Όταν ο ιδιωτικός τομέας της υγείας ανθεί και ο δημόσιος αργοπεθαίνει…

dimosia-ygeiaΠριν από λίγα εικοσιτετράωρα ένας φίλος ήρθε έχοντας στο χέρι του τον ιατρικό του φάκελο.

Μου έκανε εντύπωση. Όταν τον ρώτησα τι είναι αυτά, μου απάντησε :

«Πήγα σε μία ιδιωτική εταιρεία για να κάνω ιατρική ασφάλιση». Όταν τον ρώτησα γιατί αυτή η ανασφάλεια, σχεδόν κάθετα γυρίζει και μου λέει: «Μα δεν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου;»

Βεβαίως και βλέπω τι γίνεται αλλά δεν νιώθω ποτέ ότι έχει καταρρεύσει το σύστημα υγείας. Είναι εκεί όρθιο και μπορεί να το έχει εγκαταλείψει χρηματοδοτικά το κράτος αλλά υπάρχουν γιατροί και εργαζόμενοι οι οποίοι το κρατούν όρθιο. Δεν λέω, εντάξει, με τις ελλείψεις, με τις παραλείψεις, με τις παθογένειες αλλά δεν έχουν ξεπουλήσει ακόμη την συνείδησή τους στον διάβολο.

Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το σκηνικό που δημιουργείται για τον δημόσιο τομέα της υγείας ,την ίδια στιγμή που βλέπουμε προγράμματα από ιδιωτικές εταιρείες να υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια. Μπορεί να μειώνονται οι υγειονομικές δαπάνες ή ακόμη και οι χρηματοδοτήσεις στο δημόσιο σύστημα υγείας αλλά ακόμη δεν το έχει βάλει κάτω.

Μου κάνει εντύπωση βεβαίως όταν διαβάζω ότι το τελευταίο διάστημα περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο Έλληνες είναι ασφαλισμένοι με ατομικά και ομαδικά ασφαλιστήρια υγείας σε ιδιωτικές εταιρείες. Από τις στατιστικές προκύπτει ότι τα ιδιωτικά προγράμματα υγείας είναι τα μόνα τα οποία εμφανίζουν αύξηση παραγωγής σε αυτό τον τομέα, στην ιδιωτική ασφάλιση δηλαδή. Τα ιδιωτικά προγράμματα υγείας παρά το γεγονός ότι ο Φ.Π.Α. πήγε από το 13 στο 23%, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν τα capital controls και παρά το γεγονός ότι έχουμε αύξηση ασφαλίστρων η οποία κυμαίνεται από 10 έως 15%, πορεύονται μέσα σε ένα κλίμα ευημερίας.

Σε έρευνα της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδας βλέπουμε ότι την περίοδο Ιανουάριος – Νοέμβριος 2015 ήταν τα μόνα ασφαλιστικά προϊόντα τα οποία ενισχύθηκαν με 22,3% έναντι του αντίστοιχου διαστήματος του 2014. Να σημειώσουμε μόνο ότι όλοι οι αντίστοιχοι κλάδοι βρέθηκαν υπό το μηδέν, είχαν απώλειες δηλαδή.

Επειδή όμως η κρίση βαθαίνει στον τομέα της υγείας και τα μηνύματα που έρχονται δεν είναι τα καλύτερα οι ιδιωτικές εταιρείες ελπίζουν ότι εκεί θα οικοδομήσουν τα νέα προϊόντα. Οι ιδιωτικές εταιρείες θεωρούν ότι εκεί ακριβώς υπάρχει ένας νέος αναπτυσσόμενος κλάδος.

Η κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας ενισχύει κερδοφορίες ιδιωτικών επιχειρήσεων και το κυριότερο διαμορφώνει ένα τοπίο που σε κάθε περίπτωση ήταν κάτι άγνωστο για το μέσο Έλληνα, τουλάχιστον μέχρι τώρα.

Δεν είναι λίγο μέσα σε ένα χρόνο 1,5 εκατομμύριο ασφαλιστικά συμβόλαια να πληρώνονται, να συντηρούνται, να λειτουργούν με ιδιωτικές εταιρείες.

Έχουμε μια μεταφορά οικονομίας λοιπόν από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα. Έχουμε μια μεταφορά ευθύνης από τα ασφαλιστικά ταμεία στις ιδιωτικές εταιρείες ασφάλισης. Η μείωση των επενδύσεων στη δημόσια υγεία δημιουργεί ακόμη και ευκαιρίες κερδοσκοπίας, οι οποίες λίγο-πολύ ποντάρουν στην ανασφάλεια του πολίτη.

Υπάρχει τρόπος ανατροπής;

Εκεί πραγματικά είναι το θέμα.

Advertisements

Τι σχέση έχει η ΝΔ με το Ε.Σ.Υ. ;

adonis-vivliaΧθες ο Αντ. Σαμαράς διατυμπάνισε πως η κυβέρνησή του «επανιδρύει το ΕΣΥ», τριάντα χρόνια μετά την δημιουργία του.

Εκείνη την εποχή, ως πρωτοπαλίκαρο του τότε αρχηγού της ΝΔ Ευάγ. Αβέρωφ, δεσμευόταν να καταργήσει την «κρατικοποίηση της υγείας» αν το κόμμα του επανερχόταν στην εξουσία.

Το να ακούς από το Σαμαρά: «η μεταρρύθμιση γίνεται, επειδή μας την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον. Το 2013 επανιδρύεται το ΕΣΥ, 30 χρόνια μετά τη γέννηση του ΕΣΥ. Εμείς θα την κάνουμε επανάσταση, φτιάχνουμε ένα δίκτυο ΠΦΥ σε όλη τη χώρα, για να έχει πρόσβαση ο πολίτης, όποτε το χρειάζεται. Θέλουμε 24ωρη κάλυψη και να είναι οικονομικά προσιτό σε όλους το νέο σύστημα», είναι αν μη τι άλλο προκλητικό.

Για όσους τουλάχιστον γνωρίζουν την πολεμική του κόμματος του απέναντι στο ΕΣΥ, από την πρώτη στιγμή που ο αείμνηστος Γεννηματάς το έκανε πραγματικότητα!

Όχι μόνο τότε, αλλά και κάθε φορά που γινότανε προσπάθειες να αλλάξουν προς το καλύτερο κάποια δεδομένα, η ΝΔ ήταν εκεί μετωπικά αντίθετη! Θυμάμαι την προσπάθεια επί Παπαδόπουλου το 2000 που πήγε … αύτανδρη.

Και όμως μαζί με τον Σαμαρά ήταν και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, που όφειλε τουλάχιστον να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια και να τιμήσει την προσφορά του κόμματος του σε αυτόν τον Τομέα… Αντίθετα όπως διαβάζω: «Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ευχαρίστησε τον Άδωνι Γεωργιάδη για την προσπάθεια που καταβάλλει για τη μεταρρύθμιση, εν μέσω μάλιστα τέτοιας ύφεσης…»!!!!!!

Την ίδια ώρα πάνω- κάτω ο Αδ. Γεωργιάδης, αναφερόμενος στους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ ξεκαθάρισε πως «δεν συνομιλώ με απεργούς». Επαναφέροντας στους παλιότερους εικόνες από τον αλήστου μνήμης υπουργό εργασίας του (εκλιπόντος) Κων. Καραμανλή, τον Κ. Λάσκαρη. Ο οποίος θεωρείται πνευματικός πατέρας της φράσης που τόσο συγκινεί τον νυν υπουργό υγείας.

Η επάνοδος στα πατροπαράδοτα ήθη της μεταπολιτευτικής απαρχής της λαϊκής δεξιάς είναι οφθαλμοφανής, σε μια προσπάθεια ν’ αναβιώσουν μοντέλα αυταρχικής διακυβέρνησης και κάποιοι απλά κλείνουνε τα μάτια!

Έστω κι αν η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα!

Για την ιστορία:

Παραμονές εκλογών του 2004. Η ΝΔ ανακοινώνει το πρόγραμμα της για την Υγεία:

«Την κατάργηση των ΠΕΣΥ και των ιδιωτικών ιατρείων εντός των νοσοκομείων, περιλαμβάνει το κυβερνητικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την υγεία, που προβλέπει ριζική αναθεώρηση του ΕΣΥ, βελτίωση της ποιότητας των ιατρικών υπηρεσιών, αξιοποίηση των πόρων και αποφυγή της σπατάλης.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα που παρουσίασαν οι Γιώργος Σουφλιάς και Νικήτας Κακλαμάνης αλλά και ο Κ. Καραμανλής, καθιερώνεται η ελεύθερη επιλογή γιατρού από τους ασφαλισμένους, εθνική συλλογική σύμβαση ιδιωτικών γιατρών και οδοντιάτρων με ασφαλιστικά ταμεία, οικογενειακός γιατρός, δημιουργούνται αστικά κέντρα υγείας, οργανώνονται νοσοκομειακές μονάδες σε επιλεγμένα νησιά, δίνονται κίνητρα αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας στο προσωπικό, καταργούνται τα ιδιωτικά ιατρεία εντός των νοσοκομείων καθώς και η λίστα των συνταγογραφούμενων φαρμάκων.

Επίσης, προβλέπεται η αναβάθμιση του ΟΚΑΝΑ και η δημιουργία συντονιστικού οργάνου παρά τω πρωθυπουργώ για το πρόβλημα των ναρκωτικών, ενώ προβλέπεται η κάλυψη απο τους ασφαλιστικούς οργανισμούς της δαπάνης αποτοξίνωσης και βασικής απεξάρτησης.

Παράλληλα, επεκτείνεται ο θεσμός της μονοήμερης νοσηλείας σε όλα τα νοσοκομεία και αφιερώνεται ο θεσμός της κατ’ οίκον νοσηλείας, αυξάνονται οι μονάδες εντατικής θεραπείας, τα δωμάτια νοσηλείας θα έχουν από μία έως τέσσερις κλίνες, εκσυγχρονίζεται το ΕΚΑΒ, καθιερώνεται ηλεκτρονικός ιατρικός φάκελος για κάθε ασθενή, δημιουργούνται δύο νέα τραυματολογικά κέντρα σε νοσοκομεία πόλεων κατά μήκος των εθνικών οδών, δύο αμιγώς νέα πανεπιστημιακά νοσοκομεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και νέο νοσοκομείο Παίδων στην Θεσσαλονίκη.»

Εύκολα διαπιστώνεται και από τον πλέον αδαή, πως και εδώ «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», περιγράφουν την πλήρη αποτυχία τους. Η μόνο πραγματική επιτυχία ήταν η εκτόξευση του χρέους των Δημόσιων Νοσοκομείων που στη θλιβερή πενταετία τους διπλασιάστηκε!

Υγειονομικό απαρτχάιντ και κοινωνικός κανιβαλισμός!

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να επικεντρώσει κάποιος την προσοχή σε συγκεκριμένες διατάξεις του «νόμου Στουρνάρα» που ψηφίσθηκε πρόσφατα στην βουλή. Μιας και οι μεταβολές αγγίζουν κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής ενώ το βάθος τους είναι συχνά συγκλονιστικό.

Ωστόσο ο τομέας της δημόσιας υγείας έχει μιαν αυτονόητη προτεραιότητα στην αξιολόγηση της σημαντικότητας των αναδιαρθρώσεων. Καθώς άπτονται θεμάτων «ζωής και θανάτου» κατά κυριολεξία. Επομένως αξίζει μια ιδιαίτερη ενασχόληση με τα όσα συμβαίνουν εκεί.

Η προετοιμασία της διάλυσης του ΕΣΥ ξεκίνησε από τα προηγηθέντα μνημόνια. Άλλωστε ο σχεδιασμός των εγκεφάλων του Δ.Ν.Τ και της Ε.Ε. έχει ενιαία φιλοσοφία και διεκπεραιώνεται βήμα-βήμα.

Ξεκίνησε με την δραστική περικοπή των κρατικών χρηματοδοτήσεων στα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας, τα οποία τα οδήγησαν στα πρόθυρα της λειτουργικής ασφυξίας. Εν ονόματι της (όντως αναγκαίας, σε αρκετές περιπτώσεις) περιστολής του κόστους ισοπεδώθηκε το επίπεδο παροχής υπηρεσιών στους ασθενείς. Εξετάσεις και αναλώσιμα υλικά άρχισαν να δίνονται με το σταγονόμετρο, η επίσκεψη στα (δημόσια) νοσοκομεία έπαψε να είναι και δωρεάν.

Η άρον-άρον δημιουργία του ΕΟΠΥΥ μοναδικό σκοπό είχε την υποβάθμιση του επιπέδου περίθαλψης εκατομμυρίων ασφαλισμένων.

Όμως η οικονομική στενότητα δεν έχει μόνον δημοσιονομικές φιλοδοξίες. Λειτουργεί ως υλική προϋπόθεση για την περαιτέρω αγοραιοποίηση των σχέσεων στο εσωτερικό του Ε.Σ.Υ. Οι εκχωρήσεις τμημάτων και κλινικών σε ασφαλιστικές εταιρίες –κατά προτεραιότητα στους πελάτες τους, βάσει προγραμματικών συμφωνιών μ’ αυτές- αποτυπώνει την υπαγωγή των νοσηλευτικών ιδρυμάτων στις ανάγκες της αγοράς.

Την ίδια στιγμή ετοιμάζεται ένα νέο χαράτσι (25 ευρώ) για τους ασθενείς που θα χρειασθούν εισαγωγή στο νοσοκομείο. Ουσιαστικά η κατάργηση του δωρεάν χαρακτήρα της πρόσβασης (απαραίτητη προϋπόθεση για την δημόσια, την κοινωνικά καθολική δηλαδή φυσιογνωμία της) μετουσιώνει άρδην τα όσα γνωρίζαμε.

Ένα τεράστιο τμήμα του πληθυσμού, όπως οι άνεργοι και οι ανασφάλιστοι που δεν διαθέτουν ικανότητες πληρωμής νοσηλείων, πετιέται κυριολεκτικά στον δρόμο.

Η υγεία, από θεμελιώδες δικαίωμα, μετατρέπεται σε ακριβοθώρητο προνόμιο.

Είναι παρήγορη η πρωτοβουλία των νοσοκομειακών, ν’ ανοίξουν μια φορά την εβδομάδα (κατ’ αρχήν) τα νοσηλευτικά ιδρύματα σε όσους θεωρούνται απόβλητοι, κατά την λογική που επιβάλλεται τώρα.

Ο μόνος τρόπος να σπάσει αυτό το υγειονομικό απαρτχάιντ είναι η αντίδραση στον κοινωνικό κανιβαλισμό που επιχειρείται.

Στο δρόμο της «αμερικανοποίησης» της υγείας!

Η αναστάτωση που επικρατεί στον χώρο της υγείας υπογραμμίζει απλώς τα όσα καταστροφικά συντελούνται και μέλλουν να πολλαπλασιασθούν. Κοινός τόπος των εξελίξεων η διάλυση του Ε.Σ.Υ και η εξώθηση ευρύτατων τμημάτων του πληθυσμού σε καταστάσεις υγειονομικής εξαθλίωσης.

Η δημιουργία του ΕΟΠΥΥ αποτέλεσε τον μοχλό για την φαλκίδευση στοιχειωδών δικαιωμάτων των ασφαλισμένων –στην περίθαλψη. Καθώς εκατομμύρια άνθρωποι συνωστίζονται σ’ έναν οργανισμό ο οποίος αδυνατεί να καλύψει επείγουσες ανάγκες.

Δεν πρόκειται περί σφάλματος, περί κακού σχεδιασμού και για τεχνοκρατικές αγκυλώσεις –όπως συχνά λέγεται. Υπήρξε εξ’ αρχής ένας κυνικός υπολογισμός, ώστε να καταβαραθρωθούν οι υπηρεσίες υγείας του δημόσιου, αφού πρυτανεύει η περικοπή του κόστους και η υγεία των ασφαλισμένων περνά σε δεύτερο πλάνο.

Φάρμακα κι εξετάσεις, απολύτως κρίσιμα για κάποιες περιπτώσεις θεραπειών, περικόπτονται –εν ονόματι του εξορθολογισμού των δαπανών. Τα γνωστά ραντεβού με τους γιατρούς παραπέμπονται σε βάθος πολλών μηνών. Αυτό που δεν ομολογείται είναι πως η κοινωνική περίθαλψη –αυτή που γνωρίσαμε, με όλες τις ατέλειες και τα κενά– αποτελεί παρελθόν.

Το κράτος αποσύρεται, ανοίγοντας δρόμο –κι εγγυημένη κερδοφορία- στην αγορά υγείας. Όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα ν’ αναζητήσουν σ’ εκείνη λύση στα προβλήματά τους θα επιβιώσουν. Για τους πολλούς συχνά θα κληθεί ν’ αποφασίσει το τυχαίο, σε ζητήματα ζωής και θανάτου.

Απελπισμένοι άνθρωποι αναζητούν σανίδα σωτηρίας, σ’ ένα περιβάλλον όπου κυριαρχεί ο ζόφος και ισοπεδώνει η αδιαφορία. Παρά τις προσπάθειες γιατρών και νοσηλευτών του Ε.Σ.Υ –που η κοινωνική τους συνείδηση τους ωθεί σ’ έναν άνισο αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων των ασθενών- το τοπίο σκοτεινιάζει διαρκώς.

Υπό τις ενθαρρύνσεις των επιτηρητών του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε. οι κυβερνητικοί παράγοντες συνεχίζουν το έργο της κατεδάφισης. Αποθρασυμένοι από το (μικρό) εύρος των κοινωνικών αντιδράσεων δείχνουν αποφασισμένοι να φθάσουν ως το τέλος της ταξικής και τοξικής τους αποστολής.

Δίχως αλληλεγγύη και απόφαση διεκδίκησης όσων η κοινωνία δικαιούται, πιθανότατα θα τα καταφέρουν.