Τα πράγματα με το όνομα τους!

syriΗ ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης διευκρινίζει εκείνα τα σημεία που απέφυγε να αναφέρει η Κουμουνδούρου, σχετικά με την υποψηφιότητα της Σ. Σεμπιχά.

Σε αυτήν η «ακτιβίστρια ROMA» περιγράφεται ως έχουσα συγκεκριμένο ρόλο: «συνεργασία με τον μεγαλοεργολάβο Εμφιετζόγλου και το «Δίκτυο 21», μαύρες χρηματοδοτήσεις του ΥΠ.ΕΞ., «πολιτικό σουλάτσο» σε ΔΗΜ.ΑΡ., ΑΝ.ΕΛ., ΠΑΣΟΚ, επαφές με Αμερικανό πρόξενο, «διαχειρίστρια προγραμμάτων ROMA» κ.τ.λ».

Εκείνο που δεν θίγεται είναι το πώς τα κεντρικά του κόμματος προώθησαν μια τέτοια υποψηφιότητα, βγαίνοντας εκτεθειμένα όπως και στην περίπτωση Καρυπίδη.

Όντως είναι δύσκολο να ομολογηθεί πως «πατέρας» της υποψηφιότητας Σεμπιχά φέρεται ο παλαίμαχος διπλωμάτης (και νυν αφανής σύμβουλος του Αλ. Τσίπρα) Γ. Αϋφαντής. Οι απόψεις του οποίου δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από εκείνες κάποιων προμαχώνων των εθνικών δικαίων –όπως ο Φ. Κρανιδιώτης που δήλωσε πως θα θεωρούσε θετική την παρουσία της Σεμπιχά στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ.

Advertisements

Ευρωεκλογές του φόβου και του αγνώστου

evroeklogesΤα μηνύματα από ολόκληρη την Ευρώπη συμφωνούν σε κάτι. Αν τα πράγματα εξελιχθούν έτσι όπως φαίνονται. δεν αποκλείεται να καταγραφεί και στην πράξη ( στην κάλπη) η εκτίναξη των εθνικιστικών και φασιστικών πόλων στην Ε.Ε.

Ο Ευρωσκεπτικισμός περνά τις καλύτερες του ημέρες, απότοκο των πολιτικών που αποφασίζονται και εφαρμόζονται από τις ηγέτιδες δυνάμεις της Ε.Ε.

Το ίδιο το οικοδόμημα της Ευρωζώνης, χωρίς θεσμούς ικανούς να γεφυρώσει  το ενδοευρωπαϊκό χάσμα Βορρά- Νότου και να διασφαλίσει μια δημοκρατική πολιτική και οικονομική διακυβέρνηση δοκιμάζεται εσωτερικά από παραδοσιακούς κεντροευρωπαϊκούς εθνικισμούς, σφαίρες επιρροής, στερεοτυπικές αναλύσεις και μια απόλυτη αδυναμία να πρωταγωνιστήσει στις παγκόσμιες εξελίξεις.

Τη στιγμή που σχεδόν όλα τα κράτη μέλη της ΟΝΕ παραβιάζουν αναγκαστικά τα ασφυκτικά όρια της συνθήκης του Μάαστριχτ η γερμανική ελίτ με τη στήριξη και της γαλλικής, επιχειρεί να δομήσει ένα ακόμα ασφυκτικότερο σύστημα ελέγχου των πολιτικών των επιμέρους κρατών- μελών.

Η ΕΕ και η ΟΝΕ εξελίσσονται σε ένα δημοσιονομικό πειθαρχείο ύφεσης και κοινωνικής οπισθοδρόμησης.

Καμία συζήτηση για ανάπτυξη με αναδιανομή εισοδήματος, για ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και της αποτελεσματικότητάς τους, καμία κίνηση προς όφελος της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της ισχυροποίησης των περιφερειακών οικονομιών, παρά μόνο ζήλος για τη διασφάλιση της τοκογλυφικής αποπληρωμής των πιστωτών και της διατήρηση των ενδοκοινοτικών σχέσεων εξάρτησης.

Μια Ευρώπη των τραπεζιτών που πνίγει την Ευρώπη των λαών.

Μια Ευρώπη αδύναμη να αντιληφθεί πως αυτές οι συνθήκες στην ουσία αποτελούν το εύφορο έδαφος , πάνω στο οποίο αναπτύσσονται όλα τα ευρωφοβικά κινήματα και οι εθνικιστικές λογικές.

Για την Ελλάδα το κλίμα αυτό έχει και άλλες επιπτώσεις:

Αν επιβεβαιωθούν εκλογικά τα δημοσκοπικά δεδομένα για τους εθνικιστικούς και φασιστικούς πόλους, η διαδικασία επαναρρύθμισης του κρατικού χρέους της Ελλάδας θα παραπεμθεί στις καλένδες! Δημιουργώντας ακόμη ένα σοβαρό πρόβλημα στην κυβερνητική πλειοψηφία, που θα πρέπει να διαχειριστεί και το διαφαινόμενο αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα αλλά και την ανατροπή της καρδιάς μιας πολιτικής που στήριξε το γνωστό success story.

Να θυμίσουμε πως στα τέλη του 2013 , κυρίαρχο σλόγκαν των στελεχών της συγκυβέρνησης ήταν πως, πριν τον Απρίλη, θα είχε πιστοποιηθεί το πρωτογενές πλεόνασμα, θα είχε ρυθμιστεί η μείωση του ελληνικού χρέους και θα έφευγε διά παντός («με τις κλωτσιές» επέμενε ο άτεγκτος Κ. Παπούλιας) η τρόικα από την χώρα.

Οι δηλώσεις Ολι Ρεν περί επιστροφής της τρόικα στην Αθήνα μετά τις εκλογές και εφόσον η Eurostat επιβεβαιώσει το πρωτογενές πλεόνασμα αποτελούν ίσως το τελευταίο σκωτσέζικο ντους για τις ελπίδες των υποστηρικτών του success story.

Το ζητούμενο είναι η επόμενη ημέρα αν θα επιτρέψει την υπάρχουσα κυβερνητική συνεργασία να παραμείνει στα πόστα της. Και βεβαίως κάτω από ποιες συνθήκες.

Μέχρι τότε η ατζέντα της πολιτικής καθημερινότητας θα κυριαρχείται από σκοπιμότητα, ψάρεμα στο θολά νερά διαφόρων ποταμών και στρεψοδικία.

 

 

Σχέδιο Β’! Κωδικός «Ποτάμι»

theodorakis_630_420Η ευρωεκλογική κάθοδος της δημοσιογραφικής ομάδας υπό τον Στ. Θεοδωράκη μέσω του οχήματος «το ποτάμι» είναι μία από τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης περιόδου.

Δεν πρόκειται για την συνήθη επέλαση τηλεαστέρων στο πολιτικό προσκήνιο αλλά για κάτι πιο σύνθετο. Καθώς οι θεμιτές φιλοδοξίες, ακόμα και αν εγγράφονται στο πλαίσιο μιας ναρκισσιστικής προσέγγισης των πραγμάτων, δεν αρκούν για να ερμηνεύσουν το φαινόμενο.

Διόλου τυχαία το δελτίο ειδήσεων του MEGA, στο οποίο προβάλλεται εκπομπή του συγκεκριμένου δημοσιογράφου, αφιέρωσε πλουσιοπάροχο χρόνο στο νέο εγχείρημα. Είχε προηγηθεί το ναυάγιο της «πρωτοβουλίας των 58», την οποία –κατά σύμπτωση- μανατζάρισε το ίδιο μπλοκ ιδιοκτητών Μ.Μ.Ε.

Μια επίσης ενδιαφέρουσα πτυχή, η οποία δίνει περιεχόμενο και νόημα στην πρωτοβουλία του Στ. Θεοδωράκη, είναι πως όσοι ενδιαφέρθηκαν για την ωρίμανση της «ελιάς» εκστασιάζονται τώρα με «το ποτάμι». Ο ΔΟΛ, το MEGA, προσεχώς οι δημοσκοπήσεις της GPO –την ώρα που οι δεσμοί του πρωταγωνιστή των «πρωταγωνιστών» με τον Κ. Σημίτη και τους εκσυγχρονιστές του είναι πασίγνωστοι.

Όσο για το πρόγραμμα του νέου μορφώματος, δεν είναι υποχρεωμένο (καθότι «καινοτομικό») να ανταποκρίνεται στις αυστηρές πειθαρχίες εκείνων των πολιτικών κομμάτων. Κοινωνική ευαισθησία με ισχυρές δόσεις ιδιωτικής πρωτοβουλίας, φιλελευθεροποίηση των θεσμών με παραγωγικές επενδύσεις και δημοκρατία με απαγόρευση διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας. Ό,τι συνιστά μια ευέλικτη και χρήσιμη κεντροαριστερά, την στιγμή που οι παραδοσιακοί φορείς της έχουν πτωχεύσει.

Ό,τι κι αν νομίζει για την φύση και τις στοχεύσεις της απόπειράς του ο επώνυμος δημοσιογράφος το διαδικτυακό του πόνημα αποτελεί μια πειραματική μηχανή. Αν αποδείξει πως μπορεί να ανταπεξέλθει ικανοποιητικά στο «στρες-τεστ» των ευρωεκλογών, αναπτύσσοντας κάποια αξιοσημείωτη δυναμική, θα προχωρήσει στην σοβαρότερη (και κρίσιμη) δοκιμασία.

Αν στην Ουκρανία βετεράνος πυγμάχος δημιουργεί κόμμα με τίτλο «η γροθιά», στην Ελλάδα ο ακάλυπτος πολιτικά χώρος αναζητεί ευειδείς ελευθεροεπαγγελματίες που απελευθερώνουν την κρυμμένη γοητεία της αγοραίας δημιουργικότητας. Μπορεί να μην συμβολίζουν την οργή ενός φουσκωμένου ποταμού, μπορούν όμως να βάλουν το κοχλάζον ύδωρ στην προκαθορισμένη κοίτη.

Είναι αυτό που η λαϊκή ρήση επισημαίνει, σχετικά με τα σιγανά ποταμάκια και την επικινδυνότητά τους.

 

 

To come back της Τρόικα!

Ξαναγυρνά στην Αθήνα η τρόικα, την ώρα που εξανεμίζονται και οι ύστατες ελπίδες της κυβέρνησης για μια ρύθμιση του ελληνικού χρέους πριν τις εκλογές της 25ης Μάη.

Είναι σαφές πως ο σχεδιασμός του Αντ. Σαμαρά προέβλεπε μια συμφωνία ευνοϊκής αναδιάταξής του (ό,τι κι αν σημαίνει κάτι τέτοιο) και την αντικατάσταση του συγκεκριμένου μηχανισμού επιτήρησης από κάποιον άλλο, λιγότερο εμφανή.

Πλέον και τα δύο σκέλη της βολικής κατασκευής δείχνουν να βυθίζονται σε έναν βάλτο αβεβαιότητας και αμηχανίας για το μέλλον.

Πέραν της διαχείρισης σε επίπεδο μικροκλίμακας η κυβέρνηση Σαμαρά έχει να αντιμετωπίσει και τις συνέπειες των αποφάσεων της Ε.Ε. –κυρίως του γερμανικού της πυλώνα- για την ελληνική πτυχή της οικονομικής κρίσης.

Οι σχεδιασμοί του οικονομικού επιτελείου της συγκυβέρνησης βασίσθηκαν στην παραδοχή πως η πιστοποίηση του πρωτογενούς πλεονάσματος – έστω και σε λογιστική βάση- θα γινόταν πριν τις ευρωεκλογές. Οπότε θα μπορούσε να πουλήσει μια καλή είδηση στους ψηφοφόρους, συνδυασμένη με τα περί εξόδου στις χρηματαγορές προς τα τέλη του 2014.

Μπορεί αυτές οι διεργασίες να μην επιδρούν στην καθημερινότητα της χειμαζόμενης πλειονότητας των συμπολιτών μας, ωστόσο θα τύγχαναν ιδιαίτερης προβολής από τα συγκροτήματα των Μ.Μ.Ε που καραδοκούν για φιλοκυβερνητική προπαγάνδα.

Ωστόσο οι γενικότερες εξελίξεις στα ενδότερα της ευρωζώνης οδήγησαν σε αναθεώρηση των εικασιών που εκλήφθηκαν (εσφαλμένα) ως δεδομένα. Η αναμενόμενη εκλογική εκτόξευση των ποικίλων εθνικιστικών πόλων που αντιμάχονται την πρωτοκαθεδρία των Βρυξελλών και αναζητούν επιστροφή στις «εθνικές κυριαρχίες» δεν γίνεται να αγνοηθεί.

Ταυτόχρονα οι εστίες της οικονομικής κρίσης επεκτείνονται στην γηραιά ήπειρο, από νότο προς βορρά. Η Γαλλία βρίσκεται ήδη στην μέγγενη, ενώ είναι θέμα χρόνου η επέκταση προς το γερμανικό κέντρο.

Συνεπώς ετοιμάζονται τα «οχυρωματικά έργα», που συνεπάγονται την αναδίπλωση από τα προφορικώς υπεσχημένα για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Ήδη ο Όλι Ρεν προετοιμάζει την κυβέρνηση του ακρότατου σημείου της Ε.Ε. για τα δυσάρεστα. Στην πραγματικότητα αναιρούνται τα όσα γνωρίζαμε και η επαναδιαπραγμάτευση ξεκινά από μηδενική βάση.

Η σκλήρυνση της τρόικα και οι αιφνίδιες απαιτήσεις της συναρτώνται με το νέο πρόγραμμα «θεραπείας» της ελληνικής οικονομίας. Όλα δείχνουν προς την κατεύθυνση ενός ακόμη μνημονίου, το οποίο θα φέρει μια λιγότερο δυσφημισμένη ονομασία.

Το ερώτημα είναι το πώς θα δικαιολογήσει την συμμόρφωση στις αξιώσεις των δανειστών ο πρωθυπουργός, που είχε δεσμευτεί για το αντίθετο. Ειδικά μάλιστα όταν μοιάζει να μην απασχολεί τους ιθύνοντες της ευρωζώνης αυτό το δράμα που καλείται να αντιμετωπίσει…

 

Λίστες και σταυροί… γελούν οι παλαβοί!

eklogesςΝα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:

Τα ευρωψηφοδέλτια όλα αυτά τα χρόνια φτιάχνονταν με βάση τις επιθυμίες της εκάστοτε ηγετικής ομάδας των κομμάτων. Οι άνθρωποι που μπαίνανε σε εκλόγιμη θέση και κατακτούσαν μια θέση πολυτελείας, όπως αυτή της ευρωβουλής, είχαν άμεση σχέση με το προεδρικό περιβάλλον.

Για τα μάτια του κόσμου και για την νομιμοποίηση τους (την κομματική), εγκρίνονταν από τα κεντρικά όργανα των κομμάτων και όλοι μαζί… ρίχνονταν στη μάχη των εκλογών, προσδοκώντας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Στο εσωτερικό των κομμάτων ΚΑΝΕΙΣ δεν συμμετείχε στη διαδικασία επιλογής των προσώπων, εκτός από μια μικρή συνήθως ομάδα ανθρώπων, που επέλεγε με βάση διάφορα κριτήρια. Και ισορροπίες και περιβάλλοντα και πολιτικές ανάγκες και διάφορες υποχρεώσεις. Έτσι προέκυπταν συνήθως απίστευτες καταστάσεις!

Το πρόβλημα λοιπόν είχε και έχει να κάνει με τη λεγόμενη και διαρκώς σε αναζήτηση εσωκομματική δημοκρατία! Μεγάλη κουβέντα! Ταυτόχρονα όμως αναδείκνυε πάντοτε και ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα στο υπάρχον πολιτικό σύστημα:

Ο τρόπος και τα κριτήρια αξιολόγησης του κομματικού και πολιτικού δυναμικού.

Εδώ υπήρχανε και υπάρχουν συγκεκριμένες σταθερές και αξίες:

Κεντρικά στελέχη, μεγαλοστελέχη, στελέχη σε τιμητική αποστρατεία, άτομα του προεδρικού περιβάλλοντος, φίλοι και κολλητοί μεγαλοστελεχών, παιδιά και συγγενείς μεγαλοστελεχών, άτομα στα οποία υπήρχανε συγκεκριμένες πολιτικές υποχρεώσεις και κάπου – κάπου και μερικοί σοβαροί άνθρωποι, όχι κατ’ ανάγκη πολιτικοί με την κλασσική έννοια.

Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να ρίξουμε μια ματιά σε όσους εκλέχτηκαν ευρωβουλευτές από τη δεκαετία του ’80 μέχρι και σήμερα…  Θα δείτε απίθανα ονόματα. Ίσως να μην τα θυμόσαστε καν. Και όμως εκλέχτηκαν και υπηρέτησαν την Ελλάδα στην Ευρωβουλή αλλά απόλαυσαν κιόλας τα καλά του … επαγγέλματος!

Θυμάμαι συνεδριάσεις κεντρικών οργάνων να επικυρώνουν πανηγυρικά τις αποφάσεις των ολίγων (αν τολμούσαν ας λέγανε και κάτι διαφορετικό). Θυμάμαι δηλώσεις για ψηφοδέλτια που προκαλούσαν ερωτηματικά, γεμάτες συγκίνηση… Δεν θυμάμαι ποτέ κάποιον να ρώτησε «καλά ρε παιδιά γιατί τον διάλεξαν αυτόν (αυτήν)»;

Η συμφωνία Σαμαρά – Βενιζέλου για σταυρό στις ευρωεκλογές, είναι φανερό πως δεν απαντά στο αίτημα της όποιας εσωκομματικής δημοκρατίας. Ούτε κατ’ ελάχιστο στο ζητούμενο μιας ουσιαστικής πολιτικής αξιολόγησης του στελεχιακού τους δυναμικού.

Είναι μια επιλογή διεξόδου – υποτίθεται – από καθαρά μικροκομματικά  προβλήματα που δημιουργούνται από τις επιλογές τους και μια προσπάθεια να μικρύνουν το μέγεθος της ενδεχόμενης εκλογικής αποτυχίας των κομμάτων τους. Ο ένας με το μυαλό στους «Καραμανλικούς», ο άλλος με το μυαλό στους 58, τους Δημαρίτες και τους γόνους του Τσατσόπουλου!

Πάλι όμως τα προεδρικά περιβάλλοντα θα επιλέξουν τους υποψήφιους (42 λένε), πάλι οι γραμμές για στήριξη του ενός ή του άλλου θα υπάρξουν και δυστυχώς μαζί με όλα αυτά θα προκριθεί εκ των πραγμάτων και η επιλογή των midiαρχών. Για όσους δεν το κατάλαβαν μια μικρή γεύση πήρανε χθες με τους προσκαλεσμένους στην εκπομπή του Πρετεντέρη!

Τα προβεβλημένα από τα ΜΜΕ ( τα υπάρχοντα ΜΜΕ) πρόσωπα θα κάνουν την προεκλογική τους εκστρατεία , σε επίπεδο Επικρατείας παρακαλώ και οι υπόλοιποι θα αποτελέσουν τις απαραίτητες γλάστρες σε μια διαδικασία υποτιθέμενης διαφάνειας και λαϊκής εκλογής!

Το έλλειμμα εσωκομματικής δημοκρατίας μεγεθύνεται, στην αξιολόγηση των αρίστων εμπλέκονται τα συμφέροντα και ένας απίστευτος λαϊκισμός παίρνει τη θέση του, στην κοινωνία της κρίσης αξιών και οραμάτων.

Έγραφα σε ένα σχόλιο μου στο fb και το αντιγράφω:

«Ας υποθέσουμε λοιπόν πως είναι υποψήφιοι ευρωβουλευτές σε έναν συνδυασμό ένας εξαιρετικός επιστήμονας (όχι ιδιαίτερα γνωστός στο πλατύ κοινό) και μια γνωστή «περσόνα» των τηλεοπτικών καναλιών που η επιστημονική της κατάρτιση φθάνει μέχρι την παρασκευή γεύματος … με τηγανητά αυγά! Την οποία προωθεί το μιντιακό σύστημα, για ευνόητους λόγους. Ας πούμε για παράδειγμα, από τη μία ένας Τσάτσος και από την άλλη μια Καϊλή! Ποιος πιστεύετε πως έχει περισσότερες πιθανότητες, να συγκεντρώσει τους περισσότερους σταυρούς; Το έλλειμμα εσωκομματικής δημοκρατίας και αξιολόγησης στο εσωτερικό των κομμάτων δεν αντικαθίσταται από πλεόνασμα λαϊκισμού!»

Τα πολιτικά αδιέξοδα των πρωταγωνιστών του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος, οδηγούν την κοινωνία στα χέρια των λαϊκιστών και των διαπλεκομένων συμφερόντων.

Όταν αυτό γίνεται με επίφαση δημοκρατικότητας είναι ακόμα πιο επικίνδυνο…

ΥΓ

Επειδή πολλά ακούγονται και γράφονται για το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές του 2004, έχει ενδιαφέρον να θυμηθούμε τις τότε δηλώσεις Βενιζέλου και Χρυσοχοίδη:

«Την ανάγκη συσπείρωσης του ΠΑΣΟΚ εν όψει των ευρωεκλογών επισήμανε σε δηλώσεις του την Κυριακή ο τέως υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος. Σε ερώτηση δε για το ευρωψηφοδέλτιο του Κινήματος, το χαρακτήρισε «δείγμα της αντίληψης του Γιώργου Παπανδρέου για την ανανέωση και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ».

«Αυτό που έχει τώρα σημασία, είναι να συσπειρωθεί όλο το ΠΑΣΟΚ εν όψει των ευρωεκλογών και μόλις τρεις μήνες μετά την ήττα του Μαρτίου» ανέφερε ο κ. Βενιζέλος, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφων, εάν τα πρόσωπα που απαρτίζουν το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος συνιστούν μια «ομάδα νίκης».

«Το ψηφοδέλτιο για τις ευρωεκλογές είναι αναμφίβολα ένα δείγμα της αντίληψης του Γιώργου Παπανδρέου για την ανανέωση και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ. Είναι πολύ θετικό το γεγονός πως στο ψηφοδέλτιό μας μετέχουν πολλοί νέοι άνθρωποι, μετέχει ίσος αριθμός ανδρών και γυναικών και είμαι βέβαιος ότι και τη μάχη των ευρωεκλογών μπορούμε να δώσουμε με επιτυχία, και μία ομάδα ευρωβουλευτών με αξιώσεις να έχουμε για τη νέα περίοδο του Ευρωκοινοβουλίου» προσέθεσε.

Ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρατήρησε επίσης ότι είναι προς το συμφέρον του απλού πολίτη να υπάρχει ένα ισχυρό «αντίβαρο» στη ΝΔ, κάτι που, όπως σημείωσε, μπορεί να είναι μόνο «ένα κόμμα πλειοψηφικό, ένα κόμμα εξουσίας, ένα κόμμα μεγάλο και λαϊκό, όπως το ΠΑΣΟΚ».

Τέλος, σε ερώτηση εάν αποτελεί ρίσκο η τόσο εκτεταμένη ανανέωση στο ευρωψηφοδέλτιο, ο κ. Βενιζέλος παρατήρησε ότι «στην πολιτική χωρίς ρίσκο δεν γίνεται τίποτα» και πως «ήταν μια επιλογή που έκανε ο πρόεδρος του Κινήματος, λαμβάνοντας υπόψη του προφανώς όλα τα δεδομένα τα οποία υπήρχαν».

Και κατέληξε: «Ο καθένας μπορεί να έχει πολλές απόψεις, σημασία έχει να συσπειρώσουμε τις δυνάμεις μας, προκειμένου να παίξουμε το ρόλο τον οποίο θέλει από μας ο Έλληνας πολίτης».

Από την πλευρά του ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης χαρακτήρισε το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος ως απόδειξη της συντελούμενης ανανέωσης στο ΠΑΣΟΚ.

«Το ψηφοδέλτιο μας για την Ευρωβουλή αποδεικνύει τη συντελούμενη ανανέωση στο κόμμα μας και την προοδευτική, δημοκρατική του ταυτότητα» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Χρυσοχοΐδης.

Και προσέθεσε: «Με τα νέα πρόσωπα, όλα με επιτυχημένη κοινωνική και επαγγελματική διαδρομή, που επωμίζονται το βάρος της εκπροσώπησης του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωκοινοβούλιο, η στρατηγική μας για προοδευτική Ευρώπη αποκτά τη δική της πολιτική δυναμική, που είμαι βέβαιος ότι θα αποτυπωθεί στα αποτελέσματα των εκλογών του Ιουνίου».

Για να μην ξεχνιόμαστε … δηλαδή!