Υποθέσεις επί χάρτου…

merkel_samaras_483067716Ασφαλώς η αξίωση να ερμηνεύσουμε πλήρως τα όσα διακυβεύονται μέσω της ένταξης της Ελλάδας σε «προληπτική» γραμμή στήριξης αποτελεί θεωρητική αλαζονεία και επικίνδυνη διανοητική ακροβασία.

Καθώς απαιτείται γνώση «εσωτερικών» (του συστήματος των υπερεθνικών κρατών και της παγκοσμιοποιημένης αγοράς) πληροφοριών, την οποία δεν διαθέτουμε. Συνεπώς μπορούμε να κινηθούμε στην σφαίρα των υποθέσεων, χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα εργαλεία ανάλυσης και αξιολόγησης.

Ως μια τέτοια μπορούμε να θεωρήσουμε το πώς κινείται η τάση που προωθεί μια «γερμανική Ευρώπη», την οποία εκφράζει η Αγκ. Μέρκελ. Την ώρα που την αντιπολιτεύεται εκείνη της «ευρωπαϊκής Γερμανίας» (εντός και εκτός της συγκεκριμένης χώρας).

Το κοινό στοιχείο των δύο εκδοχών αφορά την αναγνώριση του ηγεμονικού ρόλου του γερμανικού παράγοντα, στη μια ή την άλλη παραλλαγή.

Στο πλαίσιο αυτό η ενδεχόμενη ήττα της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου στην Ελλάδα,  μπορεί να δημιουργήσει αλυσιδωτές αναταράξεις στην κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων κομμάτων στην Ε.Ε.

Αυτό δεν έχει να κάνει με το πώς θα πολιτευθεί η νέα Κυβέρνηση (πιθανότατα με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ) , αντιθέτως είναι ανεξάρτητο από την διαχείριση που θα ασκήσει.

Η Μέρκελ γνωρίζει ότι ο κύκλος της λιτότητας κλείνει, οι δυνάμεις που αντιδρούν σε αυτή θα ενισχυθούν. Είτε ως «εθνικοί πόλοι» (φασιστικά και νεοναζιστικά κόμματα) είτε ως «κοινωνικοί» (εκδοχές της σοσιαλδημοκρατίας).

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνήσει και επιτύχει – το συστημικά λιγότερο πιθανό – τότε θα δώσει ένα σήμα κεντροαριστερής ανάτασης στην ευρωζώνη. Αν αποτύχει –συστημικά πιθανότερο – τότε οι συνέπειες θα έχουν σοβαρές επιπτώσεις στο ευρωενωσιακό οικοδόμημα.

Κοντολογής, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, μια διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (εξ’ αντικειμένου) απειλεί να διαταράξει τις υφιστάμενες ισορροπίες, που ευνοούν τη νεοφιλελεύθερη πρωτοκαθεδρία.

Μπορεί οι διαφορετικές πολιτικές πτέρυγες να εγγράφονται στον αστικό κόσμο και την αναπαραγωγή των θεμελιωδών του σχέσεων, ωστόσο το ποια επικρατεί κάθε φορά δεν είναι άνευ σημασίας.

Υπό αυτή την έννοια η στήριξη της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, φαίνεται πως αποτελεί μονόδρομο για τη γερμανική πολιτική, ανεξαρτήτως των επιδόσεων και των διεκπεραιωτικών της δυνατοτήτων.

Φυσικά τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα από την αντίληψη πως αρκεί η βούληση ενός ισχυρού ούτως ώστε ο τροχός της ιστορίας να κινηθεί σε συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Εκείνο που θα πρέπει να υποθέσουμε (μακριά από βεβαιότητες, που εξηγήσαμε γιατί είναι ανούσιες και άσκοπες) είναι πως η στρατηγική της Μέρκελ θα αποτυπωθεί με συγκεκριμένο τρόπο. Καθώς η «προληπτική» γραμμή χρηματοδότησης έχει και πολιτικά παρακλάδια.

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s