Για να πάρουμε μια βάση…

moneyΜε βάση τα στοιχεία τα οποία έπεσαν στο τραπέζι των Βρυξελλών οι πραγματικές χρηματοδοτικές ανάγκες της ελληνικής οικονομίας έως το τέλος του 2018 με βάση την έκθεση βιωσιμότητας του χρέους από το ΔΝΤ είναι 51,9 δισ. ευρώ.

Για χρεολύσια απαιτούνται 29,8 δισ. ευρώ, για τόκους 17,2 δισ. ευρώ ενώ στο πακέτο περιλαμβάνονται ποσά 7 δισ. ευρώ για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου και 7,7 δισ. ευρώ «μαξιλάρι» ασφαλείας για να καλύπτονται οι τρέχουσες ανάγκες.

Το ΔΝΤ στο τελευταίο του σενάριο εκτιμά ότι τα έσοδα από αποκρατικοποιήσεις έως το 2018 θα είναι μόλις 2 δισ. ευρώ και το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι στην τριετία 9,4 δισ. ευρώ.

Εφόσον αποφασιστεί να εξοφληθούν τα δάνεια του ΔΝΤ από το ΕSM θα απαιτηθούν 18-19 δισ. ευρώ.

Και τέλος για τις τράπεζες εξετάζεται το σενάριο της απευθείας ανακεφαλαιοποίησής τους από τον ESM. Ακόμη δεν έχει απαντηθεί το ποσό που θα χρειαστεί αν και βεβαίως οι υπολογισμοί χθες το ανέβαζαν στα 25 δις ευρώ. Αυτό όμως θα προσδιοριστεί τον Αύγουστο.

Έτσι απλά, να έχουμε μια εικόνα γιατί πολλά ακούμε το τελευταίο διάστημα σε σχέση με τα οικονομικά μεγέθη αλλά ας πάρουμε μια βάση!

Advertisements

Το καλύτερο και το … χειρότερο!

PROBLEMΚατά την θεωρία του χάους αρκεί μία απειροελάχιστη μεταβολή ενός παράγοντα, απ’ εκείνους που προσδιορίζουν την συνοχή ενός συστήματος σχέσεων, ώστε να το εκτρέψουν από τις ράγες του.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει με την περίπτωση της Ελλάδας, ένεκα της οποίας διακυβεύονται ύψιστα συμφέροντα στον υποσταθμό της κεφαλαιοκρατικής παγκοσμιοποίησης που ονομάζεται Ε.Ε. και όχι μόνο.

Ας συνοψίσουμε τα όσα έχουν συμβεί ως τώρα: η απόφαση της ευρωζώνης (πρακτικά της γερμανικής ηγεμονίας) να φέρει το ΔΝΤ στην «γηραιά ήπειρο» το 2010, δημιούργησε συγκεκριμένες περιπλοκές. Το ταμείο – «οικονομικός δολοφόνος» έκανε την δουλειά που του αντιστοιχεί. Περικοπές μισθών, συντάξεων, απολύσεις στο δημόσιο και καταιγισμός φόρων.

Έως εδώ η συνεργασία των υπερατλαντικών με τους ευρωπαίους δανειστές υπήρξε ανέφελη.

Τα προβλήματα εκκινούν από την στιγμή που το κρατικό χρέος της Ελλάδας παραμένει μη διαχειρίσιμο, παρά τα μέτρα που λαμβάνονται συνεχώς.

Οπότε γεννάται το ερώτημα πως θα εξασφαλισθεί η αποπληρωμή του, σε βάθος χρόνου.

Μετά το κούρεμα των ομολόγων που βρίσκονταν στα χέρια ιδιωτών (τον Μάρτη του 2012) απομένει εκείνο προς τα κράτη – δανειστές της ευρωζώνης και φυσικά το αντίστοιχο προς το ΔΝΤ. Από την πλευρά του το ταμείο υπενθυμίζει πως, στο καταστατικό του, υπάρχει ρητή αναφορά στ’ ότι δεν επιτρέπεται οποιασδήποτε μορφής «χάρισμα χρέους». Ανάλογο φαινόμενο έχουμε και με τα κράτη της ευρωζώνης, προεξάρχουσας της Γερμανίας. Ούτε τα δικά τους δάνεια «κουρεύονται», συνεπώς η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να τα εξυπηρετεί κανονικά.

Συνεπώς απαιτείται ισοπέδωση κοινωνικών δαπανών στην χώρα μας, ώστε να μην υπάρχουν παρά ελάχιστα κρατικά έξοδα. Εξ’ ού και η επιμονή σε περαιτέρω συρρίκνωση μισθών και συντάξεων, ομαδικές απολύσεις. Ενώ, με τα θηριώδη «πρωτογενή πλεονάσματα» (της τάξης του 4-5% ετησίως) που είχαν προβλεφθεί, θα χρηματοδοτούσε η Ελλάδα τις δόσεις των δανείων της.

Αν όμως μειωθούν (όπως επιδιώκει η κυβέρνηση Τσίπρα) τότε ο φαύλος κύκλος της χρεοκοπίας θα επανέρχεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Αν συνεχισθούν οι τωρινοί ρυθμοί υπάρχει κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης.

Το σενάριο μιας εξώθησης της Ελλάδας σε χρεοκοπία (έστω εντός του ευρώ) εμπεριέχει κινδύνους γεωπολιτικής αστάθειας και ανακατατάξεων στην περιοχή, εξ’ ού και η κατηγορηματική άρνηση των ΗΠΑ να το αποδεχθούν.

Επομένως δεν πρόκειται για αποτελμάτωση των διαπραγματεύσεων της Ελλάδας με τους δανειστές (θα ήταν κωμικό, από την άποψη της καταγραφής των συσχετισμών δύναμης και μόνο), αλλά για εσωτερική σύγκρουση στο μπλοκ που έχουν συγκροτήσει.

Μέχρις ότου αυτή επιλυθεί, η χώρα μας μπορεί να προσδοκά τα πάντα – το καλύτερο και το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Όλα δείχνουν πως αυτή η ώρα κοντοζυγώνει…

Περί ρυθμίσεων των δανείων από τις Τράπεζες…

35059Υποτίθεται πως γίνεται προκειμένου να διευκολυνθούν όσοι έχουν στεγαστικά δάνεια για να ανταπεξέλθουν στα προβλήματα που προέκυψαν από τις τεράστιες μειώσεις στους μισθούς τους. Στην πράξη όμως μιλάμε για κανονική ΛΗΣΤΕΙΑ!

Μάλιστα αυτή η εκμετάλλευση της πραγματικής ανάγκης χιλιάδων πολιτών αυτής της χώρας, έχει τέτοιες διαστάσεις που είναι κυριολεκτικά ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ!

Το παράδειγμα είναι αληθινό. Τα δε νούμερα αποδεικνύουν τη ληστεία των ανήμπορων συμπολιτών μας…

Πήρε λοιπόν ο άνθρωπος, στεγαστικό δάνειο 60.000 ευρώ, με επιτόκιο (συνδεδεμένο με euribor) 2,63%, to 2009. H μηνιαία δόση περίπου στα 430 ευρώ για λήξη πληρωμής του δανείου το 2023 (15 χρόνια διάρκεια)

Μέχρι σήμερα πληρώνοντας κανονικά, το ποσό που απέμεινε είναι περίπου 47.000 ευρώ!

Αδυνατώντας να συνεχίσει να πληρώνει κανονικά ζήτησε από την Τράπεζα να προχωρήσει σε ρύθμιση του δανείου του, υπολογίζοντας πως με τα σημερινά δεδομένα δεν μπορεί να πληρώνει περισσότερα από 250 ευρώ το μήνα! Όλα καλά μέχρι εδώ…

Πρώτο σοκ: Πληροφορείται έκπληκτος πως αν κάνει ρύθμιση το επιτόκιο αλλάζει! Και από 2,63% θα πάει στην καλύτερη περίπτωση στο 4,32% (περίπου διπλάσιο). Μα αφού δανειζόμαστε με πολύ χαμηλό επιτόκιο αναρωτήθηκε για να λάβει την απάντηση πως «αυτή είναι η πολιτική της Τράπεζας».

Η ρύθμιση που μπορεί να κάνει η Τράπεζα είναι η εξής:

Ένας χρόνος χάριτος (υποτίθεται, γιατί θα πληρώνει 250 ευρώ το μήνα), επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου κατά 10 χρόνια (λήξη το Σεπτέμβριο του 2033) και δόση που, μετά τον πρώτο χρόνο, θα διαμορφωθεί στα 294 ευρώ το μήνα….

Κάθισε και έκανε τους υπολογισμούς…

Πλήρωσε μέχρι στιγμής 13.000 από το κεφάλαιο και άλλα 3800 τόκους (σύνολο 16.800).

Απομένει κεφάλαιο 47.000 ευρώ.

Για το χρόνο της χάριτος θα πληρώσει 3.070 ευρώ

Για τα άλλα 21 χρόνια θα πληρώνει από 294 ευρώ ή συνολικά 74.038 ευρώ.

Καλώς εχόντων των πραγμάτων στο τέλος του δανείου:

Για 60.000 ευρώ θα πληρώσει 94.000! 30% plus, καπέλο!!!!

Αν δεν κάνει τη ρύθμιση θα πληρώσει συνολικά : 73.550!

Η ρύθμιση θα του στοιχίσει άλλα 21.000 ευρώ!!!!

Έχουμε τρελαθεί τελείως!!! Μας δουλεύουν ψιλό γαζί!