Δημοτικές εκλογές στη Λάρισα: Η κατάρα των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ

Η ιστορία, τα αποτελέσματα και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

(ΜΕΡΟΣ 2ο )

Οι Δημοτικές εκλογές του 1990 και η συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΚΚΕ

Οι Δημοτικές και Κοινοτικές εκλογές του 1990 ήταν οι πέμπτες αυτοδιοικητικές εκλογές από την μεταπολίτευση και πραγματοποιήθηκαν στις 14 Οκτωβρίου 1990, ενώ ο δεύτερος γύρος όπου δεν συγκεντρώθηκε το απαιτούμενο ποσοστό εκλογής από κανέναν εκ των υποψηφίων, στις 21 Οκτωβρίου 1990.

Από τις 11 Απριλίου υπήρχε ήδη η Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Για την ιστορία να θυμίσω πως στις πρόωρες εκλογές στις 8 Απριλίου η Νέα Δημοκρατία έλαβε 150 έδρες, το ΠΑΣΟΚ 123, ο Συνασπισμός 19 έδρες, ο Συνδυασμός ΠΑΣΟΚ – Συνασπισμού για τις μονοεδρικές 4 έδρες, οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί 1 έδρα, η Εμπιστοσύνη/Πεπρωμένο (Μουσουλμάνοι Ξάνθης/Ροδόπης) 2 έδρες και η ΔΗΑΝΑ 1 έδρα.

Η κυβέρνηση  σχηματίστηκε ύστερα από συμφωνία του Κωστή Στεφανόπουλου, προέδρου της ΔΗΑΝΑ, με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για παραχώρηση της μιας έδρας ώστε να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση ότι είχε γίνει λάθος στην κατανομή των εδρών της Νέας Δημοκρατίας και στερούνταν μιας έδρας, οπότε στην Νέα Δημοκρατία δόθηκε μια επιπλέον έδρα και πλέον η κυβέρνηση βρέθηκε με 152 έδρες στη Βουλή.

Στο πολιτικό τοπίο των αυτοδιοικητικών εκλογών, χαρακτηριστική υπήρξε η ευρεία συνεργασία σε πολλούς δήμους των δύο κύριων αντιπολιτευόμενων κομμάτων, του ΠΑΣΟΚ και του Ενιαίου Συνασπισμού (στον οποίο μετείχε τότε και το ΚΚΕ), με στήριξη κοινών υποψηφίων σε μια σειρά από μεγάλους δήμους, ανάμεσα στους οποίους και αυτός της Λάρισας. Η κατανομή είχε ως εξής:

dhmoi

 

Σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές του 1986, ο αριθμός των δήμων αυξήθηκε κατά 56 (359 από 303) και οι νέοι δήμοι προέκυψαν είτε από συγχώνευση μικρών κοινοτήτων, είτε από ανακήρυξη μεγάλων κοινοτήτων σε δήμους. Παράλληλα επρόκειτο να γίνουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα και εκλογές για τον Β’ βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης (Νομαρχιακά Συμβούλια) σύμφωνα με νόμο που είχε ψηφίσει η Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα, όμως τελικά ματαιώθηκαν και έγιναν για πρώτη φορά το 1994.

Το εκλογικό σύστημα παρέμεινε το ίδιο με των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων, με τους υποψήφιους δημάρχους να πρέπει να συγκεντρώσουν το 50% + μία ψήφο σε σχέση με τα έγκυρα ψηφοδέλτια προκειμένου να εκλεγούν. Αλλιώς υπάρχει και ο δεύτερος γύρος

Η συμφωνία στο Δήμο της Λάρισας

Γραμματέας της Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ Λάρισας ήταν τότε ο Ζήσης Μπέκος και υπεύθυνος Τ.Α. ο Έκτορας Νασιώκας. Αυτοί οι δύο υπέγραψαν τη συμφωνία για την συνεργασία με το ΚΚΕ, ενώ από την πλευρά του τις υπογραφές έβαλαν οι Γ. Χώτος και Χ. Χαλκιάς. Σημαντικό ρόλο στην επίτευξη της συμφωνίας έπαιξαν επίσης από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ ο μετέπειτα Δήμαρχος Χριστόδουλος Καφφές και ο Βασίλης Έξαρχος.

Λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, έγιναν και οι εκλογές για το γραμ. της Ν.Ε. και ο Έκτορας Νασιώκας εκλέχτηκε στη θέση του Ζ. Μπέκου.

Βασικό σημείο της συμφωνίας ήταν αφενός η υποψηφιότητα σαν δήμαρχος του Αριστείδη Λαμπρούλη και αφετέρου η αλλαγή στις θέσεις ευθύνης (αντιδήμαρχοι και πρόεδροι οργανισμών) στα δύο χρόνια.

Οι 38.543 ψηφοφόροι έδωσαν από την πρώτη Κυριακή τη νίκη στο σχήμα της συνεργασίας με ποσοστό 51,66% έναντι του βασικού αντιπάλου της ΝΔ, Γιάννη Σωτηρίου, που επίσης συγκέντρωσε υψηλό ποσοστό 40,46%. Στο 7,86 βρέθηκε ο ανεξάρτητος Κώστας Τσαντίλης.

Από τους 21 δημοτικούς συμβούλους που εξέλεξε το ψηφοδέλτιο συνεργασίας οι 13 ανήκαν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ και οι 8 στο ΚΚΕ, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο ενδιαφέροντα δεδομένα στο Δήμο. Θυμάμαι εκτός του Χ. Καφφέ , ανάμεσα στους άλλους ότι είχαν εκλεγεί ο Εκ. Νασιώκας (παραιτήθηκε το 1993, όταν και ανέλαβε τη θέση του Νομάρχη), ο Ν. Σχοινάς, η Καίτη Τσουκνικά, η Πόπη Βακάλη, ο Θ. Καραϊσκος, η Λ. Γκολφινοπούλου κ.α.

1990

Οι τότε αντιδημαρχίες ήταν 4 και μοιράστηκαν σύμφωνα με τη συμφωνία ανά δύο.

Ο Χριστόδουλος Καφφές ανέλαβε αρχικά την αντιδημαρχία πολιτισμού και με την αλλαγή μετά τη διετία ανέλαβε την αντιδημαρχία Οικονομικών. Η ενασχόληση του με τα οικονομικά του Δήμου και η διάθεση του να «ψάξει» περισσότερο πράγματα και καταστάσεις τον οδήγησαν σε ευθεία σύγκρουση με τον δήμαρχο Λαμπρούλη, ο οποίος με απόφαση του αφαίρεσε τις αρμοδιότητες, τρείς περίπου μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του αντιδημάρχου, χωρίς να μπορεί να τον παύσει από τη θέση λόγω των συσχετισμών.

Ο Καφφές δέχεται πρόταση μετά τις εκλογές του 1993 για να γίνει Νομάρχης την οποία και δεν αποδέχεται και παραιτείται στο τέλος της χρονιάς από αντιδήμαρχος, διευκρινίζοντας πως η συνεργασία πρέπει να ολοκληρώσει τον κύκλο της.

Η σύγκρουση με το ΚΚΕ είναι δεδομένη και είναι φανερό πως στις επόμενες δημοτικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ θα κατέβει μόνο του, ενώ κανείς δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει την υποψηφιότητα Καφφέ για δήμαρχος της πόλης, όπως και έγινε.

Το πολιτικό κλίμα έχει και πάλι αλλάξει, με την επιστροφή του Α. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, στο Δήμο τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ είτε σαν αντιδήμαρχοι είτε σαν πρόεδροι οργανισμών, είτε σαν απλοί δημοτικοί σύμβουλοι απέκτησαν την απαραίτητη αναγνωρισιμότητα αλλά δυνατότητες παρέμβασης στα διοικητικά του Δήμου για πρώτη φορά μετά το 1982. Ταυτόχρονα η κόντρα Καφφέ με τον δήμαρχο Λαμπρούλη αλλά και η φθορά από τη διοίκηση τόσων χρόνων, αδυνατίζανε τη λάμψη του τότε δημάρχου και  οδηγούσανε στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η Λάρισα θα αλλάξει δήμαρχο, αν δεν συνέβαινε στο ενδιάμεσο διάστημα κάτι το περίεργο.

Και δεν έγινε.

Στο επόμενο: Οι εκλογές του 1994 και η δημαρχία Καφφέ

 

 

Advertisements

Δημοτικές εκλογές στη Λάρισα: Η κατάρα των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ

Η ιστορία, τα αποτελέσματα και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

(ΜΕΡΟΣ 1ο)

ypoΟι Δημοτικές εκλογές είχανε πάντοτε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ειδικότερα στη Λάρισα τα όσα κατά καιρούς συνέβησαν, ιδιαίτερα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ και των υποψηφίων που στήριξε αποτελούν μια πολύ περίεργη και διδακτική ιστορία. Πολλοί οι πρωταγωνιστές, θετικά και αρνητικά που οδήγησαν σε ένα ιδιαίτερο αποτέλεσμα: Από το 1982 μέχρι και σήμερα, σε διάρκεια δηλαδή 32 χρόνων να υπάρχει μόνο μια θητεία 4 χρόνων με εκλεγμένο δήμαρχο από το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα στα χρόνια της πολιτικής του παντοδυναμίας. (Μιλάμε για την περίοδο 1994 – 1998, με δήμαρχο τον Χριστόδουλο Καφφέ).

Από το 1982 και μετά η ιστορία είναι γεμάτη από κόντρες εσωκομματικού χαρακτήρα, από δεύτερες υποψηφιότητες, από λάθη και υπονομεύσεις, από μικροκομματικές στάσεις και συμπεριφορές.

Θα αποφύγω «ανατριχιαστικές λεπτομέρειες» και παρασκήνια για λόγους ηθικής τάξης είτε γιατί κάποιοι από τους πρωταγωνιστές δεν είναι στη ζωή, είτε γιατί έχουν αποσυρθεί από τα κοινά είτε γιατί απλά δεν γράφονται.

Στις δημοτικές εκλογές της 17ης Οκτωβρίου 1982 επιβεβαιώθηκε ο θρίαμβος που είχε το ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές του 1981. Τόσο στην Αθήνα, όσο στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη, επικράτησαν υποψήφιοι που υποστήριξε. Ιδίως στην πρωτεύουσα και στο λιμάνι της εκλέχτηκαν στελέχη του κυβερνώντος κόμματος. Έτσι, αν και η επιρροή της Αριστεράς παρέμεινε ισχυρή, αποφεύχθηκε το παραδοσιακό φαινόμενο να αποτελούν οι δημοτικές εκλογές μία μεγάλη δοκιμασία για την κυβέρνηση, έστω και αν διέθετε πανίσχυρη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Στην Αθήνα αναβαπτίστηκε δήμαρχος ο Δημήτρης Μπέης, υπερισχύοντας του Τζαννή Τζαννετάκη, βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και κατοπινού πρωθυπουργού στην κυβέρνηση του 1989. Στον Πειραιά τον Αριστείδη Σκυλίτση νίκησε αυτήν τη φορά ο Γιάννης Παπασπύρου. Στη Θεσσαλονίκη ο Θεοχάρης Μαναβής έφτασε το 55,10% από το 34,10% του πρώτου γύρου και υποσκέλισε το Σωτήρη Κούβελα της Νέας Δημοκρατίας που έμεινε στο 44,48%. Την προηγούμενη Κυριακή είχε συγκεντρώσει 40,86%.

Στη Λάρισα ο Απόστολος Βλιτσάκης που κατέβηκε με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ είχε να αντιμετωπίσει  τον από το 1980 Δήμαρχο της πόλης Αριστείδη Λαμπρούλη και τον υποψήφιο της ΝΔ Αν. Γέμπτο. Στη δεύτερη Κυριακή και παρά το καλό ποσοστό της πρώτης, ο Απ. Βλιτσάκης έχασε από τον Αρ. Λαμπρούλη, καθώς οι ψηφοφόροι της ΝΔ μετακινήθηκαν μαζικά προς την πλευρά του. Ένα αποτέλεσμα «μυστήριο» για τα πολιτικά δεδομένα της εποχής (δεξιός το 1982 να ψηφίζει κομμουνιστή). Ο υπόγειος πόλεμος της υποψηφιότητας Βλιτσάκη, πραγματικά πρωτοφανής για τα δεδομένα εκείνης της εποχής , με τους παλιότερους να θυμούνται τα χαρτάκια που είχανε γεμίσει το πρωί της β’ Κυριακής όλα τα κεντρικά  σημεία της πόλης!

Οι Δημοτικές και Κοινοτικές εκλογές του 1986 ήταν οι τέταρτες αυτοδιοικητικές εκλογές από την μεταπολίτευση και πραγματοποιήθηκαν στις 12 Οκτωβρίου 1986, ενώ ο δεύτερος γύρος όπου δεν συγκεντρώθηκε το απαιτούμενο ποσοστό εκλογής από κανέναν εκ των υποψηφίων, στις 19 Οκτωβρίου 1986. Ο αριθμός των δήμων στους οποίους διεξήχθησαν οι εκλογές ανήλθε στους 303, των κοινοτήτων στις 6.000 (από αυτές, οι 21 με πληθυσμό άνω των 5.000 κατοίκων), ενώ το σύνολο των εκλεγμένων δημάρχων, κοινοταρχών, δημοτικών, κοινοτικών και συνοικιακών συμβούλων ανήλθε στους 58.000.

Το πολιτικό κλίμα της εποχής μυστήριο : Το ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση για δεύτερη τετραετία, ο Καραμανλής εκτός Προεδρίας της Δημοκρατίας και σε εξέλιξη το σταθεροποιητικό πρόγραμμα Σημίτη με τη διάσπαση της ΠΑΣΚΕ αλλά και τη διαγραφή πολλών στελεχών του κόμματος, όπως ο Γεράσιμος Αρσένης.

Στη βάση αυτής της πολιτικής πραγματικότητας υπήρξε η άρνηση του ΚΚΕ να στηρίξει υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ στο β’ γύρο αλλά και το φαινόμενο κοινών υποψηφίων ΚΚΕ και ΚΚΕ ες. , σε αρκετούς δήμους της Ελλάδας.

Το ΠΑΣΟΚ πέτυχε άλλη μια νίκη, κερδίζοντας 143 δήμους και τις περισσότερες πρωτεύουσες Νομών. Η Νέα Δημοκρατία κέρδισε 87 δήμους, αλλά για πρώτη φορά μετά το 1981 μπόρεσε να αμφισβητήσει την πολιτική κυριαρχία του Ανδρέα Παπανδρέου, καθώς κατάφερε για πρώτη φορά από την μεταπολίτευση να κατακτήσει τους τρεις μεγαλύτερους δήμους της Ελλάδας, Αθηναίων, Θεσσαλονίκης και Πειραιά (με νικητές τα προβεβλημένα στελέχη της Μιλτιάδη Έβερτ, Σωτήρη Κούβελα και Ανδρέα Ανδριανόπουλο αντίστοιχα).

Στη Λάρισα των 45.565 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων υπήρξαν 5 υποψηφιότητες: ο Αθ. Παναγιωτακόπουλος από το ΠΑΣΟΚ,  ο Γιάννης Σωτηρίου από τη ΝΔ, ο εν ενεργεία δήμαρχος της πόλης Αρ. Λαμπρούλης από το ΚΚΕ, ο Κ. Τσαντίλης από το ΚΚΕ εσ. και ο υποψήφιος της ΕΠΕΝ, Χρ. Τσούμας.

Η υποψηφιότητα Παναγιωτακόπουλου υπονομεύτηκε από τις κόντρες με ένα κομμάτι της τότε Νομαρχιακής Επιτροπής ( τα όργανα του ΠΑΣΟΚ ήταν ακόμη ισχυρά) αλλά και την επιλογή του να αποκλείσει από το ψηφοδέλτιο τα μέλη της δημοτικής ομάδας Βλιτσάκη. Η κόντρα πήρε διαστάσεις τέτοιες, που οδήγησε το ψηφοδέλτιο εκτός του β’ γύρου, συγκεντρώνοντας ποσοστό την πρώτη Κυριακή 25,64% , πολύ μικρό για τα εκλογικά δεδομένα του ΠΑΣΟΚ εκείνης της εποχής. Είναι σαφές πως ένα μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων του οδηγήθηκαν στην επιλογή του Αρ. Λαμπρούλη που συγκέντρωσε το υπερβολικά μεγάλο 31,27% την πρώτη Κυριακή, πίσω από τον υποψήφιο της ΝΔ.

Τα αντιδεξιά αντανακλαστικά των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ οδήγησαν στην άνετη επικράτηση στο β’ γύρο του Αρ. Λαμπρούλη, ο οποίος ξεκίνησε τη δεύτερη του θητεία σαν δήμαρχος Λάρισας με ποσοστό 55,53%.

1986Για το ΠΑΣΟΚ η ήττα, ήταν μεγάλη και ταυτόχρονα χτύπησε το καμπανάκι για τα φαινόμενα εσωκομματικής ασθένειας, που θα κορυφωθούν το επόμενο διάστημα. Ταυτόχρονα όμως ήταν σαφές πως η «κατάληψη» του δημαρχιακού μεγάρου, δεν μπορούσε να γίνει με γιουρούσια ούτε με κινήσεις που δεν θα είχανε την ευρύτερη δυνατή στήριξη των δυνάμεων του στην πόλη!

Στο επόμενο: Οι εκλογές του 1990 και η είσοδος από την … πίσω πόρτα στο Δήμο.

 

Άλλοι αγκαλιάζονταν και άλλοι χαμογελούν!

community

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα συνδέθηκε με τις πολιτικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες του ΠΑΣΟΚ. Απόλυτα λογικό για ένα κόμμα που έφερε στο προσκήνιο της συζήτησης τις έννοιες της Αυτοδιοίκησης, της Αποκέντρωσης, της Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Δημοκρατικού Προγραμματισμού με την παράλληλη μεταφορά πόρων και αρμοδιοτήτων από το Κέντρο στη Περιφέρεια.

Από τη δεκαετία του ’80 κάθε σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία έχει τη συγκεκριμένη πολιτική σφραγίδα. Λογικό αποτέλεσμα για ένα κόμμα που πίστεψε σε θεσμούς λαϊκής συμμετοχής και προσπάθησε να τους ενδυναμώσει με κάθε τρόπο.

Μια σειρά αυτοδιοικητικών στελεχών εμφανίστηκαν όλα αυτά τα χρόνια, που προώθησαν θεσμούς, ανέπτυξαν τους Δήμους και προχώρησαν πολύ μπροστά τις ιδέες της συμμετοχής, της συνλειτουργίας και του δημοκρατικού προγραμματισμού.

Οι εκλογές που έρχονται, όπως δείχνουν τα πράγματα θα είναι το κύκνειο άσμα του ΠΑΣΟΚ στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και σε επίπεδο Δήμων και σε επίπεδο Περιφερειών.

Από τη μία η πολιτική και οργανωτική κρίση του κόμματος, που βρίσκεται στα όρια μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και από την άλλη η βιασύνη πολλών υποψηφίων δημάρχων και δημοτικών συμβούλων να κλείσουν «θέσεις» σε ψηφοδέλτια άλλων χρωματισμών, που τα προηγούμενα χρόνια στάθηκαν απέναντι στις μεγάλες αλλαγές στην αυτοδιοίκηση.

Η υποταγή σε όσους πολιτικά κρίθηκαν ανίκανοι να υποστηριχθούν το 2006 και το 2010, η διάλυση δημοτικών παρατάξεων με μια ιστορική διαδρομή και η προσπάθεια να μεταφερθούν αυτές σαν προίκα σε άλλους χώρους, είναι μνημείο πολιτικής ασέβειας. Και απέναντι στον κόσμο που τις στήριξε και απέναντι σε αυτά που οι ίδιοι οι «μεταφορείς» πίστεψαν και κατά καιρούς αγωνίστηκαν.

Είναι δικαίωμα του καθένα να τοποθετείται οπουδήποτε. Και να νοιώθει κοντά ακόμη και σε αυτούς που τα προηγούμενα χρόνια στάθηκαν απέναντι του με κάθε τρόπο. Είναι δικαίωμα του καθένα να ορκίζεται στη «συνεργασία», ακόμα και αν αυτό το ανακαλύπτει τυχαία μετά από κάποια χρονική στιγμή.

Πόσο γρήγορα όμως ξεχνάνε την εναγώνια προσπάθεια τους να έχουν τη στήριξη του κόμματος τους τα προηγούμενα χρόνια!

Πόσο απλά ξεπερνάνε το αυτονόητο: Πως αν αυτό δεν τους στήριζε (με κάθε τρόπο), δεν θα υπήρχε καν η «προίκα» τους!

Πόσο εύκολα φαίνεται η αδυναμία τους να σχεδιάσουν και να προτείνουν λύσεις, την ίδια στιγμή που με κάθε τρόπο μετέφεραν τα πάντα στο γήπεδο του μέχρι πρότινος αντιπάλου!

Η κατάληξη της ιστορίας στο Δήμο Λαρισαίων είναι ξεκάθαρο πως οδήγησε στην αφαίμαξη μιας παράταξης που στις  προηγούμενες δημοτικές εκλογές συγκέντρωσε το 33,61% στον πρώτο γύρο , από αυτή που έπιασε το 6,92%!

Όσοι διαχειρίστηκαν τα «πράγματα» έκαναν τα αδύνατα δυνατά, προκειμένου να καταλήξουν εκεί, υποχωρώντας διαρκώς στις απαιτήσεις των άλλων και καταλήγοντας σε ένα εκλεκτορικό σώμα, πλήρως προσαρμοσμένο στους σχεδιασμούς όσων ήθελαν συγκεκριμένο υποψήφιο Δήμαρχο.

Γιατί  πως αλλιώς να εξηγηθεί το ότι η αρχική θέση για μαζική ολομέλεια και εκλογή από αυτήν του υποψήφιου Δημάρχου, μετατράπηκε σε συγκεκριμένο εκλεκτορικό σώμα, όπου η πραγματική δύναμη των παρατάξεων που συμμετείχαν δεν λαμβάνονταν υπόψη;

Πώς να εξηγηθεί πως αυτή η συμφωνία δημοσιοποιήθηκε μία ημέρα πριν την τελευταία ολομέλεια της «Λαρισαίων Πόλις», φέρνοντας προ τετελεσμένων τους συμμετέχοντες σε αυτή;

Η λέξη «προδοσία» κυκλοφορούσε πολύ στο χώρο του ΠΑΣΟΚ χθες το βράδυ (και δεν μιλάω μόνο για οργανωμένα ακόμα στελέχη). Όπως κυκλοφορούσαν και «ονόματα» αλλά και πολλά ακόμα ενδιαφέροντα σενάρια.

Δεδομένο είναι πως η πρωτοβουλία των τριών παρατάξεων έχει εκλέξει υποψήφιο Δήμαρχο για τη Λάρισα. Το μεγάλο ερωτηματικό είναι πόσοι πια θα ακολουθήσουν την πρώην μεγάλη δημοτική παράταξη και πόσοι θα είναι διατεθειμένοι να εμπλακούν ενεργά σε αυτή την ιστορία.

Όταν ευνουχίζεις μια παράταξη μην περιμένεις να καρπίσει η προσπάθεια της.

Η περίοδος μέχρι τις εκλογές αλλά και τα ίδια τα αποτελέσματα θα δείξουν αν τελικά αυτοί που χθες χαμογελούσαν και δεν ήταν στο χώρο της «εκλογικής διαδικασίας», θα έχουν δίκιο για το χαμόγελο τους.

Όταν η αριθμητική μπλέκεται με την πολιτική

kalosouΜ’ έπιασε ο διάολος να κάνω πράξεις.

Αφορμή ήταν η έγκριση από την Ολομέλεια της «Λαρισαίων Πόλις», με συντριπτική πλειοψηφία, του σχεδίου για την εκλογή του υποψηφίου Δημάρχου, των τριών συνεργαζόμενων – κατά πως φαίνεται μέχρι στιγμής –  παρατάξεων. Σύμφωνα με την κοινή απόφαση των τριών παρατάξεων η διαδικασία που συμφωνήθηκε είναι η εξής:

“ 1 .Συγκροτείται σώμα αντιπροσώπων των τριών κινήσεών ως εξής : 75 από τη «Λαρισαίων Πόλις», 75 από την «Ενωτική Πρωτοβουλία»  και 15 – 20 από την «Πράσινη Πόλη» .

Οι αντιπρόσωποι της κάθε κίνησης ορίζονται με ευθύνη της κάθε κίνησης.

2 .Το σώμα αυτό συμπληρώνεται από 35 – 40 ανένταχτους στα κόμματα, αλλά ενταγμένους και ενεργούς στις κοινωνικές δράσεις συμπολίτες μας, που ορίζονται με κοινή συμφωνία. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται και η πρώτη διεύρυνση στην κοινωνία του κοινού εγχειρήματος.

3. Στο σώμα των αντιπροσώπων παρουσιάζεται και ζητείται η έγκριση του κοινού κειμένου της Ομάδας Εργασίας για το μοντέλο διοίκησης του Δήμου.

4 .Το σώμα αυτό των 200 – 210 αντιπροσώπων εκλέγει με μυστική ψηφοφορία τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου. Εκλέγεται δε μεταξύ των δύο υποψηφίων που συμφωνήθηκαν, όποιος συμπληρώσει στην πρώτη ψηφοφορία τα 2/3 των ψήφων ή στην δεύτερη ψηφοφορία τα 3/5 των ψήφων. Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί αυξημένη πλειοψηφία το σώμα συζητά και δίνει λύση με τρόπο που θα αποφασίσει.”

Ας υποθέσουμε ότι το σώμα είναι 210 άτομα και άρα τα 2/3 είναι 140 ψήφοι και τα 3/5 126 ψήφοι.

Υπάρχουν ως γνωστόν δύο υποψήφιοι: Ο Γιώργος Σούλτης από τη «Λαρισαίων Πόλις» και ο Απόστολος Καλογιάννης από την «Ενωτική Πρωτοβουλία».

Η λογική λέει πως οι 75 που θα οριστούν από τη Λαρισαίων Πόλις θα ψηφίσουν τον Σούλτη και οι 75 που θα οριστούν από την Ενωτική Πρωτοβουλία θα ψηφίσουν τον Απόστολο Καλογιάννη.  Ακόμα και αν όλοι οι υπόλοιποι ψηφίσουν έναν από τους δύο υποψηφίους δεν συγκεντρώνεται το νούμερο των 140 (75+60 = 135), άρα εκλογή από την πρώτη ψηφοφορία λογικά αποκλείεται.

Στη δεύτερη ψηφοφορία: Υποθέτω πως από τους 40 ανένταχτους σε κόμματα, ενεργούς συμπολίτες μας, που επιλέγονται με κοινή συμφωνία των τριών παρατάξεων μια κατανομή του τύπου 15-15-10 είναι λογική. Γιατί δύσκολα θα με πείσει κάποιος πως στην επιλογή αυτών των ατόμων δεν θα παίξει ρόλο και η υποστήριξη στον έναν ή τον άλλο υποψήφιο.  Με απλά λόγια δε νομίζω να δεχτεί ο Καλογιάννης και οι 40 να είναι οπαδοί της υποψηφιότητας Σούλτη και αντίστροφα.

Άρα ; Άρα λογικά ούτε και το 126 είναι νούμερο που μπορεί να πιαστεί στη δεύτερη ψηφοφορία. 

Μένει λοιπόν ως τελευταία διαδικασία αυτό που ορίζεται ως εξής:

«Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί αυξημένη πλειοψηφία το σώμα συζητά και δίνει λύση με τρόπο που θα αποφασίσει».

Εδώ όμως δεν διευκρινίζεται ούτε το πώς θα δοθεί η λύση, ούτε η διαδικασία που θα επιλεγεί. Και αν δεν συμφωνηθεί η διαδικασία; Τότε πάμε για αδιέξοδο!

Είναι δηλαδή το κρίσιμο σημείο όπου μια διαφωνία τα τινάζει όλα στον αέρα με έτοιμες και δικαιολογημένες ανά περίπτωση … εξηγήσεις.

Ίσως για αυτό να υπάρχουν ακόμα αρκετοί από τους οπαδούς του πειράματος, που κρατούν επιφυλάξεις για το αίσιο τέλος της υπόθεσης.

Όλα αυτά με την λογική των αριθμών και των παραταξιακών ισορροπιών.

Πάντως μόνο τυχαία δεν ήταν τα προβλεπόμενα στη συμφωνία ποσοστά. Τουλάχιστον απ’ όσους τα πρότειναν, όχι από αυτούς που τα έκαναν αποδεκτά.

Υπομονή μέχρι να δούμε και την πρακτική πλευρά της αριθμητικής στη διαδικασία που θα γίνει…

 

Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 2014 στο onlarissa.gr

http://www.onlarissa.gr/2014/01/21/otan-i-arithmitiki-blekete-me-tin-politiki/

Ο Έκτορας και η … Τροία!

nasiokasΗ υποψηφιότητα του Ε. Νασιώκα, αλλάζει σίγουρα τα δεδομένα για το Δήμο Λαρισαίων και μετατρέπει την εκλογή του Δημάρχου σε ένα σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες.

Βέβαια μέχρι την τελική ανακοίνωση της απόφασης (και της υποψηφιότητας) μένουν αρκετά ζητήματα να απαντηθούν:

Πως θα αντιμετωπίσουν την υποψηφιότητα οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ; Και δεν μιλώ για όσους σήμερα δηλώνουν υποστηρικτές του κόμματος αλλά όσοι διαχρονικά το στήριξαν αλλά επέλεξαν και με την ψήφο τους τον Ε. Νασιώκα στη θέση του βουλευτή;

Πως θα αντιμετωπιστεί μια τέτοια υποψηφιότητα από τα μέλη και τους φίλους της «Λαρισαίων Πόλις»;

Πως θα επηρεάσει αυτή η απόφαση τις μακρές συζητήσεις για κοινή κάθοδο με την «Ενωτική Πρωτοβουλία» και την «Πράσινη Πόλη»;

Τι επιπτώσεις θα έχει στις άλλες δημοτικές κινήσεις (αυτή του Ντ. Διαμάντου);

Πως θα επηρεάσει τον ίδιο, σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης και απαξίωσης του πολιτικού συστήματος,  η πρότερη κυβερνητική και βουλευτική του θητεία;

Ποιοι θα σταθούν στο πλευρό του προκειμένου να συμμετάσχουν στο ψηφοδέλτιο της κίνησης του, εάν και εφόσον καταλήξει στην απόφαση του;

Τέλος τι μηνύματα θα εκπέμψει και τι θα προτείνει για την πόλη και το Δήμο;

Μέχρι στιγμής ζούμε απλά τις πρώτες αντιδράσεις που αφορούν απλά και μόνο στο … όνομα. Ένα όνομα που ταυτίζεται με μια πολιτική διαδρομή, που άσχετα με το αν διαφωνεί ή συμφωνεί κανείς με τις όποιες επιλογές του, είναι σαφές ότι τη συνοδεύουν η εντιμότητα και η καθαρότητα. Άλλωστε είναι στις ελάχιστες εκείνες περιπτώσεις που ακόμα και όταν παραιτήθηκε, άφησε τη θέση του στο κόμμα με το οποίο εκλέχτηκε βουλευτής.

Ταυτόχρονα όμως είναι δεδομένο ότι μια πετυχημένη θητεία στην κεντρική πολιτική σκηνή δεν εξασφαλίζει και επιτυχημένη διαδρομή στην Αυτοδιοίκηση. Είναι άλλωστε πολλά τα παραδείγματα πολιτικών, που απέτυχαν παταγωδώς σε ρόλους Δημάρχων και Νομαρχών τα τελευταία χρόνια.

Για τον πρώην υφυπουργό και βουλευτή υπάρχει ένα σημαντικό πρόβλημα. Πρέπει να πείσει για τους λόγους αυτής της επιλογής του. Να πείσει γιατί αποφάσισε να επανέλθει στα πολιτικά πράγματα. Να πάει απέναντι στη λογική του «θέλει να τα πάρει όλα» ή ακόμα χειρότερα «γιατί δεν αφήνουν οι πρώην πολιτικοί ,χώρο για άλλα πρόσωπα». Και αυτό μόνο εύκολο δεν είναι. Ειδικά σε μια περίοδο που η δυσπιστία απέναντι στους εκπροσώπους του παλιού πολιτικού συστήματος, χτυπάει κόκκινο.

Υπάρχει και κάτι τελευταίο. Το παράδειγμα του Γιάννη Φλώρου και η αποτυχημένη επιλογή του να διεκδικήσει τη Δημαρχία της Λάρισας μετά από μια μακρά κοινοβουλευτική θητεία αλλά και δύο θητείες στη Νομαρχία της Λάρισας.

Τι απ’ όλα θα ισχύσει; Τι θα γίνει;

Είναι πολύ νωρίς για οποιονδήποτε να φτάσει σε συμπεράσματα.

Το μόνο σίγουρο είναι πως η πορεία μέχρι τις δημοτικές εκλογές αποκτά καινούργιο ενδιαφέρον, με διεργασίες ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και στους κομματικούς χώρους αλλά και στην κοινωνία της πόλης.

Η πολιορκία της Τροίας (δες Λάρισα) μόλις ξεκίνησε…

 Δημοσιεύτηκε την Δευτέρα 20 Ιανουαρίου του 2014 στο onlarissa.gr

http://www.onlarissa.gr/2014/01/20/o-ektoras-ke-i-tria/

 

Περί συνεργασιών στο Δήμο Λάρισας και άλλων τινών!

kalosouΜε αφορμή τα όσα ακούγονται ,λέγονται και συζητιούνται περί συνεργασιών στο Δήμο της Λάρισας, μερικές παρατηρήσεις:

Ο χώρος της Τ.Α. είναι ο κατ’ εξοχήν χώρος για συνεργασίες. Συνεργασίες που, όμως σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούν παρά να έχουν συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο.

Η τοποθέτηση για παράδειγμα απέναντι στο νομοθετικό πλαίσιο του Καλλικράτη, δεν μπορεί να μην είναι βασικό στοιχείο της «συνεργασίας».

Θυμίζω ότι εδώ υπάρχουν εντελώς αντικρουόμενες απόψεις και θέσεις ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ:

Για όσους ξεχνάνε θυμίζω:

Θέση ΣΥΡΙΖΑ για Καλλικράτη:

«Απορρίπτουμε τον Καλλικράτη γιατί :

•    Επιβάλλει συνενώσεις δήμων με τη μέθοδο του αποφασίζομεν και διατάσσομεν χωρίς καμιά συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

•    Περιορίζει τη συμμετοχή των πολιτών και καταργεί  τις προϋποθέσεις αυτοδιοίκησης.

•    Συντηρεί και επαυξάνει ένα συγκεντρωτικό, αδιαφανές και πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα εξουσίας των αιρετών οργάνων, με διακοσμητικό ρόλο των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων …»

Γιάννης Σάπκας – Λαρισαίων Πόλις  (15-1-2010)

«Ευκαιρία για την τοπική αυτοδιοίκηση αποκάλεσε τον «Καλλικράτη» ο Γιάννης Σάπκας. «Οι αλλαγές που επιφέρει ο Καλλικράτης είναι ουσιαστικά αυτό που επί χρόνια όλοι ζητούσαμε. Ένα δήμο που λειτουργεί πραγματικά προς όφελος της τοπικής κοινωνίας και τη δημοτική αρχή υπόλογο απέναντι στους πολίτες. Η ισονομία, η αξιοκρατία και η διαφάνεια στη διαχείριση του δήμου θα αποτελούν πλέον μια απτή πραγματικότητα και όχι αφηρημένες έννοιες. Αυτές ακριβώς τις ουσιαστικές αλλαγές αποκρύπτουν επιμελώς οι πολέμιοι και επικριτές του νέου νόμου».

Αναλυτικά ΕΔΩ!

Γιώργος Σούλτης (άρθρο του 30-8-2010)

«Ο νέος νόμος του Καλλικράτη έρχεται μέσα σε ένα ζοφερό περιβάλλον λόγω της οικονομικής κρίσης. Πιστεύουμε ότι ο Καλλικράτης έχει ατέλειες και παραλείψεις, ότι πρέπει να διευκρινιστεί με μεγαλύτερη σαφήνεια το θέμα των πόρων και των αρμοδιοτήτων, όμως ο νέος νόμος θέτει τις βάσεις για την δημιουργία ενός ισχυρού δήμου με ουσιαστικές αρμοδιότητες για τη καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη, με διεύρυνση της δημοκρατίας, με συμμετοχή, με διαφάνεια, με έλεγχο και λογοδοσία»

Περισσότερα ΕΔΩ!

Τσίπρας από Ναύπλιο 16-10-2013

«Κατάργηση του Καλλικράτη και δημιουργία μία νέας αυτοδιοικητικής διάρθρωσης εντελώς αντίστροφης λογικής, εξήγγειλε την Δευτέρα από το Ναύπλιο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλ. Τσίπρας, παρουσιάζοντας τις βασικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την δημόσια διοίκηση και το Κράτος.

Είπε δε επίσης, πως σε μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα υπάρχει ένας συγκεκριμένος και μη μεταβαλλόμενος αριθμός υπουργείων, χωρίς πάντως να γίνει πιο συγκεκριμένος.

Ο κ. Τσίπρας δεσμεύτηκε επίσης για διατήρηση της μονιμότητας στο δημόσιο, αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων κοινωφελών οργανισμών και ανάσχεση της εκποίησης της περιουσίας του δημοσίου.

«Σκοπεύουμε να καταργήσουμε τον «Καλλικράτη» και να εγκαθιδρύσουμε μια νέα αρχιτεκτονική και ένα νέο θεσμικό πλαίσιο που θα προσδιορίζει με σαφήνεια τις αρμοδιότητες κάθε επιπέδου και θα προβλέπει με ακρίβεια την κατανομή των απαιτούμενων πόρων και των αντίστοιχων επενδυτικών μέσων», σημείωσε στην ομιλία του ο κ. Τσίπρας.»

Σάπκας 29-9-2010:

«Ο Καλλικράτης αποτελεί, έκτος από πάγιο και χρόνιο αίτημα για μια ανεξάρτητη και ευέλικτη αυτοδιοίκηση, και μία μεγάλη πρόκληση. Είναι ένα στοίχημα για την τοπική αυτοδιοίκηση και για τη δημοκρατία το οποίο πρέπει να κερδίσουμε. Δημιουργούνται πλέον οι προϋποθέσεις για πραγματική άσκηση της δημοκρατίας. Δημοκρατία σημαίνει αποκέντρωση, σημαίνει αυτοδιοίκηση, σημαίνει αυτοδιάθεση.»

Περισσότερα ΕΔΩ!

Τελικά τι ισχύει;

Ο Καλλικράτης έχει ατέλειες που πρέπει να διορθωθούν; Ο Καλλικράτης είναι ευκαιρία για την Τ.Α. ; Ο Καλλικράτης πρέπει να καταργηθεί;

Τι θα ισχύσει λοιπόν και ποια θα είναι η άποψη μιας ενδεχόμενης συνεργασίας δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ με το ΣΥΡΙΖΑ στη Λάρισα;

Η αναφορά για το θεσμικό πλαίσιο στην πολυδιαφημιζόμενη διακήρυξη συνεργασίας των δημοτικών παρατάξεων, όχι μόνο δεν απαντά στο ερώτημα αλλά δημιουργεί ακόμη περισσότερα ερωτηματικά:

Λέει στη μοναδική αναφορά:

«Ο Καλλικράτης δεν έλυσε κανένα από τα γνωστά διαχρονικά προβλήματα της Τ.Α. όπως είναι τα οικονομικά και το μοντέλο διοίκησης των Δήμων.»;;

Θέμα δεύτερο: Περί συνεργασιών γενικότερα και διαφοροποίηση αντιλήψεων!

Στην διαδικασία προσέγγισης των δημοτικών παρατάξεων «Λαρισαίων Πόλις» και «Ενωτικής Πρωτοβουλίας», που ξεκίνησε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και πήρε τη σημερινή της μορφή, προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως αυτό που «ξορκίζοταν» πριν τις προηγούμενες εκλογές, θεωρείται σήμερα απαραίτητο για την αλλαγή στο Δήμο!

Τι άλλαξε; Γιατί άλλαξαν οι εκτιμήσεις και οδηγήθηκε μια παράταξη του 40%, να θεωρεί όρο για την αλλαγή στο Δήμο, τη συνεργασία με αυτούς τους οποίους θεωρούσε μέχρι πριν από λίγο καιρό υπεύθυνους για τη μη αλλαγή στο Δήμο και τους καταλόγιζε «πολιτική αλαζονεία»;

Ανακοίνωση Λαρισαίων Πόλις Αύγουστος 2010

«Η δημοτική παράταξη «Λαρισαίων Πόλις» επί τέσσερα χρόνια δηλώνει, με ειλικρίνεια, την αναγκαιότητα σύμπλευσης όλων των δημοκρατικών παρατάξεων και κινήσεων οι οποίες κινούνται στο ίδιο πολιτικό πλαίσιο. Είναι, επίσης, γεγονός ότι έχουμε επανειλημμένα βρεθεί σε κοινή δράση τόσο με τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης, όσο και με κινήσεις πολιτών. Όλο αυτό το διάστημα λειτουργήσαμε με κινηματικό χαρακτήρα, ασκώντας ενεργή αντιπολίτευση μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο. Μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια έχουμε ήδη δηλώσει ότι στόχος μας είναι οι εκλογές του 2010 ενώ παράλληλα επιζητούμε και την στήριξη του πολιτικού χώρου ο οποίος μας στήριξε και στις προηγούμενες εκλογές και από τον οποίο καλύπτεται η πλειοψηφία των μελών μας»

Αναλυτικά το δελτίο τύπου ΕΔΩ!

Η Λαρισαίων Πόλις εξακολουθεί να επιζητά τη στήριξη του πολιτικού χώρου , ο οποίος τη στήριξε σε δύο συναπτές εκλογικές αναμετρήσεις; Αν ναι πως θα συμβιβαστούν οι «υπερασπιστές» του «Καλλικράτη» με τους «εχθρούς» του; Αν όχι , τι μεσολάβησε και άλλαξε η «αναγκαιότητα»;

Θέμα τρίτο : Η κοινή Διακήρυξη

Στις 29 /9/2013 ο Απόστολος Καλογιάννης δημοσιεύει άρθρο στην «Ελευθερία» με τίτλο : Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑ – ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΟΡΙΑ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ…»

Διαβάστε το ΕΔΩ!

Στις 16/10/2013 δημοσιοποιείται η διακήρυξη των τριών παρατάξεων.

Διαβάστε την ΕΔΩ!

Ως εκ του θαύματος η διακήρυξη είναι στην ουσία το άρθρο Καλογιάννη!

Για όσους απορούν δείτε αναλυτικά:

Καλογιάννης : Οι Δημοτικές εκλογές θα γίνουν σε ένα πολιτικό κλίμα που σφραγίζεται από τις τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις των κυβερνητικών πολιτικών, πολιτικές που οδηγούν στην κοινωνική αποσάθρωση-διάλυση του κοινωνικού ιστού.

Διακήρυξη: Το πολιτικό κλίμα και σήμερα σφραγίζεται από τις τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις αντίστοιχων πολιτικών, που κάτω και από το βάρος των μνημονιακών δεσμεύσεων, οδηγούν στην αποσάθρωση-διάλυση του κοινωνικού ιστού.

————————

Καλογιάννης : Σημαντικότατα τμήματα του πληθυσμού ζουν πλέον στη φτώχεια και την ανεργία χωρίς να έχουν πρόσβαση σε βασικά αγαθά όπως η υγεία, η τροφή, η εργασία, η στέγη κ.τ.λ. Στη διάρκεια των μνημονιακών ετών έχουν πληγεί ακόμα και πολίτες και επιχειρήσεις που μέχρι χθες αισθάνονταν ότι βρίσκονταν στο απυρόβλητο αυτών των πολιτικών. Το αδιέξοδο, παρά τις ενέσεις αισιοδοξίας, μεγαλώνει όσο κυλάει ο χρόνος. Καταρρίπτονται οι παλιές κομματικές διαχωριστικές γραμμές, προκαλώντας μεγάλη πολιτική κινητικότητα και δημιουργώντας εν τέλει δύο ευδιάκριτους πολιτικούς-κοινωνικούς πόλους, τους υποστηρικτές αυτής της πολιτικής και απέναντι όσους ανεξάρτητα από κομματική ένταξη και πολιτική προτίμηση επιδιώκουν την ανατροπή της.

Διακήρυξη : Σημαντικά  τμήματα του πληθυσμού ζουν πλέον στη φτώχεια και την ανεργία με κίνδυνο να μην έχουν πρόσβαση σε βασικά αγαθά όπως η υγεία, η παιδεία, η τροφή, η εργασία και η στέγη. Στη διάρκεια των ετών της σκληρής λιτότητας που επιβάλλεται από μια -όπως ομολογείται από όλο και περισσότερους-  αδιέξοδη πολιτική,   έχουν πληγεί ακόμα και πολίτες και επιχειρήσεις που μέχρι χθες αισθάνονταν ότι βρίσκονταν στο απυρόβλητο αυτών των πολιτικών. Το αδιέξοδο μεγαλώνει όσο κυλάει ο χρόνος. Σε ένα τέτοιο πολιτικό κοινωνικό πλαίσιο οι παλιές κομματικές διαχωριστικές γραμμές καταρρίπτονται, προκαλώντας μεγάλη πολιτική κινητικότητα και δημιουργώντας εν τέλει δύο ευδιάκριτους πολιτικούς-κοινωνικούς πόλους: από την μια μεριά  τους υποστηρικτές αυτής της συντηρητικής πολιτικής και από την άλλη,  όσους ανεξάρτητα από κομματική ένταξη και πολιτική προτίμηση επιδιώκουν την ανατροπή της.

—————————

Καλογιάννης : Σε αυτό το περιβάλλον η Τ.Α. ζει το δικό της δράμα.

Διακήρυξη : Η τοπική αυτοδιοίκηση μέσα σ ‘ αυτό το περιβάλλον ζει το δικό της δράμα.

—————————

Καλογιάννης : Ο Καλλικράτης δεν έλυσε κανένα από τα γνωστά διαχρονικά προβλήματα της Τ.Α. όπως είναι τα οικονομικά και το μοντέλο διοίκησης των Δήμων. Οι παλιοί συμμετοχικοί θεσμοί όπως τα συνοικιακά συμβούλια, «αναβαθμίστηκαν» σε διαμερισματικά συμβούλια και μετατράπηκαν σε εκλογικούς μηχανισμούς. Η μεγάλη πληθυσμιακή διόγκωση των Δήμων απομάκρυνε ακόμα περισσότερο τους αιρετούς από τον απλό πολίτη

Διακήρυξη :  Ο Καλλικράτης δεν έλυσε κανένα από τα γνωστά διαχρονικά προβλήματά της, όπως είναι τα οικονομικά και το μοντέλο διοίκησης των Δήμων. Το αντίθετο μάλιστα. Τα όποια θετικά σημεία είχε έμειναν γράμμα κενό (π.χ. συνήγορος του πολίτη στο Δήμο Λάρισας) και μέσα στην κρίση οδήγησε σε αρνητικά αποτελέσματα, επιτείνοντας την διάλυση των δήμων. Οι παλιοί συμμετοχικοί θεσμοί, όπως τα συνοικιακά συμβούλια, «αναβαθμίστηκαν» σε διαμερισματικά συμβούλια και μετατράπηκαν σε εκλογικούς μηχανισμούς. Η μεγάλη πληθυσμιακή διόγκωση των Δήμων απομάκρυνε ακόμα περισσότερο τους αιρετούς από τον απλό πολίτη.

—————————-

Καλογιάννης : Θα αναπτύξουμε ένα ισχυρό δίχτυ στήριξης προστασίας και αλληλεγγύης στον δοκιμαζόμενο αδύναμο πολίτη;

Διακήρυξη : να αναπτύξει ένα ουσιαστικό  δίκτυο δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και όχι ελεημοσύνης.

——————————

Καλογιάννης : Θα υπερασπιστούμε το δημόσιο χώρο και τα δημόσια αγαθά

Διακήρυξη : να υπερασπίσει τα δημόσια-κοινωνικά αγαθά, τον δημόσιο χώρο

——————————

Καλογιάννης : Η θετική απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα διαμορφώνει ένα νέο πολιτικό πλαίσιο με αυτονομία απέναντι στα κόμματα, το οποίο με τη σειρά του διαμορφώνει τα «όρια» του μετώπου που πρέπει να δημιουργηθεί απέναντι στη σημερινή δημοτική αρχή και στο σημερινό χρεωκοπημένο μοντέλο αυτοδιοίκησης. Απαντάει ευθέως στο ερώτημα ποιες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις μπορούν να συνεργαστούν δημιουργώντας ένα ενιαίο μέτωπο που θα ανατρέψει τη σημερινή κατάσταση.

Διακήρυξη : Η θετική απάντηση στα παραπάνω προτάγματα διαμορφώνει, με αυτονομία απέναντι στο σύστημα εξουσίας και τα κόμματα, τα πολιτικά και αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά του δημοκρατικού μετώπου που πρέπει να δημιουργηθεί όχι μόνο απέναντι στη σημερινή συντηρητική δημοτική αρχή αλλά και στο υπάρχον λαϊκίστικο και χρεωκοπημένο μοντέλο αυτοδιοίκησης.

Απαντάει ευθέως στο ερώτημα ποιες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις μπορούν να συνεργαστούν για τη δημιουργία αυτού του μετώπου και δίνει την δυνατότητα στον κάθε πολίτη, συλλογικότητα ή πολιτικό φορέα να «αναγνωρίζει» τον εαυτό του στο ενωτικό μας εγχείρημα.

——————————

Και ο στόχος με αλλαγμένη τη σειρά των λέξεων!

Καλογιάννης : ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ

Διακήρυξη  :    ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Θα μου πείτε και τι έγινε; Πως δεν έγινε! Δεν είναι δυνατόν το άρθρο ενός υποψήφιου Δημάρχου να γίνεται λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση του, η βάση – και όχι μόνο – μιας πολιτικής (υποτίθεται) διακήρυξης.

Δεν είναι λόγοι επικοινωνιακοί που το απαγορεύουν αλλά λόγοι ουσίας.

Εκτός και αν οι επικοινωνιακοί λόγοι δεν δημιουργήθηκαν τυχαία.

Ποιος το αποδέχθηκε και γιατί;

Μένω με τα εξής ερωτήματα , για να καταλήξω κιόλας:

Για ποιο λόγο η «μη εφικτή συνεργασία»  με Καλογιάννη στις δύο προηγούμενες αναμετρήσεις, είναι σήμερα μονόδρομος για τη Λαρισαίων Πόλις;

(Θυμίζω για την ιστορία ότι συνάντηση της τότε Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ με τον κ. Καλογιάννη στις 15-7-2010, είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, από τους οπαδούς της σημερινής συνεργασίας. Θυμίζω:

Ημερήσιος Κήρυκας

ρεπορτάζ σελ.3

Εφημερίδα Κόσμος )

Ποια είναι η θέση των παρατάξεων που αναζητούν συνεργασίες για το «Καλλικράτη»;

Ταυτίζεται η θέση ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για τις αλλαγές στην Τ.Α.;

Θα επιζητήσει τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ η «Λαρισαίων Πόλις»;

Τι στάση θα κρατήσουν τα οργανωμένα μέλη του ΠΑΣΟΚ που συμμετέχουν στη Λαρισαίων Πόλις;

Το ενδεχόμενο τελικής αποτυχίας της προσπάθειας θα οδηγήσει τη Λαρισαίων Πόλις σε αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές ή όχι;    

Και αν ναι με ποιόν υποψήφιο Δήμαρχο και με ποιες διαδικασίες;

Στην περίπτωση που το κεντρικό ΠΑΣΟΚ αποφασίσει διαφορετικά τι θα κάνουν οι της Λαρισαίων Πόλις;

Περνάει από το μυαλό κανενός ότι μπορεί να βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια απενεργοποίησης μιας δημοτικής παράταξης , προκειμένου παραμονές των εκλογών να βρεθεί σε αδιέξοδο και να οδηγηθούν οι ψηφοφόροι της σε άλλες επιλογές;

Λέω περνάει από το μυαλό κανενός;