Μια τρύπα στο νερό!

320px-WhirlpoolΠόσο πιο απλά θα μπορούσε να περιγράψει κάποιος τα όσα συνέβησαν στο τελευταίο Eurogroup;

Παρά τις  προσδοκίες, που για μια ακόμη φορά καλλιεργήθηκαν από την κυβερνητική πλευρά, η κατάληξη ήταν η γνωστή των τελευταίων χρόνων:

Απολύτως τίποτα για εμάς, όλα για τους άλλους!

Το χρέος παραπέμπεται στο μέλλον, καμία δέσμευση για το μεσοδιάστημα μέχρι το τέλος του προγράμματος ενώ παραμένουν στο σβέρκο μας η λιτότητα και τα μέτρα που ψηφίστηκαν από τους 153 περιχαρείς βουλευτές της συμπολίτευσης.

Το μεγαλύτερο βέβαια δράμα το ζούνε κάτι τύποι σαν τον Παπαχριστόπουλο που με περισσή ελαφρότητα, διακήρυξαν το τέλος της επιτήρησης και των μνημονίων σε μια βδομάδα (χθες δηλαδή)! Δεν ξέρω τι τους λέγανε, ούτε τι τους υποσχότανε αλλά τέτοια ξεφτίλα νομίζω δεν έχει προηγούμενο!

Η δόση δεν εκταμιεύεται και οδηγούμαστε σε ένα πολύ θερμό Ιούλιο με τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας να αγγίζουν τα 6,3 δις (το μαρτύριο της τελευταίας στιγμής, που εγκυμονεί πάντοτε κινδύνους «ατυχήματος»), τα πλεονάσματα παραμένουν μέχρι το 2022 στο 3,5 % και από εκεί και έπειτα ακούγονται μυστήρια πράγματα για πλεονάσματα 2,2% μέχρι και το 2060 (!), ενώ η έξοδος στις αγορές κάτω από αυτές τις συνθήκες μοιάζει με κίνηση καμικάζι αυτοκτονίας!

«Όλοι οι θεσμοί, όλες οι πλευρές και τα κράτη μέλη συνεχάρησαν την Ελλάδα όσον αφορά ποιότητα του πακέτου μεταρρυθμίσεων και κανένας δεν αναμένει να υπάρξουν προβλήματα σε αυτό το ζήτημα», δήλωσε ο Τσακαλώτος, ξεχνώντας βεβαίως ότι η «ποιότητα του πακέτου μεταρρυθμίσεων», περιλαμβάνει τη μείωση του αφορολόγητου, τη φορολόγηση των πλέον φτωχών, τις μειώσεις στις συντάξεις και τη διάλυση των ελευθέρων επαγγελματιών.

Ξεχνά ότι αυτό το πακετάκι στοιχίζει κάτι περισσότερο από 4,5 δις στον απλό Έλληνα πολίτη και ξεχνά επίσης ότι τα συγχαρητήρια των δανειστών δεν είναι τίποτα άλλο από την υπογραφή του πόνου και της δυσκολίας που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε όλοι μας!

Τα χθεσινά γεγονότα ίσως όμως βοηθήσουν στο να αντιληφθούν οι σημερινοί καρπαζοεισπράχτορες, την σημασία της μοναδικής ελάφρυνσης του χρέους κατά 100 δις (2011-2012) και να ξαναθυμηθούν τα όσα έλεγαν τότε οι ίδιοι …για τους άλλους!

Πάντως στα σίγουρα τον τελευταίο καιρό ένας έρωτας φουντώνει στα σαλόνια του Eurogroup! Αυτός της Ελληνικής Κυβέρνησης με το ΔΝΤ!

Και έχει πλάκα το παιχνίδι της ιστορίας που οδηγεί αυτούς που υποτίθεται θέλανε το ΔΝΤ έξω από κάθε συμφωνία, να στηρίζουν τις πονεμένες (από τις σφαλιάρες) πλάτες τους στα χέρια των «γερακιών της παγκόσμιας οικονομίας»!  Βλέπω την επόμενη φορά οι χοροί να στήνονται στο Σύνταγμα για να αποθεώσουν τη σθεναρή στάση του «καλού» ΔΝΤ ενάντια στα σχέδια των «κακών» της Ευρώπης!

Άλλωστε να μην ξεχνάμε ότι μέχρι και η Περιστέρα πίεσε τη Λαγκάρντ για την Ελλάδα, σύμφωνα με τις αναφορές της καθόλα… έγκυρης και …αντικειμενικής ΕΡΤ!

Συμπτώσεις ή απλά η ειρωνεία της ιστορίας;

samaras-nerit-27dek14bΚάνοντας ένα απολογισμό της πρωθυπουργίας Σαμαρά και της Κυβέρνησης που προέκυψε το 2012, θα μπορούσα να υποστηρίξω πως το σημείο – κλειδί της ήταν το λουκέτο στην ΕΡΤ, τον Ιούνη του 2013.

Κυρίως επειδή προκάλεσε μείζονα ενδοκυβερνητική κρίση, η οποία οδήγησε στην φυγή της ΔΗΜΑΡ από το τρικομματικό σχήμα, αλλά κι επειδή σηματοδότησε την πιο ωμή – με το αποκρουστικό «μαύρο» στις οθόνες – και απροσχημάτιστη καταπάτηση νόμων και πολιτικών προσχημάτων.

Υπό μία έννοια η 11/6/2013 αποτέλεσε ορόσημο, από τ’ οποίο και μετά η κυβέρνηση ακολούθησε σταθερά καθοδική (σ’ επίπεδο εκλογικής επιρροής) πορεία. Κατά μία εκδοχή της «ειρωνείας της ιστορίας» η διάδοχη κατάσταση – η διαβόητη ΝΕΡΙΤ – φιλοξένησε το κύκνειο άσμα της πρωθυπουργικής διαδρομής του Αντ. Σαμαρά.

Αναφέρομαι στην περίφημη συνέντευξη του πρωθυπουργού σε δύο επιλεγμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι αποτέλεσαν τα εκτελεστικά όργανα μιας θλιβερής προπαγανδιστικής σκηνοθεσίας.

Κατά κάποιες εκτιμήσεις οι απαντήσεις του πρωθυπουργού στις (κατά σύμβαση) ερωτήσεις των κομπάρσων διαβάζονταν από τον ίδιο μέσω συστήματος, «ώτο κιού». Το αν ισχύει όντως αυτή η τεχνική λεπτομέρεια, η οποία αφαιρεί και το φύλλο συκής των προσχημάτων, δευτερεύουσα σημασία έχει.

Το αδιαμφισβήτητο στοιχείο της κακοπαιγμένης παράστασης είναι η απροκάλυπτη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, μέσω ενεργειών που θύμισαν την αλήστου – για τους παλιότερους – μνήμης ΥΕΝΕΔ.

Ακόμα και η ΕΣΗΕΑ, όπου πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η φιλοκυβερνητική παράταξη, υποχρεώθηκε να καταγγείλει την επικοινωνιακή αθλιότητα.

Έτσι επανήλθαν στο προσκήνιο όλες εκείνες οι στρατευμένες εξάρσεις, ενάμιση χρόνο πριν. Όσων, διαπιστώνοντας τον κομματισμό και την φαυλότητα που υπήρχε στην ΕΡΤ πρότειναν την αποδοχή των «εξυγιαντικών σφαγιασμών» του Σ. Κεδίκογλου.

Εξιδανικεύοντας την «αποφασιστικότητα» της κυβέρνησης και επιχειρηματολογώντας υπέρ του «ακομμάτιστου» και «πλουραλιστικού» εγχειρήματος της ΝΕΡΙΤ. Πλείστοι όσοι εξ’ αυτών (δεν αναφέρομαι σ’ εκείνους που στελέχωσαν την διοίκηση και τα γραφεία του νέου μορφώματος) κατάπιαν την γλώσσα τους τώρα που η πραγματικότητα βοά.

Παριστάνοντας πως δεν βλέπουν την πιο χυδαία μορφή κομματικής πατρωνίας, χάρη στην οποία πρόσωπα που υποτίθεται πως ελέγχουν την εξουσία εκθείαζαν (συχνά μ’ επιδοκιμαστικά νεύματα) τις απόψεις του συνεντευξιαζόμενου πρωθυπουργού.

Η επάνοδος σε πελατειακά μοντέλα των δεκαετιών του ’50 και του ’60 εξυμνήθηκε ως ριζοσπαστική τομή και ως σύγκρουση με την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Μόνο που τα κατασκευασμένα είδωλα δεν μπορούν να υπερβούν τις προδιαγραφές των δημιουργών τους.

 

Ένας χρόνος πέρασε…

ertΣυμπληρώθηκε ένα έτος από την εισβολή των ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο της Αγ. Παρασκευής και την εκδίωξη των απολυμένων της ΕΡΤ που συνέχισαν να αγωνίζονται ενάντια στο «μαύρο».

Παρά τις αντιξοότητες και τις προφανείς δυσκολίες δεν το βάζουν κάτω, αναζητώντας τη δικαίωση των κινητοποιήσεών τους.

Εν τω μεταξύ ο «αναμορφωμένος» φορέας του Σ. Κεδίκογλου, του Π. Καψή και του προέδρου της ΝΕΡΙΤ Φορτσάκη έχει εξελιχθεί σε πρότυπο φαυλότητας, τακτοποίησης κομματικών εγκάθετων και ποιότητα ενημέρωσης που συναγωνίζεται επάξια την αλήστου μνήμης ΥΕΝΕΔ.

Οδηγώντας σε παραίτηση ακόμα και πρόσωπα που έσπευσαν να συνδράμουν το κυβερνητικό εγχείρημα.

Βέβαια εκείνοι που πανηγύριζαν με το λουκέτο και εκθείαζαν τον πρωθυπουργικό τσαμπουκά το 2013 έχουν πάψει να το διαλαλούν δημοσίως.

Όχι τόσο από ντροπή, κυρίως από κυνικό και χυδαίο υπολογισμό.

Ποιος αμφιβάλλει ακόμη;

neritΤα όσα συμβαίνουν στο εξάμβλωμα του φορέα που ορθώθηκε πάνω στο «μαύρο» της ΕΡΤ αποδεικνύουν το προφανές.

Ότι το λουκέτο του θέρους του 2013 δεν μπήκε για δημοσιονομικούς λόγους, αλλά για καθαρά πολιτικούς –και δη κομματικούς.

Το ομολογούν δημόσια ως και μέχρι πρότινος διευθυντικά στελέχη της ΝΕΡΙΤ, όπως ο Αντ. Μακρυδημήτρης και ο Ρ. Μορώνης. Παρότι υπηρέτησαν προθύμως στο μαγαζί του Σ. Κεδίκογλου (τι να κάνει αυτό το παιδί) εν τούτοις έφθασαν στα όριά τους.

Μιας και αλεξιπτωτιστές της ΝΔ έμπαιναν από πόρτες και παράθυρα, όσο για τις ειδήσεις ακόμα και η Σ. Βούλτεψη θα κρατούσε καλύτερα τα προσχήματα.

Την ώρα που η σπατάλη χτυπάει ταβάνι, για να βολευτούν κολλητοί του πρωθυπουργού –όπως ο Ρ. Χαραλαμπίδης.

Οι αψιμαχίες με αφορμή την (μη) μετάδοση της ομιλίας του Αλ. Τσίπρα στην ΔΕΘ είναι η κορυφή του παγόβουνου.

Πριν λίγο καιρό υπήρξε η επιστολή κόλαφος για την συγκυβέρνηση της ευρωπαϊκής ένωσης ραδιοτηλεόρασης (EBU) σχετικά με την εικόνα που εμφανίζει η ΝΕΡΙΤ. Καθώς άφηνε σαφείς υπαινιγμούς για χειραγώγηση των (διοριζόμενων από την κυβέρνηση) μελών του εποπτικού συμβουλίου, με αποτέλεσμα το πρόγραμμα του φορέα – παρωδία να μην προστατεύεται «από αδικαιολόγητη πολιτική επιρροή».

Να σημειωθεί πως η EBU έπαιξε άσχημο παιχνίδι στους απολυθέντες της ΕΡΤ καθώς αναγνώρισε ως προσωρινό της μέλος το κατασκεύασμα του Σ. Κεδίκογλου και του Π. Καψή. Στο τέλος του μήνα μάλιστα αναμένεται να ληφθεί η απόφαση για την οριστικοποίηση αυτής της αρχικής επιλογής.

Φυσικά οι παροικούντες την επικοινωνιακή Ιερουσαλήμ γνωρίζουν πως η ΝΕΡΙΤ αποτελεί, από γεννησιμιού της, ένα αλαλάζων κύμβαλο της κυβερνητικής (και δη, της «γαλάζιας») προπαγάνδας.

Όσο για την EBU αδίκως αναζητεί προφάσεις για να νομιμοποιήσει κραυγαλέες αμαρτίες.

Γιατί άραγε σιωπούν οι αλαλάζοντες υπέρ του κλεισίματος της ΕΡΤ;

Στα αλήθεια πόσοι απέμειναν να καμαρώνουν για αυτό το κατάντημα;

 

Ωδή στο τέλος υπέρ ΝΕΡΙΤ!

neritΕνώ συμπληρώθηκε το εξάμηνο από το παραδειγματικό λουκέτο στην ΕΡΤ, το κυβερνητικό δημιούργημα της «Δ.Τ» προσπαθεί να πείσει πως αποτελεί κάτι που θυμίζει τηλεόραση. Ίσως θυμούνται αρκετοί τους κεραυνούς των Σαμαρά και Κεδίκογλου για τις σπατάλες και την αδιαφάνεια στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, πρακτικές στις οποίες θα έβαζε (βίαιο) τέλος η αφεντιά τους.

Φυσικά ελάχιστοι πίστεψαν τους «γαλάζιους» πρυτάνεις της ρουσφετολογίας, αλλά τα όσα επακολούθησαν ξεπερνούν και την πιο προχωρημένη φαντασία. Έτσι λοιπόν, στο παραμάγαζο των Γκ. Μάναλη –Π. Καψή είχαμε προσλήψεις διμηνιτών συμβασιούχων οι οποίοι, εν ονόματι των περιστάσεων, προβιβάσθηκαν (κουρελιάζοντας την νομοθεσία) σε δεκαμηνίτες.

Ιδού ένα απάνθισμα των κριτηρίων προσλήψεων στην «Δ.Τ»:

Σύζυγοι προσλήφθηκαν ο ένας παρουσιαστής και η άλλη ρεπόρτερ. Ταυτόχρονα ο πρώην διευθυντής της ραδιοτηλεόρασης, λόγω μετακόμισης στις Βρυξέλλες μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ, προσλήφθηκε σαν ανταποκριτής. Για να καταπολεμηθεί η σπατάλη –και να διασωθεί η ενημέρωση- κρίθηκε πως δεν αρκεί η παρουσία του και προσλήφθηκε ένας επιπλέον. Όσο για την ανταποκρίτρια στις ΗΠΑ, δεδομένου ότι η προεπιλεγμένη διαμένει στην Ν. Υόρκη η έδρα της ενημέρωσης μεταφέρθηκε εκεί, αντί να παραμείνει στην (πρωτεύουσα) Ουάσιγκτον.

Όλοι θαυμάσαμε κάποιους θιασώτες της κατάργησης της εισφοράς υπέρ της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, οι οποίοι διέπρεψαν σ’ επιχειρηματολογία υπέρ της κυβερνητικής πρωτοβουλίας τον περασμένο Ιούνη. Το «τέλος υπέρ ΝΕΡΙΤ (πλέον)» επανήλθε από 1η Γενάρη και υπολογίζεται στα τρία ευρώ.

Κοντολογής στο εξάμβλωμα που δημιουργήθηκε μετά την επιλογή του ηγετικού πυρήνα της ΝΔ διατηρούνται οι πλέον παρακμιακές νοοτροπίες οι οποίες είχαν εμφανισθεί στην ΕΡΤ. Μάλιστα καθώς «παίζει μόνος του» τα εκφυλιστικά φαινόμενα, από το πρώτο κιόλας διάστημα, πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.

Για ν’ αποδειχθεί πως το μόνο σχέδιο που διαθέτουν είναι η εκχώρηση του ενημερωτικού τομέα στα ιδιωτικά κανάλια, ώστε οι δυνάμεις της αγοράς και οι ολιγάρχες να ελέγχουν απόλυτα το περιεχόμενο της ειδησεογραφίας.

Συμπληρωματικά το βόλεμα των «δικών μας παιδιών» (με την αναλογία διορισμών να την επιμελούνται ο «γαλάζιος» Γκ. Μάναλης και ο «πράσινος» Π. Καψής).

Η φαυλότητα απογειώνεται αλλά οι κήνσορες της δημόσιας ΕΡΤ και οι επικοινωνιακές οπισθοφυλακές ,ποιούν την νήσσα.

 

Στις 2 Δεκεμβρίου η πρώτη δίκη για την ΕΡΤ

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

ertΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ (ΠΟΕΣΥ)

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ (ΠΟΣΠΕΡΤ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΣΗΕΑ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ (ΕΣΠΗΤ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΘΡΑΚΗΣ (ΕΣΗΕΜΘ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΕΣΗΕΘΣτΕΕ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΥ-ΗΠΕΙΡΟΥ-ΝΗΣΩΝ (ΕΣΗΕΠΗΝ)

Στις 2 Δεκεμβρίου η πρώτη δίκη για την ΕΡΤ

Η κυβέρνηση φυγομάχησε ζητώντας αναβολή

Σύσσωμη η ηγεσία του δημοσιογραφικού κόσμου με αντιπροσωπείες των προεδρείων των Δ.Σ. τόσο των Ομοσπονδιών του κλάδου (ΠΟΕΣΥ-ΠΟΣΠΕΡΤ) όσο και των Ενώσεων Συντακτών (ΕΣΗΕΑ-ΕΣΠΗΤ-ΕΣΗΕΜΘ-ΕΣΗΕΜΘΣΕ-ΕΣΗΕΠΗΝ), έδωσε δυναμικό παρών σήμερα Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013 στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου, όπου ήταν προγραμματισμένη να εκδικαστεί η αγωγή των εργαζομένων της ΕΡΤ Ηρακλείου κατά του Ελληνικού Δημοσίου για την ακύρωση των απολύσεων από την ΕΡΤ ΑΕ. Οι εκπρόσωποι των δημοσιογραφικών φορέων της χώρας παραβρέθηκαν στην κρίσιμη δικαστική διαδικασία, προκειμένου να δηλώσουν για άλλη μια φορά και προς κάθε κατεύθυνση την έμπρακτη υποστήριξή τους στους δοκιμαζόμενους συναδέλφους της ΕΡΤ, οι οποίοι διεκδικούν, πεντέμισι μήνες μετά το πραξικοπηματικό και αντιδημοκρατικό κλείσιμο του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, την ακύρωση των «απολύσεων» και το δικαίωμά τους στην εργασία.

Μετά από αίτημα του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί καθαρή ένδειξη φυγομαχίας της κυβέρνησης, και με προσχηματικούς λόγους περί «μη πλήρους γνώσης της υπόθεσης και κατάλληλης προετοιμασίας», η έδρα του Πρωτοδικείου Ηρακλείου ανέβαλε την εκδίκαση της αγωγής των συναδέλφων για τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013.

Οι Ομοσπονδίες και οι Ενώσεις του κλάδου υπογραμμίζουν την αμετακίνητη θέση τους στο πλευρό των συναδέλφων της ΕΡΤ Ηρακλείου τονίζοντας παράλληλα ότι ο αγώνας τους αφορά τον αγώνα όλων μας για δημοσιογράφους ανεξάρτητους και ελεύθερους στην άσκηση των καθηκόντων τους, για έγκυρη και αμερόληπτη ενημέρωση, για απόλυτη ανάγκη της διασφάλισης του αγαθού της αμερόληπτης και πολυφωνικής δημόσιας ραδιοτηλεόρασης

Στο πλαίσιο αυτό, και με πάγια αρχή την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των συναδέλφων μας εργαζομένων στην ΕΡΤ ΑΕ, ο δημοσιογραφικός κόσμος της χώρας θα δώσει το μάχιμο παρών και πάλι στην εκδίκαση της υπόθεσης στις 2 Δεκεμβρίου και καλεί όλους τους δημοσιογράφους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, σε συμπαράσταση κι αγωνιστική ετοιμότητα

Ο αγώνας για αδέσμευτη ενημέρωση, για ελεύθερη δημόσια ραδιοτηλεόραση, συνεχίζεται…

Τα Διοικητικά Συμβούλια

Νόμος , τάξη και πολιτική αφέλεια

timthumbΈγραφα και παλιότερα πως η διαχείριση της οικονομικής κρίσης και τα αποτελέσματα της στο πολιτικό στερέωμα αποκάλυψαν όχι μόνο το σκληρό πρόσωπο του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού αλλά και τις τεράστιες πολιτικές αδυναμίες της λεγόμενης Αριστεράς.

Στην ουσία αυτά τα χρόνια φέρανε στην επιφάνεια από τη μία  ένα πρόσωπο εξουσίας απόλυτα εχθρικό με την κοινωνία και από την άλλη τα τεράστια ελλείμματα στρατηγικής αλλά και πολιτικού σχεδιασμού του «άλλου» πόλου.

Οι Κυβερνώντες προκειμένου να υλοποιήσουν σκληρές, αντι-κοινωνικές και αδιέξοδες (εκ του αποτελέσματος) πολιτικές, προσέφυγαν στη θεωρία και πρακτική του» Νόμος και Τάξη», όπου η νομιμότητα ερμηνεύεται και εφαρμόζεται κατά το δοκούν. Την υπερασπιζόμαστε και τη θυμόμαστε κατά περίπτωση και όταν μας βολεύει. Την ξεχνάμε και αδιαφορούμε όταν δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις μας.

Μια πίεση φόβου ασκείται κατά κόρον σε ένα απογοητευμένο και αποπροσανατολισμένο λαό, άλλοτε με διλλήματα και άλλοτε με την υπενθύμιση πως υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να επιβληθούν «πολιτικές αποφάσεις».

Από την άλλη πλευρά η αδυναμία ουσιαστικής παρέμβασης στις εξελίξεις είναι εμφανέστατη. Ποτέ στη σύγχρονη πολιτική ιστορία δεν υπήρξε τόσο προβληματική αντιπολίτευση, που να μην μπορεί στοιχειωδώς να εκμεταλλευτεί τη συσσωρευμένη λαϊκή οργή απέναντι στους Κυβερνώντες. Και γιατί αδυνατεί να πείσει και γιατί δεν μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ενδοπαραταξιακές της ανάγκες και τις αντιπολιτευτικές της υποχρεώσεις και γιατί δεν μπορεί να αποφασίσει αν τελικά θέλει και μπορεί να κυβερνήσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην ουσία στηρίζει την κυβέρνηση με την αδυναμία του να διαμορφώσει την πολιτική ατζέντα και να παρέμβει ουσιαστικά και πειστικά στα τεκταινόμενα.

Η υπόθεση της ΕΡΤ είναι ενδεικτική της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί:

Η εκδίωξη των καταληψιών της ΕΡΤ ήταν η τελευταία πράξη του δράματος, που ξεκίνησε την 11η Ιουνίου με το γνωστό τελεσίγραφο του Σ. Κεδίκογλου.

Έχει ενδιαφέρον τ’ ότι όλη η διαδικασία εκτυλίχθηκε κατά παράβαση κάθε συνταγματικής πρόνοιας.

Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου προβλέπεται μόνο για έκτακτες περιστάσεις που περιγράφονται ρητά, κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωση της ΕΡΤ. Η θεσμική πρόνοια, ν’ απαιτείται επικύρωσή της από το κοινοβούλιο εντός σαράντα ημερών (διαφορετικά παύει η ισχύς της), καταπατήθηκε βάναυσα.

Αν το «μαύρο» σηματοδότησε την έναρξη της καταστολής η εισβολή των ΜΑΤ σφράγισε το τέλος της. Ο σκοταδισμός βρήκε το ταίρι του στην αλυσίδα που πνίγει το εκκενωθέν κτίριο. Η εξωθεσμική αυτή δράση δεν προέκυψε τυχαία. Αντιθέτως αποτέλεσε μια «πρόβα τζενεράλε» της κυριαρχίας ενός πλέγματος εξουσίας (πολιτικών, δικαστικών, αστυνομικών, στρατιωτικών και δημοσιογράφων) τ’ οποίο αναλαμβάνει την εγκατάσταση του «νόμος και τάξη».

Το σύνταγμα και οι κανονιστικές του διατάξεις αποτελούν άχρηστες επιμονές ενός θνήσκοντος παρελθόντος.

Την ώρα που διατηρούνται οι κοινοβουλευτικοί και θεσμικοί τύποι καταστρέφεται –κατά σύστημα- το κοινωνικό τους περιεχόμενο. Αν μη τι άλλο η υπόθεση της ΕΡΤ υπήρξε ένα υπόδειγμα για το πώς θα κυβερνηθεί η χώρα στην «νέα εποχή».

Ενδιαφέρον έχει η στάση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜ.ΑΡ., η οποία αποτελεί μνημείο υποκρισίας.

Υπενθυμίζω πως αμφότερα τα κόμματα καταδίκασαν σε υψηλούς τόνους την πράξη νομοθετικού περιεχομένου απειλώντας (η ΔΗΜ.ΑΡ το έπραξε) με αποχώρηση από την τρικομματική κυβέρνηση αν η ΝΔ επέμενε στην εφαρμογή της. Λίγους μήνες μετά έχουν αποδεχθεί πλήρως το περιεχόμενό της και τα τετελεσμένα που δημιουργήθηκαν.

Πριν λίγες μέρες μάλιστα η ΔΗΜ.ΑΡ αποφάσισε πως τα στελέχη της θα συμμετέχουν εφεξής στις εκπομπές της ψευδώνυμης «Δημόσιας Τηλεόρασης» καθώς η ίδρυσή της νομιμοποιήθηκε από την βουλή. Η λογική των φραγκισκανών καλόγερων, που βάφτισαν το ψάρι κρέας και, τρώγοντάς το συνέχισαν να μην αρταίνονται.

Όσο για το ΠΑΣΟΚ η χθεσινή ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου αποτελεί μαχαιριά στην προοδευτική ιστορική του διαδρομή.

Η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να υποβάλλει πρόταση μομφής κατά της Κυβέρνησης είναι μνημείο πολιτικής αφέλειας! Ο Δονκιχωτισμός της ηγετικής του ομάδας έφθασε στο αποκορύφωμα, αποδεικνύοντας ότι ανάμεσα στην πολιτική σοβαρότητα και το ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει τεράστια απόσταση. Οι δε δικαιολογίες που προβάλλονται είναι κυριολεκτικά γελοίες!

Δεν το έκανε μετά τα γεγονότα της 11ης Ιουνίου, όταν η Κυβέρνηση έτριζε και ο κόσμος ήταν στους δρόμους. Και το κάνει σήμερα και μάλιστα τη στιγμή που φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό των δύο κομμάτων είτε για το φόρο ακίνητης περιουσίας είτε για τα ψηφιακά κανάλια, ξεκίνησαν να διαμορφώνονται.

Το κάνει σήμερα πριν την αναγκαστική και σίγουρη λήψη νέων μέτρων (όπως και αν ονομαστούν αυτά), στερώντας από τον εαυτό του τη δυνατότητα να παρέμβει ουσιαστικά στη σωστή χρονικά πολιτική στιγμή.

Οδηγώντας στο κουκούλωμα των διαφορών και των ενστάσεων στους χώρους των κυβερνόντων και στην ταύτιση του σε επίπεδο ψήφου στη Βουλή με τον Καμμένο και τη Χρυσή Αυγή!

Αποφασίζει να δώσει το φιλί της ζωής στην Κυβέρνηση, τη στιγμή που αυτή έψαχνε σανίδα για να πιαστεί, χαμένη στον ωκεανό των αντιφάσεων της πολιτικής της.

Η εικόνα που διαμορφώνεται στη χώρα είναι αν μη τι άλλο … σουρεαλιστική. Μια ομάδα πολιτικών που θέλουν πάση θυσία να κυβερνήσουν και μια άλλη ομάδα που θέλουν πάση θυσία να αποφύγουν αυτό  το «μαρτύριο»!

Η έλλειψη ενός σοβαρού, ρεαλιστικού, προοδευτικού πολιτικού σχηματισμού ρίχνει βαριά της σκιά  της στη χώρα και στο λαό μας.