας, τότε εύκολα καταπίνεις απόψεις που συγκρούονται και με τη λογική  και με την κοινωνία!

Θα μου πεις εδώ κατάπιαν αμάσητα τα αντίθετα των για όσων προεκλογικά είχαν δεσμευτεί, τη δήλωση του Καμμένου δεν θα καταπιούν! Στα τέσσερα και αμάσητα!

 

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…

pseftikaΥποθέτω ότι είστε και εσείς ένας από τους τόσους Έλληνες που κάθε πρωί, σηκώνονται νωρίς για να δούνε την ανάπτυξη που έρχεται ή που ήρθε ή που όπου να ‘ναι καταφτάνει…

Μια ανάπτυξη που θα εκτόξευε τη χώρα ήδη από πέρυσι τέτοιες ημέρες (μαζί με την Ανάσταση θα ερχότανε, όπως έλεγε ο καθόλα “αξιόπιστος” Πρωθυπουργός μας) και που θα μας έκανε να «τρίβουμε τα μάτια μας το καλοκαίρι», όπως υποστήριζε ο επίσης “αξιόπιστος” κυβερνητικός εταίρος του, ο Π. Καμμένος.

Βέβαια αν η ανάπτυξη ήτανε λόγια του αέρα, θα είχαμε εδώ και καιρό λύσει τα βασικά μας προβλήματα. Όταν μάλιστα ερωτούνται σχετικά, τα κυβερνητικά στελέχη, κάνουν κάθε οικονομολόγο  ή να τρέχει γρήγορα μπας και προλάβει να σκίσει το πτυχίο του ή να βλασφημήσει  για τα χαμένα χρόνια που προσπαθούσε  να σπουδάσει τις οικονομικές επιστήμες.

Η αφορμή για τα παραπάνω αλλά και για τα επόμενα, είναι μια αποστροφή της ομιλίας του Πρωθυπουργού, στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ : « … το 2019 ο ελληνικός λαός θα μπορεί να κρίνει και να συγκρίνει ,θα έχουμε καταφέρει να βγάλουμε τη χώρα από το πρόγραμμα και να συγκρίνουμε την ανεργία που πήραμε και τι παραδώσαμε, το κοινωνικό κράτος που παραλάβαμε και τι παραδώσαμε, τους ρυθμούς ανάπτυξης που παραλάβαμε και τι θα παραδώσουμε».

Δεν ξέρω αν γνωρίζει ότι μιλά για δύο χρόνια από σήμερα!

Ξεχνά σίγουρα ότι και το 2019 όπως και τα επόμενα χρόνια ο βρόγχος των πλεονασμάτων θα σφίγγει την ελληνική κοινωνία, με τη δική τους υπογραφή.

Δεν ξέρω αν θεωρεί ότι η ανεργία θα μειωθεί αλλά αν υπάρχει κάποιο σχέδιο θα ήταν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μας το πει. Στη χώρα της υποανάπτυξης, των μηδενικών επενδύσεων και του διωγμού της επιχειρηματικότητας, η μείωση της ανεργίας φαντάζει όνειρο απατηλό.

Δεν καταλαβαίνω επίσης για ποιο κοινωνικό κράτος μιλάει; Υπάρχει κάτι τέτοιο ή θα αναπτυχθεί ξαφνικά τα τελευταία δύο χρόνια; Γιατί κοινωνικό κράτος πέρα από την προστασία των ευαίσθητων οικονομικά και κοινωνικά ομάδων είναι αυτό που προσφέρει δωρεάν δημόσια υγεία και παιδεία και που ακουμπά στις πραγματικές ανάγκες της αδύναμης οικονομικά οικογένειας.

Σε κανένα κοινωνικό κράτος και εννοείται σε καμία μπροσούρα προοδευτικού κόμματος δεν υπάρχει η φορολόγηση όσων ζουν κάτω από τα όρια της φτώχεια με ταυτόχρονη διάλυση και της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας!

Η κουβέντα δε για τους «ρυθμούς ανάπτυξης» μπορεί να είναι σίγουρα το ανέκδοτο αυτών των χρόνων.

Όταν το μίγμα της οικονομικής σου πολιτικής αποτελείται από δύο απλές συνισταμένες: Από τη μία ο περιορισμός των εξόδων του κράτους με μειώσεις μισθών και συντάξεων και από την άλλη η αύξηση των εσόδων με την υπερφορολόγηση, με φόρους στα πάντα, με μείωση του αφορολόγητου, με πάγωμα των πληρωμών των υποχρεώσεων του κράτους, δεν μπορείς να περιμένεις ρυθμούς ανάπτυξης παρά μόνο υποανάπτυξη, φτώχεια και καταστροφή κάθε παραγωγικής δομής. Βάλτε στην εξίσωση την μηδενική χρηματοδότηση των τραπεζών στην επιχειρηματική δραστηριότητα για να καταλήξετε στο αποτέλεσμα…

Το να μεταφέρεις στο μέλλον την επίλυση των προβλημάτων προφανώς και δεν είναι λύση!

Ακόμη και αυτοί που αναγκαστικά χειροκρότησαν τον Πρωθυπουργό κατά τη διάρκεια της ομιλίας του καταλαβαίνουν ότι , δυστυχώς, για όλους μας, ο κόσμος ανάποδα να έλθει τίποτα από τα παραπάνω δεν πρόκειται να υλοποιηθεί.

Το μόνο σίγουρο που θα συμβεί σε δύο χρόνια είναι η έγκριση της «λυπητερής», για μια κυβέρνηση που αθέτησε κάθε προεκλογική της υπόσχεση, που κουρέλιασε κάθε «κόκκινη γραμμή» της, που διέλυσε μια ολόκληρη κοινωνία και που δυσφήμησε την Αριστερά , από την ίδια την κοινωνία.

ΥΓ

Για όσους ψάχνουν για πρότυπα, ας κάνουνε τον κόπο να ρίξουν μια ματιά στην Πορτογαλία. Η χώρα που έφτασε στο χείλος του γκρεμού κατόρθωσε όχι μόνο να επανακάμψει αλλά να κάνει όλους να μιλούν για ένα οικονομικό θαύμα! Το 2016, το χρέος μειώθηκε στο 2,1%, με δυναμική να φθάσει και το 2%, τα κρατικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 0,8% , χάρις στους εισπραχθέντες φόρους από την παραγωγή και τις εξαγωγές, ενώ τα έξοδα μειώθηκαν κατά 1,1%. Παράλληλα, οι θέσεις εργασίας στη χώρα αυξήθηκαν κατά 90.000, με το ποσοστό της ανεργίας να δείχνει τάσεις μείωσης κάτω από διψήφιο αριθμό: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει ανεργία 10,1% για φέτος και 9,4% για το 2018. Και αυτά με αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, όχι περικοπές!

Το αδιέξοδο βρίσκεται στο μίγμα της πολιτικής που γίνεται αποδεκτό και υλοποιείται από τους εδώ κυβερνώντες.

Η ραψωδία μιας ψεκασμένης αυταπάτης…

tsipras-kammenosΞύπνησε χαρούμενος. Δεν ήταν μια μέρα σαν τις άλλες! Ήταν Η ΜΕΡΑ! Δύο χρόνια συμπλήρωνε  η νέα κυβέρνηση στην εξουσία. Δύο χρονιά «πρώτη φορά Αριστερά» ή για την ακρίβεια «πρώτη φορά ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ».

Έφτιαξε τον καφέ, κάθισε στο γραφείο του και έριξε το βλέμμα του στο παράθυρο, παρακολουθώντας τα παιχνίδια του ήλιου με τα σύννεφα. Τράβηξε την πρώτη ρουφηξιά από τον  καφέ του και αφέθηκε στις σκέψεις του:

« Πόσο γρήγορα στ’ αλήθεια μπορεί να αλλάξει η ζωή μας;

Και πόσο απλά να γίνει πιο εύκολη, πιο καλή ;

Πόσο πιο αισιόδοξοι νοιώθουμε αλήθεια όλοι μας, μετά από μόλις δύο χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ;

Πόσο απλό ήταν τελικά να αλλάξουν όλα!

Δύο μόλις χρόνια χρειάστηκε για να αποτινάξουμε τα δεσμά των μνημονίων, να ρυθμίσουμε το χρέος και να βάλουμε τους τοκογλύφους δανειστές να χορεύουν στους ρυθμούς μας!

Σε δύο μόλις χρόνια η οικονομία άλλαξε ρότα! Η ανάπτυξη δεν είναι μια αόριστη λέξη, τόσο ταλαιπωρημένη από τους ανίκανους που μας κυβερνούσαν πριν… Η ανάπτυξη είναι ΕΔΩ! Είναι παντού. Δεν το νοιώθεις; Δεν το βλέπεις; Στον μικρομεσαίο που επιτέλους μπόρεσε να ανοίξει τα φτερά του… Στον  ιδιοκτήτη της μικρής επιχείρησης που επιτέλους φορολογήθηκε δίκαια και μπόρεσε να επενδύσει στην επιχείρηση του… Στον αγρότη που είδε επιτέλους τους κόπους του να μην πηγαίνουν χαμένοι… Στον ιδιωτικό υπάλληλο που ένοιωσε ξανά ασφαλής με τις συλλογικές συμβάσεις που επανέφερε η σωτήριος Κυβέρνηση! Στη μη αύξηση του ΦΠΑ παρά τις λυσσώδεις αντιδράσεις των ξένων…

Δύο μόλις χρόνια για να καταλάβουμε τι σημαίνει αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και όχι ξεπούλημας της! Δείτε για παράδειγμα πως αξιοποιήθηκε ο ΟΣΕ (μην ακούω μίζερες αντιλήψεις ότι τα 45 εκ ευρώ είναι λίγα…).

Δύο μόλις χρόνια για να νοιώσουν και πάλι ασφαλείς οι συνταξιούχοι καθώς ΚΑΜΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ στις συντάξεις δεν έγινε και βεβαίως δεν θα γίνει!  Ευτυχία για όσους παίρνουν το ΕΚΑΣ που ευτυχώς για αυτούς, η διαπραγματευτική τακτική της Κυβέρνησης τους το εξασφάλισε για πάντα! Χαμόγελα και στους νεοδιοριζόμενους με βασικό μισθό τα 751 ευρώ (νάναι καλά οι Κυβερνώντες). Χαμόγελα σε όλους τους αδύναμους συνταξιούχους για τη 13η σύνταξη που είναι πια μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα!

Έτσι απλά. Έτσι ταπεινά το κομματικό κράτος έγινε καπνός, χωρίς μετακλητούς, χωρίς διορισμούς κολλητών και συγγενών , με την αξιοκρατία να αποτελεί τη βασική παράμετρο για τη στελέχωση των θέσεων ευθύνης!

Έτσι απλά… το βαρίδιο του ΕΝΦΙΑ καταργήθηκε όπως ακριβώς είχαν υποσχεθεί προεκλογικά. Τον σκίσαμε, εκείνο το βράδυ στη Βουλή μαζί με το μνημόνιο… Αναπνεύσαμε και πάλι και κάναμε την ελπίδα μας καράβι για να ανταμώσουμε τη μεγάλη αλλαγή και στην Ευρώπη , που εκστασιασμένη υποκλίθηκε στις δομικές αλλαγές που προώθησε η Κυβέρνηση αυτά τα δύο χρόνια!

Και αν όλα αυτά είναι μικρά για μια υπεύθυνη και ειλικρινή κυβέρνηση τι θα μπορούσε κάποιος να πει για την ίδια τη λειτουργία της Δημοκρατίας αυτά τα χρόνια; Για την εμβάθυνση της, για το άπλωμα της… Με κορυφαία βεβαίως στιγμή το δημοψήφισμα (το καλοκαίρι εκείνο…). Γιατί μια δημοκρατική κυβέρνηση τηρεί όχι απλά τις υποσχέσεις της αλλά πάνω απ’ όλα σέβεται την ψήφο του λαού. «ΟΧΙ» ψηφίσαμε… «ΟΧΙ» έμεινε. Δεν λειτούργησε όπως πιθανώς θα λειτουργούσανε οι «άλλοι», που θα βρίσκανε την ευκαιρία και με δικαιολογίες τάχατε περί κρίσιμων στιγμών κ.τ.λ. θα το στρίβανε παραχαράσσοντας τη θέληση του λαού.

Αυτή όμως είναι και η μεγάλη διαφορά των «άλλων» με τους «νυν»…

Ακούω κάτι αθλιότητες… Μου είπε ο Μουλόπουλος ( ξέρετε ο κομματικός επίτροπος που μπήκε στο Δ.Ο.Λ.),  ότι κάποιοι εραστές του παλιού, διαδίδουν φήμες ότι τάχατε:

Υπογράφηκε τρίτο μνημόνιο, ψηφίστηκαν μέτρα λιτότητας 9 δις, ότι χάθηκαν 21 δις από το ΑΕΠ αυτά τα δύο χρόνια, ότι μειώθηκαν 20% οι συντάξεις, ότι 86 δις στοίχησαν στη χώρα οι επιλογές Βαρουφάκη, ότι υποθηκεύτηκε η δημόσια περιουσία για 99 χρόνια, ότι αυξήθηκε ο ΦΠΑ στο 24% και ότι από την επόμενη χρονιά αλλάζουν και τα δεδομένα για όλα τα νησιά, ότι δεν καταργήθηκε ο ΕΝΦΙΑ αλλά θα μείνει για άλλα 19 χρόνια, ότι καταργήθηκε τάχατε το ΕΚΑΣ, ότι μειώθηκε το αφορολόγητο και μάλλον θα μειωθεί και άλλο, ότι αυξήθηκαν οι φόροι σε τσιγάρα, πετρέλαιο , αλκοόλ, ότι βάλαμε φόρο και στο internet, ότι δεν αυξήθηκε ο κατώτατος μισθός και πολλά ακόμα που ούτε να τα αναφέρω δεν μπορώ!

Μην τα πιστέψετε! Δεν είναι αλήθεια! Οι κύκλοι που θέλουν την αποτυχία της «πρώτης φοράς Αριστερά» τα διακινούν… Αυτοί που στέκονται στα τέσσερα μπροστά στους ξένους σατράπες… Αυτοί και οι τοποτηρητές τους στην Ελλάδα… Αυτοί που κάνουνε μοντάζ μέχρι και σε φωτογραφίες (θυμόσαστε εκείνη με τον Καμμένο, τον Βίτσα και τον Κασσιδιάρη;)…

Αλλά δεν θα τους περάσει. Τα ψέματα τελείωσαν. Τέλος και οι αυταπάτες. Η Ελπίδα ήρθε και θα μείνει για πάντα εδώ… Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται (Όχι αυτό το σύνθημα ήταν των άλλων…)»

Άνοιξε την τηλεόραση του βλέποντας τον Καμμένο, τον αντιπρόεδρο και Υπουργό Άμυνας να εκθειάζει τον Τραμπ! Το βλέμμα του άθελα έπεσε στη φωτογραφία που είχε στο γραφείο με τον Τσίπρα να μιλά στο συγκεντρωμένο πλήθος στην κηδεία του Κάστρο στην Αβάνα. «Αυτό είναι πολυδιάστατη πολιτική», σκέφτηκε φωναχτά. «Τους έχουμε τρελάνει όλους. Άλλος με τον Τραμπ, άλλος με τον Μαδούρο, άλλος με τη Μέρκελ, άλλος με την επανάσταση.»

Ζήτω η 25η Ιανουαρίου του 2015!!!

 

Η «καλή χρονιά» από τους φόρους… φαίνεται!

Καλή χρονιά λοιπόν.

Ευχή όχι από συνήθεια αλλά προσπάθεια να βρεθεί έστω μια χαραμάδα ελπίδας για κάτι , κάπως καλύτερο, τη στιγμή που οι κυβερνώντες «συνωμοτούν» για το ακριβώς αντίθετο.

Θα μου πείτε σε τι να ελπίσουμε όταν τα πάντα δείχνουν να εξελίσσονται ακόμα πιο άσχημα σε σχέση με τη χρονιά που έφυγε και ακόμα χειρότερα, να παγιώνεται στον κόσμο η βεβαιότητα ότι τα «χειρότερα είναι μπροστά μας».

Μετά το τέλος των πυροτεχνημάτων και των γιορτών που κράτησαν λίγο, ήρθαν οι ομοβροντίες των νέων φόρων και των νέων περικοπών, για να επιβεβαιώσουν αυτό που κάποιος καθόλα απαισιόδοξος φίλος υποστήριζε: «Αυτοί οι τύποι που κυβερνούν κατάφεραν να κάνουν την πολιτική , τέχνη της εξαπάτησης, να την κάνουν συνώνυμο της εχθρότητας με το λαό, να την προσαρμόσουν στη δική τους ανικανότητα…»

Γιατί η εξαπάτηση, η συνειδητή ψευδολογία, η παραχάραξη της ίδιας της πραγματικότητας γνωρίζουν απίστευτες δόξες με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Δεν είναι και λίγο το περασμένο (!) Πάσχα ο Πρωθυπουργός να υπόσχεται την «απογείωση της ελληνικής οικονομίας», μετά να μιλά ο αντ’ αυτού και πιστός σύμμαχός του Καμμένος, ότι το καλοκαίρι (το περασμένο) « θα εκτιναχτούν οι επενδύσεις» και εσύ να διαπιστώνεις ότι το μόνο που εκτινάσσεται και απογειώνεται σε δυσθεώρητα ύψη, είναι οι άμεσοι και έμμεσοι φόροι.

Δεν είναι και λίγο να σε διαβεβαιώνουν όλοι οι «εξαίρετοι» Υπουργοί αλλά και οι κατά λάθος βουλευτές των κυβερνόντων κομμάτων, ότι δεν θα μειωθούν μισθοί και συντάξεις και εσύ να διαπιστώνεις ότι οι μειώσεις είναι εδώ, σε τακτά χρονικά διαστήματα και με συνέχεια, ενώ η συνέπεια στις περικοπές αποδεικνύεται η μόνη σταθερά της κυβερνητικής πολιτικής.

Δεν είναι τέλος λίγο , τη στιγμή που ο Υπουργός Οικονομικών διαβεβαιώνει τους δανειστές με ύφος υπερήφανης δουλικότητας, ότι το βοήθημα που δόθηκε σε κάποιους χαμηλοσυνταξιούχους είναι για μια φορά και την ίδια στιγμή ο Πρωθυπουργός να μιλά για υλοποίηση της υπόσχεσης του, περί 13ης σύνταξης!

Αν δεν ήταν τόσο άθλιο αυτό το σκηνικό,  θα μπορούσε κάποιος να γελάσει…

Αλλά το 2017 έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά  για τους πολλούς καθώς το κράτος ( και βεβαίως – βεβαίως οι κυβερνώντες)  αποφάσισε να πάρει μερικά ακόμα δις (!) από τους ήδη εξαθλιωμένους πολίτες της χώρας που ανακαλύπτουν τώρα, σε όλο του το μεγαλείο, το πραγματικό προσωπείο μιας υποτιθέμενης «αριστερής» και «υπερήφανης» Κυβέρνησης , που εφαρμόζει ακριβώς τις ίδιες νεοφιλελεύθερες  πολιτικές που πριν, κατήγγειλε με τόση έμφαση!

Τι θα μας πάρουν το 2017;

Από αυξήσεις φόρων και νέους φόρους:

 

716.000.000 – φόρος εισοδήματος

668.500.000 – εισφορά αλληλεγγύης

439.600.000 – καύσιμα

218.400.000 – ΦΠΑ 24%

142.000.000 – τσιγάρα & ηλεκτρονικά τσιγάρα

91.000.000 – φόρος επιχειρήσεων

62.000.000 – καφές

54.200.000 – σταθερή τηλεφωνία

25.800.000 -μπίρα

19.300.000 -επενδυτικά σχήματα

14.600.000 – συνδρομητική τηλεόραση

12.500.000 – τέλη κυκλοφορίας

Από περικοπές συντάξεων – επιδομάτων

431.000.000 ΕΚΑΣ

132.400.000 πλαφόν

86.000.000 κύριες συντάξεις

33.100.000 συντάξεις θανάτου

27.000.000 επικουρικές συντάξεις

26.400.000 εφαρμογή κόφτη σε συντάξεις τραπεζικών

10.600.000 οικογενειακά επιδόματα

Και επειδή οι έμμεσοι φόροι είναι η πιο σκληρή και άδικη φορολογία με θύματα κυρίως αυτούς που δεν «έχουν», η σημερινή  Κυβέρνηση αποδεικνύει ότι θα υπάρχουν πάντοτε «φωτεινά μυαλά» και πειραγμένοι εγκέφαλοι, που θα ανακαλύπτουν νέους φόρους, όπως αυτοί που ήδη ισχύουν στον καφέ (!), στο internet (!), στην μπύρα (!), στη συνδρομητική τηλεόραση(!), στη σταθερή τηλεφωνία (!), στα  ηλεκτρονικά τσιγάρα (!), για να συμπληρώνουν τις σταθερές αξίες των φόρων σε ακίνητα, τσιγάρα, ποτά και βενζίνη, κάνοντας την άθλια ζωή των πολλών, ακόμη αθλιότερη!

 

Να τους χαιρόμαστε!

Ο αρχιεπίσκοπος επιβεβαίωσε στην τηλεοπτική του συνέντευξη στο ΣΚΑΙ, το συμβάν με τον Καμμένο.

Ο Καμμένος , με δάκρυα στα μάτια (κλαψ, κλαψ, κλαψ) του είπε ότι αν του το ζητήσει (ο αρχιεπίσκοπος),  θα ρίξει την Κυβέρνηση, της οποίας είναι Υπουργός, με αφορμή την υπόθεση των θρησκευτικών και τις εξαγγελίες Φίλη.

Δηλαδή ο ένας Υπουργός της Κυβέρνησης επειδή διαφώνησε με την επιλογή ενός άλλου Υπουργού, δηλώνει στον αρχιεπίσκοπο ότι είναι έτοιμος να γκρεμίσει την κυβέρνηση.

Ο επικεφαλής δε της Κυβέρνησης μας (βοηθάτε χριστιανοί), παρακολουθεί τα τεκταινόμενα και δε νοιώθει την ανάγκη ούτε να «μαλώσει» τον διατεθειμένο να τον «γκρεμίσει», ούτε να ζητήσει τουλάχιστον εξηγήσεις, γιατί αντιλαμβάνεται ότι είναι αδύναμος και προφανώς ανίκανος!

Το σκηνικό είναι σκηνικό απόλυτης τρέλας και χαρακτηριστικό της ποιότητας των κυβερνόντων!

Το περίεργο δεν είναι ότι και ο Φίλης και ο Καμμένος παραμένουν Υπουργοί, το περίεργο δεν είναι ότι ο Τσίπρας αδιαφορεί για κάποιον που ετοιμάζεται να τον ρίξει από την προεδρία της κυβέρνησης αν του το ζητήσει τρίτος (ακόμη και αν αυτός είναι ο Αρχιεπίσκοπος), το περίεργο είναι ότι αυτό το συνονθύλευμα εξακολουθεί να βαυκαλίζεται με τα περί «πρώτης φοράς Αριστερά» και τα σχετικά!

Την ίδια πάντως στιγμή που στα «στιβαρά χέρια» του Τσίπρα και του Καμμένου έχει αφεθεί η πορεία της χώρας, οι επικουρικές συντάξεις εξαφανίζονται, οι φόροι αυξάνονται, η φτώχεια μεγαλώνει, το επόμενο μνημόνιο προετοιμάζεται, η ανασφάλεια εκτινάσσεται σε δυσθεώρητα ύψη!

Αλλά μην ανησυχείτε! Τουλάχιστον με τα θρησκευτικά τα βολέψαμε…

ΥΓ: Το πώς μπορεί να πέσει μια κυβέρνηση είναι μια άλλη συζήτηση…

Όταν ο λαϊκισμός συναντά την αθλιότητα…

Στην πολιτική πολλές φορές η διαχείριση μιας άσχημης εξέλιξης αποκτά σημαντικότερη αξία από το ίδιο το γεγονός. Το έχουμε ζήσει πολλές φορές και σε διαφορετικές πολιτικές περιόδους.

Ο πρώτος τρόπος αντίδρασης είναι το άλμα στο κενό, η εξωτερίκευση του εκνευρισμού, της  απογοήτευσης αλλά και του πανικού. Είναι το χτύπημα στον τοίχο του κεφαλιού θεωρώντας ότι κάπως έτσι θα τον γκρεμίσεις, αν και το αποτέλεσμα συνήθως είναι ο αυτοτραυματισμός.

Ο δεύτερος τρόπος – σύνηθες φαινόμενο – η καταγγελία των πάντων, που συνωμότησαν εναντίον σου, δημιουργώντας ή προσπαθώντας να δημιουργήσεις την εικόνα του αδικημένου πλην τιμίου, που προσπάθησε αλλά δεν τον άφησαν οι κακοί, του συνεπή που προσπάθησε αλλά τα εμπόδια που του βάλανε ήταν αξεπέραστα, του καλού παιδιού που πάλεψε με τους «άλλους» αλλά δεν τα κατάφερε. Η συνωμοσιολογία άλλωστε καλά κρατεί σε αυτόν τον τόπο.

Ο τρίτος τρόπος να σιωπήσεις, προσπαθώντας να σκεφτείς, να οργανώσεις τις σκέψεις και τις κινήσεις στο μυαλό σου, να μετρήσεις τις κινήσεις των άλλων και να τοποθετηθείς ουσιαστικά σε άλλο χρόνο, αποφεύγοντας αντιδράσεις εν θερμώ.

Και ο τελευταίος είναι αυτός που είδαμε και ακούσαμε χθες το βράδυ από το στόμα της κυβερνητικής εκπροσώπου. Ένα μίγμα  αθλιότητας και φτηνού λαϊκισμού, απειλών και αμφισβήτησης βασικών θεσμών της ίδιας της δημοκρατίας, εξωτερίκευσης κάθε αδυναμίας, που μια ευρισκόμενη σε δύσκολη θέση κυβέρνηση, έχει.

Η κ. Γεροβασίλη, εκπροσωπώντας την Κυβέρνηση με τον πλέον επίσημο τρόπο, κατέδειξε την σκοτεινή πλευρά των διαχειριστών της εξουσίας και ανέδειξε όλα τα χαρακτηριστικά μιας κυβέρνησης σε κρίση. Κρίση στρατηγικής, κρίση πολιτικής κατεύθυνσης, κρίση αντιστοίχησης με την κοινωνία, κρίση ηθικής.

Το ΣτΕ αναδείχθηκε σε εχθρός της κοινωνίας και υπεύθυνο που δεν θα υπάρξουν προσλήψεις νοσηλευτών και παιδιών που δεν θα υποδεχτούν οι παιδικοί σταθμοί, αλλά και υπεύθυνο για τα μνημόνια και το PSI! Ξεχνώντας ηθελημένα ότι οι κυβερνώντες έβαλαν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους στο πιο σκληρό μνημόνιο της χώρας και ότι οι δικές τους αυταπάτες οδήγησαν στην ανατροπή των όσων είχαν υποσχεθεί προεκλογικά. Αν ο λαϊκισμός μπορούσε να οριστεί διαφορετικά, το συγκεκριμένο απόσπασμα των δηλώσεων Γεροβασίλη θα μπορούσε άνετα να το καλύψει.

Είναι σαφές ότι αν η απόφαση του ΣτΕ ήταν διαφορετική, αυτά δεν θα αναφέρονταν ποτέ στη δήλωσή της. Τότε απλά το ΣτΕ θα είχε «αφουγκραστεί τον παλμό της κοινωνίας».

Οι πλούσιοι επιχειρηματίες που θα πάρουν πίσω τα χρήματα που έδωσαν έρχονται σε αντιπαράθεση με τους «φτωχούς» της χώρας, λες και τώρα ανακαλύψαμε το φεγγάρι και τις δεδομένες αντιθέσεις μιας κοινωνίας σε κατάσταση φτωχοποίησης.

Η,  χωρίς υπεκφυγές, προσπάθεια δημιουργίας αντιλήψεων κοινωνικού αυτοματισμού, πέρα από ένδειξη του μεγέθους της επικινδυνότητας των κυβερνόντων αποτελεί και το αποκορύφωμα της αθλιότητας αυτών που πριν από λίγο καιρό διαπραγματεύονταν με τους κακούς επιχειρηματίες σε μυστικές ή φανερές συναντήσεις, με «γάτες» και σκύλους και προσπαθούσαν να επηρεάσουν την κρίση δικαστών είτε με εξαγγελίες σχετικές με τους μισθούς τους είτε με διαπόμπευση όσων κρίνουν μη αρεστούς στο σύστημα εξουσίας.

Χθες το βράδυ ο λαϊκισμός συνάντησε την αθλιότητα, δημιουργώντας ένα μίγμα ιδιαίτερα επικίνδυνο, οδηγώντας σε υποχώρηση την ίδια τη δημοκρατία.

Χθες το βράδυ η ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ που κυβερνά, συνάντησε την καρδιά και ταυτίστηκε με τα  πιστεύω του Καμμένου, δικαιολογώντας την κυβερνητική τους συνεργασία.

Χθες το βράδυ ο κυβερνητικός θίασος μετατράπηκε σε ένα αυταρχικό, βαθιά συντηρητικό και αποκρουστικό συνονθύλευμα, που σαν σύγχρονος Δον Κιχώτης παλεύει με τους ανεμόμυλους και όχι με τις δικές του αδυναμίες.

 

Όταν οι ΔΕΚΟ άλλαξαν χέρια…

Όταν διαπιστώνεις στην πράξη ότι οι εμβληματικότερες δημόσιες επιχειρήσεις της χώρας αλλάζουν χέρι και παύουν να ανήκουν στο δημόσιο, είναι λογικό να αγανακτείς.

Πολύ περισσότερο όταν γίνεται καθαρό πως εκείνη τη νύχτα της 13ης Ιουλίου του 2015, η σημερινή κυβέρνηση πέταξε όχι απλά λευκή πετσέτα αλλά στήθηκε κυριολεκτικά στα «τέσσερα», πληρώνοντας τους πειραματισμούς Βαρουφάκη, τις αυταπάτες του Τσίπρα και τις μεγαλοστομίες του γίγαντα Καμμένου.

Ήταν εκείνη η νύχτα της μεγάλης συνθηκολόγησης που μια ολόκληρη χώρα μπήκε υπό την πλήρη έλεγχο των δανειστών όχι για κάποια χρόνια αλλά για 99 ολόκληρα χρόνια, όσα δηλαδή θα είναι η διάρκεια ζωής του υπερταμείου.

Αφού απέτυχαν παταγωδώς και οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή, οι μάγοι τω ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έβαλαν ενέχυρο το σύνολο της δημόσιας περιουσίας, προκειμένου να πάρουν το νέο δάνειο των 86 δις και να υπογράψουν μετά βαΐων και λαμπάδων το πιο σκληρό μνημόνιο!

ΟΑΣΑ, ΕΛΤΑ, ΟΣΕ, ΟΑΚΑ και τώρα ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ ( η διαχείριση του νερού δηλαδή), οι κτιριακές υποδομές, η Αττικό Μετρό, η ΕΛΒΟ και η ΔΕΗ και πιθανότητα αύριο ότι άλλο έχει απομείνει.  Μαζί με τα ονόματα των ΔΕΚΟ και περισσότεροι από 38.000 εργαζόμενοι σε αυτές αλλάζουν στην ουσία εργοδότη, καθώς θα ανήκουν πλέον στην ανώνυμη εταιρεία με την ονομασία «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας».

Θα μπορούσαμε να την πούμε και πιο απλά: Εταιρεία ξεπουλήματος της Δημόσιας Περιουσίας. Και δεν θα είχαμε άδικο.

Ούτε οι πιο σκληροί νεοφιλελεύθεροι δεν θα είχαν αποδεχτεί την πλήρη καταστροφή και εξαφάνιση κάθε δημόσιας παραγωγικής επένδυσης στις υποδομές κοινής ωφέλειας!

Το κάνανε αυτοί που υποτίθεται πρέσβευαν κάτι το διαφορετικό! Ήταν αυτοί που διαλαλούσαν τις «κόκκινες γραμμές», τη διαφορετικότητα τους από τους άλλους, τους προδότες και τους Τσολάκογλου, την προστασία του κοινωνικού πυρήνα από τις διαθέσεις των δανειστών!

Και το έκαναν έχοντας χαλαρή τη συνείδηση τους και μεγάλη προτεραιότητα να μπορέσουν να διαχειριστούν την εξουσία, όσο περισσότερο μπορούν…

Δε δίστασαν να πούνε συνειδητά ψέματα:  Η κυβέρνηση τότε υποστήριξε ότι είχε κερδίσει μέσω της διαπραγμάτευσης τα εξής: τη χρησιμοποίηση σημαντικού μέρους των εσόδων για την ανάπτυξη της οικονομίας (αντί για τη μέχρι τότε δέσμευση ότι κάθε ευρώ θα πήγαινε στην αποπληρωμή του χρέους) και τον έλεγχο του νέου Ταμείου από την Ελλάδα, μιλώντας μάλιστα πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου για μόνο 9 (!) ιδιωτικοποιήσεις.

Σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν οι 153 αυτοεξεφτελισμένοι βουλευτές της συμπολίτευσης:

Τη διοίκηση του Υπερταμείου  αναλαμβάνει ένα Διοικητικό Συμβούλιο, με μέλη επιλεγμένα από την ελληνική κυβέρνηση. Τον έλεγχο όμως θα τον έχει ένα Εποπτικό Συμβούλιο, τα μέλη του οποίου θα ορίζονται με τη σύμφωνη γνώμη των πιστωτών

Σε αυτό θα μεταφερθούν για πώληση: α)τα 27 περιουσιακά στοιχεία του ΤΑΙΠΕΔ β) όλα τα assets της ΕΤΑΔ και γ) κάποιες ΔΕΚΟ. Από το κείμενο προκύπτει ότι υπήρξε διαπραγμάτευση μεταξύ κυβέρνησης και Κομισιόν για το ποιος θα είναι ο αρμόδιος να επιλέξει τις ΔΕΚΟ προς ιδιωτικοποίηση και από ότι φαίνεται δεν είναι η Κυβέρνηση.

Το Υπερταμείο είναι  απόλυτα ανεξάρτητο από το ελληνικό κράτος

Οι οικονομικοί στόχοι του παραμένουν οι ίδιοι με τη συμφωνία του Ιουλίου: έσοδα 1,4 δις, 3,7 δις. και 1,3 δις. Ευρώ για το 2016, 2017 και 2018 αντίστοιχα

Τελευταίο και σημαντικότερο:  Η ρήτρα ότι μέρος των εσόδων θα πηγαίνει για την ανάπτυξη δεν υπάρχει πλέον. Το μόνο που αναφέρεται στο κείμενο είναι ότι τα έσοδα από τις πωλήσεις θα πηγαίνουν για την αποπληρωμή του δανείου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM).

Οι αποφάσεις του υπερταμείου  λαμβάνονται από νεοφιλελεύθερα στελέχη με παντελή άγνοια της ελληνικής πραγματικότητας που θα «φυτευτούν» από το εξωτερικό. Και έχοντας πλήρη επίγνωση των συνεπειών θέσπισαν επίσης το ακαταδίωκτο για τους διοικούντες του ίδιου ταμείου! Απίστευτα πράγματα δηλαδή! Πραγματικά απίστευτα!

Το τι μπορεί να σημαίνει η «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας από το Υπερταμείο νομίζω εύκολα το αντιλαμβάνεται κανείς…

Οι δανειστές θέλουν να πάρουν πίσω τα λεφτά τους ( μηδενική η αξιοπιστία των κυβερνόντων μετά τα καραγκιοζιλίκια Βαρουφάκη), προφανώς ανάπτυξη δε θα υπάρξει για να αποδώσει η ελληνική οικονομία αυτά που πρέπει οπότε ο σίγουρος τρόπος είναι να δεσμεύσουν για τα επόμενα χρόνια τη χώρα – χειροπόδαρα – και να ξεζουμίσουν τη δημόσια περιουσία προκειμένου να εισπράξουν τα 50 δις που θέλουν! Πως; Είτε με την πώλησή της, είτε με την «αναδιάρθρωσή και τον εξορθολογισμό» των δραστηριοτήτων των ΔΕΚΟ που μεταφέρθηκαν σε αυτό. Και αν ρωτήσει κανείς τι σημαίνει αυτό: περικοπές περιττών λειτουργιών, αυξήσεις τιμολογίων, συρρίκνωση προσωπικού κλπ!

Λογικά οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ αντιδρούν όπως θα έπρεπε να αντιδράσει το σύνολο του ελληνικού λαού. Πολύ δε περισσότερο όταν ο μεν Σκουρλέτης λέει πως «Η μεταφορά των ΔΕΚΟ στο Υπερταμείο δεν συνεπάγεται την ιδιωτικοποίησή τους» ο δε Τσακαλώτος παραδέχεται στη Βουλή  «ότι δεν αποκλείεται να γίνει στο μέλλον ιδιωτικοποίηση», συμπληρώνοντας το απίστευτο «Συμβιβασμός ήταν το ταμείο, μας δημιουργεί προβλήματα αλλά κάθε εμπόδιο για καλό. Θα μας βοηθήσει να αναδιαρθρώσουμε τις ΔΕΚΟ»!

Πώς να αλλάξει λοιπόν η πραγματικότητα; Και πώς να χαρακτηρίσει κάποιος όσους αποδέχτηκαν την πλήρη εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της χώρας; Τι να πει και τι να κάνει που να αντιστοιχεί στο μέγεθος αυτής της αθλιότητας;

Όταν χαρίζεις γη και ύδωρ (κυριολεκτικά) στους δανειστές , το μόνο που σου απομένει είναι οι ατάκες τύπου Άννας Βαγενά – που αποφάσισε να αφήσει την πολιτική για να αφοσιωθεί πάλι στο θέατρο- που παραλλήλιζε τη λειτουργία του Υπερταμείου με τους τέσσερις αιώνες Τουρκοκρατίας. Εκφράζοντας παράλληλα την αμέριστη αισιοδοξία της ότι θα το αντέξουμε, όπως τότε! Τόσο καλά δηλαδή…