Περί συνεργασιών, δημοκρατικών συμπαρατάξεων και άλλων σχετικών…

Andreas PapandreouΤα αποσπάσματα που θα διαβάσετε αφιερώνονται χωρίς επιπλέον σχόλια σε όσους ανιστόρητους συγχέουν τη δημοκρατική συμπαράταξη του Ανδρέα Παπανδρέου με τις υποτιθέμενες κινήσεις τύπου «Δημοκρατικής Παράταξης», στις οποίες οδηγείται ακρωτηριασμένο πολιτικά το ΠΑΣΟΚ.

Πολλοί βέβαια από τους σημερινούς «οραματιστές» δεν βρίσκονταν στο ΠΑΣΟΚ τότε. Οπότε αυτό μπορεί να είναι και μια καλή δικαιολογία. Κάποιοι άλλοι ίσως δεν διάβασαν ποτέ τους αυτά που για πολλούς άλλους αποτελούσανε για χρόνια αξεπέραστα πολιτικά ντοκουμέντα.

Σε κάθε περίπτωση τα συμπεράσματα μάλλον εξάγονται με ιδιαίτερη ευκολία:

22η Σύνοδος Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ. Από την εισήγηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου (1987):

Αναφερόμενος σχετικά με τις απαντήσεις στην αναγκαιότητα διαλόγου για την συσπείρωση , την αλληλεγγύη, τη συνεργασία και την προοπτική των δυνάμεων της Αλλαγής:

« … Οι απαντήσεις , οι πρωτοβουλίες δεν έχουν συγκυριακό χαρακτήρα και κυρίως είναι καρπός ωρίμανσης και όχι αδυναμίας. Για αυτό είναι σίγουρο πως έτσι θα έχουν συνέχεια, συνέπεια και φερεγγυότητα στην έκφραση τους, αντιστοιχία στην πράξη, πειστική εγκυρότητα στις προθέσεις και οπωσδήποτε θα περιέχουν πάντα τις ισχυρές προκλήσεις για μια προοπτική.

Κατά συνέπεια δεν μπορεί να είναι κινήσεις στιγμής, κινήσεις κορυφής, κινήσεις σκοπιμότητας και «εσωκομματικής κατανάλωσης». Έτσι και οι άλλες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις θα ξεπεράσουν δραστικά ορισμένες αρνητικές όψεις της στρατηγικής , της πολιτικής κουλτούρας και της πρακτικής τους…»

Πολιτική – οργανωτική απόφαση της 18ης Συνόδου της Κ.Ε. ΠΑΣΟΚ (1985)

Το πολιτικό μέτωπο των δυνάμεων της Αλλαγής

«… Το ΠΑΣΟΚ προτείνει κοινωνική συμμαχία και ενότητα των λαϊκών δυνάμεων για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων και των ταξικών συμφερόντων των εργαζομένων, απέναντι στην επίθεση του κατεστημένου.

Ακόμη προτείνουμε δημοκρατική συνεργασία και ενότητα στη δράση ανάμεσα σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις στις ακολουθούμενες κατευθύνσεις:

Στα συγκεκριμένα θέματα που αορούν στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη

Στη θεσμική κατοχύρωση για συμμετοχή κοινωνικών φορέων στα κέντρα λήψης αποφάσεων και για την εμπέδωση και καταχύρωση των νέων θεσμών.

Στο διεκδικητικό πλαίσιο και τις προτεραιότητες των στόχων του μαζικού κινήματος.

Ανοίγουμε παράλληλα ένα εθνικό – δημοκρατικό διάλογο με όλους τους προοδευτικούς φορείς χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, πάνω στα μεγάλα σύγχρονα προβλήματα, για την ενίσχυση κατά το δυνατό, κοινής πολιτικής στάσης…»

Θα μπορούσα επίσης να αναφερθώ στην Ειδική Σύνοδο της Χαλκίδας και τη «Δημοκρατική Συνεργασία», αλλά φοβάμαι πως σε πολλούς θα φανούν σαν … κινέζικα.

Θα καταλάβουν όμως το εξής απλό:

« Δεν συνεπάγεται βέβαια η συνεργασία αυτή συμμαχίες κορυφής ή συναλλαγές που οδηγούν σε νοθεύσεις προγραμμάτων ή σε συρρίκνωση στόχων και σε καθήλωση του μαζικού κινήματος»

Και για όσους πιθανώς δυσκολεύονται να καταλάβουν:

  1. Οι προεκλογικές συνεργασίες δεν αποτέλεσαν «Δημοκρατική Συμπαράταξη». Ήταν απλά η προεκλογική διεύρυνση σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Με θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα δεν αμφισβήτησαν ούτε την ύπαρξη του ΠΑΣΟΚ ούτε την οργανωτική του αυτονομία.
  2. Τα προοδευτικά χαρακτηριστικά είναι υπό αμφισβήτηση καθώς η σημερινή κίνηση δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συνέχιση με άλλο μανδύα της ήδη υπάρχουσας συντηρητικής πολιτικής πρακτικής. Αυτό από μόνο του σηματοδοτεί όχι απλά τη μετάλλαξη αλλά τη μονιμοποίηση του σημερινού σχήματος στη συντηρητική όχθη του πολιτικού συστήματος.
  3. Κινήσεις χωρίς καμία κοινωνική αντιστοιχία είναι από αρχής αποτυχημένες. Εκτός και αν οι περιφερόμενοι πολιτικοί αστέρες που «πυκνώνουν» τις τάξεις του εγχειρήματος αποτελούν εκφραστές συγκεκριμένων κοινωνικών ρευμάτων… Μην τρελαθούμε εντελώς!
  4. Επειδή είδα τις δημοσιεύσεις για «καθαρές κουβέντες». Θα περίμενα μια επίσης καθαρή απάντηση: Η λεγόμενη «Δημοκρατική Παράταξη» θα στηρίξει μετεκλογικά κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας; Θα συνεχίσει δηλαδή το ρόλο του κυβερνητικού υποστυλώματος της Δεξιάς; (Αν εννοείται έχει αυτή τη δυνατότητα)… Η απάντηση είναι γνωστή και το ερώτημα ρητορικό. Και αυτό δύσκολα ξεπερνιέται.
  5. Και κάτι τελευταίο: Είναι θέμα τύπου ή ουσίας η απόφαση των μελών του ΠΑΣΟΚ για το εγχείρημα που στην ουσία οδηγεί στο πολιτικό τέλος το ίδιο το κόμμα; Που αλλάζει τα σύμβολα ( η παρέμβαση στο σύμβολο του ΠΑΣΟΚ είναι γνωστή). Που αλλάζει το όνομα. Που θέλει να δημιουργήσει νέες υποτίθεται οργανωτικές δομές.

Επειδή μιλάνε για καθαρές κουβέντες… δηλαδή.

 

 

Advertisements

Η Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη και τα «εξώγαμα» της…

1rea57bΚαι ξαφνικά τη θυμήθηκαν! Όλως τυχαίως! Και άρχισαν να μιλούν και να γράφουν για αυτή και την μεγάλη προσφορά της στη χώρα. Γράφουν όμως έτσι όπως τους βολεύει, γράφουν για συγκεκριμένους λόγους και προφανώς κάτι έχουν στο μυαλό τους.

«Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη». Έτσι απλά. Όπως την αντιλαμβάνεται ο καθείς τους.

Οι μεν μιλάνε για το κέντρο και τους κεντρώους, ο άλλος μιλά για τη σοσιαλδημοκρατία και ο τρίτος για το δημοκρατικό σοσιαλισμό.  Και όπου καθίσει η μπίλια! Άλλωστε παιδιά και ενεργούμενα του ιδίου συστήματος είναι.

Αλλά τι είναι η Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη;

Αναρωτήθηκαν ποτέ όσοι τη θυμήθηκαν σήμερα και την πολέμησαν λυσσαλέα κατά καιρούς και ανάλογα με τα επιχειρηματικά τους συμφέροντα, γιατί αυτός ο κόσμος , αυτές οι κοινωνικές δυνάμεις εκφράστηκαν από το ΠΑΣΟΚ;

Αναρωτήθηκαν ποτέ ποιος ήταν ο συνδετικός κρίκος που ένωσε τόσους ανθρώπους σε ένα κοινό όραμα;

Αναρωτήθηκαν ή μπορούν να το πούνε ότι άλλο ήτανε το «Κέντρο» και άλλο το ΠΑΣΟΚ;

Μπορούν να αντιληφθούν ότι στο σύνθημα και αίτημα για «Αλλαγή», αυτός ο λαός στρατεύτηκε ζητώντας όχι απλά κάτι παραπάνω αλλά την αλλαγή της κοινωνίας. Μια κοινωνία ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης, δημοκρατίας, σε μια χώρα εθνικά ανεξάρτητη και περήφανη.

«Και φθάνουμε στην ουσία των πολιτικών πραγμάτων. Τα σημερινά κόμματα έχουν τερματίσει τον παραγωγικό βίο τους. Οι Κεντρώοι είναι εδώ – αναποφάσιστοι και προβληματισμένοι. Προσκλητήριο σοβαρό περιμένουν», γράφει στο άρθρο του ο Ψυχάρης…

Το άρθρο του στο ΒΗΜΑ

«Ήρθε η ώρα για την αντεπίθεση της ριζοσπαστικής σοσιαλδημοκρατίας. Μιας νέας μεγάλης Παράταξης που θα καλύψει το κενό ανάμεσα στον φιλελευθερισμό και την παραδοσιακή Αριστερά, που προσπαθεί με παλιά υλικά να αντιπαρατεθεί με αποτέλεσμα να διαιωνίζει την κυριαρχία της συντήρησης σε μια περίοδο που απαιτούνται υπερβάσεις», γράφει ο Μαλέλης.

Το άρθρο του Μαλέλη

«Το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε προ τριετίας τη χώρα ως Κίνημα Κηπουρών. Και τώρα προσπαθεί να καταστρέψει τον εαυτό του ως Κίνημα Αρχηγών», γράφει ο Πρετεντέρης και συμπληρώνει: «Ο ευρύτερος χώρος του δημοκρατικού σοσιαλισμού αποκλείεται ποτέ να ανασυγκροτηθεί συνολικά αν δεν τακτοποιήσει καθαρά και ανοικτά τους λογαριασμούς του με τη διακυβέρνηση Παπανδρέου» (Το ότι τις επιλογές εκείνης της διακυβέρνησης υλοποιούν σήμερα οι καταγγέλλοντες και υπερηφανεύονται για τα κατορθώματα τους, μικρή σημασία έχει)…

Πρετεντέρης ΝΕΑ

Τι έγινε παλικάρια μου;

Σας ήρθε «θεία έμπνευση»;

Καλοβλέπουν το 20% των δημοσκοπήσεων που δεν τοποθετείται και δεν εκφράζεται από τα σημερινά κόμματα. Ένας κόσμος , μια μεγάλη κοινωνική ομάδα, που δεν μπορεί να συνταχθεί για διαφορετικούς λόγους με τους σημερινούς κομματικούς σχηματισμούς, γιατί απλά δεν μπορούν να τον εκφράσουν.

Είναι όμως το «Κέντρο»; Όποιος θέλει να εθελοτυφλεί ας πιστεύει κάτι τέτοιο. Είναι οι κλασικές πασοκογενείς δυνάμεις, που αποστασιοποιούνται από την ακολουθούμενη πολιτική, που δεν μπορούν να δεχτούν την συγκυβέρνηση από τη μία αλλά και τον φθηνό και αδιέξοδο λαϊκισμό της λεγόμενης «κομμουνιστογενούς» Αριστεράς από την άλλη.

Μπορεί να εκφράστηκαν στην κάλπη με διαφορετικούς τρόπους στις τελευταίες εκλογές. Μπορεί να εκφράστηκαν έτσι για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Δεν ανήκουν όμως εκεί. Ξέρουν ότι αυτό το πολιτικό σύστημα και οι μεταλλάξεις του, αποτέλεσμα της ανακατανομής των δεδομένων στην κοινωνία, λόγω της κρίσης και των αποτελεσμάτων της, είναι ένα πολιτικό σύστημα κρίσης και αδιεξόδου.

Είναι αυτοί που ξέρουν καλά την ιστορία του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Παράταξης, για να θυμηθώ μια πρόσφατη αναφορά του Β. Βενιζέλου. Μόνο που δεν δέχονται την παραχάραξη της, ούτε την αλλοίωση των βασικών της παραμέτρων.

Πώς να μη θυμούνται την προσπάθεια να υπάρξουν ανθρώπινοι μισθοί και συντάξεις ήδη από τις πρώτες ημέρες της Κυβέρνησης του 1981, όταν σήμερα ζούνε την κατάρρευση κάθε έννοιας αξιοπρεπούς διαβίωσης, με συντάξεις που εξανεμίζονται και με μισθούς που οδηγούν σε άλλες εποχές;

Πώς να μην θυμούνται τι ς μεγάλες αλλαγές στην κοινωνία, είτε στην δημόσια εκπαίδευση , είτε στη δημόσια Υγεία, όταν σήμερα αυτά καταρρέουν μπροστά στα μάτια τους και παραδίδονται βορά στα ιδιωτικά συμφέροντα;

Πώς να ξεχάσουν ότι σε αυτή τη χώρα υπήρξε το πιο συγκροτημένο σύστημα εργασιακής προστασίας, που μετατρέπεται σε έναν παράδεισο ελαστικών μορφών εργασίας, κατάργησης Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και στοιχειωδών δικαιωμάτων;

Τι να πούνε για την Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας των κινημάτων , της οικολογίας, όταν το ευρωπαϊκό κεκτημένο θυσιάζεται στις πειραματικές δοκιμές των δανειστών μας και βλέπουν τη χώρα μας να κινεζοποιείται με γρήγορους ρυθμούς;

Και τέλος πώς να δεχτούν την επιβολή με όρους κατακτητή των διαθέσεων της μιας πλευράς ακόμη και σε διαδικασίες αποκρατικοποίησης, που αναιρούνται όταν ο αγοραστής δεν είναι ο επιθυμητός από τους ισχυρούς της Ευρώπης και την Αμερική (η ιστορία της ΔΕΠΑ, μάθημα για όλους).

Η ιστορική προσφορά της Δημοκρατικής Παράταξης αμφισβητήθηκε πρώτα απ’ όλα, από αυτούς που σήμερα την επικαλούνται. Από αυτούς που απογοητεύτηκαν πολλές φορές με την αδυναμία τους να ελέγξουν τις εξελίξεις, σε περιόδους κρίσης. Από αυτούς που χρησιμοποίησαν τα χειρότερα μέσα και την σκοτεινή τους δύναμη (αλλά και τις υπόγειες διαδρομές) για να διαλύσουν ανθρώπους, πολιτικούς ,ονόματα και την ίδια την ιστορική μας μνήμη…

Σήμερα εκτιμούν ότι είναι η κατάλληλη εποχή να ψαρέψουν στα θολά νερά της κρίσης ενός πολιτικού συστήματος που οι ίδιοι στήριξαν, όσο ήταν αποδοτικό για αυτούς.

Σήμερα προσπαθούν να επιπλεύσουν στα κινούμενα νερά των κοινωνικών διεργασιών, για να διαφυλάξουν τα δικά τους και μόνο συμφέροντα. Σιγά μην τους πήρε η σκασίλα για το λαό και τους δοκιμαζόμενους πολίτες αυτής της χώρας. Αυτοί δεν ήταν άλλωστε που στήριξαν και στηρίζουν με νύχια και με δόντια την Κυβέρνηση Σαμαρά, απαξιώνοντας κάθε τι θετικό που προήλθε από το ΠΑΣΟΚ;

Η Δημοκρατική Παράταξη ξέρει και τους «Εφιάλτες» και τους «Γούσηδες». Δεν μπορούν να μεταμφιεστούν σε «σωτήρες»!