Κομματικοί τακτικισμοί με θύμα την αυτοδιοίκηση!

Ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίζεται το χρόνο πραγματοποίησης των εκλογών για την αυτοδιοίκηση, είναι ενδεικτικός της αντίληψης που έχει για το θεσμό.

Σε συνδυασμό με το περιεχόμενο του «Κλεισθένη Ι», είναι φανερό και στον πιο καλοπροαίρετο απέναντι στους κυβερνόντες, ότι η αυτοδιοίκηση κυριολεκτικά θυσιάζεται στο βωμό στενά μικροκομματικών λογικών.

Είναι προφανές ότι μοναδικό άγχος για τους κυβερνόντες είναι η με κάθε τρόπο «σωτηρία» τους στις επόμενες εκλογές, ακόμη και αν αυτή προϋποθέτει καταστρατήγηση της κοινής λογικής αλλά και πυροδότηση του μηχανισμού της διάλυσης του μοναδικού θεσμού που έμεινε όρθιος στα χρόνια της κρίσης.

Τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν με την ημερομηνία των αυτοδιοικητικών εκλογών εκθέτουν ανεπανόρθωτα και τους εμπνευστές τους αλλά και τους υλοποιητές τους!

Μπορεί ο αρμόδιος Υπουργός να σταθεί, έχοντας καταγράψει άλλη μία κωλοτούμπα και έχοντας αναγκαστεί να αναιρέσει αυτά που ο ίδιος ελάχιστο χρονικό διάστημα πριν υποστήριζε;

Γιατί ήταν ο κ. Σκουρλέτης που εξηγούσε το γιατί οι ευρωεκλογές δεν πρέπει να συμπέσουν με τις αυτοδιοικητικές εκλογές:

  • 5 Νοεμβρίου 2017, «Νέα Σελίδα»: «Δεν υπάρχει κανένας λόγος οι ευρωεκλογές να γίνονται την ίδια μέρα με τις αυτοδιοικητικές. Αντιθέτως, η ημερολογιακή ταύτισή τους λειτουργεί παραμορφωτικά για την Αυτοδιοίκηση. Επομένως, μια ολιγόμηνη μετάθεσή τους θα βοηθήσει».
  • 19 Μαρτίου 2018, ραδιόφωνο 247: «Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, πρέπει να αποσυσχετιστούν από τις ευρωεκλογές. Γι αυτό θα πάνε το φθινόπωρο του 2019».
  • 16 Απριλίου 2018, «Στο Κόκκινο»: «Το νομοσχέδιο θα περιλαμβάνει και τη νέα ημερομηνία διεξαγωγής των αυτοδιοικητικών εκλογών, με τον πρώτο γύρο την Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2019 (δεύτερη του μήνα) και το δεύτερο γύρο την επόμενη Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2019. Στόχος της μετάθεσης της ημερομηνίας είναι η αποσυσχέτιση των αυτοδιοικητικών από τις ευρωεκλογές».

Έτσι το νομοσχέδιο αλλάζει, μετά την κατ’ εντολήν Μαξίμου τροπολογία, τα περί παραμορφωτικών λειτουργιών ξεχνιούνται μαζί με τις υποσχέσεις και οι αυτοδιοικητικές εκλογές μπαίνουν στο μίξερ, μαζί με τις ευρωεκλογές, ίσως και με τις βουλευτικές αν ευδοκιμήσει η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ για τριπλές εκλογές, προκειμένου να διαχειριστεί – πιθανώς – ευκολότερα ένα αρνητικό αποτέλεσμα.

Όταν όμως θυσιάζεις ένα θεσμό και παραμορφώνεις εκλογικά μια κρίσιμη διαδικασία δεν μπορείς να πείσεις ότι νοιάζεσαι γι’ αυτόν. Δεν μπορείς να πείσεις ότι αντιμετωπίζεις την αυτοδιοίκηση σαν χώρο δημοκρατίας, ούτε ότι ασχολείσαι σοβαρά με την προοπτική της.

Σε συνδυασμό με την προσπάθεια διάσωσης ενός μέρους του πολιτικού προσωπικού του ΣΥΡΙΖΑ με την υιοθέτηση της απλής αναλογικής και τα προβλήματα που έτσι κι αλλιώς θα προκύψουν στη λειτουργία των Δήμων, οδηγείς την αυτοδιοίκηση σε μονοπάτια όχι απλά δύσκολα αλλά σε μονοπάτια διάλυσης.

Μένει να απαντηθεί ένα ερώτημα; Με δεδομένο ότι ο χώρος της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι πολιτικά ουδέτερος, άχρωμος και άοσμος. Με δεδομένο ότι είναι δηλωμένες πλέον οι προθέσεις του κυβερνητικού συνασπισμού για αυτήν. Με δεδομένο ότι πολιτική επιλογή είναι η χρησιμοποίηση της σαν κυματοθραύστης στην συσσωρευμένη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Αυτή η πολιτική δεν θα πρέπει να αποτελέσει βασικό παράγοντα στην όποια πρόταση συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ σε επίπεδο αυτοδιοικητικών σχημάτων;

Και πόσοι και πόσο πρόθυμοι θα βρεθούν ώστε να αποτελέσουν τα πειραματόζωα των κομματικών τακτικισμών της κυβέρνησης;

 

 

Advertisements

Τα θέλω μου…

photo_verybigΈγραψα πολλές φορές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, για την Αποκέντρωση και τη καρδιά της, τη λαϊκή συμμετοχή.
Ο ρόλος της είναι ξεκάθαρος και πιστεύω πως μπορεί να συμβάλλει και στην ανάπτυξη του τόπου και στην εξυπηρέτηση των πολιτών.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να μπορεί να σχεδιάζει και να υλοποιεί – πάντα με διαδικασίες δημόσιου και λαϊκού ελέγχου – αυτά που αφορούν στους πολίτες.
Σημαίνει ικανότητα να αναπτύσσει όλες εκείνες τις λειτουργίες που αφορούν στον πολίτη.
Σημαίνει οικονομική αυτοδυναμία αλλά και δυνατότητα να ορίζει ότι αφορά τη λειτουργία της.
Σημαίνει διαφάνεια και κοινωνικές δομές αναπτυγμένες , ιδιαίτερα σήμερα που η κοινωνία μετρά τα θύματα της κρίσης.
Η μνημονιακή λογική περιγράφει μια αυτοδιοίκηση , διακοσμητικό στοιχείο χωρίς αρμοδιότητες και κυρίως χωρίς ουσιαστικές δυνατότητες, που θα συνεχίσει να εξαρτάται κατά απόλυτο τρόπο από το κεντρικό κράτος.
Θέλει πιστούς υλοποιητές των κεντρικών επιλογών, θέλει αντιλαϊκές πολιτικές και λογικές.
Με αυτές τις λογικές αλλά και τους φορείς αυτών των πολιτικών είμαι ριζικά αντίθετος.
Πιστεύω πως δεν επιλέγουμε στις ερχόμενες εκλογές έναν απλό διαχειριστή των τοπικών πραγμάτων.
Πιστεύω πως πρέπει μέσα από τις επιλογές μας να ξαναδυναμώσουμε τους δημοκρατικούς θεσμούς, να δώσουμε δυνατότητα να εκφραστεί και πάλι η συμμετοχική δημοκρατία, να μιλήσουμε για προώθηση και όχι μαρασμό της Αυτοδιοίκησης.
Άκουσα πολλά σε αυτή την προεκλογική περίοδο. Πολλά και αδιάφορα. Κενές κουβέντες, αοριστίες, υποσχέσεις που έρχονται σε ριζική σύγκρουση με την πραγματικότητα. Δεν με ενδιαφέρει η ωραιοποίηση μιας κατάστασης και η υπερβολή. Ούτε σχέδια καμένα από την αρχή. Για την ουσία ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑΜΕ.
Θέλω να ξαναβάλουμε στο τραπέζι της συζήτησης την ουσιαστική Αποκέντρωση και Αποσυγκέντρωση του κράτους. Γιατί αυτό θα υπηρετήσουν οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες. Το πιστεύουν; Το υποστηρίζουν;
Δεν θέλω Δημάρχους και Περιφερειάρχες υποταγμένους , αδύναμους και εξαρτώμενους. Θέλω ανθρώπους ικανούς, με προοδευτική αντίληψη για να προχωρήσουμε την επόμενη ημέρα σε ότι έχει πραγματικά ανάγκη η κάθε πόλη, ο νομός, η Περιφέρεια.
Θέλω ανθρώπους που να πιστεύουν στην διεύρυνση της δημοκρατίας, στη διαφάνεια, στη λογοδοσία, στην οικονομική ανεξαρτησία. Θέλω ανθρώπους που να υπηρετούν τη συνέργεια, τη συναπόφαση και την δημιουργία μαζί με τους πολίτες. Τα προβλήματα σήμερα δεν λύνονται με την ευθύνη ενός μόνο βαθμού της Τ.Α. Η ανεργία, η φτώχεια, η κοινωνική διάλυση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΟΝΟ του Δημάρχου, του Περιφερειάρχη ή του αδύναμου κράτους. Αν δεν συνεργαστούν και αν δεν σχεδιάσουν, μαζί με αυτούς που έχουν ανάγκη η αποτυχία είναι δεδομένη. Θυμώνω όταν ακούω τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» για κοινωνικές πολιτικές που «ΕΓΩ» θα εφαρμόσω. Δεν μπορείς μόνος σου…
Θέλω ανθρώπους προοδευτικούς που αποδεδειγμένα υπηρετούν τις ίδιες αρχές με εμάς. Αρχές που χαρακτήρισαν κάθε μεγάλη θεσμική αλλαγή στο χώρο της Τ.Α. όλα αυτά τα χρόνια.
Προοδευτικούς όχι στα λόγια. Χόρτασα από τέτοια. Η πράξη χαρακτηρίζει, όχι μόνο οι καταβολές. Η πράξη παράγει αποτελέσματα.
Λιμοκοντόροι της πολιτικής, προσωπικές εξασφαλίσεις και διευθετήσεις, αυτοδιοίκηση για εφαλτήριο πολιτικής καριέρας δεν με ενδιαφέρουν, δε με συγκινούν. Ότι και αν δηλώσουν.
Αυτούς και θα στηρίξω . Αυτούς θα ψηφίσω.

Αποσυγκέντρωση και αποκέντρωση (Μέρος 1ο )

aytodioikisiΑν τα πράγματα εξελιχθούν όπως δείχνουν, το πιθανότερο όλων είναι να χαθεί μια σημαντική ευκαιρία να συζητήσουμε ουσιαστικά για την Αυτοδιοίκηση ενόψει των εκλογών.

Σε μια χώρα που προσπαθεί να αντιγράψει στο διοικητικό της σύστημα μοντέλα άλλων χωρών και που οι πολίτες της απέχουν από την ουσιαστική συζήτηση για την εξέλιξη εννοιών όπως «Αποσυγκέντρωση» ή «Αποκέντρωση», παραμένουν ανοιχτά σημαντικά θέματα, που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις ζωές τους.

Η Αποσυγκέντρωση αναφέρεται στη διάχυση των κρατικών εξουσιών στις κρατικές οντότητες περιφερειακά, η Αποκέντρωση στη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και πόρων στις εκλεγμένες τοπικές διοικήσεις.

Η πρώτη αφορά την αλλαγή του κεντρικού κράτους (που παραμένει ζητούμενο, ακόμα και μετά τη μεταρρύθμιση του Καλλικράτη). Ίσως αποτελεί το κεντρικό πολιτικό θέμα, ανοιχτό εδώ και χρόνια καθώς σκοντάφτει στις φοβίες όσων διαχειρίζονται την εκάστοτε εξουσία. Η αλλαγή του κεντρικού κράτους αποτελεί προϋπόθεση για μια ουσιαστική αποκέντρωση, για λόγους που ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί.

Ένα σύγχρονο κράτος οφείλει να διαχειρίζεται κεντρικά τα θέματα εκείνα που άπτονται της Ασφάλειας, της Άμυνας , του κεντρικού οικονομικού σχεδιασμού και όσων κρίνονται σημαντικά για την πορεία της χώρας.

Οι αποσυγκεντρωμένες εκφράσεις του μπορούν και πρέπει να διαχειρίζονται όλα εκείνα που από το Σύνταγμα δεν μπορούν να περάσουν στις αιρετές διοικήσεις.

Ο «Καλλικράτης» μπορεί να δημιούργησε τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, μπορεί να έφερε πιο κοντά το κράτος και τους δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης , αλλά δεν κατάφερε να λύσει την πολυπλοκότητα στη διάρθρωση του κεντρικού κράτους. Για το λόγο αυτό, μαζί με τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις , με τις αρμοδιότητες τους, εξακολουθούν να υπάρχουν και οι κατά τόπους εκφράσεις διαφόρων Υπουργείων. Περιφερειακές Διοικήσεις των Υπουργείων Υγείας και Παιδείας, Οργανισμοί των Υπουργείων Εργασίας ή Οικονομικών και πάει λέγοντας.

Αυτό σε συνδυασμό με την μεταφορά κομματιών αρμοδιοτήτων είτε στην Αυτοδιοίκηση , είτε στα κρατικά αποσυγκεντρωμένα όργανα, δημιουργεί επιπλέον προβλήματα αλληλοεπικαλύψεων, γραφειοκρατίας και κακής εξυπηρέτησης του πολίτη. Ταυτόχρονα συνεισφέρει στο κόστος του δημοσίου.

Η φοβία για ουσιαστική αποσυγκέντρωση του κεντρικού κράτους δηλαδή, στοιχίζει και σε χρήμα αλλά και σε αποτέλεσμα. Όταν η λογική της μεταφοράς αρμοδιοτήτων σκοντάφτει στην αρχή της, είναι λογικό να επηρεάζει αρνητικά και την ουσία της αποκέντρωσης.

Ακούω και θα ακούσουμε πολλές φορές τη φράση «αρμοδιότητες» στην Τ.Α. Στο ερώτημα τι και πως, η απάντηση δεν θα υπάρχει.

Το πρόβλημα όμως είναι, ότι βρισκόμαστε ήδη στο 2014, κουβαλώντας ασθένειες παλαιότερων χρόνων και αδυναμίες ενός φοβικού πολιτικού συστήματος, που δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι οι αιρετοί πρέπει να λειτουργήσουν σαν συνεργάτες στη διοίκηση και όχι σαν ιδιοκτήτες ενός διαφορετικού τσιφλικιού!

Η λογική του «επαγγελματία» δημάρχου, περιφερειάρχη και γενικού γραμματέα, καλλιεργείται από τις παλαιοκομματικές εκείνες λογικές που προτιμούν ένα καλό και πειθήνιο όργανο στις απαιτήσεις των κομματικών μηχανισμών, από έναν δημιουργικό «διοικητή».

 

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στο απόσπασμα!

Σφίγγουν ιδιαίτερα τα περιθώρια για να μπουν επίτροποι στους Δήμους και τις Περιφέρειες. Εκεί που το προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο ήταν αόριστο, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου , γίνεται συγκεκριμένο και έτσι όλα συγκλίνουν στην κατεύθυνση ότι οι περισσότεροι Δήμοι της περιοχής, αν όχι όλοι, και η Περιφέρεια πολύ σύντομα, μέσα σε έξι ή οκτώ μήνες, χάνει το αυτοδιοίκητο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα από την πράξη νομοθετικού περιεχομένου που υπογράφεται από τον πρωθυπουργό και όλους τους υπουργούς και αναπληρωτές υπουργούς μπαίνουν στόχοι και για τα Υπουργεία και για τους Δήμους και για τις Περιφέρειες από την κατάρτιση του προϋπολογισμού και του πενταετούς προγράμματος. Συγχρόνως προβλέπεται να καταθέτουν στόχους για κάθε μήνα και για κάθε τρίμηνο. Αυτό έχει σαν συνέπεια να υπάρχει έλεγχος συγκεκριμένος σε ότι αφορά την διαμόρφωση των μεγεθών και από εκεί και μετά το πρώτο τρίμηνο προτείνονται διορθώσεις, το δεύτερο τρίμηνο αν δεν βελτιωθούν τα μεγέθη αυτόματα η Περιφέρεια και ο Δήμος τίθεται σε καθεστώς εξυγίανσης και τοποθετείται οικονομικός επίτροπος έτσι ώστε να ελέγχει και τα έσοδα και τα έξοδα και να παίρνει αποφάσεις ανεξάρτητα από τις οποιεσδήποτε αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου και των επιτροπών του Δήμου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αρχικά το κείμενο ήταν αόριστο ενώ με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου δικαιολογούνται αποκλίσεις σε επίπεδο 10%, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι αν ένας Δήμος έχει απόκλιση στον προϋπολογισμό του είτε στο σκέλος των εσόδων, είτε σε εκείνο των εξόδων κατά 10% απ’ όσο έχει συμφωνηθεί ευθύς εξαρχής πλέον αυτόματα τίθεται σε καθεστώς εξυγίανσης.

Όπως τουλάχιστον προβλέπεται στην πράξη αυτό σημαίνει απολύσεις προσωπικού, σημαίνει αύξηση τελών, σημαίνει αύξηση φόρων στους δημότες και τους πολίτες, σημαίνει πάγωμα πληρωμών και εξυπηρέτηση μόνο των μισθών. Αυτό σημαίνει μια σειρά από ζητήματα τα οποία ακουμπούν την οικονομία της ίδιας της περιοχής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόκειται για ρυθμίσεις οι οποίες σε κάθε περίπτωση μεταβιβάζουν το πρόβλημα μέσα στους προϋπολογισμούς της Περιφέρειας και των Δήμων.

Μάλιστα όπως τουλάχιστον προβλέπεται και στην εισηγητική έκθεση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου αν διαπιστωθεί στους Δήμους και την Περιφέρεια απόκλιση από τους τριμηνιαίους στόχους άνω του 10% επιβάλλει αύξηση των φόρων στους πολίτες, αύξηση του ανώτατου συντελεστή επιβολής ΤΑΠ για τα ακίνητα που βρίσκονται στην εδαφική περιφέρεια του Δήμου σε ποσοστό μέχρι και 3 τοις χιλίοις, επιβολή υποχρεωτικών μετατάξεων προσωπικού, αύξηση του συντελεστή επιβολής του τέλους επί των ακαθάριστων εσόδων και παρεπιδημούντων από 0,5% μέχρι και 2%, περιορισμό δαπανών μόνο σε υποχρεώσεις μισθοδοσίας και λοιπές απολύτως ανελαστικές δαπάνες.

Σε ότι αφορά τώρα τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που περνούν και αυτά μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία, δηλαδή τις εταιρείες των Δήμων και των Περιφερειών, εφαρμόζονται οι διατάξεις που έχουν σχέση με τις ΔΕΚΟ. Σε περίπτωση αρνητικών αποκλίσεων σε ποσοστό άνω του 10% μειώνεται ισόποσα ο προϋπολογισμός, περικόπτονται οι επιχορηγήσεις, ενώ αναστέλλεται η καταβολή των αμοιβών των μελών του διοικητικού συμβουλίου.

Αν μάλιστα τα ετήσια οικονομικά αποτελέσματα αποκλίνουν σε ποσοστό μεγαλύτερο του 10% τότε η θητεία των εκτελεστικών μελών του ΔΣ του φορέα λήγει αυτοδίκαια εντός ενός μηνός.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με τη συγκεκριμένη πράξη νομοθετικού περιεχομένου ουσιαστικά οι Δήμοι και οι δήμαρχοι αλλά και τα δημοτικά συμβούλια, όπως επίσης και τα αντίστοιχα όργανα των Περιφερειών, αναμένεται να βρεθούν αντιμέτωποι με τραγικές καταστάσεις είτε αφορούν στο σκέλος των εξόδων, είτε αφορούν στο σκέλος των εσόδων.

Για παράδειγμα αν διαπιστωθεί απόκλιση στα κατανεμημένα στους στόχους έσοδα τότε λαμβάνονται μέτρα και για το σκέλος των εξόδων αλλά και για των εσόδων. Αυτό σημαίνει ότι μέσα από διαδικασίες υποχρεωτικού δικαίου οι Δήμοι θα προχωρούν σε πλειστηριασμούς ακινήτων για οφειλέτες για να εξασφαλίσουν την είσπραξή τους και να βελτιώσουν την εικόνα των οικονομικών τους.

Για όλη αυτή τη διαδικασία δεν χρειάζονται αποφάσεις συλλογικών οργάνων αλλά αντίθετα επιβάλλονται σε όλα τα επίπεδα.

Ένα κομβικό σημείο το οποίο προβλέπεται μέσα στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου είναι ότι όλα αυτά περνούν από έλεγχο νομιμότητας. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με τις προβλέψεις με την έγκριση του πενταετούς αλλά και του προϋπολογισμού υποβάλλονται όλα αυτά τα στοιχεία για έλεγχο στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Ο ελεγκτής νομιμότητας με ηλεκτρονική μορφή τα αποστέλλει στο παρατηρητήριο.

Αυτά αναρτώνται στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εσωτερικών και του ΟΤΑ ή της Περιφέρειας. «Περιλαμβάνει υποχρεωτικά μηνιαίους και τριμηνιαίους στόχους, δράσεις και προθεσμίες σε συμμόρφωση με τον κανόνα του ισοσκελισμού του προϋπολογισμού» όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου ενώ συγχρόνως αξιολογεί όλα αυτά τα στοιχεία και μάλιστα διατυπώνει προτάσεις για την τροποποίησή τους.

Στη συνέχεια παρακολουθεί τη μηνιαία εκτέλεση του προϋπολογισμού.

«Σε περίπτωση που διαπιστώσει απόκλιση από τους τριμηνιαίους δημοσιονομικούς στόχους άνω του 10%, το Παρατηρητήριο ενημερώνει εντός μηνός από τη λήξη του τριμήνου, τον ΟΤΑ και την αρμόδια για την εποπτεία του Αρχή, παρέχοντας οδηγίες και εισηγούμενο μεθόδους για τη διόρθωση της απόκλισης» υπογραμμίζεται στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου ενώ παράλληλα σημειώνεται ότι «ο ΟΤΑ υποχρεούται άμεσα να λάβει υπόψη του τις επισημάνσεις του Παρατηρητηρίου, καθώς και όλα τα προσήκοντα μέτρα, ενημερώνοντας σχετικά το Παρατηρητήριο. Εφόσον η εκτέλεση του προϋπολογισμού του ΟΤΑ εξακολουθεί να παρουσιάζει για δύο συνεχόμενα τρίμηνα απόκλιση από τους στόχους και διαπιστωθεί ότι δεν έχουν ληφθεί τα προσήκοντα μέτρα, με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, που εκδίδεται ύστερα από αιτιολογημένη εισήγηση του Παρατηρητηρίου, ο ΟΤΑ υπάγεται υποχρεωτικά σε Πρόγραμμα Εξυγίανσης» όπως χαρακτηριστικά τονίζεται.

Από κει και μετά Το σενάριο γίνεται περισσότερο εφιαλτικό.

Όλα πλέον καθορίζονται από το παρατηρητήριο και κατά περίπτωση περιγραφή για εφαρμογή της παρακάτω παρεμβάσεις:

α) άμεση εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων που προβλέπονται από τη νομοθεσία προς διασφάλιση της είσπραξης των απαιτήσεων του ΟΤΑ και της αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής,

β) αναστολή προσλήψεων,

γ) επιβολή υποχρεωτικών μετατάξεων προσωπικού,

δ) πρόσβαση στο Λογαριασμό Εξυγίανσης και Αλληλεγγύης της Αυτοδιοίκησης του άρθρου 263 του Νόμου 3852/2010, οι πόροι του οποίου διατίθενται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση του προγράμματος εξυγίανσης,

ε) αύξηση των ιδίων εσόδων από φόρους, τέλη, δικαιώματα και εισφορές,

στ) αύξηση του ανώτατου συντελεστή επιβολής του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας για τα ακίνητα που βρίσκονται στην εδαφική περιφέρεια του δήμου σε ποσοστό μέχρι και 3‰ και επιβολή του τέλους υποχρεωτικά από το δήμο σύμφωνα με το ποσοστό αυτό μέχρι την οικονομική εξυγίανσή του. Ομοίως, αύξηση του συντελεστή επιβολής του τέλους επί των ακαθαρίστων εσόδων και παρεπιδημούντων από 0,5% μέχρι και 2%.

ζ) περιορισμό των δαπανών μόνο σε υποχρεώσεις μισθοδοσίας και λοιπές απολύτως ανελαστικές δαπάνες.

Τι σημαίνουν αυτά

Μέχρι σήμερα στο σύνολό τους οι προϋπολογισμοί των Δήμων και των Περιφερειών είναι μαξιμαλιστικοί. Καταγράφουν και έσοδα που ποτέ δεν πρόκειται να πάρουν ή φουσκώνουν λογαριασμούς για ευνόητους λόγους ιδιαίτερα σε ότι αφορά τους Δήμους. Αξίζει να σημειωθεί ότι μια κλασική περίπτωση είναι μόνον τα ανταποδοτικά τέλη με τη μορφή της είσπραξης έτσι ώστε να δικαιολογούνται οι προσλήψεις εποχικού προσωπικού.

Όταν λοιπόν τοποθετούνται στον προϋπολογισμό πόροι που δεν πρόκειται να εισπραχθούν αρχίζουν τα προβλήματα. Μιλάμε πλέον για ασφυκτικό έλεγχο που η οποιαδήποτε απόκλιση όταν αυτή ξεπερνά το 10% θέτει το δημόσιο καθεστώς κηδεμονίας και από ένα σημείο και μετά εντάσσεται στο καθεστώς εξυγίανσης σύμφωνα με τις προβλέψεις.

Να θυμίσουμε ότι οι δήμαρχοι είχαν αντιδράσει για το συγκεκριμένο παρατηρητήριο ωστόσο, όπως είχε περιγραφεί σε γενικές αρχές και τώρα επανέρχεται με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, μετά από πιέσεις της τρόικας τα συγκεκριμένα μεγέθη θα ελέγχονται με συγκεκριμένο τρόπο και χρονοδιάγραμμα.

Σύμφωνα με έγκυρη πηγή «μέσα σε 7 ή 8 μήνες θα φανούν τα πρώτα δείγματα και πλέον το πρόβλημα μεταφέρεται στην αυτοδιοίκηση» και μάλιστα σημειώνει με έμφαση πως «τότε όλα θα δοκιμαστούν».

Εκείνα πάντως που θα ησυχάσουν είναι τα αρμόδια υπουργεία που δεν θα χρειαστεί να παίρνουν οριζόντια μέτρα ιδιαίτερα σε ότι αφορά τους ΟΤΑ και τις Περιφέρειες αλλά εξειδικευμένα μέτρα σε κάθε Δήμο και κάθε Περιφέρεια ανάλογα με τα οικονομικά τους.

Εκείνο που επίσης έχει σημασία σ’ αυτή τη φάση είναι οι προϋπολογισμοί και ο τρόπος που αυτοί θα συνταχθούν γιατί εξ αυτών πλέον θα κριθούν και τα επόμενα βήματα.