Χριστούγεννα στη Βουδαπέστη …οδικώς! (Δεκέμβριος 2016)

Είναι χωρίς αμφιβολία μία από τις πιο όμορφες πρωτεύουσες τις Ευρώπης. Από εκείνες τις πόλεις που έχουν να σου δώσουν κάτι το ξεχωριστό. Που δεν τις βαριέσαι και τελικά δύσκολα τις … χορταίνεις. Η  πρωτεύουσα της Ουγγαρίας σου δίνει απλόχερα την αίσθηση του ταξιδιού στο χρόνο, συνδυάζει με έναν τρόπο μοναδικό το χθες με το σήμερα, είναι σύγχρονη αλλά πατά γερά στο παρελθόν. Είναι μεγάλη αλλά και ανθρώπινη. Έχει απίστευτα πολλές επιλογές και μπορεί να ικανοποιήσει κάθε γούστο. Η Βουδαπέστη είναι ξεχωριστή και την περίοδο των Χριστουγέννων εκπέμπει μια ομορφιά ανεπανάληπτη.

Αν λοιπόν ψάχνετε κάτι το διαφορετικό δοκιμάστε να περάσετε τα Χριστούγεννα εκεί. Ακολουθήστε αν θέλετε το πρόγραμμά μας και τις επιλογές που κάναμε και πιστεύω ότι θα απολαύσετε αυτές τις ημέρες όσο και εμείς…

Πάμε λοιπόν…

Η διαδρομή Λάρισα – Βουδαπέστη είναι 1125 χλμ. Υπολογίστε με στάσεις, τελωνεία και λογική οδήγηση περίπου 12 με 13 ώρες με το αυτοκίνητό σας. Αν το αντέχετε έχει καλώς, αν όχι θα χρειαστείτε μία στάση για διανυκτέρευση  στο Βελιγράδι (πάντα ξεχωριστό και αγαπημένος προορισμός) και από εκεί θα διανύσετε τα υπόλοιπα 380 χλμ, σε ένα πολύ καλό δρόμο για να φτάσετε στη Βουδαπέστη σε 3,5 περίπου ώρες.

Βάζοντας βενζίνη στα Σκόπια και στη Σερβία (που είναι σαφώς πιο φθηνή από Ελλάδα), θα πρέπει να προϋπολογίσετε – με σημερινές τιμές – περίπου 250 ευρώ για καύσιμα και διόδια (με την επιστροφή)…

Η άλλη επιλογή (πάντα οδικώς)…

Επειδή η Βουδαπέστη « φθάνεται» θα τη βρείτε στα προγράμματα των τουριστικών γραφείων. Μιλάμε δηλαδή να ακολουθήσετε μόνο σε ότι αφορά τη μετακίνηση και τη διαμονή (θα διαβάσετε περισσότερα) μια οργανωμένη εκδρομή. Θα λύσετε δύο βασικά προβλήματα: Το πρώτο είναι το κόστος που μειώνεται αρκετά και το δεύτερο είναι τα πιθανά απρόοπτα με τον καιρό, καθώς ο χειμώνας είναι απρόβλεπτος.

Στους καιρούς της κρίσης, με το περιορισμένο διαθέσιμο για ταξίδια εισόδημα, τα οργανωμένα ταξίδια λίγο πολύ έχουν αποκτήσει μια περίεργη ομοιομορφία.

Μας φάνηκε ελκυστικό , ως προς την τιμή, αυτό με τίτλο : «Βουδαπέστη – Βιέννη – Παραδουνάβια χωριά, 5 ημέρες».

Εννοείται ότι αν θέλετε να γνωρίσετε τη Βουδαπέστη, ξεχάστε την μονοήμερη εκδρομή στη Βιέννη – έτσι κι αλλιώς μια ψευδαίσθηση σου δίνει από την επίσης πανέμορφη πρωτεύουσα της Αυστρίας αλλά και την εκδρομή στα παραδουνάβια (δεν είναι για χειμώνα) και απολαύστε τρείς ημέρες στη Βουδαπέστη…

Τι θα κερδίσετε και τι θα χάσετε…

Θα χάσετε χρόνο… Το ταξίδι με το λεωφορείο είναι περίπου 21 – 22 ώρες (Φύγαμε από Λάρισα στις 2.30 τα ξημερώματα και φθάσαμε στη Βουδαπέστη στις 10.30 τοπική ώρα, δηλαδή 11.30 ώρα Ελλάδας). Θα χάσετε επίσης μισή διανυκτέρευση καθώς η αναχώρηση από εκεί για την επιστροφή είναι συνήθως στις 3,30 – 4.00 τα ξημερώματα.

Θα κερδίσετε χρήματα καθώς μειώνεται αρκετά το κόστος του ταξιδιού και μπορείτε να βρείτε πολύ καλύτερες τιμές στα ξενοδοχεία (τουριστικά πακέτα). Συνήθως έχετε τη δυνατότητα να επιλέξετε ανάμεσα σε 3 με 4 ξενοδοχεία άλλα με ημιδιατροφή και άλλα μόνο με πρωινό. Θα έχετε επίσης ήσυχο το κεφάλι σας από πλευράς οδήγησης (ειδικά όταν μιλάμε για χειμώνα) και θα έχετε επίσης ξενάγηση στα βασικά αξιοθέατα της πόλης, ειδικά αν βρεθείτε εκεί για πρώτη φορά! Οι τιμές του πακέτου κυμαίνονταν από 170 – 240 ευρώ το άτομο (4 διανυκτερεύσεις) ανάλογα με το ξενοδοχείο.

Η αλήθεια είναι ότι με 240€ το άτομο, εξασφαλίσαμε 4 διανυκτερεύσεις (με καταπληκτικό πρωινό) σε ένα από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Βουδαπέστης, το Budapest Marriott Hotel, δίπλα στο Δούναβη, 3 λεπτά από το κέντρο της πόλης, πολύ κοντά στο Κοινοβούλιο και σχεδόν απέναντι  από τη γέφυρα των αλυσίδων! Τα δωμάτια του βλέπουν στη Βούδα  και το βραδινό θέαμα με το φωτισμένο Πύργο των Ψαράδων, το Κάστρο της Βούδα  και τις εκπληκτικά φωτισμένες γέφυρες του Δούναβη είναι πραγματικά μοναδικό! Είναι σίγουρα μία από τις καλύτερες επιλογές για διαμονή που θα σας μείνει αξέχαστη…

Το site του Marriott Hotel

Από τα παράθυρα του δωματίου… Ημέρα και Βράδυ!

Ότι χρειάζεται να δείτε είναι τόσο κοντά που φθάνεται με τα πόδια από το ξενοδοχείο, ακόμα και αν το κρύο είναι τσουχτερό. Εννοείται ότι θα πρέπει να είστε προετοιμασμένοι για χαμηλές θερμοκρασίες, πιθανώς και χιόνι. Πάντως το χιόνι που συναντήσαμε ήταν τόσο όσο να δώσει στην χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα της πόλης μια επιπλέον νότα ομορφιάς!

Συνάλλαγμα – μετακινήσεις

Σε αντίθεση με άλλους προορισμούς που συμφέρει η ανάληψη από κάποιο ΑΤΜ μιας και η Ουγγαρία έχει ως εθνικό νόμισμα το φιορίνι (1 ευρω=310 φιορίνια) προτιμήστε την λύση των ανταλλακτηρίων που βρίσκονται στην Vaci utca (ο πιο γνωστός κεντρικός πεζόδρομος της πόλης,1 λεπτό από το Marriott Hotel). Τις καλύτερες τιμές τις βρήκαμε σε ανταλλακτήρια δίπλα στο New York cafe στην οδό Erzsebert, απ’ όπου θα περάσετε γιατί δεν γίνεται να πάτε στη Βουδαπέστη και να μην βρεθείτε σε ένα από τα πιο ιστορικά καφέ της Ευρώπης (περισσότερα θα διαβάσετε πιο κάτω).

Η μετακίνηση είναι ιδιαίτερα εύκολη καθώς υπάρχει ένα μεγάλο δίκτυο μέσων με τα οποία μπορείτε να βρεθείτε οπουδήποτε θελήσετε. Μετρό, τράμ και λεωφορεία είναι εύκολα ανιχνεύσιμα έτσι ώστε αν δεν είστε λάτρεις του ποδαρόδρομου να εξυπηρετηθείτε στον απόλυτο βαθμό.

Η καλύτερη λύση να κόψετε μια κάρτα απεριορίστων διαδρομών ανάλογα με τις ημέρες τις διαμονής σας. Για διαμονή 4 ημερών αξίζει η εβδομαδιαία κάρτα που κοστίζει κοντά στα 15 ευρώ και ισχύει για όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Μεγάλη προσοχή γιατί έχει έλεγχο παντού, αν δεν έχετε εισιτήριο δεν μπορείτε καν να μπείτε μιας και στις κυλιόμενες σκάλες κάθε σταθμού υπάρχουν ελεγκτές. Το εισιτήριο σας έχει ονοματεπώνυμο πάνω δεν χρειάζεται να το κτυπήσετε κάπου εκτός αν πάρετε μεμονωμένα εισιτήρια όποτε ισχύει ότι και στην Αθήνα. Αυτό το εισιτήριο σας δίνει την δυνατότητα να πάρετε δωρεάν τα πλοία d11 kai d12 που οι Ούγγροι τα χρησιμοποιούν για να πάνε από το ένα σημείο του Δούναβη στο άλλο αλλά εσείς θα τα χρησιμοποιήσετε για να κάνετε τουρ τζάμπα..Έχει στάσεις σε πολλά σημεία στο ποτάμι…

Τραμ νούμερο 2… Η καλύτερη επιλογή!

Να οργανωθούμε λοιπόν…

Τα Χριστούγεννα είναι για τους Ούγγρους η πιο παραδοσιακή και οικογενειακή γιορτή. Τα πάντα (σχεδόν) κλείνουν στις 14.00 το μεσημέρι της παραμονής (24 Δεκεμβρίου) και παραμένουν κλειστά ανήμερα των Χριστουγέννων. Άρα όταν σχεδιάσετε τις κινήσεις σας θα πρέπει να υπολογίσετε και αυτό το δεδομένο. Εννοείται ότι ο τουρισμός απαιτεί πολλά να μένουν ανοικτά αλλά δεν υπάρχει λόγος να το διακινδυνεύσετε ειδικά αν οι επιλογές σας δεν είναι και τόσο «τουριστικές». Υπάρχουν επίσης πράγματα που πρέπει να κάνετε (θα σας το συνιστούσα) και πρέπει να τα κλείσετε από πιο νωρίς. Κάπως έτσι οργανώσαμε τη δική μας διαμονή στη Βουδαπέστη. Όπως σας είπα δεν θα ακολουθούσαμε το πρόγραμμα του πρακτορείου για Βιέννη και Παραδουνάβια γιατί δεν θέλαμε να χάσουμε τις δύο από τις τρείς ουσιαστικά μέρες που θα μέναμε εκεί.

Θα φτάναμε αργά το βράδυ της 22 Δεκεμβρίου. Δεν ήμασταν για πολλά μετά από ταξίδι 22 ωρών. Την επομένη είχαμε την ξενάγηση στην πόλη και μετά το μεσημέρι  χρόνο ελεύθερο. Στις 24 (παραμονή) και μέχρι το μεσημέρι θα γυρίζαμε  στο εμπορικό κέντρο της πόλης αλλά για το βράδυ ψάχναμε κάτι το διαφορετικό (το είχαμε βρεί δηλαδή)… Ενώ την τελευταία ημέρα (ανήμερα Χριστούγεννα) θέλαμε να φάμε το μεσημέρι εκεί που … κάτι μας εντυπωσίασε (;) και το βράδυ να συνδυάσουμε τα Χριστούγεννα με ένα κονσέρτο κλασσικής μουσικής! Στην Ουγγαρία ήμασταν άλλωστε!

Κάπως έτσι χάρτες, βιβλία και internet πήρανε φωτιά, εξασφαλίσαμε κλείνοντας μέσω internet ότι χρειαζόταν, τυπώθηκαν οι «ειδικές διαδρομές» και όταν έφτασαν οι μέρες τακτοποιήσαμε τα βαριά ρούχα στις βαλίτσες και αναχωρήσαμε ξημερώματα (2.30) στις 22 του μήνα από Λάρισα. Με ενδιάμεσες στάσεις σε Κατερίνη, Θεσσαλονίκη, σύνορα Σκοπίων, σύνορα Σερβίας, τρεις επιπλέον στάσεις σε Σερβία, σύνορα Ουγγαρίας, με αρκετές καθυστερήσεις στα σύνορα και αφού προηγουμένως αφήσαμε τους υπόλοιπους συνεπιβάτες στα άλλα δύο ξενοδοχεία της Βουδαπέστης φθάσαμε επιτέλους στο Marriott  Hotel, γύρω στις 10.30 το βράδυ τοπική ώρα (11.30 ώρα Ελλάδας).

Το ραντεβού μας ήταν στο Hard rock Café , στην αρχή της Vaci ( 3 λεπτά από το ξενοδοχείο). Χρόνο για πολλά δεν είχαμε καθώς στις 12 έκλεινε, αφήσαμε τα πράγματα, πλυθήκαμε και φύγαμε για την πρώτη γνωριμία με την πόλη, ενθουσιασμένοι ήδη από τις πρώτες εικόνες, το ξενοδοχείο και την απίστευτα γιορτινή εικόνα της Βουδαπέστης.

Παρέα με την κιθάρα του Ron Wood και τα ρούχα της Stevie NIcks… Hard Rock Cafe Budapest

Εξαιρετικό μαγαζί, ατμόσφαιρα Hard Rock Café, ένα από τα καλύτερα της Ευρώπης, εξαιρετικό φαγητό και ένα ποτήρι καλό κόκκινο κρασί για να χαλαρώσουμε μετά από ένα πολύωρο ταξίδι.

Εξαιρετικό φαγητό στο Hard Rock Cafe

Ακριβώς μπροστά από την είσοδο του απλώνονταν  μια ολόκληρη πολιτεία με ξύλινα σπιτάκια, φωτισμένα , με ότι μπορεί κανείς να φανταστεί! Φαγητά, όλων των τύπων τα ψητά, γλυκά, δώρα, μουσικές, μπύρες και ατελείωτο ζεστό κόκκινο κρασί (blue vine), το σήμα κατατεθέν της χειμωνιάτικης Βουδαπέστης! Η πλατεία Vorosmarty και οι γύρω δρόμοι είχαν μεταμορφωθεί στην καρδιά της χριστουγεννιάτικης Βουδαπέστης και ο συνδυασμός του φωτισμού, των κατασκευών, των ήχων και της βουής του κόσμου σου έδιναν κάτι μοναδικό!

Από το χριστουγεννιάτικο χωριό στην πλατεία Vorosmarty

Γυρίσαμε ενθουσιασμένοι – παρά το τσουχτερό κρύο – στο ξενοδοχείο και μείναμε κυριολεκτικά με το στόμα ανοιχτό βλέποντας από το μεγάλο παράθυρο του δωματίου μας την εικόνα της φωτισμένης γέφυρας της Ελισάβετ αλλά και το μνημείο του Szent Gellert, του επισκόπου ο οποίος διέδωσε τον χριστιανισμό στην Ουγγαρία και βεβαίως το κομμάτι του Δούναβη που βρίσκονταν μπροστά στα μάτια μας! Απλά απίστευτη εικόνα!

Η επόμενη ημέρα ήταν αυτή της βασικής ξενάγησης. Έχουμε και λέμε:

Το κτίριο του Κοινοβουλίου

Το κτίριο του Κοινοβουλίου (HUNGARIAN PARLIAMENT (Kossuth Lajos tér 1-3, 1055 METPO Kossuth Lajos tér M2 )

Το κτίριο του Κοινοβουλίου του 19ου αιώνα βρίσκεται στις όχθες της Πέστης. Μετά τον Αυστροουγγρικό συμβιβασμό του 1867 όπου δημιουργήθηκε η διπλή μοναρχία, η Ουγγαρία έλαβε περισσότερη ελευθερία και η χώρα απέκτησε δικό της σύνταγμα. Έτσι δημιουργήθηκε η ανάγκη για ένα Κοινοβούλιο το οποίο κτίσθηκε σε νεογοτθικό ρυθμό εμπνευσμένο από το Κοινοβούλιο του Λονδίνου. Το Κοινοβούλιο κτίσθηκε μεταξύ του 1885 και 1902 και στην εποχή του ήταν το μεγαλύτερο του κόσμου. Το κτίριο έχει μήκος 268μ και 118μ πλάτος επίσης περιέχει σκάλες συνολικού μήκους 20 χλμ και 691 αίθουσες. Ο κομψός τρούλος του κτίσματος έχει ύψος 61μ ύψος. Αυτό το μνημειώδες Κοινοβούλιο δίνει ένα καλό αντίβαρο ως προς το κάστρο της Βούδας στην απέναντι όχθη του Δούναβη.

Αν πάτε μόνοι σας πρέπει  νωρίτερα να κόψετε εισιτήρια γιατί η ξενάγηση(δεν έχει στη γλώσσα μας οπότε λογικά διαλέγουμε Αγγλικά) γίνεται σε γκρουπ. Πάτε κόβετε εισιτήρια και έρχεστε την ώρα που θα σας πουν και σε μικρές ομάδες ξεναγείστε μέσα τον χώρο. Από τα μέρη που δεν πρέπει να χάσει κανείς!

 Ώρες λειτουργίας: ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ :08-18:00 ΣΑΒΒΑΤΟ-ΚΥΡΙΑΚΗ : 08:00-16:00

Πρόσβαση: Με το μετρό σταματήστε στο σταθμό Kossuth tér (γραμμή M2).

Ιστοσελίδα: http://www.parlament.hu/

Λίγο πριν το Κοινοβούλιο θα συναντήσετε τα μπρούτζινα παπούτσια, ένα συγκινητικό μνημείο εις ανάμνηση των εβραίων που σκοτώθηκαν από φασίστες κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου. Οι εβραίοι είχαν διαταχθεί να βγάλουν τα παπούτσια τους και αμέσως μετά τους πυροβόλησαν στην άκρη του Δούναβη, ώστε να πέσουν τα σώματά τους στο ποτάμι.(Δίπλα στη Γέφυρα των Αλυσίδων στον Δούναβη είναι το Μνημείο για τους 550.000 Ούγγρους Εβραίους που έχασαν τη ζωή τους το 1944 – 45. Χιλιάδες από αυτούς πυροβολήθηκαν δίπλα στην όχθη από συμπατριώτες τους, συνεργάτες των Ναζί )

Στο κάστρο

Το κάστρο της Βούδα (BUDA CASTLE (Budapest, Szent György tér 2, 1014)

Το Κάστρο του Λόφου ή Várhegy υψώνεται 48 μέτρα πάνω από το Δούναβη. Σε αυτό το λόφο ιδρύθηκε η πόλη της Βουδαπέστης. Τα θεμέλια του κάστρου τέθηκαν τον 13ο αιώνα μετά τις εισβολές των μογγολικών φυλών στην Ουγγαρία. Το φρούριο έχει πολιορκηθεί 31 φορές στην ιστορία του. Ο βασιλιάς Μπέλα (Béla) έχτισε τα τείχη το 1243 σε αυτή την τοποθεσία και γύρω από το φρούριο δημιουργήθηκε μία μικρή κοινότητα που ονομάστηκε Βούδα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λάγιου του Μέγα κτίστηκε και ένα παλάτι. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σιγμούνδου του Λουξεμβούργου (1387-1437), το κάστρο επεκτάθηκε και πάλι με αποτέλεσμα να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα παλάτια της Ευρώπης. Στο τέλος του 15ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ματθαίου Κορβίνου (Matthias Corvinus) της κάστρο αποκαταστάθηκε και νέες πτέρυγες προστέθηκαν στο παλάτι. Παραμένει πολύ μικρό μέρος αυτού του παλατιού του 15ου αιώνα, καθώς τα κτίρια κατεδαφίστηκαν σχεδόν εντελώς όταν Βουδαπέστη επανακτήθηκε μετά την τουρκική κατοχή της πόλης μεταξύ του 1541 και 1686. Ένα νέο παλάτι κτίστηκε μεταξύ 1714 και 1723 από τον βασιλιά Κάρολο Γ΄ των Αψβούργων. Είχε σχεδιαστεί σε στυλ μπαρόκ από τον Fortunato de Prati και εποπτευόταν από τον Johann Hölbling. Το παλάτι επεκτάθηκε από την κόρη του Βασιλιά Καρόλου, την αυτοκράτειρα Μαρία Τερέζα, αλλά η μεγάλη πυρκαγιά του 1810 και η επίθεση κατά του κάστρου επι της ουγγρικής επανάστασης κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του νέου ανακτόρου. Μετά τον Αύστρο-ουγγρικό Συμβιβασμό του 1867, υπήρξε ανάγκη για ένα νέο κάστρο στη Βουδαπέστη για να εκφράσει την ανεξαρτησία της Ουγγαρίας. Στα κτίρια αριστερά από αυτό του Καρόλου Γ’ και της Μαρίας Τερέζας προστέθηκαν μια νέα πτέρυγα και ένας κεντρικός τρούλος. Στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το συγκρότημα είχε πληγεί και πάλι από φωτιά, αλλά μετά την αποκατάσταση που ξεκίνησε τη δεκαετία του 50’ το Κάστρο της Βούδας επανήλθε σε όλο του το μεγαλείο και πάλι. Το Κάστρο διαθέτει 203 δωμάτια και σήμερα στεγάζει διάφορα μουσεία, μεταξύ των οποίων και το Ιστορικό Μουσείο της Βουδαπέστης και την Εθνική Πινακοθήκη.

Η θέα από το κάστρο απλά… εκπληκτική!

Μέσα στο κάστρο συνήθως φιλοξενούνται εκθέσεις ζωγραφικής.

Πρόσβαση: Με τη γραμμή Μ2 του μετρό θα σταματήσετε στη Moszkva tér. Από εκεί μπορείτε να περπατήσετε να χρησιμοποιήσετε το λεωφορείο 16Α που θα σας πάει στο κάστρο σε 4 στάσεις.

Ο Πύργος των Ψαράδων (FISERMANS BASTION (Budapest, Szentháromság tér, 1014)

Στον Πύργο των Ψαράδων

Πασίγνωστος για την καταπληκτική θέα της πόλης της Βουδαπέστης. Το προπύργιο αυτό κτίστηκε το 1905 για διακοσμητικούς σκοπούς και βρίσκεται κοντά στην εκκλησία του Αγ.Ματθαίου στην περιοχή του κάστρου. Είναι ένας προμαχώνας που συνδυάζει το νεογοτθικό και το νεορωμαικό ρυθμό με πολλαπλούς πυργίσκους παραπέτα και κοφτές σκάλες. Ο Προμαχώνας του Ψαρά αποτελείται από 7 πύργους όπου ο καθένας συμβολίζει μία από τις 7 φυλές των Μαγυάρων που ήρθαν στην Ουγγαρία το 1896. Πολλοί χαρακτηρίζουν το κτίριο σαν να είναι από παραμύθι του Disney καθώς η κατασκευή του φέρνει στο μυαλό τα κάστρα των παραμυθιών της σταχτοπούτας ή της ωραίας κοιμωμένης. Το όνομα Προμαχώνα του Ψαρά δόθηκε από την παλιά ψαραγορά που υπήρχε εκεί κατά το Μεσαίωνα. Από την κορυφή του πυργίσκου μπορείτε να δείτε μέχρι το νησί της Μαργαρίτας και να δείτε κτίρια όπως η Βασιλική του Αγ.Στέφανου, το Κοινοβούλιο η Ακαδημία των Επιστημών και άλλα πολλά. Φροντίστε για να απολαύστε τη θέα να επισκεφθείτε τον πύργο όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή. Κατά η διάρκεια της μέρας η είσοδος χρεώνεται, αλλά μετά τη δύση του ηλίου η θέα της φωταγωγημένης Βουδαπέστης είναι δωρεάν.

Πρόσβαση: Με τη γραμμή Μ2 του μετρό θα σταματήσετε στη Moszkva tér. Από εκεί μπορείτε να περπατήσετε να χρησιμοποιήσετε το λεωφορείο 16Α που θα σας πάει στο κάστρο σε 4 στάσεις.

Είναι ανοιχτά 7 ημέρες την εβδομάδα από τις 09.00 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ.

MATYAS TEPLOM (Budapest, Szentháromság tér 2, 1014)

Αυτή η εκκλησία είναι επίσης γνωστή ως η εκκλησία της Κυράς. Βρίσκεται στην καρδιά της περιοχής του κάστρου και κτίστηκε το 13ο αιώνα. Έκτοτε το αρχικό της στυλ και δομή άλλαξαν πολλές φορές καθώς ανακαινίστηκε κάθε φορά με το δημοφιλές αρχιτεκτονικό στυλ της κάθε εποχής. Η εκκλησία πήρε το όνομα της από το βασιλιά Ματθαίο που κυβέρνησε από 1458-1490. και ήταν γνωστός προστάτης των τεχνών και της διαφώτισης. Το 1541 όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν τη Βούδα η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί. Η εκκλησιαστικοί θησαυροί στάλθηκαν από τους Οθωμανούς στην Μπρατισλάβα και αλλοίωσαν ή κάλυψαν τα ψηφιδωτά που στόλιζαν το εσωτερικό της εκκλησίας. Μετά την αποχώρηση των Τούρκων το 1686 οι ντόπιοι αρχιτέκτονες και κτίστες προσπάθησαν να αναστηλώσουν τον ναό με το δημοφιλές στυλ μπαρόκ της εποχής. Στο τέλος του 19ου αιώνα ο αρχιτέκτονας Fringes Schylek αναστήλωσε το ναό του Αγ.Ματθαίου στην αρχική του δόξα. Ο Schylek ανέκτησε τα αρχικά σχέδια του ναού του 13ου αιώνα και αναστήλωσε πολλά από τα γοτθικά στοιχεία που είχαν χαθεί για αιώνες τα οποία οι επισκέπτες μπορούν σήμερα να θαυμάσουν. Ο ναός παρέμεινε μέσα στους αιώνες το μέρος για τις ενθρονίσεις και τις μεγαλύτερες τελετές στη χώρα.

Πρόσβαση: Με τη γραμμή Μ2 του μετρό θα σταματήσετε στη Moszkva tér. Από εκεί μπορείτε να περπατήσετε να χρησιμοποιήσετε το λεωφορείο 16Α που θα σας πάει στο κάστρο σε 4 στάσεις.

Η εκκλησία είναι συνήθως ανοιχτή 9.00-17.00 τις καθημερινές, το Σάββατο 9.00-13.00 και την Κυριακή 13.00-17.00, ενώ για τις ημέρες των Χριστουγέννων στις 24/12 9.00-13.00 και 25/12 13.00-17.00.

Λόφος Γκέλερτ (LIBERTY STATUE( ΜΕΤΡΟ Szent Gellért tér Μ4)

Ονομάστηκε προς τιμή του Επισκόπου Γκελέρτ ο οποίος διέδωσε τον χριστιανισμό την Ουγγαρία. Μετά το θάνατο του Αγ.Στεφάνου του Χριστιανού βασιλιά της Ουγγαρίας, ο θρύλος λέει ότι οι επαναστάτες παγανιστές Μαγυάροι σφράγισαν τον Γκελέρτ μέσα σε ένα βαρέλι και τον πέταξαν από την πλαγιά του λόφου. Στην κορυφή του λόφου υπάρχει ένα φρούριο που χτίσθηκε από τους Βούρκους της Αυστρίας του 1850-1854 με σκοπό να ελέγχουν την πόλη μετά την αναστολή της Ουγγρικής επανάστασης για την ανεξαρτησία. Αυτό το φρούριο ήταν αρχικά 200μ σε μήκος με τα τείχη τους να ξεπερνούν τα 6 μ σε μ και 3 μ σε πάχος. Όταν οι Αψβούργοι έφυγαν από τη Βουδαπέστη το 1907, το φρούριο έπεσε στην δικαιοδοσία της πόλης. Τα τείχη του γκρεμίστηκαν, ως συμβολισμός νίκης κατά των Αυστρουγγαρών, αλλά το φρούριο χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει τον Ουγγρικό στρατό. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου οι ιστορικοί αναφέρουν ότι οι Γερμανοί εξ αιτίας του φρουρίου κατόρθωσαν απόλυτο έλεγχο στην πόλη. Σήμερα το φρούριο έχει μετατραπεί σε τουριστικό ξενοδοχείο και προσφέρει στους επισκέπτες καταπληκτική θέα της πόλης και του ποταμού Δούναβη. Στην κορυφή του λόφου το 1947 οι Σοβιετικοί έστησαν ένα μνημείο για την απελευθέρωση της πόλης από τους Ναζί . Στο λόφο υπάρχει επίσης ένα σπηλαίο όπου από το 1926 χρησιμοποιείται ως εκκλησία και το οποίο σφραγίστηκε από τους Κομμουνιστές αλλά ξανάνοιξε το 1989.

Πρόσβαση: Σταθμός μετρό Szt. Gellért Tér (Μ4).

Κάπως έτσι τελειώνετε με τη Βούδα έχοντας απολαύσει εικόνες απίστευτης ομορφιάς και έχοντας τραβήξει δεκάδες φωτογραφίες… Στην πλευρά της Πέστης;

Πλατεία των Ηρώων (HEROES SQUARE (Budapest, Hősök tere, 1146 ΜΕΤΡΟ Hősök tere Μ1)

Στην πλατεία των Ηρώων

Αυτή η πλατεία έγινε προς τιμή και μνήμη των μεγάλων ηρώων της Ουγγρικής ιστορίας. Βρίσκεται στο τέλος της λεωφόρου Andrassy και είναι ένα απ’ τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα της πόλης. Το μνημείο στο κέντρο της πλατείας ονομάζεται Μνημείο της Xιλιετίας και κτίσθηκε για τον εορτασμό της επετείου των χιλίων χρόνων από την κατάκτηση των Μαγυάρων. Το μνημείο περιέχει αγάλματα όλων των διάσημων ανδρών της Ουγγρικής ιστορίας συμπεριλαμβανομένων βασιλιάδων κυβερνητών και άλλων σεβάσμιων προσώπων ανάμεσα τους και ο βασιλιάς Στέφανος Α΄ που έφερε τον Χριστιανισμό στη χώρα. Στη βάση του Μνημείου βρίσκεται ακόμη μία σειρά αγαλμάτων που τιμούν τους 7 πολέμαρχους των Ουγγρικών φυλών που εποίκησαν την περιοχή που σήμερα γνωρίζουμε ως Ουγγαρία. Στο κέντρο του Μνημείου υψώνεται η στήλη της χιλιετίας με ύψος 36μ. στην κορυφή της στήλης υπάρχει το άγαλμα του Αρχάγγελου Γαβριήλ ως σύμβολο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Μπροστά από τη στήλη υπάρχει και το μνημείο των εθνικών ηρώων προς τιμή των αγνώστων στρατιωτών που πολέμησαν για την Ουγγαρία. Η πλατεία αποτέλεσε την τοποθεσία για πολλά γεγονότα του περασμένου αιώνα όπως τους εορτασμούς των σοσιαλιστικών αργιών κατά την κομμουνιστική περίοδο της χώρας. Σ΄ αυτήν την πλατεία ο πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β΄ κατήχησε τα πλήθη και λαμβάνουν χώρα οι περισσότερες προεκλογικές συγκεντρώσεις.

Πρόσβαση: Σταθμός μετρό Hősök tere (γραμμή M2).

Ζωολογικός Κήπος (BUDAPEST ZOO (Budapest, Állatkerti krt. 6-12, 1146 ΜΕΤΡΟ: SZECHENYI FURDO Μ1)

Ενας από τους παλαιότερους ζωολογικούς κήπους της Ευρώπης. Αξίζει να τον επισκεφθείτε.

Το εισιτήριο είναι 2.500 HUF και το τηλέφωνο +3612734900. Είναι ανοικτός από Δευτέρα έως Πέμπτη 9.00-17.00 και από Παρασκευή έως Κυριακή από 9.00-17.30

 Βασιλική του Αγίου Στεφάνου (SZENT ISTVAN BAZILIKA (Szent István tér 1, 1051 METPO Bajcsy-Zsilinszky út M1)

Χρειάστηκαν 50 χρόνια για να κατασκευαστεί και είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της Ουγγαρίας. Αν και δεν είναι βασιλικού ρυθμού το τεράστιο μέγεθος της της έχει δώσει αυτό το χαρακτηρισμό. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1851 με τον πρώτο αρχιτέκτονα και σχεδιαστή να είναι ο Joseph Hill οποίος έδωσε ένα κλασσικό στυλ και ο οποίος πέθανε κατά τη διάρκεια της ανέγερσης. Στη συνέχεια την κατασκευή ανέλαβε ο Michel Ybl ο οποίος ακολούθησε ένα νεοαγεννησιακό στυλ. Η κατάρρευση του θόλου το 1868 καθυστέρησε σημαντικά το έργο όπως και ο θάνατος και του δεύτερου αρχιτέκτονα. Το εσωτερικό της εκκλησίας και η αποπεράτωση του έργου το 1905 έγιναν τελικά από έναν τρίτο αρχιτέκτονα, τον Joseph Kraus. O Kraus κάλεσε τους πιο διάσημους γλύπτες της Ουγγαρίας για να διακοσμήσουν το εσωτερικό της εκκλησίας. Για την διακόσμηση του εσωτερικού χρησιμοποιήθηκαν 50 είδη μαρμάρου που διακοσμούν παρεκκλήσια και πολλά αγάλματα όπως ο προστάτης της εκκλησίας ο οποίος ήταν ο πρώτος Χριστιανός βασιλιάς της Ουγγαρίας. Ειδική άδεια από τον Πάπα ζητήθηκε και δόθηκε για να μπορέσουν να τοποθετήσουν το άγαλμα στο ιερό. Στο παρεκκλήσι του ναού υπάρχει επίσης διατηρημένο το δεξί χέρι του αγίου. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου πολέμου τα πολύτιμα έγγραφα και κειμήλια μεγάλης αξίας φυλάχτηκαν στο ναό γιατί θεωρούσαν ότι θα αντέξει ένα πιθανό βομβαρδισμό. Στο καμπαναριό μπορείτε να δείτε τη μεγαλύτερη καμπάνα στη χώρα βάρους 9 τόνων. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού διοργανώνονται τα απογεύματα κονσέρτα για τους λάτρεις της εκκλησιαστικής μουσικής.

Πρόσβαση: Στάθμός του μετρό Deák Ferenc tér (γραμμές M1, Μ2, Μ3).

Ανεβείτε οπωσδήποτε στον τρούλο και θαυμάστε την απίστευτη θέα!!!

Κάπως έτσι αποχαιρετήσαμε τους υπόλοιπους του γκρουπ λέγοντας τους ότι θα τους συναντήσουμε την ημέρα της επιστροφής και χαθήκαμε στα στενά της πόλης με κατεύθυνση το χριστουγεννιάτικο χωριό της πλατείας Vorosmarty…  Φαγητό στο χέρι – ωραιότατο το βρώμικο της Βουδαπέστης – , σύντομη επίσκεψη στο δωμάτιο για να αλλάξουμε ρούχα και αναχώρηση για το ένα και μοναδικό New York Café!

Το χιονόνερο δεν βοηθούσε – μαζί με την κούραση – το να κάνουμε τη διαδρομή με τα πόδια οπότε με ταξί – σχετικά οικονομικό – φθάσαμε στο απίστευτο Café.

Το καφέ New York άνοιξε τις πόρτες του το 1894 και χαρακτηρίστηκε ως «το ομορφότερο καφέ του κόσμου» αφού με τη μπαρόκ διακόσμηση του, με μάρμαρο, μπρούτζο, βελούδο και μετάξι έμοιαζε με δωμάτιο παλατιού. Από αρχές του 20ου αιώνα υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα σημεία συνάντησης στην ανατολική Ευρώπη, καλλιτεχνών που εκπροσωπούσαν όλα τα είδη τέχνης.

Για το New York Cafe ότι και να πεις είναι λίγο!

Ανάμεσα σε αυτούς ήταν συγγραφείς όπως οι Φερένς Μολνάρ και Ζίγκμοντ Μόριτς, δημιουργοί όπως ο Μάικλ Κέρτις (ο τιμημένος με Όσκαρ σκηνοθέτης του «Καζαμπλάνκα»), ακόμα και συνθέτες όπως ο Pongrác Kacsó. Μάλιστα ένας από τους αστικούς θρύλους της πόλης λέει ότι την ημέρα των εγκαινίων του ο συγγραφέας Φερενς Μολναρ άρπαξε τα κλειδιά του καταστήματος και τα πέταξε στα νερά του Δούναβη για να καταφέρει να μείνει το καφέ 24 ώρες ανοιχτό.

!!!!

Σήμερα το καφέ New York λειτουργεί σαν καφετέρια αλλά και σαν ένα πλήρες εστιατόριο που καλωσορίζει ντόπιους και τουρίστες που αναζητούν γεύσεις από την παραδοσιακή ιταλική κουζίνα και σαφώς μερικά από τα καλύτερα τοπικά πιάτα της Βουδαπέστης.

New York Café

1073 Budapest, Erzsébet krt. 9-11.

Tηλ.: +36 1-8866-167

Fax: +30 28210 56260

www.newyorkcafe.hu

Πριν παραγγείλετε  ζητήστε κατάλογο γιατί … δεν είναι μαγαζί που παραγγέλνεις χωρίς να έχεις δει τιμές.

Θα πληρώσετε σίγουρα πιο ακριβά έναν καφέ και ένα – καταπληκτικό  – γλυκό απ’ ότι έχετε συνηθίσει αλλά πιστέψτε με : καφέ σε ένα τέτοιο παλάτι και  με τον μουσικό να παίζει ζωντανά το βιολί του δεν έχετε πιει στη ζωή σας! Από τα μέρη που δεν πρέπει να χάσετε για κανένα λόγο αν βρεθείτε στη Βουδαπέστη…

Έχοντας πάρει δυνάμεις αποφασίσαμε να επιστρέψουμε με τα πόδια… Πήραμε το δρόμο Erszebet μέχρι που συναντήσαμε τον πιο διάσημο εμπορικό δρόμο της Βουδαπέστης την λεωφόρο Αντράσυ ( Andrassy) και την κατεβήκαμε χαζεύοντας τις βιτρίνες των πιο διάσημων καταστημάτων (τιμές όπως και εδώ απλησίαστες), περάσαμε από το σπίτι του τρόμου ( για όσους το θέλουν πρόκειται για ένα μουσείο αφιερωμένο στα θύματα του Ναζισμού και του Σταλινισμού) και απολαύσαμε το θέαμα του φανταστικού κτιρίου της Όπερας!  Απίστευτο… Να προσέξετε ότι υπάρχει ι κάθε μέρα ξενάγηση στις 15:00 και 16:00 και το κόστος είναι 2900HUF +400HUF αν θες να τραβήξεις φωτογραφίες! Επίσης μετά την ξενάγηση έχει ένα mini concerto των 5 λεπτών με extra 600HUF! Αν το προλάβετε μην λυπηθείτε τα χρήματα…

Το κτίριο της Όπερας!

Φθάσαμε στο ξενοδοχείο έχοντας περίπου τρείς ώρες να ξεκουραστούμε, να κάνουμε ένα μπάνιο της προκοπής και να πάμε στην ώρα μας στην ταβέρνα που κλείσαμε για βραδινό…

Σε ένα μικρό παράδρομο της Vaci θα βρείτε το FATAL ETEREM (Budapest, Váci u. 67, 1056)

Γκούλας… απίστευτο και ότι πρέπει για το κρύο

Κορυφαία επιλογή (με απίστευτες γεύσεις και τρομερές μπύρες), χωμένο μέσα στην vaci utca λίγο πριν φτάσεις στην κλειστή αγορά της πόλης. Έχει μια αίθουσα στον πεζόδρομο και μια στο στενό μέσα στο υπόγειο που είναι με διαφορά ότι καλύτερο. Οι μερίδες δεν είναι απλά μεγάλες, μιλάμε για τεράστιες!!!Όποιος τιμήσει το σνίτσελ να προετοιμαστεί για μέγεθος πίτσας 4Χ4 και γευστικά πάρα πολύ καλό…Μην φύγετε αν δεν δοκιμάσετε κοτόσουπα ή μοσχαρόσουπα που σερβίρεται μέσα στο ψωμί. Μπορείτε να κάνετε κράτηση μόνο τηλεφωνικά ή αν περάσετε κάποια στιγμή νωρίτερα από εκεί μιας και δεν έχει ηλεκτρονικό σύστημα κρατήσεων (δεν ξέρω αν αυτό άλλαξε, αλλά δεν το πιστεύω), απλά έχετε στο μυαλό σας ότι δεν δέχονται πιστωτικές .

Τηλέφωνο:+36 1 266 2607

Δείπνο με γκούλας και σνίτσελ, φοβερό κρασί, υπέροχο βράδυ σε μια εντελώς παραδοσιακή ταβέρνα με ιδιαίτερα προσιτές τιμές. Μη φύγετε από Βουδαπέστη αν δεν φάτε εκεί!

Το βράδυ έκλεισε με ένα ποτό στο μπαρ του ξενοδοχείου, με την απίστευτη θέα του φωτισμένου κάστρου της Βούδας… και ενώ το χιόνι είχε αρχίσει να πέφτει. Τόσο όσο να τονίσει ακόμη περισσότερο την χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα!

Παραμονή Χριστουγέννων! Και ενώ οι υπόλοιποι του group ξεκινούσαν για την ολοήμερη εκδρομή στη Βιέννη, εμείς παίρναμε με την άνεσή μας το πρωινό και εξορμούσαμε στην αγορά της Βουδαπέστης, στο κέντρο της που ζούσε ήδη στους ρυθμούς των Χριστουγέννων.

Τα επώνυμα καταστήματα βρίσκονται στην οδό Αντράσυ. Στο κεντρικό κομμάτι της πόλης και γύρω από την πλατεία Vorosmarty, μπορείτε επίσης να βρείτε τα πάντα. Οι τιμές είναι σε γενικές γραμμές τιμές Ελλάδας αλλά δεν λείπουν ευκαιρίες ιδιαίτερα ελκυστικές. Θα σας πρότεινα να επισκεφθείτε τα καταστήματα στην οδό Deak Ferenc (στο νούμερο 15) ακριβώς απέναντι από την πιο γνωστή στάση του μετρό, το paprika market ένα πολύ μεγάλο κατάστημα για αναμνηστικά κάθε τύπου (πολύ καλό), να περπατήσετε στην οδό Besci και βεβαίως να μην αφήσετε χωρίς εξερεύνηση τον πιο τουριστικό δρόμο της Βουδαπέστης την Vaci. (BUDA 24)

Στο τέλος της Vaci θα βρείτε την κεντρική τους αγορά (Vámház krt. 1-3 ΜΕΤΡΟ Fővám tér Μ4). Κορυφαίο μέρος για αγορά αναμνηστικών αλλά και για να δοκιμάσετε το περίφημο λάγκος (τηγανισμένο στρογγυλό ψωμί με τυρί)!

Επιστροφή μετά από ένα μεγάλο κύκλο στο χριστουγεννιάτικο χωριό, όπου επικρατούσε ένας ευχάριστος πανικός, με τις ψησταριές να μην προλαβαίνουν να δίνουν τα ψητά τους και το blue vine να εξαφανίζεται (!)…

Αν είστε λάτρεις της γαστρονομίας, μην παραλείψετε να περάσετε από τα ξύλινα σπιτάκια για φρέσκο παραδοσιακό ψωμί (λάγκος), λουκάνικα στη σχάρα (κολμπάς), τοπικό κρέας (πετσένυε), γλυκιά καραμέλα και μπέγκλι, την κλασική λιχουδιά της πόλης με καρύδια και σταφίδες. Δοκιμάστε τις τοπικές σοκολάτες με γέμιση αμύγδαλο, βανίλια ή ζελέ φρούτων. Γευτείτε τα στρούντελ και τα μπισκότα με τζίντζερ. Πιείτε κρασί Τοκάι και μπράντι βερίκοκο, το ειδικό ζεστό κρασί Φόραλτ Μπορ με μέλι και κανέλα από όπου και θα σας μείνει το κύπελλο για σουβενίρ, διαφορετικό για κάθε έτος. Φωτογραφηθείτε στο τεράστιο χριστουγεννιάτικο δέντρο και απαθανατίστε τους γκουρού της ζαχαροπλαστικής που θα σας προσφέρουν από τις σπεσιαλιτέ τους. Τα κεριά κάνουν την ατμόσφαιρα ακόμη πιο μαγική και σας συναρπάζουν, ιδίως με τη συνδρομή των «Αγγέλων» και την τελετουργική τους χάρη. Μουσικοί, χορευτές, κουκλοθέατρα και χορωδίες, όλοι έχουν συνωμοτήσει για να σας αποθεώσουν! Απλά ζήστε το!

Νωρίς το απόγευμα, αποφασίσαμε να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο και να ξεκουραστούμε αλλά και να ετοιμαστούμε για την παραμονή των Χριστουγέννων. Η επιλογή είχε γίνει από την Ελλάδα και έμενε να διαπιστώσουμε αν θα ήταν τόσο καλή όσο φαίνονταν και αν βεβαίως – βεβαίως άξιζε τα χρήματα…

Κρουαζιέρα με δείπνο παραμονή Χριστουγέννων στο Δούναβη με ζωντανή μουσική από βιρτουόζους του βιολιού!

Καλό δεν ακούγεται; Ακόμη καλύτερο ήταν στην πραγματικότητα!

Η κρουαζιέρα στο Δούναβη είναι κάτι που ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ οπωσδήποτε. Επιλογές υπάρχουν πολλές , για όλα τα γούστα και όλες τις ώρες.

Θεωρώ ότι οι πιο καλές επιλογές βρίσκονται στη σελίδα http://www.ticket.info.hu/.

Έτσι κάναμε την επιλογή μας. Θέλαμε να είναι βράδυ, γιατί πραγματικά τη νύχτα η Βουδαπέστη δείχνει το άλλο της πρόσωπο, με τα υπέροχα φωτισμένα κτίρια της, γιατί θέλαμε να δούμε το Κοινοβούλιο στη νυχτερινή του «έκδοση», γιατί θέλαμε να απολαύσουμε τη ζωντανή μουσική παραμονή Χριστουγέννων. Το πακέτο κόστιζε 58 € το άτομο. Και αν η πρώτη εκτίμηση είναι ότι η τιμή «τσιμπάει» πιστέψτε με είναι από εκείνες τις επιλογές που δικαιολογούν πλήρως το κόστος.

Το σημείο συνάντησης ήταν το Danube Palace (Zrínyi Street 5), ένα νέο – baroque κτίριο χτισμένο το 1883 και ανακαινισμένο με μια υπέροχη αίθουσα συναυλιών την οποία θα επισκεπτόμασταν την επόμενη ημέρα. Εντυπωσιακό κτίριο που έχει δίπλα του τη Βασιλική του Αγ. Στεφάνου.

Εκεί τσεκάραμε τα εισιτήρια και όλοι μαζί – και ήταν πολλοί – περπατήσαμε μέχρι το σημείο επιβίβασης στο κρουαζιερόπλοιο, τακτοποιηθήκαμε στο τραπέζι μας με συνδαιτυμόνες ένα ακόμη ζευγάρι από Ελλάδα, τέσσερις Αμερικανούς και δύο Μεξικάνες (όλου του κόσμου οι φυλές είχαν την ίδια σκέψη με εμάς…) και απλά περάσαμε την ομορφότερη παραμονή Χριστουγέννων της ζωής μας…

Η καλύτερη επιλογή για παραμονή Χριστουγέννων… Κρουαζιέρα στο Δούναβη…

Φαγητό εξαιρετικό σε μπουφέ, πολύ καλό κρασί, απίστευτη οργάνωση, φοβεροί μουσικοί και θέα η βραδινή, χριστουγεννιάτικα φωτισμένη Βουδαπέστη… Δυόμιση ώρες απόλαυση…

Αποβιβαστήκαμε και μιας και η απόσταση ήταν σχετικά κοντινή μέχρι το ξενοδοχείο, αψηφήσαμε το τσουχτερό κρύο   και το ψιλόχιονο και γυρίσαμε με τα πόδια. Κάτι σαν παραμύθι πραγματικά… Φθάνοντας στο ξενοδοχείο, πήγαμε κατευθείαν στο μπαρ και απλά … συνεχίσαμε.

Ψάχνοντας το site που σας έδωσα θα βρείτε πολλές επιλογές για την κρουαζιέρα σας, από απλές με ένα ποτό μέχρι  συνδυαστικές με μουσικά gala ή spa ή ότι βάλει ο λογισμός σας. Το τι σηκώνει η τσέπη σας είναι δικό σας θέμα.

Μια πρωτότυπη πρόταση:

RIVERRIDE the floating bus!

Όπως το διαβάζετε. Με 28 ευρώ ανεβαίνετε στο λεωφορείο που επιπλέει… κάνετε την περιήγηση της πόλης, περνώντας από τα πιο τουριστικά μέρη και ξαφνικά… βουτάτε στο Δούναβη και συνεχίζετε τη βόλτα σας! Το μόνο αρνητικό είναι ότι δεν μπορείτε να το κάνετε βράδυ. Περισσότερες πληροφορίες στο http://riverride.com/.

Καλές επιλογές για κρουαζιέρες στο Δούναβη μπορείτε να βρείτε και εδώ: https://legenda.hu/en

 Χριστούγεννα!

Το υπόλοιπο group αναχώρησε πρωί για Παραδουνάβια χωριά… Εμείς απλά απολαύσαμε ένα χαλαρό χριστουγεννιάτικο πρωινό. Η πόλη στην κυριολεξία άδεια – είπαμε ότι τα Χριστούγεννα είναι για τους Ούγγρους η πιο οικογενειακή γιορτή – και μιας και ο καιρός το επέτρεπε (αν και το ψιλόβροχο δεν σταματούσε) ξεκινήσαμε για το εστιατόριο που είχαμε κλείσει διασχίζοντας περίπου 3 χλμ μιας πλευράς της πόλης που δεν είχαμε περπατήσει.

SIR LANCELOT LOVAGI ETTEREM (Budapest, Podmaniczky u. 14, 1065 METPO NYUGATI PALYAUDVAR)

Sir Lancelot

Το γνωστό σε όλους Λάνσελοτ. Είναι ένα μαγαζί που πρέπει να πάτε, οι ξύλινοι πάγκοι και το όλο σκηνικό σου δίνει την εντύπωση ότι τρως σε παλάτι σε ένα άλλο αιώνα. Μουσική που σε παραπέμπει στο Μεσαίωνα, πανοπλίες, σπαθιά και πήλινα ποτήρια κρασιού. Εμπειρία που μένει αξέχαστη. Φάτε με τα χέρια μιας και τα πιρούνια δεν υπήρχαν τότε. Οι τιμές είναι λίγο τσιμπημένες αν και οι μερίδες είναι τεράστιες. Χρειάζεται κράτηση ειδικά αν πρέπει να πάτε ΠΣΚ που γίνεται χαμός.

Τηλέφωνο:+36 1 302 4456 WEB: http://www.sirlancelot.hu/ OPENING HOURS: MONDAY – SUNDAY: 12.00 – 01.00

Επιλέξαμε ένα από τα μενού για δύο άτομα και σκάσαμε κυριολεκτικά στο φαγητό. Οι φωτογραφίες τα λένε όλα!

Επιστροφή με τα πόδια για να χωνέψουμε, τελευταία ψώνια από τους πάγκους στο χριστουγεννιάτικο χωριό, ένα καφέ στο CAFÉ GERBEAUD (Budapest, Vörösmarty tér 7-8, 1051, ΜΕΤΡΟ VOROSMARTY TER M1 ). Μια επίσκεψη σε αυτό το μαγαζί είναι must μιας και βρίσκεται σε πολύ κεντρικό σημείο αλλά θέλει πάρα πολύ προσοχή γιατί τα γλυκά είναι πανάκριβα και μπορείτε να πληρώσετε από το πουθενά 30 ευρώ. http://www.gerbeaud.hu

Ξεκούραση και προετοιμασία για το βραδινό κονσέρτο! Christmas Chamber Concert!

Η κλασική μουσική σκηνή της Βουδαπέστης είναι κάτι που πρέπει να γνωρίσει  κάθε λάτρης της μουσικής που επισκέπτεται την πρωτεύουσα της Ουγγαρίας. Το σκηνικό γίνεται ακόμη ομορφότερο όταν το κονσέρτο δίνεται στο Danube Palace, για το οποίο σας έχω αναφέρει παραπάνω.

Η αγαπημένη Danube Chamber Orchestra παρουσιάζει  αυτή την 90λεπτη συναυλία που γίνεται  το επίκεντρο των Χριστουγεννιάτικων εορτασμών. Αφήστε τον εαυτό σας να μαγευτεί από τις όμορφες μελωδίες του Μότσαρτ, του Haydn, του Bach και των ουγγρικών συνθετών όπως ο Lehár και ο Kálmán για μια αξέχαστη βραδιά Χριστουγέννων.

Κορυφαία στιγμή το σόλο με το κύμβαλο!  Παραδοσιακό ουγγρικό όργανο  που χρησιμοποιήθηκε  για να αντικαταστήσει το πιάνο κατά την αναγέννηση της ουγγρικής συμφωνικής μουσικής. Επιστροφή στο 1800!!!

Είχαμε βρει, πολύ πιο νωρίς εισιτήρια, μέσω internet (μην το αφήσετε τελευταία στιγμή δεν πρόκειται να βρείτε) και με 30 €, το άτομο απολαύσαμε από τον εξώστη μια πανδαισία μουσικής. Για πιθανή κράτηση δείτε: http://www.ticket.info.hu/en/program/gala-concert/christmas-chamber-concert

Το πρόγραμμα των δύο 45λέπτων:

Τελειώσαμε γύρω στις 10 το βράδυ. Περπατήσαμε μέχρι το ξενοδοχείο μια απόσταση περίπου 10 λεπτών και στην ουσία κάπως έτσι αποχαιρετήσαμε τη Βουδαπέστη, έχοντας περάσει ένα ονειρεμένο τριήμερο.

Όχι δεν προλάβαμε να κάνουμε όσα είχαμε σχεδιάσει. Για παράδειγμα δεν πήγαμε στα λουτρά τους για τα οποία φημίζονται ( όχι στα Gellert που είναι τα πιο γνωστά αλλά και τα πιο ακριβά, όσο τα τουρκικά Rudas) και δεν προλάβαμε να γυρίσουμε στα ruin bars της πόλης που αποτελούν κάτι το μοναδικό σε επίπεδο Ευρώπης. Εγκατεστημένα σε παλιά εγκαταλελειμμένα κτίρια στο κέντρο της Πέστης αποτελούν το κέντρο της νυχτερινής διασκέδασης με πολλά happenings και πολύ ζωντανή μουσική! Τα καλύτερα λένε πως είναι τα: Instant (Nagymezo utca 5) και Szimpla VII., (Kazinczy u. 14).  Επίσης το νησί της Μαργαρίτας στη μέση του Δούναβη… Την επόμενη φορά…

Την παραμυθένια πρωτεύουσα της Ουγγαρίας δεν μπορείς να την επισκεφθείς μόνο μια φορά! Δε γίνεται… Οπότε καλό είναι να υπάρχουν και κάποιες εκκρεμότητες!

Το μακρύ (με το λεωφορείο) ταξίδι της επιστροφής ξεκίνησε στις 3 τα ξημερώματα. Ήταν πολύ πιο ξεκούραστο από όταν πηγαίναμε. Και είχαμε να διαχειριστούμε δεκάδες εικόνες και συναισθήματα. Να συζητήσουμε, να κάνουμε τον πρώτο «εν θερμώ» απολογισμό.

Η Βουδαπέστη σου προσφέρει σχεδόν τα πάντα και ταυτόχρονα είναι μία από τις πιο οικονομικές πρωτεύουσες της Ευρώπης. Επιλέξτε την και δεν θα το μετανιώσετε!

Δεν ξέρω αν της «ταιριάζουν» περισσότερο τα Χριστούγεννα ή η Άνοιξη. Σίγουρα το να κυκλοφορείς άνετα χωρίς το κρύο ή το χιόνι και να απολαμβάνεις μια κρουαζιέρα στο κατάστρωμα του πλοίου είναι δελεαστικό. Αλλά από την άλλη αυτή τη Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα με το φωτισμό, τις μουσικές και το χιονισμένο τοπίο δεν θα τη βρείτε εύκολα κάπου αλλού.

Ότι πάντως και αν επιλέξετε να είστε σίγουροι ότι θα ζήσετε κάτι το ξεχωριστό!

Ταξιδεύοντας οδικώς στην Κεντρική Ευρώπη … και όχι μόνο! (ΜΕΡΟΣ 2ο)

131430021Από τον απόλυτο ρομαντισμό στον … Μεσαίωνα!

Το πρώτο μέρος του ταξιδιού  – Λάρισα – Βελιγράδι (Σερβία) – Λίμνες Πλίτβιτσε (Κροατία) – Λιουμπλιάνα (Σλοβενία) –   μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ!

5η ΗΜΕΡΑ : ΛΙΜΝΗ ΜΠΛΕΝΤ (ΣΛΟΒΕΝΙΑ)

bill

Αφήνοντας πίσω την Λιουμπλιάνα , εντυπωσιασμένοι από την πόλη και την ατμόσφαιρά της, το επόμενο πρωινό αναχωρήσαμε για έναν από τους κεντρικούς προορισμούς αυτής της μικρής περιπέτειας.

bledΜόλις 60 χλμ από την Λιουμπλάνα η Λίμνη Μπλέντ αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα πιο ειδυλλιακά και ρομαντικά μέρη της Ευρώπης και βεβαίως την καρδιά της βαριάς τουριστικής βιομηχανίας της Σλοβενίας.

Θα την έχετε δει σίγουρα σε φωτογραφίες, όπως και εμείς… Και έτσι την ερωτευτήκαμε!

Σε κάποια από τα προγράμματα των τουριστικών γραφείων μπορείτε να βρείτε επίσκεψη στη λίμνη αλλά δυστυχώς πουθενά δεν θα βρείτε διαμονή εκεί. Και το ζητούμενο ήταν αυτό. Να μείνουμε ένα τουλάχιστον βράδυ σε αυτό το ονειρεμένο μέρος!

Η λίμνη Bled είναι το πιο δυνατό τουριστικό χαρτί της Σλοβενίας και ένα από τα ωραιότερα τουριστικά θέρετρα των Άλπεων. Το στολίδι των Ιουλιανών Άλπεων η λίμνη Bled φημίζεται πάνω απ’ όλα για το ειδυλλιακό φυσικό της τοπίο, για το θρυλικό νησί στη μέση της λίμνης, τα πολιτιστικά μνημεία όπως το κάστρο αλλά και τις πολλές δραστηριότητες που προσφέρει στους επισκέπτες όπως κολύμβηση σε οργανωμένες περιοχές, ξενοδοχεία με πισίνες, μονοπάτια για πεζοπορία στους γύρω λόφους, τένις και γήπεδα γκολφ, καζίνο, κωπηλασία και ποδηλασία. Σε μια ημερήσια εκδρομή στη Bled μπορείς να δεις και να κάνεις τα βασικά. Να ανέβεις στο κάστρο, να χαλαρώσεις αγναντεύοντας στις όχθες, να κάνεις ποδήλατο και άντε αν είσαι και δραστήριος να κάνεις καμιά πεζοπορία στους λόφους.

Όμως το χαρακτηριστικό που κάνει την Μπλεντ τόσο ξεχωριστή είναι σίγουρα η φύση της. Το φαράγγι Vintgar του άγριου ποταμού Radovna, η άθικτη φύση του Εθνικού Πάρκου Triglav, οι λόφοι για πεζοπορία γύρω στη λίμνη, δάση, λιβάδια και βοσκοτόπια, η σπηλιά κάτω από το Babji zob, ο καταρράκτης »Iglica», η χαράδρα Pokljuka. Με λίγα λόγια αν κάποιος μπορεί να μείνει λίγες μέρες στην περιοχή θα απολαύσει μοναδικές ομορφιές που προσφέρει η φύση της Σλοβενίας. Γι’ αυτό όποιος φυσιολάτρης ενδιαφέρεται ας μελετήσει το επίσημο site της λίμνης Bled να πάρει ιδέες για εξορμήσεις και δραστηριότητες:

http://www.bled.si/en/what-to-see

Το Μπλέντ είναι ένα σχετικά μικρό χωριό , εύκολα μπορείτε να το γυρίσετε αν και το ενδιαφέρον όπως καταλαβαίνετε βρίσκεται στην περιοχή γύρω από τη λίμνη.

bill001

Ο χάρτης της πόλης του Bled

Δεύτερη Εδέμ τη χαρακτήρισε ο Σλοβένος ποιητής Preseren και πιστέψτε με μάλλον δεν είχε άδικο.

Αυτός είναι και ο λόγος χιλιάδες συγγραφείς, επώνυμοι, πολιτικοί, πρόεδροι κ.τ.λ. την επισκέπτονται όπως θα διαπιστώσετε και στη συνέχεια.

Η διαμονή όπως και το φαγητό είναι τσιμπημένα. Λογικό αφού μιλάμε για ένα μέρος που από τις αρχές του 20ου αιώνα συνδέθηκε με την ευρωπαϊκή αριστοκρατία!

Επιλογές για διαμονή θα βρείτε αρκετές. Όσο πιο κοντά στη λίμνη τόσο πιο ακριβά. Όσο απομακρύνεστε θα βρείτε πιο οικονομικές λύσεις.

Αν όμως επισκεφθείτε μια φορά στη ζωή σας αυτό το παραμυθένιο μέρος, αξίζει να ξοδέψετε κάτι παραπάνω και να απολαύσετε μια διαμονή 5 αστέρων στο φημισμένο Grand Hotel Toplice – Small Luxury Hotels of the World.

Το ξενοδοχείο στο booking.com

Απλά τέλειο! Πάνω στη Λίμνη με μοναδική θέα, όλες τις ανέσεις, πολυτέλεια που … σκοτώνει, εξέδρα με ξαπλώστρες για τις βουτιές σας και βάρκες για να κωπηλατήσετε με το ταίρι σας μέχρι το νησάκι!

Δεκάδες οι επώνυμοι που το επισκέφθηκαν όπως θα διαπιστώσετε από τις φωτογραφίες που κοσμούν έναν μεγάλο τοίχο!

Φθάνοντας νωρίς και πριν το check in , αφήσαμε τα πράγματα μας και ξεκινήσαμε τη βόλτα στο Bled του οποίου η ρυμοτομία και τα σπίτια είναι εντυπωσιακά!

Κατεβήκαμε στον παραλίμνιο δρόμο, ο οποίος είναι κατασκευασμένος έτσι ώστε να κάνει το γύρο της Λίμνης (περίπου 6 χλμ άνετης πεζοπορίας, ίσως ο πιο ρομαντικός περίπατος της ζωής σας)!

Η Grajsko kopalisce είναι η οργανωμένη παραλία του Bled κάτω ακριβώς από τον βράχο του κάστρου. Τις ηλιόλουστες και ζεστές μέρες είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στους τουρίστες και περιλαμβάνει πάνω από 1000 αποδυτήρια, πρόσφατα ανακαινισμένες τουαλέτες και ντους, και ενοικίαση ομπρέλας. Μπροστά από την είσοδο, υπάρχει ένα Boathouse, όπου μπορεί κανείς να νοικιάσει μια βάρκα με κουπιά για το νησάκι Bled.

Ένα ελαφρύ γεύμα και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, μικρή δόση ξεκούρασης και ξανά στη λίμνη για την βόλτα με τη βάρκα μέχρι το νησάκι της λίμνης.

30

Οι παραδοσιακές βάρκες Pletna

12 ευρώ το άτομο κοστίζει η βόλτα με τις βαρκούλες Pletna. Η προέλευση του σκάφους Pletna πάει πίσω στο 1590, ενώ το μέγεθος του επιτρέπει την ασφαλή μεταφορά 20 ατόμων. Είναι αναγνωρίσιμο από μακριά, καθώς είναι εξοπλισμένο με μια πολύχρωμη τέντα που προστατεύει τους επιβάτες από τον ήλιο και τη βροχή. Το οδηγεί με τα δύο κουπιά ο κωπηλάτης Pletna (Pletnarstvo), που είναι ένα επάγγελμα σεβαστό στην περιοχή και διαδόθηκε από γενιά σε γενιά. Οι κωπηλάτες Pletna περιμένουν στο Spa Park, κάτω από το Park Hotel Bled, στην Mlino και στο κέντρο Κωπηλασίας Bled.

20 λεπτά περίπου η διαδρομή μέχρι το νησάκι στο οποίο δεσπόζει ο καθολικός καθεδρικός ναός της Παναγίας, ο οποίος χτίστηκε τον 15ο αιώνα και πλέον αποτελεί μια από τις πλέον δημοφιλείς επιλογές ζευγαριών που ενώνονται με τα δεσμά του γάμου.

Ο ύψους 52 μέτρων πύργος του και τα 99 εσωτερικά σκαλοπάτια του αποτελούν δύο ακόμη χαρακτηριστικά του..

Οι περισσότεροι που επισκέπτονται το νησάκι είναι για να χτυπήσουν την καμπάνα της εκκλησίας του 1534! Γιατί το κάνουν αυτό; Γιατί ο θρύλος θέλει όποιος χτυπήσει την καμπάνα τρείς φορές, η Παναγία πραγματοποιεί την επιθυμία και την ευχή που θα κάνει!

Απέναντι από το νησάκι μας έδειξαν ένα μεγάλο λευκό κτίριο που χρησιμοποιούσε ο Τίτο στη διάρκεια των καλοκαιρινών του διακοπών… Ενδιαφέρον!

tito

Κάτι ήξερε ο Τίτο!

Μετά από 45 λεπτά παραμονή στο νησάκι και αμέτρητες φωτογραφίες πήραμε το δρόμο της επιστροφής με τον άνεμο αντίθετο τώρα στην πορεία της βάρκας και τη διαδρομή να διαρκεί περίπου μισή ώρα.

Στάση για καφέ και για να δοκιμάσουμε το παραδοσιακό γλυκό της Σλοβενίας που το αυθεντικό βρίσκεται στο Bled!

lake-bled-cream-cake1

Πραγματικά εξαιρετικό!

Το ζαχαροπλαστείο του Hotel Park φημίζεται πως παρασκευάζει το αυθεντικό, το καλύτερο κέικ κρέμας σε όλη τη Σλοβενία. Το παραδοσιακό αυτό γλυκό και θρυλικό επιδόρπιο είναι το σύμβολο της κουζίνας του Bled και το Park Restaurant and Cafe είναι η γενέτειρα του. Το Bled cream cake παρασκευάζεται σύμφωνα με την αρχική συνταγή που τελειοποιήθηκε στη δεκαετία του 1940 και μάλιστα αναγνωρίζεται ως ένα πιάτο με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης. Που σημαίνει πως δεν νοείται να έρθει κάποιος εδώ και δεν θα δοκιμάσει αυτό το γλυκό. Μη φανταστείτε κάτι εξωπραγματικό. Ουσιαστικά σαν μιλφέιγ είναι αλλά ξετρελαθήκαμε από την φρεσκάδα του και την γεύση του. Και όλως περιέργως με φυσιολογικότατη τιμή 3,7 ευρώ…

Ο χρόνος όμως περνά γρήγορα και η βόλτα στο κάστρο αναβλήθηκε για το επόμενο πρωινό…

Ένα καλό μπάνιο, αρκετή ρομαντζάδα και ένα καλό δείπνο στο εξαιρετικό Oštarija Peglez’n (Cesta svobode 19)… Κρασί τοπικό και ξαφνικά … ο αέρας δυνάμωσε και μια ξαφνική καταιγίδα μας συνόδεψε στην πιο ρομαντική βραδιά της ζωής μας!

Ξυπνήσαμε με μια δυνατή άρνηση να … φύγουμε. Αλλά τα χιλιόμετρα μπροστά μας ήταν αρκετά και ο προορισμός , το μαγευτικό Τσέσκι Κρουμλόβ στην Τσεχία επίσης μια μεγάλη πρόκληση. Οπότε;

Απολαμβάνεις το πρωινό σου δίπλα στη λίμνη, μαζεύεις τα πράγματα σου, κάνεις μια σύντομη επίσκεψη στο κάστρο και … φύγαμε γι’ άλλα!

Το κυριότερο μνημείο του Bled είναι το κάστρο του, που βρίσκεται σε έναν απόκρημνο λόφο ύψους 130μ. δίπλα στον οικισμό και την λίμνη. Φαίνεται από παντού και υπάρχει ασφαλτοστρωμένος δρόμος μέχρι εκεί, ενώ η ιστορία του κάστρου ξεκινάει από το 1.004 μ.Χ. Η είσοδος κοστίζει 7 Ευρώ. Μέσα στο κάστρο υπάρχει κελάρι όπου μπορείτε να φτιάξετε το δικό σας μπουκάλι κρασί με την παραδοσιακή μέθοδο (επί πληρωμή εννοείται) και τυπογραφείο όπου μπορείτε να τυπώσετε ότι θέλετε όπως ακριβώς τύπωνε και ο Γουτεμβέργιος (προσωπικά πιστεύω πως είναι από τα καλύτερα σουβενίρ που έχω πάρει). Η θέα από το κάστρο είναι μαγευτική. Επίσης υπάρχει και ένα μουσείο με πανοπλίες, όπλα, χάρτες της περιοχής, ενδυμασίες και γενικά είναι ευχάριστο. Η είσοδος στο μουσείο συμπεριλαμβάνεται στο εισιτήριο.

Bled lake & Bled island from Castle

Η θέα από το κάστρο! Αποκάλυψη όλης της ομορφιάς!

Αφήσαμε πίσω τη Λίμνη Μπλέντ με την ικανοποίηση ότι ζήσαμε ένα από τα μικρά μας όνειρα!

6η – 7η ΗΜΕΡΑ: ΤΣΕΣΚΙ ΚΡΟΥΜΛΟΒ (Τσεχία)

city1

Μια πόλη ιστορικής κληρονομιάς – 300 προστατευόμενα κτίρια στο ιστορικό κέντρο που έχει χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, το δεύτερο μεγαλύτερο συγκρότημα κάστρων στην Τσεχική Δημοκρατία και το παλαιότερο μπαρόκ θέατρο στον κόσμο! Μια πόλη που άκμασε από το 1300 έως το 1600, αλλά διατηρεί μέχρι και σήμερα ένα άρωμα μεσαιωνικό, τόσο ιδιαίτερο και τόσο μοναδικό που δίνει στο βαθύ νότο της Βοημίας την αιτία αλλά και το λόγο να την επισκεφθείς! Νότια Τσεχία… Νότια Βοημία … Τσέσκυ Κρούμλοβ (Cesky Krumlov)!!!

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά…

Σε κάποιες από τις κλασσικές εκδρομές των τουριστικών πρακτορείων στην Πράγα, περιλαμβάνεται και μια επίσκεψη στο Cesky Krumlov. Κάπως έτσι πριν από χρόνια και υπό βροχή το γνώρισε η Όλγα και … αποφασίσαμε να το επισκεφθούμε, να μείνουμε δύο βράδια και να το απολαύσουμε.

map05Από τη Λίμνη Μπλέντ η απόσταση είναι περίπου 450 χλμ και φθάνεις διασχίζοντας με το αυτοκίνητο την κεντροδυτική Αυστρία, περνώντας από Σάλτσμπουργκ και με κατεύθυνση το Linz.

Περίπου 5 ώρες ήταν ο υπολογισμός του ταξιδιού αλλά επειδή τα απρόοπτα είναι μέσα στο παιχνίδι υπολογίσαμε 6 (πολλές για τη συγκεκριμένη απόσταση) και χωρίς βιασύνη…

Δεν υπήρχε λόγος να βιαστούμε ούτε και να αγχωθούμε. Το Τσέσκι Κρούμλοβ είναι μικρό και τα δύο βράδια υποθέσαμε αρκετά.

Η απόσταση από τη Λίμνη Μπλέντ μέχρι τα σύνορα της Σλοβενίας με την Αυστρία μικρή και σύντομη αλλά με μια στάση απαραίτητη για βενζίνη (πολύ πιο φθηνή σε σχέση με την Αυστρία) και την αγορά της απαραίτητης βινιέτας για την Αυστρία.

Απαραίτητη γιατί πρέπει να την έχεις κολλημένη στο αριστερό πάνω μέρος του παρμπρίζ. Στην αντίθετη περίπτωση το πρόστιμο ούτε λίγο ούτε πολύ είναι 300€!!!

Βγήκαμε από τη Σλοβενία χωρίς  να συναντήσουμε σύνορα και τελωνειακό σταθμό και μπήκαμε στην Αυστρία με μοναδικό έλεγχο οπτικό και από μακριά (στην ουσία χωρίς να σταματήσουμε) για τη βινιέτα! Ούτε ταυτότητες , ούτε πράσινες κάρτες για το αυτοκίνητο. Απολύτως τίποτα.

Ο δρόμος εξαιρετικός αλλά η κίνηση απίστευτη!

Τούνελ, νταλίκες, αυτοκίνητα δημιουργούσαν ένα συνδυασμό ενδιαφέροντα μεν αλλά αρκετά κουραστικό. Ειδικά έξω από τις μεγάλες πόλεις , όπως το Σάλτσμπουργκ, επικρατούσε ΠΑΝΙΚΟΣ. Κάποια έργα , κάποια μικροατυχήματα και μια έντονη βροχή έδωσαν επιπλέον ενδιαφέρον στην οδήγηση, η οποία κρατούσε σταθερά την ταχύτητα στα όρια που καθόριζαν οι πινακίδες, γιατί η αστυνόμευση εκεί είναι σε άλλα επίπεδα!

Από Linz μέχρι και τα σύνορα της Τσεχίας γινόταν ένας πανικός με έργα στο δρόμο, η μία παράκαμψη ακολουθούσε την άλλη, το gps … παρέδωσε πνεύμα και ζητούσε μονίμως να κάνουμε αναστροφή 180 μοιρών (!) και χωρίς να το καταλάβουμε βρεθήκαμε στην Τσεχία. Ούτε εδώ σύνορα και τελωνεία παρά μόνο ένα μεγάλο Duty Free  (θεωρείται από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη) στο Wullovitz.

Από εκεί το Τσέσκι Κρούμλοβ είναι 30 χλμ τα οποία τα κάναμε σε 45 λεπτά, καθώς ο δρόμος θυμίζει επαρχιακό δρόμο της Ελλάδας!

Για την ιστορία απλά αναφέρω ότι σε αυτή τη διαδρομή περάσαμε από το Jesenice (σύνορα Σλοβενίας – Αυστρίας), Rosenbach, Berchtesgaden, Saltzburg, Linz…

Μπήκαμε στο Cesky Krumlov , υπό βροχή αναζητώντας το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει.

Το gps μας οδήγησε στη μέση του δρόμου και όχι στην αρχή, για κακή μας τύχη ήταν μονόδρομος και κάναμε μια μικρή παράκαμψη προκειμένου, με την παραδοσιακή μέθοδο, ρωτώντας δηλαδή, να φθάσουμε ξανά στο δρόμο και να δούμε μπροστά μας το ξενοδοχείο. Και η βροχή έπεφτε ακόμη πιο δυνατή…

Pension Ingrid

Δείτε το στο booking.com

Όταν αρχίσαμε να ψάχνουμε για δωμάτια μας έκανε εντύπωση ότι τα περισσότερα ήταν ήδη κλεισμένα. Διαπιστώσαμε επίσης ότι οι τιμές των ξενοδοχείων που ήταν στο ιστορικό κέντρο ήταν κάτι περισσότερο από ακριβές. Το γιατί το καταλάβαμε όταν κάναμε την πρώτη βόλτα μας… Το επίσης σοβαρό πρόβλημα ήταν ότι δεν υπήρχαν πάρκινγκ και λογικό ήταν να κάτι τέτοιο να λειτουργήσει αποτρεπτικά. Η pension Ingrid βρίσκεται σε εξαιρετικό σημείο, μόλις 200 μέτρα από την πλατεία στο κέντρο του ιστορικού χωριού. Περνώντας το δρόμο στην ουσία βρίσκεσαι στον πεζόδρομο που σε οδηγεί εκεί. Και η τιμή εξαιρετική για τα δεδομένα της πόλης 70€.

Άνετο  δωμάτιο, πάρκινγκ και ακριβώς απέναντι super market ανοικτό από τις 6 το πρωί με ζεστά ψωμάκια και κρουασάν. Όλα καλά!

Τελικά θεωρώ μια πολύ καλή επιλογή!

Όπως θα διαπιστώσετε και από τους χάρτες οι αποστάσεις για όλα τα σημεία ενδιαφέροντος από το ξενοδοχείο είναι ιδιαίτερα κοντινές.

Η ιδιοκτήτρια μας υποδέχτηκε με δύο παγωμένες Τσέχικες μπύρες (τις τίμησα), ελάχιστη ξεκούραση και μιας και η βροχή σταμάτησε (υπερβολική η ζέστη και η υγρασία) ξεκινήσαμε για την πρώτη βόλτα!

ΠΑΡΑΜΥΘΙ!

Όσο περπατάς στα πετρόστρωτα δρομάκια του Cesky Krumlov, νομίζεις ότι ζεις ένα παραμύθι. Ένα παραμύθι με ιππότες που περιμένεις να τους δεις να ξεπροβάλλουν από κάποιο στενό, με πανδοχεία – ταβέρνες σαν και αυτά που έχουμε δει σε ταινίες. Ότι και να φανταστείτε, πιστέψτε με είναι λίγο μπροστά σε αυτό που θα ζήσετε στην πραγματικότητα. Γέφυρες που σε οδηγούν στην άλλη πλευρά του χωριού με κατεύθυνση το κάστρο που δεσπόζει σαν φύλακας στην περιοχή, όλων των τύπων και των ειδών μαγαζιά και  τα εστιατόρια, μουσεία κ.τ.λ.

map

Τον χάρτη θα τον βρείτε στο σημείο με την κόκκινη βούλα, μπαίνοντας στο κέντρο της πόλης

Δε χρειάζεσαι πολύ χρόνο να το γυρίσεις , να χαθείς στα στενά του, να ταξιδέψεις με τη φαντασία σου στις εποχές εκείνες που η δυναστεία των Rosenberg, το ανέπτυξε δημιουργώντας ταυτόχρονα και κάποιες από τις καλύτερες ζυθοποιίες της περιοχής.

Περπατάς δίπλα στους μαιάνδρους του Μολδάβα που το περιτριγυρίζουν, μένεις εντυπωσιασμένος από τα κτίρια που ένα προς ένα αποτελούν έργα τέχνης, χαζεύεις τον παλιό μύλο που μετατράπηκε στο εσωτερικό του σε μπαράκι (καταπληκτικό) και έχεις πάντοτε σαν σημεία αναφορά την κεντρική του πλατεία με τα απίστευτα κτίρια που είναι σαν σκηνή βγαλμένη από ταινία και το κάστρο που θα το επισκεφθούμε την επόμενη ημέρα!

Βέβαια όταν ξυπνάς από το όνειρο αντιμετωπίζεις ορδές Κινέζων επισκεπτών που τα τελευταία χρόνια το έχουν κάνει έναν από τους αγαπημένους τους ευρωπαϊκούς προορισμούς (!) και μάλιστα έρχονται και για να παντρευτούν ( Η Σαντορίνη βρήκε μάλλον τον αντίπαλό της).

Καλή η βόλτα, αλλά το στομάχι διαμαρτύρεται!

Επιλογές για φαγητό … πολλές!

Επιλέξαμε το Parkan, ακριβώς δίπλα από την αρχή της μεγάλης ( μη φανταστείτε τίποτα τεράστιο) γέφυρας (Lazebnický most)  που οδηγεί στην κόκκινη είσοδο του κάστρου…

Λίγο η κούραση του ταξιδιού, λίγο το φαγητό, λίγο η κίνηση και η πολυκοσμία… νοιώσαμε να πέφτουμε! Κάναμε μια τελευταία βόλτα στα στενά που δεν είχαμε δει προηγουμένως και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Απολαμβάνοντας από τον ανοιχτό χώρο δίπλα από το εθνικό μουσείο, το κάστρο φωτισμένο το βράδυ…

castle nightΤην επόμενη θα ξυπνούσαμε νωρίς για να ανέβουμε στο κάστρο πριν ο ήλιος γίνει ενοχλητικός αλλά κανένας μας δεν περίμενε ότι αυτό θα γινόταν… στις 6 το πρωί!!!

Και όμως!!!

Η κίνηση ήταν αρκετή για εκείνη την ώρα και ήδη οι πρώτες ομάδες Κινέζων τουριστών κινούνταν προς το κέντρο της πόλης. Κάναμε τη διαδρομή μέχρι το κάστρο, διανύοντας την Horni, στην αρχή της και στα αριστερά θα συναντήσετε την εντυπωσιακή εκκλησία Saint Vitus. Είναι χτισμένη στον ίδιο χώρο που βρισκόταν τον 14ο αιώνα η εκκλησία της Θεοτόκου και χρειάστηκε περίπου 40 χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί. Το μόνο που παραμένει από την παλιά εκκλησία είναι το ψηφιδωτό πάνω από την κεντρική πόρτα. Ο αρχικός μπαρόκ θόλος της αντικαταστάθηκε τον 19ο αιώνα και πήρε τη σημερινή μορφή, Στο εσωτερικό του, ο βωμός (1863) είναι τυπικά μπαρόκ και απεικονίζει τον Άγιο Βίτο και την Παναγία και κοσμείται με το οικόσημο Eggenberg και Schwarzenberg. Τα πλευρικά παρεκκλήσια προστέθηκαν τον 19ο αιώνα. Το μικρό κτήριο δίπλα ήταν σχολείο ενορίας από τον 14ο αιώνα και υπήρξε μουσική σχολή από το 1780 … η μουσική παράδοση στο Český Krumlov είναι μεγάλη και συνεχίζεται μέχρι σήμερα…

vitus

St. Vitus

Φθάσαμε στην κεντρική πλατεία Svornosti, με τα φοβερά κτίρια και το ξενοδοχείο Old Inn, των οποίων οι προσόψεις θυμίζουν σκηνικό από ταινία (!)

, πήραμε το δρόμο δεξιά Radnicni , περάσαμε τη γέφυρα και συνεχίσαμε στη Latran, βλέποντας στα δεξιά μας το Μουσείο Μαριονέττας

που είναι πραγματικά εντυπωσιακό, για να φθάσουμε μέσω της Zamek στην κόκκινη πύλη του κάστρου ( το όνομα της όπως καταλαβαίνετε το πήρε από το χρώμα της).

Το κάστρο!

Χρονολογείται από το 1240, όταν το πρώτο κάστρο χτίστηκε από την οικογένεια Γουϊτιγκόνεν, του κύριου κλάδου της ισχυρής οικογένειας Ρόζενμπεργκ και κατατάσσεται δεύτερο σε μέγεθος κάστρο στην Τσεχία.

Το 1989, το κάστρο ανακηρύχθηκε  Εθνικό Μνημείο, και το 1992 ολόκληρο το συγκρότημα συμπεριλήφθηκε  στο κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ουνέσκο.

Εντυπωσιακά καλοδιατηρημένο, δεκάδες αίθουσες που μπορείτε να επισκεφθείτε αλλά κυρίως σημειώστε ότι εκεί βρίσκεται το μοναδικό μπαρόκ περιστρεφόμενο θέατρο φτιαγμένο το 1680 και ανακαινισμένο το 1765 και διατηρεί μέχρι και σήμερα τα αυθεντικά στηρίγματα και μηχανήματά του.

Η περιπλάνηση στο κάστρο είναι πραγματικά μια ξεχωριστή στιγμή που πρέπει να την απολαύσετε, όπως και τη μοναδική θέα της πόλης από ψηλά και στο τέλος μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τον υπέροχο και τεράστιο κήπο στο πίσω μέρος του!

Χρειαστήκαμε περίπου 2,5 ώρες να γυρίσουμε εκεί μέσα, να χαζέψουμε, να βγάλουμε άπειρες φωτογραφίες και λογικό ήταν να αναζητήσουμε επιτέλους έναν πρωινό καφέ και κάτι να φάμε…

breakfastΠρωινό δίπλα στο ποτάμι με εξαιρετικό καφέ και να βλέπεις να περνούν από μπροστά σου όσοι έκαναν rafting. Bolero το όνομα του café … εξαιρετικό…! Αν σας ενδιαφέρει εύκολα θα βρείτε το χώρο ενοικίασης μιας βάρκας για να κάνετε το γύρο του ιστορικού κέντρου από το ποτάμι.

Μπορείτε να βρείτε σε ένα τόσο μικρό χώρο τόσα πολλά μουσεία και να ξεχάσετε στην κυριολεξία το χρόνο. Ενδιαφέρον το μουσείο των ημιπολύτιμων λίθων αλλά και εκείνο των κεριών.

laikiΣτο χώρο της αυλής της Βιβλιοθήκης βρήκαμε μικροπωλητές με δικές τους δημιουργίες (ξύλινα – κοσμήματα και δέρματα) και έτσι μπορέσαμε να πάρουμε και τα απαραίτητα αναμνηστικά.

Το Τσέσκυ δεν σε αφήνει να βαρεθείς! Εκεί μάθαμε για το Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Cesky Krumlov που αρχίζει τον Ιούλιο και τελειώνει τον Αύγουστο με διάφορα είδη μουσικής, αλλά και το Open Air Krumlov, που ξεκινούσε λίγες ημέρες μετά την αναχώρησή μας…

Στο Cesky Krumlov θα απολαύσετε το φαγητό και την μπύρα! Από τη «βελούδινη επανάσταση» του 1989 και μετά έχουν ανοίξει και λειτουργούν περισσότερα από 80 εστιατόρια όλων των τύπων και των ειδών.

Ψάχνοντας θα βρείτε πολλά που μοιάζουν με κατακόμβες ή με μεσαιωνικά πανδοχεία, ενώ πολλά από αυτά θα τα βρείτε στις όχθες του ποταμού. Αναζητήστε το Le Jardin και το Papa’s living στο χώρο κάτω από το κάστρο ή το Grill Restaurant Katakomby, δίπλα από το ξενοδοχείο Old Inn.

Αυτό το μεσημεριανό γεύμα θα μας μείνει αξέχαστο!!!

Βραδινή βόλτα στη φωτισμένη πόλη με πολλούς από τους επισκέπτες να έχουν πάρει από νωρίς θέση προκειμένου να φωτογραφίσουν το κάστρο όταν ανάψουν τα φώτα του, ποτό με ζωντανή μουσική … παραποταμίως και βόλτα στα πετρόστρωτα δρομάκια με ήχους από διάφορες μουσικές σε κάθε στροφή, με μικρά και μεγάλα πανέμορφα μαγαζάκια και με … πολλούς μα πάρα πολλούς Κινέζους. Αν θέλετε και νυχτερινά περπατήματα σημειώστε High Hopes Bar και City Lounge Music Club & Bar, ακριβώς δίπλα στο ποτάμι.

Συνοπτικά;

Παραμυθένιο και μακάρι ο τουριστικός πανικός να μην το καταστρέψει.

Δύο ημέρες πραγματικά απολαυστικές, γεμάτες από εικόνες σε μια πόλη που ειλικρινά τίποτα από όσα διαβάσατε δεν είναι υπερβολικό.

Αποχωριστήκαμε το Cesky Krumlov κρατώντας υπέροχες αναμνήσεις αρκετές να μας ξαναφέρουν σε αυτό.

Αν κάτι αξίζει να κρατήσει κάποιος από την ιστορία του, είναι ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα υπήρχε αν δεν εμφανιζόταν η δυναστεία των Rosenberg, της οποίας η αγάπη για την αναγέννηση και τον πολιτισμό οδήγησε σε αυτό το μικρό θαύμα και αφετέρου τις τεράστιες διαμάχες ειδικά στον 20ο αιώνα των εθνικοτήτων που έμειναν εκεί. Γενικότερα η νότια Βοημία , πλούσια σε κοιτάσματα χρυσού, απετέλεσε περιοχή με έντονες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε Αυστρία, Γερμανία και Τσεχία. Όπως μάθαμε το 1910 από τους 8.000 κατοίκους της πόλης οι 7.000 ήταν Γερμανοί μετανάστες (έποικοι για να είμαστε ακριβείς), εκδιώχθηκαν από τους Τσέχους, ανακατέλαβαν την πόλη επί Χίτλερ και εκδιώχθηκαν εκ νέου και οριστικά μετά την απελευθέρωση της Τσεχίας. Πάντως ευτυχώς για όλους μας η πόλη ήταν από τις ελάχιστες που δεν βομβαρδίστηκαν καθόλου στη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου, γεγονός πραγματικά εντυπωσιακό.

Εντυπωσιακό επίσης το ότι σε όλη τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος η πόλη παρήκμασε και εμφανίστηκε και πάλι στο προσκήνιο μετά το 1989. Σημεία των καιρών…

Επόμενη στάση Παραδουνάβια χωριά, στην Ουγγαρία και για την ακρίβεια Εστεργκομ. Για να το φτάσουμε όμως έπρεπε να διανύσουμε 450 περίπου χλμ, διασχίζοντας τη βόρεια Αυστρία. Και αυτό αποδείχθηκε αρκετά περιπετειώδες…

Συνεχίζεται….

 

 

Ταξιδεύοντας οδικώς στην Κεντρική Ευρώπη … και όχι μόνο! (ΜΕΡΟΣ 1ο)

 Λάρισα – Βελιγράδι (Σερβία) – Πάρκο Λιμνών Πλίτβιτσε (Κροατία) – Λιουμπλιάνα (Σλοβενία) – Λίμνη Μπλέντ (Σλοβενία)– Τσέσκυ Κρούμλοβ (Τσεχία) – Εστεργκοµ –Βίνσεγκραντ (Ουγγαρία) – Λίμνη Μπάλατον (Ουγγαρία) – Βελιγράδι – Λάρισα…

GEN

11 ημέρες μιας απίστευτης ταξιδιωτικής εμπειρίας, γεμάτη μοναδικές εικόνες, εκπληκτικές πόλεις που σε μεταφέρουν σε άλλες εποχές και τοπία που αν δεν τα δεις δύσκολα θα πιστέψεις ότι υπάρχουν.

 

  • Η απόφαση!

Η συζήτηση συνήθως ξεκινά κάποια κρύα νύχτα του χειμώνα, όταν απολαμβάνεις το αναμμένο τζάκι και κάποιο αγαπημένο κρασί…Κάπως έτσι η κουβέντα φθάνει σε ταξίδια και μέρη που θα θέλαμε να δούμε, κάπως έτσι οι ιδέες και οι προτάσεις “πέφτουν στο τραπέζι” και σιγά – σιγά αρχίζουμε να πλέκουμε το σενάριο ενός υποτιθέμενου – ακόμα –  ταξιδιού.

Έτσι ξεκίνησε η συζήτηση για το συγκεκριμένο ταξίδι. Με αφορμή δύο φωτογραφίες: Η μία από το πάρκο των λιμνών Πλίτβιτσε και η άλλη από την πανέμορφη λίμνη Μπλέντ.

Δύο διαφορετικές πλευρές του ίδιου μας του εαυτού σε δύο φωτογραφίες: Από τη μία εκείνη της περιπέτειας με την οποία σε εξιτάρει η άγρια ομορφιά της παρθένας φύσης και από την άλλη ο ατελείωτος ρομαντισμός που μπορεί να σε οδηγήσει με μια ξύλινη βάρκα στο πολυφωτογραφημένο νησάκι στη μέση της Λίμνης Μπλέντ!

Σε αυτά προσθέσαμε την εκφρασμένη θέληση μας να περιπλανηθούμε στα πέτρινα δρομάκια του μεσαιωνικού Τσέσκυ Κρούμλοβ, να “κλείσουμε” μια εκκρεμότητα που είχαμε αφήσει από τα Χριστούγεννα με τα Παραδουνάβια χωριά της Ουγγαρίας (και κυρίως το Εστεργκομ) και να επισκεφτούμε τη μεγαλύτερη λίμνη της Ευρώπης (Μπάλατον)…

Κάπως έτσι άνοιξαν οι υπολογιστές, έγιναν οι πρώτοι σχεδιασμοί και αρχίσαμε να κάνουμε πιο συγκεκριμένα τα “θέλω” μας και τα “ δεν θέλω” μας!

Θέλαμε να μείνουμε και όχι απλά να περάσουμε σαν «κυνηγημένοι» από τις Πλίτβιτσε, την Μπλέντ και το Τσέσκυ Κρούμλοβ. Το γιατί θα το πω στη συνέχεια.

Θέλαμε να απολαύσουμε τη Λιουμπλιάνα και το Εστεργκομ.

Θέλαμε να μείνουμε στο Σιόφοκ, τη μεγαλύτερη πόλη στην Μπάλατον, για την οποία είχαμε διαβάσει ότι είναι κάτι σαν την Ιμπιζα, στην Ουγγαρία βέβαια…

Εντάξει με τα “θέλω” μας! Μπορούμε όμως;

Και το μπορούμε είχε να κάνει και με τις διαδρομές (δεν θέλαμε να εξαϋλωθούμε πάνω στο τιμόνι) αλλά και με την οικονομική παράμετρο ενός τέτοιου ταξιδιού.

Κάπως έτσι οι υπολογισμοί έγιναν πιο εξειδικευμένοι. Μπήκε και η παράμετρος των ξενοδοχείων και των διανυκτερεύσεων, το κόστος των καυσίμων και των διοδίων, το κόστος των διαφόρων εισιτηρίων.

Η τεχνολογία στην υπηρεσία μας! Οργανωμένα πράγματα.

Σύντομα είχαμε ότι χρειαζόμασταν για μια αναλυτική και προσεγμένη προετοιμασία. Από τιμές βενζίνης, διοδίων, βινιέτες, ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφέ, μπαρ, εισιτήρια για πάρκα, κάστρα, μουσεία, βάρκες, διαδρομές στις λίμνες… Κυριολεκτικά τα πάντα.

Οικονομικά το ταξίδι ήταν απόλυτα λογικό και τελικά αποδείχθηκε ακόμη πιο οικονομικό, χωρίς να στερηθούμε απολύτως τίποτα ( το αντίθετο θα έλεγα)…

  • 11 βράδια και 4000 χιλιόμετρα!

Συνοπτικά ο σχεδιασμός περιλάμβανε:

1η Ημέρα: Λάρισα – Βελιγράδι (διανυκτέρευση) 750 χλμ

2η Ημέρα: Βελιγράδι – Λίμνες Πλίτβιτσε (διανυκτέρευση) 520 χλμ

3η Ημέρα: Λίμνες Πλίτβιτσε – Λιουμπλιάνα ( διανυκτέρευση) 206 χλμ

4η Ημέρα : Λιουμπλιάνα 

5η Ημέρα: Λιουμπλιάνα – Λίμνη Μπλέντ (διανυκτέρευση) 57 χλμ

6η Ημέρα: Λίμνη Μπλέντ – Τσέσκυ Κρούμλοβ (διανυκτέρευση) 452 χλμ

7η Ημέρα: Τσέσκυ Κρούμλοβ

8η Ημέρα: Τσέσκυ Κρούμλοβ – Εστεργκομ (διανυκτέρευση) 450 χλμ

9η Ημέρα : Εστεργκομ – Βίνσεγκραντ – Σιόφοκ (Λίμνη Μπάλατον) (διανυκτέρευση)  

                   180 χλμ

10η Ημέρα: Σιόφοκ – Βελιγράδι (διανυκτέρευση) 471 χλμ

11η Ημέρα: Βελιγράδι – Λάρισα     750 χλμ

Μαζί με κάποια εξτραδάκια στις μετακινήσεις υπολογίστε 4.000 χλμ…

 

  • Προετοιμασία!

Αρχικά το αυτοκίνητο έπρεπε να είναι πανέτοιμο. Ταυτότητες , διπλώματα οδήγησης και ένα διεθνές δίπλωμα οδήγησης από την ΕΛΠΑ (50 ευρώ πεταμένα γιατί πουθενά δεν στο ζητάνε, αλλά καλού κακού είπαμε να…), η πράσινη κάρτα του αυτοκινήτου και βεβαίως ένας βασικός έλεγχος σε λάστιχα , λάδια νερά και φώτα.

Τα ρούχα και τα πράγματα μας σε δύο βαλίτσες. Μία μεγάλη και μία μικρή για τις σύντομες μετακινήσεις και τις πρώτες διανυκτερεύσεις μέχρι το διήμερο στη Λιουμπλιάνα. Για ένα βράδυ στο Βελιγράδι και ένα στις λίμνες Πλίτβιτσε δεν υπήρχε λόγος να κουβαλάμε όλη την πραμάτεια μας…

Μελέτη και εκτύπωση των διαδρομών σε περίπτωση που χρειαστούν αν για κάποιο λόγο το gps δεν ανταποκριθεί.

Ενημέρωση του gps (MLS destinator) καθώς η παλιά έκδοση είχε προβλήματα με τους χάρτες των Βαλκανίων. Οφείλω να πω ότι μας οδήγησε στο 90% των διαδρομών εξαιρετικά. Για το 10% υπήρξε μια μικρή αστοχία που μας αποκάλυψε όμως την Αυστριακή ύπαιθρο (υπομονή και θα τα διαβάσετε παρακάτω).

Και εννοείται χρήματα και κάρτα που θα σας είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στις συναλλαγές που θα κάνετε στις χώρες που δεν έχουν νόμισμα το ευρώ.

  • Καιρός!

Αυτός και αν είναι ο αστάθμητος παράγοντας! Ο αρχικός προγραμματισμός ήταν για το ΠΑΣΧΑ. Φοβηθήκαμε όμως το ότι ήταν νωρίς φέτος και αυτό για τα πιο βόρεια κλίματα μπορεί να σήμαινε κρύο και βροχή. Καταλήξαμε στον Ιούνιο και αναχωρήσαμε στις 17 του μήνα…

 

1η ΗΜΕΡΑ: Λάρισα – Βελιγράδι

MAP1

Τη διαδρομή την είχαμε κάνει και μας είναι αρκετά γνωστή. Το Βελιγράδι είναι από τις αγαπημένες μας πόλεις και η αλήθεια είναι ότι με ιδιαίτερη ευχαρίστηση το ξαναεπισκεφτόμαστε!

Για το Βελιγράδι ισχύουν σχεδόν στο σύνολο τους αυτά που είχα γράψει την πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί: https://ra64.wordpress.com/2011/06/03/beograd/

( Η αλήθεια είναι ότι εδώ και καιρό θέλω να συμπληρώσω νεότερες πληροφορίες από τις επόμενες επισκέψεις μας εκεί αλλά όλο το αναβάλλω!!! Θα γίνει όμως…)

Η επιλογή μας για τη διαμονή δεν αλλάζει. Villa forever, κεντρικότατο (2 λεπτά από την Kneza Mihaila  (τον κεντρικότερο πεζόδρομο του Βελιγραδίου), καθαρό, με καλό πρωινό και πολύ χαμηλή τιμή και παρκινγκ μπροστά στο κτίριο με παρακολούθηση από κάμερα .

46,8 ευρώ η διανυκτέρευση με πρωινό για δίκλινο δωμάτιο . Δείτε το επίσημο της site εδώ!

Το ταξίδι μέσω Σκοπίων χωρίς προβλήματα με εξαίρεση το πολύ κακό οδόστρωμα στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής της γειτονικής χώρας που μας οδήγησε σε άλλη επιλογή στην επιστροφή.  Ένα κόμβοι από μηχανές μας καθυστέρησε στα σύνορα Σκοπίων – Σερβίας και η καθυστέρηση ολοκληρώθηκε λόγω της κίνησης που συναντάς στη στενή διαδρομή πριν τη Νις και λόγω των έργων που γίνονται εκεί…

Με τις αναγκαίες στάσεις φθάσαμε γύρω στις 3 το μεσημέρι στο κατάλυμα με τη βοήθεια του gps, ενώ η ζέστη ήταν κυριολεκτικά αφόρητη. Φαγωμένοι όπως ήμασταν, δοκιμάσαμε το ρακί που προσφέρουν στο ξενοδοχείο και χαθήκαμε στη δροσιά του δωματίου.

Νωρίς το απόγευμα είχαμε κανονίσει να συναντήσουμε ένα καλό φίλο που είναι παντρεμένος και δουλεύει εκεί. Μαζί τους ήπιαμε καφέ στο KOFFEIN (Uskočka 8) και μετά φάγαμε σε ένα από τα πιο παραδοσιακά εστιατόρια ( και πολύ καλά) του Βελιγραδίου, στο Proleće (Пролеће) (Vuka Karadžića 11). Αυτά σε απόσταση 200 μέτρων από το ξενοδοχείο (είπαμε είναι σε κεντρικότατο σημείο), μιλήσαμε αρκετά για τη ζωή τους εκεί και αποσυρθήκαμε για ξεκούραση καθώς η επόμενη ημέρα ήταν η πιο «δύσκολη» του ταξιδιού, με πρωινό  ξύπνημα, αρκετά χλμ και πεζοπορία στο πάρκο λιμών Πλίτβιτσε.

Ανανεώσαμε το ραντεβού με τους φίλους για την επιστροφή μας και για μια ακόμη φορά δεν αφήσαμε ασχολίαστο το πόσο οικονομικά σε σχέση με την Ελλάδα είναι όλα στο Βελιγράδι! Ο καφές  λιγότερο από 1 ευρώ, ένα γεύμα σε καλό εστιατόριο με ποτά 30 ευρώ για τέσσερα άτομα, ένα πακέτο τσιγάρα 1,8 ευρώ… Είναι και αυτός ένας από τους λόγους που κάνουν το Βελιγράδι τόσο ελκυστικό!

 

2η ΗΜΕΡΑ: Βελιγράδι – Λίμνες Πλίτβιτσε (Κροατία)

map02

Δεν μας φόβιζαν τα 520 περίπου χλμ της διαδρομής όσο το ότι τα χρονικά περιθώρια ήταν περιορισμένα. Έπρεπε να φθάσουμε νωρίς το μεσημέρι στο ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει στο Jezerce, 1 χλμ από την είσοδο 2 του πάρκου και να κάνουμε τη διαδρομή που είχαμε επιλέξει εκεί. Υπολογίσαμε ότι θα θέλαμε τουλάχιστον 3,5 ώρες για να περπατήσουμε στις λίμνες και να ολοκληρώσουμε την επίσκεψή μας μέχρι τις 20.00.

Μιας και ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί στο δρόμο και επιπλέον είχαμε να κάνουμε και με μια άγνωστη διαδρομή, κανονίσαμε το πρωινό στις 7.30 ( παρόλο που στο ξενοδοχείο  οι ώρες για το πρωινό ήταν 8.00-10.00, μας το ετοίμασαν πιο νωρίς) και 8 ακριβώς φεύγαμε από το Βελιγράδι.

Η διαδρομή από Βελιγράδι μέχρι και Ζάγκρεμπ είναι από τις πιο βαρετές που θα συναντήσετε. Αυτοκινητόδρομος (Ε 70), ευθεία, χωρίς προβλήματα. Στα σύνορα Σερβίας – Κροατίας ο έλεγχος ήταν τυπικός, δεν καθυστερήσαμε καθόλου. Η κίνηση φυσιολογική μέχρι που φτάσαμε στο Ζάγκρεμπ και πήραμε την κατεύθυνση για Σπλιτ!

Εκεί όλα άλλαξαν! Κίνηση τρελή, εκατοντάδες αυτοκίνητα όλων των τύπων και από όλες τις χώρες που (καλοκαίρι είναι) πηγαίνανε για τις δαλματικές ακτές. Αρκετή η καθυστέρηση στα διόδια έξω από το Ζάγκρεμπ και γενικότερα ένας κυκλοφοριακός πανικός, μέχρι που φθάνοντας στο Καρλόβατς (Karlovac) στρίψαμε αριστερά και πήραμε την κατεύθυνση για Plitvicka Jezera. Εδώ τελείωσε και ο αυτοκινητόδρομος, ο δρόμος έγινε πιο στενός, διπλής κυκλοφορίας αλλά οφείλω να ομολογήσω αρκετά καλός.

Φθάσαμε στις 14.00 στο ξενοδοχείο καθώς το βρήκαμε εύκολα και μπαίνοντας στο δωμάτιο για να αφήσουμε τα πράγματα και να πλυθούμε λιγάκι νοιώσαμε το κρεβάτι να μας … καλεί. Αποφύγαμε τον πειρασμό της ξεκούρασης γιατί μόλις τώρα άρχιζε το πιο ενδιαφέρον μέρος της υπόθεσης.

Το Jeserce είναι ο οικισμός δίπλα από το πάρκο των λιμνών. Από το κατάλυμά μας η είσοδος 2 του πάρκου ήταν στο 1 χλμ. Για όσους θα θέλατε να επισκεφθείτε το πάρκο στις λίμνες Πλίτβιτσε και να διανυκτερεύσετε σας το συνιστούμε ανεπιφύλακτα. Υπάρχουν πολλοί μικροί και πανέμορφοι ξενώνες και σε πολύ πιο οικονομική τιμή από αυτή που θα συναντήσετε αν αποφασίσετε να μείνετε στα δύο ξενοδοχεία που υπάρχουν μέσα στο πάρκο. Και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να πετάξετε τα χρήματά σας!

Τι σας προτείνουμε;

Κουκλίστικο!

Κουκλίστικο!

Bed & Breakfast Dada House! Εξαιρετικό. Πεντακάθαρο, πανέμορφο, ωραία δωμάτια και απίστευτο πρωινό, που το φτιάχνε η κυρία ( δεν συγκράτησα το όνομά της)! 61€ το δίκλινο, με ένα φανταστικό πρωινό!

Μπορείτε να το βρείτε στο booking.com ΕΔΩ!

Αναχώρηση με το αυτοκίνητο για την είσοδο 2 του πάρκου, τακτοποίηση στο πάρκινγκ ( 4 € το κόστος), εισιτήρια από τα ειδικά εκδοτήρια (15€ ο καθένας), προμήθεια σε νερά και δρόμο για τη διαδρομή στο πάρκο!

( Όλες οι συναλλαγές γίνονται σε τοπικό νόμισμα. Άλλη μια περίπτωση που η κάρτα αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμη!)

ΠΑΡΚΟ ΛΙΜΝΩΝ ΠΛΙΤΒΙΤΣΕ

Θα μπορούσα να γράφω σελίδες ατελείωτες χωρίς να καταφέρω να μεταφέρω την εκπληκτική ομορφιά και μοναδικότητα του τοπίου! Σίγουρα από τις πιο δυνατές εμπειρίες της ζωής μας αλλά και ένα καλό μάθημα για τον τρόπο που μπορείς να αξιοποιήσεις τη φυσική ομορφιά του τόπου σου…

Λίγα λόγια για τις λίμνες:

Πρόκειται για ένα τεράστιο εθνικό πάρκο, με σημαντική χλωρίδα και πανίδα. Ένα από τα 8 της Κροατίας.

Οι λίμνες στο σύνολο τους είναι δεκαέξι. Το εντυπωσιακό όμως δεν είναι ο αριθμός τους, άλλα το γεγονός ότι βρίσκονται σχεδόν όλες σε διαφορετικά επίπεδα, ενώ επικοινωνούν μεταξύ τους είτε υπόγεια είτε με καταρράκτες, δημιουργώντας έτσι μια «σκάλα» λιμνών, σε ένα φυσικό τοπίο με πολύ πλούσια βλάστηση και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πανίδα και χλωρίδα. Ο μεγαλύτερος καταρράκτης έχει το όνομα «Veliki Slap» και είναι πραγματικά εντυπωσιακός. Βρίσκεται πολύ κοντά στην είσοδο 1,στο ύψος της λίμνης kaluđerovac. Κατά τη διάρκεια της περιήγησής σας μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις μικρές βάρκες που κάνουν τακτικές ξεναγήσεις, ενώ μπορείτε να επιλέξετε τις διάφορες διαδρομές με τα πόδια, έχοντας πάντα μαζί σας όμως το χάρτη των λιμνών! Το χάρτη των λιμνών θα τον βρείτε πάνω στο εισιτήριό σας, οπότε φροντίστε να μην το χάσετε!

Τέσσερις είναι οι Κάτω Λίμνες και εδώ το τοπίο χαρακτηρίζεται από απόκρημνες όχθες που περιβάλλονται από γκρεμούς ενώ υπάρχουν μικρές και μεγάλες σπηλιές. Η Milanovac φημίζεται για τα χρώματά της που αλλάζουν ανάλογα με το φως του ήλιου. Τα νερά της πέφτουν στη λίμνη Gavanovac δημιουργώντας ορμητικούς καταρράκτες. Στη συνέχεια η λίμνη Kaluderovac χαρακτηρίζεται από τα γαλάζια νερά και τη Γαλάζια Σπηλιά που μπορεί να επισκεφθεί κάποιος με βάρκα. Η τελευταία λίμνη Novakovica Brod δημιουργεί τον πιο εντυπωσιακό καταρράκτη Sastavci.

Τα τοπία στις Πάνω Λίμνες είναι πιο εντυπωσιακά και πιο άγρια, με πυκνότερη βλάστηση. Η μεγαλύτερη λίμνη είναι η Proscansko με έκταση 68,2 εκτάρια, σε υψόμετρο 636,6 μ. και βάθος 37,4 μ. Ακριβώς από κάτω βρίσκεται η αρκετά μικρότερη Ciginovac, που τροφοδοτείται από τα νερά της λίμνης Proscansko. Η λίμνη Okrugljak είναι διάσημη για τη σπηλιά της με τους ασβεστολιθικούς σχηματισμούς που αποτελείται από δύο αίθουσες και έχει μήκος 53 μ.

Οι επόμενες λίμνες Batinovac, Μεγάλη Λίμνη και Μικρή Λίμνη γίνονται εντυπωσιακές κυρίως την άνοιξη όταν τα φράγματα γεμίζουν νερό και τα ποτάμια δημιουργούν εκατοντάδες μικρούς καταρράκτες. Η λίμνη Galovac τροφοδοτείται με τα νερά τριών μικρών λιμνών και με τη σειρά της δημιουργεί μια σειρά από καταρράκτες με κύριο τον καταρράκτη Galovacki. Άλλες λίμνες είναι η μικρή Milino που συνδέεται με τον καταρράκτη Galovacki, η Gradinsko που περιβάλλεται από καλαμιές όπου φωλιάζουν οι πάπιες, η Vir, που είναι το τελευταίο μεγάλο σύνορο των Πάνω Λιμνών.

Η μεγαλύτερη λίμνη όλων είναι η Kozjak με μήκος 3 χλμ. και η τελευταία των Πάνω Λιμνών. Στο κέντρο της υπάρχει ένα μικρό οβάλ νησάκι που έχει και ένα εστιατόριο. Τα ξενοδοχεία της περιοχής είναι κτισμένα γύρω από αυτή τη λίμνη και από τα δωμάτιά τους μπορείτε να απολαμβάνετε τα χρώματα των νερών που αλλάζουν ανάλογα με την ώρα της μέρας.

Σταματάω εδώ θεωρώντας ότι είναι καλύτερο να σας δώσω τα sites στα οποία μπορείτε να βρείτε ενδιαφέρουσες πληροφορίες και κάποιες από τις πολλές φωτογραφίες! Και μια συμβουλή: Φροντίστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να τις επισκεφθείτε! Πρόκειται για μια μοναδική εμπειρία!

http://www.np-plitvicka-jezera.hr/en/ (Το επίσημο site. Εδώ μπορείτε να βρείτε τα πάντα)

https://www.discoverplitvice.com/ ( Αρκετά χρήσιμο και αυτό)

https://en.wikipedia.org/wiki/Plitvice_Lakes_National_Park ( Ενδιαφέρουσες πληροφορίες από τη Wikipedia)

Η διαδρομή κράτησε περίπου 3,5 ώρες και στο τέλος της νιώσαμε την κούραση ολόκληρης της ημέρας. Κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας είναι τέτοια η εναλλαγή εικόνων και τόσο εντυπωσιακά αυτά που τρέχουν μπροστά στα μάτια σου που δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς την κούραση! Στο τέλος όμως…

Γυρίσαμε στο αυτοκίνητο και νοιώθοντας έντονη την πείνα αποφασίσαμε να πάμε σε ένα από τα κοντινά χωριά προκειμένου να φάμε επιτέλους!

Σταματήσαμε στη Rakovica , 10 περίπου χλμ από την κεντρική είσοδο του πάρκου προς την κατεύθυνση του Karlovac και αποφασίσαμε να φάμε στο Restoran Degenija (πάνω στο δρόμο βρίσκεται θα το βρείτε εύκολα). 35 € στοίχησε το δείπνο με κρέατα και μπύρες (όσο αντέχαμε δηλαδή) και ξαφνικά ανοίξανε οι ουρανοί!

Μιλάμε για απίστευτη βροχή που κράτησε περίπου μία ώρα, με εμάς να νοιώθουμε τυχεροί που όλα αυτά συνέβαιναν  περίπου 40 λεπτά αφότου τελειώσαμε το περπάτημα στο πάρκο!

Βροχή, βουνά, καταρράκτες και λίμνες ε! λογικό είναι η θερμοκρασία να έχει πέσει τόσο πολύ που το κρύο πλέον ήταν αισθητό. Επιστρέψαμε στον ξενώνα όπου η ιδοκτήτρια μας ρώτησε αν θα πάρουμε πρωινό. Μας φάνηκε λίγο περίεργο όταν μας είπε ότι η μόνη ελεύθερη ώρα είναι 8-8.30… Αλλά συστήματα σκεφτήκαμε.

Ένα ζεστό μπάνιο, κουβέρτα και χαθήκαμε στον ύπνο.

Το πρωί κατεβαίνοντας για το πρωινό μας περίμενε μια πραγματική έκπληξη! Στον μικρό αλλά ιδιαίτερα περιποιημένο χώρο το τραπέζι μας ήταν έτοιμο γεμάτο με ότι μπορεί κάποιος να φανταστεί και κυρίως ζεστά και μαγειρεμένα εκείνη την ώρα. Το πρωινό ήταν πραγματικά εκπληκτικό!

Επόμενη στάση Λιουμπλιάνα και έτοιμοι για αναχώρηση…

Δύο σημειώσεις:

Το πάρκο λιμνών Πλίτβιτσε είναι ένα άκρως τουριστικό μέρος. Μιλάμε για χιλιάδες επισκέπτες, ορδές Κινέζων και κάθε λογής τουρίστες θα περπατάνε μαζί σας, άρα μην ανησυχείτε ότι θα χαθείτε… Αυτός είναι και ο λόγος που οι τιμές είναι τσιμπημένες σε όλα τα είδη (για Κροατία πάντα), οπότε αναζητήστε κάποιο μάρκετ για να αγοράσετε βασικά είδη που θα χρειαστείτε.

Το νόμισμά τους είναι το κούνα. Η ισοτιμία την εποχή που πήγαμε ήταν 1 κούνα = 7,37 €. Βεβαίως και μπορείτε σε πολλά μέρη να πληρώσετε με ευρώ αλλά θα χάσετε στην ισοτιμία οπότε είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε την κάρτα σας

3η και 4η ΗΜΕΡΑ: Λιουμπλιάνα

map03

Η Λιουμπλιάνα είναι πραγματικά απίστευτη, παραμυθένια, πανέμορφη, εναλλακτική, ήρεμη, μοντέρνα. Είναι από τις πιο όμορφες πρωτεύουσες της Ευρώπης και μια πόλη που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε!

Έχοντας τις καλύτερες συστάσεις, ξεκινήσαμε γύρω στις 10 το πρωί από το Jeserce για τη Λιουμπλιάνα, με στόχο να διανύσουμε τα 260 περίπου χλμ και να είμαστε το μεσημέρι στην πρωτεύουσα της Σλοβενίας.

Επιστρέψαμε ακολουθώντας την ίδια διαδρομή μέχρι έξω περίπου από το Ζάγκρεμπ και στρίβοντας αριστερά μπήκαμε στο δρόμο που οδηγούσε στα σύνορα Κροατίας – Σλοβενίας. Μικρή η καθυστέρηση εκεί και μετά από 3,5 περίπου ώρες μπαίναμε στη Λιουμπλιάνα χωρίς τίποτα να αποδεικνύει ότι κυκλοφορούμε στους δρόμους μιας Ευρωπαϊκής πρωτεύουσας, καθώς η κίνηση ήταν ελάχιστη  (όχι τυχαία) .

Το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει βρίσκονταν σε πεζόδρομο και έτσι ακολουθώντας τις οδηγίες που μας είχαν στείλει αφήσαμε το αυτοκίνητο στο πάρκινγκ με το οποίο συνεργάζεται και περπατώντας 250 μέτρα (με τις αποσκευές)… φθάσαμε στο hotel Emonec.

Το ξενοδοχείο δεν είναι εντυπωσιακό αλλά προσφέρει ότι θα ήθελε ένας επισκέπτης της πόλης: Καθαρό και μεγάλο δωμάτιο, καλό πρωινό και το βασικότερο απ’ όλα άμεση πρόσβαση στο κέντρο της πόλης καθώς όλα τα σημεία αναφοράς βρίσκονται σε αποστάσεις από 30 έως και 150 μέτρα! Α! και κάτι ακόμα: Ιδιαίτερα οικονομική λύση για τα δεδομένα του κέντρου της πρωτεύουσας της Σλοβενίας. Τα δύο βράδια μας στοίχησαν 164€ με πρωινό , συν 14 € το πάρκινγκ ( 7 την ημέρα)…

Η σελίδα του στο booking.com

Γρήγορη τακτοποίηση και πρώτη βόλτα μεσημεριάτικη, στο κέντρο της πόλης. Περνώντας τη γέφυρα στα 30 μέτρα από το ξενοδοχείο βρεθήκαμε στην άλλη πλευρά του Λιουμπλιάνιτσκα, του ποταμού που διασχίζει την πόλη, στο ιστορικό της κέντρο όπου μπορείς να συναντήσεις τα … πάντα!

Οι πρώτες εικόνες ήταν εντυπωσιακές όπως το γεύμα στο Pcj’s Burger Bar αλλά και η μαύρη τοπική μπύρα…

Ξεκούραση και νωρίς το απόγευμα βόλτα στο κέντρο της πόλης, που όπως είναι μικρό και μαζεμένο γυρίζεται εύκολα!

Κτισμένη στο κεντρικό τμήμα της χώρας, σε υψόμετρο 278 μ., η Λιουμπλιάνα (το όνομά της σημαίνει «πολυαγαπημένη») είναι όσο μεγάλη χρειάζεται για να διαθέτει τα οφέλη και τις ανέσεις μιας πρωτεύουσας, αλλά και αρκετά μικρή ώστε να διατηρεί ανέπαφη την κουλτούρα και τη χαλαρωτική της ατμόσφαιρα.

Το κέντρο της πόλης έχει τις γνωστές 3 γέφυρες που δημιουργούν ένα είδος πλατείας και είναι τόπος συνάντησης, παιχνιδιών, υπαίθριων αγορών, συναυλιών κλπ. Η μεσαία λέγεται γέφυρα των χωρισμένων και καλού κακού αποφύγετε να περάσετε από κει, εκτός και αν θέλετε να ξεφορτωθείτε το αμόρε σας…

Σε αυτή την πλατεία πέσαμε σε φεστιβάλ… χάμπουργκερ και οι εικόνες ήταν πραγματικά εντυπωσιακές!

Η ζωή βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Λιουμπλιάνιτσκα ο οποίος διασχίζει την πόλη. Στις όχθες του υπάρχουν πολλά μπαράκια που δημιουργούν ατμόσφαιρα μέχρι αργά καθότι είπαμε είναι φοιτητούπολη. Το ποτάμι φωτίζεται όμορφα το βράδυ, οι γύρω δρόμοι είναι πεζοδρομημένοι και η βόλτα πάνω κάτω είναι απόλαυση.

map04

Το κέντρο της πόλης με το ξενοδοχείο στα αριστερά και τα πάντα προσβάσιμα σε ελάχιστο χρόνο!

Ξεκινώντας από το hotel Emonec πηγαίνοντας αριστερά συναντάτε την πλατεία Preseren, που οφείλει την ονομασία της στον μεγαλύτερο ποιητή της Σλοβενίας France Preseren. Το άγαλμα του Σλοβένιου λόγιου, μαζί με την μπαρόκ Εκκλησία των Φραγκισκανών (1660), κοσμούν τη φημισμένη πλατεία της Λιουμπλιάνα. Ξεχωρίζει από το ο ροζ χρώμα εξωτερικά και στο εσωτερικό της υπάρχουν εντυπωσιακές τοιχογραφίες.. Πρωτοκατασκευάστηκε το 1660 και ανακατασκευάστηκε τον 19ο αιώνα. Το 1993 ανακαινίστηκε εξολοκλήρου.

Από εδώ μπορείτε να φτάσετε γρήγορα στην παλιά πόλη, διασχίζοντας την τριπλή γέφυρα Tromo-stovje. Την κατασκευή της υπογράφει ο Jose Plecnik και αποτελείται από τρεις ξεχωριστές γραφικές γέφυρες, η μία δίπλα στην άλλη. Άλλη μια γνωστή γέφυρα της πόλης είναι η κοντινή Majski Most (1901), που φέρει τέσσερα αγάλματα δράκων στις άκρες της. Η παράδοση λέει ότι οι δράκοι κουνούσαν τις ουρές τους όταν διάβαινε τη γέφυρα μια παρθένα κόρη.

Η παλιά πόλη απλώνει τον αστικό της πυρήνα κάτω από τα τείχη του κάστρου που ορθώνεται στον παρακείμενο κατάφυτο λόφο. Ένας σύντομος περίπατος στα πλακόστρωτα σοκάκια είναι αρκετός για να ανακαλύψετε την αρχιτεκτονική προσωπικότητα της σλοβένικης πρωτεύουσας.

Ένας αρμονικός συνδυασμός ιταλικού μπαρόκ και βιεννέζικου αρτ νουβό, με αρκετές αρχιτεκτονικές προτάσεις του Jose Plecnik, συνθέτουν την εικόνα της γοητευτικής Σλοβένιας ντίβας. Ο Jose Plecnik (ο επονομαζόμενος «Γκαουντί της Βαλκανικής»), μέσα σε τρεις δεκαετίες (1920-1950) κόσμησε τη γενέτειρά του με πάμπολλα αρχιτεκτονικά στολίδια και μεταμόρφωσε τη Λιουμπλιάνα, από μια απλή επαρχιακή πόλη της Βορειοδυτικής Γιουγκοσλαβίας, σε μια καλαίσθητη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.

Περνώντας στην παλιά πόλη περπατήστε με προορισμό την πλατεία Mestni, που έχει για αρχιτεκτονικά ορόσημα το Δημαρχείο και τον Καθεδρικό του Αγίου Νικολάου (1708). Θα εντυπωσιαστείτε!

Κάποια στιγμή έπρεπε να χαλαρώσουμε… Ποτό δίπλα στο ποτάμι (Θα βρείτε πολλά καφέ – μπαρ για όλα τα γούστα) και αναζήτηση μιας καλής επιλογής προκειμένου να κλείσουμε το βράδυ με ένα καλό κρασί και το προσούτο της Σλοβενίας , για το οποίο οι ίδιοι οι Σλοβένοι υποστηρίζουν ότι είναι πολύ καλύτερο από αυτό της Ιταλίας!

Στην πλατεία Dvorni ανακαλύψαμε το Dvorni Bar! Εξαιρετικό! Και το προσούτο πραγματικά …τέλειο.

Η επόμενη ημέρα είχε προγραμματισμένη την επίσκεψη στο κάστρο της Λιουμπλιάνα.

Κτισμένο πάνω στα θεμέλια ενός προγενέστερου μεσαιωνικού κάστρου που κατέρρευσε μετά τον μεγάλο σεισμό του 16ου αιώνα, ο σημερινός φρουρός της πόλης φιλοξενεί στο εσωτερικό του την Αίθουσα των Γάμων, το ανακαινισμένο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου με τις πανοπλίες και έναν καλοδιατηρημένο πεντάγωνο πύργο.

Στο κάστρο, στο οποίο μπορείτε να ανεβείτε με τα πόδια, με αυτοκίνητο, αλλά και με τελεφερίκ. Η είσοδος του τελεφερίκ βρίσκεται στην πλατεία Krekov, λίγο πιο κάτω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Το εισιτήριο του τελεφερίκ είναι αρκετά φτηνό, περίπου 3 ευρώ το άτομο μετ’ επιστροφής και σας χαρίζει ωραίες εικόνες της Λιουμπλιάνα. Το τέρμα του τελεφερίκ σας βγάζει μέσα στον εσωτερικό περίβολο του κάστρου και μπορείτε να ανεβείτε και στις πολεμίστρες. Αν θέλετε να μπείτε και μέσα στο κτίριο θα πληρώσετε άλλα 6 ευρώ ανά άτομο. Το κάστρο και το τελεφερίκ είναι ανοικτό το καλοκαίρι από τις 9:00 μέχρι τις 23:00, ενώ τον χειμώνα από τις 10:00 μέχρι τις 18:00.

Αναβήκαμε με το τελεφερίκ, κατεβήκαμε με τα πόδια, περάσαμε από τη λαϊκή αγορά και περνώντας από τη γέφυρα των δράκων, κάνοντας μια απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια βρεθήκαμε στην καλλιτεχνική σκηνή της πόλης στην περιοχή Metelkova. Το παλιό στρατόπεδο του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού έχει μετατραπεί σε μια πολιτιστική ζώνη για εναλλακτικούς καλλιτέχνες, με δεκάδες γκαλερί, μουσικές σκηνές και καλλιτεχνικά εργαστήρια . Πρόκειται για το αγαπημένο στέκι της τοπικής νεολαίας. Οι εικόνες πραγματικά εντυπωσιακές όπως και η ιστορία αυτής της αυτόνομης πολιτιστικής ζώνης:

Η σχέση ανάμεσα στους ιδρυτές της «Metelkova Mesto» και στις τοπικές αρχές της Λουμπλιάνας πέρασε από πολλά και περίπλοκα στάδια.   Το αρχικό σχέδιο των επίσημων φορέων της πόλης ήταν η κατεδάφιση ολόκληρου του στρατοπέδου και η εκ νέου ανοικοδόμηση της περιοχής. Σε μια προσπάθεια να αποκαρδιώσουν τους καταληψίες, διέκοψαν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, ελπίζοντας πως τα ουτοπικά τους σχέδια σύντομα θα εγκαταλειφθούν. Μάταια. Στο πρώην στρατόπεδο βρήκε πολύ γρήγορα στέγη ολόκληρη η εναλλακτική καλλιτεχνική κοινότητα της χώρας, καθώς και η ακμάζουσα τότε σλοβένικη DIY punk σκηνή. Τους πρώτους κιόλας μήνες της κατάληψης οργανώθηκαν πάνω από εκατό συναυλίες και πάμπολλες εκθέσεις. Τα τελευταία χρόνια, ιδίως από το 2009 κι έπειτα, η πολιτεία της Σλοβενίας χρηματοδοτεί αρκετές από τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες του χώρου, ενισχύοντας έτσι την δυνατότητα πραγματοποίησης καλλιτεχνικών δρωμένων σε ένα σαφώς πιο ανεπίσημο και άρα πιο ελεύθερο πλαίσιο. Μάλιστα, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Λουμπλιάνας εγκαινίασε στις αρχές του 2012 ένα παράρτημα μέσα στην ίδια την Metelkova Mesto. «Μπορούμε, και θα έπρεπε όλοι, να έχουμε το πιο πειραματικό καλλιτεχνικό περιβάλλον δίπλα στα κυρίαρχα, θεσμοθετημένα καλλιτεχνικά ιδρύματα» τονίζει η υποδιευθύντρια του Μουσείου. Και συνεχίζει: « Η MetelkovaMesto είναι ένα μέρος όπου αν κάποιος έχει μια ιδέα, εκεί μπορεί να την υλοποιήσει».

Επιστρέψαμε στην παλιά πόλη, συζητώντας το πώς θα μπορούσαν να έχουν αξιοποιηθεί τα δικά μας παλιά και άχρηστα σε πολλές περιπτώσεις στρατόπεδα στις πόλεις μας, καθώς θέλαμε το μεσημέρι να δοκιμάσουμε το φαγητό στο Sokol, ένα από τα καλύτερα παραδοσιακά εστιατόρια της πόλης… Δεν με ενθουσίασε…

SOKΜετά την απαραίτητη ξεκούραση το μεσημέρι, χαθήκαμε και πάλι στα στενά της πόλης ανακαλύπτοντας μαγαζιά και μαγαζάκια, αλλά και από την άλλη πλευρά του ξενοδοχείου το κοινοβούλιο με τον εντυπωσιακό εξωτερικό του διάκοσμο, τις πλατείες του κοινοβουλίου και του κογκρέσου .

LIOU17.jpgΣε ένα στενό ακριβώς δίπλα από το ξενοδοχείο βρεθήκαμε μπροστά σε μια τριπλή … έκπληξη! Στον ίδιο χώρο Cutty Sark Pub ( ίσως μια από τις καλύτερες Pub που μπορείτε να βρείτε, με εκατοντάδες είδη μπύρας) , Cantina Mexicana για όσους τους αρέσει και το καταπληκτικό Gostilna As, ένα εστιατόριο με καταπληκτικό φαγητό και μια δροσερή ταράτσα στην οποία αν θέλετε να βρείτε θέση πρέπει να κλείσετε πολύ πιο νωρίς!

Η Λιουμπλιάνα μας μάγεψε!

Φεύγοντας το επόμενο πρωινό για έναν από τους βασικούς προορισμούς αυτού του ταξιδιού, την ειδυλλιακή λίμνη Bled, με το ομώνυμο νησάκι στο κέντρο της, αναρωτιόμασταν το πόση άραγε ομορφιά, κουλτούρα, μπαρόκ και αρτ νουβό αρχιτεκτονική, ζωντάνια και μεγαλοπρέπεια μπορούν να χωρέσουν στο κέντρο μιας πόλης, με πληθυσμό λιγότερο κι από την Πάτρα;

Την απάντηση θα τη δώσετε και εσείς όταν βρεθείτε στην πρωτεύουσα της Σλοβενίας…

Συνεχίζεται….

 

Τοσκάνη – Φλωρεντία – Cinque Terre… Απλά μαγεία!

firenze-7Η απόφαση ήταν ξαφνική. Αλλά όχι χωρίς λόγο.

Και για τα μέχρι στιγμής δεδομένα και περίεργη καθώς η επιλογή ενός οργανωμένου ταξιδιού, από ένα τουριστικό πρακτορείο, δεν ήταν στα σχέδια μας.

Υπήρξαν όμως λόγοι που μας οδήγησαν σε μια τέτοια επιλογή.

Η Φλωρεντία, η πρωτεύουσα της Τοσκάνης, ήταν πάντοτε ένας προορισμός με ξεχωριστή σημασία. Η πόλη θησαυρός της Ιταλίας, με τα φημισμένα μουσεία, τα παλάτια, την αύρα της αναγέννησης που σε συνοδεύει σε κάθε σου βήμα και σε μεταφέρει νοερά σε άλλες εποχές.

Όπως και τα Cinque Terre. Τα πέντε πανέμορφα χωριά στα Βορειοδυτικά παράλια της Ιταλίας που αποτελούν το πρώτο προστατευόμενο Εθνικό πάρκο της Ιταλίας. Άλλωστε γι’ αυτά, σε εντελώς διαφορετικούς καιρούς και κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες, αναλώσαμε αρκετές ώρες συζήτησης με την Όλγα, οπότε δύσκολο να αρνηθούμε την επίσκεψη μας εκεί.

Αν σε αυτά προσθέσετε τη Μεσαιωνική Σιένα, το μοναδικό Σαν Τζιμινιάνο, την κουκλίστικη Λούκα και την Πίζα… ε! αντιλαμβάνεστε το πόσο ελκυστικό ήταν το «πακέτο» και το πόσο δύσκολο να το ξεπεράσουμε από τη στιγμή που το είδαμε…

Πολύ περισσότερο όταν σε αντίθεση με άλλα προγράμματα που χαζέψαμε, στο συγκεκριμένο υπήρχε διαμονή για 4 ημέρες στη Φλωρεντία, σε κεντρικό ξενοδοχείο, που αποδείχθηκε εξαιρετική επιλογή και όχι στο Μοντεκατίνι που συνήθως για λόγους οικονομίας επιλέγουν τα περισσότερα τουριστικά γραφεία. Η ιδέα ότι θα μπορούσαμε για 4 βράδια να βρισκόμαστε σε μικρή απόσταση από την Πιάτσα ντε λα Σινιορία και σχεδόν όλα τα γνωστά αξιοθέατα της πόλης μας οδήγησε στο να πάρουμε την απόφαση.

Και καλά κάναμε καθώς παρά τα απρόοπτα, αυτό που ζήσαμε ήταν πραγματικά μοναδικό!

Στο Manessis Travel είδαμε το συγκεκριμένο πρόγραμμα που υλοποιήθηκε στο σύνολο του με μικρές αλλαγές, για λόγους «ανωτέρας βίας» (θα τα πούμε αναλυτικά παρακάτω) και καταλήξαμε να επιλέξουμε την αναχώρηση στις 25 Αυγούστου, καθώς στην επόμενη αναχώρηση (αρχές Σεπτέμβρη που ήταν η πρώτη μας επιλογή), η διαμονή ήταν στο Μοντεκατίνι και όχι στη Φλωρεντία.

Ξεκίνημα με το … αριστερό!

Το group ξεκινούσε από Αθήνα για Πάτρα προκειμένου να πάρει το πλοίο για Αγκόνα. Εμείς φύγαμε από Λάρισα για Ηγουμενίτσα με το αυτοκίνητο και τους κωδικούς των εισιτηρίων και θα βρίσκαμε τους υπόλοιπους στο καράβι. Όλα καλά μέχρι που μας ενημέρωσαν ότι το πλοίο θα έχει καθυστέρηση. Αντί για 11.30 έφτασε καταϊδρωμένο μετά τις 2.00 τα ξημερώματα και μέχρι να επιβιβαστούμε εμείς και χιλιάδες Τούρκοι που επέστρεφαν μετά τις καλοκαιρινές τους διακοπές στην Ευρώπη, πέρασε τις τρεις!

Η κατάσταση απερίγραπτη! Κάθε γωνιά του πλοίου είχε καταληφθεί, παντού υπήρχαν στρώματα, κουβέρτες με οικογένειες Τούρκων. Μέχρι και στο κατάστρωμα, μέσα στην πισίνα του πλοίου που δεν είχε νερό, στήθηκαν αντίσκηνα! Δεν μπορούσες ούτε να κυκλοφορήσεις ούτε να εξυπηρετηθείς (μισή ώρα στην ουρά για μια τυρόπιττα κ.τ.λ.) Μείναμε τις περισσότερες ώρες στην καμπίνα (ευτυχώς προνοήσαμε να πληρώσουμε κάτι παραπάνω και να πάρουμε δίκλινη). Βόλτες μετ’ εμποδίων στο πλοίο της ΜΙΝΟΑΝ «Cruise Europa» για να ξεπιαστούμε και να πάρουμε καθαρό αέρα και βεβαίως να σκοτώσουμε και τις ώρες που δεν κοιμόμασταν!

Πέσαμε δυστυχώς στην μεγάλη επιστροφή των Τούρκων (τέλη Αυγούστου βλέπετε)!

Κάποια στιγμή κατά τις 5 το απόγευμα της επόμενης ημέρας πιάσαμε Αγκόνα!

anconaΜέχρι να αποβιβαστούμε από το πλοίο να έρθει το λεωφορείο, να τακτοποιηθούμε η ώρα πήγε 7… Κάπου εκεί ξεκινήσαμε για Φλωρεντία, κουρασμένοι αλλά και αποφασισμένοι να απολαύσουμε τις υπόλοιπες ημέρες της εκδρομής.

Στη διάρκεια του ταξιδιού γνωριστήκαμε με τους υπόλοιπους εκδρομείς και καθώς η καθυστέρηση ήταν τεραστίων διαστάσεων εννοείται ότι ξενάγηση δεν είχε, όπως δεν είχε και το βραδινό καθώς την ώρα που θα φθάναμε στο ξενοδοχείο (γύρω στις 11.30 το βράδυ), η κλεισμένη από το πρακτορείο tratoria θα ήταν για τα καλά … κλειστή!

Αναγκαστικά φάγαμε σε ένα auto grill στο δρόμο (καθόλου άσχημα θα έλεγα. Εξαιρετικό το ριζότο και το μοσχαρίσιο φιλέτο) και επιτέλους φθάσαμε στο ξενοδοχείο!!!!

Boscolo Astoria Hotel Florence! Εξαιρετικό

Στεγάζεται στο αναγεννησιακό Palazzo Gaddi, που χρονολογείται από το 1596 και αναδεικνύει τις παραδοσιακές μπαρόκ αίθουσες της Φλωρεντίας. Απέχει 400μ. από τον Καθεδρικό Ναό της Φλωρεντίας, ενώ η βεράντα του τελευταίου ορόφου προσφέρει εκπληκτική θέα στην πόλη. Τα δωμάτια έχουν νωπογραφίες στους τοίχους και έπιπλα αντίκες.

Εδώ το ξενοδοχείο στο booking

Ο δρόμος του ξενοδοχείου

Ο δρόμος του ξενοδοχείου

Άρωμα Αναγέννησης λοιπόν και όλα ξεχαστήκαν καθώς τακτοποιούμασταν στο δωμάτιο και απολαμβάναμε ένα ζεστό και απόλυτα χαλαρωτικό μπάνιο, απαραίτητο πριν τον αγώνα δρόμου της επόμενης ημέρας! Έπρεπε να καλύψουμε την χαμένη ξενάγηση (λόγω της καθυστέρησης) στην Φλωρεντία αλλά και να επισκεφθούμε τη Λούκα και την Πίζα, κάνοντας την πρώτη εξόρμηση στην Τοσκάνη και βεβαίως να δοκιμάσουμε το  βραδινό στην tratoria αλλά και να περπατήσουμε το βράδυ στο κέντρο της Φλωρεντία! Τα θέλαμε όλα… Και εννοείται ότι θα τα κάναμε!

Ήταν τόση μεγάλη η προσμονή που δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία στο ότι έπρεπε να είμαστε στην είσοδο του ξενοδοχείου – έχοντας πάρει πρωινό – στις 7.30 το πρωί!

ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ – ΛΟΥΚΑ – ΠΙΖΑ – ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ

Το πρωινό ήταν εξαιρετικό. Πραγματικά 4*.

Στην είσοδο του ξενοδοχείου μας περίμενε εκτός του αρχηγού του group και άλλος ένας ξεναγός (Έλληνας που διέμενε στη Φλωρεντία – δεν συγκράτησα το όνομα του), με τον οποίο ξεκινήσαμε την ξενάγηση στη μαγευτική Φλωρεντία όπου δεν χρειάστηκαν παρά λίγα λεπτά να ταξιδέψουμε σε άλλες εποχές και να μείνουμε κυριολεκτικά εκστασιασμένοι από όσα βλέπαμε και ακούγαμε.

Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι η Φλωρεντία δεν χορταίνεται. Δεν έχει καμία σχέση με τις πόλεις που βλέπεις και νοιώθεις ότι κάτι ξέρεις πια για αυτές. Εδώ όσες μέρες και αν μείνεις, όσες ώρες και αν γυρίσεις, όσες διαδρομές και αν επιλέξεις να κάνεις θα ανακαλύπτεις συνέχεια καινούργια πράγματα. Κάθε κτίριο, κάθε παλάτι, κάθε μουσείο έχει τη δική του ιστορία, κάθε γωνιά της έχει το δικό της ενδιαφέρον. Οπότε από πού να ξεκινήσεις και που να καταλήξεις!

Η πόλη της Αναγέννησης, η Φλωρεντία, αποτελεί μέχρι σήμερα ένα ζωντανό μουσείο που εντυπωσιάζει κάθε επισκέπτη. Είναι μια ζωντανή πόλη και ταυτόχρονα ένα εντυπωσιακό υπαίθριο μουσείο. Μια μικρή πόλη με σχεδόν όλα τα αξιοθέατα της συγκεντρωμένα μέσα σε λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα!

Δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι το λόγο, μιας και εδώ θα περπατήσεις ψηλαφώντας τα ζωντανά ακόμα χνάρια μιας περιόδου που θεωρείται ίσως η σημαντικότερη στην ιστορία της ανθρωπότητας. Θα καθηλωθείς από τα αρχιτεκτονικά μοτίβα του Arnolfo, θα θαυμάσεις το μεγαλείο της ζωγραφικής του Giotto, θα εντυπωσιαστείς από την ομορφιά της γλυπτικής του Pisano, θα γοητευτείς από το λυρισμό της γλώσσας του Δάντη. Με λίγα λόγια αυτή την πόλη θα την ερωτευτείς, θα την αγαπήσεις, θα τη λατρέψεις. Οι έντονες συγκινήσεις είναι το λιγότερο που θα βιώσεις εδώ!

Αυτή η πρώτη βόλτα , υπό τον περιορισμό της υπόλοιπης εκδρομής μας γνώρισε τα βασικά σημεία του κέντρου!

Piazza del Duomo. Την παράσταση εδώ κλέβουν ο Καθεδρικός (Duomo) -σημείο αναφοράς της Φλωρεντίας– με το 82 μ. καμπαναριό (για να βρεθείς στην κορυφή του πρέπει να «σκαρφαλώσεις» τα 414 σκαλοπάτια του) και το Βαπτιστήριο, ένα από τα παλαιότερα κτήρια της πόλης που χρονολογείται στον 5ο μ.Χ. αι., εντυπωσιάζοντας με τις μοναδικές τοιχογραφίες και τις εκλεκτές πύλες του.

firenze-4

Ο καθεδρικός

Ο καθεδρικός ναός του Duomo είναι αφιερωμένος στη Santa Maria del Fiore και είναι χαρακτηριστικό δείγμα ιταλικής γοτθικής αρχιτεκτονικής. Το παρόν κτίριο είναι σχέδιο του Arnolfo di Cambio, έναν από τους σπουδαιότερους αρχιτέκτονες – γλύπτες της εποχής του. Η κατασκευή του τελείωσε το 1367 και ήταν πλήρως καλυμμένο με χρωματιστά μάρμαρα όπως παλαιότερα και το Βαπτιστήριο, αλλά η πρόσοψή του πήρε την τελική σημερινή μορφή της κατά το 19ο αιώνα. Μέσα στο ναό, πέρα από τα γλυπτά του αρχιτέκτονα, υπάρχουν και πολλά άλλα σημαντικά έργα τέχνης, όπως π.χ. τα δύο φρέσκο που βρίσκονται στο δεξί μας χέρι και απεικονίζουν τους στρατηγούς condottieri Paolo Uccello και andrea del Castagno. Η μεγάλη Pieta του Michalangelo, τα ξύλινα χαρακτικά του Ιερού σε σχέδια του Brunellesvhi και άλλων, αλλά και τα καταπληκτικά βιτρό αποτελούν σημεία θαυμασμού στον καθεδρικό. Πολλά από τα γλυπτά του Duomo φυλάσσονται σήμερα στο Μουσείο Opera del Duomo.

firenze-3Το 1420 ξεκίνησε η κατασκευή του καμπαναριού ( Cupola) από τον Filippo Brunelleschi. H εσωτερική διάμετρος είναι 41,5 μέτρα και είναι μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Αντί να ακολουθήσει τις μέχρι τότε γνωστές τεχνικές, ο Brunelleschi, συνδύασε τις γνώσεις του και «τον τρόπο κατασκευής» των Ρωμαίων, ώστε να κατασκευάσει μία ασφαλή τοιχοποιία των 27,000 τόνων. Το εσωτερικό της Cupola σχεδιάστηκε από τον Giorgio Vasari και τον Federico Zuccari και έχει ένα τεράστιο φρέσκο που αναπαριστά τη Δευτέρα Παρουσία. Ο τρούλος αυτός αποτελεί το σήμα κατατεθέν του ουρανού της Φλωρεντίας.Palazzo Vecchio (Παλιό Παλάτι), στην Piazza della Signoria (Πλατεία της Γερουσίας), που με τον 94 μ. ύψους Πύργο του Arnolfo, αποτελεί ένα ακόμη σήμα κατατεθέν την Φλωρεντίας.

firenze-1

Βαπτιστήριο

Το κτίριο του Βαπτιστηρίου σχεδιάστηκε έτσι ώστε να αποτελεί τη γήινη εικόνα μιας υψηλότερης, θεϊκής πραγματικότητας, για αυτό και διακατέχεται από απόλυτες, ευθείες γραμμές. Η οκταγωνική δομή του έχει μια σημαντική συμβολική σημασία: το οκτάγωνο συμβολίζει την 8η μέρα, αυτή εκτός της ανθρώπινης ζωής στη γη και κατά την οποία ο Χριστός ανέρχεται και ζει αιώνια ως μια εικόνα που συνδέεται με τη βάφτιση του Χριστού από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, τα πρώιμα χριστιανικά χρόνια. Μεταξύ 1330 και 1336, ο Andrea Pisano, δημιούργησε την πρώτη χάλκινη πόρτα με χρυσές μορφές γοτθικού τύπου. Το 1401 πραγματοποιήθηκε ένας διαγωνισμός για την κατασκευή της δεύτερης πόρτας, τον οποίο κέρδισε ο Lorenzo Ghilberti, για μια δουλειά που έμοιαζε πολύ με την προηγούμενη, αλλά είχε μεγαλύτερο βάθος και νατουραλισμό. Το 1424 παρουσίασε το έργο του για την τρίτη πόρτα, το οποίο εξέπληξε τους πάντες αφού παρουσίαζε μια τελείως διαφορετική τεχνοτροπία, η οποία αποτέλεσε και την αρχή του ρεύματος της Αναγέννησης. Η πόρτα ονομάστηκε «Πόρτα του Παραδείσου» και το αριστούργημα του πήρε μια τιμητική θέση στην είσοδο του Καθεδρικού. Στα πλαϊνά της πόρτας υπάρχουν 2 πορφυρές κολώνες οι οποίες αποτελούσαν δώρο των κατοίκων της Πίζας το 1115 προκειμένου να ευχαριστήσουν τους κατοίκους της Φλωρεντίας για τη βοήθειά τους στον πόλεμο εναντίον των Μουσουλμάνων. Στο εσωτερικό του Βαπτιστηρίου υπάρχει ένα μωσαϊκό του Coppo di Marcovaldo, από το οποίο επηρεάστηκε και ο Giotto σε μετέπειτα έργα του.

firenze-6firenze-13firenze-14Το Pallazo Vecchio, είναι το πιο σημαντικό δημόσιο κτίριο στην πόλη της Φλωρεντίας. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1299 βασισμένο σε σχέδια του Arnolfo di Cambio. Στην αρχή ήταν η έδρα των Τεχνών και της Signoria. Αργότερα αποτέλεσε οικία της οικογένειας των Δούκων και συγκεκριμένα του Cosimo I de’ Medici πριν μετακομίσουν στο Palazzo Pitti. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Βασάρι μετέτρεψε το εσωτερικό του με τέτοιο τρόπο ώστε να συνδυάζει το γεγονός ότι ήταν η έδρα της κυβέρνησης όσο και η επίσημη κατοικία της άρχουσας οικογένειας. Σήμερα, εδώ φιλοξενείται το Δημαρχείο. Περιέχει πολλά αξιόλογα εκθέματα, καθώς άξια θαυμασμού είναι επίσης τα ίδια τα δωμάτια τα οποία διατηρούνται ατόφια από την εποχή εκείνη. Επίσης υπάρχουν και πολλά γλυπτά όπως ο Περσέας του Cellini και Βιασμός των Γυναικών Σαμπίν του Τζιαμπολόνια.

firenze-15Εξαιρετικής γλυπτικής είναι και το σιντριβάνι του Ποσειδώνα (Fontana di Neptuno), δίπλα στο παλάτι.

firenze-9Santa Maria Novella

Η εκκλησία αυτή αποτελεί εξαιρετικό δείγμα Αναγεννησιακού ρυθμού και κατασκευάστηκε από τον καλλιτέχνη Alberti. Χρησιμοποιήθηκε για πολυάριθμες τελετουργίες και γιορτές στο πέρασμα των χρόνων. Στο εσωτερικό της έχει ένα από τα αριστουργήματα της πρώιμης αναγεννησιακής περιόδου, την Αγιά Τριάδα του Masaccio, η οποία φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1425 και 1427.

firenze-12Santa Maria Novella: Το 1287, με διάταγμα της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί η Piazza of Santa Maria Novella για κοσμήσει τη νέα εκκλησία που χτιζόταν. Αμέσως, η πλατεία έγινε θέατρο σε φεστιβάλ, τουρνουά και άλλες αθλητικές συναντήσεις. Οι δύο οβελίσκοι του μαρμάρου από Serravezza, κάθε μία τοποθετήθηκε στην κορυφή από τέσσερις χάλκινες χελώνες που φιλοτέχνησε ο Giambologna και συμπληρώνεται με ένα κρίνο της Φλωρεντίας. Στην πλευρά απέναντι από την εκκλησία, η Λότζια του νοσοκομείου San Paolo κτίστηκε στις αρχές του 13ου αιώνα. Κατά το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα, το νοσοκομείο διευρύνθηκε με τη στοά από λίθινους κίονες. Η καμάρες ανάμεσα σε κάθε στήλη έχουν τζάμι με ανάγλυφα από τερακότα των αγίων του Andrea della Robbia. Σήμερα, πολλά πολυτελή ξενοδοχεία έχουν θέα την κομψή και πρόσφατα καθαρισμένη και ανακαινισμένη πλατεία.

Santa Croce. Ο μεγαλύτερο ναός του τάγματος των Φραγκισκανών, χτισμένη το 1294, στην ομώνυμη πλατεία. Πρόκειται για ένα κτήριο γοτθικής αρχιτεκτονικής που περιέχει τους τάφους των Μιχαήλ Άγγελου, Μακιαβέλι, Γαλιλαίου και Ροσίνι, νωπογραφίες του Τζιότο, το Μυστικό Δείπνο του Γκάντι και τον Εσταυρωμένο του Τσιμαμπούε.

firenze-5firenze-11firenze-16Η ώρα πέρασε γρήγορα, η φωτογραφική μηχανή πήρε φωτιά και κάπως έτσι βρεθήκαμε στο λεωφορείο με κατεύθυνση τη Λούκα και την πρώτη μας γνωριμία με την εξοχή της Τοσκάνης…

lucca-2

Lucca

Λούκα: Κουκλίστικη!

Το όνομα της σημαίνει «φωτεινή» και αποτελεί έναν από τους ανερχόμενους τουριστικούς προορισμούς. Μια πόλη γοτθική και αναγεννησιακή, διατηρημένη καθ’ ολοκληρία… Η Λούκα είναι η γενέτειρα του μεγάλου συνθέτη Πουτσίνι, αλλά και πολλών ζωγράφων, ενώ τα τείχη της τα επιμελήθηκε ο ίδιος ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι! Είναι ολόκληρη χτισμένη μέσα από τα τείχη που έχουν μήκος 5 χλμ και αποτελεί ένα ανοιχτό μουσείο. Στο ιστορικό της κέντρο δεν επιτρέπεται η πρόσβαση με ιδιωτικό όχημα, αλλά μπορεί κάποιος να περπατήσει, να χρησιμοποιήσει ενοικιαζόμενο ποδήλατο ή να πάρει τα μικρά λεωφορεία που κάνουν τον γύρο των σημαντικών αξιοθέατων. Παρκάραμε έξω από τα ιστορικά τείχη της πόλης και μπήκαμε σε αυτή από κάποια από τις εισόδους της.

lucca-1

Στο σπίτι του Πουτσίνι

lucca-6

Enter a caption

Ο Χένρι Τζέιμς έγραψε το 1877 ότι η πόλη «ξεχειλίζει απ΄ όλα εκείνα που δημιουργούν την άνεση, την αφθονία, την ομορφιά και το ενδιαφέρον» και δε νομίζω ότι θα μπορούσα να την περιγράψω καλύτερα. Η ακμή της κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα οφειλόταν στο εμπόριο μεταξιού και κατά τον 14ο αιώνα έφτασε πολύ κοντά στην κατάκτηση της Φλωρεντίας.

Η Πιάτσα Σαν Μικέλε με τον εκπληκτικό ναό Σαν Μικέλε ιν Φόρο – χαρακτηριστικό του πιζανορομανικού αρχιτεκτονικού στυλ, που αντανακλά την επιρροή της βυζαντινής τέχνης- είναι το φυσικό κέντρο της πόλης.

lucca-5

O καθεδρικός της ναός

Ο καθεδρικός ναός San Martino που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα. Η μαρμάρινη πρόσοψη έγινε ασύμμετρη για να χωρέσει και το κωδωνοστάσιο:

lucca-3

Πλατεία Αμφιθεάτρου

Ένα από τα πιο περίεργα και χαρακτηριστικά μέρη της Λούκα είναι η Πλατεία Αμφιθεάτρου (Piazza Anfiteatro) ή Πλατεία Εμπορίου (Piazza del Mercato) η οποία ακολουθεί το σχήμα του αρχαίου ρωμαϊκού αμφιθεάτρου που υπήρχε στο σημείο, σήμερα όμως δεν έχει απομείνει τίποτα από εκείνο, πέρα ακριβώς από το σχήμα της πλατείας που το θυμίζει! Τα κτίρια που φαίνονται στις φωτογραφίες είχαν χτιστεί γύρω από το αμφιθέατρο και οι χαμηλές στοές στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα δείχνουν τις πύλες απ’όπου περνούσαν τα θηρία και οι μονομάχοι για να μπουν στην αρένα. Η πλατεία σήμερα είναι γεμάτη λουλούδια και μικρά εστιατόρια:

lucca-7

Εξαιρετικό!

Εκεί έγινε και η απαραίτητη μεσημεριανή στάση για ένα ελαφρύ γεύμα και πολλές ανάσες. Αξιοποιήσαμε κατάλληλα το ελεύθερο διαστημα και απολαύσαμε (στην κυριολεξία) μοτσαρέλα και προσούτο και εννοείται ζυμαρικά!

lucca-4

Κάζα Γκουινίτζι

lucca-8Το πιο παράξενο αξιοθέατο της Λούκα, ωστόσο, είναι η Κάζα Γκουινίτζι, το μεσαιωνικό σπίτι που ανήκε στη επιφανέστερη οικογένεια ευγενών της πόλης. Ο πύργος του προσφέρει υπέροχη θέα στην πόλη, είναι όμως διάσημος για τις βελανιδιές που ξεφυτρώνουν από τη στέγη του! Για να απολαύσεις όμως τη θέα που σου προσφέρει θα πρέπει να ανέβεις τα περίπου 300 σκαλιά του οπότε αρκεί σε αυτή την περίπτωση μια φωτογράφηση από τα κάτω…

Η Piazza Napoleone η μεγαλύτερη ίσως πλατεία της Lucca και ένας από τους κλασσικούς τόπους συνάντησης.

Κάπου εκεί συγκεντρωθήκαμε και εμείς και αναχωρήσαμε για Πίζα…

Πίζα…

piza-1Ο Πύργος της Πίζα  βρίσκεται λοιπόν στο Campo dei Miracoli, την «Αυλή των Θαυμάτων». Το πρώτο πράγμα που βλέπει κανείς μπαίνοντας στον χώρο είναι το βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη (επίσημη ονομασία Battistero di San Giovanni, 1152-1284) το οποίο έχει ύψος 54,86 μέτρα, διάμετρο 45,5 μέτρα και είναι το μεγαλύτερο και το μοναδικό στρογγυλό βαπτιστήριο της Ιταλίας. Όλα τα υπόλοιπα που υπάρχουν στη χώρα είναι οχταγωνικά για να συμβολίζουν τις επτά ημέρες δημιουργίας του κόσμου συν της όγδοης που είναι η ημέρα της ξεκούρασης.

piza 2.JPGΟ Πύργος της Πίζα αποτελεί ουσιαστικά το καμπαναριό του καθεδρικού ναού (Duomo) που βρίσκεται δίπλα του. Έχει ύψος 55,86 μέτρα και 296 σκαλιά. Κατά περιόδους μηχανικές παρεμβάσεις έχουν διορθώσει την κλίση του Πύργου προκειμένου να μην καταρρεύσει! Η τελευταία κράτησε μια δεκαετία, από το 1990 οπότε και ο πύργος έκλεισε για το κοινό και αφαιρέθηκαν οι καμπάνες ώστε να ελαφρύνει από το βάρος, ως τον Δεκέμβριο του 2001 που ξανάνοιξε για τους επισκέπτες. Η κλίση διορθώθηκε κατά 40 περίπου εκατοστά, επαναφέροντας τον στην θέση που είχε το 1838.

Τον Μάιο του 2008 αφού αφαιρέθηκαν 70 τόνοι γης οι υπεύθυνοι μηχανικοί ανακοίνωσαν ότι ο Πύργος σταμάτησε να κινείται για πρώτη φορά στην ιστορία του και δήλωσαν ότι θα πρέπει να μείνει σταθερός για τα επόμενα 200 χρόνια!

piza-3Όλο το «Campo dei Miracoli», που περιλαμβάνει το Βαπτιστήριο, τον Καθεδρικό, τον Πύργο της Πίζας και το Κάμπο Σάντο αποτελεί μνημείο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Όλα καλά… Για μια τουλάχιστον επίσκεψη που οφείλεις να την κάνεις μια φορά στη ζωή σου. Τίποτα όμως παραπάνω, καθώς η εικόνα του παζαριού έξω από το πάρκο και θα τολμούσα να πω και η απόλυτα τουριστική ατμόσφαιρα που επικρατεί δεν σου δίνουν κάτι παραπάνω…

Αρκετά λοιπόν και μετά από ατελείωτες φωτογραφίες κάθε τύπου… και έναν απαραίτητο καφέ επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο για την επιστροφή στη Φλωρεντία. Ζέστη και κούραση έκαναν ένα μίγμα εκρηκτικό αλλά η διάθεση να δούμε, να γνωρίσουμε και να γευτούμε τα ξεπερνούσαν όλα.

Ελάχιστος χρόνος για ένα γρήγορο μπάνιο και κατευθείαν στην tratoria που βρισκόταν στην Piazza della Signoria και… Σκέτη απογοήτευση! Απαράδεκτο το φαγητό μας ξενέρωσε κυριολεκτικά και προκάλεσε τις αντιδράσεις όλων. Κυριολεκτικά χάσιμο χρόνου… Τους τα έψαλε και ο αρχηγός του group γιατί συγκέντρωσε εκ των πραγμάτων τα παράπονα όλων. Ήταν η πιο άσχημη στιγμή αυτών των ημερών αλλά και πάλι δεν μας χάλασε…

Πήραμε τις πληροφορίες μας και φύγαμε για την πρώτη νυκτερινή βόλτα στη Φλωρεντία που παρά την κούραση και το πρωινό ξύπνημα της επόμενης ημέρας, κατέληξε αργά το βράδυ για ποτάκια (απαραίτητα και αναγκαία)…

UFFIZI – PONTE VECCHIO – SIENAS. GIMIGNANO – ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ

Σαν όνειρο…

Το πρόγραμμα ήταν βαρύ αλλά δεν θα μπορούσες να το αρνηθείς με τίποτα!

ponte-1

Μοναδική Ponte Vecchio

Ξεκίνημα πολύ πρωί για να ακολουθήσουμε τη διαδρομή που οδηγούσε από το ξενοδοχείο στην Ponte Vecchio!

Η Ponte Vecchio, η παλαιότερη από τις 6 γέφυρες της Φλωρεντίας, αποτελεί το σήμα κατατεθέν της πόλης. Χρονολογείται από τους Ρωμαϊκούς χρόνους, εξαιτίας των πλήθινων βάσεων της και των ξύλινων στηριγμάτων. Το 1333 μια καταστροφική πλημμύρα την κατέστρεψε, αλλά ανακατασκευάστηκε 12 χρόνια αργότερα από τον Neri da Fioravante. Οι 5 καμάρες έγιναν 3 και το κύριο μέρος της πλατύνθηκε. Στην αρχή τα καταστήματα στη γέφυρα ανήκαν στην Κομμούνα, αλλά κατά το 15ο αιώνα πωλήθηκαν σε ιδιώτες και άρχισαν να επεκτείνονται με άναρχο τρόπο. Το 15ο αιώνα τα καταστήματα αυτά ήταν οπωροπωλεία, κρεοπωλεία και ψαράδικα.

Αργότερα όμως εξαιτίας πιθανότατα της κακής οσμής, ο Ferdinando I τα αντικατέστησε με χρυσοχοεία, κάνοντας έτσι το δρόμο πιο κομψό και καθαρό. Το 1565, ο Vasari, κατασκεύασε το διάσημο Διάδρομο που περνάει επάνω από τα χρυσοχοεία της γέφυρας. Ένα όνειρο! Οι φωτογραφίες ατελείωτες αλλά και η μικρή υπόσχεση να την περάσουμε και βράδυ, καθώς με τον φωτισμό γινόταν ακόμη πιο όμορφη!

ponte-night

Ο φωτισμός της γέφυρας το βράδυ!

Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η Γκαλερία Uffizi, για την είσοδο στην οποία είχαμε κλείσει από καιρό τα εισιτήρια. Τι να πεις για την Uffizi;

uffizi-1Ένα από τα σημαντικότερα μουσεία της Ιταλίας και ολόκληρου του κόσμου είναι η Γκαλερία Uffizi στην Ιταλία. Ιδρύθηκε το 1560 και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Giorgio Vasari κατά την περίοδο εξουσίας του Κόσιμο των Μεδίκων (Cosimo de’ Medici),του πρώτου Μέγα Δούκα της Τοσκάνης. Είναι κτισμένο σε σχήμα πετάλου και εκτείνεται από την Piazza della Signoria μέχρι τον ποταμό Αρνό. Σκοπός του ήταν να στεγάσει τα γραφεία της διοίκησης όπως δηλώνει και το όνομα του. Από την αρχή όμως οι Μεδίκοι παραχώρησαν ορισμένες αίθουσες του τρίτου ορόφου για να στεγαστούν τα πρώτα αντικείμενα τέχνης της συλλογής τους.

Δύο αιώνες αργότερα, η τελευταία διάδοχος των Μεδίκων, η Άννα Μαρία Λουίζα δώρησε στην πόλη το παλάτι συμπεριλαμβανομένης και της εκτιθέμενης συλλογής η οποία σήμερα είναι μία από τις σπουδαιότερες στον κόσμο.

Στις 45 αίθουσες της γκαλερί μπορείτε να δείτε αριστουργήματα του 14ου και 15ου αιώνα από τους κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής από διάσημους Ιταλούς και ξένους καλλιτέχνες όπως οι Cimabue, Giotto, Masaccio, Beato Angelico, Leonardo da Vinci, Botticelli, Michelangelo, Piero della Francesca, Raphael, Caravaggio, Rubens, Rembrandt, Duerer, Goya και πολλοί άλλοι.

Εδώ κυριολεκτικά χάνεις την αίσθηση του χρόνου καθώς νοιώθεις όλη τη δύναμη της δημιουργίας της Αναγέννησης. Απλά δεν το χορταίνεις…

uffizi01

Ο διάδρομος Vasari που συνδέει τη Γκαλερία Uffizi με το Palazzo Pitti φιλοξενεί αυτοπροσωπογραφίες από παλαιούς και νεότερους καλλιτέχνες. Χτίστηκε το 1565 από τον αρχιτέκτονα Vasari και περνάει επάνω από την Ponte Vecchio, τη διασημότερη και παλαιότερη γέφυρα στην πόλη.

Χρειάστηκε να φθάσουμε στη Σιένα για να συνέλθουμε από την εμπειρία στα Uffizi!

siena-3Είχα διαβάσει ότι για πολλούς η Σιένα είναι η ομορφότερη Μεσαιωνική Πόλη της Ευρώπης. Μετά από τις λίγες ώρες που μείναμε εκεί θα συμφωνήσω απόλυτα.

Για αιώνες κονταροχτυπιόταν με τη Φλωρεντία για την κυριαρχία στην περιοχή, μέχρι που μια μεγάλη επιδημία πανούκλας το 1348 αφάνισε 70.000 κατοίκους και την πλήγωσε θανάσιμα. Ωστόσο, μέχρι το 1554 κατάφερε να κρατήσει την ανεξαρτησία της, οπότε και παραδόθηκε στη Φλωρεντία και τον μεγάλο δούκα των Μεδίκων, Κόζιμο Α’. Η Φλωρεντία δεν επέτρεψε στην πόλη να αναπτυχθεί περαιτέρω, με αποτέλεσμα ο χρόνος να σταματήσει και η Σιένα να διατηρήσει αναλλοίωτη την μεσαιωνική όψη της.

Αφήσαμε έξω από την πόλη το λεωφορείο και με τα πόδια χαθήκαμε κυριολεκτικά στα στενά της, κάνοντας ταυτόχρονα και ένα ταξίδι σε μια άλλη εποχή!

Τι να πρωτοδείς; Που να πρωτοκοιτάξεις;

Είναι μοιρασμένη σε δεκαεπτά «Contrada» (γειτονιές) και η κάθεμια από αυτές έχει το όνομα ενός ζώου ή κάποιου αντικειμένου. Η κουκλίστικη αυτή επαρχιακή πόλη έχει μια αύρα αλλοτινής εποχής που δεν οφείλεται εξ΄ολοκλήρου στην αρχιτεκτονική της που έχει διατηρηθεί ανεπάφη! Μεγάλο κομμάτι της ατμόσφαιράς της είναι οι άνθρωποί της, φιλοξένοι, ξέχνιαστοι και σε πιο «ήρεμους» χρόνους σε κάνουν να χαμογελάσεις και χαλαρώσεις σε ένα αληθινά παραμυθένιο μέρος που νιώθεις… ότι από σε στιγμή σε στιγμή θα εμφανιστεί στα καλντερίμια του κάποιος ιππότης, αναζητώντας την πριγκίπισσά του!

siena-5

Piazza del Campo

Κάθε χρόνο στις 2 Ιουλίου και στις 16 Αυγούστου αναβιώνουν οι παραδοσιακές ιπποδρομίες, που συνεχίζονται ανελειπώς από το 1650 μέχρι σήμερα, με την ονομασία «Το Πάλιο» (Il Palio). Λαμβάνουν χώρα, στην «Piazza del Campo’ την κεντρική πλατεία της πόλης. Η οποία μετατρέπεται σε πίστα για 10 από τις contrade που ανταγωνίζονται η μια την άλλη και όπου χιλιάδες θεατών στοιβάζονται στο κέντρο της, ενώ τριγύρω αναβάτες και άλογα κυνηγούν τη νίκη!

Στην ίδια πλατεία θα δείτε κόσμο να κάθεται καταγής και να απολαμβάνει τον ιταλικό ήλιο ή να επιλέγει κάποιο από τα καφέ ή εστιατόρια για να ξεκουραστεί… επίσης, θα βρείτε το Palazzo Pubblico και τον Torre del Mangia, έναν πύργο με 300 σκαλιά και θέα στις στέγες της πόλης. Είναι από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της πόλης και οι τουρίστες είναι πολλοί γι’ αυτό και είναι καλύτερα να την επιισκεφτείτε απόγευμα!

Ο Καθεδρικός ναός της Σιένα, το Duomo αποτελεί εξαιρετικό δείγμα αρχιτεκτονικής. Μην μείνετε στο εξωτερικό του, επισκεφθείτε και το εσωτερικό του που είναι εξίσου εντυπωσιακό! Μέσα θα συναντήσετε έργα του Donatello, Bernini και Michelangelo!!!

Στην Piazza Salimbeni είναι το Palazzo Salimbeni. Η πλατεία είναι πολύ εντυπωσιακή, ειδικά το βράδυ και εκεί στεγάζεται το κτίριο μιας από τις παλαιότερες τράπεζες.

Το απαραίτητο γεύμα και η αναγκαία πλέον ξεκούραση εδώ! Δίπλα από την Campo, παραδοσιακό ιταλικό εστιατόριο, εξαιρετικά ζυμαρικά και παρά τη ζέστη δοκιμάσαμε και ένα δικό τους κόκκινο – παρακαλώ – κρασί…

Αφήσαμε τη Σιένα, ανεβαίνοντας τις ανηφορίτσες της προς την έξοδο της πόλης για να πάμε στο Σαν Τζιμινιάνο

Το Σαν Τζιμινιάνο θα το δείτε από μακριά και θα καταλάβατε πού χρωστάει τη φήμη του και τον χαρακτηρισμό «μεσαιωνικό Μανχάταν». Οι πέτρινοι πύργοι που υψώνονται στον λόφο, όπου βρίσκεται χτισμένο το μεσαιωνικό χωριό, άρχισαν να ξεπροβάλλουν το 1150. Αρχικά χρησίμευαν ως οχυρά δεν άργησαν όμως να αποτελέσουν σύμβολα κοινωνικού κύρους, με τους ιδιοκτήτες τους να προσπαθούν να φτάσουν όσο γίνεται ψηλότερα. Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ότι όταν ένα διάταγμα του 1255 όρισε ως μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος για τους ιδιωτικούς πύργους τα 52 μέτρα -τα οποία είχα φτάσει ήδη ο Τόρε ντέλα Ρονιάζα- η οικογένεια των Σαλβούτσι έχτισε τους δίδυμους πύργους Τόρε Σαλβούτσι, τοποθετώντας τους τόσο κοντά ώστε κάθε ανταγωνιστής να μπορεί να «προσθέσει» το ύψος τους και να λάβει το μήνυμα.   Το χωριό είναι μικρό και μπορεί κανείς να το διασχίσει με τα πόδια μέσα σε λίγα λεπτά. Η Πιάτσα ντέλα Τσιστέρνα είναι η πρώτη κεντρική πλατεία, περιβάλλεται από πύργους, έχει όμορφα café για να τους χαζέψετε με την ησυχία σας και επικοινωνεί με την Πιάτσα ντελ Ντουόμο. Εδώ θα δείτε το Παλάτσο ντελ Πόπολο (1288), το Παλάτσο ντελ Ποντεστά (1239) με τον Τόρε ντέλα Ρονιάζα, και την Κολετζάτα, που ήταν κάποτε ο καθεδρικός του Σαν Τζιμινιάνο, αλλά έχασε τον τίτλο το 1348, όταν το χωριό έπαψε να αποτελεί έδρα επισκοπής. Αν και εξωτερικά δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, μπείτε και δείτε το εσωτερικό της, που είναι σχεδόν όλο καλυμμένο από τοιχογραφίες.

Απλά υπέροχο! Και ο καφές το απόγευμα κάτω από τους πύργους ξεχωριστός!

Στην επιστροφή για Φλωρεντία μας βγήκε η κούραση της ημέρας…

Αποφασίσαμε να μην πάμε για βραδινό. Άλλωστε η άσχημη εμπειρία της προηγούμενης ημέρας ήταν ανασταλτικός παράγοντας για κάτι τέτοιο. Προμηθευτήκαμε κάτι πρόχειρο για να φάμε και επιλέξαμε να ξεκουραστούμε και στη συνέχεια να απολαύσουμε το ποτό μας στην ταράτσα του ξενοδοχείου με την απίστευτη θέα του φωτισμένου Duomo… Και πολύ καλά κάναμε!

Ανταλλαγή εντυπώσεων κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό της Φλωρεντίας και προετοιμασία για την επόμενη ημέρα και την εκδρομή στα Cinque Terre.

Άγριο το εγερτήριο στις  6.30. Πρωινό και αναχώρηση για την πρώτη μας στάση στη Λα Σπέτσια…

CINQUE TERRE – Υπόκλιση!

Η περιοχή των πέντε χωριών, οι «πέντε γαίες» όπως μεταφράζεται, είναι μια βραχώδης δαντελωτή παραλιακή ζώνη, με πέντε μικρά χωριά ασύγκριτης ομορφιάς χτισμένα στα απόκρημνα βράχια της Λιγυρίας, στην Ιταλική Ριβιέρα. Τα πέντε αυτά χωριά – Riomaggiore, Manarola, Corniglia, Vernazza και Monterosso – έχουν ανακηρυχθεί από την Unesco τόπος παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Ένας καλά κρυμμένος παράδεισος, ξεχασμένος από τον χρόνο, με τη γνήσια ομορφιά του να προκαλεί μια ανέμελη διάθεση. Τα πολύχρωμα σπίτια με τα μικρά μπαλκονάκια διακοσμημένα με γλάστρες βασιλικού αλλάζουν συνεχώς χρώμα στο φως του ηλίου.

Φθάσαμε στη La Spezia νωρίς σχετικά και πήγαμε κατευθείαν στην προβλήτα απ’ όπου αναχωρούσε το καραβάκι με προορισμό το πανέμορφο Porto Venere. Ο κόλπος της La Spezia είναι σχεδόν τέλεια αμφιθεατρικός και είναι γνωστός και σαν « ο κόλπος των ποιητών», καθώς συνεχίζει να ελκύει και να εμπνέει ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών…

venere-1

Υπέροχο Porto Venere

Στο Porto Venere περιμέναμε περίπου ώρα, κάνοντας και τη σχετική βόλτα στο λιμάνι του. Πανέμορφο καθώς έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε νησί!  Ανεβήκαμε στο επόμενο καράβι με προορισμό τα Cinque Terre και το πρώτο από αυτά, το Riomaggiore.

cinque-1

Η εικόνα από τη θάλασσα

Η πρώτη εικόνα από μακριά , του πρώτου από τα πέντε χωριά των Cinque Terre, επιβεβαίωσε πλήρως τα όσα είχαμε διαβάσει αλλά και την επιμονή μας να τα επισκεφθούμε.

Riomaggiore! Μαζί με την Manarola αποτελούν τα πιο τουριστικά από τα πέντε χωριά, συγκεντρώνοντας αρκετά café, εστιατόρια, μαγαζάκια με αναμνηστικά και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Το πρώτο που συναντά κανείς είναι η έμφαση στην υπαίθρια τέχνη, απλωμένη στους μεγάλους τοίχους και μέσα στο τούνελ που συνδέει τον σταθμό με την κύρια αρτηρία του χωριού, την Via Colombo. Στην άκρη του δρόμου βρίσκεται η μαρίνα του Riomaggiore, από όπου είναι τραβηγμένες όλες οι θεαματικές φωτογραφίες των case torri, δηλαδή των «σπιτιών-πύργων». Στα εστιατόρια θα δοκιμάσετε το φημισμένο κρασί από τους αμπελώνες της περιοχής, ενώ από την άκρη του χωριού, ακολουθώντας τις πινακίδες, θα φτάσετε στην πύλη του μονοπατιού που ονομάζεται Via dell’ Amore, ελληνιστί ο Δρόμος της Αγάπης που συνδέει το Riomaggiore με τη Manarola. Ο θρύλος λέει πως παλαιότερα οι γάμοι μεταξύ κατοίκων διαφορετικών χωριών της περιοχής δεν επιτρέπονταν, γι’ αυτό και τα «παράνομα» ζευγαράκια μοίραζαν την διαδρομή και συναντιόντουσαν κρυφά σε αυτό το μονοπάτι με τις ζωγραφισμένες καρδιές στους βράχους. Πρόκειται για διαδρομή ενός χιλιομέτρου στην άκρη του γκρεμού με συγκλονιστική θέα, που όμως είναι ανοιχτή μόνο όταν το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες.

Δυστυχώς τις ημέρες εκείνες ο δρόμος ήταν κλειστός. Κάποιοι μας είπαν πως είχε γίνει ένα ατύχημα και αναγκαστικά έκλεισε. Τέλος πάντων απολαύσαμε τη βόλτα στα στενά του χωριού, ένα καφέ σε πολύ «ψαγμένο» μαγαζάκι, βγάλαμε χ τον αριθμό φωτογραφίες και μετά από δύο περίπου ώρες ξαναανεβήκαμε στο καραβάκι με προορισμό το Monterosso.

Για τα υπόλοιπα τρία χωριά που τα είδαμε από το καράβι, να σημειώσω ότι:

Το πιο γνωστό και πολυφωτογραφημένο από τα πέντε χωριά, η Manarola διαθέτει εξίσου εντυπωσιακή μαρίνα με πυργόσπιτα σκαρφαλωμένα σε δυσθεώρητα ύψη και πολλαπλά επίπεδα – δεν είναι λίγοι αυτοί που επιχειρούν βουτιές στην άκρη του λιμανιού. Ακόμη ωραιότερη θέα θα βρείτε ανηφορίζοντας προς τον αιωνόβιο ναό του Αγίου Λαυρεντίου και την πλατεία μπροστά του, στο «πάνω τέρμα» της Via Discovolo, εκεί που θα βρείτε περισσότερη ηρεμία, αφού το μεγαλύτερο μέρος από τα πλήθη δεν τολμά να ανέβει ως εδώ.

Η Corniglia είναι το μοναδικό μη παραθαλάσσιο χωριό, αλλά αυτό ελάχιστα της στερεί την γοητεία. Πιο αυθεντικό, πιο «ανθρώπινο», πιο οικονομικό από τα άλλα τέσσερα, το συγκεκριμένο χωριό (αν εξαιρέσει κανείς πως χρειάζεται μια απότομη ανάβαση για να το φτάσει ή να πάρει το τοπικό λεωφορείο), μοιάζει περισσότερο με ορεινό χωριό ελληνικού νησιού. Διαθέτει όμορφα καφενεδάκια, μπαράκια σε ανθισμένες αυλές, μαγαζάκια με χειροτεχνίες και στενά καλντερίμια με χαριτωμένους ηλικιωμένους σε κατάσταση μόνιμης σιέστας, τα οποία καταλήγουν σε ξέφωτα όπως τα Santa Maria Belvedere και St Caterina, με υπέροχη θέα στους αμπελώνες της καταπράσινης πλαγιάς.

Η Vernazza οχυρώνεται πίσω από το Κάστρο Doria με το επιβλητικό Belforte, τον κυλινδρικό πύργο που επιβλέπει το λιμάνι εδώ και έξι αιώνες. Η ζωή του χωριού συγκεντρώνεται γύρω από την πλατεία Marconi με τα café και τις τρατορίες.

Και τέλος το Monterosso! Το τελευταίο χωριό, το «Κόκκινο Βουνό στη θάλασσα», ανταμείβει τον επισκέπτη του πριν καν εκείνος φτάσει, χάρη στην κοπιαστική αλλά μαγευτική περιπατητική διαδρομή που το συνδέει με την Vernazza. Στην καρδιά του Monterosso θα βρείτε το Borgo Antico, την «αρχαία» πλευρά της πόλης, το κάστρο και τον Πύργο Aurora που χωρίζει την αρχαία από τη νέα πόλη, η οποία ονομάζεται Fegina. Θα θαυμάσετε τα αγάλματα που τιμούν γνωστές ιταλικές προσωπικότητες και το ανάγλυφο του «Γίγαντα» στα βράχια – θα το ακούσετε ως «il Gigante». Εδώ θα βρείτε και την πιο οργανωμένη παραλία του Cinque Terre, την Spiaggia di Fegina, αλλά αυτή η οργάνωση… τιμάται ακριβά, περί τα 20€ για ένα σετ ξαπλώστρες.

Είχαμε αποκλείσει το ενδεχόμενο να κολυμπήσουμε, επιλέγοντας να ξοδέψουμε αυτές τις δύο περίπου ώρες που είχαμε στη διάθεση μας, περπατώντας στο χωριό και απολαμβάνοντας ένα καλό γεύμα… Πράγμα που κάναμε και ήταν πραγματικά … απολαυστικό!

Επιστροφή στη La Spezia με το τοπικό τρένο από το Monterosso και από εκεί στο λεωφορείο και πίσω στη Φλωρεντία. Το γεγονός ότι δεν είχαμε καθυστέρηση μας έδινε τη δυνατότητα πριν το βραδινό ( το φαγητό άλλαξε δραματικά προς το καλύτερο στην tratoria), να κάνουμε τη βόλτα μας στη Φλωρεντία.

Απολαύσαμε το καφέ μας στο θρυλικό Gilli, το αγαπημένο στέκι διασημοτήτων από όλο τον κόσμο ζώντας μια ιστορία 3 τουλάχιστον αιώνων από το 1733 όταν η Ελβετική οικογένεια ήρθε στη Φλωρεντία και άνοιξε το μαγαζί πουλώντας ντόνατς μέχρι το σήμερα που όπως λένε «Στο café Gilli η ιταλική ομορφιά συναντά τον ελβετικό ρυθμό».

Γυρίσαμε στην αγορά αλλά αποτύχαμε να αγοράσουμε αυτά που θέλαμε γιατί… τα βρήκαμε κλειστά, παρόλο που υποτίθεται πως τα καταστήματα έκλειναν στις 9 το βράδυ…και κάποια στιγμή πήγαμε για το βραδινό  το οποίο δεν είχε καμία σχέση με το σίχαμα της πρώτης ημέρας. Κλασσική ιταλική κουζίνα και το κρασί τους κερασμένο…

cinque-2Κανονίσαμε, μιας και ήταν η τελευταία νύχτα, να το ρίξουμε ελάχιστα έξω. Σύμφωνος ο αρχηγός της αποστολής, που ήξερε τα κόλπα και κάπως έτσι μια μικρή ομάδα 10 περίπου ατόμων περάσαμε στην απέναντι πλευρά της Ponte Vecchio για να βρεθούμε σε μια περιοχή με μικρά μαγαζιά προκειμένου να πιούμε ένα κρασί… Κάποια από αυτά δεν μας δέχτηκαν γιατί η ώρα είχε περάσει και έπρεπε να κλείσουν – το γνωστό πρόβλημα στην Ιταλία – και υποθέτω ότι και αυτό που μας δέχτηκε μάλλον το μετάνιωσε γιατί το ξενυχτήσαμε μέχρι τις 2 το πρωί! Γυρίσαμε με τα πόδια στο ξενοδοχείο κάνοντας μια πραγματικά μεγάλη διαδρομή αλλά το απολαύσαμε γιατί τη νύχτα η Φλωρεντία έχει μια εντελώς διαφορετική ομορφιά! Είναι πραγματικά η ώρα που περνώντας από τα παλάτια και τα μεσαιωνικά της κτίρια περιμένεις να συναντήσεις ιππότες!

Όλα τα καλά έχουν και ένα τέλος. Και μάλιστα προκαθορισμένο…

Πρωινό και αναχώρηση για Αγκόνα. Το πλοίο που έφευγε  νωρίς το απόγευμα -16.30-, ήταν το Hellenic spirit” της ΑΝΕΚ και η κατάσταση δεν είχε καμία σχέση με το πρώτο ταξίδι. Λίγος ο κόσμος, άνετες οι καμπίνες αλλά και η ζωή στο πλοίο, με αποτέλεσμα να είναι πραγματικά ξεκούραστο και απολαυστικό.

Για επίλογο:

Η πρώτη μας απόπειρα οργανωμένης εκδρομής ήταν επιτυχημένη. Πολλά ίσως θα μπορούσαν να είναι καλύτερα αλλά και η οργάνωση της εκδρομής και το πρόγραμμα και οι ξεναγήσεις νομίζω ότι θα μπορούσαν να βαθμολογηθούν με πολύ καλό βαθμό!

Αυτό που σίγουρα χρειάζονταν ήταν μία επιπλέον ημέρα στη Φλωρεντία και για να τη γνωρίσουμε καλύτερα και για να χαλαρώσουμε ξεφεύγοντας από ένα πολύ σφιχτό πρόγραμμα. «Το θέμα είναι καθαρά οικονομικό» μας είπε ο αρχηγός της εκδρομής όταν το συζητήσαμε και σίγουρα δεν είχε άδικο.

Αφήσαμε πολλές εκκρεμότητες με τη Φλωρεντία και την Τοσκάνη. Ίσως να είναι και καλύτερα έτσι για να υπάρχει η αφορμή να την επισκεφθούμε ξανά. Και θέλουμε να το κάνουμε αν και σίγουρα στη Φλωρεντία όσες ημέρες και αν καθίσεις δεν θα σου είναι αρκετές.

Σε ότι αφορά την Τοσκάνη είναι πραγματικά ένα όνειρο! Αν προσθέσετε για τη μοναδικότητα στην ομορφιά των Cinque Terre μπορείτε εύκολα να καταλάβετε ότι ήταν ένα 6ήμερο γεμάτο εικόνες μοναδικής έντασης!

Δε νομίζω ότι μπορείς να γυρίσεις από εκεί και να πεις : Μου ήταν αρκετό , δεν θέλω να ξαναπάω… Αποκλείεται. Και αυτό τα λέει όλα!

Τι να αποφύγετε;

Α)Το ταξίδι αρχές και τέλη Αυγούστου για να μην βρεθείτε στα πλοία με χιλιάδες Τούρκους που είτε πηγαίνουν από την Ευρώπη στην Τουρκία είτε ακολουθούν την αντίθετη διαδρομή. Είναι άλλο να ταξιδεύουν σε ένα πλοίο 1000 άτομα και άλλο 2800!

Β) Να μείνετε εκτός Φλωρεντίας γιατί θα χάσετε όλη τη μαγεία αυτής της πόλης, έστω τις λίγες ώρες που θα κλέψετε από το καθημερινό πρόγραμμα.

firenze-2Τέλος και πραγματικά νοιώθω την ανάγκη να το κάνω, να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον αρχηγό της αποστολής, τον Γιάννη Καναβό, γιατί ήταν πραγματικά εξαιρετικός.

Τοσκάνη θα τα ξαναπούμε…

Αδριανούπολη: Μοναδική εμπειρία εικόνων, γεύσεων και αρωμάτων (Οκτώβριος 2015)

Η απόφαση για να επισκεφθούμε την Αδριανούπολη πάρθηκε μάλλον στα γρήγορα. Είχα να βρεθώ στη γείτονα, από το καλοκαίρι του 2012 και την επίσκεψη μου στα παράλια της Μικράς Ασίας.

Ξενοδοχείο, πληροφορίες ένας μικρός σχεδιασμός του ταξιδιού και φύγαμε με το αυτοκίνητο διανύοντας εύκολα τα χιλιόμετρα μέχρι το συνοριακό φυλάκιο των Καστανιών (ας είναι καλά η Εγνατία Οδός). Τυπικές οι διαδικασίες ελέγχου εκεί και πέρασμα στην Τουρκία, όπου διανύοντας μια απόσταση 9 περίπου χλμ, φθάσαμε στο ξενοδοχείο.

Απόσταση Λάρισας – Αδριανούπολης 583 χλμ, που τα κάναμε με τις απαραίτητες στάσεις σε 6 περίπου ώρες. Μας καθυστέρησαν τα έργα που πραγματοποιούνται κοντά στην Ορεστιάδα.

diadromi

Η διαδρομή από τα σύνορα μέχρι την Αδριανούπολη υπέροχη, με θέα στο βάθος και οδηγό θα έλεγα το Σελεμιγιέ Τζαμί που φαίνεται ήδη από την ελληνική πλευρά των συνόρων.

Αφού περάσεις την παλιά πέτρινη γέφυρα που περνά πάνω από τον Έβρο, θα βρεθείς στο Κάραγατς με τον επιβλητικό του σιδηροδρομικό σταθμό. Ένα μικρό χωριό με μια ακόμα τραγική ιστορία για τον ελληνισμό. Με τους απελευθερωτικούς πολέμους  , όταν ορίστηκαν τα σύνορα της χώρας μας από τον Έβρο ποταμό το Καραγάτς ήταν μέρος της ελληνικής επικράτειας και υποδέχτηκε τους Έλληνες πρόσφυγες από τη Αδριανούπολη, που παρέμεινε στα χέρια των Τούρκων. Λίγα χρόνια αργότερα, με τη Μικρασιατική καταστροφή, το χωριό παραχωρείται στην Τουρκία, ως πρόσχημα χρησιμοποιήθηκε ότι ο σιδηροδρομικός σταθμός ήταν απαραίτητος για την Τουρκία, και οι Έλληνες φεύγουν και πάλι για να εγκατασταθούν στη θέση της σημερινής Ορεστιάδας.

Είναι ένα μικρό χωριό, το οποίο όμως έχει έναν επιβλητικότατο σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος στεγάζει τη σχολή Καλών Τεχνών του  Τουρκικού Πανεπιστημίου Θράκης. Εκεί υπάρχει κι ένας συρμός ο οποίος είναι μέρος του περίφημου Οριάν Εξπρές και πολλά νιόπαντρα ζευγάρια έρχονται για να φωτογραφηθούν. Έξω από τον χώρο του σταθμού, δύο δρόμοι είναι γεμάτοι εστιατόρια και καφετέριες και γεμάτοι λουλούδια. Γενικά αν και το χωριό όταν περνάς απέξω, σου δίνει την εικόνα της εγκατάλειψης, η περιοχή του σταθμού είναι τακτοποιημένη, όμορφη…και δείχνει ότι σέβεται τους πολλούς επισκέπτες που υποδέχεται, ειδικά τα Σαββατοκύριακα.

karagats1

Καραγατς: Η ανακαινισμένη είσοδος του πάλαι ποτέ σιδηροδρομικού σταθμού

Η εικόνα από την άλλη μεριά...

Η εικόνα από την άλλη μεριά…

Το κομμάτι απο το Οριαν Εξπρές που υπάρχει...

Το κομμάτι απο το Οριαν Εξπρές που υπάρχει…

Οι γέφυρες που ενώνουν τις δύο όχθες των ποταμών Έβρου και Τούντσα είναι πραγματικά έργα τέχνης της Οθωμανικής περιόδου, ενώ τα μαγαζάκια που βρίσκονται στις όχθες τους, αριστερά και δεξιά του δρόμου που οδηγεί στην Αδριανούπολη, σε προκαλούν να κάνεις μια στάση για καφέ ή φαγητό.

bridge1

Ξενοδοχεία

Θα βρείτε όλων των τύπων και των ειδών. Γενικά πάντως η διαμονή είναι το μόνο σχετικά ακριβό κομμάτι της επίσκεψης στην Αδριανούπολη, αν και οι πιο φθηνές επιλογές δεν είναι καθόλου άσχημες. Επιλέξτε να μείνετε στο κέντρο ή κοντά στο κέντρο της πόλης ( πιο μακριά υπάρχουν πιο  εντυπωσιακά ξενοδοχεία) καθώς όλη η ομορφιά της πόλης αγγίζεται με τις βόλτες με τα πόδια. Αν μείνετε στο κέντρο η μόνη μετακίνηση στην οποία θα χρειαστείτε αυτοκίνητο είναι αυτή στο Μουσείο Υγείας (για το οποίο θα πούμε περισσότερα παρακάτω).

Προτείνω ανεπιφύλακτα το Hotel Edirne Palace, εξαιρετικό σαν θέση, πεντακάθαρο με πολύ ωραία δωμάτια και καταπληκτικό service. Το κλείσαμε μέσω booking.com

Το ξενοδοχείο...

Το ξενοδοχείο…

Η σελίδα του ΕΔΩ!

Στον χάρτη μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για τη θέση του. Το κομμάτι που έχει σημειωθεί είναι το κέντρο της πόλης. Αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να γυρίσετε. Οι αποστάσεις με τα πόδια από το ξενοδοχείο πολύ κοντινές όπου και αν θελήσεις να βρεθείς. Για αυτό σημείωσα πως το συγκεκριμένο ξενοδοχείο είναι πραγματικά εξαιρετικό και από άποψη θέσης!

Με τα βελάκια (η πιο λεπτή γραμμή) σας δείχνει τη διαδρομή όπως μπαίνετε από την Ελλάδα, μέχρι το ξενοδοχείο, του οποίου η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα εύκολη με τις πολλές πινακίδες που θα βρίσκετε στη διαδρομή.

adrian1

Βγαίνοντας από το ξενοδοχείο και ακολουθώντας το δρομάκι στα δεξιά σας, θα βρεθείτε στο κεντρικό δρόμο Talat Pasa, περνάτε απέναντι και βρίσκεστε – κάνοντας λιγότερα από 300 μέτρα – στο Σελιμιγιέ Τζαμί.

adrian2

Σελιμιγιέ Τζαμί (Selimiye Camii), ένα πραγματικό αριστούργημα!

Σελιμιγιέ τζαμί

Σελιμιγιέ τζαμί

Θεωρείται και είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία στην Ισλαμική αρχιτεκτονική και αναμφισβήτητα το σήμα κατατεθέν της Αδριανούπολης.

Το τέμενος χτίστηκε με την εντολή του Σουλτάνου Σελίμ Β΄ από τον διάσημο Οθωμανό αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν το διάστημα 1569-1575.

Ο Σινάν θεωρεί το έργο αυτό ως το ωραιότερο έργο του και ότι με αυτό ξεπέρασε την Αγία Σοφία. H ανέγερσή του στάθηκε για τον Σινάν μια μεγάλη πρόκληση, αφού οι χριστιανοί αρχιτέκτονες θεωρούσαν αδύνατο να κατασκευαστεί θόλος μεγαλύτερος από εκείνον της Αγίας Σοφίας. Όταν ο Σινάν ολοκλήρωσε την ανέγερση του τζαμιού, είχε τελικά κατασκευάσει τον μεγαλύτερο θόλο στον κόσμο. Mετρημένος από το έδαφος, είναι κοντύτερος από εκείνον της Αγίας Σοφίας, αλλά μετρημένος από τη βάση του είναι ψηλότερος και κατά περίπου μισό μέτρο μεγαλύτερος σε διάμετρο.

selim2

selim3

Το τέμενος αποτελείται από ένα συγκρότημα κτηρίων το οποίο περιλαμβάνει μεντρεσέδες (Ισλαμικά σχολεία), ένα σκεπαστό παζάρι, ένα κτήριο με ρολόι, εξωτερικό κήπο και μια βιβλιοθήκη. Αυτό το συγκρότημα είναι χαρακτηριστική έκφραση του Οθωμανικού «Κουλιγιέ» (Τουρκικά: külliye) όπου όλα τα κτήρια χτίζονται ως ένα συγκρότημα κοινωφελούς χαρακτήρα.

Το τζαμί, σήμερα αποτελεί μνημείο παγκόσμια πολιτιστικής κληρονομιάς της Ουνέσκο (από το 2011).

Σύμφωνα με δήλωση του Τούρκου Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού «είναι η πρώτη φορά που ένα ιστορικό κτίριο της Οθωμανικής περιόδου εγγράφεται στον Κατάλογο της UNESCO». Το τελευταίο μνημείο της Τουρκίας που προστέθηκε στον κατάλογο ήταν ο αρχαιολογικός χώρος της Τροίας, το 1998.

Στο εσωτερικό

Στο εσωτερικό

selim5

selim8

Το πίσω μέρος

Το πίσω μέρος

Στο κτιριακό συγκρότημα του τεμένους λειτουργεί μουσείο (καθημερινά 09.00-17.00, πλην Δευτέρας, με δωρεάν είσοδο), ενώ εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα σκεπαστά παζάρια της πόλης. Κατεβαίνουμε την πέτρινη σκάλα από το προαύλιο του τζαμιού και βρισκόμαστε ξάφνου στην καρδιά της σκεπαστής αγοράς, όπου πωλούνται ζαχαρωτά, πλεκτά είδη, ψάθινες σκούπες με καθρεφτάκια, σαπούνια σε σχήμα φρούτων και ότι άλλο βάλει ο νους.

Η κλειστή αγορά στο Σελιμιγιέ τζαμί

Η κλειστή αγορά στο Σελιμιγιέ τζαμί

Αξίζει ο κόπος να επισκεφθείτε τα δύο μουσεία, που βρίσκονται δίπλα στο τζαμί. το Εθνολογικό- Αρχαιολογικό και το μουσείο Ισλαμικής και Τουρκικής τέχνης. Σίγουρα αυτό που ξεχωρίζει είναι το πρώτο, στο οποίο μπορείτε να δείτε εντυπωσιακά εκθέματα από την ελληνική , βυζαντινή και οθωμανική περίοδο.  

musem1

Το δεύτερο , το οποίο βρίσκεται στην πίσω πλευρά του περίβολου του Σελιμιγιέ  σου δίνει μια καλή εικόνα την όλης τουρκικής ζωής του 19ου αιώνα.

musem3

Η εικόνα του τζαμιού το βράδυ είναι πραγματικά εντυπωσιακή!!!

Η εικόνα τη νύχτα είναι πραγματικά εντυπωσιακή!

Η εικόνα τη νύχτα είναι πραγματικά εντυπωσιακή!

Φεύγοντας και κατηφορίζοντας προς το ιστορικό κέντρο της πόλης, μέσα στο πάρκο που το περιβάλλει θα συναντήσετε το φημισμένο παραδοσιακό ψητοπωλείο του Οσμάν, σχεδόν τοπόσημο της πόλης, όπου σερβίρονται μόνο δύο τοπικές σπεσιαλιτέ: τηγανητοί κεφτέδες (Koftesi), τα οποία τα σερβίρει με σάλτσα από γιαούρτι και κόκκινο πιπέρι μαζί με ντομάτα και καυτερή πράσινη πιπεριά και τηγανητό συκώτι (tava cinger). Μοσχαρίσιο συκώτι, κομμένο σε πολύ λεπτές φέτες και τηγανισμένο σε πολύ δυνατή φωτιά. Το σήμα κατατεθέν της πόλης που πρέπει να δοκιμάσετε, είτε εδώ είτε στο ψητοπωλείο του Aydin, στο κέντρο,( επίσης φημισμένο με ουρές κόσμου από έξω, που περιμένουν υπομονετικά μέχρι να αδειάσει ένα τραπέζι για να σερβιριστούν). 14 λίρες η τιμή του, δηλαδή περίπου 4,8€…

Καλή σας όρεξη!

Καλή σας όρεξη!

Φεύγοντας από το Σελιμιγιέ τζαμί σε πολύ κοντινή απόσταση θα συναντήσετε το Εσκί τζαμί, το παλιότερο τέμενος της πόλης, χτισμένο γύρω στο 1400. Λιγότερο εντυπωσιακό από το Σελιμιγιέ αλλά επίσης ενδιαφέρον!

eski1

Εσκί Τζαμί...

Εσκί Τζαμί…

Η κατασκευή του τεμένους άρχισε το 1403 από τον Εμίρ Σουλεϊμάν Τσελεμπή και τελείωσε το 1414 στα χρόνια του  σουλτάνου Τσελεμπή  Μεχμέτ  . Το έτος αποπεράτωσης του τεμένους ( 1414 ) μαρτυρεί η πινακίδα που υπάρχει πάνω από την είσοδο και είναι  γραμμένη στα αραβικά .

Το Εσκί τζαμί έχει εννιά τρούλους τοποθετημένους σε τρεις σειρές . Η κεντρική σειρά είναι ψηλότερη από τις άλλες . Κάθε τρούλος έχει διάμετρο 13 μέτρα και έχει τη μορφή ημισφαιρίου . Στο μνημείο υπάρχουν επιγραφές του 18ου αιώνα , γραμμένες σε οθωμανική γραφή . Ο ιδιαίτερος χώρος για τις γυναίκες φιλοτεχνήθηκε το 1612 στο όνομα του Ραμαζάν Αγά από τη Φιλιππούπολη . Ξεχωρίζουν η ορθομαρμάρωση του κτιρίου και η λεπτοδουλειά του μινμπάρ ( της πρώιμης οθωμανικής περιόδου ) , που το μεγαλύτερο μέρος της σώθηκε από τις καταστροφές του 1748 και του 1752.

Στο εσωτερικό

Στο εσωτερικό

eski4

eski5

Ακριβώς δίπλα η δεύτερη και λιγότερο ενδιαφέρουσα κλειστή αγορά (Bedesten Carsisi), πολύ μικρή με ελάχιστα ενδιαφέροντα είδη (το κτίριο είναι σίγουρα το πιο ενδιαφέρον στοιχείο) και αμέσως μετά οδηγημένοι και από τις μυρωδιές του τηγανητού συκωτιού φτάνετε στο ιστορικό κέντρο της πόλης.

bedesteni

bedesteni

Κάντε μια στάση στο φημισμένο ζαχαροπλαστείο Osmanli Sehzade με τα περίφημα αμυγδαλωτά, συναντήστε το ψητοπωλείο του Aydin και ακολουθώντας κάποιο από τα δρομάκια θα οδηγηθείτε στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης , τη Saraclar

adrian3

Εδώ συναντιούνται κάθε απόγευμα οι ντόπιοι και βέβαια οι περισσότεροι φοιτητές του Πανεπιστημίου της Αδριανούπολης. Σε αυτόν τον πολύβουο πεζόδρομο υπάρχουν παραδοσιακά κεμπαπτζίδικα και δεκάδες καφέ, ενώ στα κάθετα στενά λειτουργούν μικρά μαγαζιά με τοπικά προϊόντα και κάθε είδους αγαθά, όπως αλλαντικά, φρούτα, λαχανικά κ.ά.

Πηγαίνοντας για τη Saraclar

Πηγαίνοντας για τη Saraclar

Ας ανέβουμε προς τα πάνω:

Στο δεξί σας χέρι θα συναντήσετε το καφέ Mado. Εξαιρετικό με ωραίο καφέ και απίθανα γλυκίσματα. Δοκιμάστε το παγωτό με κανταΐφι και τριμμένο φιστίκι και .. θα με θυμηθείτε. Αμέσως μετά ένα ακόμη ψητοπωλείο του  Osman και περνάτε την Talat Pasa για να βρεθείτε σε ένα ακόμα πάρκο με πολλά καφέ και στο τρίτο μεγάλο τζαμί της πόλης το Üç Şerefeli Camii (Burmalı Camii).

Σερεφελί Τζαμί

Σερεφελί Τζαμί

serefeli2

Το τέμενος με τους 3 εξώστες (Üç Şerefeli Camii): οικοδομήθηκε μεταξύ 1437 και 1447 από τον σουλτάνο Murad II. Ο αρχιτέκτονας δεν είναι γνωστός, θρυλείται ωστόσο ότι ήταν παραπληγικός. Το όνομα ουσιαστικά αναφέρεται στα 3 μπαλκόνια που φέρει ο ψηλότερος από τους 4 μιναρέδες. Ο εν λόγω μιναρές ανέρχεται στα 67 m, βρίσκεται στη νότια γωνία του συγκροτήματος, και φέρει ερυθρόλευκο διάκοσμο σε σχήμα ζιγκ-ζαγκ. Ο 2ος σε ύψος ανατολικός μιναρές έχει 2 εξώστες, ενώ στους υπόλοιπους δύο μικρότερους μιναρέδες (βόρειος και δυτικός) απαντά ένας εξώστης στον καθένα. Εντυπωσιακός και ασυνήθιστος είναι ο ερυθρόλευκος σπειροειδής διάκοσμος (burmali ή yivli) του δυτικού μιναρέ. Στο σχέδιο αυτού του τεμένους συμπεριλαμβάνονται αρχιτεκτονικά στοιχεία σελτζουκικού τύπου (ανάλογα με αυτά των τζαμιών στο Ικόνιο και την Προύσα), αλλά και ο γνήσιος οθωμανικός ρυθμός ο οποίος τελειοποιήθηκε αργότερα στα διάσημα τεμένη της Πόλης. Έτσι, στο Üç Şerefeli Çamii, σελτζουκικού ύφους είναι οι μικρότεροι τρούλοι πάνω από τετράγωνους χώρους, ενώ ο κύριος τρούλος έχει διάμετρο 24 m, αναπτύσσεται πάνω σε εξάγωνο τύμπανο με 12 παράθυρα, υποστηρίζεται δε από δύο τοιχοδομές και ισάριθμες ογκώδεις εξαγωνικές κολώνες. Έξω από τον κύριο χώρο προσευχής αναπτύσσεται ανοικτή αυλή η οποία περιβάλλεται στις τρεις πλευρές της από ισάριθμες αψιδωτές στοές με τρούλους, που στο εσωτερικό τους φέρουν νωπογραφίες ακόμη και με στοιχεία μπαρόκ. Στο κέντρο της αυλής υπάρχει σιντριβάνι καθαρμού (şadιrvan), ένα άλλο καινοτόμο στοιχείο που καθιερώθηκε αργότερα».

Στο εωτερικό του

Στο εωτερικό του

serefeli4

Ακριβώς απέναντι από το τέμενος βρίσκεται το πιο ιστορικό ανδρικό χαμάμ της Αδριανούπολης και ένα από τα μεγαλύτερα της Τουρκίας, το περίφημο Sokullu Hamami. Χτίστηκε το 1560 από τον αρχιτέκτονα Σινάν και είναι ιδανικό σημείο για να γνωρίσει κάποιος την ισλαμική παράδοση. Η είσοδος του χαμάμ είναι θολωτή και στηρίζεται σε περίτεχνες κολόνες, ωστόσο η διακόσμηση στον εσωτερικό προθάλαμο φαίνεται να μην έχει αλλάξει εδώ και πολλά χρόνια. Στο κέντρο υπάρχει ένα κλειστό μαρμάρινο σιντριβάνι και περιμετρικά γυάλινες βιτρίνες καταστημάτων, τα περισσότερα από τα οποία είναι σήμερα εγκαταλελειμμένα. Τα έπιπλα είναι παλιομοδίτικα και «βαριά». Μια μικρή εσωτερική πόρτα οδηγεί στα ενδότερα, όπου ο ατμός και η υγρασία κολλάνε στο πρόσωπο. Το δάπεδο και οι λουτήρες είναι μαρμάρινοι. Ένα πλήρες πρόγραμμα με μασάζ στοιχίζει 45 λίρες, λιγότερα από 15€…

adrian4

Το κτίριο που βρίσκεται το Σοκολού Χαμάμ

Το κτίριο που βρίσκεται το Σοκολού Χαμάμ

Κατεβείτε και πάλι προς την Talat Pasa για να συναντήσετε μόλις την περάσετε την είσοδο της μεγαλύτερης κλειστής αγοράς της πόλης(Ali Pasa)  και στην αρχή της ανταλλακτήρια συναλλάγματος όπου θα πρέπει να αλλάξετε τα ευρώ σας. Η ισοτιμία όταν βρεθήκαμε εκεί ήταν 1 ευρώ = 3,215 λίρες και συμφέρει χωρίς συζήτηση να πληρώνεις με λίρες καθώς η στρογγυλοποίηση σε ευρώ στα μαγαζιά γίνεται συνήθως με αναλογία 1:3.

Στη σκεπαστή αγορά Ali Pasa, δίπλα στη Saraclar, μπορείτε να βρείτε μεγάλη ποικιλία σε ρούχα και παπούτσια. Οι τιμές δεν διαφέρουν πάντως πολύ από τις αντίστοιχες στην ελληνική αγορά. Το χαζευτήρι είναι ατελείωτο και το παζάρι απαραίτητο σε όποια αγορά σας! Έχει 6 εισόδους-εξόδους και 130 καταστήματα.  Αν έχεις επισκεφτεί την κλειστή αγορά της Κωνσταντινούπολης, σου κάνει εντύπωση ότι δεν υπάρχει αυτή η φασαρία και η ένταση που γνώρισες εκεί. Εδώ τα πράγματα είναι πολύ ήσυχα και αυτό σε ξενίζει αρκετά. Από την άλλη είναι καλό διότι μπορείς να παρατηρείς όλη την εκτεθειμένη πραμάτεια δίχως να ενοχλείσαι από τους κράχτες με τις αγωνιώδεις φωνές τους

Η μεγαλύτερη κλειστή αγορά του Αλί Πασά

Η μεγαλύτερη κλειστή αγορά του Αλί Πασά

Συνεχίζοντας την κάθοδο στη Saraclar απολαύστε τα μαγαζιά της, βρείτε τις ευκαιρίες που οδηγούν κάθε Σαββατοκύριακο τους κατοίκους της γειτονικής ελληνικής περιοχής εκεί και δοκιμάστε οπωσδήποτε το παγωτό του Altay. Το κατάστημα είχε ανοίξει το 1935 ο πατέρας του και ο ίδιος σερβίρει 40 χρόνια τώρα μοσχοβολιστό παγωτό καϊμάκι. Θα πληρώσετε  1 λίρα (0,35 ευρώ) για κάθε μπάλα παγωτού!

Προς το τέλος του δρόμου και στα δεξιά σας καθώς κατεβαίνετε θα συναντήσετε το Ender. Ένα μεγάλο κατάστημα με ρούχα και παπούτσια που πρέπει να το επισκεφθείτε αν θελήσετε να συνδυάσετε το ταξίδι σας με καλές και ποιοτικές και κυρίως οικονομικές αγορές…   

ender

Στην ίδια περιοχή διασώζονται ακόμη παλιά διώροφα ξύλινα σπίτια και κουρεία. Μυρωδιές μπαχαρικών, ξηρών καρπών, αλλά και τηγανισμένου συκωτιού ερεθίζουν την όσφρησή σας. Ο κεντρικός πεζόδρομος είναι καθαρός και υπάρχει αίσθηση ασφάλειας χωρίς να διακρίνονται αστυνομικοί. Μικρά σιντριβάνια και νεότερα αγάλματα είναι τοποθετημένα διάσπαρτα, χωρίς να αλλοιώνουν τη δημόσια αισθητική.

Στον παράλληλο με τη Saraclar δρόμο τη Maarif (μπορείτε να βρεθείτε εκεί βγαίνοντας από τη Δυτική έξοδο της αγοράς) θα συναντήσετε πολλά εστιατόρια όλων των τύπων και των ειδών, παλιά διώροφα σπίτια και ένα σκηνικό πραγματικά υπέροχο!

spitia1

spitia2

spitia3

Εκεί θα συναντήσετε το μπουτίκ ξενοδοχείο Efe και τα μοναδικά μέρη που μπορείτε να πιείτε αλκοόλ! Το Patio και την Pub που βρίσκεται στο υπόγειο του με ζωντανή μουσική.

Το Patio είναι ένα παλιό ανακαινισμένο σπίτι με ωραία αυλή, πολύ καλό φαγητό και τιμές ακριβές για το μέσο Τούρκο αλλά πολύ καλές για εμάς (σε σύγκριση με τις αντίστοιχες στη χώρα μας). Το προτείνω για τη νυχτερινή σας έξοδο ειδικά αν νοιώθετε την ανάγκη να τη συνοδέψετε με κρασί ή αλκοόλ που δεν θα βρείτε εύκολα σε άλλα μαγαζιά της πόλης. Στο τέλος της Maarif θα βρείτε την πλατεία Αστυνομίας και θα γνωρίσετε μια άλλη πλευρά της πόλης.

adrian5

patio1 patio2

Έξω από την πόλη αλλά με εύκολη πρόσβαση θα συναντήσετε το Μουσείο Υγείας.

Μουσείο Υγείας

Είναι  το μοναδικό στο είδος του στα Βαλκάνια και θα το βρείτε λίγο έξω από την Αδριανούπολη, αφού διασχίσετε από την πόλη τη γέφυρα του ποταμού Τούντσα.

adrian6

Ιδρυτής του Κιουλιγιέ (Νοσοκομείου) στην αρχική του μορφή υπήρξε ο Σουλτάνος Μπεγιαζίτ και αρχιτέκτονας αυτού του θαυμαστού έργου ο Χαϊρεττίν, ο οποίος το ολοκλήρωσε μεταξύ 1484 και 1488 σε διάστημα μόλις 4 ετών.

Σα να μου φέρνει λίγο...

Σα να μου φέρνει λίγο…

Στις εγκαταστάσεις του σημερινού «Μουσείου της Υγείας» συγκαταλέγονται ένα θεραπευτήριο (Νταρισουφά), η ιατρική σχολή, το τζαμί, και το πτωχοκομείο.

Περισσότερες από 40 αίθουσες για να επισκεφθείτε, δεκάδες κούκλες για τις αναγκαίες αναπαραστάσεις αλλά και οπτικό υλικό, σε μεταφέρουν στην εποχή της λειτουργίας του νοσοκομείου – ιδιαίτερα πρωτοποριακού για την εποχή του- και σε ενημερώνουν για τον τρόπο που λειτουργούσε, τις μεθόδους που ακολουθούσαν, τον τρόπο που παρασκευαζόταν τα φάρμακα και τις πρώτες ύλες.

doctor2 doctor3 doctor4

Εντυπωσιακό μέρος της ιστορίας ο θεραπευτικός ρόλος  της μουσικής( υπάρχει ολόκληρη μεθοδολογία) αλλά και η συμμετοχή του ήχου των νερών και διαφόρων μυρωδιών στη θεραπεία ασθενειών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η θεραπεία ήταν δωρεάν και επίσης δωρεάν τα φάρμακα που μοιραζόταν στους ασθενείς της πόλης.

doctor5

Κοντά στο Μουσείο της Ιατρικής, στην αντικρινή πλευρά του αναχώματος, μέσα σε ένα καταπράσινο κοίλωμα, βρίσκεται το ανοιχτό στάδιο Kirkpinar, όπου διοργανώνονται κάθε Ιούνιο οι ξακουστοί παραδοσιακοί αγώνες πάλης. Εδώ αναμετριούνται αθλητές από την Τουρκία και όλες τις χώρες των Βαλκανίων, και οι αγώνες θεωρούνται για τους ίδιους ίσης αξίας με τους Ολυμπιακούς. Οι θηριώδεις αθλητές, ή αλλιώς «πεχλιβάνηδες» (στα Περσικά σημαίνει «ήρωας»), φορούν μόνο δερμάτινα παντελόνια μέχρι το γόνατο, τα κιουσπέτια, ενώ αλείφονται με λάδι, ώστε να αποφεύγουν τις λαβές. Οι αγώνες στην παλαίστρα έχουν ιδιότυπους κανόνες. Αποδίδονται στην αρχαιοελληνική παράδοση, όμως καθιερώθηκαν την οθωμανική περίοδο. Χιλιάδες επισκέπτες παρακολουθούν κάθε χρόνο το μεγάλο γεγονός. Τα έπαθλα είναι χρηματικά αλλά και ζωντανά ζώα, ενώ η δόξα συντροφεύει για πάντα τους νικητές.

Φαγητό

Θα πρέπει να δοκιμάσετε οπωσδήποτε κεφτεδάκια και τηγανητά συκωτάκια. Είτε στου Osman είτε στου Aydin.

Στα δρομάκια γύρω από τη Saraclar θα βρείτε πολλά μικρά εστιατόρια με μαγειρευτό φαγητό που αξίζει να τα τιμήσετε.

Εννοείται πως το doner ( μοσχαρίσιο ή κοτόπουλο) είναι εξαιρετικό και μην το αποφύγετε!

Οι τιμές όπως σας  είπα είναι πολύ καλές με τα δικά μας δεδομένα. Ένα πλήρες γεύμα για δύο άτομα δεν θα σας στοιχίσει περισσότερο από 40 λίρες, ενώ μπορείτε να φάτε doner σε ψωμί , πολύ χορταστικό, πληρώνοντας μόνο 3,5 λίρες!

Για σιροπιαστά γλυκά, αμυγδαλωτά και κάθε λογής λουκούμια θα επισκεφτείτε το κεντρικό κατάστημα Osmanli Sehzade (Talatpasa Cad.Belediye Dukkanlari 5-6, T/0 507 154 2020, http://www.osmanlisehzade.com.tr), καθώς και το πιο παραδοσιακό του Fistikcioglu (Cilingirler Carsisi 30, T/0 284 225 6383).

sehrazed

Για προφιτερόλ στο ONDO δίπλα στον Aydin! Απλά εξαιρετικό!

?????????????

?????????????

– Για καφέ και παραδοσιακό παγωτό θα πρέπει να περάσετε από το κατάστημα Altay Pastanesi (Saraclar Cad. 69, T/ 0284 212 0530), που βρίσκεται στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης.

Για τοπικές γεύσεις προτιμήστε το εστιατόριο «Melek Anne» (τηλ. 0284 2133263) και το μπαρ-εστιατόριο «Zindanalti Meyhanasi» (τηλ. 0284 2122149).

Με λίγα λόγια:

Υπάρχει ένα βασικό κριτήριο ικανοποίησης όταν επισκέπτεται κάποιος για πρώτη φορά ένα μέρος. Το αν θέλει ή όχι να ξαναβρεθεί εκεί. Αν και οι μέρες που διαθέσαμε στην Αδριανούπολη ήταν αρκετές με τα δεδομένα των τουριστικών πρακτορείων, αφήσαμε κάποιες … εκκρεμότητες με την παλιά πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Από όποια πλευρά και αν το εξετάσετε είναι μία από τις καλύτερες επιλογές που θα μπορούσατε να κάνετε αν θέλετε να συνδυάσετε το ποιοτικό με το οικονομικό. Αν θελήσετε να ζήσετε την πολυχρωμία και την ποικιλία στον τρόπο ζωής που μπορεί να σου προσφέρει η γειτονική μας χώρα. Αν θέλετε να δείτε τη συμβίωση εικόνων του χθες με το σήμερα, του παραδοσιακού με το μοντέρνο. Αν θέλετε να γευτείτε διαφορετικές γεύσεις, να δείτε διαφορετικά χρώματα να μυρίσετε αρώματα που πραγματικά σε ταξιδεύουν αλλού. Αν μάλιστα , στο υπόβαθρο αυτής της γνωριμίας υπάρχει και η σύγχρονη ιστορία, το άρωμα μιας άλλης Ελλάδας, η εικόνα της προσφυγιάς τότε πρέπει να είστε έτοιμοι να νοιώσετε αισθήματα μοναδικά!

Η Αδριανούπολη δεν είναι Κωνσταντινούπολη και ίσως αυτό να είναι και το μεγάλο της υπέρ! Είναι όμως ένας προορισμός που πρέπει να τον επισκεφθείτε.

Για το τηγανητό συκωτάκι της Αδριανούπολης διαβάστε το άρθρο ΕΔΩ!

Η Αδριανούπολη στο Lonely Planet

?????????????

Απόδραση στο Μέλνικ (Μελένικο)

DSCI0584Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να γράψω για το Μέλνικ. Ήθελα όμως να έχω μείνει εκεί και όχι απλά να περάσω για να αγοράσω κρασί, όπως έκανα αρκετές φορές στο παρελθόν.

Έτσι και έγινε… Χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία αλλά με καλή παρέα, ξεκινήσαμε από Λάρισα για να διανύσουμε τα 330 περίπου χλμ μέχρι το Μέλνικ, νωρίς το μεσημέρι. Φθάσαμε σε 3,5 ώρες (εξαιτίας της παράκαμψης που υπάρχει) και τακτοποιηθήκαμε στο ομώνυμο ξενοδοχείο, στο οποίο είχαμε κάνει την κράτηση.

Ήταν η ώρα που ο ήλιος κρύβονταν, τα λίγα φώτα είχαν ανάψει και μια ψιλή βροχή  άρχιζε να πέφτει, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα παραμυθένια…

Πρόκειται για το πιο μικρό χωριό της Βουλγαρίας (μόλις 210 μόνιμοι κάτοικοι) με μια ξεχωριστή ομορφιά που εύκολα μπορεί να το επισκεφθεί κάποιος, καθώς απέχει μόλις 30 χλμ από τον Προμαχώνα.

Η διαδρομή από Προμαχώνα μέχρι το Μέλνικ (χωρίς την παράκαμψη)

Η διαδρομή από Προμαχώνα μέχρι το Μέλνικ (χωρίς την παράκαμψη)

Η παράκαμψη που σε οδηγεί στο Πετρίτσι και από εκεί σε Σαντάνσκι και Σόφια, υπάρχει αυτή την περίοδο – και άγνωστο για πόσο χρόνο ακόμα – εξαιτίας της κατασκευής του κεντρικού δρόμου στη Βουλγαρία που οδηγεί στη Σόφια, επιμηκύνει το ταξίδι κατά τουλάχιστον 40 χλμ. Άσχημος δρόμος, γεμάτος νταλίκα, ειδικά την Παρασκευή το απόγευμα.  Αλλά αυτά συμβαίνουν…

Φθάνοντας στη διασταύρωση αριστερά η πινακίδα για Σόφια, δεξιά αυτή για το Μέλνικ…

Αν στο μυαλό σας έχετε το τυπικό Βουλγάρικο χωριό, με τα άσχημα σπίτια, τους μονότονους δρόμους και την εικόνα μιας Ελλάδας της δεκαετίας του ’50, ξεχάστε το!

Το πάλαι ποτέ Μελένικο, η πλούσια εμπορική πόλη και το πιο αξιόλογο κέντρο του ελληνισμού στο βόρειο τμήμα της Ανατολικής Μακεδονίας, είναι σήμερα ένα πολύ όμορφο τουριστικό χωριό της Νότιας Βουλγαρίας.

DSCI0603Τα πανέμορφα αρχοντικά, χτισμένα με τη ντόπια μακεδονίτικη αρχιτεκτονική, είναι σήμερα ξενώνες και ταβερνεία που το εσωτερικό τους θυμίζει βαυαρέζικες μπυραρίες. Κι όσο για το ξακουστό κόκκινο κρασί, που το προτιμούσαν ιδιαίτερα οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου, εξακολουθεί να παράγεται, αλλά θα πρέπει να ψάξει πολύ κανείς για να βρει την καλή ποιότητα.

Πολλά άλλαξαν από το 1913, οπότε με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου η ξακουστή πόλη επιδικάσθηκε στη Βουλγαρία. Εκείνο που έμεινε ατόφιο είναι το τοπίο. Η πόλη κρύβεται σε μια πανέμορφη βαθιά χαράδρα με ασβεστολιθικά πετρώματα. Λίγες ημέρες μετά την υπογραφή της Συνθήκης, οι Έλληνες με θαυμαστή αξιοπρέπεια άφησαν τα αρχοντικά τους, άδειασαν τα κρασοβάγενα τους από το περιλάλητο κρασί που το διατηρούσαν δροσερό στις «τρυπητές», τις υπόγειες στοές κάτω από τα σπίτια τους, πήραν λίγο χώμα στις χούφτες τους και εγκαταστάθηκαν, πρόσφυγες αυτοί οι άρχοντες, στο Σιδηρόκαστρο οι πιο πολλοί, λιγότεροι στις Σέρρες κι ακόμη λιγότεροι στη Θεσσαλονίκη ή σε άλλες πόλεις. Πίσω έμεινε η λαμπρή ιστορία της πόλης με το πρότυπο σύστημα αυτοδιοίκησης (ονομαστό είναι το «Κοινόν του Μελενίκου», με το οποίο καταργούνταν οι κοινωνικές τάξεις και δινόταν η δυνατότητα ανεξαιρέτως «στους εκλεκτούς, στους φρόνιμους και ικανούς από τους πολίτες πάσης τάξεως» να συμμετέχουν ισότιμα στη διοίκηση του «Κοινού»), τα πέντε σχολεία, τις εβδομήντα εκκλησιές και τα εκπληκτικά σπίτια.

Ο κεντρικός του δρόμος από ψηλά

Ο κεντρικός του δρόμος από ψηλά

Η ίδρυση του Μελένικου ανάγεται την αρχή του στον 6ο αι. μ.Χ. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έχτισε εκεί ένα φρούριο, για να προστατεύει την περιοχή από τις βαρβαρικές επιδρομές και γύρω από αυτό άρχισε να χτίζεται σιγά σιγά ένας οικισμός που έφθασε στη μεγάλη του ακμή επί Τουρκοκρατίας. Η οικονομική αυτή ακμή, από την οποία πήγασε η κοινωνική και πολιτιστική, οφειλόταν στην εμπορία των εξαιρετικών κρασιών, των υφαντών, των δερμάτων, των χάλκινων σκευών και των όπλων με χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Βέβαια, την πρωτοκαθεδρία στις εξαγωγές είχε το κρασί. Η καταπληκτική του ποιότητα οφειλόταν, πέρα από την παραδοσιακή καλλιέργεια των αμπελιών, στον τρόπο διατήρησης των κρασιών μέσα στις «τρυπητές», τις υπόγειες στοές που μοιάζουν με λαβύρινθους, και τις οποίες λάξευαν οι ίδιοι οι αμπελοκαλλιεργητές στον ασβεστολιθικό βράχο, πάνω στον οποίο «κάθονταν» τα σπίτια τους. Σε αυτές τις στοές η θερμοκρασία είναι πάντα σταθερή στους 9-15 βαθμούς, χειμώνα – καλοκαίρι.

Οι περίφημες «Πυραμίδες του Μέλνικ» που καλύπτουν την μικρή κοιλάδα και δημιουργούν μια ξεχωριστή εικόνα αξιοποιούνται ακόμη και σήμερα, από όσους παραγωγούς κρασιού επέλεξαν να συνεχίσουν τις οικογενειακές παραδόσεις.

Οι "πυραμίδες" του Μέλνικ

Οι «πυραμίδες» του Μέλνικ

30 μέτρα πάνω από το αρχοντικό του Κορδόπουλου, το οποίο έχει μετατραπεί σήμερα σε Λαογραφικό Μουσείο, θα συναντήσετε και πρέπει να το επισκεφτείτε βρίσκεται η μικρή επιχείρηση του Μίτκο Μανόλεφ. Συγκεντρώνει τα τοπικά και μόνο κρασιά, που καλλιεργεί και παρασκευάζει το κρασί του, λευκό και κόκκινο, στα ξύλινα βαρέλια, που βρίσκονται τοποθετημένα μέσα σε μια στοά στην πυραμίδα. Η θερμοκρασία παραμένει σταθερή (μέγιστη στους 15ο C) καθώς αερίζεται από μικρές στοές που έχουν ανοιχθεί. Το κρασί του δεν έχει σχέση με τα εμπορικά «κρασιά» που θα βρείτε να πουλιούνται στον κεντρικό δρόμο σε πλαστικά μπουκάλια. Όπως διευκρινίζει ο ίδιος μπορεί να διατηρηθεί – ελλείψει συντηρητικών – για 3 το πολύ εβδομάδες.

Εδώ παρασκευάζει τα κρασιά του ο Μίτκο

Εδώ παρασκευάζει τα κρασιά του ο Μίτκο

Το κρασί του υπέροχο από τοπικές ποικλίες

Το κρασί του υπέροχο από τοπικές ποικλίες

Θα πληρώσετε για την είσοδο 1 € και θα σας κεράσει και ένα ποτήρι κρασί που μπορείτε να το απολαύσετε βλέποντας την εκπληκτική θέα του χωριού. Μην παραλείψετε να αγοράσετε κρασί γιατί απλά θα … χάσετε. ( Με 7 λέβα το λίτρο – 3,5€ θα απολαύσετε ένα πραγματικά υπέροχο κρασί)!

Η δοκιμή του κρασιού σε ένα πραγματικά υπέροχο μέρος

Η δοκιμή του κρασιού σε ένα πραγματικά υπέροχο μέρος

Η θέα από ψηλά

Η θέα από ψηλά

Η περιήγηση στα ιστορικά κτίσματα απαιτεί χρόνο, αφού δεν είναι και λίγα σε σχέση με την έκταση του χωριού. Απομεινάρια της ιστορίας, ενταγμένα στο περιβάλλον, όπως προβάλλουν ανάμεσα στα σπιτικά, κεντρίζουν την περιέργειά μας και μας έλκουν να τα γνωρίσουμε. Το παλιό σχολείο, κλειστό πλέον, το λένε ακόμη «το τούρκικο σχολειό». Μετά την ανεξαρτησία του Μέλνικ από την τουρκική κυριαρχία, μετατράπηκε σε οικοτροφείο μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν ο πληθυσμός ήταν ακόμη ακμαίος στην περιοχή. Στις μέρες μας οι μαθητές πηγαίνουν στα σχολεία της γειτονικής πόλης Σαντάνσκι.

Το παλιό σχολείο, διοικητήριο στην Οθωμανική περίοδο

Το παλιό σχολείο, διοικητήριο στην Οθωμανική περίοδο

Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, σκαρφαλωμένη σ’ έναν λόφο, στέκει από το 18ο αιώνα και κομμάτια από τις αγιογραφίες της βρίσκονται στο αρχαιολογικό μουσείο της Σόφιας. Μια φορά κι έναν καιρό, στο προαύλιο της εκκλησίας στεγαζόταν η οικία του Έλληνα επισκόπου, καθώς και το ελληνικό σχολείο. Δεν υπάρχουν όμως σήμερα.Σημαντική είναι και η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, που χρονολογείται από το 1881, αλλά δυστυχώς τη βρήκαμε κλειστή. Ο ναός του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού επιβιώνει μέχρι τις μέρες μας. Από το 1756 κρέμεται σχεδόν στο χείλος της κορυφής ενός από τους αμμώδεις λόφους κοψοχολιάζοντας όποιον τον κοιτά.

DSCI0600Η κοιλάδα του Στρυμόνα είναι μία από τις επτά οινοπαραγωγούς περιοχές της Βουλγαρίας. Στο ζεστό και ξηρό κλίμα του νότιου τμήματος της χώρας ευδοκιμεί η καλλιέργεια των αμπελιών. Εννέα χιλιάδες στρέμματα καλλιεργούνται γύρω από το Μέλνικ για την παραγωγή κόκκινου και ροζέ κρασιού. Η εξαγωγή του γίνεται σε όλο τον κόσμο, ενώ μεγάλο είναι το ενδιαφέρον των επισκεπτών για τη διαδικασία παραγωγής του. Λέγεται πως το κρασί του Μέλνικ ήταν το αγαπημένο του Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Η επαναλειτουργία των παλιών οινοποιείων και η ξενάγηση των επισκεπτών σε αυτά κρατούν ζωηρό το γραφικό χωριό πολλούς μήνες το χρόνο.

Φθάνοντας στο σπίτι του Κορδόπουλου

Φθάνοντας στο σπίτι του Κορδόπουλου

Ένα από τα σημαντικότερα κτήρια σε ολόκληρη τη Βουλγαρία είναι το αρχοντικό του Έλληνα οινοπαραγωγού Κορδόπουλου, χτισμένο το 1754. Το αρχοντικό σήμερα έχει μετατραπεί σε μουσείο, ενώ στα υπόγεια ο σημερινός ιδιοκτήτης του, Νικολά Πασπάλεβ, συνεχίζει να παράγει το φημισμένο κρασί. Αξίζει να ξεναγηθείτε στην πλούσια λαϊκή αρχιτεκτονική του σπιτιού. Ανατολίτικα διακοσμητικά στοιχεία συνδυάζονται με μπαρόκ από τη Βενετία. Η εύπορη οικογένεια είχε ενσωματώσει στο αρχοντικό τις επιρροές από τα ταξίδια της δημιουργώντας έτσι ένα πραγματικό αξιοθέατο το οποίο έχει μουσειακή αξία για τους Βουλγάρους. Κατεβαίνουμε στις υπόγειες σκοτεινές και υγρές κατακόμβες (κελάρια) του αρχοντικού, που χρειάστηκαν 12 χρόνια να κατασκευαστούν. Γιγάντια βαρέλια γύρω μας και η βαριά μυρωδιά της υγρασίας μπουκώνει την αναπνοή μας.

Βαρέλια κρασιού στις υπόγειες στοές του αρχοντικού

Βαρέλια κρασιού στις υπόγειες στοές του αρχοντικού

DSCI0614Κάποτε ο έμπορος Κορδόπουλος αποθήκευε μέχρι και 300 τόνους κρασί στα κελάρια του. Εντυπωσιακό το βαρέλι των 12,5 τόνων θα το δείτε στον κεντρικό χώρο. Στην έξοδο θα έχετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε το κρασί που ο σημερινός ιδιοκτήτης παράγει και να αγοράσετε τα «υπερτιμημένα» – τουριστικά μπουκάλια που θα δείτε. Είπαμε το τουριστικό δεν είναι συνήθως καλό!

Συμβουλή: Να αποφύγετε την αγορά καθώς θα βρείτε πολύ καλύτερο κρασί να πάρετε μαζί σας…

Το δωμάτιο για τους επισκέπτες

Το δωμάτιο για τους επισκέπτες

Το δειλινό με τα πορφυρά του χρώματα τρέχει επάνω στις πυραμίδες χαρίζοντάς μας μια μαγευτική εικόνα από το Μέλνικ. Η βροχή δημιουργεί μια πιο ρομαντική ατμόσφαιρα και είναι ώρα να κλειστείτε σε κάποια από τις πολλές ταβέρνες (μεχάνες) για να δοκιμάσετε την κουζίνα τους.

Βροχερό αλλά υπέροχο

Βροχερό αλλά υπέροχο

Τυπική Βουλγάρικη κουζίνα. Αν σας αρέσει δοκιμάστε άφοβα τα πιάτα τους και κυρίως το Kamichev vegetarian (γιουβέτσι με διάφορα λαχανικά στη γάστρα) ή το Katino meze ( χοιρινό και κοτόπουλο σε πυρίμαχο σκεύος με κόκκινες πιπεριές, πατάτες μπέικον, τυριά). Βαρύ αλλά αξίζει…

Αν δεν σας αρέσει η Βουλγάρικη κουζίνα προτιμήστε κάποια από τα πολλά κρεατικά στη σχάρα, τη «σαλάτα του βοσκού» και το κρασί που πρέπει να δοκιμάσετε υποχρεωτικά.

Οι τιμές είναι ιδιαίτερα χαμηλές – καμία σχέση με την Ελλάδα – και ένα πλούσιο έως υπερβολικό,  γεύμα δύο ατόμων δεν ξεπερνά τα 15 €.

Το θέμα είναι πια ταβέρνα να διαλέξετε από τις πολλές που υπάρχουν; Μπείτε ασυζητητί σε αυτή που θα δείτε με την ονομασία Bistrot, στο πιο κεντρικό σημείο του χωριού, στην αριστερή πλευρά του ποταμού, όπως ανεβαίνετε! Δοκιμασμένα πράγματα. Καλή όρεξη!

DSCI0598Όταν θα φύγετε από το Μέλνικ, μετά από ένα Σαββατοκύριακο θα είστε γεμάτοι από εικόνες και γεύσεις. Και μιας και οι εποχές είναι δύσκολες, θα διαπιστώσετε ότι και η τσέπη σας παραμένει … γεμάτη!

Η διαμονή είναι οικονομική ( με 25 € θα βρείτε δίκλινο δωμάτιο, προτιμήστε το ομώνυμο ξενοδοχείο Melnik, http://www.hotelmelnik.com), το φαγητό επίσης φθηνό και η φύση πρωταγωνίστρια…

 

Ενα μέρος του ξενοδοχείου

Ενα μέρος του ξενοδοχείου

Στην αυλή του ξενοδοχείου Μέλνικ

Στην αυλή του ξενοδοχείου Μέλνικ

Μην ξεχάσετε να αγοράσετε κρασί (τα 5 lt 10 ή 12 €) και μέλι με 5€ το κιλό.

Καλό ταξίδι…

 

ΥΓ

Πληροφοριακά, στο Μελένικο γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Αναστάσιος Πολυζωίδης, ο διάσημος νομομαθής και αγωνιστής του 1821 που υπερασπίσθηκε τον Θ. Κολοκοτρώνη στη διαβόητη δίκη. Από το Μελένικο καταγόταν και η ονομαστή οικογένεια των Χρηστομάνων με προσωπικότητες  λαμπρές στο χώρο των τεχνών και των γραμμάτων. Ο πιο γνωστός είναι ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος (1867-1911), ο ιδρυτής της «Νέας Σκηνής» στην Αθήνα το 1901 που τάραξε τα θεατρικά ύδατα στην ελληνική πρωτεύουσα.

 

Οδικώς στα παράλια της Μικράς Ασίας (Ιούλιος 2012)

Είχε προηγηθεί αρκετή συζήτηση και κυρίως αναζήτηση παρέας. Δυστυχώς οι ημερομηνίες και οι υποχρεώσεις δεν ταιριάξανε. Πήραμε την απόφαση να φύγουμε μόνοι μας.

Ξεκίνησε η απαραίτητη προετοιμασία. Οδηγοί, χάρτες, αναζήτηση διαδρομών και ξενοδοχείων και βεβαίως τι πρόγραμμα θα ακολουθούσαμε.

Η περίπτωση να ακολουθήσουμε οργανωμένη εκδρομή κάποιου πρακτορείου απορρίφθηκε γιατί τα προγράμματα τους ήταν μπλεγμένα με Κωνσταντινούπολη και οι αποστάσεις που εκ των πραγμάτων κάνανε στην Μικρά Ασία μεγάλες για τόσες λίγες ημέρες. Έτσι το αυτοκίνητο μας αποτέλεσε τη καλύτερη λύση, καθώς μπορούσαμε να σχεδιάσουμε όπως θέλαμε το ταξίδι και να μείνουμε εκεί που έπρεπε, χωρίς το άγχος των οργανωμένων ταξιδιών.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Απαραίτητα έγγραφα:

Διαβατήρια ή αστυνομικές ταυτότητες νέου τύπου ( για τα παιδιά τα διαβατήρια είναι απαραίτητα)

Διεθνές δίπλωμα οδήγησης (Το βγάζετε σε 5 λεπτά από την ΕΛΠΑ, πληρώνοντας 50 ευρώ για ισχύ ενός χρόνου). Για το συγκεκριμένο υπήρχαν διιστάμενες απόψεις : Άλλοι υποστήριζαν ότι δεν χρειάζεται, άλλοι ότι είναι απαραίτητο. Σε κάθε περίπτωση αν σας τύχει έλεγχος από την Τουρκική Τροχαία (πολύ πιθανό καθώς βρίσκεται παντού), σίγουρα θα το χρειαστείτε.

Πράσινη κάρτα ( από την ασφαλιστική σας εταιρεία, σε μία ημέρα χωρίς επιπλέον κόστος)

Η άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου (καλό θα είναι να έχει και λατινικούς χαρακτήρες). Μια βόλτα στο σχετικό γραφείο των πρώην Νομαρχιών θα σας λύσει το πρόβλημα.

Νόμισμα

Η ισοτιμία ευρώ – τουρκικής λίρας είναι 1: 2,2. Μπορείτε να ανταλλάξετε στις Τράπεζες με το διαβατήριο ή την ταυτότητα σας, σε ειδικά ATM (θα δείτε το σήμα του ευρώ και του δολαρίου πάνω τους) και σε κοσμηματοπωλεία με μικρότερη βέβαια αναλογία. Προσέξτε στα Τούρκικα Duty Free, οι τιμές είναι σε ευρώ και αν θελήσετε να πληρώσετε σε λίρες (που θα σας έχουν περισσέψει) η αναλογία είναι 1:3!

Βενζίνη

Ακριβή σε σχέση με την Ελλάδα. 4,3 λίρες το λίτρο (περίπου 2 ευρώ). Φουλάρετε το αυτοκίνητο σας πριν τα σύνορα και υπολογίστε στο γυρισμό να βάλετε βενζίνη και πάλι στην Ελλάδα. Στην Τουρκία προτιμήστε τα πρατήρια της Shell ή της BP.

Ασφάλεια

Δεν θα συναντήσετε κανένα πρόβλημα. Ο κόσμος είναι ιδιαίτερα φιλικός και η παρουσία της αστυνομίας έντονη. Κυκλοφορείστε άνετα, χωρίς κανένα πρόβλημα.

Που θα μείνετε

Ανάλογα με το τι ζητάτε. Υπάρχουν όλων των τύπων οι επιλογές και για όλες τις τσέπες. Για τα ξενοδοχεία που αναφέρω υπάρχει η σχετική κριτική και θα τα βρείτε στο booking.com

Τι θα φάτε

Επίσης θα βρείτε τα πάντα. Η κουζίνα βέβαια καμία σχέση δεν έχει με την πολίτικη κουζίνα. Αναζητείστε παραδοσιακά εστιατόρια, μακριά από τα τουριστικά κέντρα και για καλύτερες τιμές και για πιο ποιοτικές επιλογές. Το πρωινό τους πάντως είναι ιδιαίτερο: Ντομάτες, αγγούρι, ελιές, τυρί, βραστό αυγό και μαρμελάδα ή μέλι. Το χοιρινό ως γνωστό απαγορεύεται από τη θρησκεία τους, άρα μην ονειρεύεστε bacon και τα σχετικά. Αρνί , μοσχάρι και κοτόπουλο θα βρείτε άφθονο ενώ οι τιμές στα ψάρια είναι πολύ χαμηλότερες από την Ελλάδα! Το αλκοόλ είναι ακριβό και κυκλοφορεί πολύ μπόμπα. Η καλύτερη λύση είναι η μπύρα. Το κρασί είναι επίσης ακριβό για τα δεδομένα τα δικά μας και δε λέει και πολλά πράγματα. Yeni raki πιείτε άφοβα αλλά θα το πληρώσετε ακριβά. Η φορολογία των ποτών στην Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Ελλάδα!

Ταξιδιωτικός Οδηγός

Ανεπιφύλακτα συνιστώ το «ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ» από τις εκδόσεις explorer. Θα βρείτε ότι πληροφορίες χρειάζεστε. Το GPS απαραίτητο, θα σας βγάλει από δύσκολες καταστάσεις. Το MLS με την προσθήκη του χάρτη της Τουρκίας (γράφω παρακάτω) είναι άριστο!

Το ταξίδι

1η μέρα : Λάρισα – Eceabat και από εκεί με ferryboat απέναντι στο Canakkale

( Υπολογίστε 630 χλμ, από τα οποία τα 200 από τα σύνορα της Τουρκίας μέχρι το Eceabat).  Διανυκτέρευση στο Canakkale.

Περάσαμε γρήγορα τα ελληνικά σύνορα, κάναμε την απαραίτητη στάση στα Duty Free για προμήθεια τσιγάρων και προχωρήσαμε για τα Τουρκικά.

Προσοχή ! Φροντίστε να φουλάρετε το αυτοκίνητο με βενζίνη πριν τα ελληνικά σύνορα, κάνοντας μια παράκαμψη από την Εγναντία, γιατί η βενζίνη στην Τουρκία είναι πανάκριβη! ( 4,3 λίρες το λίτρο, περίπου 2 ευρώ δηλαδή).

Μια μικρή γραφειοκρατία στα Τουρκικά σύνορα, με την κάρτα του αυτοκινήτου (φυλάξτε την και μη τη χάσετε) που πρέπει να πάρετε από εκεί και βγαίνεται σε ένα κλασσικό τουρκικό αυτοκινητόδρομο, γεμάτο λακκούβες που σας οδηγεί αρχικά μέχρι το Kesan και από εκεί στρίβοντας αριστερά, οδηγείστε στη χερσόνησο της Καλλίπολης και στο Eceabat μέσα από μια εντελώς αδιάφορη διαδρομή (περίπου 2 ώρες).

Η μόνη προσοχή σας θα πρέπει να είναι στα όρια ταχύτητας και στα μπλοκα της τροχαίας ( 70 χλμ μέσα στις πόλεις και στα χωριά, 90 στις διασταυρώσεις και 120 στους αυτοκινητόδρομους). Αν σας πιάσουν για υπέρβαση ταχύτητας δεν γλυτώνετε το πρόστιμο με τίποτα!

Τα ferry από το Eceabat φεύγουν κάθε μισή ώρα από τα ξημερώματα μέχρι αργά το βράδυ και το εισητήριο για μια διαδρομή 15 λεπτών στο Canakkale κοστίζει 29 τουρκικές λίρες (αυτοκίνητο και 3 άτομα).

Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο, Hotel Temizay, που το επιλέξαμε μόνο και μόνο για να είναι εύκολο στο να το βρούμε (150 μέτρα από το λιμάνι, 50 € το τρίκλινο με πρωινό). Μέτριο ξενοδοχείο αν και για μια διανυκτέρευση δεν χρειαζόμασταν και περισσότερα πράγματα.

Το Canakkale δε λέει κάτι ιδιαίτερο. Μια τυπική τουρκική πόλη, στην οποία όμως πρέπει να κάνετε τη βόλτα σας στο λιμάνι και τα μαγαζιά του το βράδυ, αλλά και να δείτε το πάρκο δίπλα από το κάστρο του Cimerlik, με την έκθεση πολεμικών όπλων από τη μάχη που έγινε εκεί στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο ( Θα δείτε παντού γραμμένη την ηρωική για τους Τούρκους ημερομηνία 18 Μαρτίου 1915). Εκεί βρίσκεται και το πολεμικό μουσείο, αν το προλάβετε ανοιχτό αξίζει ο κόπος να πάρετε μια γεύση από άλλη εποχή. Στην παραλία θα δείτε το περίφημο ναρκαλιευτικό Nurset που είχε διακριθεί στις μάχες εκείνες.

Το λιμάνι στο Canakkale

Στα δρομάκια του Canakkale

Απέναντι από το Cimerlik θα δείτε το άλλο κάστρο , στο Kilitbahir. Και τα δύο είχανε κτιστεί από το Μωάμεθ τον Πορθητή για την πολιορκία της Πόλης.

2η μέρα: Canakkale – Τροία – Αιβαλί (Ayvalik) 180 χλμ περίπου.

Μη σας ξεγελάει η απόσταση. Πρόκειται για μια από τις πιο επικίνδυνες διαδρομές που κάναμε και λόγω του δρόμου ( στο κομμάτι Ezine – Kucukkuyu) και λόγω των Τούρκων οδηγών και ιδιαίτερα των φορτηγατζήδων! Θα χρειαστείτε τουλάχιστον 2,5 με 3 ώρες για να φθάσετε στο Αιβαλί.

Ο αρχαιολογικός χώρος της ιστορικής Τροίας απέχει από το Canakkale 30 χλμ. Ξεκινήστε πρωί και για να αποφύγετε τη ζέστη αλλά και τα κύματα των ξένων τουριστών που κατακλύζουν μετά τις 10.00 το χώρο.

Δεν θα σας ενθουσιάσει αν προηγουμένως δεν μελετήσετε τα σχετικά με το χώρο και κυρίως για τις ιστορικές φάσεις της Τροίας.( Τα αλλεπάλληλα στρώματα κατοίκησης της Τροίας αντιστοιχούν σε εννέα φάσεις).

Τροία

Στο μουσείο που βρίσκεται στο χώρο υπάρχει κατατοπιστικός χάρτης για τη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσετε αλλά και για αυτά που θα δείτε, η σήμανση του χώρου είναι αρκετά καλή, κτίσματα και κατασκευές πολύ διαφορετικών περιόδων βρίσκονται εξαιρετικά κοντά μεταξύ τους. Η είσοδος κοστίζει 20 τουρκικές λίρες το άτομο.

Η ξύλινη κατασκευή που υποτίθεται αναπαριστά το Δούρειο Ίππο , αποσκοπεί στον εύκολο εντυπωσιασμό των τουριστών και δυστυχώς προσβάλλει τον τόσο σημαντικό για τον παγκόσμιο πολιτισμό τόπο, ενώ ταυτόχρονα δείχνει τον επιπόλαιο και αμήχανο πολλές φορές τρόπο με τον οποίο οι τουρκικές αρχές αντιμετωπίζουν τις αρχαιότητες που βρίσκονται στη χώρα τους. Τη φωτογράφηση πάντως δεν θα την αποφύγετε!

Ο υποτιθέμενος Δούρειος Ιππος

Στη διαδρομή και κοντά στο Ezine θα δείτε τη διασταύρωση για Τένεδο ( αν έχετε χρόνο να την επισκεφθείτε) και κοντά στο Ayvacik, υπάρχει ο δρόμο που οδηγεί στην Αρχαία Άσσο.

Φθάνοντας στο Αιβαλί θα πάρετε την πρώτη γεύση (ίσως και την πιο δυνατή ) από άρωμα παλιάς Ελλάδας. Ολόκληρη η παλιά  πόλη αποτελεί αξιοθέατο, καθώς τα σπίτια και ο πολεοδομικός ιστός διατηρούνται ανέπαφα από το 1923, όταν στην πόλη εγκαταστάθηκαν Τουρκοκρητικοί και Μουσουλμάνοι από τη Μυτιλήνη. Αποτελεί ένα νοσταλγικό όσο και φθαρμένο σκηνικό που θυμίζει τις ημέρες ακμής του μικρασιατικού ελληνισμού.

Αιβαλί : Παλιά πόλη

Για τη διαμονή σας , αν δεν έχετε ιδιαίτερες απαιτήσεις, θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα το hotel Antikhan, στην παλιά πόλη. Ένα παλιό ελληνικό σπίτι, που μετατράπηκε σε ξενοδοχείο και που διατηρεί το άρωμα εκείνης της εποχής. Υπέροχος ο κήπος του και το πρωινό του, ιδιαίτερα φιλικό το προσωπικό, κοντά στο λιμάνι και στο κέντρο της πόλης και μέσα στην καρδιά της παλιάς πόλης.

Ο κήπος στο Hotel Antikhan

Η πρώτη ημέρα μας εκεί περιλάμβανε μετά την τακτοποίηση μια πρώτη βόλτα για ρακί στο λιμάνι (θα συναντήσετε πολλούς ιδιοκτήτες μαγαζιών να μιλούν ελληνικά), συνέχεια σε ένα παραδοσιακό τούρκικο μαγαζί ( ο συνδυασμός του yeni raki με την υψηλή θερμοκρασία μας έκανε κυριολεκτικά Τούρκους!) και το βράδυ βόλτα στο λιμάνι και την παλιά πόλη και επίσκεψη στο tenekeciler sokagi, ένα μικρό δρομάκι στο οποίο θα βρείτε παραδοσιακά μαγαζιά για φαγητό. Ξεχωρίσαμε την ταβέρνα του Husnu, Τουρκοκρητικός που μιλά με το χαρακτηριστικό τόνο των Κρητικών τα ελληνικά και τρελαίνεται να συζητά μαζί σας. Με 60 λίρες τρώτε και πίνετε πολύ καλά.

Στην ταβέρνα του Husnu

3η ημέρα : Αιβαλί – Μοσχονήσια

Μπροστά από τον κόλπο του Αιβαλιου βρίσκεται το σύμπλεγμα των 22 μικρών νησίδων και του μεγάλου νησιού. Μοσχονήσι ή Cunda ή Alibey.

Η παλιά πόλη του Μοσχονησίου ήταν από τον 19ο αιώνα το θέρετρο των Κυδωνιστών και σήμερα έχει εξελιχθεί σε τουριστικό κέντρο των πλούσιων της Τουρκίας. Τα χριστιανικά μνημεία του νησιού είναι πολλά, ενώ τα αριστοκρατικά σπίτια των Ελλήνων σώζονται μέχρι σήμερα αν και βρίσκονται σε κατάσταση εγκατάλειψης. Πρέπει να τα επισκεφθείτε οπωσδήποτε είτε οδικά καθώς συνδέεται με τη στεριά μέσω αναχώματος ή μέσω των πλοίων που αναχωρούν από το Αιβαλί και συνδυάζουν το μπάνιο, τη διασκέδαση και την επίσκεψη στο Μοσχονήσι.

Επέλεξα το δεύτερο σενάριο και η αλήθεια είναι ότι δεν το μετάνιωσα.

Οι επιλογές που έχετε είναι πολλές. Δεκάδες τα πλοία που αναχωρούν για το ταξίδι στον κόλπο του Αιβαλιου κάθε ημέρα. Αν θέλετε φασαρία, χορό και διασκέδαση επιλέξτε τα μεγάλα. Αν θέλετε πιο ήσυχη διαδρομή επιλέξτε ένα από τα πιο μικρά.

Στο λιμάνι του Αιβαλί

Το εισιτήριο κοστίζει 20-25 τουρκικές λίρες με το φαγητό ( σαρδέλα και σαλάτα) που σερβίρεται μετά την πρώτη βουτιά.

Η διαδρομή στα νησιά του κόλπου διαρκεί από τις 11.00 το πρωί μέχρι τις 18.30 το απόγευμα και υπάρχει στο τέλος η επίσκεψη για μια τουλάχιστον ώρα στην πόλη στο Μοσχονήσι, αρκετή για να κάνετε τη βόλτα σας και να πάρετε τη γεύση της παλιάς Ελλάδας. Περπατήστε στα στενά, παρατηρήστε τα παλιά σπίτια (αρχοντικά) και επισκεφθείτε οπωσδήποτε το παλιό καφενείο στην παραλία, το μεγάλο και λεηλατημένο κτίριο στην προκυμαία που στέγαζε το μητροπολιτικό μέγαρο, του μάρτυρα μητροπολίτη Αμβροσίου. Αν ο χρόνος σας το επιτρέπει δοκιμάστε φρέσκο ψάρι σε κάποια από τις ταβέρνες (προσφέρεται σε αφθονία και σε πολύ καλές τιμές).

4η ημέρα : Στο δρόμο για τη Σμύρνη – Φώκαια (Αιβαλί – Σμύρνη 146 χλμ)

Η Σμύρνη φαντάζει ως ο απαραίτητος προορισμός για κάθε Έλληνα που ταξιδεύει στα Ανατολικά παράλια του Αιγαίου. Με μια σημείωση: Η εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας, με αφορμή τα τραγικά γεγονότα του 1922, δεν έχει καμία σχέση με τη πόλη που θα συναντήσετε. Πρόκειται για μια μεγαλούπολη, η Τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας με πληθυσμό κοντά στα 4 εκ και το δεύτερο σπουδαιότερο λιμάνι μετά την Κωνσταντινούπολη.

Η συναισθηματική φόρτιση είναι δεδομένη, καθώς μπορεί να έχει περάσει κοντά στον ένα αιώνα από τη Μικρασιατική καταστροφή, αλλά για τους περισσότερους Έλληνες οι εικόνες που διαδραματίστηκαν στο λιμάνι της Σμύρνης το Σεπτέμβριο του 1922 αποτελούν εικόνες βαθιά τυπωμένες στο υποσυνείδητο τους.

Δεν θα τολμήσω για αυτό να σας προτείνω να αποφύγετε μια επίσκεψη στη Σμύρνη. Αν μπορούσα να απομακρυνθώ από τα συναισθήματα θα το έκανα, καθώς πιστεύω ότι η σημερινή Σμύρνη δεν προσφέρει απολύτως τίποτα σε κάποιον επισκέπτη!

Το μουσείο του Ατατούρκ

Σκεφτείτε μια επίσκεψη στην Αθήνα μέσα στο κατακαλόκαιρο!

Ξεκίνημα σχετικά νωρίς από το Αιβαλί καθώς θέλαμε να επισκεφθούμε και τη Φώκαια. Μια μικρή παράκαμψη 35 χλμ στο δρόμο για Σμύρνη σας δίνει τη δυνατότητα να επισκεφθείτε την παλιά και νέα Φώκαια μέσα από μια ευχάριστη διαδρομή που θυμίζει διαδρομή στη Μάνη! Ένα υπέροχο τοπίο που απειλείται όμως από την άναρχη δόμηση παραθεριστικών κατοικιών και ξενοδοχειακών συγκροτημάτων. Ο ιστορικός πυρήνας της Φώκαιας προστατεύεται και στην κεντρική της πλατεία θα δείτε το γλυπτό που αναπαριστά τη φώκια monachus monachus που αποτελεί το σύμβολο της πόλης. Αξίζει ο κόπος να κάνετε μια βόλτα στην παραλία και στα παλιά ελληνικά σπίτια που έχουν ανακαινιστεί και λειτουργούν τα περισσότερα σαν ξενοδοχεία ή εστιατόρια.

Η ζώνη γύρω από τους λεγόμενους Βράχους των Σειρήνων, στο βόρειο άκρο του κοντινού νησιού Orak, έχει αναγνωριστεί σαν προστατευόμενος φυσικός βιότοπος. Μπάνιο και ψάρεμα εκεί με καΐκι από τα τοπικά πρακτορεία τουρισμού.

Επιστροφή στο δρόμο για Σμύρνη από τη διαδρομή που φαίνεται στο χάρτη και είσοδος στη μεγαλούπολη της Σμύρνης με πρώτο μέλημα την αναζήτηση του ξενοδοχείου.

Ευτυχώς το gps (οφείλω μια αναφορά στο MLS και το χάρτη της Τουρκίας που πρόσθεσα με 49 ευρώ – άψογο σε όλα του ) μας οδήγησε άνετα στο Mini Hotel.

Πολύ καλό ξενοδοχείο, άνετο και καθαρό, σε πολύ καλή τιμή ( δύο διανυκτερεύσεις με πρωινό 118 ευρώ), 15 λεπτά με τα πόδια από την παραλία της Σμύρνης και δίπλα στο μεγάλο πάρκο της πόλης, το Kulturpark, που αξίζει να το επισκεφθείτε!

Φαγητό σε ένα μικρό συνοικιακό μαγαζί ( πάρα πολύ καλό με μόλις 30 λίρες για τρία άτομα), ξεκούραση ( αναγκαία) και το απόγευμα έτοιμοι για τη πρώτη βόλτα στην πόλη και φυσικά στην παραλία.

Στην παραλία της Σμύρνης

Η παραλία που δεν θυμίζει σε τίποτα την περίφημη προκυμαία του 1900, καθώς από τη φωτιά δεν σώθηκε σχεδόν τίποτα. Μόνο ψηλές πολυκατοικίες συγκροτούν το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης. Η τεράστια επιχωμάτωση το 1990 οδήγησε στη δημιουργία μιας πολύ όμορφης ζώνης αναψυχής, όπου συναντάτε τα πάντα από εστιατόρια και μπάρ που είναι διαρκώς γεμάτα από κόσμο.

Στο βόρειο άκρο της παραλίας θα συναντήσετε τη συνοικία Alsancak , ο παλιός φραγκομαχαλάς, που δεν κάηκε και αποτελεί και το πιο αξιοπρεπές κομμάτι της πόλης.

Βόλτα, φωτογραφίες, ποτό (αποφύγετε τα οινοπνευματώδη ποτά καθώς σερβίρεται μόνο μπόμπα και πανάκριβη) και επιστροφή για ύπνο; Αμ δε!

Επειδή τα πόδια δεν μας κρατούσαν, ειδικά τον μικρό πήραμε ταξί. Άψογοι οι ταξιτζήδες και γενικά φθηνό το μέσο. Μπορείτε να τους εμπιστευτείτε, χωρίς φόβο να σας κάνουν καμιά περίεργη διαδρομή. Με 8 λίρες φθάσαμε στον προορισμό μας.

Το σώμα αδύναμο αλλά το πνεύμα αναζητούσε λίγο ακόμα αλκοόλ και έτσι συναντήσαμε τον Κενάν!

Ο Κενάν

Ιδιοκτήτης ενός μικρού σουπερ μάρκετ δίπλα από το ξενοδοχείο, στον οποίο οδηγηθήκαμε από την ανάγκη (;) να πιούμε μια ακόμη μπύρα. Φιλικός, χωρίς να ξέρει γρι ξένη γλώσσα αλλά με μια απίστευτη διάθεση να συνομιλήσει μαζί σου για όλα τα θέματα. Το πώς είναι μια άλλη κουβέντα. Τουρκικές λέξεις σε συνδυασμό με τις κινήσεις των χεριών, σημειώματα και γράψιμο στο χαρτί, οδήγησε σε μια δίωρη κουβέντα όπου τα πάντα έπεσαν στο τραπέζι. Άλλο να το γράφω και άλλο να το βλέπετε. Αν ποτέ βρεθείτε εκεί να του δώσετε χαιρετίσματα…

Επιτέλους κοιμηθήκαμε γιατί η επόμενη ημέρα ήταν δύσκολη. Η οικογενειακή απόφαση είχε επίσκεψη στο περίφημο παζάρι της Σμύρνης, το kemeralti.

5η μέρα : Σμύρνη – Παζάρι – Παραλιακή Λεωφόρος και ότι προλάβουμε.

« Νοιώθω κουρασμένος αλλά ένα δώρο από το παζάρι θα με … ανανέωνε», ήταν η πρώτη κουβέντα του μικρού στο πρωινό που διέγραψε και το μέλλον της επίσκεψης στο παζάρι!

Με ταξί οδηγηθήκαμε στην είσοδο του παζαριού, μια ολόκληρη συνοικία δηλαδή, με χιλιάδες μαγαζιά κάθε είδους. Η αποθέωση της «μαϊμούς»! Ρούχα, παπούτσια, υφάσματα, κοσμήματα, ότι μπορεί να βάλει ο νους σας!

Στο παζάρι της Σμύρνης

Στενά δρομάκια, που σκιάζονται από καφασωτά και κληματαριές, καταστήματα οργανωμένα ανά ομάδες ομοειδών προϊόντων, φωνές. Μια πολύβουη πολιτεία με απίθανα χρώματα και ήχους. Μικρές πλατείες στα ανοίγματα, καταστήματα πρόχειρου φαγητού για να ξαποστάσετε και να συνεχίσετε την περιήγηση σας.

Τρία παλιά χάνια λειτουργούν σαν εμπορικά κέντρα. Θα συναντήσετε παλιά τζαμιά (17ου αιώνα) όπως το Kemeralti στην αρχή, το Hisar, το Sadirvan.

Ευτυχώς η οικονομική αφαίμαξη ήταν σε απολύτως λογικά πλαίσια. Αυτοσυγκράτηση!

Το ρολόι

Στην πλατεία του Konak θα συναντήσετε το σύμβολο της πόλης τον Πύργο του Ρολογιού. Ένας μαρμάρινος πύργος ύψους 25 μέτρων που χτίστηκε το 1901. Κάθε πόλη χρειάζεται ένα διακριτό σύμβολο και η Σμύρνη χωρίς κάποια σπουδαία μοντέρνα αρχιτεκτονική ή σωζόμενα παλιά κτίρια επέλεξε αυτό.

Δίπλα το Υalicarni, και πιο κάτω το Δημαρχείο της πόλης, ένα μεγάλο όμορφο κτήριο.

Αποφασίσαμε να γυρίσουμε με τα πόδια παίρνοντας την παραλιακή οδό τη γνωστή Cumhuriyet. Πολλά μαγαζιά και καράβια που μετατρέπονται σε εστιατόρια το βράδυ και η Passaport Iskelesi από την οποία αποπλέουν ανά μισή ώρα τα καραβάκια που σε μεταφέρουν στο Κορδελιό ( Karsiyaka). Μια νεόδμητη περιοχή κατοικιών με ωραία παραλία και μεγάλα πάρκα.

Επιστροφή μετά από ένα καταπληκτικό γεύμα στη οδό Murselpasa ( άσε που μας πέρασαν για Τούρκους και μέχρι να το καταλάβουν ότι είμαστε Έλληνες μας αράδιασαν όλο το μενού στα Τούρκικα) και επιστροφή για ανάσες και ξεκούραση στο ξενοδοχείο.

Το βράδυ επιλέξαμε τη βόλτα με άμαξα κατά μήκος της παραλιακής (20 λίρες το άτομο για μια διαδρομή περίπου μιας ώρας), νέα συζήτηση με τον Κενάν ( μάθαμε τα πάντα για τιμές και μισθούς στην Τουρκία) και κάποια στιγμή αργά το βράδυ ύπνος για να είμαστε ξεκούραστοι για την αναχώρηση μας το πρωί. Η επόμενη ημέρα είχε αρκετά χιλιόμετρα.

6η μέρα : Σμύρνη – Τσεσμέ – Κουσάντασι ( Σμύρνη – Τσεσμέ 92 χλμ. Τσεσμέ – Κουσάντασι 180 χλμ)

Τα διόδια και η κάρτα

Ξεκινώντας από Σμύρνη για Τσεσμέ συναντήσαμε για πρώτη φορά κλειστό αυτοκινητόδρομο. Είναι και ο μοναδικός που θα συναντήσετε στην περιοχή. Με ένα μόνο πρόβλημα: Δεν ξέραμε πως και τι εισιτήριο θα έπρεπε να πληρώσουμε. Στα πρώτα διόδια περάσαμε έτσι – χωρίς τίποτα – βλέποντας όμως τους υπόλοιπους να ακουμπάνε μια κάρτα (σαν τις πιστωτικές) πάνω στο μηχάνημα. Φθάνοντας στο Τσεσμέ πέσαμε σε μπάρες! Και τώρα πως ανοίγουν; Πως περνάμε;

Είχα ακούσει ότι παίρνεις χαρτάκι στην είσοδο και πληρώνεις στην έξοδο του αυτοκινητόδρομου. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Δίπλα από τις μπάρες, στο ειδικό γραφείο που υπάρχει βγάζεις τη σχετική κάρτα του KGS. 10 λίρες η κάρτα και από εκεί και έπειτα υπολογίζεις ( με τις δέκα λίρες) και με βάση τις διαδρομές που θα κάνεις το συνολικό ποσό. Βάλαμε συνολικά 25 λίρες για όλες τις διαδρομές που κάναμε στον αυτοκινητόδρομο και περίσσεψαν και 5 λίρες για την επόμενη φορά (;). Οπότε μην αγχωθείτε απλά να ξέρετε ότι στην έξοδο του αυτοκινητόδρομου θα πρέπει να ανανεώσετε την κάρτα σας ( αν έχετε) ή να βγάλετε καινούργια. Προσοχή τα γραφεία λειτουργούν μέχρι τις 19.00, αν πρόκειται να ταξιδέψετε αργότερα φροντίστε το από την επόμενη ημέρα!

Τσεσμέ

Τσεσμέ

Απέναντι από τη Χίο, ένα από τα τουριστικά κέντρα της Τουρκίας και παραθεριστικός προορισμός των κατοίκων της Σμύρνης. Το μεγάλο κάστρο των Γενουατών του 13ου αιώνα είναι το σύμβολο της πόλης και από το οποίο μπορείτε να απολαύσετε μια πανοραμική θέα της πόλης. Ο κεντρικός και ο παραλιακός δρόμος είναι γεμάτος από τουριστικά μαγαζιά που δεν σου προσφέρουν τίποτα σπουδαίο. Απολαύσαμε όμως τον καφέ στην προκυμαία και φύγαμε για Κουσάντασι κάνοντας μια βόλτα από το Alacati ένα χωριό που δημιουργήθηκε το 17ο αιώνα και σήμερα αποτελεί πόλο έλξης για τούρκους καλλιτέχνες και διανοούμενους ενώ στην Urla μπορείτε να βρείτε το σπίτι του Γιώργου Σεφέρη που έχει γίνει ξενώνας με το όνομα Yorgo Seferis. Ο νομπελίστας ποιητής που ήταν Σμυρνιός πέρασε εδώ αρκετά καλοκαίρια των παιδικών του χρόνων.

Κουσάντασι

Εδώ επιλέξαμε να μείνουμε τρία βράδια για να μπορέσουμε να επισκεφθούμε την Αρχαία Έφεσο και τον Κιρκιτζέ αλλά και το Denizli και φυσικά το Παμούκκαλε, που είναι κάτι το μοναδικό.

Το ξενοδοχείο Ladies Beach Hotel βρισκότανε δίπλα από τη θάλασσα, στην καλύτερη παραλία του Κουσάντασι. Παλιό κτίσμα αλλά πολύ καλό με άνετα δωμάτια, καταπληκτικό εστιατόριο και φοβερό ιδιοκτήτη. Η τιμή του για τρία βράδια με πρωινό, σε δίχωρο διαμέρισμα, με μπαλκόνι στη θάλασσα 210 ευρώ. Νομίζω πολύ καλή τιμή για αυτό που σου προσφέρει. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Ηλιοβασίλεμα στο Κουσάντασι

Νομίζω ήταν από τις πιο ενδιαφέρουσες ημέρες μας!

Αντικρίζοντας το Κουσάντασι θα δυσκολευτεί κανείς να πιστέψει ότι πριν από 25 χρόνια ήταν ένα γραφικό ψαροχώρι. Αποτέλεσε όμως τον τόπο όπου εφαρμόστηκαν όλοι οι πειραματισμοί για την τουριστική ανάπτυξη στην Τουρκία. Ένα σύγχρονο παραθεριστικό θέρετρο που έχει σχεδόν τα πάντα και που για την περίεργη ανάπτυξη του καταπατήθηκε κάθε κανόνας πολεοδομικού σχεδιασμού. Το «νησί των πουλιών» υποδέχεται χιλιάδες τουρίστες και διαθέτει εγκαταστάσεις για όλα τα γούστα. Το μόνο που δεν διαθέτει είναι τοπικό χρώμα.

Μόνο με τη βοήθεια του MLS ( μπράβο του και πάλι) θα βρίσκαμε το ξενοδοχείο. Αργά το μεσημέρι και μέχρι να ετοιμαστεί το δωμάτιο, δοκιμάσαμε τις σπεσιαλιτέ του εστιατορίου κάτω από το ξενοδοχείο, ήπιαμε τις μπύρες και οδεύσαμε προς το δωμάτιο. Οι υπόλοιποι προτίμησαν να παλέψουν με τα κύματα της παραλίας (θύμιζαν λίγο από Χαβάη), εγώ προτίμησα το κρεβάτι και ένα αναγεννητικό ντους στη συνέχεια.

Βραδινή βόλτα στο ladies beach – τίποτα το αξιόλογο και πολύ τουριστική περιοχή – και επιστροφή για ποτό στο ξενοδοχείο, όπου γνωρίσαμε τον ιδιοκτήτη του, τον Μιτάτ.

Αν και φαινομενικά βαρύς τύπος, αποδείχτηκε αρκετά ομιλητικός και μας πότισε και εγώ δεν ξέρω πόσα ρακί, ευκαιρία να πιει και ο ίδιος.

Κάποια στιγμή το κρεβάτι άρχισε να με καλεί με τρόπο που δεν μπορούσα να αρνηθώ την πρόκληση. Η μέρα ήταν έτσι κι αλλιώς πολύ κουραστική και η ζέστη μας προϊδέαζε για μια δύσκολη επίσκεψη στην Αρχαία Έφεσο.

7η μέρα: Αρχαία Έφεσος – Σελτζούκ – Κιρκιτζές

15 χλμ είναι η απόσταση του αρχαιολογικού χώρου της Εφέσου από το Κουσάντασι και αποτελεί σίγουρα τον πιο πολυσύχναστο αρχαιολογικό χώρο στην Τουρκία με περισσότερους από 2.500.000 επισκέπτες κάθε χρόνο. Όχι αδικαιολόγητα αφού η Έφεσος είναι καλοδιατηρημένη και πραγματικά εντυπωσιακή.

7,5 λίρες για το πάρκινγκ και 25 λίρες για την είσοδο στον αρχαιολογικό χώρο, με τον ήλιο να καίει αν και ήταν σχετικά νωρίς, γύρω στις 10 το πρωί.

Οι τουριστικοί οδηγοί έκαναν λόγο για μια τουλάχιστον τρίωρη επίσκεψη , αλλά αναγκαστήκαμε να επιταχύνουμε το πρόγραμμα γιατί η ζέστη ήταν αφόρητη.

Τα λόγια είναι πραγματικά λίγα για να περιγράψουν αυτό που μπορεί κάποιος να δεί.

Οπότε απολαύστε τις φωτογραφίες, με την επισήμανση ότι για να επισκεφτείτε το χώρο μόνοι σας, φροντίστε προηγουμένως να μελετήσετε τον αρχαιολογικό χώρο, γιατί αλλιώς μπορεί να χάσετε τα σημαντικότερα μνημεία…

Η συνέχεια είχε επίσκεψη στο Μουσείο της Εφέσου, στο Σελτζούκ. 7,5 λίρες το πάρκινγκ και 8 λίρες η είσοδος για τον καθένα. Άξιζε τον κόπο γιατί πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μουσεία της Τουρκίας και εκθέτει με σύγχρονο τρόπο τις εξαιρετικές του συλλογές. Μετά την Αρχαία Έφεσο αποτελεί το απαραίτητο συμπλήρωμα.

Στο μουσείο

Τελειώνοντας , μεσημέρι πια, με τα αρχαία αποφασίσαμε να βρεθούμε στον Κιρκιτζέ ( Sirince), ο οποίος βρίσκεται μόλις 8 χλμ από το Σελτζούκ.

Κιρκιτζές

Ένα γραφικό χωρίο που κατοικούταν μόνο από Έλληνες μέχρι το 1922 και διατηρεί μέχρι σήμερα ανέπαφη την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του. Διώροφα πέτρινα σπίτια, μικροί κήποι και αυλές με μπουκαμβίλιες. Πολλά από τα σπίτια του έχουν αποκατασταθεί και λειτουργούν σαν ξενώνες, ενώ το παλιό σχολείο αποτελεί το πιο εντυπωσιακό κτίριο, δείχνει τη φροντίδα για την εκπαίδευση των ελληνικών κοινοτήτων. Σήμερα λειτουργεί σαν εστιατόριο ( restaurant Artemis).

Το παλιό ελληνικό σχολείο στον Κιρκιτζέ

Δεκάδες μικρά μαγαζάκια και υπέροχο μεσημεριανό σε μια μικρή ταβερνούλα με την ηλικιωμένη ιδιοκτήτρια να ψήνει μαντί εκείνη την ώρα.

Γεμάτοι από εικόνες και αρώματα επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο στο Κουσάντασι, έχοντας μια μοναδική ευκαιρία να επισκεφθούμε το κέντρο της πόλης στη συνέχεια.

Με 2,5 λίρες εισιτήριο στο ντολμούζ ( τα μικρά λεωφορειάκια) βρεθήκαμε στο κέντρο του Κουσάντασι. Ο ορισμός του τουριστικού παροξυσμού! Εκατοντάδες μαγαζιά όλων των τύπων και των ειδών, χιλιάδες κόσμου, ατελείωτη κίνηση…

Το τέλος της βραδιάς είχε λαβράκι , μύδια ντολμά ( γεμιστά με ρύζι) και ένα μπουκάλι yeni raki που στοίχιζε περισσότερο από το φαγητό!

8η μέρα: Ντενιζλί – Παμούκκαλε –  Ιεράπολη

180 χλμ η απόσταση από Κουσάντασι στο Ντενιζλί και από εκεί άλλα 18 χλμ για να φθάσουμε στο θαύμα της φύσης, το Pamukkale.

Μη φανταστείτε βέβαια ότι η ώρα στο δρόμο είναι αντίστοιχη με μια δική μας ίδια απόσταση. Ο δρόμος περνά μέσα από δεκάδες χωριά και πόλεις, η ταχύτητα μειώνεται στα 50 χλμ γιατί τα μπλοκα της τροχαίας ε τα ραντάρ παραμονεύουν. Μέτρησα 10 μπλόκα πηγαίνοντας και ευτυχώς δεν μας σταμάτησε κανείς.

Κάναμε την απόσταση, με μια μικρή στάση για καφέ, σε 2 ώρες και 45 λεπτά!

Όσο και αν έχεις ταλαιπωρηθεί αποζημιώνεσαι με τη θέα του Παμούκκαλε.

Pamukkale

Σε μια περιοχή άδενδρων λόφων, μια κατάλευκη σύνθεση βράχων στεφανώνει την κορυφή του βουνού. Το Pamukkale (που σημαίνει Κάστρο του βαμβακιού) δημιουργήθηκε από τις αποθέσεις των πλούσιων σε μεταλλικά άλατα νερών των θερμών πηγών του βουνού. Είναι ένα μοναδικό αξιοθέατο.

Στην είσοδο πληρώνεις 30 λίρες εισιτήριο και πληροφορείσαι ότι πρέπει να βγάλεις τα παπούτσια για να προχωρήσεις καθώς το νερό κυλάει σε όλη τη διαδρομή. Πολλές σχηματισμένες βάθρες, σα φυσικές πισίνες σου δίνουν τη δυνατότητα να κολυμπήσεις ή καλύτερα να μουσκευτείς μέσα τους , ενώ το θέαμα είναι πραγματικά εκπληκτικό!

Οι βάθρες

Διανύοντας μια απόσταση 500 περίπου μέτρων ανεβαίνεις στην κορυφή του βουνού όπου συναντάς επιτέλους δένδρα και μικρά μαγαζάκια για να ξεκουραστείς πριν συνεχίσεις τη διαδρομή για την Ιεράπολη.

Χτισμένη το 2ο αιώνα π.Χ. προκειμένου να εκμεταλλευτεί τις θερμές πηγές, καταστράφηκε από σεισμό το 60 μ.Χ. και χτίστηκε εξ αρχής. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι εντυπωσιακός.

Λίγο μετά το μουσείο βρίσκεται το ξενοδοχείο Turag Pamukkale Thermal που έχει χτιστεί πάνω στην αρχαία ιερή πηγή. Διαθέτει πισίνα και μπορείτε να απολαύσετε ένα μπάνιο ανάμεσα σε αρχαία μνημεία, αρκεί να πληρώσετε ένα τσουχτερό για μπάνιο εισιτήριο!

Κατεβαίνοντας από το βουνό συναντάτε το πάρκο που έχει φτιαχτεί με λίμνη και πισίνες για μπάνιο, αν δεν χορτάσατε από τα νερά των πηγών.

Στην επιστροφή για Κουσάντασι , άλλες 3 ώρες, σου βγαίνει όλη η κούραση αλλά νοιώθεις ότι τουλάχιστον, άξιζε τη μικρή αυτή θυσία.

9η μέρα: Κουσάντασι – Bodrum (Αλικαρνασσός) 148 χλμ

Το Bodrum αντίθετα με το Κοσούντασι σχεδιάστηκε ως κέντρο μαζικού τουρισμού με στόχο τα υψηλά εισοδήματα των Τούρκων και των ξένων. Η γοητευτική παλιά πόλη της Αλικαρνασσού με το ιπποτικό της κάστρο αποτελεί το καλύτερο σκηνικό για διακοπές ευρωπαϊκών προδιαγραφών.

Bodrum

Τυπική τουριστική πόλη του Αιγαίου προσφέρει όλες τις εξυπηρετήσεις για όσους αναζητούν θαλασσινές απολαύσεις και βραδινές διασκεδάσεις.

Για διαμονή προσφέρονται όλες οι δυνατές λύσεις. Πανσιόν και μικρά ξενοδοχεία εξαιρετικής ποιότητας μπορείτε να βρείτε στην παλιά πόλη, μεγάλα πολυτελή συγκροτήματα στην περιφέρεια.

Με μία μέρα στη διάθεση μας, οι επιλογές ήταν περιορισμένες.

Προτιμήσαμε να χαλαρώσουμε, να κολυμπήσουμε και να περπατήσουμε στα μαγαζιά του λιμανιού, τουριστικά μεν αλλά με άρωμα Ανατολής.

Το Hotel Gulec, αποτελεί μια ιδανική και σχετικά οικονομική λύση, πολύ κοντά στην παραλία. Οι ιδιοκτήτες του, πολύ φιλόξενοι και εξυπηρετικοί άνθρωποι θα σας αιχμαλωτίσουν με την ευγένεια τους και την προθυμία τους να σας κατευθύνουν στις καλύτερες δυνατές λύσεις. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι ο πατέρας του σημερινού ιδιοκτήτη , το όνομα του οποίου έχει το μικρό αυτό ξενοδοχείο, είχε Κρητική καταγωγή. 69 ευρώ η διαμονή με πρωινό, σε δωμάτια απλά με το βασικό εξοπλισμό, αλλά με ένα υπέροχο κήπο, τον οποίο πρέπει να απολαύσετε είτε το βράδυ είτε στη διάρκεια του πρωινού.

Φύγαμε με τις καλύτερες εντυπώσεις!

10η μέρα: Bodrum – Marmaris, 164 xlm

Η πορεία προς το Νότο σταμάτησε στο Μαρμαρά. Την πόλη με τη μαρίνα που έχει τη μεγαλύτερη κίνηση στο Αιγαίο.

Τουριστικός παροξυσμός…

Το άγαλμα του Κεμά στη Marmaris

Ο κεντρικός δρόμος Ulusal Egemenlik διασχίζει την πόλη με τη γέφυρα και με το άγαλμα του Κεμάλ. Η παραθαλάσσια λεωφόρος Ataturk εντυπωσιακή, στολισμένη με φοίνικες οδηγεί στην πλάζ με τα τουριστικά μαγαζιά, τα ξενοδοχεία και τα μπαρ.

Το ανατολικό τμήμα της προκυμαίας οδηγεί από τη μαρίνα (εντυπωσιακή) στο σκεπαστό παζάρι της πόλης, ενώ δεκάδες είναι τα εστιατόρια με θαλασσινούς μεζέδες κοντά στη μαρίνα αλλά και ο φημισμένος δρόμος όπου χτυπά η καρδιά της διασκέδασης το Bar sokak.

Το Hotel Dost αποδείχθηκε πολύ καλή επιλογή. Κοντά στην παραλιακή οδό, με άνετα δωμάτια, πολύ καλό πρωινό και πισίνα παρακαλώ! 69 ευρώ το τρίκλινο…

Μπορεί να ξοδέψαμε αρκετές ώρες στο παζάρι της πόλης αλλά πιστέψτε με … το αξίζει!

11Η μέρα : Marmaris – Πέργαμος  418 χλμ

Προσπαθώντας να σπάσουμε το δρόμο της επιστροφής, προγραμματίσαμε να επισκεφθούμε την Πέργαμο και να μείνουμε εκεί μια νύχτα. Άλλωστε μετά από ταξίδι 5 περίπου ωρών, μέσα σε αφόρητη ζέστη δεν θα μπορούσαμε να έχουμε καλύτερη επιλογή.

Νομίζω ότι ήταν μια πραγματική έκπληξη.

Επιλέξαμε να μείνουμε στο Citi Hostel, κυρίως λόγω των σχολίων που διαβάσαμε στο booking.com. Όλα τα λεφτά είναι ο Τουρκοαυστραλός ιδιοκτήτης του ο Imdat, που όμως θέλει να φύγει από την Τουρκία και προσπαθεί να το πουλήσει. Θα ήταν μια πολύ καλή επιλογή αν υπήρχαν air condition! Γιατί η ζέστη ήταν αποπνικτική και διαμονή για όσους αποφάσισαν να κοιμηθούν με κλειστές πόρτες … δραματική.

Η πόλη απλώνεται γύρω από τον παλαιό οικισμό. Το ιστορικό της τμήμα διατηρεί το χαρακτήρα του, με τα γραφικά πολύχρωμα σπίτια και τη χαρακτηριστική ανατολίτικη αρχιτεκτονική, από την οποία δεν απουσιάζουν τα νεοκλασικά στοιχεία που μαρτυρούν την παρουσία ακμάζουσας ρωμέικης κοινότητας.

Η Ακρόπολη είναι εντυπωσιακή και καταλαβαίνει κανείς τη σπουδαιότητα της ,που δεσπόζει σαν αετοφωλιά στην κοιλάδα.

Τραιανείο Πέργαμος

Τραιανείο , Σεράπειο ( ή ερυθρά Βασιλική) , Μέση πόλη, και το Ασκληπιείο κυριολεκτικά σας εντυπωσιάζουν. Θα χρειαστείτε πάντως αρκετές ώρες και πολύ νερό ειδικά αν είναι καλοκαίρι.

12η μέρα : Πέργαμος – Canakkale – Αλεξανδρούπολη,  500 χλμ

Η επόμενη ημέρα ήταν παράξενη και μόνο με την αίσθηση ότι το ταξίδι έφθασε στο τέλος του. Φθάσαμε στο Canakkale, πήραμε το ferry boat για το Eceabat και περνώντας χωρίς κανένα πρόβλημα και καμία καθυστέρηση τα σύνορα φθάσαμε νωρίς το απόγευμα στην Αλεξανδρούπολη, όπου και μείναμε για μια νύχτα.

Επίλογος;

Τελικά όλα είναι μια απόφαση και μια καλή προετοιμασία. Το κοντέρ του αυτοκινήτου έγραψε 3.330 χλμ ( από και μέχρι τη Λάρισα), αλλά δεν ένιωσα κουρασμένος ούτε μια στιγμή. Η εναλλαγή εικόνων, τόπων και προορισμών βλέπετε.

Μέρες γεμάτες εικόνες, αρώματα μιας άλλης εποχής, πολλοί καινούργιοι φίλοι.

Μια εμπειρία δυνατή και αξέχαστη.

Σας τη συνιστώ και σας την προτείνω.

Και επειδή συνήθως υπάρχει και το ερώτημα για το πόσο μπορεί να στοιχίσει, υπολογίστε 600 ευρώ για βενζίνες και άλλα 700 για τη διαμονή ( για τρία άτομα).

Τα υπόλοιπα τα ρυθμίζετε ανάλογα με τις δυνατότητες και τη διάθεση.