Το πηγάδι της λήθης…

178194-P1060057Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες και σε μια χώρα που δεν είναι πνιγμένη από το λαϊκισμό και την πολιτική αθλιότητα, η συνέντευξη Τσακαλώτου στη γερμανική εφημερίδα Die Zeit με αφορμή άρθρο της για την υπόθεση Γεωργίου, θα αποτελούσε μείζον πολιτικό ζήτημα.

«H ποιότητα των στατιστικών στοιχείων του προγράμματος δεν αμφισβητείται από κανέναν κι επ’ ουδενί από την ελληνική κυβέρνηση» τονίζει ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος σε δήλωσή του προς την γερμανική εφημερίδα.

Και συμπληρώνει: «Θα ήταν απρεπές ο υπουργός Οικονομικών να σχολιάσει μια δικαστική απόφαση και σε κάθε περίπτωση η ετυμηγορία σε βάρος του κ. Γεωργίου δεν αφορούσε την κατηγορία της ανάρμοστης ανάμιξης (στην κατάρτιση) των στατιστικών στοιχείων αλλά σε ένα ήσσον ζήτημα το οποίο αφορούσε τη διαδικασία. Κατά συνέπεια, η ποιότητα των στατιστικών στοιχείων του προγράμματος δεν αμφισβητείται από κανέναν κι επ’ ουδενί από την ελληνική κυβέρνηση».

Με απλά λόγια ο Υπουργός Οικονομικών της Κυβέρνησης που έβαλε στο στόχαστρο τον Γεωργίου και μέσω αυτού λοιδόρησε πολιτικούς, κόμματα και πολιτικές διαδρομές, αποδέχεται τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από το 2010, αποδέχεται δηλαδή το μέγεθος του ελλείμματος και απαλλάσσει τον επικεφαλής της από την κατηγορία του «μαγειρέματος» των στατιστικών στοιχείων προκειμένου να δικαιολογηθεί η επιλογή των μνημονίων και της επιτροπείας…

Τινάζει δηλαδή στον αέρα τη βάση της πολιτικής αλητείας που κυριάρχησε στην Ελλάδα και πάνω της χτίστηκε το αφήγημα των πουλημένων πολιτικών που έφεραν τα δεινά των μνημονίων για να εξυπηρετήσουν τους ξένους «αφεντάδες τους», των προδοτών που το 2011 εξαγριωμένα πλήθη αλλόκοτων πολιτικών πεποιθήσεων ζητούσαν τις «κρεμάλες» στο Σύνταγμα, των «γερμανοτσολιάδων» και  Νενέκων!

Η λογική συνέχεια αυτών των δηλώσεων οδηγεί στην αναζήτηση επιτέλους των πραγματικών ευθυνών για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας και βάζει ίσως για πρώτη φορά στο κέντρο της συζήτησης και στην πλευρά των Κυβερνόντων τα «κατορθώματα» της κυβέρνησης Καραμανλή.

Λέω για τη λογική συνέχεια…

Αλλά είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις για λογική, ειδικά στην πολιτική ζωή του τόπου τα τελευταία χρόνια, όταν το οποιοδήποτε αφήγημα για την επόμενη ημέρα της χώρας,  δεν ξεκινά από την ανάλυση και συζήτηση των πραγματικών αιτίων και άρα την αναζήτηση των πραγματικών πολιτικών ευθυνών, μα αντίθετα προσαρμόζει «τα αίτια» στο μικροπολιτικό συμφέρον που σταθερά βλέπει προς τη διαχείριση της εξουσίας.

Προφανώς τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ειδικά για τη σημερινή Κυβέρνηση που έχει διαψεύσει κάθε προσδοκία, που έχει διαγράψει κάθε προεκλογική δέσμευση, που έχει γαντζωθεί στην εξουσία με νύχια και δόντια, η κατάρρευση της καρδιάς του βασικού πολιτικού αφηγήματός της, η αθώωση των υποτιθέμενων ενόχων, μεγιστοποιεί τις δικές της ευθύνες και υπογράφει, το δεδομένο, πολιτικό τέλος της.

Ένα τέλος που δεν μπορούν να σώσουν ούτε οι διορισμοί, ούτε η νέου τύπου οικογενειοκρατία, ούτε η «Μαδουροποίηση» της ελληνικής πολιτικής ζωής.

Η μόνη τους ελπίδα είναι η επένδυση στη λήθη με το πέρασμα των χρόνων, όλων όσων ειπώθηκαν, όσων έγιναν και όσων δεν έπρεπε να γίνουν.

Επένδυση όμως χαμηλής απόδοσης για ένα λαό που ευτυχώς ακόμη… έχει μνήμη.

 

Advertisements

Σοκ και δέος στη χώρα του success story!

successΣοκαριστικά και ταυτόχρονα αποκαλυπτικά για τις κοινωνικές πληγές που έχει προκαλέσει η κρίση και οι πολιτικές σκληρής λιτότητας είναι τα ευρήματα έρευνας της ΕΛΣΤΑΤ, που καταγράφει δραματική επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού στην πενταετία 2008-2012.

Το 20% των Ελλήνων στερούνται βασικά αγαθά (πχ γεύμα με κρέας ή κοτόπουλο) και υπηρεσίες. Το 26,7% δεν μπορεί να έχει ικανοποιητική θέρμανση. Τρομακτικά είναι δε τα αντίστοιχα ποσοστά όταν εξειδικεύονται στον φτωχό πληθυσμό.

Ενδεικτικό ότι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στη έκτη χειρότερη θέση στην ΕΕ. Την ξεπερνούν μόνο η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Λετονία, η Ουγγαρία και η Λιθουανία.

Δεδομένου όμως ότι η έρευνα βασίζεται στα εισοδήματα του 2011, μάλλον οι χώρες που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από την Ελλάδα είναι σήμερα πολύ λιγότερες.

Τα αποτελέσματα της έρευνας έτους 2013, με περίοδο αναφοράς εισοδήματος το έτος 2012, θα ανακοινωθούν τον Σεπτέμβριο του 2014.

Η έρευνα εισοδήματος και συνθηκών διαβίωσης των νοικοκυριών έτους 2012

Οι βασικές διαπιστώσεις

Η στέρηση βασικών αγαθών και υπηρεσιών δεν αφορά πλέον μόνο των φτωχό πληθυσμό (εισόδημα μικρότερο ή ίσο με το κατώφλι της φτώχειας) αλλά και μέρος του μη φτωχού πληθυσμού είναι μία εκ των βασικών διαπιστώσεων της δειγματοληπτικής Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών, έτους 2012, (με περίοδο αναφοράς εισοδήματος το έτος 2011).

Σημειώνεται ότι ως υστέρηση σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες μετράται η δυσκολία ικανοποίησης βασικών αναγκών, δυσκολία για μία εβδομάδα διακοπών ετησίως, για γεύμα με κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι -ή ισοδύναμο για χορτοφάγους- κάθε δεύτερη ημέρα, για επαρκή θέρμανση της κατοικίας, για αγορές διαρκών αγαθών όπως πλυντήριο ρούχων, έγχρωμη ΤV, τηλέφωνο, κινητό τηλέφωνο ή αυτοκίνητο, για αποπληρωμή δανείων ή αγορών με δόσεις, για πληρωμή πάγιων λογαριασμών, κλπ.

Το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες με αποτέλεσμα να στερείται, τουλάχιστον, τέσσερις (4) από τις εννέα (9), συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης ανέρχεται σε 19,5% το 2012, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 15,2% το 2011, 11,6% το 2010, 11% το 2009 και 11,2% το 2008. Κατά τη διάρκεια των 5 τελευταίων ετών (2008-2012), υπάρχει αύξηση της υλικής στέρησης, τουλάχιστον σε τέσσερις (4) από τις εννέα (9) κατηγορίες των βασικών αγαθών και υπηρεσιών. Η αύξηση αυτή είναι μεγαλύτερη στα άτομα ηλικίας 0-17 ετών και 0-64 ετών, από ότι στα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω.

Το 50,3% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει ότι στερείται διατροφής που περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του μη φτωχού πληθυσμού εκτιμάται σε 2,9%.

Το 76,3% του φτωχού πληθυσμού και το 30,8% του μη φτωχού δηλώνει οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσει έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες, ύψους περίπου 540 ευρώ.

Το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού που δηλώνει οικονομική αδυναμία να έχει ικανοποιητική θέρμανση ανέρχεται σε 26,7% το 2012, από 16,4% το 2008, ενώ αντίστοιχα για το φτωχό πληθυσμό είναι 47,6% το 2012, από 33,0% το 2008 και για το μη φτωχό πληθυσμό 20,8% το 2012, από 12,1% το 2008.

Το 40,3% του πληθυσμού που έχει λάβει καταναλωτικό δάνειο για αγορά αγαθών και υπηρεσιών, δηλώνει ότι δυσκολεύεται πάρα πολύ στην αποπληρωμή αυτού ή των δόσεων.

Το 51,1% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει δυσκολία στην πληρωμής πάγιων λογαριασμών εγκαίρως, όπως αυτών του ηλεκτρικού ρεύματος, του νερού, του φυσικού αερίου, κλπ.

Το 55,5% του φτωχού πληθυσμού αναφέρει μεγάλη δυσκολία στην αντιμετώπιση των συνήθων αναγκών του με το συνολικό μηνιαίο ή εβδομαδιαίο εισόδημά του.

Το ελάχιστο μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα για την αντιμετώπιση των αναγκών των νοικοκυριών της χώρας ανέρχεται, κατά δήλωσή τους, σε 1.940 ευρώ. Τα φτωχά νοικοκυριά χρειάζονται 1.677 ευρώ, ενώ τα μη φτωχά νοικοκυριά 2.014 ευρώ.

Το 20,9% των παιδιών στερούνται τα βασικά

Ο πληθυσμός που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες με αποτέλεσμα να στερείται, τουλάχιστον, τέσσερις (4) από τις εννέα (9), συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης είναι:

20,9% των παιδιών ηλικίας κάτω των 18 ετών

34,7% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση

20,7% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 64 ετών

8,6% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση

14,3% του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω

16,3% γυναίκες ηλικίας 65 ετών και άνω

11,8% άνδρες ηλικίας 65 ετών και άνω

Σχόλιο:

Για όσους αναρωτιούνται ακόμη για ποιο λόγο κατεδαφίζονται τα ποσοστά τους και ο κόσμος τους γυρνάει την πλάτη, τα όσα ανακοινώθηκαν δίνουν καταλυτικές απαντήσεις. Αν και τώρα δεν καταλαβαίνουν ας συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο!

Μια πραγματική τραγωδία!

Ψάχνω να βρω την κατάλληλη λέξη, που μπορεί να περιγράψει την κατάσταση που διαμορφώνεται στη χώρα με την ανεργία. Υπάρχει;

Υπάρχει λέξη που να δίνει το πραγματικό νόημα αυτής της τραγωδίας;

Επέλεξα να θυμίσω τη διαδρομή, με βάση πάντοτε τα επίσημα στοιχεία (πειραγμένα ή μη δεν έχει τόση σημασία) και η οποία δείχνει με τον πιο τραγικό τρόπο την πορεία διάλυσης μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Ένα εκατομμύριο άνθρωποι μέσα στα τελευταία 4 χρόνια προστέθηκαν στη μαύρη λίστα της ανεργίας. Ζωές χαμένες, ζωές καταστρεμμένες, ζωές – σκιές.

Και αυτά δυστυχώς για όλους μας είναι τα πιο χειροπιαστά αποτελέσματα μιας  αδιέξοδης πολιτικής, που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα, όχι μόνο δεν μπορεί να συγκρατήσει την αυξητική του πορεία αλλά προσθέτει και άλλους στη λίστα της ντροπής.

Η πορεία της εξαθλίωσης:

2009

 «Ξεπέρασαν το μισό εκατομμύριο οι άνεργοι, φθάνοντας τους 531.953 τον Νοέμβριο του 2009 (ποσοστό 10,6%) σε σύγκριση με τους 384.988 που είχαν καταγραφεί τον Νοέμβριο του 2008 (ποσοστό 7,8%). Μεταξύ Νοεμβρίου 2008- Νοεμβρίου 2009 η ανεργία αυξήθηκε κατά 27,6%. Μόνον σε έναν μήνα, τον Νοέμβριο του 2009 σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2009, προστέθηκαν άλλα 40.814 άτομα.»

2010

«Η ανεργία στην Ελλάδα έφτασε το 12,5% το 2010, έναντι 9,5% το 2009. Ήδη οι εκτιμήσεις που γίνονται στο σχέδιο του προϋπολογισμού η ανεργία για το 2012  θα ξεπεράσει 17%. Σύμφωνα με τελευταίες εκτιμήσεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ η ανεργία τον Αύγουστο του 2011 έφτασε στο 18,4% ξεπερνώντας τις 900.000 άτομα»

2011

«Η πιο πρόσφατη καταγραφή της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, τον Απρίλιο, αναφέρει ανεργία στην Ελλάδα σε ποσοστό 15,8%, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδας εκτιμά ότι εντός του 2011 θα ξεπεράσει και το 16%. Σύμφωνα με την τελευταία τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι περικοπές στις συμβάσεις περιορισμένης διάρκειας στο δημόσιο τομέα και το πάγωμα των προσλήψεων αναμένεται να οδηγήσουν την ανεργία στην Ελλάδα σε νέα ρεκόρ το 2012.»

2012

«Στο 25,1% εκτινάχθηκε το ποσοστό ανεργίας τον Ιούλιο  έναντι 17,8% τον ίδιο μήνα του 2011 και 24,8% τον Ιούνιο του 2012 ενώ η ανεργία στους νέους ξεπέρασε το 54%.

Όπως ανακοίνωσε η Στατιστική Υπηρεσία το σύνολο των απασχολουμένων κατά τον Ιούλιο του 2012 εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.763.142 άτομα. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.261.604» 

 

2013

«Στο 27,4%, που αποτελεί νέο ιστορικό ρεκόρ, εκτινάχθηκε η ανεργία τον Σεπτέμβριο, από 27,3% τον Αύγουστο και 26% τον Σεπτέμβριο του 2012, σύμφωνα με τα εποχικά διορθωμένα στοιχεία. Στο κόκκινο παραμένει η ανεργία των νέων 15-24 με ένα στους δύο να μην έχει δουλειά 51,9%, ενώ στην ηλικία 25-34 η ανεργία αυξήθηκε στο 36,8%.

Ο συνολικός αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 1.376.463 άτομα, ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 3.327.859 άτομα και οι απασχολούμενοι σε 3.369.429 άτομα.»

Είναι μια καινούργια ημέρα. Θα πάω και σήμερα στη δουλειά γιατί μέχρι και σήμερα έχω, (αύριο δεν ξέρω) και 1,5 εκ. άνθρωποι σε αυτή τη χώρα δεν έχουν και δεν ελπίζουν ότι θα έχουν πια. Και αυτό είναι που με κάνει περισσότερο απ’ όλα να τρομάζω μπροστά στις εικόνες που έρχονται…

Έλεγα «υπομονή, θα φτιάξουν τα πράγματα, δεν μπορεί».

Μου λέγανε «δε βλέπεις τι γίνεται παντού».

Ούτε πρόκειται να φτιάξουν τα πράγματα, χειρότερα θα γίνουν, ούτε με ενδιαφέρει τι γίνεται αλλού.

Όταν η ζωή μας υποτιμάται με αυτόν τον τρόπο, όταν αμφισβητείται το δικαίωμα να ζούμε με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, όταν σου στερούν το μέλλον, τι άλλο μπορείς να φοβηθείς; Τι άλλο μπορώ να φοβηθώ;

Στατιστικές αλήθειες!

elstatΗ έκθεση της ΕΛ.ΣΤΑΤ για την εξέλιξη της ανεργίας, το διάστημα 2/2012-2/2013 είναι αποκαλυπτική για το μέγεθος και τις διαστάσεις του προβλήματος. Η κατάταξη κατ’ Αποκεντρωμένη Διοίκηση καταγράφει πως η (ενιαία στην στατιστική καταγραφή) περιοχή Θεσσαλίας-Στερεάς βρίσκεται στην κορυφή της σχετικής λίστας ανεργίας.

Με ποσοστό 28,7% τον Φλεβάρη του 2013, τ’ οποίο είναι και το μεγαλύτερο στην καταμετρηθείσα ετήσια διακύμανση, δείχνει την σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο τόπος.

Η διαχρονική εξέλιξη του δείκτη είναι εξαιρετικά χρήσιμη για την διαμόρφωση των επώδυνων δεδομένων.

Με σημείο έναρξης το 21,5% του Φλεβάρη του 2012 η τάση είναι ανοδική, με ορισμένες εξαιρέσεις εποχικού χαρακτήρα.

Έτσι το ποσοστό εκτινάσσεται στο 25,9% τον Μάη του 2012 για ν’ ακολουθήσει μια (μικρή) πτωτική πορεία τον Ιούνη (24,8%) και τον Ιούλη (24,6%) για να εκτιναχθεί τον Αύγουστο στο 27%.

Προφανώς κάποιες τουριστικές δραστηριότητες έδωσαν μια προσωρινή εργασιακή ένεση τους δύο πρώτους μήνες του περσινού καλοκαιριού. Ωστόσο τον τρίτο μήνα οι ευκαιριακές απασχολήσεις ολοκληρώθηκαν άδοξα, με αποτέλεσμα να υπάρξει ταχεία αναρρίχηση του δείκτη στο 27% τον Αύγουστο του 2012. Η περίοδος Σεπτέμβρης- Δεκέμβρης 2012 συνοδεύτηκε από αυξομειώσεις των ποσοστών, πιθανώς λόγω αγροτικών απασχολήσεων (μιλάμε για το σύνολο Θεσσαλία-Στερεά υπενθυμίζουμε).

Τον Δεκέμβρη του 2012 καταγράφεται ένα ποσοστό 25,7%, ίδιο σχεδόν και τον πρώτο μήνα του 2013 (26,1%). Τον Φλεβάρη ωστόσο η καμπύλη αγγίζει την στατιστική της οροφή, δίνοντας το 28,7% που προαναφέραμε.

Για να συνοψίσουμε, η άνοδος της ανεργίας είναι διαρκής –παρά κάποιες αυξομειώσεις-, υπό την έννοια ότι τα ελάχιστα του διαγράμματός της συνεχώς ψηλώνουν.

Τουτέστι μόλις τελειώσουν κάποιες ειδικές συνθήκες (στον αγροτικό τομέα, στην τουριστική βιομηχανία ή στις εμπορικές δραστηριότητες σ’ εορταστικές περιόδους) η ανεργία ανεβαίνει απότομα και όταν ξαναπέσει σταθεροποιείται σε υψηλότερα στάνταρς απ’ ό,τι στο παρελθόν.

Αυτό αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στην απεικόνιση της ίδιας της ΕΛ.ΣΤΑΤ, στα διαγράμματα των «εποχικά προσαρμοσμένων εκτιμήσεων» και των «μη εποχικά προσαρμοσμένων εκτιμήσεων» πανελλαδικά. Ως τον Οκτώβρη του 2012 ο πρώτος δείκτης κινείται υψηλότερα του δεύτερου, από τότε ως τον Φλεβάρη του 2013 η τάση αντιστρέφεται.

Πράγμα που σημαίνει πως το ειδικό βάρος της δομικής (μόνιμης) ανεργίας αυξάνεται διαρκώς σε βάρος της λειτουργικής.

Κάτι που δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας (και) για την περιοχή μας, που βυθίζεται διαρκώς στο έλος της συστημικής κρίσης.