Η εκδίκηση της πραγματικότητας !

agora-ergasiasΌσοι διαμαρτύρονταν για τις ελληνικές ιδιαιτερότητες ή και στρεβλώσεις της ελεύθερης αγοράς, οφείλουν να παραδεχθούν την συντελεσθείσα πρόοδο.

Φυσικά υπέρ των επιχειρηματικών συμφερόντων, τα οποία διευθύνουν την παραγωγική διαδικασία, σφραγίζοντάς την με το ταξικό τους πρόσημο.

Λόγου χάρη επιτεύχθηκε η απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων, κάτι που αποτελούσε προωθημένη ονείρωξη των εργοδοτικών οργανώσεων κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Πρακτικά το φαινόμενο αφορά την συντριπτική πλειοψηφία των μαγαζιών και όχι μόνο τα πολυκαταστήματα – τα οποία επωφελούνται περισσότερο από τους μικρούς και τους μεσαίους ανταγωνιστές τους. Να θυμίσουμε πως όταν ψηφίσθηκε ο σχετικός νόμος υπήρξε σφοδρή αντίδραση από τις κατώτερες (στην επιχειρηματική ιεραρχία) μερίδες.

Ακούστηκαν πολλά για τον «θάνατο του εμποράκου», τον απορφανισμό της «ραχοκοκαλιάς της ελληνικής κοινωνίας» και άλλα τέτοια σπαραξικάρδια. Έως ότου η λογική της επιβίωσης, μέσω των σκληρότερων ανταγωνιστικών δράσεων, έβαλε την σφραγίδα της.

Καθώς οι μικρομεσαίοι ιδιοκτήτες πλήττονται μεν από την κρίση και τα πολυεθνικά μεγαθήρια, ανήκουν ωστόσο σ’ εκείνους που (αγοράζοντας εργατικές ικανότητες) αποτελούν την ελληνική διαστρωμάτωση του αστικού κόσμου.

Μάλιστα, επειδή τα όποια κέρδη τους (για όσους αντέχουν) προέρχονται από την ένταση της εργασίας των υπαλλήλων, οι τελευταίοι βιώνουν όλο και πιο δραματικές

συνθήκες στην δουλειά τους. Ατέρμονα ωράρια, απλήρωτη εργασία, περικοπές μισθών και επιδομάτων και αποστέωση κάθε εργασιακού δικαιώματος.

Οπότε η ελεύθερη αγορά, ειδικά τις εορταστικές ημέρες, προφέρει αφειδώς τα δώρα της αγοραίας ελευθερίας.

Ο θρίαμβος του εμπορεύματος, τ’ οποίο διακινείται χωρίς χωρικούς και χρονικούς φραγμούς, αποτελεί την πεμπτουσία του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα έννοιες όπως το οχτάωρο και το πενθήμερο χλευάζονται ως αναχρονιστικές επιβιώσεις. Ο εργαζόμενος – λάστιχο οφείλει να είναι, συνεχώς και αδιαλείπτως, στις προσταγές του αφεντικού του. τα περί προσωπικής ζωής, ξεκούρασης και δημιουργικής ενασχόλησης τον (ανύπαρκτο πλέον) ελεύθερο χρόνο του ακούγονται ως ιδιορρυθμίες κάποιων γραφικών, που δεν αντιλαμβάνονται τις κοσμογονικές αλλαγές.

Η διάλυση της εργατικής συλλογικότητας, μέσω της αλλαγής στην οργάνωση της παραγωγής – από ενότητα χώρου σ’ ενότητα χρόνου-, διευκολύνει την προώθηση αυτού του εξοντωτικού μοντέλου.

Όσο κι αν τις μέρες της ξενοιασιάς και της ραστώνης θα επιθυμούσαμε ένα πιο χαρούμενο κλίμα, η πραγματικότητα εκδικείται, με τις προτεραιότητές της

 

 

Μια πραγματική τραγωδία!

Ψάχνω να βρω την κατάλληλη λέξη, που μπορεί να περιγράψει την κατάσταση που διαμορφώνεται στη χώρα με την ανεργία. Υπάρχει;

Υπάρχει λέξη που να δίνει το πραγματικό νόημα αυτής της τραγωδίας;

Επέλεξα να θυμίσω τη διαδρομή, με βάση πάντοτε τα επίσημα στοιχεία (πειραγμένα ή μη δεν έχει τόση σημασία) και η οποία δείχνει με τον πιο τραγικό τρόπο την πορεία διάλυσης μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Ένα εκατομμύριο άνθρωποι μέσα στα τελευταία 4 χρόνια προστέθηκαν στη μαύρη λίστα της ανεργίας. Ζωές χαμένες, ζωές καταστρεμμένες, ζωές – σκιές.

Και αυτά δυστυχώς για όλους μας είναι τα πιο χειροπιαστά αποτελέσματα μιας  αδιέξοδης πολιτικής, που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα, όχι μόνο δεν μπορεί να συγκρατήσει την αυξητική του πορεία αλλά προσθέτει και άλλους στη λίστα της ντροπής.

Η πορεία της εξαθλίωσης:

2009

 «Ξεπέρασαν το μισό εκατομμύριο οι άνεργοι, φθάνοντας τους 531.953 τον Νοέμβριο του 2009 (ποσοστό 10,6%) σε σύγκριση με τους 384.988 που είχαν καταγραφεί τον Νοέμβριο του 2008 (ποσοστό 7,8%). Μεταξύ Νοεμβρίου 2008- Νοεμβρίου 2009 η ανεργία αυξήθηκε κατά 27,6%. Μόνον σε έναν μήνα, τον Νοέμβριο του 2009 σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2009, προστέθηκαν άλλα 40.814 άτομα.»

2010

«Η ανεργία στην Ελλάδα έφτασε το 12,5% το 2010, έναντι 9,5% το 2009. Ήδη οι εκτιμήσεις που γίνονται στο σχέδιο του προϋπολογισμού η ανεργία για το 2012  θα ξεπεράσει 17%. Σύμφωνα με τελευταίες εκτιμήσεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ η ανεργία τον Αύγουστο του 2011 έφτασε στο 18,4% ξεπερνώντας τις 900.000 άτομα»

2011

«Η πιο πρόσφατη καταγραφή της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, τον Απρίλιο, αναφέρει ανεργία στην Ελλάδα σε ποσοστό 15,8%, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδας εκτιμά ότι εντός του 2011 θα ξεπεράσει και το 16%. Σύμφωνα με την τελευταία τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι περικοπές στις συμβάσεις περιορισμένης διάρκειας στο δημόσιο τομέα και το πάγωμα των προσλήψεων αναμένεται να οδηγήσουν την ανεργία στην Ελλάδα σε νέα ρεκόρ το 2012.»

2012

«Στο 25,1% εκτινάχθηκε το ποσοστό ανεργίας τον Ιούλιο  έναντι 17,8% τον ίδιο μήνα του 2011 και 24,8% τον Ιούνιο του 2012 ενώ η ανεργία στους νέους ξεπέρασε το 54%.

Όπως ανακοίνωσε η Στατιστική Υπηρεσία το σύνολο των απασχολουμένων κατά τον Ιούλιο του 2012 εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.763.142 άτομα. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.261.604» 

 

2013

«Στο 27,4%, που αποτελεί νέο ιστορικό ρεκόρ, εκτινάχθηκε η ανεργία τον Σεπτέμβριο, από 27,3% τον Αύγουστο και 26% τον Σεπτέμβριο του 2012, σύμφωνα με τα εποχικά διορθωμένα στοιχεία. Στο κόκκινο παραμένει η ανεργία των νέων 15-24 με ένα στους δύο να μην έχει δουλειά 51,9%, ενώ στην ηλικία 25-34 η ανεργία αυξήθηκε στο 36,8%.

Ο συνολικός αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 1.376.463 άτομα, ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 3.327.859 άτομα και οι απασχολούμενοι σε 3.369.429 άτομα.»

Είναι μια καινούργια ημέρα. Θα πάω και σήμερα στη δουλειά γιατί μέχρι και σήμερα έχω, (αύριο δεν ξέρω) και 1,5 εκ. άνθρωποι σε αυτή τη χώρα δεν έχουν και δεν ελπίζουν ότι θα έχουν πια. Και αυτό είναι που με κάνει περισσότερο απ’ όλα να τρομάζω μπροστά στις εικόνες που έρχονται…

Έλεγα «υπομονή, θα φτιάξουν τα πράγματα, δεν μπορεί».

Μου λέγανε «δε βλέπεις τι γίνεται παντού».

Ούτε πρόκειται να φτιάξουν τα πράγματα, χειρότερα θα γίνουν, ούτε με ενδιαφέρει τι γίνεται αλλού.

Όταν η ζωή μας υποτιμάται με αυτόν τον τρόπο, όταν αμφισβητείται το δικαίωμα να ζούμε με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, όταν σου στερούν το μέλλον, τι άλλο μπορείς να φοβηθείς; Τι άλλο μπορώ να φοβηθώ;

Έρευνα: Η ανεργία θα αυξηθεί.

anergiaΕΟι ουρές των ανέργων στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και στην Ελλάδα θα μεγαλώσουν κι άλλο, αλλά είναι ορατό πλέον το τέλος της οικονομικής ύφεσης στις χώρες αυτές, σύμφωνα με μια έρευνα του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς σε δείγμα 40 και πλέον οικονομολόγων με αντικείμενο τις πιο αδύναμες οικονομίες της ευρωζώνης που δόθηκε στην δημοσιότητα.

Η έρευνα, η οποία διεξήχθη την περασμένη εβδομάδα, δίνεται στην δημοσιότητα μετά τη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών και των κεντρικών τραπεζιτών της Ομάδας των Είκοσι (G20) βιομηχανικά ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών το Σάββατο, κατά την οποία διατυπώθηκε η υπόσχεση να προταχθεί η ανάπτυξη των πολιτικών λιτότητας προκειμένου να αναζωογονηθεί η παγκόσμια οικονομία.

Περισσότερο από οποιεσδήποτε άλλες σε διεθνές επίπεδο, οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου υφίστανται τις συνέπειες των πολιτικών λιτότητας, που έχουν προκαλέσει ένα πολύ βαρύτερο οικονομικό και ανθρώπινο κόστος από ό,τι προέβλεπαν οι υπέρμαχοί τους το 2010.

Οι οικονομολόγοι του δείγματος αναμένουν ότι η ανεργία στην Ισπανία και στην Ελλάδα θα παραμείνει σε ένα επίπεδο ανώτερο του 27% και το 2015, σύμφωνα με την έρευνα.

Η ανεργία στην ευρωζώνη έφτασε το 12,2% τον Μάιο, ποσοστό που μεταφράζεται σε 19,3 εκατ. ανθρώπους εκτός εργασίας – δηλαδή έναν πληθυσμό ίσο με τους πολίτες της Αυστρίας και του Βελγίου μαζί.

«Η ατέλειωτη δημοσιονομική λιτότητα απλώς δεν έφερε αποτέλεσμα και η ανεργία –ειδικά η ανεργία μεταξύ των νέων– παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα για την ευρωζώνη», σχολίασε οικονομολόγος της Merrion Stockbrokers του Δουβλίνου. «Ελλείψει μέτρων υπέρ της ανάπτυξης, τα ποσοστά της ανεργίας στις χώρες της ‘περιφέρειας’ θα παραμείνουν αυξημένα για ένα ορισμένο διάστημα», πρόσθεσε.

Έρευνα του Ρόιτερς την περασμένη εβδομάδα είχε εντοπίσει την ανεργία των νέων ως την σοβαρότερη απειλή για την οικονομία της ευρωζώνης, μαζί με το τραπεζικό σύστημα της ΕΕ.

Πάντως αυτή η έρευνα έδειξε ότι η Πορτογαλία και η Ισπανία αναμένεται να καταφέρουν να επανέλθουν σε οριακή ανάπτυξη το 2014 και η Ελλάδα μπορεί να βγει από την ύφεση η οποία την πλήττει εδώ κι έξι χρόνια εντός του 2014, έστω κι αν η καθαρή ανάπτυξη μοιάζει να απέχει ακόμα πολύ.

Συνολικά, η οικονομική προοπτικήδεν φάνηκε να έχει μεταβληθεί σε σημαντικό βαθμό σε σχέση με την προηγούμενη ανάλογη έρευνα τον Απρίλιο.

Η Ιρλανδία, που συχνά εντάσσεται στην ομάδα των ευρωπαϊκών κρατών του νότου λόγω της κατάρρευσης του τραπεζικού της συστήματος και των μεγάλων δημοσιονομικών της ελλειμμάτων, έχει καταφέρει να καταγράψει οικονομική ανάπτυξη για το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας διετίας, αλλά ολίσθησε εκ νέου σε ύφεση στις αρχές της τρέχουσας χρονιάς.

Οι οικονομολόγοι αναμένουν ότι η οικονομία της θα επιταχυνθεί το 2014 και ότι η ανεργία εκεί σταδιακά θα μειωθεί – αποφεύγοντας την τάση στις άλλες τρεις χώρες που εξετάστηκαν στο πλαίσιο της έρευνας.

Οι εξαγωγές «δημιουργούν ελπίδες»

Οι εξαγωγές αποτελούν την μόνη αναπτυξιακή δύναμη για την οικονομία της Ισπανίας, που επιβραδύνεται από την απότομη μείωση της κατανάλωσης και την συνεχιζόμενη κρίση στην αγορά ακινήτων, κάτι το οποίο συναρτά την ανάκαμψή της με την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας κατά τα επόμενα τρίμηνα.

Αλλά είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες η αγορά που οδηγεί την παγκόσμια οικονομία αυτή τη στιγμή.

«Θα αντιμετωπίσουμε άλλα δυο δύσκολα χρόνια», δήλωσε οικονομολόγος της εταιρείας M&G Valores της Μαδρίτης. Η Ισπανία «δεν πρόκειται να δει ταχεία ανάπτυξη σύντομα, λαμβανομένων υπόψη των ανισορροπιών που έχουν δημιουργηθεί στη χώρα και πρέπει να διορθωθούν, κι έτσι προς το παρόν δεν μπορώ να δω ουσιώδη ανάπτυξη στην Ισπανία ως το 2016 το νωρίτερο», είπε ο ίδιος οικονομολόγος.

Η Ελλάδα αναμένεται να παραμείνει σε ύφεση για έκτη συνεχή χρονιά, με την οικονομία να συρρικνώνεται κατά -4,5% το 2013.

«Η συνολική εικόνα παραμένει ανάμικτη. Η αποκατάσταση της ισορροπίας στα δίδυμα ελλείμματα – του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και του προϋπολογισμού– που αντανακλούσε την [ασθένεια] της ελληνικής οικονομίας επί χρόνια, είναι μια θετική ένδειξη», δήλωσε οικονομολόγος του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ). Ωστόσο, η χώρα αντιμετωπίζει σημαντικά πολιτικά προβλήματα, καθώς η πλειοψηφία της κυβέρνησης έχει συρρικνωθεί και η αναστάτωση συνεχίζεται, ιδίως μετά την έγκριση την περασμένη ενός νομοσχεδίου που προ- βλέπει τις απολύσεις 25.000 υπαλλήλων του δημόσιου τομέα μέσα σε οκτώ μήνες.

Και η Πορτογαλία αντιμετωπίζει μια πολιτική κρίση η οποία απειλεί να εκτροχιάσει την εφαρμογή του μνημονίου δανεισμού της.

Παίζουν με ανθρώπινες ζωές

apolyseiwΤα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, με τους «εκβιαστές» εκπροσώπους της Τρόικα και τους Υπουργούς της Κυβέρνησης, είναι κυριολεκτικά απίστευτα.

Όσοι  μάλιστα είχαν ενδοιασμούς ή και αμφιβολίες για το που θα οδηγηθεί η κατάσταση, νομίζω ότι σύντομα θα αντιληφθούν πως και σε αυτή την «διαπραγμάτευση» ισχύει και θα κατισχύσει η άποψη της μιας και μόνο πλευράς.

Οι δικαιολογίες θα βρεθούν, τα αποτελέσματα όμως είναι ήδη γνωστά.

Προκειμένου να «σωθεί» για μια ακόμη φορά η χώρα, χιλιάδες άνθρωποι , χιλιάδες εργαζόμενοι θα βρεθούν στο δρόμο ή στην πορεία για το δρόμο και την ανεργία.

Οικογένειες και ζωές θυσιάζονται κυριολεκτικά, προκειμένου να πάρουμε τη δόση μας για να ακολουθήσουν και άλλοι και άλλοι και άλλοι, έως ότου ικανοποιηθούν οι ανθρωποφάγες επιδιώξεις των δανειστών.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακός ο τρόπος που παίζουν στη ρουλέτα ανθρώπινες ζωές!

Είναι ότι πιο μακάβριο, πιο απεχθές και πιο χυδαίο έχω δει στη ζωή μου!

Μετράνε χιλιάδες ανθρώπους λες και είναι άψυχα αντικείμενα! Λες και δεν αντιλαμβάνονται ότι τους στερούν την ίδια τη ζωή τους. Το μέλλον των παιδιών τους.

Και όμως! Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και μένει να ανακοινωθεί ο κατάλογος των επιλεγμένων για την ανθρωποθυσία.

Θα μου πείτε «δεν τα υπογράψαμε, δεν τα συμφωνήσαμε, γιατί φωνάζεις;».

Όχι φίλε! Δεν τα υπογράψαμε. Τα υπέγραψαν χωρίς καν να ρωτήσουν. Τα υπέγραψαν μετά τις εκλογές όταν προεκλογικά δεσμευόταν για την στήριξη των ανθρώπων που είχαν δουλειές. Όταν προεκλογικά έλεγαν κατηγορηματικά πως δεν θα υπάρξουν απολύσεις παρά μόνο αναδιάρθρωση του Δημοσίου! Τα υπογράψανε και τα ψηφίσανε όλοι τους!

Και απέναντι σε αυτούς τους αδύναμους – σε όλους μας – που αναμένουνε την απόφαση του «εκτάκτου στρατοδικείου», δεν υπάρχει ούτε έλεος, ούτε ανθρωπιά, ούτε συναίσθημα!

Τι συναίσθημα να έχουν όσοι δε δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους; Αυτοί που τα βρήκανε έτοιμα και πλούσια να τους περιμένουν;

Πώς να αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος όσοι εξασφάλισαν και αυτούς και τις οικογένειες τους και τα εγγόνια τους μέσα σε λίγα χρόνια;

Και γιατί να σκάσουν δηλαδή;

Έχει καμιά σημασία που δεν θα είναι επίορκοι αλλά κανονικοί εργαζόμενοι;

Έχει καμιά σημασία που δεν θα είναι κοπανατζήδες αλλά συνεπείς στη δουλειά τους;

Έχει καμιά σημασία που δεν θα είναι με παράνομα δικαιολογητικά αλλά κανονικά και με το νόμο προσληφθέντες;

Ποιος δίνει αξία σε κάτι τέτοια, τέτοιες «κρίσιμες ώρες» για την πατρίδα;

Ο αριθμός να συμπληρωθεί και δε βαριέσαι…

Είναι απίστευτο αλλά αναρωτιέμαι πως θα αντιδρούσανε σε άλλες χώρες αν καταλαβαίνανε το παιχνίδι που παίζεται. Είμαι σίγουρος ότι οι εξελίξεις θα ήταν σεισμικές.

Αλλά εδώ οι δίδυμες δυνάμεις της αδράνειας και του φίλο- εγωισμού, οδηγούν στη γνωστή αντίδραση με το σήκωμα του ώμου και την προσπάθεια να εξασφαλιστεί η προσωπική και μόνο επιβίωση!

Και αν δεν είναι έγκλημα η καταστροφή της ζωής χιλιάδων ανθρώπων τότε τι είναι;

Αν δε είναι γενοκτονία οι στρατιές των ανέργων τότε τι είναι;

Θα τους αφήσουμε;

Στατιστικές αλήθειες!

elstatΗ έκθεση της ΕΛ.ΣΤΑΤ για την εξέλιξη της ανεργίας, το διάστημα 2/2012-2/2013 είναι αποκαλυπτική για το μέγεθος και τις διαστάσεις του προβλήματος. Η κατάταξη κατ’ Αποκεντρωμένη Διοίκηση καταγράφει πως η (ενιαία στην στατιστική καταγραφή) περιοχή Θεσσαλίας-Στερεάς βρίσκεται στην κορυφή της σχετικής λίστας ανεργίας.

Με ποσοστό 28,7% τον Φλεβάρη του 2013, τ’ οποίο είναι και το μεγαλύτερο στην καταμετρηθείσα ετήσια διακύμανση, δείχνει την σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο τόπος.

Η διαχρονική εξέλιξη του δείκτη είναι εξαιρετικά χρήσιμη για την διαμόρφωση των επώδυνων δεδομένων.

Με σημείο έναρξης το 21,5% του Φλεβάρη του 2012 η τάση είναι ανοδική, με ορισμένες εξαιρέσεις εποχικού χαρακτήρα.

Έτσι το ποσοστό εκτινάσσεται στο 25,9% τον Μάη του 2012 για ν’ ακολουθήσει μια (μικρή) πτωτική πορεία τον Ιούνη (24,8%) και τον Ιούλη (24,6%) για να εκτιναχθεί τον Αύγουστο στο 27%.

Προφανώς κάποιες τουριστικές δραστηριότητες έδωσαν μια προσωρινή εργασιακή ένεση τους δύο πρώτους μήνες του περσινού καλοκαιριού. Ωστόσο τον τρίτο μήνα οι ευκαιριακές απασχολήσεις ολοκληρώθηκαν άδοξα, με αποτέλεσμα να υπάρξει ταχεία αναρρίχηση του δείκτη στο 27% τον Αύγουστο του 2012. Η περίοδος Σεπτέμβρης- Δεκέμβρης 2012 συνοδεύτηκε από αυξομειώσεις των ποσοστών, πιθανώς λόγω αγροτικών απασχολήσεων (μιλάμε για το σύνολο Θεσσαλία-Στερεά υπενθυμίζουμε).

Τον Δεκέμβρη του 2012 καταγράφεται ένα ποσοστό 25,7%, ίδιο σχεδόν και τον πρώτο μήνα του 2013 (26,1%). Τον Φλεβάρη ωστόσο η καμπύλη αγγίζει την στατιστική της οροφή, δίνοντας το 28,7% που προαναφέραμε.

Για να συνοψίσουμε, η άνοδος της ανεργίας είναι διαρκής –παρά κάποιες αυξομειώσεις-, υπό την έννοια ότι τα ελάχιστα του διαγράμματός της συνεχώς ψηλώνουν.

Τουτέστι μόλις τελειώσουν κάποιες ειδικές συνθήκες (στον αγροτικό τομέα, στην τουριστική βιομηχανία ή στις εμπορικές δραστηριότητες σ’ εορταστικές περιόδους) η ανεργία ανεβαίνει απότομα και όταν ξαναπέσει σταθεροποιείται σε υψηλότερα στάνταρς απ’ ό,τι στο παρελθόν.

Αυτό αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στην απεικόνιση της ίδιας της ΕΛ.ΣΤΑΤ, στα διαγράμματα των «εποχικά προσαρμοσμένων εκτιμήσεων» και των «μη εποχικά προσαρμοσμένων εκτιμήσεων» πανελλαδικά. Ως τον Οκτώβρη του 2012 ο πρώτος δείκτης κινείται υψηλότερα του δεύτερου, από τότε ως τον Φλεβάρη του 2013 η τάση αντιστρέφεται.

Πράγμα που σημαίνει πως το ειδικό βάρος της δομικής (μόνιμης) ανεργίας αυξάνεται διαρκώς σε βάρος της λειτουργικής.

Κάτι που δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας (και) για την περιοχή μας, που βυθίζεται διαρκώς στο έλος της συστημικής κρίσης.

Ναι κάτι αλλάζει όπως λέει και ο Σαμαράς!

73511-samaras_protiΤο κλίμα αλλάζει, η ψυχολογία αλλάζει υποστήριξε στη σημερινή του δήλωση ο Πρωθυπουργός, ανακαλύπτοντας στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι προσλήψεις είναι περισσότερες από τις απολύσεις!

Άρα μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι ότι η ανεργία έπιασε πάτο!

Τώρα για το ότι οι προσληφθέντες πιθανώς ανήκουν στην τάξη εκείνων που δουλεύουν για 200 και 300 ευρώ, που απασχολούνται μία ημέρα την εβδομάδα ή λίγες ώρες την ημέρα και δεν καταγράφονται ως άνεργοι δεν έχει και τόση σημασία.

Καλύτερα το τίποτα από το καθόλου σύμφωνα με τον εμπνευστή των Ζαππείων στην Ελλάδα (ήταν και πολλά τα άτιμα)!

« Η κοινωνία σύντομα θα νιώσει τη διαφορά. Και η ελπίδα, που ήδη κερδίζει έδαφος, θα κυριαρχήσει και πάλι.», τονίζει καταλήγοντας στη δήλωση του, μια δήλωση θριαμβευτικών τόνων και πολλών ερωτηματικών.

Οι έρευνες δείχνουν και η κοινωνία αποδεικνύει.

Απέναντι στις έρευνες και στην φτιαχτή αισιοδοξία υπάρχει η πραγματικότητα.

Σκληρή, ανελέητη για την πλειοψηφία του λαού, δραματική για εκατομμύρια συμπολίτες μας που χαμογελούν με πίκρα όταν ακούνε τέτοιες δηλώσεις!

2 δις ευρώ έχασαν οι συνταξιούχοι μέχρι σήμερα και άλλα 4 δις ευρώ θα τους αφαιρεθούν μέχρι το 2014.

Το 2011 τα  πραγματικά εισοδήματα των Ελλήνων μειώθηκαν κατά 25,3% και άλλο 12% το 2012.

Η φορολογική επιβάρυνση αυξήθηκε στο 35,6% το 2011 από 34,3 το 2010.

Η αγοραστική δύναμη του μέσου μισθού υποχώρησε στα επίπεδα του 2003 ενώ των κατώτατων μισθών έχει υποχωρήσει στα επίπεδα του 1975!

Το ερώτημα των πολιτών και του καθένα απέναντι σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα θα επιστρέψει στις αγορές το 2014 είναι απλό:

Πως θα συμβεί αυτό με την παράταση της ύφεσης, την αύξηση της ανεργίας, τη μείωση της κατανάλωσης και την αβεβαιότητα χιλιάδων απολύσεων στο Δημόσιο;

Περικοπές στα εισοδήματα, αύξηση της φορολογίας οδηγούν σε ολοένα μεγαλύτερη συρρίκνωση των εισοδημάτων των νοικοκυριών.

Η μείωση κατά 13% των αποδοχών, κατά 5% των κοινωνικών παροχών και η αυξήσεις στους φόρους συρρικνώνουν την ίδια τη ζωή μας.

Ναι κάτι αλλάζει, όπως λέει και ο Σαμαράς!

Αλλάζει και η χώρα και η κοινωνία.

Εικόνες της δεκαετίας του ’60, μετανάστευση των νέων, ανεργία σε ποσοστά γενοκτονίας, διάλυση κάθε στοιχείου κοινωνικού κράτους, εργασιακός μεσαίωνας και κοινωνική ζούγκλα, περιγράφουν μια κατάσταση που όσο και αν την ωραιοποιήσουν, όσο και αν την καμουφλάρουν, όσο και αν την περιγράψουν με ωραία λόγια, είναι απόλυτα ορατή σε όλους μας.

Αναρωτιέμαι απλά τι θέλει να πετύχει ένας πολιτικός και μάλιστα Πρωθυπουργός , όταν τα λόγια του συγκρούονται με την πραγματικότητα.

Όταν η καθημερινότητα τον διαψεύδει.

Όταν η κοινωνία υποφέρει.

Τι θέλει να πετύχει;

Αναρωτιέμαι οι «συγκυβερνήτες» πράσινοι και μωβ, έχουν τη ίδια άποψη;

Αναρωτιέμαι τελικά μήπως ζούμε σε άλλη χώρα;

Εφιαλτικές προβλέψεις του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ

anergia1Εφιαλτικό είναι το ποσοστό ανέργων που προβλέπει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ για το 2013, όπως αυτές καταγράφονται στο Πρόγραμμα Δράσης της Συνομοσπονδίας.

Η ανεργία, σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, θα αγγίξει το 29% κατά μέσο όρο το 2013 και θα αυξηθεί κατά περίπου 5 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας τον αριθμό των ανέργων σε 1.450.000 άτομα.

Την ίδια ώρα οι μέσες πραγματικές ακαθάριστες αποδοχές σε σχέση με το 2009 μειώθηκαν κατά 29% ενώ οι τιμές των βασικών αγαθών αυξήθηκαν κατά 17%.

Σωρευτική μείωση ΑΕΠ 23,6% – 6η χρονιά συνεχούς ύφεσης

Οι συνολικές ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου, οι επενδύσεις δηλαδή, σε υποδομές, κτιριακές εγκαταστάσεις, μέσα μεταφοράς και μηχανολογικό εξοπλισμό μειώθηκαν κατά 62% από το επίπεδο επενδύσεων του 2007 (συνθήκες παραγωγικής-τεχνολογικής καθίζησης).

Οι εξαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών μειώθηκαν κατά 20% ενώ οι εισαγωγές κατά 60% από τα επίπεδα του 2007.

Οι μέσες πραγματικές ακαθάριστες αποδοχές μειώθηκαν σε σχέση με το 2009 κατά 29%, ενώ η συνολική δαπάνη για αποδοχές και εργοδοτικές εισφορές κατά 40,5%.

Οι κατώτατες αποδοχές για άτομα άνω των 25 ετών μειώθηκαν κατά 22%, ενώ για άτομα ηλικίας έως 25 ετών μειώθηκαν κατά 32%.

Οι τιμές των βασικών αγαθών και υπηρεσιών αυξήθηκαν κατά 17% σε σχέση με το 2007.

Η ζήτηση μειώθηκε κατά 25% και η αγοραστική δύναμη των μέσων αποδοχών μειώθηκε κατά 21,2%.

Το επίπεδο της φτώχειας αυξήθηκε από 23% το 2010 στο 30% του πληθυσμού το 2012.

Στο 26,1 % η ανεργία και … ανεβαίνει!

ANERGIAΣτο 26% εκτινάχθηκε το ποσοστό της ανεργίας στη χώρα τον Σεπτέμβριο εφέτος, με τον αριθμό των ανέργων να αυξάνεται κατά 38% μέσα σε ένα έτος και να διαμορφώνεται σε 1.295.203 άτομα.

Στους μαύρους καταλόγους της ανεργίας είναι κυρίως νέοι έως 24 ετών (ποσοστό ανεργίας 56,4%) και γυναίκες (ποσοστό ανεργίας 30,1%). Ενώ, στη δεύτερη θέση μεταξύ των περιφερειών της χώρας με τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας, έχει «σταθεροποιηθεί» η Αττική, στην οποία διαμένουν τα περίπου 2/3 του πληθυσμού της χώρας, με ποσοστό 27,6%.

Στην κεντρική Ελλάδα η ανεργία έχει κάνει άλματα μέσα σ’ ένα χρόνο και αυξήθηκε κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες από τον Σεπτέμβριο του 2011 έως και το Σεπτέμβριο του 2012. Στις Περιφέρειες Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας που περιλαμβάνονται από κοινού στην έρευνα της Στατιστικής η πορεία της ανεργίας είναι συνεχώς αυξανόμενη.

Από το 19,2% που ήταν το Σεπτέμβριο του 2011 έχει φτάσει ένα χρόνο αργότερα, το Σεπτέμβρη του 2012, στο 26,1%.

Εκείνο που πρέπει να σημειώσουμε είναι ότι σε καμία εποχή δεν παρουσιάζει μείωση η ανεργία, αλλά ακόμη και σε περιόδους όπου υποτίθεται ότι υπάρχει μεγάλη ζήτηση ιδιαίτερα στα τουριστικά επαγγέλματα βλέπουμε την ανεργία να είναι σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.

Για παράδειγμα τον Μάιο η ανεργία είχε αυξηθεί σε σύγκριση με τον Απρίλιο και από το 24,3 που ήταν τον Απρίλιο ανέβηκε στο 25,9 τον Μάιο.

Μια μικρή πτώση κατά 1,3 είχαμε μεταξύ του Μαΐου και Ιουνίου η οποία όμως συνεχίστηκε για κάτι παραπάνω από μισή ποσοστιαία μονάδα και τον Ιούλιο. Η ανάπαυλα έφτασε μέχρις εκεί. Γιατί τον Αύγουστο όχι μόνο υπερκάλυψε την ενδιάμεση ύφεση της ανεργίας αλλά με το 26% που έχει καταγραφεί έχει ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα κομβικά σημεία. Έτσι το Σεπτέμβρη σύμφωνα με την έρευνα της Στατιστικής Αρχής φτάνει στο 26,1%.

Σε κάθε περίπτωση ο δείκτης της ανεργίας στην κεντρική Ελλάδα συνεχώς τον τελευταίο χρόνο παρουσιάζεται πολύ πάνω από τον εθνικό μέσο όρο και βεβαίως το μεγαλύτερο ποσοστό της ανεργίας αναφέρεται στις μικρές ηλικίες από 15 έως 34 ετών όπου ιδιαίτερα το 2012 καταγράφεται να συγκεντρώνουν ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό αφού πάνω από το μισό όσων έχουν ηλικία από 15 έως 24 ετών είναι άνεργοι και σε ότι αφορά την ηλικία 25 έως 34 που είναι μια παραγωγική ηλικία καταγράφεται στις λίστες ανεργίας το 34,3%.

Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι τα συγκεκριμένα στοιχεία που ανακοινώθηκαν τη χθεσινή μέρα αναφέρονται στο μήνα Σεπτέμβριο. Οι ενδείξεις που υπάρχουν σε ότι αφορά τη συνέχεια δηλαδή τους επόμενους μήνες μέχρι και τώρα δείχνουν ότι τα πράγματα γίνονται πολύ πιο δύσκολα τουλάχιστον σε ότι αφορά τους συγκεκριμένους δείκτες οι οποί- οι αναμένεται να αποτυπωθούν τους επόμενους μήνες.

Τα στοιχεία

Σύμφωνα με την έρευνα εργατικού δυναμικού της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), το ποσοστό ανεργίας ανήλθε σε 26% τον Σεπτέμβριο εφέτος, έναντι 18,9% τον Σεπτέμβριο 2011 και 25,3% τον Αύγουστο 2012. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.295.203 άτομα και αυξήθηκαν κατά 356.495 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο πέρυσι (αύξηση 38%) και κατά 34.670 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο 2012 (αύξηση 2,8%).

Το σύνολο των απασχολουμένων εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.695.053 άτομα. Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 325.334 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2011 (μείωση 8,1%) και κατά 21.626 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο εφέτος (μείωση 0,6%).

Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός (τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία) ανήλθε σε 3.373.692 άτομα και αυξήθηκε κατά 283 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2011 (μηδενική μεταβολή) και μειώθηκαν κατά 3.119 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο 2012 (μείωση 0,1%).

Στις γυναίκες, το ποσοστό ανεργίας ανέρχεται σε 30,1% (από 22,3% τον Σεπτέμβριο 2011) και στους άνδρες σε 22,9% (από 16,4%).

Ηλικιακά, στους νέους 15- 24 ετών η ανεργία εκτοξεύθηκε στο 56,4% (από 47,6% τον Σεπτέμβριο πέρυσι) και ακολουθεί η πλέον παραγωγική ηλικία 25- 34 ετών (34,3% από 25,6%).

Έπονται οι ηλικίες, 35- 44 ετών (21,9% από 15,5%), 45- 54 ετών (19,5% από 13,3%), 55- 64 ετών (13,5% από 8,3%) και 65- 74 ετών (6,9% από 3%).

Σε επίπεδο αποκεντρωμένων διοικήσεων της χώρας, τα «σκήπτρα» διατηρεί η Ήπειρος- Δυτική Μακεδονία (28% τον Σεπτέμβριο 2012 από 20,4% τον Σεπτέμβριο 2011) και στη 2η θέση είναι η Αττική (27,6% από 19,2%). Ακολουθούν, η Μακεδονία- Θράκη (26,3% από 20,5%), η Θεσσαλία – Στερεά Ελλάδα (26,1% από 19,2%), η Πελοπόννησος- Δυτική Ελλάδα- Ιόνιοι Νήσοι (24,4% από 17%), το Αιγαίο (22,6% από 14,2%) και η Κρήτη (20% από 17,8%).

Ανθρωποφαγία σε συνθήκες κοινωνικής ζούγκλας!

Μπορεί να μην έλαβε ακόμα την δόση η ελληνική κυβέρνηση, ενεργοποίησε όμως με κεραυνοβόλο δράση τις συνέπειες του τρίτου μνημονίου στον χώρο της δημόσιας διοίκησης.

Έτσι από χθες τίθενται αυτοδικαίως σε διαθεσιμότητα υπάλληλοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, συγκεκριμένων ειδικοτήτων,  που εργάζονται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και προσλήφθηκαν μ’ εκτός του ΑΣΕΠ διαδικασίες.

Ο υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης Α. Μανιτάκης (υποδειχθείς από την ΔΗΜ.ΑΡ σημειωτέον) μίλησε για διαθεσιμότητα «ενός πολύ συγκεκριμένου και περιορισμένου αριθμού υπαλλήλων».

Για να διασώσει τα προσχήματα και να δώσει κάποιον μεταρρυθμιστικό τόνο στην εναρμόνισή του με τις εντολές της τρόικα αναφέρθηκε σε «στείρα άρνηση των αναγκαίων αλλαγών»ο ίδιος που πριν λίγο καιρό διαβεβαίωνε πως δεν θα υπάρξουν απολύσεις. Όσο για την εκδίωξη υπαλλήλων που κατηγορούνται για σοβαρά ποινικά ή πειθαρχικά αδικήματα πρέπει να τηρηθεί ο νόμος και όσοι κριθούν ένοχοι ν’ απομακρυνθούν.

Τα υπόλοιπα είναι φθηνές προσπάθειες εντυπωσιασμού.

Η εγκύκλιος και οι αντιδράσεις

Με το που κυκλοφόρησε η ερμηνευτική εγκύκλιος βάρυνε ιδιαίτερα το κλίμα αφού άρχισαν να υπολογίζονται και άλλα πράγματα, όπως οι μετατάξεις και μετακινήσεις στο σύνολο του προσωπικού ή ακόμη και ζητήματα που έχουν σχέση με την σύνθεση και τη διάρθρωση των υπηρεσιών.

Στο σύνολο των εργαζομένων σήμανε συναγερμός ενώ συγκεντρώσεις και επαφές είχαν αρκετοί εργαζόμενοι οι οποίοι αναζητούσαν αν τελικά το συγκεκριμένο μέτρο περιλαμβάνει και αυτούς ή όχι.

Οι συσκέψεις τη χθεσινή μέρα διαδέχονταν η μία την άλλη χωρίς όμως να υπάρξει κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Ακόμη δεν έχει καταγραφεί στο σύνολο του νομού τι ακριβώς συμβαίνει. Κάποιοι πρώτοι υπολογισμοί μιλούν για εκατοντάδες εργαζόμενους που μπαίνουν στο καθεστώς της διαθεσιμότητας.

Και οι προσωπάρχες αναζητούν μέσα στους φακέλους ποιοι τελικά θα απουσιάσουν από την υπηρεσία τα επόμενα εικοσιτετράωρα. Ερευνούν τον τρόπο πρόσληψης, ερευνούν τις διαδικασίες διαφάνειας που υπήρχαν και από εκεί και μετά προσπαθούν να κάνουν πράξεις για να εντοπίσουν τι ακριβώς γίνεται.

Εντοπίζονται προσλήψεις που έχουν ιδιαίτερα μεγάλο βάθος χρόνου, όπως για παράδειγμα στο τέλος της δεκαετίας του 1980.

Εντοπίζονται μια σειρά από θέματα που έχουν σχέση με τις ειδικότητες αφού η ίδια η νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα ορισμένες κατηγορίες να εξαιρεθούν.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και η απειλή παραπομπής στο πειθαρχικό υπηρεσιακών παραγόντων που ασχολούνται με τη διαχείριση του προσωπικού έχει δράσει καταλυτικά στην όλη ιστορία αφού είναι έτοιμοι να εκδώσουν διαπιστωτικές πράξεις και να ανακοινώσουν στοιχεία χωρίς σε κάποιες περιπτώσεις να ερευνούν με επιμέλεια το περιεχόμενο των ίδιων των προβλέψεων της νομοθεσίας.

Η εγκύκλιος

Εκείνο που σε όλα τα επίπεδα προβλέπει η εγκύκλιος που εξέδωσε χθες από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι ότι οι διαπιστωτικές πράξεις θα έχουν αφετηρία τη χθεσινή μέρα ανεξάρτητα το πότε θα εκδοθούν.

Προβλέπεται ότι έτσι κι αλλιώς θα ολοκληρωθεί η διαδικασία μέσα στις δώδεκα επόμενες ημέρες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις βασικές προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία είναι ότι τοποθετεί σε καθεστώς διαθεσιμότητας τους υπαλλήλους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με συγκεκριμένες ειδικότητες οι οποίες είναι και περιοριστικές. Από κει και μετά εισάγονται μια σειρά από ζητήματα που έχουν σχέση με την εφαρμογή της νομοθεσίας, όπου σωρευτικά θα πρέπει να ισχύουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Δηλαδή θα πρέπει να ισχύουν και οι τρεις προϋποθέσεις. Βασική όμως αφετηρία σε ότι αφορά τις προϋποθέσεις είναι να δούμε ποιοι εξαιρούνται απ’ όλη αυτή τη διαδικασία, πράγμα το οποίο δείχνει να είναι πολύ περισσότερο πιο δύσκολο απ’ ότι τουλάχιστον φαίνονταν αρχικά. Η πανσπερμία των περιπτώσεων και η ιδιαιτερότητα καθεμιάς από αυτές δεν διευκολύνει σε ότι αφορά την συνολική αντιμετώπιση του θέματος αλλά ουσιαστικά δημιουργεί καινούργιες προϋποθέσεις οι οποίες σε κάθε έναν από τους εμπλεκόμενους σε αυτή την ιστορία θα πρέπει και να ερευνηθεί.

Πανικός, ανησυχία και θλίψη

Μέσα στα όσα διαμορφώνονται από χθες είναι αυτονόητο πως σε αρκετές περιπτώσεις επεκράτησε ο πανικός.

Οι πληροφορίες που κυκλοφορούσαν από στόμα σε στόμα αποδείχτηκαν σε κάποιες περιπτώσεις φρούδες ελπίδες και σε κάποιες άλλες τροποποιούνταν κατά τη διάρκεια της μέρας έτσι ώστε να μην υπάρχει σαφής εικόνα του τι ακριβώς γίνεται σε κάθε ένα φορέα. Ξεχωριστά πράγμα στα οποία αναμένεται να καταλήξει όλο το σκηνικό τα επόμενα εικοσιτετράωρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σύνολό τους συνδικαλιστικά στελέχη και εργαζόμενοι προσπαθούσαν να καταλάβουν τι ακριβώς κρύβεται μέσα από τις διάφορες ερμηνείες που δίνονταν.

Δεν μπορούν να καταλήξουν ακόμη στον αριθμό και πολύ δε περισσότερο δεν μπορούν να καταλήξουν στο ποιοι τελικά εντάσσονται στις λίστες και ποιοι όχι.

Εκείνο που πλέον είναι καθαρό στοιχείο είναι ότι καταργούνται θέσεις συμβούλων στα πρόσωπα της αυτοδιοίκησης ιδιαίτερα στο δεύτερο βαθμό αλλά αυτές καταργούνται μέχρι το τέλος της χρονιάς οπότε υπάρχει η ελπίδα για πιθανή διευθέτηση κάτω από τις πιέσεις που ασκούνται από τους περιφερειάρχες.

Θολό σημείο οι αργίες

Οι προβλέψεις της νομοθεσίας και του μνημονίου να τεθούν σε καθεστώς αργίας όσοι έχουν εμπλοκές με τη δικαιοσύνη έχει δημιουργήσει ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα μέσα στο σύνολο των υπηρεσιών.

Σε κάποιες περιπτώσεις μιλάμε απλά για κατηγορούμενους οι οποίοι έχουν το τεκμήριο της αθωότητας αφού δεν έχουν καταδικασθεί αλλά απλά έχει ξεκινήσει μια διαδικασία. Ωστόσο όμως όλες αυτές οι προβλέψεις με βάση τις οποίες επιβάλλουν αργία δείχνουν διάτρητες. Αυτό όμως φαίνεται πως είναι το ελάχιστο το οποίο απασχολεί το νομοθέτη.

Για παράδειγμα θα μπορούσε να τεθεί σε αργία ένας υπάλληλος που τελικά η ποινή που προ- βλέπεται θα μπορούσε να ήταν μέχρι έξι μήνες. Αν δηλαδή αποδεχόταν την κρίση του πειθαρχικού οργάνου και δεν έκανε κάποιες προσφυγές στο δευτεροβάθμιο η αρχική κρίση θα τελείωνε μετά από πέντε ή έξι μήνες.

Τώρα με τις διαδικασίες που εισάγονται ουσιαστικά κινδυνεύει να βρεθεί εκτός υπηρεσίας για αρκετά μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χωρίς ωστόσο και να έχει καταδικαστεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία εικοσιτετράωρα ουσιαστικά οι προσωπάρχες των δημοσίων υπηρεσιών ελέγχουν τα αρχεία τους σε σχέση με υποθέσεις που βρίσκονταν στο ράφι ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις πειθαρχικές παραπομπές έτσι ώστε αυτή τη στιγμή κανείς να μη γνωρίζει ποιοι και πόσοι υπάγονται σε τέτοιου είδους διαδικασίες.

Πληροφορίες υποστηρίζουν πως το συγκεκριμένο ποσοστό θα είναι ιδιαίτερα μεγάλο αφού σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν πειθαρχικά τα οποία έχουν παγώσει για χρόνια ολόκληρα.

Απειλές για πειθαρχικά μέτρα

Γνωρίζοντας ο νομοθέτης ότι οι δήμαρχοι σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να στείλουν τις σχετικές καταστάσεις ουσιαστικά απειλεί με πειθαρχικά αλλά και διοικητικά πρόστιμα τους ίδιους τους προσωπάρχες, δηλαδή τους δημοσίους υπαλλήλους, τους οποίους καθιστά υπεύθυνους.

«Δεν πρόκειται να περάσω εγώ πειθαρχικό. Θα στείλω τις λίστες» ήταν η αντίδραση προσωπάρχη στην Κεντρική Ελλάδα όταν οι συνδικαλιστές του ζητούσαν να μη στείλει κάποια λίστα στο κέντρο για να ενεργοποιηθεί η διαδικασία. Είναι μια από τις πολλές περιπτώσεις που υπήρξαν το τελευταίο διάστημα όπου ουσιαστικά καθίσταται πειθαρχικό αδίκημα ακόμη και η καθυστέρηση στη σύνταξη της λίστας που προβλέπουν οι διαδικασίες. Ο νομοθέτης ουσιαστικά με αυτές τις ρυθμίσεις προσπάθησε να αντιμετωπίσει φαινόμενα ανυπακοής από τους εργαζόμενους σε όλο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης αλλά και στην αυτοδιοίκηση. Κανείς όμως μέχρι στιγμής δεν μπορεί να διευκρινίσει τι γίνεται στις περιπτώσεις όπου υπάρχει κατάληψη των χώρων, όπως άλλωστε ξεκίνησαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση στην Αθήνα.

Με βάση την εγκύκλιο η οποία κυκλοφόρησε την χθεσινή μέρα κρέμεται πάνω από το κεφάλι των υπευθύνων στα γραφεία προσωπικού κάθε δημόσιας ή δημοτικής αρχής το ενδεχόμενο να πέσουν ιδιαίτερα μεγάλα χρηματικά πρόστιμα αν δεν στείλουν τα στοιχεία των υπαλλήλων που τίθενται σε καθεστώς απόλυσης, έτσι όπως προσδιορίζεται μέσα από τη συγκεκριμένη νομοθεσία. Θέλοντας ο νομοθέτης να απομακρυνθεί από κάθε πολιτική δραστηριότητα δημάρχου καθιστά υπεύθυνα τα στελέχη της αυτοδιοίκησης και μάλιστα έκανε λόγο για πρόστιμα που φθάνουν έως το¼ των αποδοχών των υπαλλήλων που θα έπρεπε να έχουν φύγει χωρίς όμως να προσδιορίζεται αν μιλά για ετήσιες ή αποδοχές μηνός.

Αποφασισμένος ο Μανιτάκης

Την απόφαση του να εφαρμόσει το Μεσοπρόθεσμο σε ότι αφορά τις απολύσεις στο Δημόσιο δηλώνει ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνης Μανιτάκης με αφορμή την έκδοση της σχετικής εγκυκλίου.

Στη δήλωση του ο κ. Μανιτάκης διαβεβαιώνει ότι «τα μέτρα αποβλέπουν στην αποκατάσταση του κύρους του δημοσιοϋπαλληλικού λειτουργήματος και της νομιμότητας στο δημόσιο» και ότι «οι διαρθρωτικές αλλαγές στη διοίκηση αποτελούν προϋπόθεση υπέρβασης της δεινής κρίσης που περνά ο τόπος».

Παράλληλα «νουθετεί» όσους αντιδρούν, λέγοντας ότι «η στείρα άρνηση των αναγκαίων αλλαγών και η καλλιέργεια ενός κλίματος απλώς φόβου και ανησυχίας στους υπαλλήλους δεν βοηθά ούτε τους ίδιους ούτε τη διοίκηση να αλλάξει. Και είναι επιτακτική ανάγκη το κράτος και η διοίκηση να μεταρρυθμιστούν άμεσα».

Παράλληλα προσπαθεί να καθησυχάσει τους δημοσίους υπαλλήλους, που πρόκειται να υπαχθούν από χθες Τρίτη 13 Νοεμβρίου σε καθεστώς διαθεσιμότητας. Σημειώνει ότι πρώτοι που φεύγουν είναι «μερικές εκατοντάδες», σε βάρος των οποίων εκκρεμούν σοβαρά ποινικά ή πειθαρχικά αδικήματα. Επίσης, αναφέρει ότι έχουν ληφθεί όλες οι πρόνοιες, «ώστε οι μετακινήσεις να είναι όσο γίνεται πιο ταχείες, με αντικειμενικά κριτήρια, μακριά από πιέσεις ή ρουσφετολογικές μεταχειρίσεις».

Ο κ. Μανιτάκης σημειώνει ότι με τη μετακίνηση «παύει αυτόματα το καθεστώς της διαθεσιμότητας» και ως εκ τούτου «δεν υπηρετούν το συμφέρον των υπαλλήλων που έχουν τεθεί εκ του νόμου σε διαθεσιμότητα, όσοι τους παροτρύνουν να μη μετακινηθούν, διότι έτσι παρατείνεται η διαθεσιμότητα τους και η δυσμενής μισθολογική τους κατάσταση».

«Τα μέτρα αποβλέπουν στην αποκατάσταση του κύρους του δημοσιοϋπαλληλικού λειτουργήματος και της νομιμότητας στο δημόσιο» σημειώνει ο κ. Μανιτάκης και προσθέτει: «Είμαστε αποφασισμένοι να τα εφαρμόσουμε για το καλό του τόπου και της ελληνικής δημόσιας διοίκησης».

Διαθεσιμότητα και στο βάθος απόλυση;

Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα προκύψει για τους εργαζόμενους που από χθες βρέθηκαν στη διαδικασία της διαθεσιμότητας.

Το καλό σενάριο είναι να ισχύσουν οι διατάξεις του νόμου και να μεταταγούν σε κάποια άλλη υπηρεσία του Δημοσίου. Όπως προβλέπει το μεσοπρόθεσμο, υπάρχουν οι εξής δυνατότητες:

«α) Να µετατάσσονται εκουσίως, σύµφωνα µε τις κείµενες διατάξεις (άρθρο 154 παρ. 4 Υπαλληλικού Κώδικα, άρθρο 158 παρ. 4 Κώδικα Κατάστασης Δηµοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων).

β) Να µετατάσσονται υποχρεωτικά ή να µεταφέρονται µε µεταβολή της υπηρεσιακής τους σχέσης σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου κατά τη διαδικασία της προηγούµενης υποπαραγράφου για το συµφέρον και τις ανάγκες της υπηρεσίας και ιδίως για την καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναµικού. Με την έκδοση της πράξης µετάταξης ή µεταφοράς και µεταβολής της σχέσης εργασίας αίρεται αυτοδίκαια το καθεστώς της διαθεσιµότητας.

γ) Να τοποθετούνται για την κάλυψη προσωρινών αναγκών σε οποιαδήποτε υπηρεσία του Δηµοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., Ο.Τ.Α. ή οποιουδήποτε φορέα του δηµόσιου τοµέα µε τη διαδικασία του άρθρου 5 του ν. 4024/2011. Οι πράξεις προσωρινής τοποθέτησης της περίπτωσης αυτής εκδίδονται από τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθµισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Σε περίπτωση µη εµφάνισης του υπαλλήλου εφαρµόζεται αναλόγως η διάταξη της περίπτωσης 5 της προηγούµενης υποπαραγράφου.

δ) Να υπάγονται σε ειδικά προγράµµατα  επαγγελµατικής επανεκπαίδευσης ή επανακατάρτισης.»

Θυμίζω πάντως ότι μόλις πριν από λίγες ημέρες με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΑΝ περισσότερες από 3.000 οργανικές θέσεις στην Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού! Άρα μειώνονται οι πιθανότητες επανατοποθέτησης των εργαζομένων που τέθηκαν σε καθεστώς διαθεσιμότητας.

Κατάργηση 3090 οργανικών θέσεων 1-11-2012

Σε ότι αφορά τη διαθεσιμότητα που ισχύει για ένα χρόνο, προβλέπεται ότι ο εργαζόμενος (πρώην) θα αμοίβεται με το 75% των αποδοχών του.

«Η διαθεσιµότητα της προηγούµενης περίπτωσης διαρκεί ένα (1) έτος και στον υπάλληλο καταβάλλονται τα τρία τέταρτα των αποδοχών του, σύµφωνα µε τις κείµενες διατάξεις»

Στο τέλος του χρόνου αν δεν έχει γίνει η τοποθέτηση του σε κάποια άλλη υπηρεσία, ο υπάλληλος απολύεται ΟΡΙΣΤΙΚΑ!

«Η υπηρεσιακή σχέση των µόνιµων υπαλλήλων που βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιµότητας, καθώς και η σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου των υπαλλήλων της περίπτωσης 3, εφόσον δεν µεταταχθούν ή µεταφερθούν, λύεται µε τη λήξη του καθεστώτος της διαθεσιµότητας»

Αδιευκρίνιστα σημεία

Κανένας δεν ξέρει τι θα γίνεται με την ασφάλιση του εργαζομένου την περίοδο της διαθεσιμότητας. Και κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το νόμο!

Κανείς δεν γνωρίζει επίσης αν αυτή η χρονική περίοδος της διαθεσιμότητας θα προσμετρηθεί στα χρόνια υπολογισμού της σύνταξης.

Δεν προστατεύονται τα μέλη μιας οικογένειας αν και οι δύο ανήκουν στις κατηγορίες των υπαλλήλων που μπαίνουν σε διαθεσιμότητα! Το μόνο που αναφέρεται είναι ότι δεν μπαίνει σε διαθεσιμότητα υπάλληλος αν ο (η) σύζυγος του έχει ήδη βρεθεί σε καθεστώς εφεδρείας. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι μιλάμε για πλήρη διάλυση μιας οικογένειας αν δεν ληφθεί μέριμνα να προστατευτεί τουλάχιστον το ένα μέλος της!

Υπάρχουν περιπτώσεις εργαζομένων που μετατάχθηκαν υποχρεωτικά κατόπιν κατεύθυνσης της Ε.Ε. Η περίπτωση των εργαζομένων στα πρώην εργοστάσια της Ζάχαρης! Οι άνθρωποι αυτοί μπαίνουν σε διαθεσιμότητα αφού προηγουμένως μετατάχθηκαν σε άλλες υπηρεσίες υποχρεωτικά!

Τέλος είναι προφανές ότι με αυτές τις διατάξεις ανοίγει οριστικά και αμετάκλητα η πόρτα των απολύσεων στο Δημόσιο με βασικά θύματα ΟΛΟΥΣ τους ΙΔΑΧ. Και αυτό μπορεί εύκολα να καταλάβει ο καθένας τι μπορεί να σημαίνει.

Η χαιρέκακη αντιμετώπιση αυτού του δράματος από μερίδα του κόσμου, που εδώ και χρόνια διαμορφώνει τη συνείδηση του με βάση τα πυροτεχνήματα διαφόρων πολιτικών που διαπόμπευσαν το Δημόσιο (Πάγκαλος, Μητσοτάκης, Χρυσοχοίδης κ.τ.λ.), λειτουργεί ως μπούμεραγκ.

Και κυρίως διαμορφώνει συνθήκες κοινωνικής ζούγκλας…

Όσοι  ψήφισαν αυτές τις διατάξεις μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι ότι επιτέλεσαν ένα πραγματικά … θεάρεστο έργο!

Ντροπή!