Απίθανα και όμως … πραγματικά!

calc-emapΠριν τις ανακοινώσεις του Κατρούγκαλου σε σχέση με την αντιμετώπιση του ελεύθερου επαγγελματία ένας φίλος ελεύθερος επαγγελματίας έκανε τον εξής καταπληκτικό υπολογισμό:

Μηχανικός ο ίδιος έβαλε κάτω τα μεγέθη και είπε κάτι πάρα πολύ απλό.

Έβγαλε τις κρατήσεις, έβγαλε τις εισφορές, έβγαλε τους φόρους, έβγαλε και τι δεν έβγαλε, τα έβγαλε όλα, τις προκαταβολές του εφάπαξ, την υγεία, την επικουρική και έβγαλε λοιπόν ότι για να εισπράξει όσα εισπράττει ένας μηχανικός δημόσιος υπάλληλος, δηλαδή περίπου 20.000 το χρόνο, θα πρέπει να έχει καθαρά κέρδη πάνω από 260.000 ως επιχείρηση καθώς μόλις το 7% υπολόγισε θα μείνει στον ίδιο.

Για να του μείνουν οι 260.000 καθαρά κέρδη, από τις οποίες θα πάρει τις 20.000, όπως λέει θα πρέπει να κάνει ένα τζίρο ως μηχανικός 700.000… άντε 600.000 ευρώ. Πράγματα απίθανα.

Βέβαια υπάρχουν και άλλα παραδείγματα, όπως ένας ελεύθερος επαγγελματίας από τα 1000 ευρώ που έχει τζίρο χωρίς το Φ.Π.Α. αν αφαιρέσει αυτά που πρέπει να αφαιρέσει θα του μείνουν 215,5 ευρώ.

Το σύνολο των εισφορών του είναι 784,5 ευρώ και δεν έχουμε υπολογίσει το Φ.Π.Α. 23%.

Τώρα αν δεν έχεις να πληρώσεις το Φ.Π.Α. γιατί δεν σε πληρώνουν και αρχίζουν τα καπέλα από την πλευρά της εφορίας τότε είναι πολύ δύσκολο να κάνεις υπολογισμούς.

Στο τέλος θα τους δίνει το χιλιάρικο και δεν θα το παίρνουν γιατί δεν φτάνει.

Αυτό και αν είναι συζήτηση για το ασφαλιστικό.

Είναι να μην τρέχουν πανικόβλητοι στην κυβέρνηση για να μειώσουν τα ποσοστά γιατί πλέον θα βρεθούν στα κάγκελα χιλιάδες άνθρωποι;

 

Advertisements

Ποια συναίνεση και γιατί;

συναίνεσηΒεβαίως και έχουν κουράσει ιδιαίτερα  όλες αυτές οι αναφορές για συναινέσεις σε κρίσιμα θέματα όπως το ασφαλιστικό. Έχουν κουράσει γιατί ο καθένας καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να μιλάς για συναίνεση για ένα θέμα στο οποίο διαφωνείς ριζικά.

Δεν μπορεί να μιλάς για συναίνεση σε μια οικονομική πολιτική όταν επίσης διαφωνείς με αυτή την πολιτική που ακολουθείται.

Πως θα μπορούσε να υπάρξει συναίνεση;

Μπορεί να παίρνει ανάσα η κυβέρνηση πηγαίνοντας κάποια πράγματα πιο πίσω, όμως ο χρόνος δεν είναι καταλύτης σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Ενδεχόμενα και θα μπορούσε αυτό το μεσοδιάστημα να αξιοποιηθεί έτσι ώστε να ερμηνευτούν ορισμένα πράγματα για την συναίνεση για ένα ασφαλιστικό το οποίο δεν μπορεί να είναι βιώσιμο σε συνθήκες ύφεσης. Είναι αυτονόητο ότι ουσιαστικά είναι σαν να πελεκά κάποιος τα πόδια του.

Όταν λοιπόν φέρνεις ασφαλιστικό που δεν μπορεί να στεριώσει γιατί δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί από την αύξηση της εργασίας, τη μείωση της ανεργίας, από τις επενδύσεις, από την ανάπτυξη, τότε λοιπόν που θα μπορούσες να βρεις αυτή τη συναίνεση;

Δεν λέω κάτι καινούργιο.

Λέω ακριβώς ότι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο διάστημα όσο ήταν στην αντιπολίτευση. Τώρα βεβαίως οι ρόλοι άλλαξαν και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκείνος ο οποίος ζητάει συναίνεση. Βιώνουμε μια πορεία το τελευταίο διάστημα όπου δεν γίνεται ο παραμικρός λόγος για την παραγωγή, πιθανά για την ανάπτυξη και πιθανά για κάποιες σοβαρές ιδιωτικοποιήσεις. Πλέον ακόμη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν αυτή τη διέξοδο των ιδιωτικοποιήσεων, φτάνει να μην είναι σε καθοριστικά σημεία της ασκούμενης πολιτικής ,για παράδειγμα στη Δ.Ε.Η. Ξέρουν όμως επίσης ότι όπως τα «κατάφεραν» δεν είναι αυτοί που μπορούν να αποφασίσουν.

Σοβαρή κουβέντα όμως για όλα αυτά τα θέματα δεν έχει γίνει. Ωστόσο εκείνο που έντονα προβληματίζει είναι ότι όλοι στρέφουν τα βλέμματά τους προς την αντιπολίτευση, λες και κυβερνά η αντιπολίτευση και σε ρόλο θεατή μετατρέπεται πλέον η κυβέρνηση.

Άκουσα και ακούω αυτές τις μέρες όλες αυτές τις αναφορές των βουλευτών στο κοινοβούλιο και ιδιαίτερα των κυβερνητικών βουλευτών.

Δεν σας το κρύβω ότι με προβληματίζουν ιδιαίτερα καθώς θεωρούν υποχρέωση της κοινωνίας να ερμηνεύει τις εξελίξεις με τον τρόπο που οι ιδιοι θέλουν!

Δείχνουν να μην αναγνωρίζουν στην κοινωνία το δικαίωμα της διαφωνίας και δείχνουν να ενδιαφέρονται πρωτίστως όχι για τη δική τους πολιτική, την ασκούμενη πολιτική δηλαδή, αλλά κυρίως για την στάση της αντιπολίτευσης!

Δηλαδή σε μια δημοκρατία αυτό που έχει σημασία είναι η στάση της αντιπολίτευσης ή τελικά είναι η κυβερνητική πολιτική;

Δεν ξέρω πόσο αργά ή πόσο γρήγορα θα μπορέσει να καταλάβει η κυβέρνηση ότι όλο αυτό το σκηνικό με τις συνεχείς επικλήσεις για συναίνεση δεν βοηθάει σε τίποτα και το κυριότερο δεν το αντιλαμβάνεται ο απλός πολίτης ο οποίος βιώνει τα δικά του προβλήματα.

Ο πολίτης μετρά συγκεκριμένα πράγματα και συγκεκριμένα αποτελέσματα δυστυχώς. Ο πολίτης έχει δικά του αλάθητα κριτήρια και δεν πρόκειται να μπει σε κανένα τριπάκι ούτε κυβερνητικό ούτε αντιπολιτευόμενο σε ό,τι αφορά τις τελικές του επιλογές και ευτυχώ; Πλέον δείχνει να έχει μια σαφή άποψη γύρω από τα θέματα τα οποία τον απασχολούν. Έχει μια σαφή άποψη ανεξάρτητα αν συμφωνεί η κυβέρνηση ή διαφωνεί η αντιπολίτευση ανάποδα.

Εκείνο που έχει όμως ιδιαίτερη σημασία είναι καμία απάντηση στις αγωνίες και τους φόβους μιας ρημαγμένης κοινωνίας δεν υπάρχει.

Είναι γνωστό ότι η κοινωνία αποδίδει είτε την ιστορική επιβεβαίωση είτε το ιστορικό λάθος, έχει αυτό το πλεονέκτημα.

Είτε σε ανεβάζει στον ουρανό, είτε σε στέλνει στα Τάρταρα.

Επιλογές Θατσερικής έμπνευσης

Τσίπρας_ΜέρκελΠόρισμα επιτροπής σοφών για το ασφαλιστικό λέει και το ερώτημα είναι προς τι το ξόδεμα της λέξης «σοφός»;

Στην ουσία έχουμε την με κάθε επισημότητα παραδοχή του επίσημου κράτους – αυτός είναι ο εντολέας του πορίσματος – της αδυναμίας του να πληρώσει συντάξεις γιατί απλά … δεν έχει!

Να επιστρέψει στην ουσία τα χρήματα που παρακράτησε από τους πρώην εργαζόμενους κατά τη διάρκεια της εργασιακής τους ζωής και να διασφαλίσει ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.

Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, η κατάργηση κάθε φιλολαϊκής και ανθρώπινης πλευράς του υπάρχοντος ασφαλιστικού, η μείωση σε βαθμό κακουργήματος των συντάξεων και η καταδίκη των απόμαχων της δουλειάς να ζήσουν σαν επαίτες σε μία χώρα που συνεχίζει να ξοδεύει και να προστατεύει μεγάλα οικονομικά συμφέροντα είναι μια απόφαση με συγκεκριμένα κοινωνικά και πολιτικά χαρακτηριστικά.

Κοινωνικά σηματοδοτεί την ευθεία επίθεση στην πιο αδύναμη κοινωνικά ομάδα μετά τους ανέργους, άρα συνθλίβει κάθε έννοια κράτους δικαίου.

Πολιτικά σηματοδοτεί την πλήρη μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ σε κάτι άλλο από αυτό που πούλησε στην ελληνική κοινωνία. Δηλαδή τι διαφορετικό θα έκανε μια Κυβέρνηση Θατσερικής κατεύθυνσης και λογικής; Τι διαφορετικό θα έκανε μια Κυβέρνηση, βαθιάς συντηρητικής λογικής από το να εξαφανίσει τον κοινωνικό ρόλο της ασφάλισης;

Η λογική της εξίσωσης στη φτώχεια των πάντων προφανώς δε αποτελεί λύση στο βασικό πρόβλημα της χώρας.

Η επιλογή δημιουργίας ενός πλαισίου οριζόντιας φτωχοποίησης δεν μπορεί να έχει σχέση με προοδευτική διακυβέρνηση, ούτε βέβαια μπορεί να δώσει προοπτική σε μια χώρα και ένα λαό που ανακαλύπτει ότι τα χειρότερα ΔΕΝ ήταν αυτά που γνώρισε αλλά αυτά που του παρουσιάστηκαν ως ΝΕΑ και ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.

Είναι να γελά κανείς αν φέρει στο μυαλό του την ασφαλιστική πρόταση του Γιαννίτση και τη συγκρίνει με αυτή που αποδέχεται ως βάση συζήτησης ο Κατρούγκαλος!

Είναι να γελά κανείς αν θυμηθεί το μέγεθος των αντιδράσεων στην προσπάθεια ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του Ρέππα, από αυτούς που σήμερα είναι έτοιμοι να υπογράψουν την θανατική καταδίκη όχι μόνο των ήδη συνταξιούχων αλλά και των επόμενων που ακολουθούν!

Η κοινωνία θα κατανοήσει το μέγεθος της αντικοινωνικής ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, όταν πλέον θα μιλάμε για διαστρωμάτωση φτώχειας και δυστυχίας.

Η συζήτηση που θα ακολουθήσει το επόμενο διάστημα με στόχο την ψήφιση ενός νομοσχεδίου το Νοέμβριο (τόσο γρήγορα δηλαδή) θα αναδείξει τις προκλητικές αντικοινωνικές διαστάσεις των προτεινόμενων μέτρων. Και είναι σίγουρο πως όσο η συζήτηση θα περιγράφει τις πραγματικές επιλογές των κυβερνώντων τόσο θα βαθαίνει το ρήγμα ανάμεσα στην σημερινή κυβέρνηση και τα στρώματα της κοινωνίας που την στήριξαν εκλογικά.

Οι εξελίξεις είναι μπροστά μας.

Μέχρι τότε θα ισχύσει η νέα μείωση των συντάξεων για όσους εγκλημάτησαν κατά του κράτους και εισέπραξαν συντάξεις των … 1000 €.