Ενδιαφέρουσες διεργασίες

67712-ioannouΤο ελληνικό ζήτημα σχετίζεται, άρρηκτα, με τα όσα συντελούνται στα κράτη – μέλη της Ε.Ε.

Όσο κι αν η τεχνογραφειοκρατία των Βρυξελλών επιχειρεί ν’ αποκρύψει την αγωνία της για τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό του αρχιτεκτονήματος που διευθύνει, τα πράγματα παίρνουν συγκεκριμένη τροπή.

Ισχυροποιούνται οι δυνάμεις που αμφισβητούν – συχνά από εντελώς διαφορετικές αφετηρίες – την ευρωενωσιακή πολιτική, ακόμα και την ίδια την αναγκαιότητα ύπαρξης της Ε.Ε.

Στην Πορτογαλία η κεντροδεξιά κυβέρνηση του Π. Κοέλιο κινδυνεύει να ηττηθεί από την σοσιαλδημοκρατικού χρωματισμού αντιπολίτευση, παρά την έξοδο στις αγορές.

Στην Ισπανία το διακύβευμα, λόγου του μεγέθους της χώρας και των οικονομικών επιπτώσεών τους στην ευρωζώνη, είναι πολύ μεγαλύτερο. Το «Λαϊκό Κόμμα» του Μ. Ραχόι θα παίξει τα ρέστα του, απέναντι στο αριστερό «Podemos», σε μία σύγκρουση που θα επηρεάσει ολόκληρη την Ευρώπη. Την ώρα που ο πρωθυπουργός εμπλέκεται πολιτικά στο σκάνδαλο των «μαύρων ταμείων» – μέσω των οποίων επιχειρηματίες δωροδοκούσαν υψηλόβαθμα στελέχη του κόμματος, ώστε να εξασφαλίζουν επικερδή συμβόλαια για δουλειές με το κράτος.

Αλλά και στις εμβληματικές χώρες του ευρωμεσογειακού νότου, την Γαλλία και την Ιταλία, οι εξελίξεις προμηνύονται καταιγιστικές.

Η κυβέρνηση του Φ. Ολάντ αποτελεί ήδη «άταφο νεκρό» και απλά περιμένει να ολοκληρωθεί ο χρόνος θεσμικής παραμονής της στο τιμόνι της γαλλικής δημοκρατίας.  Η επάνοδος του Σαρκοζί στο προσκήνιο της δεξιάς δεν φαίνεται να λειτουργεί προωθητικά, τόσο για τον ίδιο όσο και για την παράταξή του – όπου οι ανταγωνισμοί κορυφαίων παραγόντων εντείνονται. Το νεοφασιστικό «εθνικό μέτωπο» της Ζαν – Μαρί – Λεπέν, υιοθετώντας μια ρητορική κατά της Ε.Ε. και των μουσουλμάνων μεταναστών, διακηρύσσει πως αν κερδίσει τις εκλογές του 2017 θα προκηρύξει δημοψήφισμα σχετικά με την παραμονή ή όχι της Γαλλίας στην ζώνη του ευρώ. Κινούμενο (δημοσκοπικά) πέριξ του 25% εκφράζει αυθεντικά τον γαλλικό σωβινισμό, ο οποίος αισθάνεται ταπεινωμένος από τον ρόλο του κομπάρσου του Βερολίνου στην Ε.Ε.

Αλλά και στην Ιταλία του κεντροαριστερού Μ. Ρέντσι τα προγράμματα λιτότητας και η απελευθέρωση των (ομαδικών) απολύσεων έχουν προκαλέσει έντονες αμφισβητήσεις, εντός και εκτός του κόμματός του. Η κεντροδεξιά του Σ. Μπερλουσκόνι, αντιμετωπίζοντας τις εσωτερικές της διαιρέσεις, διατηρεί μια σημαντική επιρροή.

Το περιβόητο «κίνημα των πέντε αστέρων» του Μπ. Γκρίλο βρίσκεται σε τροχιά αποδυνάμωσης και πολλαπλών διασπάσεων, εξ’ αιτίας και της ιδιορρυθμίας (με τάσεις καισαρισμού) του δημιουργού του. Στον χώρο της εθνικιστικής δεξιάς και των κληρονόμων της μουσολινικής παράδοσης συντελούνται συγκολλητικές διεργασίες. Η κάποτε αποσχιστική και αείποτε ξενοφοβική «Λίγκα του Βορρά» εγκατέλειψε την προπαγάνδα για την «κλέφτρα Ρώμη» και συνασπίζεται με τους φασίστες της «Casa Pound» – οι οποίοι δημιούργησαν τον πολιτικό φορέα «εθνική κυριαρχία – πρώτοι οι Ιταλοί».

Γίνεται σαφές πως η ανάδυση «πατριωτικών πόλων» έχει λάβει μορφή επιδημίας (με τα κινήματα αριστερής αμφισβήτησης της Ε.Ε. ν’ αποτελούν μια εναλλακτική αλλά μειοψηφική εκδοχή).

Η εγκατάσταση ενός τέτοιου σκηνικού απειλεί ευθέως την γερμανική ηγεμονία και εξηγεί εν πολλοίς την αδυσώπητη στάση του διδύμου Μέρκελ – Σόιμπλε.

Η συνέχεια επιφυλάσσει εκπλήξεις και ανατροπές.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s