Μπορεί και να ψήφιζα Καλογιάννη, αν…

Αν μπορούσε να δικαιολογήσει ή έστω να πει μια κουβέντα για την τεράστια απόσταση των προεκλογικών του υποσχέσεων από την πρακτική της Δημοτικής Αρχής…

Αν εξηγούσε στον απλό πολίτη γιατί υποσχέθηκε:

  • «Οι πρώτες ενέργειες της νέας Δημοτικής Αρχής είναι η οργάνωση του νέου Δήμου. Η οργάνωση αυτή θα γίνει με μελέτη, συζήτηση με τους εργαζόμενους, διαπαραταξιακή συναίνεση και δημόσια διαβούλευση» και δεν έκανε απολύτως τίποτα…
  • «Στόχος μας είναι η αναβάθμιση των τοπικών και δημοτικών κοινοτήτων (σήμερα είναι τυπικά όργανα) με ουσιαστικές αρμοδιότητες ,έτσι ώστε οι και οι υπηρεσίες του δήμου να έρθουν πιο κοντά στον πολίτη αλλά και διευκολύνοντας την ενεργή συμμετοχή των πολιτών στη διοίκηση του δήμου» και δεν έκανε απολύτως τίποτα…
  • «Η επιτροπή διαβούλευσης θα συμμετέχει ενεργά στον σχεδιασμό, στην κατάρτιση των ετήσιων προϋπολογισμών και του τεχνικού προγράμματος του Δήμου και θα ηγείται των διεκδικήσεων του δήμου».

Πόσες φορές συνεδρίασε η Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης χωρίς απαρτία; Πόσες φορές συνεδρίασε το 2018;

  • «Η κατάρτιση του προϋπολογισμού και του τεχνικού προγράμματος θα ξεκινάνε από τις Λαϊκές συνελεύσεις των δημοτικών και τοπικών κοινοτήτων και θα καταρτίζονται τοπικά. Θα δώσουμε σημαντικές αρμοδιότητες στα τοπικά συμβούλια και στους νέους συμμετοχικούς θεσμούς που θα δημιουργήσουμε» και δεν έκανε απολύτως τίποτα…

Ποιοι είναι οι νέοι – υποτίθεται – συμμετοχικοί θεσμοί που δημιούργησε;

  • «Η “βουλή” των νέων : Πρόκειται για ένα νέο θεσμό που ως συμμετοχικός θεσμός της νεολαίας θα ασχολείται με τα προβλήματά της» και δεν έκανε απολύτως τίποτα….
  • «Τα τοπικά δημοψηφίσματα ως έκφραση της γνώμης της κοινωνίας των πολιτών σε καίρια και σημαντικά προβλήματα» και δεν έκανε απολύτως τίποτα…
  • «Το «Κοινωνικό Συμβόλαιο για τη Συμμετοχή»: Θα καταρτιστεί σε διάλογο με την τοπική κοινωνία» … και δεν έκανε απολύτως τίποτα. Το είδατε; Το ακούσατε; Γιατί;
  • «Καμιά απευθείας ανάθεση έργου γιατί υποκρύπτει συναλλαγή. Τα πάντα με γνήσιες διαγωνιστικές διαδικασίες» και έκανε το ακριβώς αντίθετο, εκτοξεύοντας σε απίστευτα ύψη τις απευθείας αναθέσεις … που υποκρύπτουν συναλλαγή…
  • «Λαϊκές Απολογιστικές συνελεύσεις σε όλες τις δημοτικές και τοπικές κοινότητες» και ξεχάστηκαν και αυτές…
  • «Συμπαραστάτης του Δημότη: Αξιοποίηση της σχετικής διάταξης του νόμου που για το Δήμο μας παραμένει ανενεργή» και βεβαίως δεν υπήρξε… Φταίνε όμως οι άλλοι!
  • «Αποκέντρωση υπηρεσιών: Στόχος μας είναι να αποκεντρώσουμε τις υπηρεσίες του Δήμου σε όλη την έκτασή του για την καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη»

Μετά από 5 χρόνια εξουσίας δεν έγινε απολύτως τίποτα και σε αυτό το επίπεδο!

Τα παραπάνω από συνέντευξη τύπου στις  24 Φεβρουαρίου του 2014…

  • «Σε ότι αφορά στον αθλητισμό βασικές θέσεις της Συμπαράταξης είναι: ο εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση των αθλητικών χώρων του Δήμου, η δημιουργία νέων χώρων άθλησης, ανάπτυξη μαζικού αθλητισμού σε όλες τις γειτονιές και τα χωρίου του Δήμου μέσω του προγράμματος «Αθλοχώροι Γειτονιάς» με τη χρήση των σχολικών γυμναστηρίων, η αναβάθμιση των πρωταθλημάτων των εργαζομένων, ενώ στους μεσοπρόθεσμους στόχος περιλαμβάνεται η ίδρυση και λειτουργία εργομετρικής, επιστημονικής και αθλιατρικής υποστήριξης για όλες τις ομάδες και τους αθλητές της πόλης…» (Δηλώσεις Καλογιάννη 23-3-2014)

Χρειάζεται να προσθέσω και εδώ το γιατί αυτά ξεχάστηκαν τόσο σύντομα;

  • «Όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο υποψήφιος δήμαρχος, τόσο το γήπεδο όσο και συνολικά η έκταση που έχει παραχωρηθεί, πρέπει να επιστρέψουν στο Δήμο και γι αυτό ως δημοτική αρχή θα καταβάλλουμε προσπάθεια». (Δηλώσεις Καλογιάννη για το AEL FC ARENA 10-4-2014)

Γνωστή η εξέλιξη αλλά οι υποσχέσεις … υποσχέσεις!

  • «Εμείς μιλάμε για αύξηση του περιαστικού πρασίνου με τη δημιουργία του πράσινου τείχους που θα εκτίνεται από τον Πηνειό έως το πάρκο του Μεζούρλου. Μιλάμε για αναβάθμιση των πάρκων και των πλατειών. Μιλάμε για τις πράσινες διαδρομές οι οποίες θα είναι ποδηλατοδρόμοι με πράσινο,  που θα εκτίνονται  από την περιφέρεια στο κέντρο. Μιλάμε ακόμα και για καινοτόμα προγράμματα όπως είναι οι πράσινες στέγες των δημόσιων κτιρίων, για τις πράσινες αυλές σχολείων και για τις ενοποιήσεις ακάλυπτων χώρων.» (Δηλώσεις Καλογιάννη 22-4-2014)

Προχωρώντας χθες έπεσα πάνω στο πράσινο τείχος, ακολούθησα τις πράσινες διαδρομές χαζεύοντας τις πράσινες στέγες των σχολείων και τις πράσινες αυλές τους!!! Αν δεν τα βλέπετε δεν φταίει ο Δήμαρχος αλλά εσείς…

  • «Ο Δήμος Λαρισαίων με την εκπόνηση ενός στοχευμένου προγράμματος τοπικής ανασυγκρότησης της παραγωγής και της  οικονομίας, μπορεί να συμβάλλει στην  άμβλυνση του οξύ προβλήματος της ανεργίας σε συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και υπηρεσίες» . Λόγια του αέρα εκτός και αν είδατε κάπου το στοχευμένο πρόγραμμα … (Δηλώσεις Καλογιάννη 24-4-2014)

Και άιντε να πεις φταίει η συγκυρία, φταίνε οι αυταπάτες, φταίνε οι άλλοι .

Τουλάχιστον στα 5 αυτά χρόνια έκανε πράξη το βασικό του όνειρο για την πόλη!

Το είχε αναφέρει σε συνέντευξη του στο Λευτέρη Παπαστεργίου (30 Ιουνίου 2013):

  • «Και κάτι τελευταίο: αν κάποιος σας έδινε τη χρονική δυνατότητα που χρειαζόσασταν και όλα τα λεφτά που ήταν αναγκαία, ποιο θα ήταν το ΕΝΑ έργο που θα κάνατε για την πόλη;

          Αυτό που κυριαρχεί στο μυαλό μου αυτή τη στιγμή είναι ένα δίκτυο περιφερειακών παρκινγκ και κλείσιμο του κέντρου από τα αυτοκίνητα…»

Η κατάσταση γνωστή σε όλους με το εντονότατο πρόβλημα στο κυκλοφοριακό , το τεράστιο πρόβλημα στη στάθμευση με τη μείωση των θέσεων σε όλες τις περιπτώσεις των αναμορφωμένων δρόμων, την μετακύλιση της επίλυσης στο μακρινό μέλλον.

Γι’ αυτό όταν είδα, σε πρόσφατη συνέντευξη του στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, να λέει :

«Στην προεκλογική περίοδο ακούγονται πολλά. Είναι μια φάση που – επιτρέψτε μου να πω – εμφανίζεται το «μαγικό ραβδί» που θα λύσει όλα τα προβλήματα. Ακούμε να προτείνονται εύκολες λύσεις, σχεδόν μαγικές, για προβλήματα που χρονίζουν, που εμφανίζουν πολυπλοκότητα και που για να αντιμετωπιστούν, χρειάζεται συστράτευση δυνάμεων, σοβαρός σχεδιασμός και εμπνευσμένη διαχείριση. Είναι εύκολο, χωρίς να έχεις εξασφαλίσει τίποτα απ’ όλα αυτά, να στέκεσαι απέναντι σε μια κάμερα και να συγκρίνεσαι με το τέλειο. Και να υπόσχεσαι τα πάντα στους πάντες. Μόνο που δεν είναι εφικτό. Κι ακόμα χειρότερα, αυτή ακριβώς είναι η πηγή της κακοδαιμονίας της χώρας»,

Σκέφτηκα πως ήρθε η ώρα της αυτοκριτικής…

Έκανα πάλι λάθος… Για τους άλλους έλεγε… Αυτούς που δεν ξέρουν…

Παρόλα αυτά μπορεί και να τον ψήφιζα αν…

Αν δεν είχε αποδειχθεί κυβερνητικότερος της Κυβέρνησης, με εκείνη τη δήλωσή του, τον Φεβρουάριο του 2015, που καλούσε, σαν Δήμαρχος, να στηρίξουμε τις προσπάθειες της Κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – «Κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας» την έλεγε, και να  συμμετέχουμε  στις εκδηλώσεις στήριξης της περίφημης διαπραγμάτευσης Βαρουφάκη, με τα γνωστά αποτελέσματα και το πιο σκληρό μνημόνιο στο τέλος.

Η πιο φιλοκυβερνητική δήλωση που έγινε ποτέ από Δήμαρχο της Λάρισας, στο όνομα των πολιτών της…

Την παραθέτω ολόκληρη για να μην υπάρχουν απορίες:

«Με αφορμή τις διαπραγματεύσεις της Κυβέρνησης, με τους θεσμικούς εταίρους της Χώρας και τις εκδηλώσεις στήριξης που προγραμματίζονται σ’ ολόκληρη την Ελλάδα και τη Λάρισα, ο Δήμαρχος Λαρισαίων, Απόστολος Καλογιάννης, προέβη στην παρακάτω δήλωση:

«Η νέα κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, που σχηματίστηκε μετά την ετυμηγορία  του Ελληνικού λαού, στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, μέσω των διαπραγματεύσεων με τους θεσμικούς μας εταίρους αλλά και διεθνείς παράγοντες, ώστε να αναστραφούν τα καταστροφικά, για την κοινωνία και την οικονομία, αποτελέσματα των πολιτικών που εφαρμόστηκαν στην χώρα μας, τα προηγούμενα χρόνια.

Θεωρούμε πως είναι χρέος κάθε Έλληνα πατριώτη, κάθε δημοκρατικού πολίτη να στηρίξει αυτή την εθνική προσπάθεια που καταβάλλει ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας και συνολικά η κυβέρνηση.

Με αυτές τις σκέψεις, θεωρούμε ότι είναι απολύτως θετικές οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται σ’ όλη τη χώρα και οι οποίες έχουν ως στόχο τη στήριξη αυτής της προσπάθειας. 

Όπως είναι προφανές, η δημοτική αρχή του Δήμου Λαρισαίων, θα είναι παρούσα στις εκδηλώσεις στήριξης που θα πραγματοποιηθούν στην πόλη μας». (10 Φεβρουαρίου 2015)

Οπότε πείτε μου ποιον Καλογιάννη να ψήφιζα;

Αυτόν που υποστήριζε την «περήφανη διαπραγμάτευση και την Κυβέρνηση Τσίπρα – ΑΝΕΛ» ή αυτόν που σήμερα δηλώνει πως η ταύτιση με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι «απλώς κομμάτι μιας στρατηγικής αποδόμησης της Συμπαράταξης και του δημάρχου» και ότι απλά η παράταξή είναι μια «γνήσια αυτοδιοικητική κίνηση»;

Advertisements

Η πιο trendy ασφαλτόστρωση της πόλης!

Στη δεκαετία του ’70 και στις αρχές εκείνης του ’80, οι ασφαλτοστρώσεις ήταν … είδηση. Αλλά και κάτι που χρεωνόταν πάντοτε στα θετικά του εκάστοτε Δημάρχου, ο οποίος υπερήφανος ανακοίνωνε πως «… ασφαλοστρώσαμε και την οδό…»!

Στις χρόνια που ακολούθησαν η ασφαλτόστρωση έπαψε να είναι ένα τόσο σημαντικό γεγονός, όχι γιατί δεν αποτελούσε ανάγκη για τους πολίτες αλλά γιατί σιγά – σιγά ταυτίστηκε με τις αυτονόητες υποχρεώσεις της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής.

Και λογικά θα μου πείτε, αν μια Δημοτική Αρχή δεν είναι ικανή τουλάχιστον να συντηρήσει σε ένα καλό επίπεδο τους δρόμους της πόλης, για τι άλλο θα είναι ικανή;

Το αυτονόητο όμως για τον πολίτη, δεν είναι αυτονόητο τις περισσότερες φορές φορές για την εξουσία.

Και ιδιαίτερα για εκείνους που πιστεύουν πως κάτω από την άσφαλτο μπορούν να κρυφτούν τα βασικά προβλήματα μιας δημαρχιακής θητείας με ελάχιστα αποτελέσματα, αλλά με πολλά … φρου φρου και αρώματα!

Κάπως έτσι τον Οκτώβριο του 2016 ανακοινώθηκε από τη Δημοτική Αρχή της Λάρισας η σύμβαση για τις νέες ασφαλτοστρώσεις στην πόλη.

Στις 2 Οκτωβρίου του 2017 (ένα χρόνο αργότερα), ο Δήμαρχος επισκέπτεται τις συνοικίες Ιπποκράτη και Αμπελοκήπων προκειμένου να διαπιστώσει την πρόοδο των έργων που εκτελεί η ΔΕΥΑΛ για την αντικατάσταση των δικτύων ύδρευσης, αλλά και να ανακοινώσει – σύμφωνα με το τότε δελτίο τύπου – ότι σε αυτές τις συνοικίες «ασφαλτοστρώνονται πλήρως και οι δρόμοι»!

Πλήρως; Ε! Όχι και τόσο…

Στον Ιπποκράτη (Πέρα Μαχαλά) έχει μείνει μέχρι σήμερα το έργο που μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες…

Ο μισός δρόμος ασφαλοστρωμένος … ο άλλος μισός ξεχασμένος…

Δεν έφτασε η άσφαλτος;

Δεν ήταν αυτή η συμβατική υποχρέωση του εργολάβου;

Κουράστηκαν και έφυγαν;

Έλεγξε κάποιος την «παραλαβή» του έργου;

Ποιος ξέρει τελικά;

Πάντως η συγκεκριμένη παρέμβαση αποτελεί σίγουρα την πιο trendy ασφαλτόστρωση στην ιστορία της πόλης!

Ο Δήμος Λαρισαίων , η απλή αναλογική και τα ερωτηματικά!

AN9MNiYx_400x400Το ιδανικό και ζητούμενο σενάριο είναι ο χώρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να μετατραπεί πραγματικά σε χώρο ευρύτερων συναινέσεων, συνεργασιών και πρωτοβουλιών, που ξεπερνούν τα στενά κομματικά πλαίσια.

Αυτό όμως δεν καθορίζεται ούτε με νόμους ούτε με αόριστες επικλήσεις στο «κοινό καλό», αλλά διαμορφώνεται στην κοινωνία με επίπονες διεργασίες και εξαρτάται πάντοτε και από το γενικότερο πολιτικό περιβάλλον.

Η αδυναμία διαμόρφωσης ουσιαστικής πρότασης για την Τοπική Αυτοδιοίκηση από την πλευρά της Κυβέρνησης, σε συνδυασμό με την πολιτική της ανάγκη «κάτι» να προτείνει, «κάτι» να κάνει, οδηγεί σε αστειότητες αλλά και σε θεσμοθέτηση επικίνδυνων εμμονών, σε θεσμικά πισωγυρίσματα και εξαγγελίες χωρίς ουσιαστικό και πρακτικό αποτέλεσμα.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι «αλλαγές έρχονται» αλλά δεν φαίνονται και συνεχίζεται να σέρνονται σενάρια που έχουν τη βάση τους στο περίφημο πόρισμα της Επιτροπής για την αναθεώρηση του Θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μιας Επιτροπής που θεσμοθετήθηκε επί υπουργίας Π.Κουρουμπλή και συνέχισε να λειτουργεί και επί Σκουρλέτη υπό τον, παντοδύναμο επί Κουρουμπλή, γενικό γραμματέα του ΥΠΕΣ Κ. Πουλάκη, του οποίου και φέρει, σε μεγάλο βαθμό, την σφραγίδα. Για όσους γνωρίζουν τα στοιχειώδη για την Τοπική Αυτοδιοίκηση πρόκειται για κείμενο «ατάκτως ειρημένων» ιδεών.

Από τις ιδέες αυτές, εκείνο που ανακοινώνεται μονίμως από τον κ. Σκουρλέτη είναι η «καθιέρωση της απλής αναλογικής στις αυτοδιοικητικές εκλογές». Μια απλή αναλογική βέβαια ολίγον κουτσουρεμένη και κάπως μεταλλαγμένη καθώς θα ισχύει μεν για την εκλογή των δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων αλλά όχι για την εκλογή των Δημάρχων και Περιφερειαρχών!

Αν ισχύσουν τελικά – πολύ αμφιβάλλω-  αυτά που ο ίδιος ο Σκουρλέτης έχει κατά καιρούς πει «καθιερώνεται και για τους δύο βαθμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης η απλή αναλογική για το σύνολο των εδρών των συμβουλίων, ενώ η διεξαγωγή των αυτοδιοικητικών εκλογών αποσυνδέεται από τον χρόνο των ευρωεκλογών. Διευκολύνεται, ακόμα, η συμμετοχή μικρών παρατάξεων, αφού η ανάδειξη των οργάνων των κοινοτήτων (συμβούλια) αποσυνδέεται από την ανάδειξη του κεντρικού δημοτικού συμβουλίου και ένας συνδυασμός θα μπορεί να κατέλθει και αυτοτελώς σε μία μόνο κοινότητα, όπως και, αντίστροφα, ένας συνδυασμός υποψηφίων για το κεντρικό δημοτικό συμβούλιο δεν θα απαιτείται να καταρτίζει ψηφοδέλτιο και για τις κοινότητες, κάτι που με το υπάρχον σύστημα εμπόδιζε συχνά τη δημιουργία ψηφοδελτίων.»  (Ομιλία Σκουρλέτη στο Συνέδριο της ΚΕΔΕ στα Ιωάννινα τον Νοέμβριο του 2017)

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι την πρώτη Κυριακή εκλέγεται με απλή αναλογική το σύνολο των δημοτικών συμβούλων και ο Δήμαρχος εκλέγεται τη δεύτερη Κυριακή, με τη γνωστή διαδικασία, ανάμεσα στους δύο πλειοψηφίσαντες από την πρώτη Κυριακή!

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρχει πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο από την παράταξη του εκλεγμένου Δημάρχου , εκτός και αν αυτός εκλεγεί από την πρώτη Κυριακή με ποσοστό μεγαλύτερο του 50%.

Πρακτικά επίσης αυτό σημαίνει ότι σε κάθε άλλη περίπτωση, ένα θεσμικό όργανο σαν το Δημοτικό Συμβούλιο, που πρέπει να ασκήσει διοίκηση και να πάρει αποφάσεις, θα περάσει σε φάση αγρανάπαυσης, πλήρους αδυναμίας να λειτουργήσει, αναποτελεσματικότητας και θα οδηγηθεί σε κυριολεκτική διάλυση με ότι αυτό συνεπάγεται για τα συμφέροντα της πόλης…

Και επειδή κάποιοι μπορεί να θεωρήσουν ότι υπερβάλω, να τονίσω ότι υπάρχουν παραδείγματα Δημάρχων που έχασαν την πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο , λόγω ανεξαρτητοποίησης δημοτικών Συμβούλων ( δεν είναι μακριά τα Φάρσαλα παλιότερα ή ο Τύρναβος στο νομό μας ή η Φαρκαδόνα ) και αδυνατούσαν να ψηφίσουν μέχρι και προϋπολογισμό…

Δεν αναφέρομαι στις υπόλοιπες αποφάσεις ( έργα, προμήθειες, μελέτες, παρεμβάσεις στον ιστό της πόλης, κοινωνική πολιτική) γιατί είναι απλά δύσκολο ή αδύνατο να υπάρξουν.

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος του προβλήματος αρκεί να κάνει μια προβολή του – εξαγγελθέντος – τρόπου εκλογής για το Δήμο Λαρισαίων, με βάση τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών του 2014.

Πως θα κατανέμονταν οι 49 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου;

Με βάση τον ισχύοντα νόμο:

Από τις 49 έδρες οι 25 κατανεμήθηκαν με βάση τα αποτελέσματα της Α’ Κυριακής και πήραν :

Καραλαριώτου 6

Καλογιάννης    6

Τζανακούλης    5

Νασιώκας         3

Διαμάντος         3

Λαμπρούλης     2

Από τις υπόλοιπες 24 τη δεύτερη Κυριακή, τις 23 πήρε η παράταξη του εκλεγμένου Δημάρχου (Καλογιάννης) και μια η παράταξη της Καραλαριώτου

Έτσι στο Δημοτικό Συμβούλιο η πλειοψηφία έχει 29 έδρες σε σύνολο 49.

 

Σε περίπτωση που ίσχυαν οι λογικές ΣΥΡΙΖΑ και Σκουρλέτη οι 49 έδρες θα κατανέμονταν την Α’ Κυριακή και αναλογικά θα είχαν:

Καραλαριώτου 12

Καλογιάννης    12

Τζανακούλης    9

Νασιώκας         6

Διαμάντος         5

Λαμπρούλης     5

Δηλαδή η παράταξη του εκλεγμένου Δημάρχου θα είχε 12 δημοτικούς συμβούλους σε σύνολο 49!

Μετά τα όσα συνέβησαν στο Δημοτικό Συμβούλιο αντιλαμβάνεται ο καθένας τι ωραία ατμόσφαιρα θα .. επικρατούσε!

Το πρώτο ερώτημα που έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό είναι αν υπάρχει άνθρωπος που σαν υποψήφιος Δήμαρχος θα ήθελε να ζήσει τέτοιες καταστάσεις. Να είναι Δήμαρχος μειοψηφίας και ανά πάσα στιγμή έρμαιο των υπολοίπων…

Το δεύτερο ερώτημα έχει να κάνει με τη δυνατότητα να λειτουργήσει αυτό ή οποιοδήποτε άλλο Δημοτικό Συμβούλιο με τέτοια σύνθεση και τέτοιες αντιθέσεις…

Το τρίτο ερώτημα κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι αν ευνοούνται  και αν έχουν νόημα ή όχι, κάθε είδους «συμπαρατάξεις» και προεκλογικές συμμαχίες…

Το τέταρτο ερώτημα έχει να κάνει με το μέγεθος της ζημιάς στην πόλη από την προβληματική λειτουργία μιας μειοψηφικής Δημοτικής Αρχής και τις ευθύνες όσων την επιβάλλουν…

Και τέλος το βασικό ερώτημα που δυστυχώς θα πρέπει να απαντηθεί από την καθεμιά και τον καθένα ξεχωριστά είναι: Τι πραγματικά επιδιώκουν όσοι σχεδιάζουν στα χαρτιά και θέλουν να εφαρμόσουν, ότι στην πράξη είναι τουλάχιστον καταστροφικό για το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης;

 

 

Το νέο δημαρχιακό μοντέλο και οι υποσχέσεις των 100 ημερών του Δημάρχου Λαρισαίων

Ήταν 24 Φεβρουαρίου του 2014, όταν ο υποψήφιος Δήμαρχος Λαρισαίων της Συμπαράταξης Απόστολος Καλογιάννης, πλαισιωμένος από τους Γιώργο Σούλτη, Αστέριο Χλωρό και Μαρία Γερασοπούλου, παρουσίαζαν τα βασικά σημεία του νέου πρότυπου εξουσίας στο Δήμο.

Μιλώντας για ένα θεσμικό πλαίσιο δημοκρατίας, διαφάνειας και κοινωνικής συμμετοχής,  ένα πλαίσιο που “θα βοηθούσε να δημιουργηθεί επιτέλους ένα άλλο πρότυπο εξουσίας”

Μάλιστα όπως υποστηρίχθηκε τότε :«…δεν είναι για μας λόγια και θεωρητικές αναζητήσεις, τα εννοούμε και είναι απόλυτα και άμεσα υλοποιήσιμα. Η οργάνωση του μοντέλου αυτού που παρουσιάσαμε  θα γίνει μέσα στις πρώτες 100 μέρες και ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ ούτε δεκάρα…»

Η νέα Δημοτική Αρχή ήρθε στην εξουσία, οι ημέρες άρχισαν να σβήνουν από το ημερολόγιο της θητείας της και σήμερα εύκολα, μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ότι μπορεί να πέρασαν , όχι 100 αλλά περισσότερες από 1000 ημέρες διαχείρισης της τοπικής εξουσίας και τίποτα από τα όσα είχαν υποσχεθεί  εκείνη την κρύα ημέρα του Φεβρουαρίου (2,5 μήνες πριν τις εκλογές), δεν υλοποιήθηκε!

Δεν υλοποιήθηκε τίποτα από τα άμεσα υλοποιήσιμα, τίποτα από αυτά που δεν κόστιζαν ούτε δεκάρα!

 Η «διεύρυνση της δημοκρατίας και η συμμετοχή των πολιτών» έμειναν κενό γράμμα, καθώς το συγκεντρωτικό μοντέλο εξουσίας με τον ανύπαρκτο έλεγχο της κοινωνίας, φάνηκε τελικά αρκετά ελκυστικό για τη νέα δημοτική αρχή.

Η ουσιαστική αναβάθμιση των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων στα οποία μάλιστα θα δίνονταν και ουσιαστικές αρμοδιότητες …

Η διαφορετική λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου (  Καθιέρωση τακτικής συνεδρίασης ανά 3μηνο με αντικείμενο τον έλεγχο από την αντιπολίτευση. Ουσιαστική λειτουργία των διαπαραταξιακών επιτροπών με λογοδοσία τους στο Δημοτικό Συμβούλιο…)…, ακόμα παραμένουν στα χαρτιά.

Η Δημοτική Επιτροπή διαβούλευσης…

Η συμμετοχική κατάρτιση του προϋπολογισμού και του τεχνικού προγράμματος: Μάλιστα είχανε υποσχεθεί ότι «η κατάρτιση του προϋπολογισμού και του τεχνικού προγράμματος θα ξεκινάνε από τις Λαϊκές συνελεύσεις των δημοτικών και τοπικών κοινοτήτων και θα καταρτίζονται τοπικά»….

Η “βουλή” των νέων : Θα ήταν ένας νέος θεσμός  με στόχο η  νεολαία να ασχολείται με τα προβλήματά της.

Τα τοπικά δημοψηφίσματα ως έκφραση της γνώμης της κοινωνίας των πολιτών σε καίρια και σημαντικά προβλήματα ( Δεν πιστεύω να είδατε κανένα, αν και υπήρξαν και υπάρχουν καίρια και σοβαρά προβλήματα στην πόλη)

Και βεβαίως :

Το «Κοινωνικό Συμβόλαιο για τη Συμμετοχή»: π.χ. για την δεσμευτικότητα προς τη Δημοτική Αρχή, υπό προϋποθέσεις, των αποφάσεων των συμμετοχικών θεσμών ή π.χ. για την αξιολόγηση όλων των δημόσιων υπηρεσιών που λειτουργούν στα όρια του Δήμου από τους ίδιους τους πολίτες…

Πομφόλυγες;

Αυταπάτες;

Υποσχέσεις χωρίς το παραμικρό αντίκρισμα;

Υπερβολές;

Ή απλά αποδοχή της λογικής που τελικά αρέσκεται σε αυτό που έχει το μικρότερο πολιτικό κόστος και κόπο αλλά και το λιγότερο κίνδυνο για την εξουσία;

Η παρουσίαση συμπληρώνονταν με :

Λαϊκές Απολογιστικές συνελεύσεις σε όλες τις δημοτικές και τοπικές κοινότητες (!)

Συμπαραστάτη του Δημότη (!)

Αποκέντρωση υπηρεσιών του Δήμου για την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών (!)

Κάπως έτσι το μοντέλο της εξουσίας παραμένει δημαρχοκεντρικό, μια μικρή ομάδα ανθρώπων συνεχίζει να αποφασίζει για τα θέματα της πόλης, οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες υπολειτουργούν χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες, η συμμετοχή των πολιτών εξαντλείται στα όρια της κάλπης και οι 100 ημέρες μετατρέπονται σε απροσδιόριστο χρονικό διάστημα…

Το “γιατί” πρέπει να το απαντήσουν όσοι υποσχέθηκαν και όσοι δεσμευτήκαν για κάτι το διαφορετικό.

Νομίζω ότι στους  πολίτες οφείλεται μια απάντηση για την … αστοχία.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί η γνωστή δικαιολογία για τις «αυταπάτες».

Μπορεί όμως η απάντηση αυτή να είναι πολύ πιο ειλικρινής, αν αποφύγει τον σκόπελο της στοχοποίησης της κριτικής, εξαιτίας της αυταρέσκειας που δημιουργεί η άσκηση της εξουσίας…

Μιας εξουσίας που δεν θα είναι μόνιμη!

 

Λίγες ημέρες πριν τις κάλπες. Η μάχη της Λάρισας

dimotikesΤη στιγμή που η προεκλογική μάχη βρίσκεται στην κορύφωσή της τα επιτελεία των υποψηφίων για τις δημοτικές εκλογές προσπαθούν να αξιολογήσουν τα μέχρι τώρα δεδομένα και να χαράξουν τη στρατηγική αλλά και την τακτική του τελευταίου δεκαήμερου.

Προσπαθούν να αξιολογήσουν τα δυνατά χαρτιά αλλά και τις αδυναμίες έτσι ώστε να προκύψει ένα ισοζύγιο καθώς τα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει ακόμη ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος το οποίο σε κάθε περίπτωση είτε δεν πρόκειται να μετέχει στις εκλογές, είτε δείχνει να είναι αδιάφορο. Από τα μέχρι τώρα ευρήματα ένα ποσοστό της τάξης του 30% δεν έχει ταξινομηθεί σε σχέση με τις αυτοδιοικητικές εκλογές ενώ από την άλλη πλευρά ένα ποσοστό που ίσως και να αγγίζει το 1/3 του εκλογικού σώματος είναι εκείνο το οποίο δεν ψηφίζει  στη Λάρισα.

Αν υπολογίσουμε ότι η αποχή θα κινηθεί περίπου στο 30%, κάτι που άλλωστε ιστορικά είναι επιβαλλόμενο, τότε τα επιτελεία των υποψηφίων έχουν κάθε δικαίωμα να ανησυχούν για το τελευταίο δεκαήμερο πριν από τις κάλπες, καθώς μια σειρά από ζητήματα είναι εκείνα τα οποία παίζονται την τελευταία στιγμή.

Σε ότι αφορά την προεκλογική τακτική θα πρέπει να σημειώσουμε ότι στο σύνολό τους έχουν μια κινητικότητα αλλά σε κάθε περίπτωση δείχνουν και μια επιλεκτικότητα στις παρεμβάσεις τους προσπαθώντας να καλύψουν περισσότερο επικοινωνιακούς στόχους. Ουσιαστικά όμως από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου μέχρι τώρα βλέπουμε ακριβώς το ίδιο σκηνικό χωρίς μεταβολές και χωρίς τροποποιήσεις.

Κώστας Τζανακούλης: Μετά από 16 χρόνια θητεία οφείλει να απαντήσει πειστικά στο ερώτημα «γιατί ξανά ;». Η απάντηση από την πλευρά του νυν δημάρχου έρχεται μέσα από την προσπάθεια ανάδειξης του έργου του στις συνοικίες αλλά και στην πόλη συνολικά, ταυτόχρονα με την προσπάθεια ανανέωσης του ψηφοδελτίου του. Αντίπαλος του επίσης η πολυδιάσπαση του πολιτικού του χώρου, που όμως μπορεί να τον βοηθήσει στο δεύτερο γύρο καθώς θεωρεί δεδομένο το πέρασμα σε αυτόν.

Απόστολος Καλογιάννης: Με βασικό όπλο την συμπαράταξη των δημοτικών παρατάξεων ζητά την αλλαγή στη διοίκηση του δήμου. Στο ψηφοδέλτιο του βρίσκεται η πλειοψηφία των υποψηφίων και στελεχών της πρώην παράταξης Σάπκα «Λαρισαίων Πολις», χωρίς όμως αυτό να του εξασφαλίζει το σύνολο των ψήφων των προηγούμενων εκλογών. Ζητούμενο το να περάσει στο δεύτερο γύρο και από εκεί και έπειτα ζητούμενο η πολιτική συμμαχιών για την τελική αναμέτρηση.

Ρένα Καραλαριώτου: Απευθύνεται κυρίως στον ίδιο πολιτικό χώρο με τον Κ. Τζανακούλη. Εμφανίζεται ως η νέα πρόταση έχοντας όμως να αντιμετωπίσει την όποια φθορά από την παρουσία της στην πρώην Νομαρχία και την αιρετή Περιφέρεια. Ο προσεταιρισμός αριθμού υποψηφίων από το προηγούμενο ψηφοδέλτιο Τζανακούλη είναι άγνωστο αν θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Έχει σίγουρα την πιο συγκροτημένη επικοινωνιακή καμπάνια και περιμένει να την οδηγήσει στον Β’ γύρο.

Έκτορας Νασιώκας: Αναφέρεται κυρίως στο χώρο της Κεντροαριστεράς αν και με την συνεργασία με την Μαίρη Καμηλαράκη ανοίγεται και προς τον άλλο πολιτικό χώρο. Στα υπέρ του η αναγνωρισιμότητα κυρίως στην πόλη της Λάρισας και η γνώση των εκλογικών μαχών. Στα κατά του, η προηγούμενη θητεία σε υπουργικά και βουλευτικά αξιώματα. Ήρεμοι τόνοι και ενωτικές προτάσεις, ελπίζει πως θα τον οδηγήσουν στον Β’ γύρο.

Ντίνος Διαμάντος: Ο πρώην πρόεδρος του τοπικού ΤΕΕ, με πρόσωπα στο ψηφοδέλτιο του από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, διεκδικεί μέσα από την εκλογή του να φέρει την ανανέωση. Πρωτοτυπεί σε πολλές πλευρές της επικοινωνιακής πολιτικής του, αξιόλογο ψηφοδέλτιο αλλά άγνωστης «ψηφοσυλλεκτικής» δυνατότητας. Προέρχεται από τον ίδιο πολιτικό χώρο με Τζανακούλη και Καραλαριώτου. Αισιοδοξεί για τον Β’ γύρο.

Γιώργος Λαμπρούλης: Η κομματική υποψηφιότητα του ΚΚΕ που απευθύνεται στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, που έχει όμως καλή δυναμική, ιδιαίτερα στα αυτοδιοικητικά πράγματα της πόλης. Χωρίς άγχος εκλογικό, θέλει να κάνει μια όσο το δυνατόν καλύτερη εμφάνιση. Είναι από τις δυνάμεις που θα καθορίσουν το τελικό αποτέλεσμα στο Δήμο.

Γιώργος Μπαρτζώκης: Θέλει να επανεκλεγεί στο Δημοτικό Συμβούλιο έχοντας ήδη δηλώσει πως στο Β’ γύρο θα στηρίξει τον Κ. Τζανακούλη. Άλλωστε και στο απερχόμενο Δημοτικό Συμβούλιο συνεργάστηκε μαζί του. Μένει να αποφασίσουν οι ψηφοφόροι το ποσοστό που θα του δώσουν.

Μερικές παρατηρήσεις:

  1. Όλοι συμφωνούν πως σημαντικός παράγοντας που θα κρίνει εν πολλοίς το αποτέλεσμα είναι ,το ποιοι και πόσοι θα ψηφίσουν την πρώτη Κυριακή.
  2. Το αποτέλεσμα της Α’ Κυριακής θα καθοριστεί από τη δυνατότητα των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων να μαζέψουν προσωπικούς σταυρούς.
  3. Καθοριστικός παράγοντας για το τελικό αποτέλεσμα είναι το πόσοι θα ψηφίσουν τη δεύτερη Κυριακή αλλά και πως θα συμπεριφερθούν οι ψηφοφόροι που δεν θα δεσμεύονται από φιλικούς υποψηφίους.
  4. Σημαντική για το εκλογικό αποτέλεσμα είναι η έκβαση της μάχης στην Περιφέρεια της Λάρισας. Άλλωστε αυτή έκρινε και το αποτέλεσμα των προηγούμενων εκλογών. Εκεί υπάρχουν δυνατά αλλά και αδύνατα ψηφοδέλτια.
  5. Κομματικά στελέχη επισημαίνουν επίσης πως σημαντικό ρόλο θα παίξει και το αποτέλεσμα των Περιφερειακών εκλογών. Δεν είναι τυχαίο πως κάποιοι εύχονται εκλογή περιφερειάρχη από την πρώτη Κυριακή και κάποιοι άλλοι παρακαλούν να υπάρχει και Β’ Κυριακή.
  6. Η διάσπαση του κεντροδεξιού αλλά και του κεντροαριστερού χώρου δίνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην αναμέτρηση και βάζουν δύσκολα σε όλους.

 

Σε κάθε περίπτωση το βράδυ της 18ης Μαΐου θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον και δεν αποκλείεται να ξημερώσουμε μέχρι να μάθουμε το ζευγάρι των αντιπάλων της επόμενης Κυριακής.

 

Όταν η αριθμητική μπλέκεται με την πολιτική

kalosouΜ’ έπιασε ο διάολος να κάνω πράξεις.

Αφορμή ήταν η έγκριση από την Ολομέλεια της «Λαρισαίων Πόλις», με συντριπτική πλειοψηφία, του σχεδίου για την εκλογή του υποψηφίου Δημάρχου, των τριών συνεργαζόμενων – κατά πως φαίνεται μέχρι στιγμής –  παρατάξεων. Σύμφωνα με την κοινή απόφαση των τριών παρατάξεων η διαδικασία που συμφωνήθηκε είναι η εξής:

“ 1 .Συγκροτείται σώμα αντιπροσώπων των τριών κινήσεών ως εξής : 75 από τη «Λαρισαίων Πόλις», 75 από την «Ενωτική Πρωτοβουλία»  και 15 – 20 από την «Πράσινη Πόλη» .

Οι αντιπρόσωποι της κάθε κίνησης ορίζονται με ευθύνη της κάθε κίνησης.

2 .Το σώμα αυτό συμπληρώνεται από 35 – 40 ανένταχτους στα κόμματα, αλλά ενταγμένους και ενεργούς στις κοινωνικές δράσεις συμπολίτες μας, που ορίζονται με κοινή συμφωνία. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται και η πρώτη διεύρυνση στην κοινωνία του κοινού εγχειρήματος.

3. Στο σώμα των αντιπροσώπων παρουσιάζεται και ζητείται η έγκριση του κοινού κειμένου της Ομάδας Εργασίας για το μοντέλο διοίκησης του Δήμου.

4 .Το σώμα αυτό των 200 – 210 αντιπροσώπων εκλέγει με μυστική ψηφοφορία τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου. Εκλέγεται δε μεταξύ των δύο υποψηφίων που συμφωνήθηκαν, όποιος συμπληρώσει στην πρώτη ψηφοφορία τα 2/3 των ψήφων ή στην δεύτερη ψηφοφορία τα 3/5 των ψήφων. Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί αυξημένη πλειοψηφία το σώμα συζητά και δίνει λύση με τρόπο που θα αποφασίσει.”

Ας υποθέσουμε ότι το σώμα είναι 210 άτομα και άρα τα 2/3 είναι 140 ψήφοι και τα 3/5 126 ψήφοι.

Υπάρχουν ως γνωστόν δύο υποψήφιοι: Ο Γιώργος Σούλτης από τη «Λαρισαίων Πόλις» και ο Απόστολος Καλογιάννης από την «Ενωτική Πρωτοβουλία».

Η λογική λέει πως οι 75 που θα οριστούν από τη Λαρισαίων Πόλις θα ψηφίσουν τον Σούλτη και οι 75 που θα οριστούν από την Ενωτική Πρωτοβουλία θα ψηφίσουν τον Απόστολο Καλογιάννη.  Ακόμα και αν όλοι οι υπόλοιποι ψηφίσουν έναν από τους δύο υποψηφίους δεν συγκεντρώνεται το νούμερο των 140 (75+60 = 135), άρα εκλογή από την πρώτη ψηφοφορία λογικά αποκλείεται.

Στη δεύτερη ψηφοφορία: Υποθέτω πως από τους 40 ανένταχτους σε κόμματα, ενεργούς συμπολίτες μας, που επιλέγονται με κοινή συμφωνία των τριών παρατάξεων μια κατανομή του τύπου 15-15-10 είναι λογική. Γιατί δύσκολα θα με πείσει κάποιος πως στην επιλογή αυτών των ατόμων δεν θα παίξει ρόλο και η υποστήριξη στον έναν ή τον άλλο υποψήφιο.  Με απλά λόγια δε νομίζω να δεχτεί ο Καλογιάννης και οι 40 να είναι οπαδοί της υποψηφιότητας Σούλτη και αντίστροφα.

Άρα ; Άρα λογικά ούτε και το 126 είναι νούμερο που μπορεί να πιαστεί στη δεύτερη ψηφοφορία. 

Μένει λοιπόν ως τελευταία διαδικασία αυτό που ορίζεται ως εξής:

«Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί αυξημένη πλειοψηφία το σώμα συζητά και δίνει λύση με τρόπο που θα αποφασίσει».

Εδώ όμως δεν διευκρινίζεται ούτε το πώς θα δοθεί η λύση, ούτε η διαδικασία που θα επιλεγεί. Και αν δεν συμφωνηθεί η διαδικασία; Τότε πάμε για αδιέξοδο!

Είναι δηλαδή το κρίσιμο σημείο όπου μια διαφωνία τα τινάζει όλα στον αέρα με έτοιμες και δικαιολογημένες ανά περίπτωση … εξηγήσεις.

Ίσως για αυτό να υπάρχουν ακόμα αρκετοί από τους οπαδούς του πειράματος, που κρατούν επιφυλάξεις για το αίσιο τέλος της υπόθεσης.

Όλα αυτά με την λογική των αριθμών και των παραταξιακών ισορροπιών.

Πάντως μόνο τυχαία δεν ήταν τα προβλεπόμενα στη συμφωνία ποσοστά. Τουλάχιστον απ’ όσους τα πρότειναν, όχι από αυτούς που τα έκαναν αποδεκτά.

Υπομονή μέχρι να δούμε και την πρακτική πλευρά της αριθμητικής στη διαδικασία που θα γίνει…

 

Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 2014 στο onlarissa.gr

http://www.onlarissa.gr/2014/01/21/otan-i-arithmitiki-blekete-me-tin-politiki/

Περί συνεργασιών στο Δήμο Λάρισας και άλλων τινών!

kalosouΜε αφορμή τα όσα ακούγονται ,λέγονται και συζητιούνται περί συνεργασιών στο Δήμο της Λάρισας, μερικές παρατηρήσεις:

Ο χώρος της Τ.Α. είναι ο κατ’ εξοχήν χώρος για συνεργασίες. Συνεργασίες που, όμως σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούν παρά να έχουν συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο.

Η τοποθέτηση για παράδειγμα απέναντι στο νομοθετικό πλαίσιο του Καλλικράτη, δεν μπορεί να μην είναι βασικό στοιχείο της «συνεργασίας».

Θυμίζω ότι εδώ υπάρχουν εντελώς αντικρουόμενες απόψεις και θέσεις ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ:

Για όσους ξεχνάνε θυμίζω:

Θέση ΣΥΡΙΖΑ για Καλλικράτη:

«Απορρίπτουμε τον Καλλικράτη γιατί :

•    Επιβάλλει συνενώσεις δήμων με τη μέθοδο του αποφασίζομεν και διατάσσομεν χωρίς καμιά συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

•    Περιορίζει τη συμμετοχή των πολιτών και καταργεί  τις προϋποθέσεις αυτοδιοίκησης.

•    Συντηρεί και επαυξάνει ένα συγκεντρωτικό, αδιαφανές και πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα εξουσίας των αιρετών οργάνων, με διακοσμητικό ρόλο των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων …»

Γιάννης Σάπκας – Λαρισαίων Πόλις  (15-1-2010)

«Ευκαιρία για την τοπική αυτοδιοίκηση αποκάλεσε τον «Καλλικράτη» ο Γιάννης Σάπκας. «Οι αλλαγές που επιφέρει ο Καλλικράτης είναι ουσιαστικά αυτό που επί χρόνια όλοι ζητούσαμε. Ένα δήμο που λειτουργεί πραγματικά προς όφελος της τοπικής κοινωνίας και τη δημοτική αρχή υπόλογο απέναντι στους πολίτες. Η ισονομία, η αξιοκρατία και η διαφάνεια στη διαχείριση του δήμου θα αποτελούν πλέον μια απτή πραγματικότητα και όχι αφηρημένες έννοιες. Αυτές ακριβώς τις ουσιαστικές αλλαγές αποκρύπτουν επιμελώς οι πολέμιοι και επικριτές του νέου νόμου».

Αναλυτικά ΕΔΩ!

Γιώργος Σούλτης (άρθρο του 30-8-2010)

«Ο νέος νόμος του Καλλικράτη έρχεται μέσα σε ένα ζοφερό περιβάλλον λόγω της οικονομικής κρίσης. Πιστεύουμε ότι ο Καλλικράτης έχει ατέλειες και παραλείψεις, ότι πρέπει να διευκρινιστεί με μεγαλύτερη σαφήνεια το θέμα των πόρων και των αρμοδιοτήτων, όμως ο νέος νόμος θέτει τις βάσεις για την δημιουργία ενός ισχυρού δήμου με ουσιαστικές αρμοδιότητες για τη καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη, με διεύρυνση της δημοκρατίας, με συμμετοχή, με διαφάνεια, με έλεγχο και λογοδοσία»

Περισσότερα ΕΔΩ!

Τσίπρας από Ναύπλιο 16-10-2013

«Κατάργηση του Καλλικράτη και δημιουργία μία νέας αυτοδιοικητικής διάρθρωσης εντελώς αντίστροφης λογικής, εξήγγειλε την Δευτέρα από το Ναύπλιο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλ. Τσίπρας, παρουσιάζοντας τις βασικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την δημόσια διοίκηση και το Κράτος.

Είπε δε επίσης, πως σε μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα υπάρχει ένας συγκεκριμένος και μη μεταβαλλόμενος αριθμός υπουργείων, χωρίς πάντως να γίνει πιο συγκεκριμένος.

Ο κ. Τσίπρας δεσμεύτηκε επίσης για διατήρηση της μονιμότητας στο δημόσιο, αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων κοινωφελών οργανισμών και ανάσχεση της εκποίησης της περιουσίας του δημοσίου.

«Σκοπεύουμε να καταργήσουμε τον «Καλλικράτη» και να εγκαθιδρύσουμε μια νέα αρχιτεκτονική και ένα νέο θεσμικό πλαίσιο που θα προσδιορίζει με σαφήνεια τις αρμοδιότητες κάθε επιπέδου και θα προβλέπει με ακρίβεια την κατανομή των απαιτούμενων πόρων και των αντίστοιχων επενδυτικών μέσων», σημείωσε στην ομιλία του ο κ. Τσίπρας.»

Σάπκας 29-9-2010:

«Ο Καλλικράτης αποτελεί, έκτος από πάγιο και χρόνιο αίτημα για μια ανεξάρτητη και ευέλικτη αυτοδιοίκηση, και μία μεγάλη πρόκληση. Είναι ένα στοίχημα για την τοπική αυτοδιοίκηση και για τη δημοκρατία το οποίο πρέπει να κερδίσουμε. Δημιουργούνται πλέον οι προϋποθέσεις για πραγματική άσκηση της δημοκρατίας. Δημοκρατία σημαίνει αποκέντρωση, σημαίνει αυτοδιοίκηση, σημαίνει αυτοδιάθεση.»

Περισσότερα ΕΔΩ!

Τελικά τι ισχύει;

Ο Καλλικράτης έχει ατέλειες που πρέπει να διορθωθούν; Ο Καλλικράτης είναι ευκαιρία για την Τ.Α. ; Ο Καλλικράτης πρέπει να καταργηθεί;

Τι θα ισχύσει λοιπόν και ποια θα είναι η άποψη μιας ενδεχόμενης συνεργασίας δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ με το ΣΥΡΙΖΑ στη Λάρισα;

Η αναφορά για το θεσμικό πλαίσιο στην πολυδιαφημιζόμενη διακήρυξη συνεργασίας των δημοτικών παρατάξεων, όχι μόνο δεν απαντά στο ερώτημα αλλά δημιουργεί ακόμη περισσότερα ερωτηματικά:

Λέει στη μοναδική αναφορά:

«Ο Καλλικράτης δεν έλυσε κανένα από τα γνωστά διαχρονικά προβλήματα της Τ.Α. όπως είναι τα οικονομικά και το μοντέλο διοίκησης των Δήμων.»;;

Θέμα δεύτερο: Περί συνεργασιών γενικότερα και διαφοροποίηση αντιλήψεων!

Στην διαδικασία προσέγγισης των δημοτικών παρατάξεων «Λαρισαίων Πόλις» και «Ενωτικής Πρωτοβουλίας», που ξεκίνησε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και πήρε τη σημερινή της μορφή, προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως αυτό που «ξορκίζοταν» πριν τις προηγούμενες εκλογές, θεωρείται σήμερα απαραίτητο για την αλλαγή στο Δήμο!

Τι άλλαξε; Γιατί άλλαξαν οι εκτιμήσεις και οδηγήθηκε μια παράταξη του 40%, να θεωρεί όρο για την αλλαγή στο Δήμο, τη συνεργασία με αυτούς τους οποίους θεωρούσε μέχρι πριν από λίγο καιρό υπεύθυνους για τη μη αλλαγή στο Δήμο και τους καταλόγιζε «πολιτική αλαζονεία»;

Ανακοίνωση Λαρισαίων Πόλις Αύγουστος 2010

«Η δημοτική παράταξη «Λαρισαίων Πόλις» επί τέσσερα χρόνια δηλώνει, με ειλικρίνεια, την αναγκαιότητα σύμπλευσης όλων των δημοκρατικών παρατάξεων και κινήσεων οι οποίες κινούνται στο ίδιο πολιτικό πλαίσιο. Είναι, επίσης, γεγονός ότι έχουμε επανειλημμένα βρεθεί σε κοινή δράση τόσο με τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης, όσο και με κινήσεις πολιτών. Όλο αυτό το διάστημα λειτουργήσαμε με κινηματικό χαρακτήρα, ασκώντας ενεργή αντιπολίτευση μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο. Μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια έχουμε ήδη δηλώσει ότι στόχος μας είναι οι εκλογές του 2010 ενώ παράλληλα επιζητούμε και την στήριξη του πολιτικού χώρου ο οποίος μας στήριξε και στις προηγούμενες εκλογές και από τον οποίο καλύπτεται η πλειοψηφία των μελών μας»

Αναλυτικά το δελτίο τύπου ΕΔΩ!

Η Λαρισαίων Πόλις εξακολουθεί να επιζητά τη στήριξη του πολιτικού χώρου , ο οποίος τη στήριξε σε δύο συναπτές εκλογικές αναμετρήσεις; Αν ναι πως θα συμβιβαστούν οι «υπερασπιστές» του «Καλλικράτη» με τους «εχθρούς» του; Αν όχι , τι μεσολάβησε και άλλαξε η «αναγκαιότητα»;

Θέμα τρίτο : Η κοινή Διακήρυξη

Στις 29 /9/2013 ο Απόστολος Καλογιάννης δημοσιεύει άρθρο στην «Ελευθερία» με τίτλο : Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑ – ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΟΡΙΑ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ…»

Διαβάστε το ΕΔΩ!

Στις 16/10/2013 δημοσιοποιείται η διακήρυξη των τριών παρατάξεων.

Διαβάστε την ΕΔΩ!

Ως εκ του θαύματος η διακήρυξη είναι στην ουσία το άρθρο Καλογιάννη!

Για όσους απορούν δείτε αναλυτικά:

Καλογιάννης : Οι Δημοτικές εκλογές θα γίνουν σε ένα πολιτικό κλίμα που σφραγίζεται από τις τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις των κυβερνητικών πολιτικών, πολιτικές που οδηγούν στην κοινωνική αποσάθρωση-διάλυση του κοινωνικού ιστού.

Διακήρυξη: Το πολιτικό κλίμα και σήμερα σφραγίζεται από τις τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις αντίστοιχων πολιτικών, που κάτω και από το βάρος των μνημονιακών δεσμεύσεων, οδηγούν στην αποσάθρωση-διάλυση του κοινωνικού ιστού.

————————

Καλογιάννης : Σημαντικότατα τμήματα του πληθυσμού ζουν πλέον στη φτώχεια και την ανεργία χωρίς να έχουν πρόσβαση σε βασικά αγαθά όπως η υγεία, η τροφή, η εργασία, η στέγη κ.τ.λ. Στη διάρκεια των μνημονιακών ετών έχουν πληγεί ακόμα και πολίτες και επιχειρήσεις που μέχρι χθες αισθάνονταν ότι βρίσκονταν στο απυρόβλητο αυτών των πολιτικών. Το αδιέξοδο, παρά τις ενέσεις αισιοδοξίας, μεγαλώνει όσο κυλάει ο χρόνος. Καταρρίπτονται οι παλιές κομματικές διαχωριστικές γραμμές, προκαλώντας μεγάλη πολιτική κινητικότητα και δημιουργώντας εν τέλει δύο ευδιάκριτους πολιτικούς-κοινωνικούς πόλους, τους υποστηρικτές αυτής της πολιτικής και απέναντι όσους ανεξάρτητα από κομματική ένταξη και πολιτική προτίμηση επιδιώκουν την ανατροπή της.

Διακήρυξη : Σημαντικά  τμήματα του πληθυσμού ζουν πλέον στη φτώχεια και την ανεργία με κίνδυνο να μην έχουν πρόσβαση σε βασικά αγαθά όπως η υγεία, η παιδεία, η τροφή, η εργασία και η στέγη. Στη διάρκεια των ετών της σκληρής λιτότητας που επιβάλλεται από μια -όπως ομολογείται από όλο και περισσότερους-  αδιέξοδη πολιτική,   έχουν πληγεί ακόμα και πολίτες και επιχειρήσεις που μέχρι χθες αισθάνονταν ότι βρίσκονταν στο απυρόβλητο αυτών των πολιτικών. Το αδιέξοδο μεγαλώνει όσο κυλάει ο χρόνος. Σε ένα τέτοιο πολιτικό κοινωνικό πλαίσιο οι παλιές κομματικές διαχωριστικές γραμμές καταρρίπτονται, προκαλώντας μεγάλη πολιτική κινητικότητα και δημιουργώντας εν τέλει δύο ευδιάκριτους πολιτικούς-κοινωνικούς πόλους: από την μια μεριά  τους υποστηρικτές αυτής της συντηρητικής πολιτικής και από την άλλη,  όσους ανεξάρτητα από κομματική ένταξη και πολιτική προτίμηση επιδιώκουν την ανατροπή της.

—————————

Καλογιάννης : Σε αυτό το περιβάλλον η Τ.Α. ζει το δικό της δράμα.

Διακήρυξη : Η τοπική αυτοδιοίκηση μέσα σ ‘ αυτό το περιβάλλον ζει το δικό της δράμα.

—————————

Καλογιάννης : Ο Καλλικράτης δεν έλυσε κανένα από τα γνωστά διαχρονικά προβλήματα της Τ.Α. όπως είναι τα οικονομικά και το μοντέλο διοίκησης των Δήμων. Οι παλιοί συμμετοχικοί θεσμοί όπως τα συνοικιακά συμβούλια, «αναβαθμίστηκαν» σε διαμερισματικά συμβούλια και μετατράπηκαν σε εκλογικούς μηχανισμούς. Η μεγάλη πληθυσμιακή διόγκωση των Δήμων απομάκρυνε ακόμα περισσότερο τους αιρετούς από τον απλό πολίτη

Διακήρυξη :  Ο Καλλικράτης δεν έλυσε κανένα από τα γνωστά διαχρονικά προβλήματά της, όπως είναι τα οικονομικά και το μοντέλο διοίκησης των Δήμων. Το αντίθετο μάλιστα. Τα όποια θετικά σημεία είχε έμειναν γράμμα κενό (π.χ. συνήγορος του πολίτη στο Δήμο Λάρισας) και μέσα στην κρίση οδήγησε σε αρνητικά αποτελέσματα, επιτείνοντας την διάλυση των δήμων. Οι παλιοί συμμετοχικοί θεσμοί, όπως τα συνοικιακά συμβούλια, «αναβαθμίστηκαν» σε διαμερισματικά συμβούλια και μετατράπηκαν σε εκλογικούς μηχανισμούς. Η μεγάλη πληθυσμιακή διόγκωση των Δήμων απομάκρυνε ακόμα περισσότερο τους αιρετούς από τον απλό πολίτη.

—————————-

Καλογιάννης : Θα αναπτύξουμε ένα ισχυρό δίχτυ στήριξης προστασίας και αλληλεγγύης στον δοκιμαζόμενο αδύναμο πολίτη;

Διακήρυξη : να αναπτύξει ένα ουσιαστικό  δίκτυο δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και όχι ελεημοσύνης.

——————————

Καλογιάννης : Θα υπερασπιστούμε το δημόσιο χώρο και τα δημόσια αγαθά

Διακήρυξη : να υπερασπίσει τα δημόσια-κοινωνικά αγαθά, τον δημόσιο χώρο

——————————

Καλογιάννης : Η θετική απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα διαμορφώνει ένα νέο πολιτικό πλαίσιο με αυτονομία απέναντι στα κόμματα, το οποίο με τη σειρά του διαμορφώνει τα «όρια» του μετώπου που πρέπει να δημιουργηθεί απέναντι στη σημερινή δημοτική αρχή και στο σημερινό χρεωκοπημένο μοντέλο αυτοδιοίκησης. Απαντάει ευθέως στο ερώτημα ποιες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις μπορούν να συνεργαστούν δημιουργώντας ένα ενιαίο μέτωπο που θα ανατρέψει τη σημερινή κατάσταση.

Διακήρυξη : Η θετική απάντηση στα παραπάνω προτάγματα διαμορφώνει, με αυτονομία απέναντι στο σύστημα εξουσίας και τα κόμματα, τα πολιτικά και αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά του δημοκρατικού μετώπου που πρέπει να δημιουργηθεί όχι μόνο απέναντι στη σημερινή συντηρητική δημοτική αρχή αλλά και στο υπάρχον λαϊκίστικο και χρεωκοπημένο μοντέλο αυτοδιοίκησης.

Απαντάει ευθέως στο ερώτημα ποιες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις μπορούν να συνεργαστούν για τη δημιουργία αυτού του μετώπου και δίνει την δυνατότητα στον κάθε πολίτη, συλλογικότητα ή πολιτικό φορέα να «αναγνωρίζει» τον εαυτό του στο ενωτικό μας εγχείρημα.

——————————

Και ο στόχος με αλλαγμένη τη σειρά των λέξεων!

Καλογιάννης : ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ

Διακήρυξη  :    ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Θα μου πείτε και τι έγινε; Πως δεν έγινε! Δεν είναι δυνατόν το άρθρο ενός υποψήφιου Δημάρχου να γίνεται λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση του, η βάση – και όχι μόνο – μιας πολιτικής (υποτίθεται) διακήρυξης.

Δεν είναι λόγοι επικοινωνιακοί που το απαγορεύουν αλλά λόγοι ουσίας.

Εκτός και αν οι επικοινωνιακοί λόγοι δεν δημιουργήθηκαν τυχαία.

Ποιος το αποδέχθηκε και γιατί;

Μένω με τα εξής ερωτήματα , για να καταλήξω κιόλας:

Για ποιο λόγο η «μη εφικτή συνεργασία»  με Καλογιάννη στις δύο προηγούμενες αναμετρήσεις, είναι σήμερα μονόδρομος για τη Λαρισαίων Πόλις;

(Θυμίζω για την ιστορία ότι συνάντηση της τότε Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ με τον κ. Καλογιάννη στις 15-7-2010, είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, από τους οπαδούς της σημερινής συνεργασίας. Θυμίζω:

Ημερήσιος Κήρυκας

ρεπορτάζ σελ.3

Εφημερίδα Κόσμος )

Ποια είναι η θέση των παρατάξεων που αναζητούν συνεργασίες για το «Καλλικράτη»;

Ταυτίζεται η θέση ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για τις αλλαγές στην Τ.Α.;

Θα επιζητήσει τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ η «Λαρισαίων Πόλις»;

Τι στάση θα κρατήσουν τα οργανωμένα μέλη του ΠΑΣΟΚ που συμμετέχουν στη Λαρισαίων Πόλις;

Το ενδεχόμενο τελικής αποτυχίας της προσπάθειας θα οδηγήσει τη Λαρισαίων Πόλις σε αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές ή όχι;    

Και αν ναι με ποιόν υποψήφιο Δήμαρχο και με ποιες διαδικασίες;

Στην περίπτωση που το κεντρικό ΠΑΣΟΚ αποφασίσει διαφορετικά τι θα κάνουν οι της Λαρισαίων Πόλις;

Περνάει από το μυαλό κανενός ότι μπορεί να βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια απενεργοποίησης μιας δημοτικής παράταξης , προκειμένου παραμονές των εκλογών να βρεθεί σε αδιέξοδο και να οδηγηθούν οι ψηφοφόροι της σε άλλες επιλογές;

Λέω περνάει από το μυαλό κανενός;