Εκρηκτικό το μίγμα βλακείας και λαϊκισμού!

stupidityΠαράπλευρα παράγωγα της κρίσης και του τρόπου που αυτή έγινε αντικείμενο διαχείρισης  από μέρος του πολιτικού προσωπικού της χώρας τα τελευταία γεγονότα, που θέτουν υπό σοβαρή αμφισβήτηση όχι μόνο τη σοβαρότητα αλλά και την ύπαρξη του αυτονόητου σε μια βαθιά υπνωτισμένη χώρα.

Γιατί αν δεν είχε καλλιεργηθεί όλα αυτά τα χρόνια, στο πρόσφορο έδαφος της οικονομικής κρίσης, το αφήγημα των «εντεταλμένων» και απόλυτα «χειραγωγημένων» πολιτικών και κρατικών λειτουργών, που σχεδιάζουν την εξόντωση του λαού, δε νομίζω ότι θα υπήρχαν φωνές που θα προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν μια τρομοκρατική ενέργεια εναντίον ενός πρώην Πρωθυπουργού.

Δεν έχει μάλιστα καμία σημασία αν όλα αυτά που «έδεσαν» το αφήγημα του λαϊκισμού και έδωσαν στους εκφραστές τους μέχρι και βουλευτικές έδρες, δεν αποδείχθηκαν ποτέ, ούτε μπορούν στοιχειωδώς να σταθούν στη διαδικασία ανταλλαγής επιχειρημάτων. Σημασία έχει ότι αυτού του τύπου οι πολιτικές ιστορίες, χαϊδεύουν τα αυτιά των θυμάτων της κρίσης, υποδεικνύουν τους «αρεστούς ενόχους» αποκρύπτοντας τους πραγματικά υπεύθυνους για μια σειρά προβλημάτων, ταΐζουν τα ταπεινότερα ένστικτα και αναδεικνύουν την εκδίκηση σαν το μηχανισμό εκείνο που θα ανακουφίσει τον πληγωμένο μας εγωισμό.

Μόνο που έτσι ,αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι να παραμένουν στο απυρόβλητο οι αιτίες του κακού, να υποκρύπτονται οι πραγματικές λύσεις και να φωτίζεται μόνο η πλευρά της εικονικής πραγματικότητας που διαβάζεται κατά πως συμφέρει τον καθένα!

Και δεν αναφέρομαι στις γραφικότητες τύπου Φιλιππάκη, αλλά σε όσους τις επικρότησαν.

Γιατί το να συμφωνείς και να ενισχύεις την άποψη πως ο κάθε – κατά το μυαλό σου – υπεύθυνος για τις ταλαιπωρίες του λαού και της κοινωνίας, πρέπει να εξοντωθεί με κάθε τρόπο, ακόμα και αν δεν είσαι σε θέση να αποδείξεις την πραγματική του ευθύνη, δεν είναι βλακώδες και επικίνδυνο αλλά απλά …πολύ επικίνδυνο.

Το να εκφράζεις την απογοήτευση σου για το ότι μια τρομοκρατική ενέργεια δεν είχε το επιθυμητό κατ’ εσέ αποτέλεσμα, αποτελεί την κορωνίδα της εγκεφαλικής σου ανεπάρκειας, όταν κατά τ’ άλλα αποδέχεσαι την λειτουργία σου σε μια δημοκρατική κοινωνία.

Το να αποδέχεσαι τη λύση της βιολογικής εξόντωσης   των πολιτικών σου αντιπάλων και να επιχειρηματολογείς για αυτό, σε οδηγεί σε μια κοινωνία – ζούγκλα, πολύ διαφορετική  ( και προφανώς πολύ χειρότερη) από αυτή που σήμερα ζεις!

Το χειρότερο απ’ όλα είναι να αποδέχεσαι αυτά και ταυτόχρονα να ντύνεις την αοριστολογία και τη φαιδρότητα των «αναλύσεων» με το πέπλο των «απόψεων» της Αριστεράς (μιας Αριστεράς που ποτέ δεν αποδέχτηκε αυτές τις μεθόδους επίλυσης … πολιτικών διαφορών).

Είναι η κλασσική περίπτωση που η βλακεία συναντά τον λαϊκισμό. Το μίγμα αυτό είναι πολύ πιο εκρηκτικό και καταστροφικό από τον εκρηκτικό μηχανισμό που έσκασε στο αυτοκίνητο του Λ. Παπαδήμου. Τα αποτελέσματά του μάλιστα είναι πολύ πιο καταστροφικά από οτιδήποτε άλλο.

Και αν δεν το πιστεύετε ρίξτε μια ματιά στα έδρανα της σημερινής Βουλής για να το καταλάβετε…

Όταν ασχολείσαι με θέματα που … καίνε!

ImageHandler.jpg38 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν ερώτηση προς τους υπουργούς Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, Σταύρο Κοντονή και Πάνο Σκουρλέτη για την … «αποποινικοποίηση» του ελεύθερου κάμπινγκ!

Μπορεί η χώρα να καίγεται, μπορεί η αβεβαιότητα να έχει χτυπήσει κόκκινο, μπορεί ο κόσμος να τρομάζει μπροστά στα νέα μέτρα που θα πάρει η κυβέρνηση, οι 38 όμως βουλευτές βρίσκουν το σωστό timing για να αποδείξουν πόσο τιμούν τη θέση τους και τον μισθό τους!

Αφού ξεμπέρδεψαν με τα εύκολα (την ανεργία που με 23,1% οδηγεί σε μια ακόμη θλιβερή πρωτιά τη χώρα, την ανάπτυξη που ως γνωστόν ήρθε με την περυσινή Ανάσταση – σύμφωνα με τον πρωθυπουργό-, τη μείωση του αφορολόγητου και την φορολόγηση ακόμη και αυτών που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, τις μειώσεις στις συντάξεις κ.τ.λ.), αποφάσισαν να αποδείξουν στους ψηφοφόρους τους το πόσο δίκαιο είχαν για την επιλογή τους!

Μάλιστα ρωτούν τα αρμόδια υπουργεία «πώς προσλαμβάνουν την άποψη ότι δεν πρέπει να στερούνται οι πολίτες το δικαίωμα στην ανεμπόδιστη και οικονομικά ανέξοδη δυνατότητα διακοπών, ανάπαυσης, αναψυχής και απόλαυσης της φύσης, μέσω της ελεύθερης κατασκήνωσης;»!

Μιλάμε για παρέμβαση ουσίας!

Και τόσο σημαντική που – χωρίς ντροπή – εξέδωσαν και δελτίο τύπου…

Απορώ στ’ αλήθεια με το θάρρος τους να θίξουν ένα τόσο σημαντικό θέμα που απασχολεί νυχθημερόν τον ελληνικό λαό, (όλοι θυμόμαστε άλλωστε το σύνθημα που δονούσε την ατμόσφαιρα στις τελευταίες προεκλογικές συγκεντρώσεις: «Ελεύθερο κάμπινγκ ΤΩΡΑ»)…

Απλά θα ήθελα να παρακαλέσω, αφού λύσουμε το θέμα με το ελεύθερο κάμπινγκ να προχωρήσουμε και σε άλλες, εξίσου σημαντικές παρεμβάσεις προκειμένου να λυθούν και άλλα σημαντικά θέματα. Όπως η νομοθετική ρύθμιση για τη σωστή τοποθέτηση του χαρτιού τουαλέτας στα WC, τη διασφάλιση  κλουβιών με τουλάχιστον 10 εκ μήκος για τα παπαγαλάκια στα σπίτια και την οριοθέτηση της εμφύτευσης μαργαριτών σε γλάστρες διαμέτρου 8 εκατοστών!

Πάντως πιστεύω ότι όλοι θα συμφωνήσουμε στο «άξιος ο μισθός τους»!

 

Τίνος είναι η έδρα τελικά;

vouliΟι εξελίξεις της χθεσινής μέρας στη βουλή ξαναφέρνουν στο επίκεντρο ένα θέμα το οποίο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο και γνώριμο από πολύ παλιά. Η παραίτηση του Σακελλαρίδη χθες, η μη παραίτηση του Νικολόπουλου και του Παναγούλη, ξαναφέρνουν στο προσκήνιο το θέμα της βουλευτικής έδρας.

Τελικά η βουλευτική έδρα ανήκει στο κόμμα ή ανήκει στον βουλευτή; Ανήκει στον κάθε φορά βουλευτή ή στο κόμμα με το οποίο εκλέγεται;

Μέχρι σήμερα έχουν γραφεί αρκετά πράγματα.

Ηδη χθες ακούσαμε τον κ. Τσίπρα να καλεί τον κ. Σακελλαρίδη να παραιτηθεί και ο τελευταίος να παραδίδει την έδρα. Ακούσαμε τον κ. Τσίπρα να λέει τα ίδια στο κ. Παναγούλη, χωρίς όμως να έχει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα. Ακούσαμε τον κ. Καμμένο να ζητά από τον κ. Νικολόπουλο να παραδώσει την έδρα αλλά και εδώ δεν ευοδώθηκαν οι επιθυμίες του αρχηγού των ΑΝΕΛ.

Οι ειδικοί λοιπόν θα μας πουν ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα οι βουλευτές εκφράζουν το έθνος. Επίσης θα μας πουν ότι οι βουλευτές έχουν απεριόριστο δικαίωμα γνώμης αλλά και ψήφου και όλα αυτά κατά συνείδηση. Επίσης θα μας πουν την συνταγματική πρόβλεψη ότι η παραίτηση του βουλευτή από το αξίωμά του είναι κατεξοχήν δικαίωμά τους και μάλιστα θα μας πουν ότι αυτό συντελείται μόλις ο βουλευτής υποβάλλει γραπτή δήλωση στον πρόεδρο της βουλής και δεν ανακαλείται. Όλα αυτά βεβαίως είναι γνωστά σε όλους και το κυριότερο το τι λέει και τι προβλέπει το Σύνταγμα ίσως και να μην έχει και καμία σχέση με αυτά τα οποία καταγράφονται στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Άλλωστε πουθενά δεν έλεγε το Σύνταγμα ότι επιβάλλεται από τα κόμματα μέσα στη βουλή κομματική πειθαρχία, δηλαδή ένας τύπος, μια πρακτική πειθαναγκασμού του βουλευτή να ψηφίσει έστω και αν μπαίνει κάτω από διλημματική μορφή.

Επειδή το Σύνταγμα σε αρκετές περιπτώσεις μιλά για τη συνείδηση του βουλευτή είναι αυτονόητο ότι καμία έδρα δεν ανήκει σε κανένα κόμμα.

Βεβαίως αρχίζουν οι ερμηνείες για το πολιτικά ορθό για τον κομματικό σχηματισμό ο οποίος ανέδειξε τον βουλευτή. Να μην ξεχνάμε όμως ότι ο ρόλος του βουλευτή δεν είναι άλλος παρά η αντιπροσώπευση και η προάσπιση των συμφερόντων και των δικαιωμάτων των πολιτών που τον εμπιστεύτηκαν ανεξάρτητα με ποιο κόμμα επέλεξαν. Βεβαίως ο πρωθυπουργός έχει δικαίωμα να σχηματίζει την κυβέρνηση. Ο βουλευτής δεν είναι κομμάτι της κυβέρνησης, ουσιαστικά αποτελεί τον καθρέφτη της κοινωνίας, ένα κομμάτι της κοινωνίας. Δηλαδή αν προχωρήσουμε και λίγα βήματα πιο πέρα ο βουλευτής έχει υποχρέωση να ελέγχει την κυβέρνηση. Έχει υποχρέωση με βάση την συνείδησή του και το συμφέρον των πολιτών να ψηφίσει ή να μην ψηφίσει διάφορες προτάσεις της ίδιας της κυβέρνησης. Τώρα γιατί τα πράγματα στο ελληνικό κοινοβούλιο είναι ιδιαίτερα θολά ή γιατί κάθε φορά γινόμαστε μάρτυρες μίας κατάφωρης παραβίασης του Συντάγματος;

Σε κάθε περίπτωση όλα αυτά τα γεγονότα σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή και αν έρχονται είτε μας θυμίζουν τον Φωτήλα από τον παραίτηση Παπανδρέου στο αεροπλάνο, είτε μας θυμίζουν την ψήφο του Κατσίκη στο παρελθόν, είτε μας θυμίζουν νεότερες ιστορίες εκείνο που προκύπτει είναι ότι έχουν κοινό παρονομαστή.

Συνεπώς το έλλειμμα δημοκρατίας μεγαλώνει και από ένα σημείο και μετά γίνεται ιδιαίτερα απειλητικό καθώς οδηγεί τα πράγματα σε επικίνδυνους ατραπούς.

 

Πρόταση αποσύνθεσης του Συντάγματος!

samrrndΗ πρόταση της ΝΔ για την αλλαγή του συντάγματος εντάσσεται στις σκοπιμότητες που παράγει η πολιτική συγκυρία.

Δηλαδή μια προσπάθεια να πεισθεί η κοινή γνώμη πως υπάρχει μακροπρόθεσμο σχέδιο διαχείρισης της χώρας και συνεπώς ανάγκη ενός νέου συνταγματικού χάρτη. Μόνο που οι προτάσεις που κατατίθενται, πέραν ενός διάχυτου θεσμικού αυταρχισμού, αναιρούν θεμελιώδεις παραδοχές της πολιτειακής οργάνωσης μιας χώρας.

Κραυγαλέο παράδειγμα οι νέες θέσεις για την εκλογή προέδρου της δημοκρατίας, του οποίου ενισχύονται οι αρμοδιότητες – παρότι δεν θα έχει δικαίωμα να διαλύει την βουλή- η μόνη ουσιώδης διαφορά με το σύνταγμα του 1975.

Παραμένει το σύστημα των τριών διαδοχικών ψηφοφοριών (αν απαιτηθούν) για την εκλογή ΠτΔ, αλλά η συνέχεια είναι συναρπαστική.

Αν δεν συγκεντρωθεί ο αριθμός 180 τότε οι προταθέντες για το αξίωμα θα κατέρχονται υποψήφιοι, ώστε το εκλογικό σώμα ν’ αποφασίσει για το ποιος θα επιλεγεί.

Μια πρώτη παρατήρηση έχει να κάνει με την πλήρη αναστροφή των επιπέδων πολιτικής νομιμοποίησης.

Με βάση την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας υπέρτατη πηγή εξουσίας – κατά συνταγματική επιταγή τουλάχιστον – είναι το εκλογικό σώμα. Εξ’ ού και το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός ασκεί εξουσία, ως εκλεκτός του λαού, σε αντίθεση με τον ΠτΔ που αντλεί εμμέσως νομιμοποίηση.

Πλέον εισάγεται η καινοφανής άποψη πως η βουλή αποτελεί υπερκείμενο του λαϊκού παράγοντα θεσμό. Αφού πρώτη αυτή αποφασίζει – και εφόσον δεν κατορθώσει να επιλέξει πρόεδρο τότε καλείται να γνωμοδοτήσει «ο κυρίαρχος λαός».

Η μετατροπή του εκλογικού σώματος σε μεταγενέστερο, του κοινοβουλίου, κριτή πλήττει ευθέως τις θεμελιώδεις αρχές του πολιτεύματος. Πόσο μάλλον αν, σε μια διαδικασία που οφείλει να είναι ενιαία, προβλέπονται δύο διαφορετικοί τρόποι (έμμεσος, από την βουλή, και άμεσος με την καθολική ψήφο) επιλογής προέδρου. Είναι σαφές πως αυτός ο ευτελισμός κριτηρίων και μεθόδων δεν αποτελεί συμπτωματική επιλογή.

Αντιθέτως εντάσσεται στην – άρρηκτη πλην οφθαλμοφανή – παραδοχή της ηγετικής ομάδας της ΝΔ πως η δημοκρατία αποτελεί άταφο νεκρό.

Επιβιώνουν κάποιοι κοινοβουλευτικοί της τύποι, εν είδει σκελετικών απομειναριών ενός άσαρκου σώματος. Όλα τα υπόλοιπα φαντάζουν περιττές, αν όχι επιζήμιες, πολυτέλειες.

Ο θάνατος του πνεύματος του παρόντος συντάγματος συντελείται μέσω της αποσύνθεσής του στο γράμμα του νέου.

Αρκούν αυτά για να κατανοηθεί το πώς προτίθεται να συνεχίσει την κυβερνητική της διαδρομή η ΝΔ, εφόσον ξεπεράσει τον σκόπελο της παρούσας προεδρικής εκλογής.

 

 

Φαντασιακό!

fantasiaΘα έδινα ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση!

Θα έδινα γιατί μου αρέσουν οι φαντασιακές περιπλανήσεις στις ηλιόλουστες λεωφόρους του αύριο!

Θα ψήφιζα γιατί τώρα μπορώ να είμαι σίγουρος, όπως λέει και ο Πρωθυπουργός μας, πως στο τέλος του 2014 έρχεται η  έξοδος από το μνημόνιο (άσχετα αν δεν μας εξηγεί ποια είσοδος και που ακολουθεί)…

Γιατί στην επόμενη διετία όπως ο ίδιος υποσχέθηκε θα υπάρξουν  300.000 θέσεις εργασίας, τις οποίες θα προσφέρει η αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας! (αυτή που μπορεί να είναι κρυφή αλλά υπάρχει. Ποιος αμφιβάλλει για την ανάπτυξη που βλέπουμε γύρω μας;).

Γιατί στον κόσμο που ανοίγεται μπροστά μας οι μαρίνες στα νησιά θα φέρουν τουρίστες, η χώρα θα εξάγει φυσικό αέριο και θα εξορύξει τον πλούτο του υπεδάφους της με σεβασμό στο περιβάλλον των περιοχών – όπως στις Σκουριές Χαλκιδικής ας πούμε…

Θα έδινα ψήφο εμπιστοσύνης όχι μόνο για τα καθημερινά αλλά και για τις ιδέες, τις αξίες και τα οράματα που οδηγούν τη χώρα και το λαό σε ένα φωτεινό (φαντασιακό) μέλλον!

Μου αρέσει για παράδειγμα η αποκατάσταση  της έννοιας της επιχειρηματικότητας, όπως ο Πρωθυπουργός υπερηφανεύεται! (Ίσως σε αυτό να οφείλεται η φορολογική ασυλία των εφοπλιστών.)

Τρελαίνομαι για τάξη και  ασφάλεια! Θα επικρατήσουν εκεί όπου η διασάλευσή τους απειλεί τα ιδεογράμματα της «αναγεννημένης δεξιάς»: τους δρόμους, τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία. Ας έχει  απέναντί της ύπουλους εχθρούς που μεταμφιέζονται πολιτικά και εξαπολύουν τις «συνιστώσες του χάους».

Θα επικρατήσουν και απέναντι σε αδίστακτους τρομοκράτες που θα ανατίναζαν (αν και δεν ανευρέθησαν εισέτι αμάχητα πειστήρια) τα κεντρικά γραφεία της ΝΔ και θα σκότωναν καλούς εφοπλιστές!

Αλλά κυρίως θα έδινα ψήφο εμπιστοσύνης γιατί αυτή η Κυβέρνηση είναι απόλυτα πιστή σε όσα προεκλογικά υποσχέθηκε(Ποιος τα θυμάται άραγε εκείνα τα 18 σημεία; Κάτι σαν τα Ζάππεια..). Τα τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια!

Αλλά υπάρχει και κάτι τελευταίο για να σας εξομολογηθώ. Ένας φόβος…

Φοβάμαι να σκεφτώ τη ζωή μου χωρίς την παρουσία του Μητσοτάκη που κυνηγά ανηλεώς τους κακούς «δημόσιους υπαλλήλους»! Χωρίς απολύσεις και μειώσεις μισθών και συντάξεων! Φοβάμαι το αύριο χωρίς την παρουσία του αναμορφωτή της Δημόσιας (λέμε τώρα) Υγείας Μ. Βορίδη! Χωρίς τις πύρινες αγορεύσεις του Αδωνι! (Άσε που θα πάρει και τα χρήματα από τη χώρα… – στην ξενιτιά την άπονη οι καταθέσεις του Άδωνι -με ομοιοκαταληξία  παρακαλώ)! Φοβάμαι τη μέρα που θα ξημερώνει χωρίς τις τοποθετήσεις της Βούλτεψη, τους σχεδιασμούς επι χάρτου του Δένδια…

Πώς να ζήσω χωρίς αυτά; Πως  να αναπνεύσω χωρίς το φόβο ότι θα μου πάρουν τα πάντα αυτοί που θα έρθουν για να καταστρέψουν αυτά που με τόσο πόνο και δάκρυ χτίστηκαν αυτά τα χρόνια; Τα ερείπια ζωής που βλέπετε γύρω σας είναι απλά μια οφθαλμαπάτη και τίποτα άλλο!

Άλλωστε μην ξεχνάτε, αχάριστοι, ότι έρχονται και φοροελαφρύνσεις. Και ρύθμιση χρεών. Και χρήμα. Πολύ χρήμα.

Τυχαίο είναι που χύθηκε ο καφές του Πρωθυπουργού στη Βουλή;

Καλοκαιρινό και … συστημικό!

hangover_dogΩς συνήθως τα συστημικά ΜΜΕ αξιολόγησαν την παρακάτω είδηση με κριτήριο το αν εξυπηρετεί την κυβέρνηση –συνεπώς την έθαψαν. Πριν από λίγο καιρό ψηφίστηκε διάταξη του υπουργείου δικαιοσύνης σύμφωνα με την οποία βουλευτές χάνουν τα προνόμιά τους μόνο όταν τελεσιδικήσει κάποια καταδίκη τους και για περιορισμένο –σε σχέση με τον πρότερο νόμο – αριθμό αδικημάτων. Μεταξύ εκείνων που απεντάχθηκαν από την σχετική λίστα είναι αυτά της «απιστίας περί την υπηρεσία», «παράβασης καθήκοντος» και της «συκοφαντικής δυσφήμισης». Έτσι τα προνόμια των εθνοπατέρων  θα καταβάλλονται κανονικά. Χαρακτηριστικό της σκανδαλώδους εύνοιας είναι το γεγονός πως, στις δικογραφίες που αφορούν βουλευτές –πέραν εκείνης για την «Χ.Α» – ουδεμία συμπεριλαμβάνει αδικήματα αξιόπεμπτα σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση. Παρά το ότι η κυβερνητική πρωτοβουλία δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερη αντιπολιτευτική αντίδραση (για να αποδώσουμε δικαιοσύνη), εν τούτοις προστίθεται σε μια σειρά μυστήριων πρακτικών της. Από το προκλητικό χάρισμα χρεών ολιγαρχών (από πετρελαϊκές επιχειρήσεις ως το «Μέγαρο Μουσικής») μέχρι την δυνατότητα αποφυλάκισης εμπόρων ναρκωτικών εφόσον έχουν εκτίσει το ένα τρίτο της ποινής τους. Όλες αυτές οι ειδικές κοινωνικές κατηγορίες αντιμετωπίζονται με θεσμική συγκατάβαση από τον –κατά τα λοιπά κέρβερο και σκληρό τιμωρό – Χ. Αθανασίου. Παρότι η ηθική απαξία των συγκεκριμένων αποφάσεων είναι αυτόφωρη εν τούτοις ελάχιστοι ασχολήθηκαν με το θέμα. Θα θυμόμαστε φυσικά το πώς τα δελτία των οχτώ κορυβαντιούσαν για τις στρατιές «επίορκων» δημοσίων υπαλλήλων, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά υλοποίησε τις εντολές των δανειστών για χιλιάδες απολύσεις. Με πόσο ιερό πάθος εκφωνούνταν πύρινοι λόγοι εναντίον των «διεφθαρμένων συνδικαλιστών», των «ανάλγητων συντεχνιών» και των «λαϊκιστικών αναχωμάτων». Όταν βολεύονται (με τον πιο χυδαίο τρόπο) βουλευτές, επιχειρηματίες και μεγαλοκακοποιοί, τότε οι κήνσορες χάνουν την λαλιά τους. Όχι μόνο επειδή τα κανάλια στα οποία εργάζονται έχουν ευεργετηθεί πολλάκις και απροσχημάτιστα. Κατά βάση επειδή μάχονται για να σωθεί η χώρα και να μην καταλήξει ένα βαλκανικό κακέκτυπο της Αργεντινής, όπως λέει και ο πρωθυπουργός. Έστω και αν ελλοχεύει ο κίνδυνος  ταχύτατης μετατροπής σε πολιτικό ομοίωμα της … Κολομβίας.

Κοινωνικές (ψηφοθηρικές) ευαισθησίες.

image73-700x336Εντυπωσιάστηκα από την ερώτηση που κατέθεσαν βουλευτές του λεγόμενου «καραμανλικού μπλοκ» της ΝΔ, με την οποία ζητούν από τον Γκ. Χαρδούβελη μείωση φόρων!

Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Γιώργος Βλάχος, Αλέξανδρος Κοντός, Ανδρέα Λυκουρέντζος, Ευριπίδης Στυλιανίδης, Δάνης Τζαμτζής και Κώστας Τσιάρας που υπογράφουν την ερώτηση: «Η φορολογική πολιτική πλήττει καίρια τα ελληνικά νοικοκυριά, των οποίων η φοροδοτική ικανότητα εξαντλείται. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αδυνατούν να αντέξουν τα φορολογικά βάρη και τις εισφορές».

Ενδιαφέρουσες αν μη τι άλλο οι επισημάνσεις και οι διαπιστώσεις τους!

Θα πρέπει όμως κάποιος να τους υπενθυμίσει πως αυτά τα μέτρα, που έχουν αυτά τα αποτελέσματα υλοποιούνται επειδή οι ίδιοι με το «ναι σε όλα» στο μεσοπρόθεσμο του Γ. Στουρνάρα) έχουν υπερασπισθεί και εγκρίνει διά της ψήφου τους.

Θα μπορούσε κάποιος να τους υπενθυμίσει πως οι ίδιοι που ερωτούν, οι ίδιοι τα αποφάσισαν!

Αλλά θα μου πείτε ιστορίες…

Κατανοώ τις ανάγκες  που δημιουργούν οι πελατειακές σχέσεις και τα ένστικτα πολιτικής αυτοσυντήρησης που ενεργοποιούνται – ειδικά σε οιονεί προεκλογική περίοδο.

Κατανοώ και την ανάγκη να εμφανιστούν ως κοινωνικά ευαίσθητοι και να επιδείξουν τα τεκμήρια της ευαισθησίας τους προς τους ψηφοφόρους τους.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι το αν μας θεωρούν όλους ηλίθιους !