Πικρά διδάγματα…

ellas-argentinaΓια λόγους που άπτονται της δύστυχης μοίρας των λαών, τα κράτη εντός των οποίων ζουν πλήττονται από τον τυφώνα του δημόσιου χρέους, συχνά γίνεται σύγκριση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αργεντινή.

Οι διαφορές στις δύο περιπτώσεις είναι μεγάλες, ωστόσο υπάρχει κάτι δυνητικά κοινό.

Η χρεοκοπία της λατινοαμερικανικής χώρας το 2001 και η πιθανότητα να εμπλακεί το «μαύρο πρόβατο» της ευρωζώνης σ’ ένα αντίστοιχα απεχθές σενάριο.

Τώρα μάλιστα που τα ελληνικά χρεόγραφα εμπλέκονται σε μια νέα διαδικασία ανταλλαγής, με ορίζοντα τις 13/12, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά στα όσα συμβαίνουν στην πολύπαθη χώρα του νότιου ημισφαιρίου της γης.

Πριν λίγες μέρες λοιπόν αμερικανικό δικαστήριο αποφάσισε πως η Αργεντινή οφείλει να πληρώσει ως τα μέσα Δεκέμβρη ποσό της τάξης του 1,3 δις δολαρίων σε κερδοσκοπικά κεφάλαια, τα πολιτογραφημένα ως «hedge funds». Πρόκειται για κατόχους αργεντίνικων ομολόγων που είχαν αρνηθεί να συμμετάσχουν στην ανταλλαγή με νέα, ύστερα από την άτακτη χρεοκοπία προ ενδεκαετίας. Εκείνοι προσέφυγαν σε αμερικανικό δικαστήριο –που κρίνει βάσει του αγγλοσαξονικού δικαίου, όπως ισχύει και στην ελληνική περίπτωση, με ρητή αναφορά στην δανειακή σύμβαση- και πήραν την απόφαση που επιθυμούσαν.

Είναι γνωστό άλλωστε πως το συγκεκριμένο δίκαιο κατοχυρώνει και προτάσσει τα συμφέροντα των δανειστών. Μόλις λίγες ώρες μετά την απόφαση ο οίκος αξιολόγησης «Fitch» (κατά σύμπτωση αμερικανικός) υποβάθμισε τα ομόλογα της Αργεντινής στην κατηγορία «σκουπίδια», επιφέροντας αποφασιστικό πλήγμα στην οικονομία της χώρας. Αποτελεί κοινό μυστικό η διασύνδεση «αρπακτικών κεφαλαίων» (με το προσωνύμιο «κοράκια») τόσο με παράγοντες του Δ.Ν.Τ όσο και με τους οίκους αξιολόγησης. Ένα δίκτυο παγκοσμιοποιημένων συμφερόντων που υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσια των χρηματοπιστωτικών κεφαλαίων και θεωρεί τις αξιώσεις των όποιων δανειστών ως θέσφατα.

Πάντως χθες η κυβέρνηση της Αργεντινής κέρδισε την έφεση που κατέθεσε ώστε να μην πληρώσει άμεσα τα ποσά που της ζητούνται.

Επιστρέφοντας στα καθ’ ημάς ας θυμηθούμε πως υπάρχει μπροστά μας μια νέα διαδικασία ανταλλαγής («κουρέματος») των ελληνικών ομολόγων. Σε αντίθεση με την πρόσφατη (του περασμένου Μάρτη) δεν είναι υποχρεωτική, αλλά σε εθελοντική βάση.

Φυσικά η ασπίδα προστασίας είναι αξιόπιστη, δεδομένου ότι έχει εξασφαλισθεί η συμμετοχή του Δ.Ν.Τ και της Ε.Κ.Τ στ’ όλο εγχείρημα. Ωστόσο απομένει να φανεί η συμπεριφορά κάποιων κεφαλαίων (ο όρος κερδοσκοπικά αποτελεί πλεονασμό), αν συμμορφωθούν με το γενικό πλαίσιο ή αν επιχειρήσουν να το αποσταθεροποιήσουν.

Το συμπέρασμα πάντως είναι απογοητευτικό, σε κάθε περίπτωση. Μιας και το επίπεδο ζωής δισεκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη εξαρτάται από την συμπεριφορά ενός παγκοσμιοποιημένου λόμπυ, που νέμεται πόρους ιλιγγιωδών διαστάσεων και αποφασίζει κατά το δοκούν.

Μια χρηματοπιστωτική ολιγαρχία, η οποία έχει την ισχύ –απότοκη των μετασχηματισμών στις σχέσεις ανάμεσα στο κεφάλαιο και το χρήμα που συντελέστηκαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες κυρίως- να ελέγχει τις τύχες της οικουμένης.

Αυτό αποτελεί και το πιο πικρό δίδαγμα των ημερών μας.

Advertisements