Το μήνυμα και οι παραλήπτες…

Όταν 210.264 πολίτες συμμετέχουν σε μια πολιτική διαδικασία, αυτό  δεν μπορεί παρά να αποτελεί πολιτικό γεγονός και μάλιστα ιδιαίτερα  μεγάλο.

Η συμμετοχή στις διαδικασίες ανάδειξης επικεφαλής στο χώρο της Κεντροαριστεράς καταρχήν επιβεβαιώνει το ότι υπάρχει ένας μεγάλος πολιτικός χώρος, ξέχωρος από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ που αναπνέει και οργανώνεται. Που δηλώνει παρών στα πολιτικά πράγματα και κυρίως που δεν θέλει να απορροφηθεί ούτε από τη μία ούτε από την άλλη πλευρά.

Για το ΣΥΡΙΖΑ που επεδίωξε να αφομοιώσει και να εκφράσει το συγκεκριμένο χώρο με διάφορους τρόπους, που πολλές φορές έφθαναν στα όρια της γραφικότητας (οι αναφορές στον Α. Παπανδρέου και η προσπάθεια ιδιοποίησης της ιστορίας του ΠΑΣΟΚ), το μήνυμα είναι ακόμη πιο ηχηρό, αν αναλογιστεί κανείς ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ψηφοφόρων που τον οδήγησαν στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις στην πρώτη θέση και κατά συνέπεια στην Κυβέρνηση, προέρχεται από το χώρο αυτό.

Δεν είναι άλλωστε τυχαία η αντιμετώπιση που έτυχε η διαδικασία από την κυβερνητική ΕΡΤ! Τη μεν Παρασκευή η κ. Ακριβοπούλου, στην γνωστής αντικειμενικότητας απογευματινή της εκπομπή, δήλωνε απαντώντας στο σχόλιο της δημοσιογράφου για συμμετοχή ανώτερη των 100.000 ατόμων πως « Ούτε 80.000 δεν θα ψηφίσουν και τη Δευτέρα κάποιοι δεν θα ξέρουν που να κρυφτούν». Το δε βράδυ της Κυριακής και ενώ ήδη είχε ξεπεραστεί και το φράγμα των 200.000 συμμετεχόντων, στο δελτίο ειδήσεων έκαναν λόγο για «περίπου 180.000», αποδεικνύοντας τον φόβο τους απέναντι σε ένα γεγονός που σίγουρα επηρεάζει το χώρο που «υπηρετούν». Δεν αναφέρομαι αναλυτικά στα εμετικά τwits του έτερου «γραμμιτζή» της Κουμουνδούρου , του γνωστού Κ. Βαξεβάνη, ο οποίος ξεπερνώντας κάθε όριο γελοιότητας έγραφε για «χιλιάδες δεξιούς που ψήφισαν στη διαδικασία».

Ο μέγας τους φόβος ,φόβος  που δεν κρύβεται, είναι ότι χωρίς τον προνομιούχο χώρο της Κεντροαριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ πολύ γρήγορα θα επιστρέψει στα προ του 2014 επίπεδα πολιτικής και εκλογικής (κοινωνικής είναι ήδη) καταγραφής. Και όταν στην πρώτη επίσημη προσπάθεια συγκρότησης του χώρου αυτού, συμμετέχει αυτός ο αριθμός πολιτών, το μήνυμα είναι πολύ καθαρό. Ξέρουν πολύ καλά ότι η πολιτική συγκρότηση (από την αρχή θα έλεγα) ενός φορέα με ισχυρή αναφορά στο κέντρο και την Αριστερά (για να το πω περιγραφικά ίσως και αδόκιμα : Η αναβίωση ενός ΠΑΣΟΚ προηγουμένων εποχών), σημαίνει το οριστικό πολιτικό τους τέλος και την επιστροφή στα πραγματικά μεγέθη αυτού που εκπροσωπούν…

Η διαδικασία όμως αυτή έστειλε μήνυμα και προς την άλλη πλευρά. Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία όσων βρέθηκαν χθες στις κάλπες της κεντροαριστεράς, εξέφρασε μαζί με την αντίθεση στην κυβερνητική πρόταση και πρακτική του ΣΥΡΙΖΑ και την επίσης μεγάλη αντίθεση της στην Ν.Δ. σαν εναλλακτική κυβερνητική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.

«Υπάρχει και άλλη πρόταση και βρίσκεται εδώ», θα μπορούσε να είναι το ουσιαστικό μήνυμα προς τους δύο σημερινούς μονομάχους της πολιτικής μας σκηνής και στάλθηκε με τρόπο καθαρό και ηχηρό.

Αυτά σε ότι αφορά τη συμμετοχή και τις προοπτικές. Γιατί το αν το εγχείρημα θα έχει την απαιτούμενη συνέχεια και επιτυχία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και το ξεπέρασμα των πολλών αγκαθιών που στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, σπάρθηκαν στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και κυρίως στο μεγαλύτερο του κομμάτι το ΠΑΣΟΚ.

Αλλά ακόμα και αυτό είναι πραγματικά μοναδικό: Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες να δηλώνουν παρών σε μια διαδικασία ενός νέου εγχειρήματος που δεν έχει συγκροτημένο πρόγραμμα, δεν έχει όνομα, δεν είναι καν κόμμα! Είπαν ένα μεγάλο «όχι ρε γαμώτο δεν είστε μόνο εσείς, δεν μπορείτε να μας εκφράσετε εσείς», απευθυνόμενοι και προς τους δύο μέχρι χθες μονομάχους για την εξουσία . Ζωγράφισαν με διαφορετικό χρώμα ένα μονότονα, τα τελευταία χρόνια, ασπρόμαυρο πολιτικό τοπίο.

Μένει να αποδειχθεί ότι αυτοί που θέλησαν να ηγηθούν μπορούν να ανταποκριθούν στη μεγάλη πρόκληση και να σηκώσουν το βάρος της επιλογής…

Advertisements

Μια τρύπα στο νερό!

320px-WhirlpoolΠόσο πιο απλά θα μπορούσε να περιγράψει κάποιος τα όσα συνέβησαν στο τελευταίο Eurogroup;

Παρά τις  προσδοκίες, που για μια ακόμη φορά καλλιεργήθηκαν από την κυβερνητική πλευρά, η κατάληξη ήταν η γνωστή των τελευταίων χρόνων:

Απολύτως τίποτα για εμάς, όλα για τους άλλους!

Το χρέος παραπέμπεται στο μέλλον, καμία δέσμευση για το μεσοδιάστημα μέχρι το τέλος του προγράμματος ενώ παραμένουν στο σβέρκο μας η λιτότητα και τα μέτρα που ψηφίστηκαν από τους 153 περιχαρείς βουλευτές της συμπολίτευσης.

Το μεγαλύτερο βέβαια δράμα το ζούνε κάτι τύποι σαν τον Παπαχριστόπουλο που με περισσή ελαφρότητα, διακήρυξαν το τέλος της επιτήρησης και των μνημονίων σε μια βδομάδα (χθες δηλαδή)! Δεν ξέρω τι τους λέγανε, ούτε τι τους υποσχότανε αλλά τέτοια ξεφτίλα νομίζω δεν έχει προηγούμενο!

Η δόση δεν εκταμιεύεται και οδηγούμαστε σε ένα πολύ θερμό Ιούλιο με τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας να αγγίζουν τα 6,3 δις (το μαρτύριο της τελευταίας στιγμής, που εγκυμονεί πάντοτε κινδύνους «ατυχήματος»), τα πλεονάσματα παραμένουν μέχρι το 2022 στο 3,5 % και από εκεί και έπειτα ακούγονται μυστήρια πράγματα για πλεονάσματα 2,2% μέχρι και το 2060 (!), ενώ η έξοδος στις αγορές κάτω από αυτές τις συνθήκες μοιάζει με κίνηση καμικάζι αυτοκτονίας!

«Όλοι οι θεσμοί, όλες οι πλευρές και τα κράτη μέλη συνεχάρησαν την Ελλάδα όσον αφορά ποιότητα του πακέτου μεταρρυθμίσεων και κανένας δεν αναμένει να υπάρξουν προβλήματα σε αυτό το ζήτημα», δήλωσε ο Τσακαλώτος, ξεχνώντας βεβαίως ότι η «ποιότητα του πακέτου μεταρρυθμίσεων», περιλαμβάνει τη μείωση του αφορολόγητου, τη φορολόγηση των πλέον φτωχών, τις μειώσεις στις συντάξεις και τη διάλυση των ελευθέρων επαγγελματιών.

Ξεχνά ότι αυτό το πακετάκι στοιχίζει κάτι περισσότερο από 4,5 δις στον απλό Έλληνα πολίτη και ξεχνά επίσης ότι τα συγχαρητήρια των δανειστών δεν είναι τίποτα άλλο από την υπογραφή του πόνου και της δυσκολίας που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε όλοι μας!

Τα χθεσινά γεγονότα ίσως όμως βοηθήσουν στο να αντιληφθούν οι σημερινοί καρπαζοεισπράχτορες, την σημασία της μοναδικής ελάφρυνσης του χρέους κατά 100 δις (2011-2012) και να ξαναθυμηθούν τα όσα έλεγαν τότε οι ίδιοι …για τους άλλους!

Πάντως στα σίγουρα τον τελευταίο καιρό ένας έρωτας φουντώνει στα σαλόνια του Eurogroup! Αυτός της Ελληνικής Κυβέρνησης με το ΔΝΤ!

Και έχει πλάκα το παιχνίδι της ιστορίας που οδηγεί αυτούς που υποτίθεται θέλανε το ΔΝΤ έξω από κάθε συμφωνία, να στηρίζουν τις πονεμένες (από τις σφαλιάρες) πλάτες τους στα χέρια των «γερακιών της παγκόσμιας οικονομίας»!  Βλέπω την επόμενη φορά οι χοροί να στήνονται στο Σύνταγμα για να αποθεώσουν τη σθεναρή στάση του «καλού» ΔΝΤ ενάντια στα σχέδια των «κακών» της Ευρώπης!

Άλλωστε να μην ξεχνάμε ότι μέχρι και η Περιστέρα πίεσε τη Λαγκάρντ για την Ελλάδα, σύμφωνα με τις αναφορές της καθόλα… έγκυρης και …αντικειμενικής ΕΡΤ!

Συμπτώσεις ή απλά η ειρωνεία της ιστορίας;

samaras-nerit-27dek14bΚάνοντας ένα απολογισμό της πρωθυπουργίας Σαμαρά και της Κυβέρνησης που προέκυψε το 2012, θα μπορούσα να υποστηρίξω πως το σημείο – κλειδί της ήταν το λουκέτο στην ΕΡΤ, τον Ιούνη του 2013.

Κυρίως επειδή προκάλεσε μείζονα ενδοκυβερνητική κρίση, η οποία οδήγησε στην φυγή της ΔΗΜΑΡ από το τρικομματικό σχήμα, αλλά κι επειδή σηματοδότησε την πιο ωμή – με το αποκρουστικό «μαύρο» στις οθόνες – και απροσχημάτιστη καταπάτηση νόμων και πολιτικών προσχημάτων.

Υπό μία έννοια η 11/6/2013 αποτέλεσε ορόσημο, από τ’ οποίο και μετά η κυβέρνηση ακολούθησε σταθερά καθοδική (σ’ επίπεδο εκλογικής επιρροής) πορεία. Κατά μία εκδοχή της «ειρωνείας της ιστορίας» η διάδοχη κατάσταση – η διαβόητη ΝΕΡΙΤ – φιλοξένησε το κύκνειο άσμα της πρωθυπουργικής διαδρομής του Αντ. Σαμαρά.

Αναφέρομαι στην περίφημη συνέντευξη του πρωθυπουργού σε δύο επιλεγμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι αποτέλεσαν τα εκτελεστικά όργανα μιας θλιβερής προπαγανδιστικής σκηνοθεσίας.

Κατά κάποιες εκτιμήσεις οι απαντήσεις του πρωθυπουργού στις (κατά σύμβαση) ερωτήσεις των κομπάρσων διαβάζονταν από τον ίδιο μέσω συστήματος, «ώτο κιού». Το αν ισχύει όντως αυτή η τεχνική λεπτομέρεια, η οποία αφαιρεί και το φύλλο συκής των προσχημάτων, δευτερεύουσα σημασία έχει.

Το αδιαμφισβήτητο στοιχείο της κακοπαιγμένης παράστασης είναι η απροκάλυπτη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, μέσω ενεργειών που θύμισαν την αλήστου – για τους παλιότερους – μνήμης ΥΕΝΕΔ.

Ακόμα και η ΕΣΗΕΑ, όπου πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η φιλοκυβερνητική παράταξη, υποχρεώθηκε να καταγγείλει την επικοινωνιακή αθλιότητα.

Έτσι επανήλθαν στο προσκήνιο όλες εκείνες οι στρατευμένες εξάρσεις, ενάμιση χρόνο πριν. Όσων, διαπιστώνοντας τον κομματισμό και την φαυλότητα που υπήρχε στην ΕΡΤ πρότειναν την αποδοχή των «εξυγιαντικών σφαγιασμών» του Σ. Κεδίκογλου.

Εξιδανικεύοντας την «αποφασιστικότητα» της κυβέρνησης και επιχειρηματολογώντας υπέρ του «ακομμάτιστου» και «πλουραλιστικού» εγχειρήματος της ΝΕΡΙΤ. Πλείστοι όσοι εξ’ αυτών (δεν αναφέρομαι σ’ εκείνους που στελέχωσαν την διοίκηση και τα γραφεία του νέου μορφώματος) κατάπιαν την γλώσσα τους τώρα που η πραγματικότητα βοά.

Παριστάνοντας πως δεν βλέπουν την πιο χυδαία μορφή κομματικής πατρωνίας, χάρη στην οποία πρόσωπα που υποτίθεται πως ελέγχουν την εξουσία εκθείαζαν (συχνά μ’ επιδοκιμαστικά νεύματα) τις απόψεις του συνεντευξιαζόμενου πρωθυπουργού.

Η επάνοδος σε πελατειακά μοντέλα των δεκαετιών του ’50 και του ’60 εξυμνήθηκε ως ριζοσπαστική τομή και ως σύγκρουση με την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Μόνο που τα κατασκευασμένα είδωλα δεν μπορούν να υπερβούν τις προδιαγραφές των δημιουργών τους.

 

Ένας χρόνος πέρασε…

ertΣυμπληρώθηκε ένα έτος από την εισβολή των ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο της Αγ. Παρασκευής και την εκδίωξη των απολυμένων της ΕΡΤ που συνέχισαν να αγωνίζονται ενάντια στο «μαύρο».

Παρά τις αντιξοότητες και τις προφανείς δυσκολίες δεν το βάζουν κάτω, αναζητώντας τη δικαίωση των κινητοποιήσεών τους.

Εν τω μεταξύ ο «αναμορφωμένος» φορέας του Σ. Κεδίκογλου, του Π. Καψή και του προέδρου της ΝΕΡΙΤ Φορτσάκη έχει εξελιχθεί σε πρότυπο φαυλότητας, τακτοποίησης κομματικών εγκάθετων και ποιότητα ενημέρωσης που συναγωνίζεται επάξια την αλήστου μνήμης ΥΕΝΕΔ.

Οδηγώντας σε παραίτηση ακόμα και πρόσωπα που έσπευσαν να συνδράμουν το κυβερνητικό εγχείρημα.

Βέβαια εκείνοι που πανηγύριζαν με το λουκέτο και εκθείαζαν τον πρωθυπουργικό τσαμπουκά το 2013 έχουν πάψει να το διαλαλούν δημοσίως.

Όχι τόσο από ντροπή, κυρίως από κυνικό και χυδαίο υπολογισμό.

Ποιος αμφιβάλλει ακόμη;

neritΤα όσα συμβαίνουν στο εξάμβλωμα του φορέα που ορθώθηκε πάνω στο «μαύρο» της ΕΡΤ αποδεικνύουν το προφανές.

Ότι το λουκέτο του θέρους του 2013 δεν μπήκε για δημοσιονομικούς λόγους, αλλά για καθαρά πολιτικούς –και δη κομματικούς.

Το ομολογούν δημόσια ως και μέχρι πρότινος διευθυντικά στελέχη της ΝΕΡΙΤ, όπως ο Αντ. Μακρυδημήτρης και ο Ρ. Μορώνης. Παρότι υπηρέτησαν προθύμως στο μαγαζί του Σ. Κεδίκογλου (τι να κάνει αυτό το παιδί) εν τούτοις έφθασαν στα όριά τους.

Μιας και αλεξιπτωτιστές της ΝΔ έμπαιναν από πόρτες και παράθυρα, όσο για τις ειδήσεις ακόμα και η Σ. Βούλτεψη θα κρατούσε καλύτερα τα προσχήματα.

Την ώρα που η σπατάλη χτυπάει ταβάνι, για να βολευτούν κολλητοί του πρωθυπουργού –όπως ο Ρ. Χαραλαμπίδης.

Οι αψιμαχίες με αφορμή την (μη) μετάδοση της ομιλίας του Αλ. Τσίπρα στην ΔΕΘ είναι η κορυφή του παγόβουνου.

Πριν λίγο καιρό υπήρξε η επιστολή κόλαφος για την συγκυβέρνηση της ευρωπαϊκής ένωσης ραδιοτηλεόρασης (EBU) σχετικά με την εικόνα που εμφανίζει η ΝΕΡΙΤ. Καθώς άφηνε σαφείς υπαινιγμούς για χειραγώγηση των (διοριζόμενων από την κυβέρνηση) μελών του εποπτικού συμβουλίου, με αποτέλεσμα το πρόγραμμα του φορέα – παρωδία να μην προστατεύεται «από αδικαιολόγητη πολιτική επιρροή».

Να σημειωθεί πως η EBU έπαιξε άσχημο παιχνίδι στους απολυθέντες της ΕΡΤ καθώς αναγνώρισε ως προσωρινό της μέλος το κατασκεύασμα του Σ. Κεδίκογλου και του Π. Καψή. Στο τέλος του μήνα μάλιστα αναμένεται να ληφθεί η απόφαση για την οριστικοποίηση αυτής της αρχικής επιλογής.

Φυσικά οι παροικούντες την επικοινωνιακή Ιερουσαλήμ γνωρίζουν πως η ΝΕΡΙΤ αποτελεί, από γεννησιμιού της, ένα αλαλάζων κύμβαλο της κυβερνητικής (και δη, της «γαλάζιας») προπαγάνδας.

Όσο για την EBU αδίκως αναζητεί προφάσεις για να νομιμοποιήσει κραυγαλέες αμαρτίες.

Γιατί άραγε σιωπούν οι αλαλάζοντες υπέρ του κλεισίματος της ΕΡΤ;

Στα αλήθεια πόσοι απέμειναν να καμαρώνουν για αυτό το κατάντημα;

 

Ωδή στο τέλος υπέρ ΝΕΡΙΤ!

neritΕνώ συμπληρώθηκε το εξάμηνο από το παραδειγματικό λουκέτο στην ΕΡΤ, το κυβερνητικό δημιούργημα της «Δ.Τ» προσπαθεί να πείσει πως αποτελεί κάτι που θυμίζει τηλεόραση. Ίσως θυμούνται αρκετοί τους κεραυνούς των Σαμαρά και Κεδίκογλου για τις σπατάλες και την αδιαφάνεια στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, πρακτικές στις οποίες θα έβαζε (βίαιο) τέλος η αφεντιά τους.

Φυσικά ελάχιστοι πίστεψαν τους «γαλάζιους» πρυτάνεις της ρουσφετολογίας, αλλά τα όσα επακολούθησαν ξεπερνούν και την πιο προχωρημένη φαντασία. Έτσι λοιπόν, στο παραμάγαζο των Γκ. Μάναλη –Π. Καψή είχαμε προσλήψεις διμηνιτών συμβασιούχων οι οποίοι, εν ονόματι των περιστάσεων, προβιβάσθηκαν (κουρελιάζοντας την νομοθεσία) σε δεκαμηνίτες.

Ιδού ένα απάνθισμα των κριτηρίων προσλήψεων στην «Δ.Τ»:

Σύζυγοι προσλήφθηκαν ο ένας παρουσιαστής και η άλλη ρεπόρτερ. Ταυτόχρονα ο πρώην διευθυντής της ραδιοτηλεόρασης, λόγω μετακόμισης στις Βρυξέλλες μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ, προσλήφθηκε σαν ανταποκριτής. Για να καταπολεμηθεί η σπατάλη –και να διασωθεί η ενημέρωση- κρίθηκε πως δεν αρκεί η παρουσία του και προσλήφθηκε ένας επιπλέον. Όσο για την ανταποκρίτρια στις ΗΠΑ, δεδομένου ότι η προεπιλεγμένη διαμένει στην Ν. Υόρκη η έδρα της ενημέρωσης μεταφέρθηκε εκεί, αντί να παραμείνει στην (πρωτεύουσα) Ουάσιγκτον.

Όλοι θαυμάσαμε κάποιους θιασώτες της κατάργησης της εισφοράς υπέρ της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, οι οποίοι διέπρεψαν σ’ επιχειρηματολογία υπέρ της κυβερνητικής πρωτοβουλίας τον περασμένο Ιούνη. Το «τέλος υπέρ ΝΕΡΙΤ (πλέον)» επανήλθε από 1η Γενάρη και υπολογίζεται στα τρία ευρώ.

Κοντολογής στο εξάμβλωμα που δημιουργήθηκε μετά την επιλογή του ηγετικού πυρήνα της ΝΔ διατηρούνται οι πλέον παρακμιακές νοοτροπίες οι οποίες είχαν εμφανισθεί στην ΕΡΤ. Μάλιστα καθώς «παίζει μόνος του» τα εκφυλιστικά φαινόμενα, από το πρώτο κιόλας διάστημα, πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.

Για ν’ αποδειχθεί πως το μόνο σχέδιο που διαθέτουν είναι η εκχώρηση του ενημερωτικού τομέα στα ιδιωτικά κανάλια, ώστε οι δυνάμεις της αγοράς και οι ολιγάρχες να ελέγχουν απόλυτα το περιεχόμενο της ειδησεογραφίας.

Συμπληρωματικά το βόλεμα των «δικών μας παιδιών» (με την αναλογία διορισμών να την επιμελούνται ο «γαλάζιος» Γκ. Μάναλης και ο «πράσινος» Π. Καψής).

Η φαυλότητα απογειώνεται αλλά οι κήνσορες της δημόσιας ΕΡΤ και οι επικοινωνιακές οπισθοφυλακές ,ποιούν την νήσσα.

 

Στις 2 Δεκεμβρίου η πρώτη δίκη για την ΕΡΤ

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

ertΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ (ΠΟΕΣΥ)

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ (ΠΟΣΠΕΡΤ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΣΗΕΑ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ (ΕΣΠΗΤ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΘΡΑΚΗΣ (ΕΣΗΕΜΘ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΕΣΗΕΘΣτΕΕ)

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΥ-ΗΠΕΙΡΟΥ-ΝΗΣΩΝ (ΕΣΗΕΠΗΝ)

Στις 2 Δεκεμβρίου η πρώτη δίκη για την ΕΡΤ

Η κυβέρνηση φυγομάχησε ζητώντας αναβολή

Σύσσωμη η ηγεσία του δημοσιογραφικού κόσμου με αντιπροσωπείες των προεδρείων των Δ.Σ. τόσο των Ομοσπονδιών του κλάδου (ΠΟΕΣΥ-ΠΟΣΠΕΡΤ) όσο και των Ενώσεων Συντακτών (ΕΣΗΕΑ-ΕΣΠΗΤ-ΕΣΗΕΜΘ-ΕΣΗΕΜΘΣΕ-ΕΣΗΕΠΗΝ), έδωσε δυναμικό παρών σήμερα Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013 στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου, όπου ήταν προγραμματισμένη να εκδικαστεί η αγωγή των εργαζομένων της ΕΡΤ Ηρακλείου κατά του Ελληνικού Δημοσίου για την ακύρωση των απολύσεων από την ΕΡΤ ΑΕ. Οι εκπρόσωποι των δημοσιογραφικών φορέων της χώρας παραβρέθηκαν στην κρίσιμη δικαστική διαδικασία, προκειμένου να δηλώσουν για άλλη μια φορά και προς κάθε κατεύθυνση την έμπρακτη υποστήριξή τους στους δοκιμαζόμενους συναδέλφους της ΕΡΤ, οι οποίοι διεκδικούν, πεντέμισι μήνες μετά το πραξικοπηματικό και αντιδημοκρατικό κλείσιμο του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, την ακύρωση των «απολύσεων» και το δικαίωμά τους στην εργασία.

Μετά από αίτημα του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί καθαρή ένδειξη φυγομαχίας της κυβέρνησης, και με προσχηματικούς λόγους περί «μη πλήρους γνώσης της υπόθεσης και κατάλληλης προετοιμασίας», η έδρα του Πρωτοδικείου Ηρακλείου ανέβαλε την εκδίκαση της αγωγής των συναδέλφων για τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013.

Οι Ομοσπονδίες και οι Ενώσεις του κλάδου υπογραμμίζουν την αμετακίνητη θέση τους στο πλευρό των συναδέλφων της ΕΡΤ Ηρακλείου τονίζοντας παράλληλα ότι ο αγώνας τους αφορά τον αγώνα όλων μας για δημοσιογράφους ανεξάρτητους και ελεύθερους στην άσκηση των καθηκόντων τους, για έγκυρη και αμερόληπτη ενημέρωση, για απόλυτη ανάγκη της διασφάλισης του αγαθού της αμερόληπτης και πολυφωνικής δημόσιας ραδιοτηλεόρασης

Στο πλαίσιο αυτό, και με πάγια αρχή την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των συναδέλφων μας εργαζομένων στην ΕΡΤ ΑΕ, ο δημοσιογραφικός κόσμος της χώρας θα δώσει το μάχιμο παρών και πάλι στην εκδίκαση της υπόθεσης στις 2 Δεκεμβρίου και καλεί όλους τους δημοσιογράφους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, σε συμπαράσταση κι αγωνιστική ετοιμότητα

Ο αγώνας για αδέσμευτη ενημέρωση, για ελεύθερη δημόσια ραδιοτηλεόραση, συνεχίζεται…

Τα Διοικητικά Συμβούλια