Η «επιστροφή» της Αρμένικης Γενοκτονίας

armenian_genocideΠριν μερικές ημέρες το γερμανικό κοινοβούλιο (Μπούντεσταγκ) ενέκρινε, με τεράστια πλειοψηφία, ψήφισμα που χαρακτηρίζει γενοκτονία την σφαγή άνω του ενός εκατομμυρίου Αρμενίων την περίοδο του 1915 από τ’ οθωμανικό κράτος.

Σχεδόν ταυτόχρονα το αυστριακό κοινοβούλιο, με ψήφισμά του, χρησιμοποίησε τον ίδιο όρο για το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα.

Ενώ και ο πάπας Φραγκίσκος είχε κάνει δημόσια αναφορά στην ιστορία μιας από τις μεγαλύτερες κτηνωδίες που γνώρισε ο πλανήτης.

Προφανώς όλες αυτές οι ταυτόσημες ευαισθησίες δεν μπορούν να εξηγηθούν με τ’ ότι συμπληρώνονται φέτος 100 χρόνια από τον τελετουργικό αφανισμό ενός λαού, ώστε να προωθηθεί η «εθνική καθαρότητα» που οραματίζονταν οι νεότουρκοι.

Υπάρχουν και συγκεκριμένοι γεωπολιτικοί λόγοι οι οποίοι υπενθύμισαν στην δύση πως έχει κι αυτή μερίδιο ευθύνης – καθώς αξιωματικοί του Γερμανού «Κάιζερ» είχαν αναλάβει την εκπαίδευση του οθωμανικού στρατού ο οποίος διεκπεραίωσε το «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».

Μια πλευρά αυτής της καθυστερημένης αναγνώρισης της γενοκτονίας έχει να κάνει με την ανάδυση αντιμουσουλμανικών δυνάμεων σε χώρες της κεντρικής (και όχι μόνο) Ευρώπης.

Την στιγμή που ο ισλαμικός φονταμενταλισμός θεριεύει – η περίπτωση του ISIS είναι ο εμφανέστερος δείκτης, αλλά όχι ο μόνος – στην καρδιά της γηραιάς ηπείρου. Ωστόσο ο πιο βασικός λόγος έχει να κάνει με τις σχέσεις που αναπτύσσει το καθεστώς Ερντογάν με δυνάμεις του σουνιτικού εξτρεμισμού. Οι εποχές που ο«εκλεγμένος σουλτάνος» της Τουρκίας θεωρήθηκε φορέας εκδημοκρατισμού και ανοίγματος της χώρας στην (ευρωπαϊκή και υπερατλαντική) δύση παρήλθαν ανεπιστρεπτί.

Όπως επίσης έχουν παύσει να υφίστανται πιθανότητες σύνδεσης της Τουρκίας με την Ε.Ε., έστω και με την μορφή μιας ειδικής σχέσης. Άρα η αναγνώριση της γενοκτονίας αποτελεί πολιτικό εργαλείο περιθωριοποίησης και στιγματισμού της Τουρκίας, την ώρα που η δημόσια ζωή στην χώρα κινείται στην τροχιά του νεοθωμανισμού.

Ως προς την παπική εμπλοκή υπάρχει και μία θρησκευτική αναγκαιότητα.

Οι ωμότητες του ISIS και το πογκρόμ που έχει εξαπολύσει κατά κάθε αλλόδοξου στην Μ. Ανατολή προκαλούν μία αντίδραση, την οποία επιχειρεί να μονοπωλήσει (στην χριστιανική της εκδοχή) ο προκαθήμενος της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Ώστε, μεταξύ των άλλων, να εμφανιστεί ως κυρίαρχος πόλος μεταξύ των υπόλοιπων χριστιανικών δογμάτων.

Ούτως ή άλλως η αρμενική γενοκτονία επιστρέφει στις επίσημες κρατικές μνήμες – από την ιστορική δεν εξορίσθηκε – για προφανείς λόγους σκοπιμότητας. Όσο κι αν οργίζεται ο Τ. Ερντογάν είναι υποχρεωμένος να αναμετρηθεί με τα δεδομένα μιας (ανεπιθύμητης στον ίδιο αλλά οδυνηρής για τους δημοκρατικούς πολίτες, ανά την οικουμένη) πραγματικότητας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s