Με αφορμή την εισαγγελική εντολή για τις καταλήψεις …

kataipsiΟι αναφορές στην λειτουργική ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας –σε σχέση με τις υπόλοιπες δύο, της συνταγματικής πρόβλεψης – δεν αρκούν ώστε να διαλύσουν την διάχυτη καχυποψία.

Όλο και συχνότερα οι αποφάσεις (ειδικά των ανώτερων και ανώτατων βαθμίδων της) επιβεβαιώνουν την συμπόρευση με την βούληση της εκτελεστικής εξουσίας. Σταχυολογούμε ενδεικτικά: την επικύρωση των απολύσεων των καθαριστριών του ΥΠΕΘΟ, την κήρυξη των κινητοποιήσεων της ΠΟΕ – ΟΤΑ ως «παράνομων και καταχρηστικών». Την νομιμοποίηση του κλεισίματος της ΕΡΤ, την αναγνώριση ύπαρξης «εγκληματικής οργάνωσης» στις Σκουριές Χαλκιδικής –μεταξύ των κατοίκων που μάχονται ενάντια στην καταστροφή που προκαλεί η εξόρυξη χρυσού.

Τελευταίο κρούσμα η «σπουδή» της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για τις καταλήψεις στα σχολεία και η εντολή της προς τους εισαγγελείς της χώρας «να μεριμνήσουν για την κανονική λειτουργία των σχολείων».

Όλες αυτές οι αποφάσεις συμπίπτουν με τις θέσεις της συγκυβέρνησης, επί των συγκεκριμένων θεμάτων.

Η παρουσία ενός πρώην ανώτερου δικαστικού στο υπουργείο δικαιοσύνης μόνο συμπτωματική δεν είναι.

Είναι γνωστό πως (και) η δικαστική εξουσία δεν είναι ουδέτερη, αλλά αποτελεί οργανικό στοιχείο του συστήματος. Συνεπώς τα κριτήρια με τα οποία αποφασίζει έχουν να κάνουν με τις προτεραιότητες, την συντήρηση και την αναπαραγωγή του. Στη μνημονιακή Ελλάδα, της φτωχοποίησης και της «θεραπείας του σοκ» δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες.

Η διάλυση των υπολειμμάτων συνδικαλιστικής παρουσίας και η υπαγωγή των πάντων στις νόρμες της αγοραίας κυριαρχίας απαιτεί την θεσμική

αποτύπωση της νέας πραγματικότητας.

Η «κοινωνική ειρήνη» δεν ανέχεται κινητοποιήσεις και απεργίες, προέχει η «τάξη» και η «ασφάλεια» που επιβάλλει η επιχειρηματικότητα. Η οριοθέτηση των προτεραιοτήτων αυτών θυσιάζει, αφεύκτως, την έννοια της κοινωνικής δημοκρατίας.

Επομένως η ταύτιση της δικαστικής εξουσίας (κατά βάση, υπάρχουν πάντοτε και οι αξιοσημείωτες εξαιρέσεις) με τις επιταγές της κυβέρνησης έχει μια βαθύτερη λογική.

Αφού η συγκυβέρνηση εκφράζει ευρύτερες συστημικές –και όχι στενά κομματικές – ανάγκες απαιτείται η δικαστική της συνδρομή.

Η αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου αφήνει αλώβητους τους ολιγάρχες –ακόμα και ο επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης το ομολογεί.

Για τους λοιπούς οι νόμοι ισχύουν απαρέγκλιτα, προσαρμοσμένοι ερμηνευτικά στις ταξικές σκοπιμότητες που υπάρχουν.

Υ.Γ.

Διαφώνησα και διαφωνώ με το κλείσιμο των σχολείων και των Παν/μιων. Πίστευα και πιστεύω πως η διεκδίκηση μιας άλλης ποιότητας εκπαίδευσης πρέπει και μπορεί να γίνεται με ανοιχτά σχολεία. Άλλωστε δεν είναι το «τυπικό» που πάσχει, αλλά το περιεχόμενο της γνώσης και η διαδικασία παροχής της, που πρέπει πρώτα απ’ όλα να αλλάξει. Αυτά δεν αλλάζουν με την ακύρωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας αλλά μέσα σε αυτή.

Η εισαγγελική εντολή δεν βοηθά. Δε λύνει προβλήματα. Μπορεί να φοβίζει αλλά παιδεία υπό την πίεση απειλών και φόβου δεν υπάρχει.

Ο Υπουργός Παιδείας Α. Λοβέρδος δήλωσε διπλωματικά πως «Δεν καλέσαμε εμείς την εισαγγελία να παρέμβει»! Μένει να τοποθετηθεί για τη συμφωνία ή διαφωνία του με την κίνηση αυτή. Αλλά αυτά είναι δύσκολα πράγματα…

 

Advertisements

One thought on “Με αφορμή την εισαγγελική εντολή για τις καταλήψεις …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s