Επί «ξηρού ακμής» η Κυβέρνηση

tsipras-kammenosΗ επόμενη μέρα της κατ’ αρχήν συμφωνίας με τους εταίρους της βρίσκει την ελληνική κυβέρνηση σε αμήχανη στάση. Καθώς το πλαίσιο που την αποτυπώνει βρίσκεται πολύ μακριά από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ (κυρίως) και των ΑΝΕΛ δευτερευόντως.

Η δήλωση του Μ. Γλέζου, που ως πολλαπλό σύμβολο (εθνικής εμβέλειας) κατήγγειλε την συμφωνία, τροφοδότησε μια σειρά αντιδράσεων εντός κι εκτός του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο οι πρώτες δυσαρέσκειες άρχισαν να εξωτερικεύονται, εστιάζοντας την κριτική τους στο πρόσωπο του Γ. Βαρουφάκη. Αφού είναι νωρίς για καταλογισμό ευθυνών στον Αλ. Τσίπρα, που σηκώνει προσωπικά το βάρος της έγκρισης της συμφωνίας.

Η εύηχη μετονομασία δύσπεπτων εννοιών – το μνημόνιο αναφέρεται ως πρόγραμμα και η τρόικα ως θεσμοί – δεν αρκεί ώστε ν’ αλλάξει την ουσία των πραγμάτων.

Η αξιολόγηση, που παραπέμπεται για τον Αύγουστο, απλώς υποκαθιστά εκείνη που δεν έγινε ως τον περασμένο Δεκέμβρη.

Εν τώ μεταξύ το στέγνωμα των δημόσιων αποθεματικών, από την μη καταβολή δανειακών δόσεων, κινδυνεύει να μετατραπεί σε κυβερνητικό εφιάλτη. Είναι προφανές πως οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ε.Ε. (προεξάρχουσας της Γερμανίας) πιέζουν ασφυκτικά, ώστε το σύνολο σχεδόν των αξιώσεών τους να γίνει αποδεκτό.

Όσο περνά ο καιρός τόσο περισσότερο αποσαφηνίζουν τις επιδιώξεις τους, για ένα νέο μνημόνιο. Με το «μαρτύριο της σταγόνας» το ευρωενωσιακό κατεστημένο ευελπιστεί να επιβάλλει τους όρους του στην κυβέρνηση.

Από την πλευρά του ο συνεταιρισμός ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει τις δικές του φιλοδοξίες. Κατ’ αρχήν την αίσθηση πως η βελτίωση των οικονομικών δεικτών – κάτι που συνέβη και επί πρωθυπουργίας Σαμαρά – θα στηρίξει το έργο του.

Επικουρικά, οι χαμηλές προσδοκίες της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος μπορούν να ικανοποιηθούν από μέτρα που είναι ρεαλιστικό να εφαρμοσθούν – όπως αυτά για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Επίσης η περίφημη «εθνική ανάταση» από το γεγονός πως τέθηκαν δημοσίως (προς τους δανειστές) οι καταστροφικές επιπτώσεις των μνημονιακών εφαρμογών και κατονομάσθηκαν οι υπεύθυνοι γι’ αυτό, παίζει ήδη τον ρόλο της.

Ωστόσο σ’ ένα σύστημα που διέπεται από τις αρχές της θεωρίας του χάους – όπου κάθε πιθανότητα μπορεί να υποκατασταθεί από την αντίθετή της, με μία μικρή μεταβολή των συνθηκών – δεν επιτρέπονται πολιτικές απολυτότητες και κοινωνικές αβεβαιότητες.

Συνεπώς η μοίρα της συγκυβέρνησης θα κινείται «επί ξυρού ακμής» για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα όρια μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας είναι, εκτός από υποκειμενικά, και πολύ κοντινά.

Και το χειρότερο απ’ όλα είναι πως κάθε αρνητική εξέλιξη χρεώνεται δυσανάλογα στις πλάτες του ελληνικού λαού που σύντομα θα κουραστεί από τα λόγια τα παχιά και τα μεγάλα, ειδικά όταν αυτά απέχουν έτη φωτός από τις πράξεις.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s