Η εκδίκηση της πραγματικότητας !

agora-ergasiasΌσοι διαμαρτύρονταν για τις ελληνικές ιδιαιτερότητες ή και στρεβλώσεις της ελεύθερης αγοράς, οφείλουν να παραδεχθούν την συντελεσθείσα πρόοδο.

Φυσικά υπέρ των επιχειρηματικών συμφερόντων, τα οποία διευθύνουν την παραγωγική διαδικασία, σφραγίζοντάς την με το ταξικό τους πρόσημο.

Λόγου χάρη επιτεύχθηκε η απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων, κάτι που αποτελούσε προωθημένη ονείρωξη των εργοδοτικών οργανώσεων κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Πρακτικά το φαινόμενο αφορά την συντριπτική πλειοψηφία των μαγαζιών και όχι μόνο τα πολυκαταστήματα – τα οποία επωφελούνται περισσότερο από τους μικρούς και τους μεσαίους ανταγωνιστές τους. Να θυμίσουμε πως όταν ψηφίσθηκε ο σχετικός νόμος υπήρξε σφοδρή αντίδραση από τις κατώτερες (στην επιχειρηματική ιεραρχία) μερίδες.

Ακούστηκαν πολλά για τον «θάνατο του εμποράκου», τον απορφανισμό της «ραχοκοκαλιάς της ελληνικής κοινωνίας» και άλλα τέτοια σπαραξικάρδια. Έως ότου η λογική της επιβίωσης, μέσω των σκληρότερων ανταγωνιστικών δράσεων, έβαλε την σφραγίδα της.

Καθώς οι μικρομεσαίοι ιδιοκτήτες πλήττονται μεν από την κρίση και τα πολυεθνικά μεγαθήρια, ανήκουν ωστόσο σ’ εκείνους που (αγοράζοντας εργατικές ικανότητες) αποτελούν την ελληνική διαστρωμάτωση του αστικού κόσμου.

Μάλιστα, επειδή τα όποια κέρδη τους (για όσους αντέχουν) προέρχονται από την ένταση της εργασίας των υπαλλήλων, οι τελευταίοι βιώνουν όλο και πιο δραματικές

συνθήκες στην δουλειά τους. Ατέρμονα ωράρια, απλήρωτη εργασία, περικοπές μισθών και επιδομάτων και αποστέωση κάθε εργασιακού δικαιώματος.

Οπότε η ελεύθερη αγορά, ειδικά τις εορταστικές ημέρες, προφέρει αφειδώς τα δώρα της αγοραίας ελευθερίας.

Ο θρίαμβος του εμπορεύματος, τ’ οποίο διακινείται χωρίς χωρικούς και χρονικούς φραγμούς, αποτελεί την πεμπτουσία του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα έννοιες όπως το οχτάωρο και το πενθήμερο χλευάζονται ως αναχρονιστικές επιβιώσεις. Ο εργαζόμενος – λάστιχο οφείλει να είναι, συνεχώς και αδιαλείπτως, στις προσταγές του αφεντικού του. τα περί προσωπικής ζωής, ξεκούρασης και δημιουργικής ενασχόλησης τον (ανύπαρκτο πλέον) ελεύθερο χρόνο του ακούγονται ως ιδιορρυθμίες κάποιων γραφικών, που δεν αντιλαμβάνονται τις κοσμογονικές αλλαγές.

Η διάλυση της εργατικής συλλογικότητας, μέσω της αλλαγής στην οργάνωση της παραγωγής – από ενότητα χώρου σ’ ενότητα χρόνου-, διευκολύνει την προώθηση αυτού του εξοντωτικού μοντέλου.

Όσο κι αν τις μέρες της ξενοιασιάς και της ραστώνης θα επιθυμούσαμε ένα πιο χαρούμενο κλίμα, η πραγματικότητα εκδικείται, με τις προτεραιότητές της

 

 

Advertisements

Μια πραγματική τραγωδία!

Ψάχνω να βρω την κατάλληλη λέξη, που μπορεί να περιγράψει την κατάσταση που διαμορφώνεται στη χώρα με την ανεργία. Υπάρχει;

Υπάρχει λέξη που να δίνει το πραγματικό νόημα αυτής της τραγωδίας;

Επέλεξα να θυμίσω τη διαδρομή, με βάση πάντοτε τα επίσημα στοιχεία (πειραγμένα ή μη δεν έχει τόση σημασία) και η οποία δείχνει με τον πιο τραγικό τρόπο την πορεία διάλυσης μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Ένα εκατομμύριο άνθρωποι μέσα στα τελευταία 4 χρόνια προστέθηκαν στη μαύρη λίστα της ανεργίας. Ζωές χαμένες, ζωές καταστρεμμένες, ζωές – σκιές.

Και αυτά δυστυχώς για όλους μας είναι τα πιο χειροπιαστά αποτελέσματα μιας  αδιέξοδης πολιτικής, που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα, όχι μόνο δεν μπορεί να συγκρατήσει την αυξητική του πορεία αλλά προσθέτει και άλλους στη λίστα της ντροπής.

Η πορεία της εξαθλίωσης:

2009

 «Ξεπέρασαν το μισό εκατομμύριο οι άνεργοι, φθάνοντας τους 531.953 τον Νοέμβριο του 2009 (ποσοστό 10,6%) σε σύγκριση με τους 384.988 που είχαν καταγραφεί τον Νοέμβριο του 2008 (ποσοστό 7,8%). Μεταξύ Νοεμβρίου 2008- Νοεμβρίου 2009 η ανεργία αυξήθηκε κατά 27,6%. Μόνον σε έναν μήνα, τον Νοέμβριο του 2009 σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2009, προστέθηκαν άλλα 40.814 άτομα.»

2010

«Η ανεργία στην Ελλάδα έφτασε το 12,5% το 2010, έναντι 9,5% το 2009. Ήδη οι εκτιμήσεις που γίνονται στο σχέδιο του προϋπολογισμού η ανεργία για το 2012  θα ξεπεράσει 17%. Σύμφωνα με τελευταίες εκτιμήσεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ η ανεργία τον Αύγουστο του 2011 έφτασε στο 18,4% ξεπερνώντας τις 900.000 άτομα»

2011

«Η πιο πρόσφατη καταγραφή της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, τον Απρίλιο, αναφέρει ανεργία στην Ελλάδα σε ποσοστό 15,8%, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδας εκτιμά ότι εντός του 2011 θα ξεπεράσει και το 16%. Σύμφωνα με την τελευταία τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι περικοπές στις συμβάσεις περιορισμένης διάρκειας στο δημόσιο τομέα και το πάγωμα των προσλήψεων αναμένεται να οδηγήσουν την ανεργία στην Ελλάδα σε νέα ρεκόρ το 2012.»

2012

«Στο 25,1% εκτινάχθηκε το ποσοστό ανεργίας τον Ιούλιο  έναντι 17,8% τον ίδιο μήνα του 2011 και 24,8% τον Ιούνιο του 2012 ενώ η ανεργία στους νέους ξεπέρασε το 54%.

Όπως ανακοίνωσε η Στατιστική Υπηρεσία το σύνολο των απασχολουμένων κατά τον Ιούλιο του 2012 εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.763.142 άτομα. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.261.604» 

 

2013

«Στο 27,4%, που αποτελεί νέο ιστορικό ρεκόρ, εκτινάχθηκε η ανεργία τον Σεπτέμβριο, από 27,3% τον Αύγουστο και 26% τον Σεπτέμβριο του 2012, σύμφωνα με τα εποχικά διορθωμένα στοιχεία. Στο κόκκινο παραμένει η ανεργία των νέων 15-24 με ένα στους δύο να μην έχει δουλειά 51,9%, ενώ στην ηλικία 25-34 η ανεργία αυξήθηκε στο 36,8%.

Ο συνολικός αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 1.376.463 άτομα, ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 3.327.859 άτομα και οι απασχολούμενοι σε 3.369.429 άτομα.»

Είναι μια καινούργια ημέρα. Θα πάω και σήμερα στη δουλειά γιατί μέχρι και σήμερα έχω, (αύριο δεν ξέρω) και 1,5 εκ. άνθρωποι σε αυτή τη χώρα δεν έχουν και δεν ελπίζουν ότι θα έχουν πια. Και αυτό είναι που με κάνει περισσότερο απ’ όλα να τρομάζω μπροστά στις εικόνες που έρχονται…

Έλεγα «υπομονή, θα φτιάξουν τα πράγματα, δεν μπορεί».

Μου λέγανε «δε βλέπεις τι γίνεται παντού».

Ούτε πρόκειται να φτιάξουν τα πράγματα, χειρότερα θα γίνουν, ούτε με ενδιαφέρει τι γίνεται αλλού.

Όταν η ζωή μας υποτιμάται με αυτόν τον τρόπο, όταν αμφισβητείται το δικαίωμα να ζούμε με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, όταν σου στερούν το μέλλον, τι άλλο μπορείς να φοβηθείς; Τι άλλο μπορώ να φοβηθώ;

Έρευνα: Η ανεργία θα αυξηθεί.

anergiaΕΟι ουρές των ανέργων στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και στην Ελλάδα θα μεγαλώσουν κι άλλο, αλλά είναι ορατό πλέον το τέλος της οικονομικής ύφεσης στις χώρες αυτές, σύμφωνα με μια έρευνα του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς σε δείγμα 40 και πλέον οικονομολόγων με αντικείμενο τις πιο αδύναμες οικονομίες της ευρωζώνης που δόθηκε στην δημοσιότητα.

Η έρευνα, η οποία διεξήχθη την περασμένη εβδομάδα, δίνεται στην δημοσιότητα μετά τη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών και των κεντρικών τραπεζιτών της Ομάδας των Είκοσι (G20) βιομηχανικά ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών το Σάββατο, κατά την οποία διατυπώθηκε η υπόσχεση να προταχθεί η ανάπτυξη των πολιτικών λιτότητας προκειμένου να αναζωογονηθεί η παγκόσμια οικονομία.

Περισσότερο από οποιεσδήποτε άλλες σε διεθνές επίπεδο, οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου υφίστανται τις συνέπειες των πολιτικών λιτότητας, που έχουν προκαλέσει ένα πολύ βαρύτερο οικονομικό και ανθρώπινο κόστος από ό,τι προέβλεπαν οι υπέρμαχοί τους το 2010.

Οι οικονομολόγοι του δείγματος αναμένουν ότι η ανεργία στην Ισπανία και στην Ελλάδα θα παραμείνει σε ένα επίπεδο ανώτερο του 27% και το 2015, σύμφωνα με την έρευνα.

Η ανεργία στην ευρωζώνη έφτασε το 12,2% τον Μάιο, ποσοστό που μεταφράζεται σε 19,3 εκατ. ανθρώπους εκτός εργασίας – δηλαδή έναν πληθυσμό ίσο με τους πολίτες της Αυστρίας και του Βελγίου μαζί.

«Η ατέλειωτη δημοσιονομική λιτότητα απλώς δεν έφερε αποτέλεσμα και η ανεργία –ειδικά η ανεργία μεταξύ των νέων– παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα για την ευρωζώνη», σχολίασε οικονομολόγος της Merrion Stockbrokers του Δουβλίνου. «Ελλείψει μέτρων υπέρ της ανάπτυξης, τα ποσοστά της ανεργίας στις χώρες της ‘περιφέρειας’ θα παραμείνουν αυξημένα για ένα ορισμένο διάστημα», πρόσθεσε.

Έρευνα του Ρόιτερς την περασμένη εβδομάδα είχε εντοπίσει την ανεργία των νέων ως την σοβαρότερη απειλή για την οικονομία της ευρωζώνης, μαζί με το τραπεζικό σύστημα της ΕΕ.

Πάντως αυτή η έρευνα έδειξε ότι η Πορτογαλία και η Ισπανία αναμένεται να καταφέρουν να επανέλθουν σε οριακή ανάπτυξη το 2014 και η Ελλάδα μπορεί να βγει από την ύφεση η οποία την πλήττει εδώ κι έξι χρόνια εντός του 2014, έστω κι αν η καθαρή ανάπτυξη μοιάζει να απέχει ακόμα πολύ.

Συνολικά, η οικονομική προοπτικήδεν φάνηκε να έχει μεταβληθεί σε σημαντικό βαθμό σε σχέση με την προηγούμενη ανάλογη έρευνα τον Απρίλιο.

Η Ιρλανδία, που συχνά εντάσσεται στην ομάδα των ευρωπαϊκών κρατών του νότου λόγω της κατάρρευσης του τραπεζικού της συστήματος και των μεγάλων δημοσιονομικών της ελλειμμάτων, έχει καταφέρει να καταγράψει οικονομική ανάπτυξη για το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας διετίας, αλλά ολίσθησε εκ νέου σε ύφεση στις αρχές της τρέχουσας χρονιάς.

Οι οικονομολόγοι αναμένουν ότι η οικονομία της θα επιταχυνθεί το 2014 και ότι η ανεργία εκεί σταδιακά θα μειωθεί – αποφεύγοντας την τάση στις άλλες τρεις χώρες που εξετάστηκαν στο πλαίσιο της έρευνας.

Οι εξαγωγές «δημιουργούν ελπίδες»

Οι εξαγωγές αποτελούν την μόνη αναπτυξιακή δύναμη για την οικονομία της Ισπανίας, που επιβραδύνεται από την απότομη μείωση της κατανάλωσης και την συνεχιζόμενη κρίση στην αγορά ακινήτων, κάτι το οποίο συναρτά την ανάκαμψή της με την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας κατά τα επόμενα τρίμηνα.

Αλλά είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες η αγορά που οδηγεί την παγκόσμια οικονομία αυτή τη στιγμή.

«Θα αντιμετωπίσουμε άλλα δυο δύσκολα χρόνια», δήλωσε οικονομολόγος της εταιρείας M&G Valores της Μαδρίτης. Η Ισπανία «δεν πρόκειται να δει ταχεία ανάπτυξη σύντομα, λαμβανομένων υπόψη των ανισορροπιών που έχουν δημιουργηθεί στη χώρα και πρέπει να διορθωθούν, κι έτσι προς το παρόν δεν μπορώ να δω ουσιώδη ανάπτυξη στην Ισπανία ως το 2016 το νωρίτερο», είπε ο ίδιος οικονομολόγος.

Η Ελλάδα αναμένεται να παραμείνει σε ύφεση για έκτη συνεχή χρονιά, με την οικονομία να συρρικνώνεται κατά -4,5% το 2013.

«Η συνολική εικόνα παραμένει ανάμικτη. Η αποκατάσταση της ισορροπίας στα δίδυμα ελλείμματα – του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και του προϋπολογισμού– που αντανακλούσε την [ασθένεια] της ελληνικής οικονομίας επί χρόνια, είναι μια θετική ένδειξη», δήλωσε οικονομολόγος του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ). Ωστόσο, η χώρα αντιμετωπίζει σημαντικά πολιτικά προβλήματα, καθώς η πλειοψηφία της κυβέρνησης έχει συρρικνωθεί και η αναστάτωση συνεχίζεται, ιδίως μετά την έγκριση την περασμένη ενός νομοσχεδίου που προ- βλέπει τις απολύσεις 25.000 υπαλλήλων του δημόσιου τομέα μέσα σε οκτώ μήνες.

Και η Πορτογαλία αντιμετωπίζει μια πολιτική κρίση η οποία απειλεί να εκτροχιάσει την εφαρμογή του μνημονίου δανεισμού της.

Παίζουν με ανθρώπινες ζωές

apolyseiwΤα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, με τους «εκβιαστές» εκπροσώπους της Τρόικα και τους Υπουργούς της Κυβέρνησης, είναι κυριολεκτικά απίστευτα.

Όσοι  μάλιστα είχαν ενδοιασμούς ή και αμφιβολίες για το που θα οδηγηθεί η κατάσταση, νομίζω ότι σύντομα θα αντιληφθούν πως και σε αυτή την «διαπραγμάτευση» ισχύει και θα κατισχύσει η άποψη της μιας και μόνο πλευράς.

Οι δικαιολογίες θα βρεθούν, τα αποτελέσματα όμως είναι ήδη γνωστά.

Προκειμένου να «σωθεί» για μια ακόμη φορά η χώρα, χιλιάδες άνθρωποι , χιλιάδες εργαζόμενοι θα βρεθούν στο δρόμο ή στην πορεία για το δρόμο και την ανεργία.

Οικογένειες και ζωές θυσιάζονται κυριολεκτικά, προκειμένου να πάρουμε τη δόση μας για να ακολουθήσουν και άλλοι και άλλοι και άλλοι, έως ότου ικανοποιηθούν οι ανθρωποφάγες επιδιώξεις των δανειστών.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακός ο τρόπος που παίζουν στη ρουλέτα ανθρώπινες ζωές!

Είναι ότι πιο μακάβριο, πιο απεχθές και πιο χυδαίο έχω δει στη ζωή μου!

Μετράνε χιλιάδες ανθρώπους λες και είναι άψυχα αντικείμενα! Λες και δεν αντιλαμβάνονται ότι τους στερούν την ίδια τη ζωή τους. Το μέλλον των παιδιών τους.

Και όμως! Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και μένει να ανακοινωθεί ο κατάλογος των επιλεγμένων για την ανθρωποθυσία.

Θα μου πείτε «δεν τα υπογράψαμε, δεν τα συμφωνήσαμε, γιατί φωνάζεις;».

Όχι φίλε! Δεν τα υπογράψαμε. Τα υπέγραψαν χωρίς καν να ρωτήσουν. Τα υπέγραψαν μετά τις εκλογές όταν προεκλογικά δεσμευόταν για την στήριξη των ανθρώπων που είχαν δουλειές. Όταν προεκλογικά έλεγαν κατηγορηματικά πως δεν θα υπάρξουν απολύσεις παρά μόνο αναδιάρθρωση του Δημοσίου! Τα υπογράψανε και τα ψηφίσανε όλοι τους!

Και απέναντι σε αυτούς τους αδύναμους – σε όλους μας – που αναμένουνε την απόφαση του «εκτάκτου στρατοδικείου», δεν υπάρχει ούτε έλεος, ούτε ανθρωπιά, ούτε συναίσθημα!

Τι συναίσθημα να έχουν όσοι δε δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους; Αυτοί που τα βρήκανε έτοιμα και πλούσια να τους περιμένουν;

Πώς να αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος όσοι εξασφάλισαν και αυτούς και τις οικογένειες τους και τα εγγόνια τους μέσα σε λίγα χρόνια;

Και γιατί να σκάσουν δηλαδή;

Έχει καμιά σημασία που δεν θα είναι επίορκοι αλλά κανονικοί εργαζόμενοι;

Έχει καμιά σημασία που δεν θα είναι κοπανατζήδες αλλά συνεπείς στη δουλειά τους;

Έχει καμιά σημασία που δεν θα είναι με παράνομα δικαιολογητικά αλλά κανονικά και με το νόμο προσληφθέντες;

Ποιος δίνει αξία σε κάτι τέτοια, τέτοιες «κρίσιμες ώρες» για την πατρίδα;

Ο αριθμός να συμπληρωθεί και δε βαριέσαι…

Είναι απίστευτο αλλά αναρωτιέμαι πως θα αντιδρούσανε σε άλλες χώρες αν καταλαβαίνανε το παιχνίδι που παίζεται. Είμαι σίγουρος ότι οι εξελίξεις θα ήταν σεισμικές.

Αλλά εδώ οι δίδυμες δυνάμεις της αδράνειας και του φίλο- εγωισμού, οδηγούν στη γνωστή αντίδραση με το σήκωμα του ώμου και την προσπάθεια να εξασφαλιστεί η προσωπική και μόνο επιβίωση!

Και αν δεν είναι έγκλημα η καταστροφή της ζωής χιλιάδων ανθρώπων τότε τι είναι;

Αν δε είναι γενοκτονία οι στρατιές των ανέργων τότε τι είναι;

Θα τους αφήσουμε;

Στατιστικές αλήθειες!

elstatΗ έκθεση της ΕΛ.ΣΤΑΤ για την εξέλιξη της ανεργίας, το διάστημα 2/2012-2/2013 είναι αποκαλυπτική για το μέγεθος και τις διαστάσεις του προβλήματος. Η κατάταξη κατ’ Αποκεντρωμένη Διοίκηση καταγράφει πως η (ενιαία στην στατιστική καταγραφή) περιοχή Θεσσαλίας-Στερεάς βρίσκεται στην κορυφή της σχετικής λίστας ανεργίας.

Με ποσοστό 28,7% τον Φλεβάρη του 2013, τ’ οποίο είναι και το μεγαλύτερο στην καταμετρηθείσα ετήσια διακύμανση, δείχνει την σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο τόπος.

Η διαχρονική εξέλιξη του δείκτη είναι εξαιρετικά χρήσιμη για την διαμόρφωση των επώδυνων δεδομένων.

Με σημείο έναρξης το 21,5% του Φλεβάρη του 2012 η τάση είναι ανοδική, με ορισμένες εξαιρέσεις εποχικού χαρακτήρα.

Έτσι το ποσοστό εκτινάσσεται στο 25,9% τον Μάη του 2012 για ν’ ακολουθήσει μια (μικρή) πτωτική πορεία τον Ιούνη (24,8%) και τον Ιούλη (24,6%) για να εκτιναχθεί τον Αύγουστο στο 27%.

Προφανώς κάποιες τουριστικές δραστηριότητες έδωσαν μια προσωρινή εργασιακή ένεση τους δύο πρώτους μήνες του περσινού καλοκαιριού. Ωστόσο τον τρίτο μήνα οι ευκαιριακές απασχολήσεις ολοκληρώθηκαν άδοξα, με αποτέλεσμα να υπάρξει ταχεία αναρρίχηση του δείκτη στο 27% τον Αύγουστο του 2012. Η περίοδος Σεπτέμβρης- Δεκέμβρης 2012 συνοδεύτηκε από αυξομειώσεις των ποσοστών, πιθανώς λόγω αγροτικών απασχολήσεων (μιλάμε για το σύνολο Θεσσαλία-Στερεά υπενθυμίζουμε).

Τον Δεκέμβρη του 2012 καταγράφεται ένα ποσοστό 25,7%, ίδιο σχεδόν και τον πρώτο μήνα του 2013 (26,1%). Τον Φλεβάρη ωστόσο η καμπύλη αγγίζει την στατιστική της οροφή, δίνοντας το 28,7% που προαναφέραμε.

Για να συνοψίσουμε, η άνοδος της ανεργίας είναι διαρκής –παρά κάποιες αυξομειώσεις-, υπό την έννοια ότι τα ελάχιστα του διαγράμματός της συνεχώς ψηλώνουν.

Τουτέστι μόλις τελειώσουν κάποιες ειδικές συνθήκες (στον αγροτικό τομέα, στην τουριστική βιομηχανία ή στις εμπορικές δραστηριότητες σ’ εορταστικές περιόδους) η ανεργία ανεβαίνει απότομα και όταν ξαναπέσει σταθεροποιείται σε υψηλότερα στάνταρς απ’ ό,τι στο παρελθόν.

Αυτό αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στην απεικόνιση της ίδιας της ΕΛ.ΣΤΑΤ, στα διαγράμματα των «εποχικά προσαρμοσμένων εκτιμήσεων» και των «μη εποχικά προσαρμοσμένων εκτιμήσεων» πανελλαδικά. Ως τον Οκτώβρη του 2012 ο πρώτος δείκτης κινείται υψηλότερα του δεύτερου, από τότε ως τον Φλεβάρη του 2013 η τάση αντιστρέφεται.

Πράγμα που σημαίνει πως το ειδικό βάρος της δομικής (μόνιμης) ανεργίας αυξάνεται διαρκώς σε βάρος της λειτουργικής.

Κάτι που δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας (και) για την περιοχή μας, που βυθίζεται διαρκώς στο έλος της συστημικής κρίσης.

Ναι κάτι αλλάζει όπως λέει και ο Σαμαράς!

73511-samaras_protiΤο κλίμα αλλάζει, η ψυχολογία αλλάζει υποστήριξε στη σημερινή του δήλωση ο Πρωθυπουργός, ανακαλύπτοντας στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι προσλήψεις είναι περισσότερες από τις απολύσεις!

Άρα μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι ότι η ανεργία έπιασε πάτο!

Τώρα για το ότι οι προσληφθέντες πιθανώς ανήκουν στην τάξη εκείνων που δουλεύουν για 200 και 300 ευρώ, που απασχολούνται μία ημέρα την εβδομάδα ή λίγες ώρες την ημέρα και δεν καταγράφονται ως άνεργοι δεν έχει και τόση σημασία.

Καλύτερα το τίποτα από το καθόλου σύμφωνα με τον εμπνευστή των Ζαππείων στην Ελλάδα (ήταν και πολλά τα άτιμα)!

« Η κοινωνία σύντομα θα νιώσει τη διαφορά. Και η ελπίδα, που ήδη κερδίζει έδαφος, θα κυριαρχήσει και πάλι.», τονίζει καταλήγοντας στη δήλωση του, μια δήλωση θριαμβευτικών τόνων και πολλών ερωτηματικών.

Οι έρευνες δείχνουν και η κοινωνία αποδεικνύει.

Απέναντι στις έρευνες και στην φτιαχτή αισιοδοξία υπάρχει η πραγματικότητα.

Σκληρή, ανελέητη για την πλειοψηφία του λαού, δραματική για εκατομμύρια συμπολίτες μας που χαμογελούν με πίκρα όταν ακούνε τέτοιες δηλώσεις!

2 δις ευρώ έχασαν οι συνταξιούχοι μέχρι σήμερα και άλλα 4 δις ευρώ θα τους αφαιρεθούν μέχρι το 2014.

Το 2011 τα  πραγματικά εισοδήματα των Ελλήνων μειώθηκαν κατά 25,3% και άλλο 12% το 2012.

Η φορολογική επιβάρυνση αυξήθηκε στο 35,6% το 2011 από 34,3 το 2010.

Η αγοραστική δύναμη του μέσου μισθού υποχώρησε στα επίπεδα του 2003 ενώ των κατώτατων μισθών έχει υποχωρήσει στα επίπεδα του 1975!

Το ερώτημα των πολιτών και του καθένα απέναντι σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα θα επιστρέψει στις αγορές το 2014 είναι απλό:

Πως θα συμβεί αυτό με την παράταση της ύφεσης, την αύξηση της ανεργίας, τη μείωση της κατανάλωσης και την αβεβαιότητα χιλιάδων απολύσεων στο Δημόσιο;

Περικοπές στα εισοδήματα, αύξηση της φορολογίας οδηγούν σε ολοένα μεγαλύτερη συρρίκνωση των εισοδημάτων των νοικοκυριών.

Η μείωση κατά 13% των αποδοχών, κατά 5% των κοινωνικών παροχών και η αυξήσεις στους φόρους συρρικνώνουν την ίδια τη ζωή μας.

Ναι κάτι αλλάζει, όπως λέει και ο Σαμαράς!

Αλλάζει και η χώρα και η κοινωνία.

Εικόνες της δεκαετίας του ’60, μετανάστευση των νέων, ανεργία σε ποσοστά γενοκτονίας, διάλυση κάθε στοιχείου κοινωνικού κράτους, εργασιακός μεσαίωνας και κοινωνική ζούγκλα, περιγράφουν μια κατάσταση που όσο και αν την ωραιοποιήσουν, όσο και αν την καμουφλάρουν, όσο και αν την περιγράψουν με ωραία λόγια, είναι απόλυτα ορατή σε όλους μας.

Αναρωτιέμαι απλά τι θέλει να πετύχει ένας πολιτικός και μάλιστα Πρωθυπουργός , όταν τα λόγια του συγκρούονται με την πραγματικότητα.

Όταν η καθημερινότητα τον διαψεύδει.

Όταν η κοινωνία υποφέρει.

Τι θέλει να πετύχει;

Αναρωτιέμαι οι «συγκυβερνήτες» πράσινοι και μωβ, έχουν τη ίδια άποψη;

Αναρωτιέμαι τελικά μήπως ζούμε σε άλλη χώρα;

Εφιαλτικές προβλέψεις του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ

anergia1Εφιαλτικό είναι το ποσοστό ανέργων που προβλέπει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ για το 2013, όπως αυτές καταγράφονται στο Πρόγραμμα Δράσης της Συνομοσπονδίας.

Η ανεργία, σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, θα αγγίξει το 29% κατά μέσο όρο το 2013 και θα αυξηθεί κατά περίπου 5 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας τον αριθμό των ανέργων σε 1.450.000 άτομα.

Την ίδια ώρα οι μέσες πραγματικές ακαθάριστες αποδοχές σε σχέση με το 2009 μειώθηκαν κατά 29% ενώ οι τιμές των βασικών αγαθών αυξήθηκαν κατά 17%.

Σωρευτική μείωση ΑΕΠ 23,6% – 6η χρονιά συνεχούς ύφεσης

Οι συνολικές ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου, οι επενδύσεις δηλαδή, σε υποδομές, κτιριακές εγκαταστάσεις, μέσα μεταφοράς και μηχανολογικό εξοπλισμό μειώθηκαν κατά 62% από το επίπεδο επενδύσεων του 2007 (συνθήκες παραγωγικής-τεχνολογικής καθίζησης).

Οι εξαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών μειώθηκαν κατά 20% ενώ οι εισαγωγές κατά 60% από τα επίπεδα του 2007.

Οι μέσες πραγματικές ακαθάριστες αποδοχές μειώθηκαν σε σχέση με το 2009 κατά 29%, ενώ η συνολική δαπάνη για αποδοχές και εργοδοτικές εισφορές κατά 40,5%.

Οι κατώτατες αποδοχές για άτομα άνω των 25 ετών μειώθηκαν κατά 22%, ενώ για άτομα ηλικίας έως 25 ετών μειώθηκαν κατά 32%.

Οι τιμές των βασικών αγαθών και υπηρεσιών αυξήθηκαν κατά 17% σε σχέση με το 2007.

Η ζήτηση μειώθηκε κατά 25% και η αγοραστική δύναμη των μέσων αποδοχών μειώθηκε κατά 21,2%.

Το επίπεδο της φτώχειας αυξήθηκε από 23% το 2010 στο 30% του πληθυσμού το 2012.