Θέμα μεθόδευσης;

Η δραματοποίηση – συμμετρικά η υποτίμηση – των συνθηκών είναι κάτι που συνηθίζεται, ενόψει της συνόδου του Eurogroup με θέμα το ελληνικό πρόγραμμα.

Ο Σόιμπλε επιμένει στο τελεσίγραφο για παράταση του υφιστάμενου, ο Κάμερον συσκέπτεται για το ενδεχόμενο “Grexit”.

Από την αυστριακή πρωτεύουσα ο καγκελάριος Φάιμαν προτείνει την εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης, ο Αλ. Τσίπρας εξέφρασε την αισιοδοξία του για συμφωνία με τους εταίρους.

Είναι κατανοητό πως τούτες τις ώρες εξελίσσεται ένας διπλωματικός μαραθώνιος από την Ουάσιγκτον ως το Βερολίνο και από την Αθήνα ως το Λονδίνο.

Εκείνο που μπορεί να ειπωθεί είναι πως, επί της ουσίας, οι οικονομικού χαρακτήρα διαφορές ανάμεσα στην κυβέρνηση και την Ε.Ε. είναι μικρότερες απ’ αυτές που δημοσίως εμφανίζονται.

Το πρόβλημα έγκειται στην μεθόδευση που θα επιτρέψει στις δύο πλευρές να μην φανούν ανακόλουθες στις αρχές που διακηρύσσουν.

Αυτό δεν είναι ακριβώς διαδικαστικό θέμα, ούτε «μορφολογικό» – έχει πολιτική ουσία.

Advertisements