Προσγείωση στην αυτοδιοικητική πραγματικότητα!

aytoΞεκίνησε και επίσημα η θητεία των αυτοδιοικητικών αρχών που εξελέγησαν τον περασμένο Μάιο, με πενταετή ορίζοντα.

Στην περιφέρεια Θεσσαλίας και στους σημαντικότερους δήμους της (για πλειάδα λόγων) επικράτησαν καινούρια σχήματα, μεταβάλλοντας σημαντικά τον σχετικό χάρτη.

Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι το ποιες δυνατότητες διαθέτουν για αλλαγή πορείας –όσο αόριστος κι αν φαίνεται αυτός ο προσδιορισμός – σε σχέση με τα ως τώρα δεδομένα.

Υποθέτοντας, για την οικονομία της ανάλυσης, πως έχουν ακέραια την βούληση να υλοποιήσουν τις προεκλογικές τους εξαγγελίες.

Χωρίς περιστροφές η απάντηση δεν ευνοεί ακόμα και τις ευγενέστερες των σχετικών φιλοδοξιών.

Από την μια η οικονομική κρίση, η πρακτική ανυπαρξία πόρων –εθνικών κυρίως, αλλά και ευρωπαϊκών δευτερευόντως – και η αποψίλωση των Ο.Τ.Α. από το απαραίτητο έμψυχο δυναμικό δημιουργούν ένα αξεπέραστο κλοιό που οδηγεί σε χρηματοδοτική ασφυξία.

Από την άλλη οι δρακόντειοι περιορισμοί στα περιθώρια αυτοδιοίκησης των θεσμικών οντοτήτων πρώτου και δευτέρου βαθμού ουσιαστικά οδηγούν σε επανοικειοποίηση των κρίσιμων εξουσιών από το κεντρικό κράτος.

Άλλωστε η μακράς πνοής παρουσία της «Task Force» και η άγρυπνη παρακολούθηση από τον Ράιχενμπαχ, τον Φούχτελ και τους συνεργάτες τους εγγυάται μια τέτοια διαδικασία. Επομένως απαιτείται ένας επαναπροσδιορισμός σχέσεων και η ανάγκη επαναδιεκδίκησης αρμοδιοτήτων αλλά και των πόρων που αντιστοιχούν.

Την ίδια στιγμή και παράλληλα με αρμοδιότητες και πόρους πρέπει να ξανατεθεί στο επίκεντρο της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου, η φυσιογνωμία της Τ.Α. Να ξανακερδηθούν συμμετοχικές και δημοκρατικές διαδικασίες και κυρίως στο επίπεδο του Α’ βαθμού να ξαναθυμηθούμε τις γειτονιές και τις λαϊκές συνελεύσεις. Είναι επιλογές που έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την τροϊκανή λογική που θέλει μιας απονευρωμένη και ακίνδυνη για το κεντρικό κράτος Τ.Α. Επιλογές όμως που μπορούν να αποκαταστήσουν τη χαμένη εμπιστοσύνη του πολίτη προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Επιλογές που θα βοηθήσουν τον καθένα να αντιληφθεί πως η συμμετοχή του στην Αυτοδιοίκηση δεν είναι ζήτημα άσκησης της όποιας διοίκησης (άλλως, διαχείρισης) αλλά ζήτημα δημοκρατίας.

Να το πούμε διαφορετικά, χωρίς σύγκρουση με το πλέγμα που περιγράψαμε το τέλος της διαδρομής είναι μαθηματικά προσδιορισμένο.

Η κρίσιμη απορία αφορά το πώς θα υπάρξουν τα κοινωνικά και πολιτικά υποκείμενα μιας ρηξικέλευθης προοπτικής.

Όταν, επί δεκαετίες, ένα μεγάλο μέρος αυτοδιοικητικών και πολιτικών διαπαιδαγωγήθηκε σε λογικές (κομματικής) νομής εξουσίας, απροκάλυπτης συναλλαγής και πρόσδεσης στ’ άρματα επιχειρηματικών και συντεχνιακών συμφερόντων.

Απαιτείται ένα είδος υπέρβασης και άτυπης αυτοκριτικής όλων μας –κυρίως εκείνων που έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης στις τοπικές κοινωνίες.

Θα ήταν ελπιδοφόρο να συνέβαινε κάτι τέτοιο, μόνο που δείγματα αντίστοιχων αναζητήσεων δεν έχουν φανεί στον ορίζοντα… Ίσως να είναι νωρίς…

Advertisements

Ευνοημένη η Θεσσαλία!

thessalyΟ περιφερειακός χάρτης επενδύσεων εγκρίθηκε χθες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ουσιαστικά γίνεται αναφορά στις περιοχές οι οποίες ουσιαστικά ενισχύονται, καθώς οι υπόλοιπες απλά αποθαρρύνονται από κάθε επένδυση.

Σχολιάζοντας την απόφαση ο αρμόδιος για τον ανταγωνισμό αντιπρόεδρος της Επιτροπής Χοακίν Αλμούνια δήλωσε τα εξής:

«Ο ελληνικός χάρτης περιφερειακών ενισχύσεων υποστηρίζει την πολιτική συνοχής της Επιτροπής και συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου καλύτερα στοχοθετημένων και πιο αποτελεσματικών περιφερειακών κρατικών ενισχύσεων. Η Ελλάδα θα είναι πλέον σε θέση να οργανώσει ομαλά τη μετάβαση από το ισχύον σύστημα περιφερειακών ενισχύσεων στη στρατηγική περιφερειακής ανάπτυξης για την περίοδο 2014-2020 για το σύνολο των περιφερειών της».

Όπως επισημαίνει η Επιτροπή, ο χάρτης περιφερειακών ενισχύσεων προσδιορίζει τις περιοχές ενός κράτους μέλους που είναι επιλέξιμες για εθνικές επενδυτικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα βάσει των κανόνων της ΕΕ περί κρατικών ενισχύσεων.

Ο χάρτης θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 και προσδιορίζει επίσης τα ανώτατα επίπεδα ενίσχυσης που μπορούν να χορηγηθούν σε περιφερειακά επενδυτικά έργα που υλοποιούνται από μεγάλες επιχειρήσεις σε ενισχυόμενες περιοχές, τα οποία κυμαίνονται μεταξύ 10% και 25% του συνολικού κόστους των επενδύσεων, ανάλογα με την εκάστοτε περιοχή.

Η Κομισιόν διευκρινίζει ακόμη ότι ο νέος χάρτης περιφερειακών ενισχύσεων για την Ελλάδα θα καλύπτει το σύνολο της επικράτειας και του πληθυσμού της, διότι η χώρα επωφελείται από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθερότητας.

Σύμφωνα με την Επιτροπή, οι περιφερειακές ενισχύσεις θα πρέπει να είναι προς όφελος των πλέον μειονεκτικών περιφερειών της Ευρώπης και βάσει του νέου χάρτη, επτά περιοχές (Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, Κεντρική Μακεδονία, Θεσσαλία, Ήπειρος, Δυτική Ελλάδα, Πελοπόννησος και Βόρειο Αιγαίο) οι οποίες έχουν κατά κεφαλήν ΑΕΠ χαμηλότερο από το 75% του μέσου όρου της ΕΕ και καλύπτουν το 56,1% του πληθυσμού της Ελλάδας, θα είναι επιλέξιμες για περιφερειακές επενδυτικές ενισχύσεις.

Η Κομισιόν σημειώνει επίσης ότι κατά την προηγούμενη περίοδο, άλλες τέσσερις περιοχές είχαν ΑΕΠ χαμηλότερο από το 75% του μέσου όρου της ΕΕ. Για να εξασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση, οι περιφέρειες Ιόνιων Νήσων, Κρήτης, Δυτικής Μακεδονίας και Αττικής θα συνεχίσουν να είναι επιλέξιμες για περιφερειακές ενισχύσεις μέχρι το 2020.

Από το 2018, οι μέγιστες εντάσεις ενίσχυσης θα μειωθούν, με εξαίρεση τις περιοχές Καστοριάς και Φλώρινας οι οποίες έχουν κοινά χερσαία σύνορα με χώρα εκτός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) και, ως εκ τούτου, δικαιούνται να διατηρούν υψηλότερες ενίσχυσης.

Οι ανώτατες τιμές για επενδυτικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα στις ελληνικές ενισχυόμενες περιοχές έχουν μειωθεί ελαφρά σε σύγκριση με τον προηγούμενο χάρτη ενισχύσεων (κατά 5 έως 15 ποσοστιαίες μονάδες, ανάλογα με την περιφέρεια).

 

Στην αναζήτηση … υποψηφίων…

ypoΚαθώς ολοκληρώνεται, σιγά-σιγά, η δημοσιοποίηση των υποψηφίων περιφερειαρχών για τη Θεσσαλία (και των όποιων κομματικών στηρίξεων) αρχίζει μια νέα αναζήτηση.

Εκείνη των υποψήφιων περιφερειακών  συμβούλων και ιδιαίτερα των αντιπεριφερειαρχών σε κάθε νομό.

Οι θέσεις αυτές έχουν σύνθετη λειτουργικότητα, καθώς για τον συνδυασμό που θα επικρατήσει συνιστούν τους άμεσους συνεργάτες του επικεφαλής στο διοικητικό του έργο. Αλλά και για εκείνα τα ψηφοδέλτια που δεν έχουν φιλοδοξίες νίκης τα συγκεκριμένα πρόσωπα εκπέμπουν –στην καλή τους εκδοχή- κύρος και επιρροή. Επομένως δεν είναι τυχαίο πως, σε όλες τις περιπτώσεις, αποτελούν κομβικούς παράγοντες για τις τοπικές κοινωνίες. Οπότε η αναζήτηση των κατάλληλων εξηγεί και το προσεκτικό της επιλογής και τον χρόνο που απαιτείται για κάτι τέτοιο.

Μεγάλη κουβέντα γίνεται γύρω από «νέα», «άφθαρτα» και «υπερκομματικά» στελέχη, που θα σηματοδοτούν μια ρήξη με παλαιοκομματικές πρακτικές. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ιδεολογικές κατασκευές που ελάχιστη σχέση έχουν με τις πραγματικές συνθήκες.

Αν εξαιρέσουμε κάποιες περιπτώσεις όπου η αναγνωρισιμότητα και τα παρεπόμενά της είναι προϊόντα κοινωνικά προβλεπόμενης επαγγελματικής δραστηριότητας απομένουν κάποιοι τοπικοί παράγοντες. Όσο μάλιστα η συμμετοχή «επώνυμων» (πάσης φύσης και προέλευσης) δεν έχει την λάμψη και την γοητεία προηγούμενων εποχών τόσο το φάσμα των επιλογών περιορίζεται.

Καθώς η μνημονιακή πραγματικότητα επηρεάζει καταλυτικά τις εξελίξεις, η τοπική αυτοδιοίκηση εκπίπτει, αναπόδραστα, σε τοπικό υποστύλωμα του κεντρικού κράτους. Ενώ οι ασφυκτικές περικοπές αποτελούν αντικίνητρο ενασχόλησης για εκείνους που κινούνται μεταξύ φιλοδοξίας και χόμπι.

Ειδικά στις περιφέρειες όπου τα μεγέθη είναι μεγάλα και οι δεσμοί πολύ πιο χαλαροί το πρόβλημα όσων επιθυμούν να εμπλακούν με την διαχείριση των υποθέσεών τους πολλαπλασιάζεται. Οι δυστοκίες και οι απευθύνσεις διαφορετικών επικεφαλής συνδυασμών στην ίδια (πάνω-κάτω) αγορά αυτοδιοικητικών στελεχών αποτελούν τις απεικονίσεις των χαλεπών καιρών.

Μέχρις ότου, για τις ανάγκες της κάλπης, συμπληρωθούν όπως-όπως τα ψηφοδέλτια.

 

 

Leader και Αναπτυξιακοί, Ξενώνες και εξοχικά!

leaderΧθες που άκουγα στα δελτία ειδήσεων ότι ανακάλυψαν πως η βίλα του Λιάπη έγινε με κρατικό χρήμα ένιωσα ότι τώρα αρχίζουν και ανακαλύπτουν το ζεστό νερό!

Μας μεταφέρουν σε εποχές στην αρχή της δεκαετίας του ‘90.

Μιλάμε για το leader 1 πάνω στο οποίο στηρίχτηκε το «Ευρυτανικό θαύμα». Πρόκειται για μια περίπτωση η οποία βεβαίως είναι γνωστή από το παρελθόν γιατί δεν είναι μόνο το σπίτι και η βίλα του κάθε επώνυμου η οποία πήρε το χαρακτήρα ενός αγροτουριστικού καταλύματος, είναι ότι ουσιαστικά όλο το πρόγραμμα δομήθηκε πάνω σε τέτοια μοντέλα. Βεβαίως έγιναν και καταλύματα, βεβαίως έγιναν και σπίτια. Δεν θα αρχίσουμε τώρα να δούμε την αναλογία αλλά όλο αυτό είχε αξιολογηθεί και από την πολιτεία και από την κοινωνία ως ένα θετικό στοιχείο αφού μπορούσε να προσφέρει εισόδημα σε κάποια περιοχή.

Θα μου πείτε κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Ίσως να έχετε και απόλυτο δίκιο. Εκείνο το οποίο όμως με κάνει και αγανακτώ είναι ότι ανακαλύπτουν την πολιτική ηθική εκ των υστέρων. Μπορεί δηλαδή να έκλεισε η οικογένεια Λιάπη την επαγγελματική δραστηριότητα πέραν της δεκαετίας που ήταν υποχρεωμένη να την κρατήσει αλλά θεωρούν όλοι αυτοί πως ανακάλυψαν την ηθική.

Ότι πλέον μπορεί να μην υπάρχει νομικό θέμα, υπάρχει όμως ηθικό.

Και δεν είναι μόνο η Ευρυτανία. Μήπως στις ορεινές περιοχές της Θεσσαλίας τι έγινε; Περτούλι, Καλαμπάκα, Ασπροπόταμος,  Λίμνη Πλαστήρα, Πήλιο, τα γνωστά ορεινά χωριά της Λάρισας;

Η ίδια ιστορία. Και όχι μόνο με τα leader. Αλλά και με τις εντάξεις στους αναπτυξιακούς νόμους, όπου εδώ δεν μιλάμε για κοινοτικό χρήμα αλλά για χρήματα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων!

Στην περίπτωση αυτή, δηλαδή στην ανακαίνιση παραδοσιακών χτισμάτων και τη μετατροπή τους σε ξενώνες, η χρονική διάρκεια λειτουργίας τους ως τέτοιοι, είναι πέντε μόλις χρόνια. Χωρίς καμία υποχρέωση να αποδεικνύουν τη λειτουργία τους αυτή την πενταετία σαν ξενώνες! Απίστευτο; Και όμως αληθινό!

Υπάρχουν μεγάλες ξενοδοχιακές εγκαταστάσεις που εντάχθηκαν σε διαφορετικούς αναπτυξιακούς νόμους, είτε κάνοντας επεκτάσεις είτε ανανεώνοντας τον εξοπλισμό τους. Μιλάμε για πολλά εκ. ευρώ.

Αυτό που έχει αξία να συζητήσει κανείς σοβαρά, έστω με την ευκαιρία της υποκριτικής τάχατε ανακάλυψης για τα leader και τους αναπτυξιακούς,, είναι αφενός θέματα που έχουν σχέση με την τοποθέτηση των χρημάτων των Κοινοτικών προγραμμάτων εκείνης της περιόδου και αφετέρου ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάζεται και χρηματοδοτείται η ανάπτυξη κάποιας περιοχής.

Αλλά ποιος να ασχοληθεί με λεπτομέρειες;;;