Επετειακό;

Greek_artilery_Morava_Nov_1940Συμπληρώνονται 74 χρόνια από την 28/10/1940, ημέρα κήρυξης του πολέμου –από την Ιταλία στην Ελλάδα. Το φασιστικό καθεστώς των μελανοχιτώνων του Μουσολίνι, εμπνεόμενο από το “mare nostrum” για έξοδο στη Μεσόγειο επιτέθηκε στην χώρα μας.

Ο δικτάτορας Ι. Μεταξάς, ο οποίος είχε οργανώσει μιαν απομίμηση του μουσολινικού μοντέλου ως «τρίτο ελληνικό πολιτισμό» (μετά τον αρχαίο και τον βυζαντινό), απέρριψε το τελεσίγραφο παράδοσης.

Είναι δεδομένο πως ο αγγλόφιλος βασιλιάς Γεώργιος Β΄, ο οποίος είχε προετοιμάσει την έλευση του καθεστώτος της «4ης Αυγούστου», δεν θα επέτρεπε μια προσχώρηση της Ελλάδας στις δυνάμεις του «άξονα».

Ωστόσο ο βασικότερος λόγος του «όχι» υπήρξε η πολιτική εκτίμηση του διορισμένου πρωθυπουργού του. Ο οποίος είχε την πεποίθηση πως οι «σύμμαχοι» θα κέρδιζαν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, λόγω της ναυτικής υπεροπλίας της Μ. Βρετανίας. Συνεπώς, ακόμα και αν η Ελλάδα είχε απωλέσει προσωρινά την κρατική της υπόσταση (πράγμα που συνέβη μετά τη γερμανική εισβολή, το 1941) στο τέλος θα βρισκόταν στο πλευρό των νικητών.

Μάλιστα ο ηγήτωρ του ελληνικού φασισμού υπερηφανευόταν πως ακολουθεί την στρατηγική του (ιστορικού του αντιπάλου) Ελ. Βενιζέλου, κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο. Όταν βγήκε στο πλευρό της «Αντάντ» και έλαβε ως ανταμοιβή την ζώνη της Ιωνίας, στη Μ. Ασία.

Οφείλουμε να παραδεχτούμε πως οι βασικές αρχές του συγκεκριμένου σκεπτικού επιβεβαιώθηκαν από τις μετέπειτα εξελίξεις. Έστω και αν ο Μεταξάς πρόβλεψε μια συμβολική αντίσταση του ελληνικού στρατού στις υπέρτερες δυνάμεις του ιταλικού, κάτι που κατέρρευσε εν τοις πράγμασι.

Ίσως επειδή ένα σημαντικό τμήμα των ιταλών φαντάρων, απηυδισμένο από την πολύχρονη τυραννία των φασιστών του «Ντούτσε», δεν επέδειξε ιδιαίτερο πολεμικό ζήλο.

Στην άλλη πλευρά δεν υπήρξαν αντίστοιχες ρωγμές. Δεδομένου ότι ακόμα και ο έγκλειστος στις φυλακές γραμματέας του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδης, με επιστολή του μέσα από το κελί, κάλεσε σε πάνδημη συστράτευση υπέρ της απόκρουσης της εχθρικής εισβολής.

Παρότι το εγχώριο φασιστικό καθεστώς αρνήθηκε να στείλει στο μέτωπο εθελοντές πολιτικούς κρατουμένους και προτίμησε –την ώρα της πτώσης του, σχεδόν έξι μήνες αργότερα – να τους παραδώσει στα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.

Εδώ αποδείχθηκε η βαθύτερη ιδεολογική και πολιτική συγγένεια, την οποία είχαν διασαλεύσει τα αντιμαχόμενα κρατικά συμφέροντα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s