Η άλλη όψη της προσφυγιάς: Η ανθρωπιά!

προσφυγες

Refugees and migrants arrive on the Greek Island of Lesbos after crossing the Aegean sea from Turkey on October 15, 2015.

«Σήμερα εξέτασα την Ιμάν. Λυγερόκορμη, θλιμμένη, με την παραδοσιακή της μαντίλα 19χρονη από την Συρία, ήδη μητέρα δυο παιδιών. Στην αγκαλιά της ο Ουασάμ 9 μηνών μας χαμογελά λες και μας ήξερε από καιρό. Ψήνεται στον πυρετό κι αυτός και η μητέρα του. Είναι οι τελευταίοι ασθενείς μιας κουραστικής μέρας και σαν περίεργοι κουράζουμε κι εμείς τον μεταφραστή μας με ένα σωρό ερωτήσεις.

Κρατώ τον Ουασάμ στα χέρια μου και του φτιάχνω ένα αυτοσχέδιο μπαλόνι από πλαστικό χειρουργικό γάντι με μύτη και μάτια ζωγραφισμένα.

Ξεκαρδίζεται και κάθεται με εμπιστοσύνη στην αγκαλιά μου. Το βλαστάρι της, στην αγκαλιά ενός αλλόθρησκου κι εκείνη το απολαμβάνει. Χαμογελά.

«Δεν έχει λογική αυτός ο πόλεμος» μας λέει. «Δεν μπορούμε καν να διαλέξουμε στρατόπεδο. Υπάρχουν 5 στρατόπεδα που πολεμούν το ένα το άλλο, που να ψάξεις για συμμάχους;» μας λέει. «Φύγαμε. Είχαμε χρήματα» συνεχίζει. «Σχεδόν όλοι έχουν, δεν θέλουμε τα δικά σας. Δεν ήρθαμε για να μείνουμε, γνωρίζουμε ότι περνάτε δύσκολα. Θέλουμε απλά να περάσουμε».

Βγάζει ένα βιβλίο από την τσάντα της. Είναι θρησκευτικό. Ο μεταφραστής μας εξηγεί ότι πουθενά δεν αναφέρεται η Ελλάδα ως εχθρός. Ούτε στο σχολείο έμαθαν να μας μισούν. Μόνο τη μεγαλοσύνη της αρχαιότητας και τη δημοκρατία διδάσκονται.

Στην Ελλάδα θα σας βοηθήσουν – τους είπαν όσοι μας ήξεραν.

Την ρωτήσαμε για τα κινητά. Μας έδειξε το δικό της. Ένα μέτριας αξίας smartphone.

«Δοκιμάστε να καλέσετε κάπου» μας λέει. «Οπουδήποτε. Δεν έχουμε ούτε περιαγωγές, ούτε λογαριασμούς στην Συρία. Είναι το ημερολόγιο μας. Βγάζουμε selfie κάθε φορά που περνάμε έναν σκόπελο του ταξιδιού και δοξάζουμε τον Αλλάχ γι’ αυτό. Κι αν δεν φτάσουμε, ίσως κάποτε το κινητό να πει την ιστορία στους δικούς μας».

Μας ζητάει συγνώμη που ανέφερε τον Αλλάχ. Φοβήθηκε!! Της εξηγούμε ότι σεβόμαστε την θρησκεία της και να μην φοβάται.

Ο μικρός Ουασάμ έχει ήδη κοιμηθεί στην αγκαλιά μου.

Κοιμάται ακριβώς όπως κοιμάται ο 3χρονος γιος μου. Τον σκεπάζω με τα χέρια μου από πατρικό ένστικτο.

Η Ιμάν κλαίει και μου ζητάει να μας βγάλει μια φωτό. Δεν αρνούμαι. «Με την βοήθεια του Αλλάχ» μας λέει «θα του πω κάποτε ότι αυτός ο κύριος, κι αυτός, κι αυτός κι αυτός κι αυτός βοήθησαν την μάνα σου να σε πάρει από τον πόλεμο». Σκουπίζει τα δάκρυα της, παίρνει το παιδί της στην αγκαλιά.

«Ο Αλλάχ να σας έχει καλά Έλληνες» μας εύχεται (ναι σε μας τους αλλόθρησκους)

Δεν έχω κάτι άλλο να διηγηθώ κι όποιος θέλει το πιστεύει.

Ένας εθελοντής ιατρός

Θερμοπύλες 2016»

Υ.Γ.  

Ο Γιατρός Θανάσης Κρουστάλης ειδικός παθολόγος στη Λαμία μέσα σε 400 λέξεις καταγράφει την άλλη όψη της προσφυγιάς. Το κείμενο  δημοσιεύτηκε στο www.afieromata.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s